เจ้าสาว วิวาห์ไร้รัก

ตอนที่ 1 : บทนำ::งานแต่งงาน::100% (RE-UP)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    5 ธ.ค. 59


 บทนำ

               งานแต่งงาน


 

          งานแต่งงานของหนุ่มไฮโซสุดหรู พร้อมกับเจ้าสาวแสนสวยที่เดินควงแขนกันมาในชุดสีขาวยาวฟู่ฟ่องด้วยใบหน้าหวานที่ถูกแต่งแต้มทำให้เธอดูสวยขึ้นมากและเจ้าบ่าวที่อยู่ในชุดทักสิโด้สีขาวหล่อเหลาไม่แพ้กันใครที่เดินผ่านหรือได้เห็นต่างก็พูดเสียงเดียวกันว่าทั้งสองเหมาะสมกันดั่งกิ่งทองใบหยก

แต่ใครจะรู้ว่ามันเป็นแค่ฉากละครฉากหนึ่งเท่านั้นทั้งที่เจ้าบ่าวทำเหมือนรักเจ้าสาวมากมายแต่นั่นก็เป็นแค่เพียงภาพลวงตาเจ้าสาวและเจ้าบ่าวไม่ได้รักกัน แต่งานแต่งที่เกิดขึ้นนี้ เป็นเพียงความผิดพลาดที่เกิดขึ้นอย่างไม่น่าให้อภัย แม้เจ้าสาวจะรู้สึกตื่นเต้นมากแค่ไหนที่ได้เดินเคียงคู่กับเจ้าบ่าวอย่าง ธันวา พิทักษ์ไพศาล ชายหนุ่มที่เธอหลงรักมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่างานแต่งในวันนี้เกิดขึ้นเพราะอะไรและเจ้าบ่าวนั่นก็ไม่ได้รักเธออย่างทุกคนเข้าใจ

ละครฉากนี้จะดูหวานมากแค่ไหนแต่ลับหลังนั้นกลับไม่ใช่แบบนั้นเลยการแต่งงานที่ขมขื่นงานแต่งงานที่เจ้าบ่าวไม่ได้เต็มใจเพราะถูกบังคับจากคนที่รักมากอย่างคุณหญิงมณีรัตน์

และเพียงเพราะเธอเป็นแค่ผู้หญิงที่จืดชืดที่เขาไม่ชอบขี้หน้า เธอทำให้เขาต้องรับผิดชอบเธอทั้งๆที่เขาไม่เคยเต็มใจเลยสักนิด

ถ้าคืนนั้นเขาไม่เมา เขาคงจะไม่เสียท่าทีหล่อนแบบนี้แน่นอนพอเขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที เขาก็นอนกับผู้หญิงต้อยต่ำที่ไร้ค่าในสายตาเขาอย่าง พาฝัน รักษ์สกุล เด็กกำพร้าที่พ่อแม่เขาเก็บมาเลี้ยงจนโตเป็นสาวอายุ20ปี ไปเสียแล้ว ทำไมเขาถึงได้โชคร้ายขนาดนี้ ถึงเขาอยากจะโทษโชคชะตาแค่ไหน แต่มันก็ไม่สำคัญอะไรอีกแล้ว เพราะสุดท้ายเขาก็ต้องได้แต่งงานกับเธอ คนนี้้อยู่ดี...

ทุกอย่างที่เกิดในวันนั้นถ้าเขาปิดปากหล่อนไม่ให้บอกใครได้สำเร็จ เขาก็คงไม่โชคร้ายอย่างวันนี้ถ้าแม่ของเขา ไม่เข้ามาเห็นเสียก่อนงานแต่งนี้คงไม่มีทางได้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

เขาเกลียดมากที่สุดกับการผูกมัดแต่วันนี้เขากำลังผูกมัดตัวเองกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก เพราะความผิดพลาดแค่นั้น

เขาไม่อยากทำตามที่แม่สั่ง แต่เพราะแม่คือคนที่เขารักเขาจึงปฏิเสธไม่ได้ เขาไม่อยากแต่งงานเขามีคนที่คบด้วยอยู่แล้วซึ่งเขาก็รักเธอคนนั้นมากเหมือนกัน

ไม่ว่ายังไงผู้หญิงที่เดินอยู่ข้างกายตอนนี้ก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาจะรักไปตลอดชีวิตมันต้องมีสักวันที่เขาจะหาทางหย่ากับเธอให้ได้ถึงแม้เธอจะเป็นคนโปรดของแม่เขาแค่ไหนก็ตาม และจ้องจะจับเขามากแค่ไหน เขาจะไม่สนใจเพราะคนอย่างเขาจะไม่มีวันให้เธอมาจับเขาได้ง่ายๆแน่นอน เธอจับผิดคนแล้วพาฝัน นอกจากเธอจะไม่ได้อะไรไปจากเขา เขานี้แหละจะลงโทษคนหน้าด้าน นางมารร้ายด้วยตัวเอง

