The Mask Singerมัธยมหน้ากากสุดป่วน(รวมคู่Normal)[จบแล้ว]

ตอนที่ 4 : Ep.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    15 มี.ค. 60

Ep.3
*มีคำหยาบคายโปรดใช้วิจารณญาณ

หลังจากเปิดเทอมได้3วัน
พักเที่ยง
#ห้องB
"เฮ้ย!เฮียทรี(ออกเสียงว่าซีนะคะชื่อของนกอินทรี) เย็นนี้เฮียไปงานป้ะ"
จู่ๆโดรนก็ถามขึ้น นกอินทรีจึงเงยหน้าออกจากหนังสือ
"งานห้อยกระดาษอ่ะนะ"เขาถาม
"ห้อยกระดาษอะไรล่ะเฮีย นี่มันเทศกาลงานญี่ปุ่น ทานะบะตะอ่ะรู้จักป้ะ"
โดรนอธิบายช้าๆ แต่หนุ่มตรงหน้าก็ยังงงอยู่ดี
"คืออะไร"
"โอ้ยยย!"
โดรนร้องออกมาอย่างเซ็งๆที่เพื่อนเขายังไม่เข้าใจซักที ทั้งรวย ทั้งเก่งซะป่าวซื่อชะมัด อยากจะเอาหัวโขกกำแพงโว้ยยยย
"ก็ฉันไม่เข้าใจนี่หว่า ฉันไม่ใช่แบบนายไอ้โดรน"
นกอินทรีพูดแล้วปิดหนังสือเก็บใส่กระเป๋า และเหมือนโดรนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงเดินไปที่ห้องCกวาดสายตาหาใครบางคน
"เจ๊เกอิชา!มานี่หน่อยยยย"
เหมือนเจ้าของชื่อจะได้ยินเลยหันไปมอง แล้วเดินมาหาเจ้าของเสียง
"มีอะไรโดรน?"
เจ้าของหน้ากากสาวญี่ปุ่นถาม
"เจ๊มานี่แป๊ปดิ๊"
โดรนกวักมือให้เกอิชาตามมา ซึ่งเธอก็เดินตาม
เกอิชาเอียงคออย่างสงสัยว่าทำไมเจ้าโดรนตัวแสบต้องพาเธอมาที่ห้องBด้วย แถม..
  กำลังเดินไปหานกอินทรีอีกต่างหาก
"เฮีย ผมตามผู้เชี่ยวชาญมาแล้ว"
โดรนตบบ่านกอินทรี เขาเงยหน้ามองเกอิชาเล็กน้อย ยกมือขึ้นเป็นเชิงทักทาย เธอพยักหน้าเป็นเชิงรับ
"หมายถึงอะไรหรอ"เกอิชาถาม
"ก็เฮียน่ะสิเขาไม่เข้าใจเรื่องวันทานะบะตะไง แล้วฉันจะชวนเฮียไปงานเย็นนี้!"
โดรนบอก เกอิชาพยักหน้าอย่างเข้าใจ
"วันทานะบะตะคือวันที่กลุ่มดาวหญิงสาวทอผ้าและกลุ่มดาวชายเลี้ยงวัวมาพบกัน ในวันที่7เดือน7(ตามแบบฉบับญี่ปุ่น) ทุกคนมักจะเขียนคำอธิษฐานของตัวเองลงในกระดาษสีแล้วนำไปแขวนกับกิ่งไผ่ เชื่อว่าคำขอจะเป็นจริง"
เกอิชาเริ่มต้นอธิบายยาวๆจนคนตรงหน้าเข้าใจ
"เข้าใจแล้วใช่ไหมเฮีย"โดรนถาม นกอินทรีพยักหน้าตอบ
"งานทานะบะตะฉันก็จะไปนะ มีของขายเยอะเลย"
เกอิชาเปลี่ยนท่าทางเป็นยิ้มแย้มขึ้นมา
"งั้นก็ไปด้วยกันสิเจ๊ แล้วเฮียไปป้ะ"
โดรนหันไปชวนเกอิชาแล้วหันไปชวนนกอินทรีต่อ
"อือๆ ฉันก็แค่อยากจะไปดูงานแหล่ะนะ"
เขาตอบ ใช่..ก็แค่นั้นแหล่ะ!
"คร้าบๆ ขอบคุณเจ๊มากนะถ้าไม่ได้เจ๊ผมตายแน่ๆ"
โดรนหันไปคุยกับเกอิชา เธอหัวเราะออกมาเล็กน้อย เสียงหัวเราะเล็กๆของเธอนั้นดึงดูดใจใครบางคนอย่างมากจนเขาจ้องมองอยู่นานเลยทีเดียว
"เจ๊ ไม่เจอกันนานมีแฟนยังเนี่ย"
โดรนแอบเต๊าะทางอ้อมแต่จริงๆเขาก็ถามไปอย่างนั้นไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่ทำไมเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆต้องสนอกสนใจฟังด้วยล่ะ เขาถามตัวเอง
"ฮ่าๆๆ คนแบบฉันเนี่ยนะ ไม่มีใครมาจีบฉันหรอก ถามอะไรบ้าๆ"
เกอิชาหัวเราะกับคำถามของโดรน แต่เจ้าของหน้ากากนกอินทรีนั้นกับโล่งอกในคำตอบของสาวญี่ปุ่น
"เฮ้!เกอิชา มาทำอะไรห้องนี้เนี่ย"
พยาบาลโผล่มาแล้วเอ่ยถาม
"ฉันชวนไปงานเย็นนี้น่ะ"โดรนตอบ พยาบาลพยักหน้าเล็กน้อย
"เสียใจนะ แก๊งค์ฉันนัดกันไปหมดแล้ว"พยาบาลตอบเล่นเอาโดรนถอนหายใจยาวๆ
"มีผู้ชายติดไปซักสองคนไม่ได้หรอครับ"โดรนทำน้ำเสียงออดอ้อนจนเกอิชาแอบขำ
"อะไรล่ะ พวกนายก็มีเพื่อนไปกันเองสิ"
"แล้วเธอเป็นเพื่อนฉันรึเปล่าพยาบาล"โดรนอ้อนอีก จนพยาบาลถอนหายใจอย่างหน่ายๆ
"ไม่ได้คือไม่ได้!เครนะ?ขี้เกียจเถียงแล้ว"
พยาบาลพูดตัดบทเดินไปนั่งที่โต๊ะ โดรนหน้าหงอยไป เกอิชาหัวเราะเล็กน้อยแล้วเดินกลับไปที่ห้อง

พยาบาลนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ในมือของเธอนั้นกดแป้นพิมพ์มือถือหาใครบางคน
 'เย็นนั้ไปงานเทศกาลด้วยกันนะคะ'
 'ได้สิครับ'
 'จะรอตรงประตูใหญ่นะ 5โมง'
 'จะรีบไปนะครับ คุณน้องพยาบาล'
 'ค่ะ คุณพี่ดำน้ำ'
"ยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้งแล้วมั้งง"
หมูป่านั่งโต๊ะข้างๆแล้วแซว
"รู้ได้ไง ฉันใส่หน้ากากอยู่นะ"
"ไม่ต้องบอกก็รู้ย่ะ แม่ยมบาล"
"พยาบาลเว้ย อย่าเปลี่ยนชื่อคนอื่นสิ"
พยาบาลทำน้ำเสียงงอนๆ หมูป่าจึงระเบิดหัวเราะออกมา
"งานเย็นนี้แกคงจะไปกับพี่ดำน้ำใช่ป้ะ"
"อือ ทำไมอ่ะ"
"โห ไม่อยู่กับเพื่อนกับฝูงเลยนะแก"
"ก็คนมันมีแฟน ไม่เหมือนแก"
หมูป่าได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าย่นทันที
"จ้า แม่คนเก่งเพิ่งคบกันได้2วันเอง อย่าหลงล่ะเดี๋ยวถ้าโดนทิ้งขึ้นมาจะเจ็บ!"
"เหมือนแกอ่ะหรอ?"
พยาบาลย้อนอย่างกวนๆ
"อย่างฉันเขาเรียกว่าสวยเลือกได้ย่ะ ผู้ชายไม่ดีก็ไม่มีใครเอาหรอก"
หมูป่ากอดอกเชิดอย่างภูมิใจ พยาบาลได้ยินก็หัวเราะออกมา


