The Mask Singerมัธยมหน้ากากสุดป่วน(รวมคู่Normal)[จบแล้ว]

ตอนที่ 90 : มาเฟียหน้ากาก 3-3(ทุเรียนxโพนี่)[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 มิ.ย. 60

มาเฟียหน้ากาก 3-3

*ตอนนี้ไม่เกี่ยวข้องกับตอนพิเศษอื่นใดทั้งสิ้นยกเว้นมาเฟียหน้ากาก1และ2 ทั้งเรื่องเหมือนเริ่มใหม่หมด ต้องอาศัยความเข้าใจเล็กน้อยนะคะ*
*อาจมีเนื้อหารุนแรง พฤติกรรมที่ห้ามลอกเลียนแบบและคำหยาบคาย
*เนื้อหามีเรต รวมไปถึงNC





"งั้น..คุณรอผมได้มั้ย"เขาหันไปถามหญิงสาว
"ได้สิ"เธอพยักหน้าตอบ
"เดี๋ยวผมมานะครับ"เขารีบเดินออกจากห้องไปอย่างรีบร้อน




ในขณะเดียวกัน..หนุ่มอีกานั่งใจเย็นอยู่ในห้องประชุม
แอ้ดดดด
เมื่อเสียงเปิดประตูดังเขาจึงหันไปมองทันที
"ไม่น่าเชื่อว่านายจะมาที่นี่ นอกจากจะมีประชุม"ทุเรียนเอ่ยทัก
"งานนี้สำคัญ"เขาตอบสั้นๆ
"อะไร?"
"พวกแก๊งค์ค้ายามันหลบหนีเข้ามาในเขตของนาย"
"ทำไมฉันไม่รู้!?"
"ฉันก็เพิ่งได้ข่าวได้ไม่กี่ชั่วโมง ก็รีบมาหานายเนี่ยแหล่ะ"
"กี่คน?"
"ตอนนี้ก็ปาไป10กว่าแล้ว"
"ชิ"เขาจิ๊ปากไม่พอใจเล็กน้อย
"เราต้องจัดการทันก่อนจะจัดงานmaskในอาทิตย์หน้านี้ ไม่งั้นมันอาจจะวางแผนอะไรได้"
"รู้หรอกน่า..คืนนี้เลย"
"ดี"
"พิกัดมันคืนนี้ไปที่ไหน"
"สายฉันบอกมาว่าที่ผับตรงถนนss"
"พอจะรู้อยู่"
"เอาเป็นว่าฉันจะส่งแผนไปให้ แล้วเจอกันที่ผับนั่น"
"โอเค"ทุเรียนพยักหน้าแล้วรีบเดินออกจากห้องประชุมไป
"จะรีบอะไรขนาดนั้นวะ?"อีกาดำรู้สึกสงสัยเล็กน้อย



"รอนานมั้ยอ่ะฮะ?"เขาเปิดประตูเข้ามาพลางเอ่ยถาม
"ไม่ค่ะ กำลังคิดอะไรเพลินๆพอดี"
"แล้วคิดถึงผมรึเปล่าครับ?"เขาถามด้วยน้ำเสียงหวานปนลูกอ้อน
หญิงสาวข่มอาการใจเต้นเอาไว้แล้วตอบออกไป
"ไปกันได้รึยังคะ"
"ทางนี้เลยฮะ"ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่สานต่อพลางเดินนำออกไป
หญิงสาวถอนหายใจเล็กน้อย
ข่มใจไว้ยัยแพม แกมีทุของแกแล้วเว้ย!

ชายหนุ่มพาหญิงสาวสำรวจบริเวณสำนักงานจนทั่ว พลางบอกรายละเอียดการทำงานต่างๆไปด้วย
หญิงสาวก็ตั้งอกตั้งใจฟังเช่นกัน