ไม่มีทางที่เธอจะมานั่งเสวยสุขอยู่ในบ้านของเขาในฐานะภรรยาและมาใช้เงินอย่างสบายไม่มีทางหรอกที่เขาจะให้มันเป็นแบบนั้น

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้มือหนาก็บีบมือเล็กของพาฝันแน่นเพื่อให้เธอรู้ว่าเขาเกลียดเธอมากแค่ไหน ทั้งชีวิตเขาไม่เคยจะมองใบหน้าหวานนี้เลยสักครั้งตั้งแต่เด็กจนโต เขาแค่มอง แค่เห็นหน้าก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับเธอ แล้วยังต้องมาแต่งงานกันอีก เขาอยากจะบ้าตาย

ถึงแม้แต่ตอนนี้เธอจะโตเป็นสาวแล้วแถมยังสวยมากขึ้นกว่าเดิม แต่เขาก็ยังคงหมั่นไส้เธออยู่ดีไม่ชอบเห็นหน้าสวยๆของเธอมันดูขัดหูขัดตายังไงพิกล

พาฝันหน้านิ่งเพราะทนกับแรงบีบที่ถูกส่งมาก่อนจะสะบัดมือออกแต่ก็ไม่ได้ผลเมื่อธันวายังคงบีบมันแน่นไม่ยอมปล่อยจนพาฝันต้องกระซิบเบาๆ

"คุณธันคะฝันเจ็บค่ะ"เธอมองหน้าเขาด้วยสีหน้าเจ็บปวด

อ้าวเจ็บเหรอนึกว่าเธอด้านจนไม่รู้สึกอะไรแล้วเสียอีกธันวาตอกกลับมาด้วยถ้อยคำ ที่ทำให้เธอเจ็บช้ำ

คุณธัน...”น้ำตาเริ่มคลอเบ้าอีกหนเมื่อเจ้าบ่าวของเธอไม่เลิกทำร้ายเธอตามที่เธอขอ แถมยังสาดคำพูดแรงๆใส่อีกหน

พูดแค่นี้ทำเป็นร้องไห้ถ้าฉันทำมากกว่านี้ไม่ขาดใจตายไปเลยล่ะ หึเขาหัวเราะเยาะเธอเบาๆก่อนที่ใบหน้าหวานจะเศร้าลงทันทีเธอผิดที่ตกลงจะแต่งงานกับเขาตามคำสั่งของคุณหญิงมณีรัตน์ถ้าคืนนั้นเขาไม่เมาจนเข้าห้องผิดคงจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ และถ้าหากเธอไม่ยอมปล่อยตัวให้เขา เธอคงไม่ต้องมานั่งฟังคำพูดร้ายๆจากคนที่เธอรักแบบนี้

เธอผิดเองที่รักเขามาตั้งแต่เด็กแม้ว่าเขาจะรังแกเธอยังไงเธอก็ไม่เคยโกรธและยังคงรักเขาเสมอมาจนถึงปัจจุบัน

คุณธันคะฝันเจ็บจริงๆปล่อยมือฝันเถอะค่ะธันวามองคนใจเสาะก่อนจะสะบัดมือออกแรงๆและหันมามองหน้าเธอ

หยุดน้ำตาของเธอไว้ก่อนที่มันจะไหลลงมาประจานฉันเขาบอกให้เธอหยุดร้องไห้เพราะถ้าเธอมีน้ำตาแม่เขาพ่อเขาก็คงจะรุมด่าเขาแน่ๆและแขกในงานอีกคงจะเล่าและนินทราเขาไปต่างๆนาๆแน่ๆ

ฮึกพาฝันเช็ดน้ำตาของตัวเองเบาๆก่อนที่ว่าที่เจ้าบ่าวจะกระชากร่างบางไปยืนอยู่บนเวทีเพื่อทำพิธีตัดเค้กพาฝันเดินเคียงข้างธันวาอย่างช้าๆเพื่อไปยังจุดที่เค้กวางอยู่

เมื่อมาถึงทั้งสองคนก็จัดการตัดเค้กเมื่อตัดเสร็จก็โยนดอกไม้คืนนี้แขกในงานต่างมีความสุขกับการได้รอลุ้นรับดอกไม้จากเจ้าสาวและคงไม่มีใครโชคดีเท่ากับหล่อนอีกแล้วนิภาพานิวงศ์เพื่อนของพาฝันที่ได้รับดอกไม้มาอยู่เต็มๆมือของเธอ

