{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 10 : บทที่7 : เจ้าตัวโต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ม.ค. 58




 

บทที่ 7 เจ้าตัวโต

 

 

 

“พอยท์ใจดีจัง ให้ดอกไม้กลับมาด้วย”

 

            เสียงพูดกับตัวเองเบาๆของคีย์ดังขึ้นในความมืด สองขาเรียวก้าวผ่านต้นไม้ใหญ่ไปตามทางกลับบ้านที่เจ้าตัวคุ้นเคย สองมือเล็กถือดอกคัตเตอร์ที่พอยท์ยกให้อย่างชอบใจ ใบหน้าสวยของตัวเองก็ยิ้มออกมาไม่หยุดในแบบที่ยิ่งเพิ่งความน่ามองให้กับเจ้าตัวเลยทีเดียวล่ะ ก็วันนี้พอยท์บอกว่าเห็นเขาชอบมันเลยให้มานะสิ ใจดีจัง...

 

“อ๊ะ!” เสียงหวานอุทานขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตตัวใหญ่ที่นอนฟุบอยู่ตรงหน้า ด้วยความเป็นห่วงปนสงสัยคีย์เลยเลือกที่จะเดินเข้าไปหาหมาตัวโตที่ดูจะไม่มีแรงทำอะไรเขามาก เพราะน้ำสีแดงเข้มที่สะท้อนแสงไปยามค่ำคืนบริเวณขาหน้าของมันทำให้คนตัวเล็กได้แต่วางใจ

 

“เป็นอะไรไหมเนี่ย ตัวใหญ่จัง”

 

            คีย์ค่อยๆเอื้อมมือไปลูบเบาๆบนเจ้าหมาตัวโตที่เริ่มขยับมาอ้อนนิดๆ รูปร่างลำตัวที่ใหญ่กว่าสุนัขทั่วไปกับขนสีดำวาว ทำให้คีย์คิดไปว่าคงเป็นหมาป่าที่คนมีอิทธิพลอาจจะเลี้ยงเอาไว้แล้วมันหลุดออกมา จนได้รับบาดเจ็บแบบนี้

 

 

มือเรียววางดอกไม้ช่อเล็กลงเข้ากระเป๋าสะพาย ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กออกมาซับไปตามขาที่มีเลือดไหลซึมอย่างเบามือ

 

“เดี๋ยวก็มีคนมาตามหานะ อยู่นิ่งๆขอเช็คเลือดหน่อย....จริงสิ กินนี่ด้วยดีกว่านะ” ขนมปังก้อนเล็กถูกรื้ออกมาจากกระเป๋า และวางตรงหน้าเจ้าหมาตัวโตอย่างเบามือ

 

“ฉันต้องไปแล้วนะ ขอให้เจ้าของมาเจอไวๆล่ะ”

 

            คีย์พูดแค่นั้นก่อนที่จะลูบหัวใหญ่ๆของสัตว์ตรงหน้าเบาๆ รอยยิ้มแสนใจดีถูกส่งให้เจ้าตัวโตอย่างจริงใจก่อนที่จะตัดสินใจเดินกลับไปทางบ้านของตัวเองที่อยู่ใกล้ๆ ....ขอให้เจอเจ้าของไวๆนะ ป่านนี้คนเลี้ยงคงตามหาอยู่แน่ๆ...

 

.

...

.........

 

“พี่คีย์ ไวท์ไปนอนก่อนนะ พี่อย่านอนดึกล่ะ” เสียงใสของน้องชายดังขึ้นเรียกให้คนที่นั่งเหม่อหน้าทีวีสะดุ้งเพียงเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปยิ้มรับน้องชายที่เดินขึ้นห้องตัวเองไป

 

“เจ้าตัวโตจะเป็นยังไงบ้างนะ ไปดูหน่อยดีไหม....เอาหน่า ถ้าเจ้าของมารับไปแล้วเราจะได้สบายใจด้วย”

 

            คีย์ที่นั่งคิดถึงหมาป่าตัวนั้นมาตั้งนาน พูดเสียงเด็ดขาด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือติดตัวออกไปข้างนอก สองขาเรียวก้าวเดินไปตามทางเดิมที่ไม่ไกลจากบ้านตัวเองนัก

 

.

...

..............