หลังเลิกเรียน
พยาบาลมองดูนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลา4โมง50นาที เธอรีบเก็บของอย่างรวดเร็วแล้วเดินออกจากห้องไป
"มันรีบไปไหนของมันน่ะ"เจ้าหญิงมองการกระทำของพยาบาลอย่างสงสัย
"ไปหาสามีล่ะมั้ง"ยีอิปต์ตอบ แล้วพูดต่อ
"เห็นได้ข่าวว่ากำลังคบกับพี่ดำน้ำ"
"ม.6ห้องBน่ะหรอ"ผัดไทยถาม อียิปต์พยักหน้าตอบ
"ห่วงยิ่งกว่าเตียงที่ห้องพยาบาลอีก โอ้ยตายเพื่อนฉัน ช่างใสซื่อจริงๆ"
หมูป่าส่ายหน้าแล้วถอนหายใจอย่างห่วงเพื่อนสาวที่ตอนนี่กำลังมีรักแรกอยู่
"ถ้ามันถูกเทขึ้นมา คงน่าสงสารเนอะ"
อียิปต์พูดอย่างห่วงๆไปตามๆกัน
"ปล่อยมันไปก่อนเถอะ แล้วใครจะไปงานบ้างเนี่ย"
เจ้าหญิงชิงพูดก่อน
"ฉันขอบาย มีนัดกินผัดไทยที่บ้าน"
ผัดไทยยกมือแล้วส่ายไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ
"จ้า ขอให้ติดคอตาย"เจ้าหญิงทำท่ายกมือขึ้นไหว้
"ยัยบ้า!"
ผัดไทยตีแขนเจ้าหญิงเบาๆ

.
.
ตึก ตึก
ตึก ตึก
ฝีเท้าของหญิงสาวสวมหน้ากากพยาบาลวิ่งอย่างเร่งรีบตรงไปที่ประตูใหญ่
และเธอก็เจอใครบางคน
แต่ไม่ใช่คนที่เธอหา
ชายหนุ่มเจ้าของหน้ากากระฆังหันมามองหญิงสาวแล้วโบกมือทักทาย
"พี่ระฆังมารอใครหรอคะ?"
"อ๋อ!พี่นัดกับเพื่อนไว้น่ะ มันให้มารอที่ประตูใหญ่"
"อ้อ...หรอคะ"
"แล้วเธอมารอใครหรอ"
"เอ่อ...พี่ดำน้ำน่ะค่ะ"
หญิงสาวตอบทำให้ระฆังคิ้วขมวดภายใต้หน้ากาก
"รอมันทำไมหรอ?"เขาถาม
"ก็วันนี้เราจะไป..งานเทศกาลด้วยกันน่ะ"
พยาบาลตอบพร้อมทำท่าขัดๆเขินๆ มันก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนว่า
 'เธอคนนี้มีเจ้าของแล้ว'
หัวใจชายหนุ่มกระตุกวูบ ทำไมรู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมา ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรแท้ๆ
หรือเป็นเพราะ....หญิงสาวคนนี้
"อ้าว!น้องพยาบาล รอนานมั้ยครับ"
ดำน้ำเดินเข้ามา หญิงสาวทำท่าทางเบิกบานอย่างเห็นได้ชัด
"ไม่ค่ะ เราไปกันเลยดีไหม"
"ได้สิครับ อ้าว!ไอ้ระฆัง รออีกาหรอ?"
ดำน้ำหันไปทักทายเพื่อน ระฆังพยักหน้าตอบและก็ได้แต่มองสองคนนี้เดินออกไปด้วยกัน
ช่างดูมีความสุขกันเหลือเกิน..
แกมาช้าไปว่ะ ระฆังเอ้ย..