รอยยิ้มของเธอสะกดสายของของใครบางคนไว้แม้แต่เจ้าสาวยังรู้สึกยินดีกับเธอ

จูบเลยๆจูบเลย

  เสียงเชียร์ของทุกคนในงานต่างเชียร์ให้เจ้าบ่าวจูบเจ้าสาวธันวาไม่ขัดศรัทธาเพราะเขาก็ต้องการเอาคืนเธอให้ได้มากกว่าที่เธอทำกับเขา

เขาก้มหน้าเข้ามาใกล้ๆพาฝันมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆพาฝันยืนสั่นเทาเหมือนลูกนกเมื่อริมฝีปากหนาประทับลงมาเธอก็หยุดนิ่งก่อนที่จูบที่เร้าร้อนจะเริ่มขึ้นและจบด้วยการที่ธันวากัดปากเธอแรงๆไปหนึ่งทีอย่างสะใจ

พาฝันน้ำตาแทบเล็ดกับความเจ็บที่ ริมฝีปากของเธอที่ถูกเขากัดจนเป็นแผลเล็กๆซึ่งทำให้เธอเจ็บปวดไปทั้งหัวใจไม่แค่นั้นเลือดก็ซึมออกมาเล็กน้อยจนแขกในงานต่างตะลึงกับความเถื่อนของเจ้าบ่าว พาฝันเม้มริมฝีปากอย่างเจ็บปวด

เขาก็เป็นแบบนี้ธันวาผู้ชายที่ไม่มีหัวใจไว้รักใครได้อีกนอกจากนุดีหญิงสาวที่เขาคบด้วยในเวลานี้ และเธอจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาจะรักและทะนุถนอมตลอดไป

เวลาผ่านไปงานเลี้ยงก็จบลงพร้อมกับการส่งตัวเจ้าสาวและเจ้าบ่าวเข้าหอ

คุณอนันต์เป็นคนเข้ามาอวยพรให้คู่บ่าวสาวก่อนเป็นคนแรก

พ่อขอให้ธันดูแลน้องด้วยนะมีเรื่องอะไรก็คุยกันดีๆอย่าโกรธกันเลยนะพ่อของเขาลูบหัวเขาเบาๆก่อนจะหันไปหาเจ้าสาวที่นั่งพับเพียบอยู่อย่างสงบ

หนูฝันก็ด้วยนะหนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกันเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ

ค่ะคุณท่านพาฝันก้มกราบอนันต์อย่างนอบน้อมอนันต์ยิ้มอย่างมีความสุขที่เขาได้เธอมาเป็นสะใภ้ของตระกูลพิทักษ์ไพศาล

เรียกว่าพ่อดีกว่าตอนนี้ฝันเป็นลูกสาวของพ่ออีกคนแล้วนะพาฝันมองหน้าคนตรงหน้าอย่างชั่งใจแต่ด้วยรอยยิ้มที่ท่านส่งมาเธอจึงพยักหน้ารับ

ค่ะคุณพ่อ

หึเสียงของคนข้างๆดังออกมาเล็กน้อยอย่างเย้ยหยันเขาคิดว่าเธอมีคนเข้าข้างเยอะแล้วทำตัวเหลิงเขานี้ล่ะที่จะกระชากเธอลงมาเองเพราะไม่ว่าเธอจะอยู่ฐานะไหนในตอนนี้ฐานะของเธอก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมในสายตา

คือเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่ในบ้านของเขาเท่านั้น

เมื่อพิธีส่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอแล้วทุกคนก็ออกจากห้องหอเพื่อให้เจ้าบ่าวและเจ้าสาวได้อยู่ด้วยกัน

ห้องหอที่มีแต่ความเงียบทั้งสองต่างก็ไม่พูดอะไรออกมาต่างคนต่างทำธุระของตัวเองจนเสร็จพาฝันอาบน้ำต่อจากเขาเพราะเขาสั่งให้เธออาบน้ำทีหลังเขาเสมอถ้าหากได้อยู่ด้วยกันแบบนี้

เธอเดินออกมาก็เห็นธันวานั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียงเธอเช็ดผมไปมาอยู่หน้ากระจกอยู่ๆธันวาก็ลุกจากเตียงเดินมาหาเธอพาฝันหัวใจเต้นแรงแต่ร่างหนากลับไม่ทำอะไรเขาเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าก่อนจะหยิบผ้าห่มกับหมอนที่ถูกเก็บไว้ในตู้โยนไปที่โซฟา

ต่อไปเธอต้องนอนที่นี่เข้าใจไหมเขาชี้ไปที่โซฟาทำให้เธอรับรู้ได้ง่ายๆว่าที่นอนของเธออยู่ตรงไหน