จนเวลาผ่านไปจนใกล้ค่ำ
ชายหนุ่มพาหญิงสาวมาส่งที่บ้าน
"ขอโทษที่ไม่ได้พาไปกินข้าวนะครับ พอดีผมมีงานน่ะ"เขาเอ่ยบอก
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันก็ไม่อยากรบกวนคุณมาก"
"แต่ผมเต็มใจนะ รบกวนมากกว่านี้ก็ได้"
"แต่ฉัน'ไม่'อยากรบกวนคุณจริงๆค่ะ"
เธอเน้นคำว่าไม่เล็กน้อย ถึงดูเผินๆจะเป็นประโยคธรรมดาทั่วไป
แต่มันแฝงด้วยความไม่พอใจ เหมือนเธอกำลังบอกให้เขาเลิกตามตื๊อสักที
ชายหนุ่มตัดสินใจไม่ตอบ เพียงแต่พยักหน้าให้แล้วขับรถออกไป
โพนี่กำสายกระเป๋าอย่างกังวล
"พูดแรงเกินไปรึเปล่านะ?"
  I can't live~~
เสียงริงโทนโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เธอจึงหยุดคิดเรื่องนั้นแล้วกดรับ
"ว่าไงฟินิกซ์"
[ไปดริ๊งค์กันเต๊อะ]
"เหอะ..สามีไปไหนซะล่ะ!"หญิงสาวอดเหน็บแนมไม่ได้
[ก็เขางานยุ่งนี่ แกเป็นเพื่อนฉันนะโพนี่~
"อ่ะๆๆ ที่ไหน"
[ผับตรงถนรss ไปลองที่ใหม่กัน]
"โอเค อีก20นาทีเจอกัน"










"ไหนอ่ะ"หนุ่มหน้าตาเนียนขาวคนหนึ่งนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามเพื่อนชายแล้วเอ่ยถาม
"นั่นไง"เพื่อนชายยื่นหน้าไปอีกทางหนึ่ง
ชายหนุ่มหันไปตาม ก็พบเป็นชายสวมสูทดำแว่นดำทึบ2-3คน ในมืมีกระเป๋าบางอย่าง
"ในนั้นน่ะของใช่ป้ะ"เขาหันไปถามเพื่อน
"อือ มันมีพวกอีก10กว่าคน จับรวดเดียวเลย"
"โหดว่ะเฮีย"ชายหนุ่มแอบอมยิ้มขำๆ
"นี่จริงจัง"
"อ่ะๆครับๆ เฮียเอ"
"ดีมากไอ่น้อง"เพื่อนชายอายุมากกว่าทำเสียงล้อเลียนกลับ
"น้องพ่อง กุทุเรียนครับ มาเฟียของเขตนี้"
"โกรธหรอทร โอ๋ๆๆ"
"ตรีน!"หนุ่มทุเรียนไร้หน้ากากดูเหมือนจะไม่ขำตาม


ไม่นาน สาวในลุคเปรี้ยว2คนก็เดินเข้ามา เป็นจุดสนใจได้ดีทีเดียว
"แจ่มว่ะ"ผู้ได้ฉายาว่าเฮียเอ่ยไปยิ้มไป
หนุ่มทุเรียนหันไปมองแล้วคิ้วขมวดงงๆ ทำไมสาวอีกคนดูคุ้นๆ?
"ตกลงเฮียมึงมาหาเมียหรือมาทำภารกิจครับ"
"ถ้าทำภารกิจแล้วได้สาวเขต3ไปควงเล่นสักคนก็ดีนะ"
"ระวังจะโดนควงเล่นกลับเถอะ"
"ไม่มีทาง.."
"หึ..อ่ะๆพวกมันไปล้ะ"ทรจ้องไปที่ชายสวมสูทดำ3คนที่กำลังเดินออกไปนอกร้าน
"ตาม"เอบอกสั้นๆแล้วเดินตามออกไปอย่างเงียบๆ ไม่ลืมที่จะส่งสัญญาณให้ลูกน้องของเขาด้วย
 


"จูน เดี๋ยวฉันมานะ ลืมโทรศัพท์ไว้ในรถอ่ะ"สาวผมสีอ่อนคนหนึ่งเอ่ยบอกเพื่อนสาว
"เดี๋ยวนี้ขี้หลงขี้ลืมแล้วหรอแพม"
"ก็มันลืมจริงๆนี่ รอแป๊ปนะ"แพมเดินออกไปนอกร้อนทันทีๆ
ระหว่างที่เธอกำลังควานหาโทรศัพท์อยู่นั้น ก็เหลือบไปเห็นชายสูทดำ2-3คนยืนคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง
ชายคนหนึ่งที่ถือกระเป๋าปริศนา เขาก็ยกกระเป๋าขึ้นมาแล้วเปิดให้อีกฝ่ายดู
"ยะ...ยาหรอ!?"หญิงสาวที่เห็นอุทานเบาๆ ก่อนจะค่อยๆหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้เพื่อเป็นหลักฐาน

