The Mask Singerมัธยมหน้ากากสุดป่วน(รวมคู่Normal)[จบแล้ว]

ตอนที่ 24 : Ep.14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 มี.ค. 60

Ep.14
*อาจมีคำหยาบคายนะคะ
*คำพูดที่ส่อพฤติกรรมบางอย่างไม่ควรทำตามนะคะ


"ลืมบอกไป ตอนนี้สาวๆหนุ่มๆกินหมูกะทะที่ห้องน้องทุเรียนน่ะ"ระฆังเอ่ยขึ้น พยาบาลเงยหน้ามอง
"จริงหรอคะ!?ทำไมฉันไม่รู้"พยาบาลตกใจนิดๆ
"ก็น้องอียิปต์บอกว่า ติดต่อเราไม่ได้นี่"ระฆังบอก ทำให้พยาบาลถึงบางอ้อ พลางหันไปมองข้างๆถังขยะใบเล็ก ที่มีชิ้นส่วนโทรศัพท์กระจายอยู่
ระฆังมองตามก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดจากอะไร
พยาบาลหน้าเจื่อนไป
"มือลั่นน่ะค่ะโทรศัพท์เลยแตกกระจาย แต่มันประกอบได้นะคะ ไม่ต้องห่วง"เธอเบี่ยงเบนที่จะพูดความจริง
"แน่ใจนะว่ามือลั่น?"ระฆังเลิกคิ้วถาม ยิ่งทำให้หญิงสาวหน้าเจื่อนลงไปอีก
"จริงๆแล้ว ฉันขว้างมันลงกับพื้นเองน่ะค่ะ"
เธอบอกพลางหัวเราะแห้งๆ
"ขาดสติจนทำลายข้าวของเลยหรอครับ?"
คำพูดของระฆังทำให้หญิงสาวถอนหายใจออกมา
"ตอนนั้นมันเสียใจมากเลยนี่คะ ก็....พี่เขาเป็นรักแรกของฉันนี่"เธอบอกด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ
ชายหนุ่มตรงหน้าก็เศร้าไม่แพ้กัน แต่ก็พยายามปรับบรรยากาศให้กลับมาสดใสเหมือนเดิม
"อย่าไปใส่ใจเรื่องที่ไม่น่าจำเลยนะ ควรดูแลตัวเองก่อนดีกว่า"
"ดูแลทำไมคะ?..ในเมื่อ..."เธอเว้นวรรคคำพูด ชายหนุ่มรอฟังอย่างสงสัย
"พี่ก็เป็นคนดูแลฉันอยู่แล้วนี่นา.."
ระฆังนั่งนิ่ง เขาอึ้งไปและไม่คาดคิดว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากหญิงสาวตรงหน้า
มันยิ่งทำให้เขาหลงรักเธอมากขึ้น..
จนไม่สามารถไม่รักใครได้อีกจริงๆแล้วนะ!
"คิกๆ...ฮ่าๆๆๆ!"หญิงสาวหัวเราะออกมา ชายหนุ่มถึงกับทำหน้างง
"หัวเราะอะไรครับ?"
"ก็..เล่นกลับไงคะ เอาคืนที่พี่เล่นฉันไง ดูพี่สิช็อคไปเลย ฮ่าๆ"หญิงสาวขำไม่หยุด
ระฆังก็แอบเสียดายนะ..ถ้ามันไม่ใช่แค่การเล่นคืนก็ดีสิ
แต่ถึงแบบนั้น..เขาก็ดีใจล่ะนะ
"เล่นแบบนี้ได้ไง พี่ตกใจนะ"ระฆังกอดอกทำท่างอนๆ
หญิงสาวแอบขำกับท่าทางของชายหนุ่ม
"โอ๋ๆ คืนดีกันนะ"หญิงสาวยื่นนิ้วก้อยไปหาเขาอย่างขี้เล่น
ระฆังแอบอมยิ้มก่อนจะเอานิ้วก้อยมาเกี่ยวกับนิ้วของเธอ
"หายงอนก็ได้ครับ"