 

“อ้าว ดีนะที่ออกมา”  ตาสวยจับจ้องไปที่หมาตัวโตที่ยังคงนอนอยู่ที่เดิมอย่างไม่มีท่าทีว่ามีเจ้าของมาพากลับไป

 

“ไปอยู่กับฉันก่อนแล้วกันเนอะ เดี๋ยวหนาวนะ”

 

 

            คีย์พูดอย่างใจดีถึงแม้จะรู้ว่าเจ้าตัวโตตรงหน้าฟังไม่ออกก็ตาม  แขนเรียวเล็กค่อยๆอุ้มหมาป่าสีดำที่ตัวใหญ่พอกับตัวเองไปอย่างลำบากนิดๆ แต่ใบหน้าหวานกลับมีรอยยิ้มแต่งแต้มอย่างยินดี ดวงตาคู่สวยแสนอ่อนโยนมองเจ้าหมาตัวโตอย่างชอบใจ

 

.

....

..........

 

“ทำแผลเรียบร้อย อ่ะ!” เสียงตกใจของคีย์ร้องออกมาเบาๆ เมื่อทำแผลที่ไม่ได้ลึกมากนักของเจ้าหมาตัวโตเสร็จ แต่ทันทีที่จะลุกขึ้น หัวใหญ่ๆที่มีขนนุ่มฟูก็ทับลงมาบนตักของเขาอย่างต้องการอ้อนแทน

 

“กลัวเหรอ? งั้นวันนี้นอนกับฉันเนอะ ไม่ทิ้งหรอกนะ”

 

            และเหมือนเจ้าตัวโตจะรู้เรื่อง จมูกสีดำก็กดลงบนแก้มนุ่มแรงๆเหมือนขอบใจความใจดีนั้น โดยที่คนรับก็ไม่มีท่าทีว่าจะโวยวายอะไร

 

“ฮ่า ฮ่า พอก่อนๆ นอนเถอะนะ พอๆ มันจั๊กจี้นะ”

 

 

            คีย์ว่าเสียงเบา ก่อที่จะค่อยๆดันหัวใหญ่ของหมาตัวโตออกจากตัว เพราะหลังจากที่จมูกชื้นๆหอมแก้มเขาเสร็จ เจ้าตัวโตก็ดันเอาจมูกเย็นๆมาดันอยู่แถวซอกคอของเขานะสิ ก็อยากจะเล่นต่อหรอกนะ แต่มันรู้สึกแปลกๆเลยนะ

 

“นี่ทำฉันใจเต้นเลยนะ สงสัยจะหัวเราะมากไป มาดมคอคนอื่นได้ไงหือ? ถ้าเกิดแกงับขึ้นมาฉันตายเลยนะนั่น เจ้าตัวโตเอ้ย”

 

            คีย์พูดอย่างเอ็นดู ก่อนที่มือเรียวจะลูบขนนุ่มมือที่แสดงถึงการได้รับการดูแลมาอย่างดีของเจ้าหมาป่าตัวโต ตาสวยเริ่มปรือลงเมื่อรู้สึกถึงความผ่อนคลายจากความนุ่มในมือ ก่อนที่คนที่ทั้งทำงานและดูแลเจ้าหมาตัวใหญ่จะเผลอหลับคาโซฟาทั้งๆที่ยังมีสัตว์ตัวใหญ่นอนทับอยู่ด้านบน

 

.

....

.........

 

“ไม่ระวังตัวแล้วยังจะหลับเหมือนเด็กเลยนะ หึหึ”

 

จุ๊บ!

 

“อื้อ!

 

            คีย์ร้องท้วงออกมา เมื่อรู้สึกถึงแรงกดเบาๆบนริมฝีปากกำลังก่อกวนเวลานอนของตัวเองอยู่ เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นภายในความมืด ก่อนที่จะหลับลงไปอีกรอบเมื่อรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ลูบเบาๆบนหัว จนได้แต่ซบลงกับฝ่ามือใหญ่ๆนั้นอย่างไร้ซึ่งความกังกล

 

 “ฝันดีนะ”

 

 

 

 

“อืม”

 

            เช้าแสนสดใสในบ้านหลังเล็ก ร่างเล็กบนเตียงนอนมุดเข้าไปใต้หมอนใบใหญ่อย่างต้องการหลบเลี่ยงแสงแดดที่ส่องมาก่อกวนเวลาพักผ่อนของตัวเอง

 

ก๊อก ก๊อก!