จิ๊ด จิ๊ด~
เสียงร้องแหลมๆเบาๆดังขึ้น หญิงสาวจึงก้มหน้าไปมอง
"กรี๊ดดดด!!!"
เธอร้องออกมาอย่างตกใจรีบถอยเท้าหนี จังหวะนั้นโทรศัพท์ที่อยู่ในมือก็ถูกปัดกลับเข้าไปในรถ  หนูสีเทาตัวใหญ่จึงรีบวิ่งหนีเพราะมันก็ตกใจเหมือนกัน

"ใครอยู่ตรงนั้น!!!?"เสียงใหญ่ดังขึ้น พร้อมกับชาย3-4คน ดูเหมือนจะเป็นลูกน้องที่เข้ามาดู
"ฉันตกใจหนูที่วิ่งไปน่ะค่ะ ตัวมันใหญ่มาก"หญิงสาวรีบพูด เพราะเธอรู้แล้วว่าเธอกำลังเจอกับอะไร
"เห็นรึเปล่า?"
"หะ...เห็นอะไรคะ"
"ลากตัวมันไป"ชายคนหนึ่งสั่ง ลูกน้อง2คนจึงไปล็อคตัวหญิงสาวไว้
"ปล่อยฉันนะ ปล่อย!!!"เธอดิ้นสุดชีวิต
"อย่าซ่าสิวะ!!"
โผ๊วะ!!
หมัดหนักๆถูกต่อยเข้าที่ท้องหญิงสาวอย่างจังจนหมดสติไป
"เอาไปไว้บนรถ"



"ทำร้ายผู้หญิงหรอวะ"หนุ่มทุเรียนกับเฮียอีกาไร้หน้ากากที่ซุ่มดูอยู่มองอย่างเจ็บใจ
"มันจับตัวเธอไปแล้ว เหมือนจะไปแลกเปลี่ยนกันที่ไหนซักแห่ง"
"ตามไปสิ"ทรบอกพลางวิ่งไปที่รถหลังจากพวกนั้นไปแล้ว
เพื่อนที่อายุมากกว่าของเขาก็ขับรถบิ๊กไบท์ซิ่งตามไปเช่นกัน





"สวยว่ะ"ชายหนุ่มหน้าหล่อคนหนึ่งเอ่ยยิ้มแล้วลูบไล้ไปตามแก้มของหญิงสาวที่หลับอยู่
"ถูกใจมั้ยครับนาย"
"ยิ่งกว่าถูกใจอีก"
"แต่ยัยนี่หน้าตาคุ้นๆมั้ยครับ"ลูกน้องคนหนึ่งถาม
"ไม่หรอก พอถึงที่นัดก็เตรียมเอาของลงไปด้วยเลยนะ"
"ครับ"


สถาณที่ของพวกมันคือหลังโกดังร้างแห่งหนึ่ง
รถตู้สีขาวถูกจอดอย่างนิ่งๆ ลูกน้องและเจ้านายต่างลงมากันหมด นับได้10กว่าคน
"อือ.."
หญิงสาวที่เพิ่งได้สติลืมตาขึ้นแล้วหันซ้ายแลขวา พบว่าตอนนี้เธออยู่มนเงื้อมือคนชั่วซะแล้ว
เอาไงดีล่ะ..เธอจะต้องโดนฆ่าปิดปาก โดนข่มขืน หรือโดนจับไปขาย?

ข้างนอกมีการแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่างเกิดขึ้น ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

ปั้งงงงง!!! ปัง ปัง ปัง!
ลูกกระสุนพุ่งตรงอย่างแม่นยำใส่พวกลูกน้องรอบๆจนเหลือแต่เจ้านาย
ไม่ต้องถามว่าทำไมถึงยิงกันให้ตายแบบนี้ กฏของเมืองที่นี่ ถ้าหากเข้ามาในเมืองนี้จะเขตอะไรก็ตามแต่..ถ้าคุณทำชั่ว พวกเขาจะจับคุณแล้วแต่ว่าจะเป็นหรือตาย
แต่ดูแล้ว..นี่คงจับตายล่ะมั้ง
"เวรละ!"ผู้เป็นนายรีบหนีขึ้นรถโดยไม่ได้สนอะไรทั้งนั้น
"หยุด!!"หนุ่มอีกาจ่อปืนไปที่บุคคลที่เป็นฝ่ายซื้อของนรกพวกนี้
เจ้าตัวยอมหยุดมอบตัวด้วยความกลัว

