{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 23 : บทที่20 : ซาร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 มิ.ย. 58



บทที่20

 

 
 

ก๊อก ก๊อก!

 

“คุณภาคย์ ผมมาแล้วนะ”

 

            เสียงเคาะประตูบานใหญ่ของห้องประธานนักศึกษาดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่คีย์จะทักคนที่นั่งทำงานบนโต๊ะตัวใหญ่อย่างน่ารัก แขนเล็กเท้าอยู่ด้านหน้าโต๊ะ ในแบบที่ชอบทำ

 

“คุณพักบ้างไหมเนี่ย คิ้วรวมกันหมดแล้ว”

 

            นิ้วเล็กจิ้มลงระหว่างคิ้วที่ขมวดมุ่นอยู่ตรงหน้าอย่างเป็นห่วง ดวงตาคู่สวยมองสำรวจใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความเป็นห่วง

 

 

พรึ่บ!

ฟอด!

“นี่ไงพักแล้ว”

 

            ภาคย์ที่มองตั้งแต่คนตัวเล็กเดินเข้ามา ก็ยกตัวไปหอมแก้มนุ่มแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยว ดวงตาคู่คมฉายแววเจ้าเล่ห์จนคนที่อุตส่าห์เป็นห่วงย่นจมูกใส่

 

“ผมอุตส่าห์เป็นห่วงนะ มาเอาเปรียบกันอีกแล้ว”

 

            เสียงหวานพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่เพื่อรอคนที่กำลังเร่งเซ็นเอกสารทำงานของตัวเองให้เสร็จ

 

“เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ”

 

            คนที่เร่งจัดการงานของตัวเองพูดกับคนที่นั่งรอเบาๆเมื่อทำทุกอย่างเรียบร้อย มือใหญ่กุมเอามือเล็กของคนที่นั่งรอให้เดินออกไปพร้อมกันอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ...

 

.

...

 

“วันนี้เราจะไปไหนกันครับ”

 

            คีย์ที่นั่งอยู่ข้างๆถามคนที่กำลังตั้งใจขับรถอย่างสงสัย

 

“ไปบ้านฉันเอง วันนี้พ่อเรียกเข้าไปน่ะ เลยอยากพานายไปด้วย”

 

            ภาคย์หันมายิ้มให้คนที่นั่งข้างตัวรอบหนึ่ง ก่อนจะละสายตากลับไปมองถนนเบื้องหน้าอีกรอบ แต่คนได้ฟังกลับทำตาโตอย่างไม่มั่นใจ

 

“พ่อ แม่คุณ”

 

“ไม่หรอก แม่ยังไม่กลับจากจีนเลย พ่อคนเดียว”

 

            รอยยิ้มอบอุ่นที่หันมาส่งให้ เกือบจะทำให้คีย์สบายใจขึ้น แต่ไม่ว่ายังไงก็หยุดคิดไม่ได้เลยว่าพ่อของภาคย์จะชอบเขาไหม...

 

.

....

........

 

            ภายในคฤหาสน์ใหญ่ ขายาวก้าวไปตามทางเดินในบ้านอย่างไม่รีบร้อน โดยที่คนตัวเล็กที่เดินตามมา กำชายเสื้อของภาคย์เอาไว้จนแน่น

 

“นั่งรอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปคุยงานแล้วจะออกมา”

 

            เสียงทุ้มสั่งออกมาเบาๆให้คนที่เกร็งๆนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ โดยที่คนฟังก็รีบพยักหน้าตามเร็วๆอย่างรับคำ มือเล็กปล่อยชายเสื้อของคนตรงหน้าออกอย่างจำยอม

 

“มากับภาคย์เหรอ”

 

            เสียงทุ้มของชายหนุ่มสูงวัยทำให้คีย์ที่นั่งรอมาได้สักพักรีบหันไปมองอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กรีบโค้งเร็วๆให้กับคนที่ทักทายอย่างมีมารยาท

 

“ครับ ผมชื่อคีย์ครับ เอ่อ..”

