{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 28 : ตอนพิเศษ ไลท์xไวท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ธ.ค. 58

 

ตอนพิเศษ ไลท์xไวท์

 

         


 

 

 

            หลังจากพี่ชายขี้เล่นที่พ่วงตำแหน่งเจ้านายหายออกไปจากร้ายพร้อมพอยท์ ไวท์ที่ยังเห็นไม้ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างอดจกใจไม่ได้ก็ได้แต่ยิ้มเต็มแก้มต้อนรับลูกค้าที่โซลส่งมาทางตัวเองแทน

 

 

 

            “อ่อ คุณไม้ครับ รับแบบเดิมเนอะ เดี๋ยวพวกผมจัดการให้ครับ”

 

            เสียงใสพูดออกมาอย่างคล่องแคล่ว มือเล็กหันไปจัดการกับดอกไม้ที่คีย์เตรียมเอาไว้ ก่อนจะหันมาส่งให้ลูกค้าที่ยืนรออยู่อย่างรวดเร็ว

 

 

            “เรียบร้อยแล้วครับ ขอบคุณที่ใช้บริการร้านเรานะครับ”

 

            คีย์ที่เป็นคนจัดการเรื่องค่าสินค้าเดินกลับมาจากเคาเตอร์คิดเงินพร้อมบัตรเครดิตและใบเสร็จของไม้ จนสุดท้ายชายหนุ่มร่างสูงก็ทำเพียงส่งยิ้มจางๆให้ทั้งสองคนก่อนจะเลือกเดินออกจากร้านไป

 

 

 

 

 

            กรุ้ง กริ้ง

 

 

            “อ้าว คุณไลท์ ทำไมวันนี้มาเร็วล่ะ”

 

            เสียงเปิดประตูร้านดังขึ้นอีกรอบ ดวงตาคู่โตของคนที่ยืนปรับเพลงของลำโพงขนาดเล็กที่พกมาที่ร้านก็หันกลับไปมอง ก่อนที่จะส่งแววตายินดีออกมา

 

 

            “วันนี้มีคนมาช่วยงานแทนนายไง สวัสดีนะคีย์”

 

            มือใหญ่วางลงบนกลุ่มผมหนุ่มมือก่อนจะขยี้มันเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยวเจ้าของไม่น้อย รอยยิ้มใจดียังคงส่งยิ้มออกมาให้กับคนที่เขารีบตอบคำถาม ก่อนจะหันไปทักทายพี่ชายของเจ้าตัวแสบที่ยืนขำท่าทางปัดป้องของไวท์อยู่

 

 

            “คุณไลท์นี่! ผมเสียทรงหมดแล้วเห็นไหม ทำไมชอบแกล้งอยู่เรื่อย”

 

            คนตัวเล็กหันมาทำท่าทางขู่คนตัวโตที่ยืนอยู่ข้างกัน จนไลท์เองก็ขำออกมาอีกรอบ

 

 

            “ขอโทษแล้วกัน วันนี้เลี้ยงไถ่โทษได้ไหมล่ะ”

 

            เสียงนุ่มทุ้มของรองประธานนักศึกษาที่มักจะเรียบเฉยกลับดูอบอุ่นขึ้นจนถ้าใครหลายคนได้ยินคงจะตกใจไม่น้อย

 

 

            “จะกินให้หมดตัวเลยคอยดู” เสียงใสขู่เล็กๆ จนคนมองอีกสองคนยิ้มตามอย่างเอ็นดู

 

 

 

            “งั้นคีย์เดี๋ยวฉันพาไวท์กลับเองนะ ส่วนอีกสักห้านาที พนักงานพาร์ทไทม์คนสำคัญคงจะตามมาแล้วล่ะ”

 

            ไลท์หันมาบอกคีย์ที่ยืนอยู่ในระหว่างมี่รอคนรักตัวเล็กวุ่นอยู่กับการเก็บผ้ากันเปื้อนสี้น้ำตาเข้ม จนเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็มองตามไวท์ที่หันไปคุยกับคีย์จนได้แต่ขำไปกับความเป็นห่วงของไวท์ ที่คีย์เองยังเอาแต่พยักหน้ารับอย่างไม่กล้าขัดใจ

 

 

 

 

 

           

 

            “บอกแล้วว่าจะกินให้หมดตัวเลย ฮิฮิ”

 