"โอย.."เสียงร้องโอดโอยเบาๆดังขึ้น
"คุณ!เป็นไงบ้าง"หนุ่มทุเรียนรีบเจ้าไปดูหญิงสาว
ดีนะ!เธอใช้จังหวะขุลมุนลงจากรถมาพอดี รอดแล้วโว้ยยยย!!~
"เจ็บ"เธอกุมไปที่ท้องของเธอจากแรงถูกต่อย
"มึง..แล้วหัวหน้ามันล่ะ?"ทรหันไปถามเพื่อน
"โดนลูกน้องที่กูสั่งให้ดักทางไว้จับล้ะ ภารกิจเคลียร์"เพื่อนร่างเล็กบอกพลางเดินไปที่รถคู่ใจ
"ผู้หญิงคนนั้นหน้าที่มึงละกัน"เขาบอกแล้วบึ่งรถออกไปทันที
"เดี๋ยวผมพาไปส่งโรงบาลนะครับ"ทรอุ้มหญิงสาวขึ้นมาแล้วพาไปที่รถคันใหญ่
"ขอบคุณค่ะ.."



หลังจากที่ทำแผลเสร็จ เขาก็อาสาเธอไปส่งบ้าน
แต่หญิงสาวปฏิเสธบอกว่าให้ไปส่งที่ผับตามเดิม เพื่อเธอจะไปเอารถจะขับกลับบ้านเอง
"ดูแลตัวเองดัๆนะครับ"เขาเปิดกระจกรถบอก หญิงสาวพยักหน้าแล้วเดินไปที่รถ
พบว่าจูนเพื่อนสาวยังรออยู่และยืนร้องไห้
"แพม!แกไปไหนมา ฉันห่วงแกระรู้มั้ย จนผับปิดแล้วแกก็ยังไม่มา แกไปไหน!?"จูนรีบกอดเพื่อนสาวทันที
"ขอโทษนะจูน พอดีเกิดเรื่องนิดหน่อยน่ะ"
"เรื่องอะไร ทำไมเนื้อตัวแกถึงได้ดูโทรมล่ะเนี่ย"
"เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง"

และเธอก็ได้เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นใก้เพื่อนสาวฟัง
"โถ่ แพม...ถ้าแกไม่รอดนี่คุณอาขาดใจตายแน่ๆ แล้วใครล่ะที่ช่วยแกไว้"
"นั่นสิ ลืมถามชื่อเลยอ่ะ"
"ขี้หลงขี้ลืมอีกละ ป่ะๆกลับบ้านกัน ขับไหวมั้ย?"
"ไหวๆ"แพมพพยักหน้าแล้วเดินขึ้นรถไป
ในใจนึกถึงคนที่ช่วยเธอเอาไว้
ทำไมหน้าถึงดูคุ้นๆอย่างบอกไม่ถูก..




วันต่อมา
หญิงสาวเดินเข้าสำนักงานมาอย่างมั่นใจ
วันนี้ทำงานวันแรก
หวังว่าจะไม่โดนหยอดอีกนะ
"สวัสดีค่ะคุณโพนี่ คุณทุเรียนกำลังรออยู่เลยค่ะ"พนักงานสาวคนหนึ่งเอ่ยบอก
เธอพยักหน้ารับแล้วเดินขึ้นชั้น2ไป

ก๊อกๆๆ
เธอเคาะประตูเบาๆ
"เข้ามา"
เมื่อได้รับเสียงขานรับ เธอก็เปิดประตูเข้าไปทันที
"สวัสดีค่ะ"
"สวัสดีครับ โต๊ะคุณอยู่ห้องนี้นะ"เขาตอบรับเรียบๆแล้วชี้ไปในห้องกระจกห้องหนึ่ง
"ค่ะ แล้วฉันจะต้องทำอะไรบ้าง"
"เอาแฟ้มกองนี้ไปตรวจให้ผมที"เขาเอามือแตะเบาๆบนแฟ้มกองหนึ่ง
"ได้ค่ะ"เธอยกแฟ้ม5-6เล่มมาแล้วเดินเปิดประตูเข้าห้องไป
ทำไมรู้สึก...ว่าเขาแปลกๆล่ะ?
อาจจะคิดไปเองก็ได้มั้ง