ค่ะพาฝันตอบไปด้วยหัวใจที่ร้าวรานแม้กระทั้งได้นอนเคียงข้างเธอก็ไม่มีสิทธิ์

 

กริ้งๆๆๆๆ

เสียงมือถือของธันวาดังขึ้นพาฝันมองตามอยากรู้อยากเห็นว่าใครกันที่โทรหาเขาดึกดื่นแบบนี้คงไม่ใช่คนๆนั้นหรอกนะ

ฮัลโหล

[…]

ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมไปหาเอง

[…]

เจ้าสาวของผมเหรอ...”เขาหยุดก่อนจะมองมาที่เธอ

เขาไม่ว่าอะไรหรอกคุณก็รู้ว่าเราไม่ได้รักกันงานแต่งมันเกิดจากความผิดพลาดของเราสองคน

[…]

รอผมนะ

ติ๊ด...เมื่อเขาวางสายเธอก็มองคนตัวโตลุกขึ้นแต่งตัวเตรียมออกจากห้องจนเธอต้องวิ่งตามหลังเขาไป

จะไปไหนค่ะพาฝันถามทั้งๆที่เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขาจะไปไหน

ไปไหนมันก็เรื่องของฉันเธอเองอย่าล้ำเส้นให้มันมากนักพาฝันมองสบตาเขาอย่างเจ็บปวด

แต่คืนนี้เป็นคืนเข้าหอเขาไม่ให้ออกจากห้องหอนะคะพาฝันเตือนแต่ธันวากลับยักไหล่ก่อนจะมองสบตาเธออีกครั้ง

เราไม่ได้รักกันคืนเข้าหงเข้าหออะไรก็ไม่สำคัญสำหรับฉันถ้าเธออยากอยู่ก็อยู่ไปคนเดียวเถอะพูดจบก็เดินออกจากห้องไปหน้าตาเฉยไม่ฟังพาฝันเรียกสักนิดเดียว

เดี๋ยวค่ะคุณธัน...”เขาไม่ฟังเธอเลยไม่สนใจเสียงเรียกของเธอด้วยซ้ำทำไมเขาใจร้ายแบบนี้นะเมื่อคนตัวโตขับรถออกไปแล้วเธอก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟาตามที่เขาจัดไว้ให้

แต่จนแล้วจนเล่าเธอก็ไม่สามารถหลับได้เอาแต่ลืมตามองเพดานรอคนใจร้ายกลับมาทั้งๆที่เธอก็ไม่รู้เลยว่าคืนนี้เขาจะกลับมาหรือเปล่า

 

ตีสาม

เสียงรถที่เธอรอไม่มีวี่แววจะเข้ามาสักทีรอแล้วรอเล่าเธอก็เผลอคิดอะไรเพลินๆจนมาคิดถึงเรื่องทีเธอต้องได้แต่งงานกับเขาแบบนี้

ถ้าคืนนั้นเขาไม่เมาแล้วเข้าห้องผิดเรื่องทั้งหมดก็คงไม่เกิดขึ้นคืนนั้นเป็นคืนงานเลี้ยงของเขาเพื่อนๆของเขาต่างก็มาร่วมงานเลี้ยงและฉลองกันอย่างมีความสุข

เที่ยงคืนโดยประมาณมีเสียงเปิดประตูเข้ามาและคงเป็นโชคร้ายของเธอ เพราะเธอไม่เคยล็อกห้องเลยสักครั้งเพราะกลัวว่าคุณมณีรัตน์จะมาเรียกเธอตอนกลางดึก ถ้าเกิดอะไรขึ้น เธอไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเป็นภัยมาสู่ตัวเธอในยามค่ำคืนนั้น

เสียงคนเดินเข้ามาทำให้เธอตื่นขึ้นและยังไม่ทันได้ลุกขึ้นจากที่นอนก็มีผู้ชายคนหนึ่งกระโดดขึ้นคร่อมเธอ เธอลืมตาโพล่ง มองคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างตกใจและเธอก็รู้ในทันทีว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเป็นใคร

คุณธันกลิ่นเหล้ามากมายแตะจมูกเธอจนเธอกลัวว่าเขาจะทำอะไรกับเธอ เธอจึงเรียกเขาเสียงสั่นๆ ด้วยความกลัวว่าเขาจะทำอะไรไม่ดีกับเธออย่างที่คิดไว้

คุณธันคะคุณเข้าห้องผิดแล้วนี่ห้องฝันนะคะ

นุดีคุณมารอผมถึงในห้องเลยเหรอครับนอกจากจะไม่ฟังสิ่งที่พาฝันพูดแล้ว ธันวายังซุกไซร้จมูกไปตามซอกคอขาวจนพาฝันตกใจผลักเขาออกแต่เขากลับมีแรงมากมายมหาศาลจนเธอต่อสู้ไม่ได้เลยสักนิดได้แต่ร้องบอกว่าเธอไม่ใช่นุดีคนรักของเขา