 

“พี่คีย์ๆ สายแล้วนะ เดี๋ยวต้องไปเรียนแล้วนะ” เสียงของไวท์ตะโกนเรียกคนเป็นพี่จากข้างนอกห้อง เมื่อเห็นว่าเป็นเวลาที่ควรตื่นได้แล้ว ถึงจะแปลกใจที่วันนี้คีย์ตื่นสายก็เถอะ

 

“เดี๋ยวพี่ลงไปนะ” คีย์ตอบรับก่อนที่จะเอื้อมมือไปข้างๆอย่างแปลกใจ เดี๋ยวนะ เมื่อคืนเขาหลับไปบนโซฟานิ แล้ว..

 

พรึ่บ!

 

            ตาสวยรีบเปิดขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อนึกได้ ก่อนจะมองหาหมาป่าตัวโตที่ตัวเองช่วยไว้เมื่อคืน แต่.....ไม่มีเลย หรือว่าไวท์พาเราขึ้นมานอนนะ....

 

.

....

........

 

“ไวท์ เมื่อคืนนายเป็นคนพาพี่ขึ้นไปบนห้องเหรอ” คีย์ถามขึ้นทันทีที่เดินลงมาแล้วเห็นน้องชายนั่งอยู่หน้าทีวี 

 

“เปล่านะ พี่คีย์มีอะไรเหรอ” ไวท์ตอบกลับพี่ชายก่อนที่จะหันไปสนใจรายการโทรทัศน์แทน

 

“เปล่าหรอก” คีย์ตอบกลับอย่างคิดไม่ตก ก่อนที่สายตาคนตัวเล็กในชุดพร้อมไปเรียนจะสะดุดกลับอะไรบางอย่างบนโต๊ะ

 

....ผ้าเช็ดหน้าเมื่อวานนิ...ทำไมไม่มีคราบเลือดเลยล่ะ...

 

..... เราคงคิดถึงหมาตัวนั้นจนฝันไปแล้วล่ะมั้ง บ้าจริงๆรู้สึกเหมือนโดนจูบด้วยนะ แถมยังได้ยินเสียงคุณภาคย์ด้วย โอ๊ย เป็นบ้าอะไรนี่คีย์ แกฝันอะไร...

 

 

            ความคิดที่ทำให้คีย์หน้าแดงขึ้นมาได้ไม่ยาก มือเล็กถูกยกขึ้นมาจับที่ริมฝีปากตัวเองเบาๆ เมื่อรู้สึกว่า ไอ้สัมผัสอุ่นๆเมื่อคืนยังคงติดอยู่ที่ริมฝีปากไม่จางหาย

 

...เป็นความฝันแบบไหนกันนะ...

 

 

 

 

100%



TALK: ลง 21/01/14

มาแล้ววววววว ตอนนี้แอบมีเจ้าตัวโตมาอ้อนนะเนี่ย อ่านให้สนุกนะทุกๆๆๆคนนนนนน

ตอนหน้าใครรอไลต์ไวท์จะกลับมาให้นิดๆนะ ถถถถถ

อ่านให้สนุกนะค่ะ รักรีดเดอร์ทุกคนเลย^^


 #วุ่นรักหมาป่า

ตอบเม้นๆ

hyjelf (@fangzeigh) :รอบนี้ก็เห็นหมาตัวโตๆแทนเขี้ยวเนอะ จะเอาไลต์ไวท์มาอีกนะ ขอบคุณที่ชอบ^^



 

ทวง พูด คุย จิก บ่นก็ได้นะ ทางนี้เลย^
 

 
แอดเฟบจิ้มเลย^^

 



 
© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #72 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 16:40
    ภาคย์เป็นอะไรหรอ ทำไมถึงอยู่ในสภาพนั้นได้ แล้วเรื่องในตอนนี้มันเป็นเพียงแค่ความฝันจริงๆน่ะหรอ? อยากรู้จัง
    #72
    0
  2. #50 con_kyexonextdoor (@connea_land) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 00:25
    หมาป่านะนั่น ใจดีเกิ๊นน ดีนะเป็นพระเอก เราก็ฟินไปตามระเบียบ//0//
    #50
    0
  3. #31 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 17:48
    ภาคเป็นหมาป่าหรอ
    #31
    0