[SEVENTEEN] (coupsboo) my love เด็กแก่แดด

ตอนที่ 2 : สวัสดีโซล ซึงชอลมาถึงแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61


       "โอ้ย! ปวดหลังชะมัดเลย นั่งรถโคตรนานเลย"
       "หวังว่าคงใช่นะ รถแต่ละสายโคตรแพงเลยให้ตายเถอะ แต่...ตึกสูงไปปะวะ!!"
บอกตามตรงนะ โคตรไม่อยากมาอ่ะถึงที่นี้แสงสีเสียงจะมีมากกว่า แต่ที่แทกูสนุกกว่านี้เยอะเลย คนก็เยอะ รถก็เยอะ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไฟแดงเลย รถติดโคตร แต่ก็ได้แต่หวังว่าคงไม่ได้ขึ้นรถผิดสายหลอกนะ เฮ้ย~ หลังจากรถบัสมาก็ได้แต่มองตึกตรงหน้า ว่าใช่เหรอ มาถูกนะ บ่นใจตัวเองนานพอสมควรก็เลยตัดสินใจเดินเข้าไปในตึก พอเดินเข้ามาก็เจอพนักงานต้อนรับที่ประตูทางเข้า สวัสดีทักตามประสาคนพึ่งเจอหน้า จากนั้นก็เดินที่เคาน์เตอร์เพื่อไปถามใช่โรงแรมนี้ไหม และโคตรโล่งอกที่ไม่ได้ขึ้นผิดสายหลังจากนั้นก็ถามพนักงานว่าห้องนี้อยู่ชั้น
       "อยู่สูงไปปะวะ คนอะไรก็ไม่รู้ อยู่ไม่ยังไงชั้น 22 วะ"
พอรู้ชั้นที่ตัวเองต้องอยู่ บอกเลยสูงไป สูงโคตร ตอนนี้อยู่หน้าลิฟท์กำลังรอลิฟท์อยู่รอได้นานลิฟท์ก็มา พอลิฟท์มาก็เดินเข้าและก็กดชั้นที่ต้องการที่จะไป ให้ตายเถอะที่แทกูขึ้นตึกสูงที่สูงของตัวเองแค่ 10 ชั้นเอง ก็กลัวเหมือนกันนะยิ่งลิฟท์ขึ้นสูง ในอกนี้โหวงเลย ในเวลาไม่นานก็มาถึงชั้นที่22 พอออกมาก็เดินหาห้องที่รุ่นน้องพ่ออยู่ 
       "ห้อง 2208ๆ โอ้ะ! เจอแล้ว"
    ก๊อกๆ ก๊อกๆ
หลังจากเคาะประตูเสร็จ ก็ไดแต่ภาวนาว่าใช่ด้วยเถอะ ภาวนาในใจสักพักก็มีเสียงเปิดประตู
   แอ็ด~~
คนที่เปิดประตูออกมา บอกเลยโคตรตะลึ่งอะคนอะไรสวยอย่างกับนางฟ้า ผิวขาว ผมสีน้ำตาลอ่อน เหมาะกับผมยาวที่เขาไว้มาก ยังกับผู้หญิงเลย นานมากที่ตะลึ่งกับความสวย กว่าจะได้สติก็ตอนที่คนข้างหน้าเรียกเตือนสติ
         "มาหาใครครับ"
         "เอ่อ...ใช่ห้องของ เอ่อ...รุ่นน้องของมินดงไหมครับ"
         "อ้อ! ลูกของรุ่นพี่มินดงเหรอ"
         "เอ่อ...ใช่ครับ"
         "เข้ามาสิกำลังอยู่รอเลย เข้ามาๆ"
         "ครับ
แหมคนสวยชวนทั้งที่ก็เข้าสิ เฮ้ยๆๆสติสตังไม่มีแล้วตอนนี้  เดินตามเข้ามาให้สักพักก็เจอกับผู้ชายอีกคน คนนี้ต่างที่ตาหวานกว่า ผมสั้นกว่า โครงหน้าดูหวานกว่าคนที่มาเปิดประตู ดูลูกคุณหนูอ่ะ กูก็ลูกคุณหนูนี่หว่ะ
        "ใครอ่ะ"
        "อ้าว ก็ลูกพี่มินดงไง จำไม่ได้เหรอ ที่จะมาวันนี้ไง"
        "ใช่ครับ"
        "อ้อ จำได้ล่ะ  ขอโทษด้วยแล้วกันที่ไม่ได้ไปรับข้างล่างอ่ะ"
        "เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่...พวกคุณคนไเหรอครับที่เป็นคนที่พ่อผมมาฝากผมใว้"
        "ไม่ใช่ฉันทั้งสองแน่ๆจ้า"
ตาผมโตเลยที่นี้ ไม่ใช่แล้วใครวะ หลอกกูเหรอกูไม่มีตังติดตัวนะบอกไว้ก่อน มีอยู่20,000วอนเนี้ยที่ติดตัวอ่ะ
        "อ้าวแล้วพวกคุณเป็นใครอ่ะ!"
        "เป็นเพื่อนเจ้าของห้องนี้ ตอนนี้มันไปนอน เดี๋ยวมันก็ตื่น"
พอรู้ว่าสองคนนี้เพื่อนเจ้าของห้องก็เริ่มเบาใจ ว่าไม่ได้มาผิดห้อง และไม่ได้ถูกหลอก คุยกันเล่นนานพอสมควร ก็ได้มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างหลัง ก็เลยหันไปปะทะกับหน้ากลมๆขาวๆเหมือนซาราเปาเลยอ่ะ ผมบลอนด์ของเขาขับผิวของเขาให้สว่างมากขึ้น