นุดีคุณสวยมากจริงๆคนเมายังคงรุกรานเธอไม่หยุดหย่อนและยังคงเรียกชื่อคนรักของเขาอยู่ตลอดเวลา

นุดีผมรักคุณนะคำพูดของธันวา ตอกย้ำเธอว่าคนที่เขารักคือ นุดี ไม่ใช่เด็กกำพร้าแบบเธอ ทั้งๆที่รู้และเจียมตัวทำไมหัวใจดวงนี้มันทรยศ มันอยากให้เขาเรียกชื่อเธอบ้างในบางครั้ง ใช่เธอแอบรักเขามาตั้งแต่เด็กๆแล้วทั้งๆที่เขากลับไม่เคยมองเธอแม้แต่ห่างตา เธอก็ยังคงรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง

ไม่ใช่ค่ะฝันไม่ใช่คุณนุดีนะคะคุณธันปล่อยฝันเถอะค่ะพาฝันเริ่มดิ้นอีกครั้งเมื่อรู้สึกตัวว่าถูกคนตัวสูงรังแกอยู่เหนือร่างกายของเธอ แต่คนแรงเยอะอย่างธันวาก็ทำเฉย ไม่ยอมปล่อย

ทำไมวันนี้ดื้อจังครับอยากให้ผมรักแรงๆหรือไงเขายังคงคิดว่าพาฝันเป็นนุดี เพราะความเมาทำให้คนตัวโตมองใบหน้าหวานของพาฝันเป็นนุดีคนรักของเขา

ไม่ใช่มะ...อื้อออเธอยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ถูกธันวาจูบเอาเสียก่อนจูบที่ร้อนแรงอ่อนหวาน และดูดดึงเริ่มร้อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆสติที่พาฝันมีอยู่เริ่มหดหายไปเมื่อถูกผู้ชำนาญกว่า ก่อกวนจนเกิดอารมณ์ที่มันหลบอยู่ในจิตใต้สำนึกที่ลึกลงไป

ไม่นานพาฝันก็ถูกคนใจร้ายถอดเสื้อผ้าทิ้งหมดทั้งร่างกายร่างกายที่เปลือยเปล่าปรากฏต่อหน้าของเขายิ่งทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่

นุดีคุณสวยเหลือเกินให้ผมรักคุณนะแม้เสียงที่เขาเรียกก็ไม่ใช่ชื่อเธอไม่มีเหตุผลที่เธอจะต้องยอมเขา แต่เธอกลับนอนนิ่งให้เขาสัมผัสทั่วร่างกายในความรู้สึกในตอนนี้เธอคงแย่มากที่อยากเป็นผู้หญิงของเขาทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้รักเธอเลย

เธอมองคนตัวสูงถอดเสื้อออกไปทั้งหมดและมองความแข็งแกร่งของเขาอย่างเขินอายถ้าหากเขามีอะไรกับเธอเพราะความรักมันคงมีความสุขมากกว่านี้แต่เขาคิดว่าเธอเป็นนุดีคนรักของเขาเธอสามารถปฏิเสธบทรักครั้งนี้ได้แต่...เธอกลับไม่ทำเธอกลับนอนให้ความสุขกับเขาอย่างเต็มใจ

อาจเป็นเพราะเธอรักเขามากเกินไปถึงได้ยอมแบบนี้เธอขอแค่ความสุขให้กับตัวเอง แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ และเขาอาจจะไม่รู้ตัวเธอก็ยังอยากให้คนแรกของเธอคือเขา แม้วันข้างหน้าจะเสียใจมากแค่ไหน เธอก็พร้อมที่จะยอมรับมันเธอจะไม่บอกใครจะทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น และขอเก็บมันเป็นความลับตลอดไป

ขอแค่คืนนี้คืนเดียว เท่านั้น

พาฝันไม่ได้ผลักเขาออกเหมือนครั้งแรกแต่ปล่อยให้ธันวาได้ครอบครองเธอทั้งร่างกายธันวาเริ่มบทรักที่ร้อนแรงเขาเร่งจังหวะผ่านความสาวของเธอก่อนที่เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย

แน่น...”ความรู้สึกของเขาในตอนนี้มันแน่นไปหมดนุดีคนรักของเขาไม่แน่นขนาดนี้เขารู้ดีแต่วันนี้ทำไม

คุณไปทำอะไรมาครับวันนี้ทำไมถึงได้แน่นขนาดนี้ผมเจ็บไปหมดแล้วพาฝันสะอึกไปนิดหนึ่ง แต่เธอก็ยังไม่ตอบเขา ได้แต่กอดคอธันวาไว้แน่น ส่วนธันวาเองก็กดจูบเธอเบาๆ