โพนี่ก็ทำงานของเธอไป ส่วนชายหนุ่มก็นั่งทำงานของเขาเช่นกัน

ติ๊ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ตั้งโต๊ะบนโต๊ะทำงานของหญิงสาวดังขึ้น
"สวัสดีค่ะ"
[ชงกาแฟให้ผมหน่อย]ปลายสายตอบมา
หญิงสาวเหลือบมองชายหนุ่มข้างนอกเล็กน้อย และเขากำลังมองมาทางนี้
"สักครู่นะคะ"หญิงสาวลุกเดินเปิดประตูเข้าห้องครัวที่อยู่ติดกับห้องเธอไป

สักพัก เธอก็เดินมาพร้อมกับถ้วยกาแฟ ออกจากทางประตูครัวอีกบานหนึ่งที่เชื่อมกับห้องทำงานของเขา 
แก้วกาแฟค่อยๆวางลงบนโต๊ะชายหนุ่มอย่างเบามือ
"ขอบคุณครับ"เขาเอ่ยตอบ
"ค่ะ ต้องการอะไรอีกเรียกได้เลยนะคะ"
"ไม่หรอกฮะ ผมไม่อยาก'รบกวน'คุณไปมากกว่านี้"น้ำเสียงที่ปนไปด้วยความน้อยใจนั้นบอก
หญิงสาวนิ่งไปเล็กน้อยด้วยความงุนงง
เกิดอะไรขึ้น?
"ฉัน...ทำอะไรให้คุณไม่พอใจรึเปล่า"
"ผมไม่กล้าไม่พอใจคุณหรอก กลับไปทำงานต่อเถอะ"
หญิงสาวได้ฟังก็พยักหน้าให้ไม่คิดจะพูดอะไรอีกแล้วเดินกลับไปทำงานต่อ
ชายหนุ่มเหลือบมองด้วยอววตาน้อยใจ เสียใจอะไรบางอย่างที่ดูเศร้าสร้อย
เหมือนเธอไม่อยากมายุ่งเกี่ยวอะไรกับทุเรียนคนนี้
เขาไม่รู้ว่าถ้าเขาบอกความจริง เธอจะเกลียดหรือจะยังรักเขาอยู่กันแน่..


จนเวลาล่วงเลยผ่านไป
"เสร็จแล้วค่ะ"หญิงสาวเปิดประตูออกมาแล้ววางกองงานลงบนโต๊ะชายหนุ่ม
"มีอะไรผิดพลาดรึปล่า"
"มีค่ะฉันเขียนบอกไว้เรียบร้อยแล้ว ให้เอาไปฝ่ายแผนกแก้มั้ยคะ"
"อือ ดีเหมือนกันฮะ"เขาพยักหน้า หญิงสาวจึงเดินออกจากห้องเพื่อเอางานไปส่ง


ระหว่างเดินทางกลับ
เธอสะดุดตากับชายคนหนึ่งสวมหน้ากากสีทองมีระฆังใบน้อยห้อยอยู่ข้างๆ
"มองหาอะไรอยู่คะ?"
"อ้อ..ผมมาหาเพื่อนน่ะครับ"เสียงหล่อตอบ
"ใครคะ?"
"ทุเรียนครับ"
"มีธุระอะไรกับเขารึเปล่าคะ พอดีฉันเป็นเลขาเขาน่ะค่ะ"
"เลขา?ที่นี่มีเลขาด้วยหรอครับ"หนุ่มระฆังทองคำหน้าแปลกใจ
"ก็..ฉันเป็นคนแรกไงคะ"
"อ๋ออ"
"แล้วคุณได้นัดไว้รึเปล่าคะ"เธอถาม เขาส่ายหน้าเล็กน้อย
"ไม่ครับ เป็นเซอร์ไพรซ์"
"ว่าแต่...คุณ..หน้าคุ้นๆนะคะ"เธอเพ่งพินิจมองหน้าหนุ่มระฆัง
จู่ๆก็นึกออกขึ้นทันที
"คะ...คุณระฆัง มาเฟียเขต2!!???"