            บนโต๊ะในร้านเบเกอร์รี่ขนาดเล็ก จานคุ้กกี้รสชาติต่างๆ กับขนมเค้ก และนมสดปั่นสีนุ่มลิ้นวางเรียงรายกัน แต่กลับอยู่เพียงฝั่งของไวท์เท่านั้น ในขณะที่ทางฝั่งของไลท์มีเพียงกาแฟเย็นแก้วใหญ่เพียงอย่างเดียว

 

 

            “กินแบบนี้ระวังอ้วนนะ ข้าวก็เพิ่งจะกินไปแท้ๆ ยังยัดขนมลงไปได้เยอะขนาดนี้อีก อ้วนแน่ๆ”

 

            เสียงทุ้มหันมาเย้าแหย่คนที่ขู่ว่าจะทำให้เขาหมดตัวอย่างอารมณ์ดี แต่แววตาคู่คมยังคงฉายแววอ่อนโยนออกมา

 

 

            “คุณจะว่าผมอ้วนเหรอ!

 

            ไวท์ได้แต่พูดออกมาอย่างไม่พอใจ มือเล็กยัดคุ้กกี้ชิ้นพอดีคำเข้าปากอย่างไม่ยอมแพ้

 

 

            “ค่อยๆ กินสิ” ไลท์ปรามออกมาเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางยัดขนมเข้าปากอย่างเคืองไม่น้อยของคนตรงหน้า

 

 

            “คุณว่าผมอ้วนนี่ ผมจะกินให้หมดแล้วสั่งอีก เอาให้คุณหมดตัวเลย!” เสียงใสโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้ จนคนตั้งใจแกล้งขำอย่างนึกเอ็นดู

 

 

 

            “นี่ จะไม่เรียกพี่ว่าพี่หน่อยเหรอ แล้วแทนตัวเองว่าไวท์แบบที่คุยกับคีย์ไง น่ารักออก ไหนลองสิ พี่ไลท์”

 

            เสียงทุ้มถามเรื่องที่คิดมาตลอดหลายวัน ใบหน้าคมเริ่มมีแววออดอ้อนขึ้นนิดๆ เมื่อเขาเองก็อยากให้ไวท์เรียกเขาในแบบที่น่ารักๆ เหมือนเวลาที่เขาเห็นไวท์คุยกับคีย์หรือพอยท์เหมือนกัน

 

 

            “ไม่เอาล่ะ ผม...”

 

          “พี่ไลท์ ไวท์...”

 

            ยังไม่ทันที่ไวท์จะปฏิเสธจบ ไลท์ก็เอ่ยแทรกเงียบๆ ดวงตาคู่คมฉายแววบังคับกลายๆ จนคนตั้งใจปฏิเสธหลบตาอย่างพยายามหาทางเลี่ยง

 

 

            “งั้นถ้าไม่พูด พี่ไม่เลี้ยงนะ”

 

            สุดท้ายคนที่กำลังถือไพ่เหนือกว่าอย่างไลท์ก็พูดเรียบๆ แต่กลับทำให้คนฟังหันขวับมามองอย่างตกใจ ดวงตาคู่โตเบิกกว้างก่อนที่ในสองเริ่มจะคิดหนัก

 

 

          ...สั่งมาเยอะขนาดนี้ เท่าไหร่วะเนี่ยไวท์เอ้ย...

 

 

            ความคิดของคนที่กำลังตอบโต้กับตัวเองในใจระหว่างว่าจะยอมอายเรียกคำน่ารักๆแบบนั้น หรือเป็นคนออกเงินในค่าอาหารรอบนี้

 

          ...เอาวะ!...

 

 

 

            “พี่ไลท์...”

 

 

            “หือ เบาจังเลยครับ พี่ไม่ค่อยได้ยินเลย”

 

            ไลท์แกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อฟังคำพูดน่ารักที่หวังมาหลายวัน ดวงตาคู่คมที่มักเรียบเฉยกลับมีประกายของความสนุกฉายชัด

 

 

 

          “พี่ไลท์...ไวท์ ไวท์พูดแล้วนะ!