แต่ไม่เป็นไรแบบนี้ผมชอบนะเมื่อสิ้นสุดคำพูดของเขา จังหวะรักนั้นก็ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนทั้งสองถึงจุดสุดยอดพร้อมกันทั้งคู่

สายธารหลั่งไหลเข้าไปในร่างกายของพาฝันเธอรู้สึกมีความสุขกับบทรักที่เขามอบให้ แม้ว่าบทรักนี้เขาจะตั้งใจมอบให้คนรักของเขาไม่ใช่เธอ แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ แต่เมื่อสมองของเธอเริ่มคิดถึงตอนเช้าขึ้นมาถ้าเกิดเขาเห็นสภาพของเธอกับเขาเขาจะเกลียดเธอมากไปกว่าเดิมหรือเปล่านะ

แต่ธันวาเองก็ไม่ได้ปล่อยให้เธอคิดอะไรมากไปกว่านี้ เขาพลิกตัวกอดเธออีกครั้ง และเริ่มบทรักครั้งที่สอง และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดที่บทรักครั้งที่เท่าไร เพราะร่างกายของพาฝันทำให้เขาอยากรักจนหมดแรง

แม้จะเมาเท่าไร แรงของเขานั้นยังมีเหลือเฟื้อ สำหรับออกรบกับสาวๆ

 

แสงแดดในยามเช้าสอดส่องเข้ามาทำให้ร่างบางที่ถูกคนตัวโตเอาเปรียบตั้งแต่เมื่อคืนจนเกือบรุ่งสางขยับตัวนิดหน่อยก่อนที่ร่างสูงจะรู้สึกตัวตามเช่นกัน

เขาลืมตาก่อนที่จะกอดคนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างๆเขาอย่างหวงแหนเพราะเมื่อคืนเธอร้อนแรงกว่าทุกวันที่เขาและเธอร่วมรักกัน

เมื่อคืนผมมีความสุขมากรู้ไหมครับ นุดีธันวาไล่จมูกไปตามใบหน้าหวานของพาฝันก่อนจะกดจูบเบาๆที่ต้นคอของเธอ

พาฝันลืมตาขึ้นก่อนจะนอนนิ่งๆให้เขาทำตามใจชอบเพราะเธอไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี ธันวาเห็นร่างบางของคนรักนิ่งผิดปกติ เขาจึงพลิกร่างบางให้หันหน้ามาหาเขา ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อมเธอเมื่อสายตาได้สบตากันใบหน้าคมคายถึงกลับเครียดขึ้นมาทันที

ทำไมเป็นยัยจืดนี่ไปได้ว่ะ

แล้วเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงแล้วเมื่อคืนที่เขามีอะไรด้วยคือยัยบ้านี่ไม่ใช่นุดีอย่างนั้นหรือไม่จริงใช่ไหมมันเป็นความฝันใช่ไหม

เธอ!ในเมื่อคิดอะไรไม่ออก เขาก็เรียกชื่อเธอก่อนเป็นอันดับแรก

คุณธัน

เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ฉันทำอะไรเธอหรือเปล่าแต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขา มันก็แสดงให้รู้แล้วว่าเมื่อคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

โธ่เว้ย!! เมาจนได้เรื่องสินะ

นี้คือห้องของฝันค่ะ...เออคุณธันเมามากแล้วก็...”

หยุดไม่ต้องพูดฉันไม่อยากฟัง แค่นี้ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ต้องพูดย้ำ!”ธันวาตะคอกใส่เธอก่อนจะมองสบตาเธออย่างโกรธจัดเขาคิดอะไรไม่ออกเลยตอนนี้ที่คิดได้ก็คือ เขาจะต้องทำยังไง ให้ผู้หญิงคนนี้ไม่มาเรียกความรับผิดชอบจากเขาได้ และเขี่ยเธอไปไกลๆจากชีวิตเขา

เมื่อกี้คุณถามฉันก่อนนี่นาพาฝันได้แต่คิดในใจอย่างน้อยใจที่เขาพูดไม่ดีกับเธอเลย

เธอห้ามบอกใครเรื่องนี้อยากได้เท่าไรก็ว่ามาธันวาดูถูกเธออีกแล้วเขาเห็นเธอเห็นแก่เงินมากหรือไงกันเธอไม่เคยต้องการอะไรจากเขาเลยนอกจากความรักแต่นั้นแหละมันก็เป็นแค่ความหวังลมแล้งๆเท่านั้นเพราะเรื่องจริงธันวาไม่ได้รักเธอเขารักคุณนุดีคนรักของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

"ฝันไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณธันทั้งนั้นค่ะ เรื่องที่เกิดขึ้นฝันจะเก็บไว้เอง จะไม่บอกใครด้วย"ธันวามองพาฝันอย่างไม่น่าเชื่อ ว่าสิ่งที่เธอพูดออกมาจะเป็นความจริง ทั้งที่เมื่อคืนเธอเองก็สามารถปกป้องตัวเองจากเขาได้ แต่เธอกลับไม่ทำ และยังบอกอีกว่าเธอจะไม่บอกให้ใครรู้เรื่องเมื่อคืน มันแปลกๆ ในความคิดของเขา

เธอต้องการจับเขาให้ได้ใช่ไหม ถึงทำเป็นยอมทุกอย่าง แล้วสุดท้ายก็มาเรียกร้อง

"เธอไม่ต้องการ แล้วเธอ..."ธันวายังพูดไม่ทันจบ พาฝันก็พูดขึ้นก่อน เพราะเธอไม่อยากฟังผู้ชายที่เธอรัก พูด หรือ เอาแต่ทำสีหน้า ไม่อยากรับผิดชอบเธอแบบนี้

"เอาเป็นว่า ฝันจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ระหว่างเราสองคนก็จบกันแค่นี้ พอใจไหมคะ"พาฝันมองหน้าเขาด้วยสีหน้าเย็นชาทั้งที่ในใจเธอเจ็บเกินจะทน

อยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องให้ตัวเองเจ็บช้ำ หัวใจ

"ก็ดีที่พูดง่ายๆแบบนี้ ขอให้เธอลืมมันและอย่ามาเรียกร้องอะไรจากฉันทีหลังก็แล้วกัน เข้าใจไหม!"พาฝันอยากจะร้องไห้กับคำพูดเอาแต่ใจของธันวา เธออยากจะตบหน้าเขา ทุบตีเขามากที่สุด แต่เธอก็ทำไม่ได้ ได้แค่นั่งนิ่งให้เขาเดินลงไปเก็บเสื้อผ้ามาใส่

เพราะเธอเลือกที่จะให้มันเป็นแบบนี้เอง จะไปโทษใครได้นอกจากโทษตัวเอง

และเดินออกจากห้องของเธอไป ก่อนที่ประตูจะปิดลงเสียงของผู้ชายใจร้ายก็ดังขึ้นมา เรียกความสนใจให้เธอหันไปมอง

"คุณแม่!"พาฝันมองไปที่ประตูที่มีคุณหญิงมณีรัตน์ยืนมองลูกชายของตัวเองและหันกลับมามองหน้าเธอที่นั่งอยู่บนเตียงอย่างตะลึง

เรื่องทั้งหมดเปิดเผยต่อหน้าต่อตาคุณหญิงมณีรัตน์ เมื่อสอบถามหาความจริงได้แล้วท่านจึงจัดงานแต่งงานให้เธอและเขา เพราะคุณหญิงมณีรัตน์ ไม่อยากให้พาฝันเสียหายและต้องการให้ลูกชายรับผิดชอบในเรื่องที่เกิดขึ้น แม้จะเป็นการบังคับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน แต่ความถูกต้องต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก

แต่ท่านคงลืมคิดไปว่างานแต่งที่ไม่ได้เกิดจากความรักของทั้งสอง มันจะนำพาความวุ่นวายเข้ามาในอนาคตในวันข้างหน้า

 

เรื่องราวทั้งหมดจึงเกิดขึ้น ความวุ่นวายและความเกลียดชังจากผู้ชายที่เธอรักที่มากขึ้นทุกวัน กำลังสาดใส่หัวใจให้เจ็บช้ำอย่างไม่เหลือชิ้นดี ด้วยคำกล่าวหาต่างๆที่เขามอบให้เธอ ทั้งๆที่เธอไม่เคยคิดแบบที่เขากล่าวหาเลยสักนิด

เธอเพียงแค่รักเขามากไปก็แค่นั้นเอง เธอผิดมากใช่ไหม...

 

 

 

 

 





 

 100%



RE-UPใหม่จ้า แก้ไขคำผิดด้วย

ทั้งหมดที่แก้ไขใหม่นี้จะอยู่ในหนังสือ(แบบรูปเล่มทั้งหมดน่าส์)