(80%)



(20%)

ก๊อกๆ ๆ
"เข้ามา"ทุเรียนเอ่ยบอก
แอ้ดดด
"หวัดดี!~"
"ระฆัง!?"ทุเรียนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
ทำไมมีเรื่องน่าตกใจเกิดขึ้นกับเขาอยู่เรื่อยนะ
"ตกใจล่ะสิ ฉันมาเยี่ยม"
"มาเยี่ยมหรอ แน่ใจ??"เขาถามดักไว้ก่อน
มาเยี่ยมคงไม่ใช่เหตุผลที่ถ่อมาจากเขต2แน่ๆ
"ฮ่าๆๆ เรื่องงานmask of nightน่ะ"
"ทำไม?"
"ฉันจะขอร้องนายหน่อย.."ระฆังจึงเริ่มเล่าแผนการเข้าโรงพยาบาลให้เพื่อนชายฟัง

"ไอ้บ้า แกหาเรื่องเจ็บตัวเพื่อ!?"หนุ่มก้านยาวส่ายหน้า
"เพื่อความรักมันห้ามกันไม่ได้หรอกเว้ย"
"น้ำเน่า"
"หรือแกไม่มีความรัก?"ระฆังเถียงกลับทำให้ทุเรียนเงียบไป
"เออ ฉันจะช่วยก็แล้วกัน"
"ขอบใจนะเว้ย ขอให้รักแม่สาวโพนี่คนนั้นนานๆนะ"
"แกรู้ได้ไง?"
"ตำแหน่งเลขาสำหรับแกคงไม่รับใครง่ายๆหรอก"ระฆังพูดแล้วโบกมือลา
หนุ่มทุเรียนได้แต่นั่งนิ่งไป
จนโพนี่เปิดประตูเข้ามาทำให้เขาได้สติ
"คุณระฆังกลับไปแล้วหรอคะ"
"อือ"
"ได้เจอตัวจริงล่ะโครตเขินเลย หล่อมากๆเลยอ่ะ"โพนี่ตัวบิดด้วยความเขิน
ทุเรียนเงยหน้ามองด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
"แต่มัน(กำลังจะ)มีแฟนแล้ว"
"ว้า...เสียดายเหมือนกันนะเนี่ย"
"งั้นถ้าเป็นแฟนผมจะเสียดายมั้ย?"
คำถามของเขาทำให้เธอนิ่งไป
"มีผู้หญิงอื่นๆที่ดีกว่าฉันแน่นอนค่ะ"
"แต่ผมอยากให้เป็นคุณนี่.."เขาตอบเสียงอ่อยลง
"บางทีเราอาจจะเจอกันช้าไปนะคะ"เธอตอบแล้วเดินเข้าห้องทำงานไป
ชายหนุ่มได้แต่นั่งถอนหายใจซ้ำๆแบบนั้น
เขาจะบอกความจริงดีไหม?


หลายวันต่อมา
โพนี่ก้าวเท้าเข้ามาในสำนักงานเหมือนทุกๆครั้ง
เธอเริ่มจะชินกับที่นี่แล้ว
แถมมีรุ่นน้องร่วมงานใหม่อย่าง'กระต่าย'อีกด้วย
"พรุ่งนี้ก็ถึงวันงานแล้ว น่าตื่นเต้นจังเลยนะคะ"
กระต่ายที่นั่งกินข้าวอยู่กับโพนี่เอ่ยขึ้น
"เธอก็ไปหรอ"
"ใช่ค่ะ เพิ่งได้ไปปีนี้ปีแรกเนี่ยแหล่ะ แต่จัดที่นี่มา2-3ปีแล้ว"
"อ๋องั้นหรอ.."
"แล้วพี่โพได้ไปรึเปล่าคะ"
"ไปสิ ก็พี่เป็น..เอ่อ..เป็นเพื่อนกับลูกสาวท่านเอกสิทธิ์นี่นา"
"โหหหห จริงหรอคะ!อิจฉาจังเลยอ่าา"สาวหูยาวพูดด้วยน้ำเสียงตกใจปนตื่นเต้น
"ไม่เท่าไหร่หรอก แหะๆ"
"อ๊ะ!ได้เวลาทำงานแล้ว บันไปก่อนนะคะ"
"บ๊ายบายจ้าบันนี่"โพนี่โบกมือพลางส่งยิ้มใต้หน้ากาก


การทำงานของเธอผ่านไปด้วยดี ทุเรียนก็ไม่ได้หยอดอะไรมาก แต่มันก็แปลกๆอยู่นะ
เธออาจจะคิดไปเองก็ได้ ดีแล้วที่ไม่ต้องสานต่อความสัมพันธ์กับเขา
แต่หัวใจเจ้ากรรมมันคอยตอบรับอยู่เรื่อย เฮ้อ..