 

            เสียงใสพยายามพูดประโยคสั้นๆ ออกมาอย่างติดขัดนิดๆ ใบหน้าน่ารักเห่อแดงอย่างรวดเร็วเพราะไวท์เองเริ่มรู้สึกว่าคำพูดน่ารักๆ ที่มักจะเหมาะกับพวกผู้หญิง มันกลับทำให้เขาหน้าร้อนแทบไหม้

 

            แก้มใสขึ้นสีแดงก่ำ ก่อนที่เจ้าของมันจะก้มลงมองแต่แก้วนมปั่นตรงหน้า ไวท์เริ่มรู้สึกว่ามือมันเกะกะจนต้องเอามากำแก้วเครื่องดื่มตรงหน้าเอาไว้

 

 

            “ไวท์ครับ”

 

            คนโตกว่าที่มองทุกอย่างตลอดเวลาเรียกชื่อคนที่ก้มหน้าหลบเบาๆ เสียงทุ้มที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นทำให้คนที่ก้มหน้าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาช้าๆ อย่างอยากรู้

 

 

 

            จุ๊บ!

 

            “ค่าอาหารของวันนี้นะ”

 

            ริมฝีปากได้รูปกดจูบลงบนริมฝีปากสีสวยเบาๆ ก่อนจะรีบผละออกอย่างเกรงว่าคนที่กำลังทำตัวน่ารักจะหันมาโวยวาย น้ำเสียงทุ้มมีแววขี้เล่นขึ้นนิดๆ เมื่อหันมาพูดกับคนที่ตอนนี้นั่งนิ่งไปแล้วเรียบร้อย

 

 

            “อ่ะ เอ่อ คะคือ...”

 

            และเหมือนสถานการณ์ที่ยังไม่ทันตั้งตัวจะทำให้น้องชายคนเก่งของคีย์เริ่มหาเสียงตัวเองไม่เจอ เสียใสพูดวกไปวนมาจนในที่สุดไวท์ก็เงียบลง และแทนที่ด้วยใบหน้าขาวที่แดงก่ำจนลามยันใบหูและลำคอ

 

 

            ฟุ่บ!

 

            “เลิกอายได้แล้วหน่า”

 

            เสียงทุ้มพูดแซวออกมา และมือใหญ่วางลงบนกลุ่มผมนุ่มมือ ก่อนจะเริ่มขยี้เบาๆ อย่างเอ็นดูคนตรงหน้าไม่น้อย

 

 

            และผลตอบรับจากการขยี้ผมนุ่มหลายๆ ครั้งเข้า ก็กลายเป็นแววตาเคืองๆ ของคนที่โดนแหย่ให้อาย ก่อนที่เสียงใสจะเริ่มกลับมาบ่นเหมือนเดิมอย่างไม่ยอมแพ้เลยสักนิด

 

 

            “ผมจะกินให้คุณหมดตัว จะไม่แทนตัวเองว่าไวท์แน่ๆ จำเอาไว้เลย!

           

 

 

            และเห็นทีว่าไลท์ก็ยังต้องหาทางจัดการแฟนตัวแสบของตัวเองต่อไป ก็ทำยังไงได้ล่ะ ดันมาหลงเด็กดื้อเข้าเต็มๆ ขนาดนี้ จริงไหมครับ?

 

 

 

100%

 

           

            Talk :  ลง 13/12/15

 

#วุ่นรักหมาป่า

 

            มาแล้วจร้า ใครรอคู่ของไลท์กับไวท์บ้างยกมืออออออออออ *เงียบกริบ ตอนนี้ไม่มีอะไรเลยนอกจากความน่ารักของไวท์5555 เอามาส่งท้ายคู่นี้เฉยๆน้ออออ ต่อไปก็เหลือภาคย์คีย์กับ....เพิร์ลแล้ว เอาล่ะ จะพยายามรีบมากว่าเดิมนะคะ ขอบคุณที่ยังรอกันน้อออ

            ของคุณทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ รักคนอ่าน รักเอสเจน้า^^

© themy butter

104 ความคิดเห็น

  1. #100 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 21:08

    ไวท์น่าร้ากกกก >< คนอะไรเหมือนลูกแมวเลยอ่า น่ารัก น่าฟัด(?) น่าขย้ำ(?) น่ากิน(?)ที่สุด แถมดูทางทางแล้วเหมือนจะเป็นลูกแมวที่กินจุซะด้วยสินั่น แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ไลท์เลี้ยงไหวอยู่แล้วเนอะ ^^

    #100
    0
  2. #99 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 23:32
    น่ารักมากเลย อยากให้แต่ง คู่ไวท์กะไลน์เป็นอีกเรื่องหนึ่งจัง
    #99
    0