.
.
"ไม่ไหวแล้วววว"
หมูป่ายืนเซๆ จะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่
อีกาดำเข้าไปประคองแล้วหันไปถามจิงโจ้
"นี่ใส่แอลกอฮอล์ด้วยหรอ?"
"นิดเดียวครับพี่"จิงโจ้ตอบ อีกาดำส่ายหน้าหน่ายๆแล้วถอนหายใจ
"ทีหลังอย่าทำนะ เฮ้อ.."
"นานๆทีน่าเฮีย ถ้าเจ๊ไม่ไหวก็พากลับได้เลยครับ"จิงโจ้บอก หนุ่มอีกาพยักหน้าแล้วพยุงหญิงสาวออกไปจากห้อง
"หมูป่าทำไมถึงยอมกินน้ำเห่ยๆตั้งหลายครั้งนะ"
โพนี่มตามอย่างสงสัย
"ดูคำสั่งที่นางเจอสิ ให้เต้นรูดหมายเลข12 ดันเป็นจิงโจ้ด้วย ให้หอมแก้มหมายเลข9 ก็ดันเป็นไอ้โดรน"อียิปต์หันไปบอก
"ปกติเรื่องนี้หมูป่าถนัดนี่"โพนี่ถามต่อ
"แกไปอยู่หลังเขามารึไง ตอนนี้อ่ะ เฮียอีกากำลังกุ๊กกิ๊กกับหมูป่า"อียิปต์หันไปจิ้มหน้าผากสาวม้าชมพู
"จริงดิ!?"
"เบื่อแกอ่ะ ชื่อพ่อแม่แกรู้ไหมเนี่ย?"อียิปต์พูดประชด
"จำได้สิ ฉันเคยคัดชื่อคุณพ่อคุณแม่อยู่นะ"
"ฉันประชด!"
"อ่าว หรอ.."


#ห้องอีกาดำ
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ!
พ่อหนุ่มมีขนพักอยู่หอนี้พอดี แถมห้องก็ใกล้ๆ
จะให้พยุงหอบแม่สาวคนนี้เดินไปส่งที่หอ แถมตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว มันก็อันตรายอยู่นะ
ดังนั้น..ควรจะพาเธอมาค้างที่ห้องเขาน่าจะดีกว่า
"ง่วงงง"หญิงสาวเอาหน้ามาซุกคอเขาอย่างออดอ้อน
ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเล็กน้อย แล้วค่อยๆพยุงเธอไปที่ห้องนอน
วางเธอลงบนเตียงช้าๆ
หญิงสาวกลิ้งไปกลิ้งมาสักพักก็หลับสนิทด้วยความเพลียจากการเล่นเกมบ้าๆบอๆ
ชายหนุ่มมองหญิงสาวด้วยความเอ็นดู
จริงๆแล้ว..เขาก็อยากจะเห็นหน้าเธอเหมือนกันนะ
แต่..เขาเป็นประธานนักเรียน ควรจะทำตามกฏ
อีกอย่าง..ถ้าเขาถอดหน้ากากเธอออก เธอต้องโกรธเขาแน่ๆ
"หนาว.."หญิงสาวละเมอพูดออกมาเบาๆ
ชายหนุ่มยิ้มออกมา ตอนหลับนี่..สิ้นฤทธิ์ของยัยหมูป่าตัวแสบเลยนะ
และเขาก็ค่อยๆเอาผ้าห่มมาห่มให้เธอช้าๆ
ค่อยๆก้มลงกระซิบข้างหูร่างบางที่นอนไร้สติอยู่บนเตียงเบาๆ
"ฝันดีนะครับที่รัก❤"