 

“คนรักของภาคย์สินะ ต้องขอโทษนะที่เพิร์ลเคยไปป่วนเอาไว้ ฉันเป็นนายด์ อาของภาคย์ ก็พ่อเจ้าไลท์กับเพิร์ลนะแหละ”

 

            คนโตกว่าพูดออกมาอย่างเอ็นดู ใบหน้าหล่อเข้มไม่ต่างจากไลท์ส่งยิ้มเอ็นดูมาให้ จนคีย์เริ่มรู้สึกโล่งใจขึ้นมา

 

“ครับ” คีย์ตอบรับเสียงเบา ใบหน้าหวานก้มลงอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

“นั่นภาคย์มาพอดี โชคดีนะ อาไปก่อน”

 

            รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏขึ้นมาอีกรอบ ก่อนที่มือใหญ่จะตบลงบนไหล่เล็กอย่างให้กำลังใจ และเดินออกไปจากคฤหาสน์หลังใหญ่

 

“อานายด์ไปซะแล้ว คีย์ ไปกันเถอะ พ่อรอทานข้าวอยู่นะ สงสัยจะอยากเห็นลูกสะใภ้”

 

            น้ำเสียงกวนๆของภาคย์ดังขึ้น มือใหญ่กุมมือเล็กให้เดินตามไปทางห้องอาหาร

 

“คุณผมเป็นผู้ชาย จะมาเป็นสะใภ้ได้ไงเล่า” คีย์แก้ตัวกลับอายๆ ขาเล็กก้าวตามคนที่เดินนำอย่างไม่รีบร้อน...เพราะภาคย์จะรอเขาทุกครั้ง...

 

“สะใภ้จริงๆ จะมาเป็นเขยนี่คงยากนะ ฉันไม่ให้หรอก”

 

            คนที่เดินนำหันมาแหย่อีกรอบ จนคีย์ได้แต่ตีมือคนขี้เล่นเบาๆอย่างเขินอาย

 

...แต่ถึงอย่างนั้น มือเล็กก็ยังคงกุมมือใหญ่ของคนตรงหน้าไว้จนแน่น...

 

.

...

.......

.............

 

            บรรยากาศบนโต๊ะทานข้าวตัวใหญ่ ที่น่าจะผ่อนคลายตอนนี้ทันกลับอึดอัด อึดอัดชนิดที่ว่า คีย์อยากหายไปจากตรงนี้ดื้อๆ ใบหน้าหวานก้มมองเพียงจานข้าวของตัวเองเมื่อรู้สึกว่าสายตาคู่คมของคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะจะคอยจับจ้องมาทางเขา..

 

“คีย์”

 

            เสียงทุ้มกังวานเรียกชื่อคนตัวเล็กเรียบๆ จนคนที่ถูกเรียกตกใจในแบบที่แทบจะปล่อยช้อนลงจากมือ

 

“คะครับ”

 

            ใบหน้าหวานที่ก้มต่ำรีบเงยขึ้นมามองคนสูงวัยตรงหน้าเร็วๆ แววตาดุที่เหมือนภาคย์ได้มาจากคนตรงหน้าจ้องมองมาจนทำให้คีย์ต้องก้มหน้าลงอีกรอบ

 

“เสร็จแล้วไปหาฉันที่ห้องทำงานหน่อย”

 

            มือใหญ่วางช้อนส้อมเบาๆเพื่อให้แม่บ้านเดินมาเก็บออกไป ร่างสูงใหญ่ของเจ้าของบ้านลุกออกจากโต๊ะไปอย่างไม่ได้หันมาสนใจคีย์ที่นั่งหน้าซีดอยู่เลยสักนิด

 

“ผมไปนะคุณภาคย์” คีย์หันมาบอกคนรักที่นั่งข้างกันเร็วๆเพื่อไม่ให้ผู้ใหญ่ต้องรอนาน

 

“ฉันไปด้วย” ภาคย์พูดขึ้นทันที คนตัวโตทำท่าจะลุกตามแทบจะทันที

 

“ไม่เป็นไรนะคุณภาคย์ เดี๋ยวผมมานะ รอตรงนี้นะครับ”

 

            คีย์หันมาบอกคนที่เป็นห่วงเบาๆ มือเล็กกำฝ่ามือใหญ่แน่นๆอย่างขอกำลังใจ ก่อนจะก้าวเดินตามหลังเจ้าของบ้านไป

 

.

...

.....

 

ปัง!

 

            เสียงประตูบานใหญ่ของห้องทำงานปิดลง คีย์หันไปมองคนที่นั่งรออยู่บนโต๊ะทำงานอย่างรู้สึกเกรงนิดๆ

 

“คบกันมานานแค่ไหนแล้ว” คำถามที่ไม่แม้แต่จะมีประธานบอกล่าว แต่คีย์ก็สามารถรับรู้ได้ว่าคนตรงหน้าถามถึงอะไร

 

“เดือนหนึ่งครับ ถ้ารู้จักกันก็สามเดือน” เสียงหวานตอบกลับอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

...เคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าเขาขี้กลัวน่ะ...

 

“ถ้าอย่างนั้นก็เลิกกันง่ายหน่อย...”