.
.
เกอิชากับเพื่อนๆของเธอโพนี่ อาหมวย ปลาหมึก อียิปต์ เจ้าหญิง หมูป่า..ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมมาแค่นี้
พยาบาล:ไปกับแฟนของหล่อนแล้ว
ฟินิกซ์:มาร์คหน้านอน บอกว่าเดินในงานมันดึกไม่ดีต่อใบหน้า
แม่มด:ไม่สนใจ
ผัดไทย:กลับไปกินผัดไทยที่บ้าน
ฮันบก:นั่งดูกงยูที่บ้าน

"ใครพกไส้ติ่งมา"
อียิปต์พูดขึ้น ทุกคนมองหน้ากันอย่างงงๆ
"ไส้ติ่งอะไรของแก"
เจ้าหญิงถาม อียิปต์ถอนหายใจแล้วทำนิ้วชี้ๆไปด้านหลัง ทำให้เพื่อนถึงบางอ้อกัน เนื่องจากว่ามีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินตาม จะเป็นใครไม่ได้นอกจากจิงโจ้ที่แอบตามมาโดยลากเพื่อนมาด้วย
"อะไรอ่ะ"
มีแต่โพนี่ที่งงเป็นไก่ตาแตกอยู่คนเดียว
"ก็พวกไอ้หูยาวไงโพนี่ จิงโจ้น่ะตามจีบหมวยอยู่ ไม่รู้หรอ"ปลาหมึกกระซิบบอก
"อ๋อ เข้าใจแล้ว"
กว่าจะเข้าใจ เพื่อนๆแถบจะเอาหน้ามุดดินกันทีเดียว
"อย่าไปสนใจเลย พวกเราเดินแยกกันดีกว่า ฉันจะไปดูของโซนนู้นหน่อยน่ะ"
เจ้าหญิงชี้ไปที่ซุ้มขายของอีกฝั่ง ทุกคนพยักหน้าเข้าใจแล้วเดินแยกกันไป
อียิปต์เดินไปกับเจ้าหญิง ปลาหมึกเดินไปกับเกอิชา โพนี่เดินไปกับอาหมวย ส่วนหมูป่าขอเดินไปคนเดียว

"เฮ้ยพวกมึง กูขอตามหมวยไปก่อนนะ เอ้อทุเรียน มึงมาด้วย"
จิงโจ้พูดแล้วก็ลากทุเรียนไปด้วย
"เฮ้ยไอ้โจ้ กูยังไม่ได้ตอบเลย!"
ทุเรียนร้องออกมาอย่างตกใจ แต่ก็สู้แรงเพื่อนหูยาวไม่ได้
"เอาไงดีอ่ะเฮีย ไปตรงนู้นป้ะ"
โดรนชวนนกอินทรีไปฝั่งตรงข้าม ซึ่งเขาก็ตอบตกลง