"กลับก่อนะคะ"เธอเอ่ยบอกพลางดูนาฬิกาที่บางบอกว่าเย็นแล้ว
"เจอกันที่งานพรุ่งนี้นะฮะ"เขาบอก เธอพยักหน้ารับเล็กน้อยแล้วเดินออกไป






งานThe mask of nightมาถึง..
เหล่าสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษหน้ากากต่างแต่งชุดสวยงามและเรียบหรูเดินทางมาในงานนี้
งานที่ให้ทุกคนได้พบคุยพบปะสังสรรค์กัน ได้เต้นรำกัน และมีห้องให้ชมสินค้ากิจการธุรกิจของตะกูลสวอนด้วย

"มันสวยมากค่ะพ่อ งานดูโก้เก๋สุดๆ!"สาวโพนี่กอดแขนผู้เป็นพ่ออย่างตื่นเต้น
"ต้องขอบคุณนายทุเรียนล่ะนะ ฮ่าๆ"
"งั้น..แพมไปต้อนรับแขกก่อนนะคะ"
"อื้อ ไปสิ"


"สวัสดีค่า"โพนี่ยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่า
"สวัสดีจ้ะหนูแพม ไม่สิ..โพนี่ สวยขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย"
"ขอบคุณค่ะ คุณอาก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะคะ"
"แหมมม น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ แล้วเจอกับพ่อทรรึยังล่ะ?"
"ทร?..กลับมาจาก'เมกาแล้วหรอคะ"หญิงสาวเอียงคองง
"ก็ใช่น่ะสิ กลับมาได้หลายปีแล้วแหล่ะ เอ้า..ยังไม่บอกหนูแพมอีกหรอ ทุเรียนนะทุเรียน เฮ้อ.."สาวอาวุโสพึมพำประโยคหลังเบาๆพลางถอนหายใจ
"แล้วเขาอยู่ไหนคะ มาด้วยรึเปล่า"
"อะ...เอ่อ..คงไม่มาหรอกมั้งจ๊ะ ช่วงนี้งานยุ่งๆด้วยน่ะ"
"...หรอคะ"สาวโพนี่หน้าสลดลงด้วยความเสียดาย
"ใกล้พิธีเปิดงานแล้ว อาไปก่อนนะ"
"ค่ะ"
โพนี่พยักหน้าให้แล้วยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"เฮ้!มาทำอะไรตรงนี้น้ะ ไม่ไปเปิดงานหรอ?"เสียงทุเรียนดังขึ้น
"อ๊ะ!ลืมไปเลย ฉันไปก่อนนะ"โพนี่รีบเดินไปที่เวที
หนุ่มก้านยาวมองตามด้วยสายตาที่แอบกังวล
ขอให้ความรักที่เขามีต่อเธอ เป็นใจด้วยเถอะ!

. . . . . . .
 . . . . . . .
(อัพ80%)
งานยุ่งมากกกก ขอโทษที่ลงช้า+อัพไม่ครบนะคะ
ขอโทษจริงๆค่ะ //กราบไหว้
ปั่นหัวตั้งกันเลยทีเดียว อีก20%จะมาลงให้เร็วนี้นะคะ

(อัพครบ100%)
ขอโทษที่มาต่อช้ามากกกกนะคะ ยอมรับว่างานยุ่งมาก สมองก็ตัน ความคิดไม่ลื่นเลย //ปาดน้ำตา

แล้วจะแจ้งข่าวอย่างหนึ่งค่ะ
อาจเป็นข่าวร้ายหน่อยๆ
คือ ไรต์อาจจะไม่ได้อัพทุกอาทิตย์แล้วนะคะ ไม่มีกำหนดอัพค่ะ ก็ติดตามข่าวสารอื่นๆในเพจ igหรือถามในlineได้นะคะ ถ้ามาอัพอาจจะมา50% 60%นะคะ ขอโทษจริงๆค่ะเพราะยุ่งจริงๆ เวลามันบีบทำให้ไรต์คิดไม่ออกเลย อย่าเพิ่งทิ้งกันไปน้าา//กอดขา

เพจ facebook:Minnee in balloon
IG:minneeinboon
Line:@vvv8524g 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,966 ความคิดเห็น