.
.
"เล่นต่อนะ!"แม่มดพูดขึ้น
"นี่เล่นกันจนดึกแล้วนะเนี่ย"เกอิชาบ่นพลางดูนาฬิกาที่บ่งบอกเวลาสามทุ่มจะสี่ทุ่มแล้ว
"จะกลับไปดูสามีเธอก็เชิญ"แม่มดบอก
"โอเค กลับละ บายยย โอยาซุมินาไซ!~"
เกอิชาโบกมือพร้อมบอกราตรีสวัสดิ์เป็นภาษาญี่ปุ่นแล้วเดินออกจากห้องไป
"ตานี้ตาสุดท้ายแล้วนะ"ปลาหมึกหันไปบอก เพราะดูท่าทางแต่ละคนแล้ว..เละกันจริงๆ
เพราะน้ำพิศดารนั่นแท้ๆ เฮ้อ..
นี่เล่นกันมาหลายตาแล้วนะ ใครมันจะไปทนเล่นต่อ
"โอเค"แม่มดพยักหน้าแล้วรอให้ทุกคนจับสลากหมายเลข
"จับเลย"ทุเรียนหันไปบอก แม่มดจึงหยิบกระดาษสลากคำสั่งมาอ่าน
"ให้หมายเลข5นอนค้างห้องหมายเลข6"
โพนี่สะดุ้งขึ้นทันที ทุเรียนพอจะเดาออกว่าเธอคงเป็นหนึ่งในหมายเลขนั้นแน่ๆ
"ฉันหมายเลข5"โพนี่ยกมือขึ้น ทุเรียนฉีกยิ้มออกมาเล็กน้อย
"ฉันหมายเลข6!"
ทุเรียนยกมือตาม โพนี่หันมามองอย่างตกใจ
"นายหรอ!?"
"หรือเธอจะกินน้ำพิศดารนั่น"ทุเรียนเลิกคิ้วถาม โพนี่เงียบไป
..เถียงไม่ออกเว้ย..
"ฮ่าๆๆ ฉันว่าคืนนี้ไม่รอด"เจ้าหญิงพูดขึ้น เล่นเอาสาวม้าชมพูเอามือปิดหน้าแทบไม่ทัน

หลังจากนั้น..ทุกคนเริ่มช่วยกันเก็บของ และทำความสะอาดก่อนจะแยกย้ายกันกลับ
"อย่าเล่นผีผ้าห่มจนเพลินนะครับตัวเองงง"จิงโจ้หันมาพูดแล้ววิ่งออกไป
"ไอ้โจ้!"ทุเรียนตะโกนว่า ได้ยินเสียงหัวเราะสะใจของชายหนุ่มหูยาวดังมาแว่วๆ
บรรยากาศเงียบสงัดเริ่มขึ้น..
ทุเรียนก็ขัดๆเขินๆ ก็เธอเป็นผู้หญิงคนแรกนี่!ที่มาค้างห้องเขา แถมสองต่อสองด้วย
เขาก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรขนาดนั้นนะ!
"เธอไปนอนเตียงในห้องฉันสิ"เขาพูดขึ้น โพนี่หันมามองอย่างสงสัย
"แล้วนายจะนอนที่ไหน?"เธอถาม
"นอนโซฟาข้างนอกไง"เขาตอบ
หญิวสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วเดินเข้าไปในห้องเขา

ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องของเขา เพื่อเอาหมอนและผ้าห่มในตู้
"ทำนายลำบากแย่เลย"เธอถอนหายใจ
"ฉันยังไม่ได้พูดว่าลำบากอะไรเลยนะ"เขาตอบ
"..เกรงใจ"
"เกรงใจ?แต่เธอกินหมูคนเดียว1โล?"
ทุเรียนหันไปถามเชิงประชด
"กะ...ก็นายเลี้ยงนี่!"โพนี่เถียงข้างๆคูๆ ทุเรียนหัวเราะออกมาบางๆ
"ฮ่าๆ ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่"
"นึกว่านายจะโกรธฉันซะแล้ว"โพนี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก ชายหนุ่มคิ้วขมวดแล้วเดินไปหาหญิงสาว
"ทำไมฉันต้อวโกรธเธอด้วย"เขาถาม
"ก็....ที่ฉันกินเยอะ"โพนี่ตอบตะกุกตะกักเหมือนคนทำความผิดยิ่งทำให้ชายหนุ่มขำออกมากับความซื่อบื้อของหญิงสาว
"เธอนี่มันซื่อจริงๆเลยนะ ทีตอนเถียงฉันนี่คนละคนเลย"
"ฉันผิดหรอเนี่ย"โพนี่หน้ามุ่ย
"ไม่ผิดหรอก กินเยอะแค่ไหนฉันก็เต็มใจเลี้ยง"
คำพูดของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวคิดเตลิดไปไกลจนหน้าแดงด้วยความเขินอาย
"ปะ...ไปนอนได้แล้ว!"โพนี่ดันตัวทุเรียนออก เขาแอบอมยิ้มกับท่าทางเขินอายของหญิงสาว แล้วก็เดินออกจากห้องไปโดยดี
.