ฝั่งปลาหมึกที่เดินช้อปจนเพลิน โดยไม่รู้ว่าเธอหลงกับเกอิชาเข้าแล้ว
ส่วนเกอิชาที่ต่อแถวซื้อเซ็ทชงชาญี่ปุ่นอย่างใจจดใจจ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน
จนซื้อเสร็จถึงรู้ว่า หลงกับเพื่อนซะแล้ว..
แต่จะทำไงได้ เธอก็เดินวนไปวนมาอยู่แถวนั้นจนไปเจอกับใครเข้า
"อ้าว!นกอินทรี นายเห็นปลาหมึกไหม"
เกอิชาถาม นกอินทรีส่ายหัวตอบ
"ฉันกำลังจะถามพอดี เห็นไอ้โดรนบ้างมั้ย"
"นี่นายก็หลงเหมือนกันหรอ เหมือนฉันเลย"
เกอิชาหัวเราะออกมาเล็กน้อยที่เธอกับเขาหลงกับเพื่อนเหมือนกัน แต่หนุ่มตรงหน้าไม่เข้าใจว่ามันน่าขำตรงไหน
"แล้วจะทำไงต่อ"เขาถามเธอ
"มานี่ด้วยกันสิ"
สาวญี่ปุ่นจะรู้ตัวไหมว่าเธอเผลอไปคว้ามือชายหนุ่มร่างใหญ่ไว้ แล้วให้เดินตามเธอไป
เหมือน...คู่รักกันยังไงชอบกล
ชายหนุ่มได้แต่มองมือเขาที่ตอนนี้ เกอิชาได้ครอบครองไปแล้ว
รวมทั้งหัวใจเขาด้วย..
เกอิชาเดินมาถึงมุมๆหนึ่งที่มีให้เขียนกระดาษแล้วเอาไปแขวนกับกิ่งไผ่ ซึ่งตอนนี้ต้นไผ่7-8ต้นก็ถูกกระดาษหลากสีแขวนไปเยอะแล้ว
"อยากขออะไร ก็เขียนในนี้สิ"
เกอิชายื่นกระดาษสีเหลืองกับปากกามาให้นกอินทรี เขารับมาแล้วแอบเขียนไม่ให้ใครเห็น ส่วนเกอิชาก็เขียนเหมือนกันโดยแอบเหล่มองคนข้างๆเล็กน้อย พลางอมยิ้มภายใต้หน้ากาก
"เขียนแล้วก็เอาไปห้อยใช่ไหม"
นกอินทรีถาม เกอิชาพยักหน้าตอบเพราะเธอยังเขียนไม่เสร็จ นกอินทรีจึงเอาไปห้อยก่อน และเกอิชาก็เอาไปห้อยตาม
"เธอเขียนว่าอะไร"เขาถาม
"บอกไม่ได้หรอก"เธอตอบ
"อยากรู้ไหม ฉันเขียนว่าอะไร"
"ว่าอะไรล่ะ"
เธอรอฟังอย่างลุ้นๆ
"ฉันอยากให้คนคนหนึ่งตกลงมาคบกับฉัน"
"แล้วคนคนนั้นเป็นฉันรึเปล่า~"
เกอิชาพูดติดตลก แต่ก็ต้องอึ้งไป
"ใช่ เธอนั่นแหล่ะเกอิชา.."
เขาจ้องมองไปที่หญิงสาวตรงหน้าที่ตอนนี้อึ้งจนพูดอะไรไม่ออก
แล้วหญิงสาวทอผ้า จะตกลงรัก กับชายหนุ่มเลี้ยงวัวรึเปล่า?
. . . . . . . . .
 . . . . . . . . .
อมก. ลองแต่งเกอิชากับนกอินทรีดู ไม่ฟินอะไรก็กราบขอโทษนะคะเพราะวางคาแร็คเตอร์อาจจะไม่ค่อยตรงเท่าไหร่น้าาา
ข้อมูลวันทานะบะตะอาจจะไม่เป๊ะก็ขอโทษด้วยนะคะ
สงสารระฆังจังเลย ฮรืออออออ ทำไมมาม่าล่ะเนี่ย
ใครรอทุเรียนขี่โพนี่ เดี๋ยวไรต์จัดให้ เย้~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,967 ความคิดเห็น

  1. #1890 Hacker ทำไมอะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 18:22
    ไรต์ๆ ถ้ามีงานทานะบาตะแล้วหนูได้ไป หนูจะขอให้โลกนี้ไม่มีการบ้านและไม่มีการสอบ ไรต์จะได้อัพนิยายได้ ส่วนหนูก็จะเขียนเว็บตูนได้รัวๆ
    #1,890
    1
  2. #1042 asahiam123456 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 09:56
    อ้อ นกอินทรีเป็นคนตรงๆนี้เองงงงงงงง
    #1,042
    1
  3. #14 getgala (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:36
    ชอบค่าาาา รอๆทุเรียนโพนี่ อิอิ ^^
    #14
    1
    • #14-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 4)
      13 มีนาคม 2560 / 21:50
      รอๆๆขอแต่งคู่อื่นก่อนนะ5555
      #14-1
  4. #12 @@@@@@@@@ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 09:57
    เอาระฆังคู่พยาบาลได้มั้ยไรท์ สงสารระฆังอ่ะ
    #12
    1
    • #12-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 4)
      13 มีนาคม 2560 / 10:00
      ถ้าไรต์บอกมันก็ไม่น่าตื่นเต้นสิคะ55--#โดนตรฟ
      #12-1