  1. #1880 กุลธิดา (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 18:59
    คิดถึงจากัวร์&ดอกไม้งะชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกำกกกกำก(กราบขอจากัวร์ดุมดอกไมัน้าาาาาา)
    #1,880
    1
  2. #1868 mrsuchada9 (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:43
    ^ ^ ไรท์ไฟท์ติ้ง!
    #1,868
    1
  3. #1856 Gors (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:43
    ถถถเฮียกาแกดูแบดบอยเนอะ
    #1,856
    1
  4. #1854 kindnatural305 (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 15:59
    ทรเอ้ย เมื่อไหร่จะบอก😩😩
    #1,854
    1
  5. #1853 SweetCandycane (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 08:07
    ไม่เป็นไรค่ะอัพมาได้ตลอดเลยน่ะคะ

    รีดไม่หนีไปไหนหรอก^~^♡
    #1,853
    1
  6. #1852 Toy_iller (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 17:15
    คือที่จริงตอนนี้ขี้เกียจอ่านมากแต่มาอ่านเพราะมันไม่ค่อยมีไรอ่านก็เลยมาอ่าน
    #1,852
    1
  7. #1851 แอมมีมี่ (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 19:05
    นานแย้วน๊าาาาาา เค้ายอมา2วันแย้วน๊าาาาาา เย็วๆเยย
    #1,851
    1
  8. #1850 Hacker ทำไมอะ (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 17:35
    เฮียอย่าพึ่งหาสาวควง รอควงหมูป่าก่อนนนน
    #1,850
    1
    • #1850-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 90)
      11 มิถุนายน 2560 / 19:42
      555 อันนี้จริงงง
      #1850-1
  9. #1849 Ampmyyy (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 09:40
    อัพเร็วๆน่ะค่ะไรท์ รีดคนนี้รออยุ่
    #1,849
    1
  10. #1848 Jeramy (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 23:33
    เฮียขับบิ๊กไบท์*o*

    เรื่องต่อไปจะเห็นหมูป่าซ้อนหลังมั๊ยเนี่ย>w<

    ปล.ทุเรียนงอนน่าร๊ากกกก<3

    #1,848
    1
  11. #1846 Somjeanzz (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:26
    วรั้ยยยยยย นังทุงอนล้าว
    #1,846
    1
  12. #1845 kindnatural305 (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:24
    ไรต์จำเราได้มะ afternoonอ่ะ😄😄
    #1,845
    1
  13. #1844 mrsuchada9 (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 19:31
    วอทซับ!๒๓๔๑๔๒@#$^$&%^*#%#%%  ในที่สุด! ทุเรียนก็มีบทงอนเเล้วไงงง บอกความจริงไปโดนเเน่ทรรร
    #1,844
    1
  14. #1843 Patthanong (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 14:22
    ฝากนิยายได้ป่าวอะ เรื่อง รุ่นพี่สุดหล่อ กับ รุ่นน้องสุดน่ารัก 
    #1,843
    1
    • #1843-1 Patthanong(จากตอนที่ 90)
      10 มิถุนายน 2560 / 14:24
      https://my.dek-d.com/Patthanong/writer/view.php?id=1654824
      #1843-1
  15. #1842 onuma_sonsok (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 14:17
    รีบมาอัพต่อนะค่ะ
    #1,842
    1
  16. #1841 Chom_Hi0-0 (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 13:58
    ซีซั่น2มาวันนี้ใช่อ่ะป่าว
    #1,841
    1
  17. #1840 Hacker ทำไมอะ (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 13:40
    เย่ๆ อัพแล้ววววว หนูจะรอนะะะ สู้ๆ กำลังอ่านตอนแรกๆรออยู่พอดีเบย
    #1,840
    3
    • #1840-1 Hacker ทำไมอะ(จากตอนที่ 90)
      10 มิถุนายน 2560 / 15:41
      เจ้ เจ้อ่านเว็บตูนอ้ะป่าวค้า ถ้าอ่านตอบด้วยน้า
      #1840-1
    • #1840-3 Hacker ทำไมอะ(จากตอนที่ 90)
      10 มิถุนายน 2560 / 15:49
      เจ๊ติดตามเรื่องหนูโหน่ยสิ อยุ่ในชาเลนจ์ลีกอ้ะ โหมดอบอุ่นหัวใจ ในอื่นๆ เรื่อง The mask family ครอบครัวอลเวง นะๆๆ
      #1840-3