ผ่านไป15นาที

.
แอ้ดดด
โพนี่เปิดประตูออกมา เห็นชายหนุ่มนอนเล่นเกมโทรศัพท์อยู่
"ทำไมไม่นอน?"เขาละจากโทรศัพท์แล้วหันมาถาม
"คือ...ฉันนอนไม่หลับ"เธอตอบ
"ห้องฉันมันแย่จนเธอนอนไม่หลับเลยหรอ?"เขาขมวดคิ้ว โพนี่รีบปัดมือปฏิเสธ
"ไม่ใช่ๆ!คือ...ฉันกลัว.."
"กลัว?นี่เธออยู่ประถมรึไง"เขาถอนหายใจกับความคิดของสาวม้าซื่อบื้อ
"ก็ฉันกลัวนี่ อยู่คนเดียวแล้วมันหลอนไปเอง"เธอบอกด้วยน้ำเสียงกลัวๆ
"จะให้ฉันไปนอนด้วยรึไง มันดูไม่ดีนะ!"ทุเรียนว่า โพนี่พยักหน้า
"เอาหมอนข้างคั่นไว้ได้ป้ะ"
"เฮ้อ.."ชายหนุ่มถอนหายใจ
แต่มีเหรอ?เขาจะไม่ใจอ่อน เจอลูกอ้อนน่ารักแบบนี้ทีไร หัวใจเป็นอันอ่อนยวบลงทุกที
"ไม่ต้องห่วงเรื่องหน้ากากนะ เอาผ้าห่มปิดๆหน้าพอ"
เธอบอก เขาพยักหน้าเห็นด้วยแล้วขนหมอน ผ้าห่มกลับเข้าไปในห้องนอนเหมือนเดิม


ทุเรียนนอนข้างซ้ายตรงกลางมีหมอนกั้นไว้ ส่วนโพนี่นอนฝั่งขวา
โชคดีที่เตียงกว้างพอสมควรเลยไม่มีปัญหา
"ปิดไฟนะ"เขาเอ่ยถาม
"อือ"เธอตอบด้วยน้ำเสียงงัวเงีย
ฟรึ่บ..
ไฟถูกดับลง ความมืดปกคลุมทั่วห้อง
มีเพียงแสงลางๆที่ส่องมาจากหน้าตรงระเบียงห้องเท่านั้น
"นี่.."โพนี่พูดขึ้น
"มีอะไรหรอ"
"..ฝันดีนะ"เธอบอก เล่นเอาหัวใจชายหนุ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ
ยิ่งได้อยู่ใกล้เธอขนาดนี้ สติเขายิ่งแตกกระเจิง
เขาต้องอ่อนไหวกับผู้หญิงคนนี้ตลอดเลย
เขาคงตกหลุมรักเธอเข้าแล้วจริงๆ..
"อืม..ฝันถึงฉันด้วยนะ"เขาบอกกลับก่อนจะปิดตาลง
หญิงสาวไม่ตอบอะไร ได้แต่คลี่ยิ้มออกมาแล้วค่อยๆหลับตาลงช้าๆ