เปิดโอนแล้ว ตามรายระเอียดด้านล่างเลยจ้าา^^


ส่วนใครที่สนใจนิยายของมีนชญา

เรื่อง เสน่หา บำเรอรัก ราคา 269 บาท

DMLOVE ซาตานร้าย กระชากรัก ราคา 299 บาท

สามารถติดต่อได้ที่เพจมีนชญาได้เลยนะคะ หมดเขตถึงวันที่ 24/5/59 นะคะ^^


สุดท้ายนี้ขอกำลังใจเน้นๆจ้า^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #1214 WongkaewKanchana (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 16:43
    เพิ่งจะเริ่มเข้ามาอ่านแต่ได้กลิ่นมาม่ามาแต่ไกลเลยแต่เราชอบๆเหมือนชีวิตจริงเลย
    #1,214
    0
  2. #1200 ผ่าน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 20:59
    อย่าเพิ่งลบนะคะหนูขอเวลาอ่านสองวันเพิ่งเข้ามาเจอ
    #1,200
    0
  3. #718 0800828902 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 10:49
    ผู้ชาย ปากแข็ง ปากร้าย แย่แย่ถ้าได้อ่านข้อความ นี้ อยากให้ไรท์รู้ว่า เราติดตามท่านนะค่ะ*-*สู้ สู้ สู้ รัก ไรท์อยากให้ลงจบ ชอบ ชอบ
    #718
    0
  4. #717 0800828902 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 10:49
    ผู้ชาย ปากแข็ง ปากร้าย แย่แย่ถ้าได้อ่านข้อความ นี้ อยากให้ไรท์รู้ว่า เราติดตามท่านนะค่ะ*-*สู้ สู้ สู้ รัก ไรท์อยากให้ลงจบ ชอบ ชอบ
    #717
    0
  5. #716 0800828902 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 10:49
    ผู้ชาย ปากแข็ง ปากร้าย แย่แย่ถ้าได้อ่านข้อความ นี้ อยากให้ไรท์รู้ว่า เราติดตามท่านนะค่ะ*-*สู้ สู้ สู้ รัก ไรท์อยากให้ลงจบ ชอบ ชอบ
    #716
    0
  6. #715 0800828902 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 10:49
    ผู้ชาย ปากแข็ง ปากร้าย แย่แย่ถ้าได้อ่านข้อความ นี้ อยากให้ไรท์รู้ว่า เราติดตามท่านนะค่ะ*-*สู้ สู้ สู้ รัก ไรท์อยากให้ลงจบ ชอบ ชอบ
    #715
    0
  7. #713 0800828902 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 10:49
    ผู้ชาย ปากแข็ง ปากร้าย แย่แย่ถ้าได้อ่านข้อความ นี้ อยากให้ไรท์รู้ว่า เราติดตามท่านนะค่ะ*-*สู้ สู้ สู้ รัก ไรท์อยากให้ลงจบ ชอบ ชอบ
    #713
    0
  8. #467 ยีราฟทาสเพนกวิ้น (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 15:49
    คือมันเป็นครั้งเเรกของนางเอก อยากให้ไรท์บรรยาย ถึงความเจ็บตรงนี้ด้วยอ่า คือ เจ็บก่อนที่จะสุขสมอะไรประมาณนี้ อ่านตรงนี้เลยขัดๆนิดหน่อย 55555 เเต่สนุกค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #467
    0
  9. #463 080709 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 10:18
    มันกัอมีบ้างนะกับอารมณ์ชั่ววูบก็รักอ่ะ นางก็ไม่คิดจะบอกใครยุแล้ว แต่ดันมีคนมาเห็นนิสิ

    สู้ๆ นะ
    #463
    0
  10. #341 nina monky.d (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 22:49
    ผิดมากค่ะ//ตอบพาฝัน
    มองจากมุมมองคนภายนอก มองยังไงนางเอกก็เหมือนนางร้ายในละครที่อยากจะได้พระเอกมาก ถึงวิธีการจะต่างกันแต่ผลลัพธ์ที่ได้มันเหมือนกันชัดๆ มองจากมุมมองคนภายนอกเขาเรียก'จับผู้ชาย'ค่ะ
    #341
    0
  11. #200 jepoi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 02:48
    เอากำลังใจมาให้นะคะ
    #200
    0
  12. #35 Miotto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 01:16
    ว้าวววว สนุกแน่งานนี้ ขอบคุณไรท์
    #35
    0
  13. #11 Mayja Lovelove (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:59
    ชอบมากค่ะ ต่อไวๆนะค่ะ รอไม่ไหวแล้ววว 555
    #11
    0
  14. #10 Mook Mooks (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:23
    แค่เริ่มก้อสนุกแล้ว มาต่อไวๆนะค่ะรออยู่
    #10
    0
  15. #9 Nu mam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:09
    สนุกจัง มาต่อเร็วๆนะคะ รออยู่น๊า

    #9
    0
  16. #5 11544rmutt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:38
    แค่เริ่มเรื่องก็สนุกแล้วววว มาต่อไวๆนะคะ รออยู่น้าา
    #5
    0
  17. #4 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:38
    น่าสนใจจัง
    #4
    0