        "เสียงดังกันจังเลยนะ บอกให้เงียบไม่ใช่เหรอจองฮัน"
        "แหม...ก็มีเด็กน่ารักๆมาถึงห้องก็อยากจะserviceบ้างอะไรบ้างไม่ได้เหรอ"
        "มันได้อ่ะได้อยู่แล้ว แต่เมียมึงอ่ะมองตาขวางแล้วนั้น"
        "อุ้ย! เมียจ้าไม่ใช่ที่เมียจ้าคิดนะ"
        "อ้อเหรอ ไอ้คนเจ้าชู้!!!"
บอกเลยว่า ผมดูไม่ออกจริงนะว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน คนไหนเมีย คนไหนผัว what! ยังดูไม่ออกเลย แต่ก่อนที่จะทักอะไรเสียงตนข้างหลังก็ดังขึ้นมาก่อน
        "ซึงชอลใช่ไหม นายอ่ะ"
        "อะ ครับ"
        "ฉันชื่อ บู ซึงกวาน เป็นรุ่นน้องพ่อนาย ส่วนสองผัวเมียนั้นนะ คนสวยๆหน่อย ชื่อ ยุน จองฮัน ส่วนคนหน้าหวานๆอ่ะ ชื่อ โจชัว จีซู ฮง เรียกโจชัวก็ได้"
        "ไฮ ยินดีที่รู้จักนะ เออ อยากถามนานล่ะ เด็กคนนี้ใช่เด็กที่พี่แกมีก่อนเรียนจบใช่ปะ" คนที่ชื่อจองฮันกล่าวทัก ดูเจ้าชู้เนอะ ดูสายตาสิจะแดกผมเหรอครับคุณ
อ้าว...พ่อมีกูตอนยังเรียนไม่จบเหรอ เด็กใจแตก อร้ายซึงชอลรับม่ายด้ายยย....
        "เออ ....พี่มินดงมีไอ้เด็กคนนี้ตอนพึ่งอายุ 17 ทำไมวะ"
ห๊ะ! พ่อกูมีกูตอนอายุ 17 เหรอ!!! ไวไฟเกิ้น ก็ว่าทำไมพ่อดูหน้าเด็ก โอ๊ะ กูก็อายุเท่าแกตอนนั้นนะดิ  (หรือกูจะมีเมียตอนอายุเท่านี้วะ อืม~ =.,= /ความหื่นบังเกิด)
        "แล้วมึงตอนนั้นอ่ะ อายุเท่าไร"
        "อยากรู้ทำไม เรื่องของมึงเหรอจองฮัน"
        "ใช่ เรื่องของทุกคนคือเรื่องของกู แม้แต่เรื่องมึงก็เรื่องของกู กูมีสิทธิ์รู้จำไว้"
แหม เห็นหน้าสวยอย่างนี้ ร้ายวะ เสือกเรื่องของคนอื่นเนี้ยของถนัดเขาสินะ ว่าแต่พวกเขาเนี้ยอายุกันเท่าไรกันหว่า??
        "13" หืม อะไร 13 วะ
        "หา อะไรนะอะไร 13 ๆนะ" มีคนเห็นด้วยกับกูด้วย เจ้าเก่าเจ้าเดิมมาแล้วครับบบบ ถุย!! เล่นเหี้ยไรวะ
        "อายุกูตอนนั้น 13 ปี และอันนี้มึงต้องถามต่อ อายุกูกับอายุพี่มินดงห่างกัน 4 ปี"
        "อื้ม.... เดี๋ยวนะ มึงไปรู้จักพี่แกตอนไหนวะ"
        "รู้จักกันตอนกู 4 ขวบ ทำไม"
 ห่างจากพ่อเรา 4 ปี...4 ปี พ่อ 34....34 - 4 เท่ากับ เอ่อ....30 อ้อ....30 ปี 0_0 ห่างจากกู 13 ปี เลยเหรอ!!!
        "เลิกพูดเรื่องนี้เถอะรำคราญ แต่พวกมึงเถอะเมื่อไรจะกลับวะ"มีการไล่กันด้วยเว้ย
        "แหมที่ละอย่างงี้ล่ะไล่เพื่อนเลยนะ ใช่ไมเมียจ้า"
        "เห็นด้วยอย่างที่มึงพูด ซึงกวานกูอยากกลับนานล่ะ"
ไอตอนแรกนึกว่าเมียจะพูดเหมือนที่เราพูด ที่ไหนได้เห็นด้วยกับเพื่อนชะงั้น กูนี้หันเลย
        "กลับจองฮัน"เมื่อโจชัวคิดได้ว่ามีงานที่ต้องทำต่อเลย คิดว่ารีบกลับไปทำต่อให้เสร็จ แต่ติดตรงที่ไอ้คนที่ชอบรบกวนคนอื่นเนี่ย จะทำยังไงกับมันดีเนี้ย"โห เมียจ้าอยู่ต่อไม่ได้เหรอ นะ นะๆๆ"ได้แต่มองคนที่ดิ้นๆเป็นปลาเกยตื้นอยู่ข้างล่าง มึงไม่อายเด็กมันเหรอ -_-
        "ฟังจากปากกูชัดๆ นะ"
        "จ้า ◇~◇"
        " กู-อยาก-กลับ-บ้าน-เดี๋ยว-นี้!!!!!"
เป็นคู่รักที่ดูน่ากลัวเนอะ โดยเฉพาะคนที่ชื่อโจชัวเนี้ย เห็นแล้วสยองเลย ว่าแต่นะทำไมเขาต้องมองกูด้วยสายตาแบบนั้นด้วยล่ะ



#coupsboo

เป็นคนที่ชอบ เผือกเรื่องคนอื่นเนอะ ว่าปะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น