.
.
"แล้ว...พี่รู้ได้ไงคะว่าฉันกับพี่ดำน้ำเลิกกันแล้ว"
พยาบาลถามพลางเอาโทรศัพท์มาประกอบกัน
"ก็..มันเล่าให้พี่ฟังน่ะ"
"แล้วพี่รู้ไหมคะ ว่าพี่ดำน้ำชอบอียิปต์"
เสียงเรียบนิ่งของหญิงสาว ทำให้หัวใจเขารู้สึกแกว่งๆ
"พี่ว่าไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่านะ"
"ตอบคำถามด้วยค่ะ"เธอย้ำด้วยน้ำเสียงนิ่งๆจนดูหน้ากลัวเล่นเอาชายหนุ่มรู้สึกขนลุก
"ก็..รู้ครับ"
"ฉันควรจะทำยังไงต่อดี"พยาบาลถอนหายใจแล้วกดเปิดโทรศัพท์
"ตัดใจจากมัน คิดซะว่ากลับไปเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันเหมือนเดิมก็ได้นะ"ระฆังบอก หญิงสาวพยักหน้า
"พูดง่าย แต่ทำยาก"เธอพูดขึ้น
"เราก็ควรจะทำให้ถึงที่สุดครับ"ระฆังพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง พยาบาลเงียบไปเพราะนึกตามคำพูดของเขา
"แล้วฉันจะมองหน้าอียิปต์ยังไง"พยาบาลกุมหัวอย่างคร่ำเครียด
"ยังไงเพื่อนก็คือเพื่อน ตัดกันไม่ลงหรอกนะ"
พยาบาลคิดตามคำพูดของชายหนุ่ม
"...เหมือนพี่เป็นที่ปรึกษาให้ฉันเลย ฮ่าๆ"เธอหัวเราะออกมา
ชายหนุ่มระบายยิ้มก่อนจะตอบ
"ให้เราแค่คนเดียวนั่นแหล่ะครับ"
แชะ! 
พยาบาลกดถ่ายรูปชายหนุ่มเอาไว้ เขาตกใจเล็กน้อย
"ถ่ายทำไมหรอ?"เขาถามอย่างงงๆ
"เอาคืนไง ฮ่าๆ มาๆเซลฟี่กันดีกว่าค่ะ"พยาบาลลุกไปนั่งใกล้ๆกับระฆัง
หัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง..
ก็ตอนนี้เธอกับเขานั่งชิดจนลำตัวสัมผัสกันได้เลยน่ะสิ
"จะถ่ายล่ะนะคะ..."
เธอพูดพร้อมยื่นโทรศัพท์ไปด้านหน้า ให้จอโทรศัพท์โฟกัสรูปเขาและเธอแบบพอดี
"1 2 3.."เธอนับแล้วกดถ่ายไป2-3รูป ก่อนจะลุกออกไปแล้วเปิดดูภาพพลางอมยิ้ม
"ถ่ายไปทำไมอ่ะครับ?"เขาถามอีก
"ก็...เป็นที่ระลึกล่ะมั้ง"เธอใช้คำตอบเดิมของชายหนุ่ม เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยที่โดนเล่นกลับ
"งั้นพี่กลับห้องก่อนนะครับ มันดึกแล้ว เราเองก็นอนได้แล้วนะ"
ชายหนุ่มบอกพลางลุกออกจากโซฟา
"ค่ะ"เธอพยักหน้ารับ
"อ้อ!แล้วอย่าคิดทำร้ายตัวเอง อย่าคิดทำลายข้าวของนะครับ มันไม่ดี"
"ค่าๆ คุณพ่อ"พยาบาลตอบอย่างหมั่นไส้
"เปลี่ยนจากคุณพ่อ มาเป็นอย่างอื่นก็ดีนะครับ"
ระฆังหัวเราะกับมุขตัวเอง
"ฮ่าๆ กลับได้แล้วค่ะ"พยาบาลหัวเราะออกมาเช่นกัน
"ครับๆ ฝันดีนะ"
"เช่นกันค่ะ"หญิงสาวยืนโบกมือส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะกลับเข้ามาในห้อง
เข้าสู่ห้วงความคิดตัวเองอีกครั้ง..
วันนี้..
ไม่ใช่วันไม่ดีซักหน่อย..
เขาคนนั้นนั่นแหล่ะ ที่เป็นคนฉุดเธอ..
ออกจากห้องที่มืดมิด..
เขานั่นแหล่ะ ที่เธออยู่ใกล้ แล้วรู้สึกอบอุ่น..
เขานั่นแหล่ะ ที่ทำให้เธอยิ้มออกมาได้..
เขานั่นแหล่ะ ที่เป็นคนทำให้เธอลืมความเศร้าและความทุกข์..
และก็เขาอีกนั่นแหล่ะ ที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขนาดนี้..

