[SEVENTEEN] (coupsboo) my love เด็กแก่แดด

ตอนที่ 1 : เด็กแทกูออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61


 
เมื่อได้ยินข่าวร้ายที่สุดในชีวิตตั้งแต่เกิดมา ตอนที่กลับจากสังสรรค์หลังจากปิดเทอมแล้ว ยังไม่ได้ขึ้นไปนอนเลย พ่อก็มาบอกอะไรแบบนี้ที่โคตรจะเรื่องคอขาดบาดตายเลย ทำไมชีวิตถึงได้ไปไกลจากบ้านด้วยอ่ะ โซลเลยนะ ไม่ใช่ร้านค้าหน้าปากซอย ที่จะไปกันได้ง่ายๆอ่ะ ไปพรุ้งนี้แล้วกูจะไปบอกเพื่อนว่าไง แถมนัดเพื่อนกับว่าจะไปกินเลี้ยงวันเกิดมันอีกพรุ้ง แต่พรุ้งนี้กูไปโซล whet! ทำไงดีวะ
      "เอาวะ ยกเลิกนัดก็ได้"
   ~กลุ่มคนหล่อ~
                                          'เฮ้ย พวกมึงพรุ้งนี้กูไปได้วะ'
    'อ้าว! ทำไมวะจะเบี้ยว'
    'นั้นดิ พี่จะเบี้ยวเหรอ พี่นัดไว้นะว่าไปวันเกิดพี่ซอกมินอ่ะ'
    'ไม่ได้นะเว้ย นัดคือนัดดิ'
                                                    'คือไม่ใช่อย่างนั้นเว้ย!!'
    'พี่มีอะไรรึเปล่าอ่ะ ดูท่าทางมีเรื่องนะเนี้ย'
              'สุดยอดอ่ะน้องรัก ใช่มีเรื่องด่วน ด่วนมากกกก'
    'เรื่องอะไรวะ เพื่อน'
            'คือ พ่อกูให้ไปอยู่กับรุ่นน้องพ่อที่โซลอ่ะ กูนี้โคตรช็อดเลยวะ
    'อะไรนะ!!!'
    'ห๊ะเรื่องจริง บ้าไปแล้ว!!!!'
    'พี่ไปก็หมดสนุกอ่ะดิ'
    'แล้วพี่ไปกี่วันอ่ะ'
                    'ไม่รู้ดิ เห็นว่าพ่อให้รุ่นน้องแกดัดนิสัยกูเนี้ย'
  ก๊อกๆ
ใครมาเคาะประตูวะ ตกใจหมด ไอ้เชี่ย
      "อะ ใครอ่ะ"
นึกว่าใครที่แท้ป้าจองมินนี้เอง 
      "ป้าเองค่ะ คุณท่านบอกป้าว่าให้มาช่วยเก็บของค่ะ"
      "เหรอ เข้ามาสิ"
      "คุณหนูยังไม่จัดกระเป๋าอีกเหรอค่ะ"
      "ไม่รู้ว่าต้องจัดอะไรนี่ครับป้า ผมเคยไปข้างนอกไกลที่ไหนล่ะ"
      "มาค่ะป้าช่วยจัด"
      "ขอบคุณครับป้า :)"
                       'กูไปละ ต้องไม่จัดกระเป๋าต่อ ร้องให้แปป'
    'โชคดีเว้ย'
    'โชคดีนะพี่'
    'ไปดีมาดีนะ เพื่อนรักT^T'
    'เดินทางปลอดภัยนะพี่ ขอให้สนุกกับการเดินทางครั้งนี้นะพี่'
มันอวยพรกูหรือแชงกูวะไอ้เด็กคนนี้ สนุกกับผีสิ เดี๋ยวกูกลับมาเมื่อไรมึงเจอกูแน่ไอ้เด็กเวร 
      "ป้า ผมไม่ไปได้เหรอ"
      "ไม่ได้ค่ะ คุณหนูต้องไปนะค่ะ คุณท่านบอกแล้วนี่ค่ะ"
      "ไม่อยากไปอ่ะ T-T"
      "งอแงไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรนะค่ะ เก็บของดีกว่าค่ะ ไปพรุ้งไม่ไช่เหรอค่ะรีบจัดเถอะค่ะ"
      "ครับป้าาาา"

   เช้าวันต่อมา
ถ้ารู้ว่าพอจะไป รู้งี้ขอเงินให้เยอะกว่านี้ก็ดีอะ อะไรให้ 100,000 วอนอะวะ ค่าเดินทางแต่ละสายใช่ถูกๆที่ไหนอ่ะ สายละ 20,000 กว่าวอน แล้วอาหารในโซลถูกที่ไหนอ่ะ รู้ปะตอนแรกนึกว่าจะมาส่งที่ไหนได้มาส่งแค่ปากซอย แค่ปากซอยยยย!!! WTF (เฮ้ยๆๆ พ่อๆๆ-ไรท์/โทษๆๆ ลืมตัวๆ-ซึงชอล) นั้นแหละทำอย่างงี้กับลูกตัวเองได้ยังไงอ่ะ  ชีวิตต่อจากนี้กูจะรอดไม่วะถามจริง




#coupsboo

เอ่อ..... คิดได้แค่นี้แหละ ไม่ว่ากันเนอะ

อร้ายยยยย~~~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น