“เอาล่ะฉันไม่อ้อมค้อมนะ เลิกกับภาคย์ซะ”

 

            เสียงพูดของผู้ใหญ่ตรงหน้าแทบจะไม่เข้ามาในสมองคีย์ด้วยซ้ำ คนตัวเล็กยืนนิ่งตั้งแต่ได้ยินประโยคที่ฟังยังไงก็ไม่ยอมรับเขาของอีกฝ่ายอย่างตกใจ

 

“เพราะผมเป็นผู้ชายเหรอครับ หรือเพราะผมจน”

 

            เสียงหวานแผ่วเบาแทบจะหายเข้าไปในลำคอเมื่อพูดถึงสาเหตุที่คิดได้ออกมา มือเล็กกำกันแน่นอย่างพยายามอดทน

 

“ไม่หรอก แต่เพราะนายเป็นมนุษย์ ถ้านายมีเชื้อไลแคนท์สักนิด นายยังพอให้กำเนิดทายาทได้ แต่เพราะนายเป็นคนธรรมดา ที่ไม่ว่ายังไงนายก็มีคนสืบทอดให้ภาคย์ไม่ได้ ฉันเลยอยากให้นายเลิกยุ่งกับลูกชายฉันซะ”

 

            คนเป็นพ่อพูดเหตุผลที่ค้านไม่ได้ออกมายาวเหยียด ใบหน้าหล่อสมวัยส่งยิ้มพอใจออกมาเมื่อเห็นท่าทางของคนตรงหน้า

 

“แต่ถ้าเราสองคนรักกัน..”

 

“แล้วตระกูลฉันจะทำยังไง ฉันมีภาคย์คนเดียว จะให้มันมาหยุดที่รุ่นนาย นายว่าฉันควรทำแบบไหน”

 

            คีย์เถียงออกไปเบาๆ แต่ยังไม่ทันที่จะพูดจบด้วยซ้ำ เสียงทุ้มใหญ่ก็ตอบกลับมานิ่งๆ นิ่งจนคีย์ยังใจหาย เพราะเหมือนกับว่าคนตรงหน้าไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ...

 

“กลับไปเถอะ แล้วฉันหวังว่านายจะทำความเข้าใจในสิ่งที่ฉันพูด”

 

            ร่างสูงใหญ่ของซาร์กลับไปนั่งทำงานตามเดินโดยแทบไม่ได้หันมาสนใจเด็กหนุ่มตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ เด็กหนุ่มที่เขาเพิ่งจะทำร้ายลงไปอย่างตั้งใจ

 

...แต่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้ สายราชาที่ยาวนานไม่ควรมาหยุด เพราะเด็กผู้ชายตรงหน้า...

 

 

Talk: ลง 21/06/15

             และแล้วก็ยังไม่หายอยู่ดีคะ ฮืออออ ยังไอไม่หยุด เมื่อวานไปเที่ยวกับพี่มากลับมาหนักทั้งคู่ แต่พี่ดูจะหนักกว่าT^T แต่ก็รีบมาลงก่อนนนน

            กดเพจมิ้นไว้หน่อยนะ จิ้ม! เพราะเดี๋ยวมิ้นจะคอยเอาเรื่องใหม่มาลงเรื่อยๆ บางทีจะได้รู้นะๆๆ^^

                        สุดท้ายรักทุกเม้นทุกวิวทุกโหวตทุกแฟนคลับค่ะ รักคนอ่านรักเอสเจที่สุด^^

เล่นๆๆๆ #วุ่นรักหมาป่า

 

ตอบเม้นๆ

 

pungsj13 (@pungsj): โหยยย คู่นั้นเป็นคู่รองนะ มันมีไม่มากอ่า เขารักกันแย้วอ่า ขอโตดก๊าบบบ

beam! (@beam0852): เราคิดถึงคนอ่านทุกคนเลยยยย ฮืออออ อย่าทิ้งกันน้า อยู่กันไปอีกน้าT^T ปล.คู่เพิร์ลเขามีแล้วน่ารักด้วยนะๆๆ


© themy  butter

104 ความคิดเห็น

  1. #89 beam! (@beam0852) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 21:43
    ฮรือออ เหตุใดคีย์ถึงไม่เป็นไลเคนททท์ทึ. ... มันต้องมีปมอะไรแร่เลยใช่มั้ยคะไรททท์
    #89
    0
  2. #86 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 16:44
    อีกแล้ววววว แล้วรู้สึกว่าคราวนี้จะเป็นของจริงด้วยนะ ไม่ใช่แค่ลองใจ อยากให้คีย์มีสายเลือดเดียวกับภาคย์บ้างจังสักนิดก็ยังดี
    #86
    0
  3. #65 June-2533 (@June-2533) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 12:39
    อยากฆ่าพ่อภาคอ่ะฮือออ
    #65
    0
  4. #60 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 16:28
    สงสารคีย์อะ
    #60
    0