. . . . . . .
 . . . . . . .
เริ่มเข้าจุดคลายแม็กแล้วนะเนี่ยยยย โอ้มายก้อดด
มาม่าเริ่มไม่มีแล้ว ไม่เป็นไร เดี๋ยวไรต์ต้มให้กินใหม่ได้ หึหึหึ #หัวเราะอย่างชั่วร้าย
ปล.ที่ไม่ได้แต่งตอนเล่นเกมมากมาย เพราะกลัวเนื้อเรื่องจะยืดจนดูน่าเบื่อค่ะ แบบ..ไรต์เธอจะเล่นแค่เกมอย่างเดียวหรอ คู่หวานกุ๊กกิ๊กไม่มี เดี๋ยวโดนรองเท้ารีดเดอร์ค่ะ555

ตอนพิเศษ ถ้าอยากอ่านก็ส่งมากันเยอะๆก่อนจะหมดเขตน้าาาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,967 ความคิดเห็น

  1. #269 licey (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:18
    ความสุภาพบุรุามุ้งมิ้งของทุเรียนนี้...น่าร๊ากก
    #269
    1
    • #269-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      24 มีนาคม 2560 / 23:25
      มุ้งมิ้งปริ้บๆๆ
      #269-1
  2. #248 getgala (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 18:56
    ทุเร๊ยนนนนน ทำไมน่ารักแบบนี้

    ละอย่างงี้โพนี่จะไปไหนรอดล่ะ

    5555555 อินเบอแรงมาก

    รักไรท์ค่ะ ^^
    #248
    1
    • #248-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      24 มีนาคม 2560 / 19:38
      ไม่รอดแน่โพนี่555 รีกรีดเช่นกันค่า
      #248-1
  3. #228 asahiam123456 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:54
    คุณระฆังคะ.....ฟินง่า~ ฟินกว่านี้ก็ดีนะ
    #228
    1
    • #228-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 23:06
      ฟินตามมมด้วยค่าา
      #228-1
  4. #218 KILLING JOKE (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 11:45
    อิ่มมาก ณ ตอนนี้ ทุเรียนกะโพนี่ โอ้ยยย อยากเป็นโพนี่เเรงงง ขอมโนต่อเเปบ>\\\\\<
    #218
    1
    • #218-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 11:46
      เขินแทนเลยอ่ะ5555
      #218-1
  5. #217 BlueskyDrawing (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 10:51
    อย่าเพิ่งต้มมาม่านะคะ ตอนนี้อืดเต็มท้องเลย
    สะเทือนตับ...

    สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่าาาาา
    #217
    1
    • #217-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 10:57
      ค่าาา เดี๋ยวเอาผัดซีฟู้ดรวมมิตรให้555
      #217-1
  6. #216 torao-d-water (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 10:39
    อยากให้ทุเรียนตื่นมาแล้วมีโพนี่กอดตัวเองอยู่5555
    #216
    1
    • #216-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 10:57
      ยังไม่ถึงขนาดน้านนน
      #216-1
  7. #215 oil1633 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:46
    ณ จุดๆนี้อยากจะสิงร่าง
    โพนี่มากกกก#ก ล้านตัว
    ถ้าฉันเป็นโพนี่ทำมากกว่านั้นอีก 5555 #หัวเราะ
    อย่างชั่วร้าย ;-)
    #215
    1
    • #215-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 10:08
      จะทำอัลร๊ายยยยยยยยย
      #215-1
  8. #214 wawababie170950 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:30
    กริ๊ดๆๆๆๆทุเรียนโพนี่นอนด้วยกานนอยากสิงร่างโพนี่กริ๊ดๆๆ
    พาหนูไปศรีธัญญาด่วนน

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 มีนาคม 2560 / 09:31
    #214
    1
    • #214-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 10:07
      เดี๋ยวไรต์โทรตามให้แปป55
      #214-1
  9. #212 นักเขียนเร่นิรนาม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:08
    ตอนนี้สั้นหรือเราเลื่อนลงเร็ว?
    #212
    1
    • #212-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 09:23
      สั้นอะไรรร ไรต์ว่ามันก็สั้นแหล่ะ5555
      #212-1
  10. #211 <<mayy>> (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:27
    สนุกค่าาา
    #211
    1
    • #211-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 24)
      23 มีนาคม 2560 / 09:23
      ขอบคุนค่า
      #211-1