The Mask Singerมัธยมหน้ากากสุดป่วน(รวมคู่Normal)[จบแล้ว]

ตอนที่ 2 : Ep.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    12 มี.ค. 60

Ep.1

*มีคำหยาบคาย
*ใช้วิจารณญาณในการรับอ่านนะคะ

"โห ดูซิ!ยัยโพนี่เจอผู้ชายแล้วทิ้งเพื่อนเลย!"
หน้ากากหมูป่ากอดอกทำท่าทางไม่พอใจ
"แต่...เธอเป็นคนลากฉันออกมาตอนที่โพนี่คุยกับทุเรียนอยู่นะ ป่านนี้หลงกันแล้วแน่ๆ"
หน้ากากอาหมวยถอนหายใจเล็กน้อย
"เฮ้ย นั่น!อาหมวย หมูป่า!!"
เสียงแหลมดังมาแต่ไกล ทำให้หน้ากากสาวสองคนนี้หันไปมองหาต้นเสียงอย่างไว
และก็เจอใครบางคนที่วิ่งเข้ามา
"ฟินิกซ์?ทำไมถึงรีบร้อนขนาดนั้นล่ะ"
"คือฉันมองหาพวกเธออยู่น่ะสิ คือฉันน่ะ..ได้อยู่ห้องAล่ะ!!"
ฟินิกซ์ดูตื่นเต้นขึ้นมาทันตา
"จริงหรอ?ฉันก็อยู่ห้องA เย้!~"
อาหมวยกอดกับฟินิกซ์อย่างดีใจโดยไม่สังเกตุรังสีอำมหิตจากหมูป่าเลย
"เออ ดีใจกันเข้าไป"
คำพูดของสาวเหวี่ยงทำให้สองสาวผละออกจากกันแล้วหันไปปลอบเพื่อน
"เอาน่าๆตอนนี้ขึ้นห้องก่อนเถอะเนาะ"
อาหมวยเปลี่ยนเรื่องแล้วชวนเพื่อนๆเดินขึ้นห้องกันไป

"เฮ้ยไอ้ทุ มึงได้อยู่ห้องอะไรวะ"
หนุ่มหูยาวตบบ่าเพื่อนหน้าเขียว
"ห้องCอ่ะดิ แล้วมึงอ่ะไอ้โจ้"
"มึงดูหน้ากูก่อนไหม อยู่ห้องCมา2ปีแล้ว!"
จิงโจ้ทำท่าคอตก ทุเรียนก็แอบขำนิดๆ
"เฮ้ยมึง!นั่นประธานนักเรียนนี่หว่า"
ทุเรียนสะกิดเพื่อนเขาให้มองรุ่นพี่คนนึงเดินมาอย่างมาดขรึมยากที่จะเดาใจได้
"พี่อีกาดำนี่หว่า มึงอย่ามองสิ!เดี๋ยวถ้าพี่เขาหันมา กูนอนฝันร้ายทั้งคืนแน่ๆ"
จิงโจ้จับหน้าเพื่อนให้หันกลับมา
"พี่เขาอาจจะไม่ได้โหดก็ได้ มึงอ่ะคิดมาก"
"โถเพื่อนครับ กูเข้าห้องปกครองกี่รอบแล้ว เข้าห้องประธานนักเรียนก็ยังเคยเลย กูเจอพี่เขาประจำ"
จิงโจ้ส่ายหน้ากับความคิดของเพื่อนก้านยาว
"ก็เป็นประธานนักเรียนนี่หว่า ก็ต้องวางมาดเป็นธรรมดาอ่ะ กูเข้าใจ"
"แต่กูไม่เข้าใจอ่ะ ขึ้นห้องเหอะ"
จิงโจ้พูดตัดบทแล้วเดินนำขึ้นห้องไป ทุเรียนก็เดินตามแต่ก็ต้องหงุดชะงัก
"อ้าว!มึงจะหยุดเดินทำแป๊ะอะไรเนี่ย"
เขาพูดอย่างไม่พอใจที่เพื่อนของเขาจู่ๆก็หยุดเดินซะงั้นจนหน้าเขาแทบจะชนแผ่นหลังคนตรงหน้า
"เฮ้ยไอ้ทุ นั่นมันอาหมวยใช่ไหมว้ะ?"
จิงโจ้ชี้นิ้วไปที่ผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง และผู้หญิงที่เขากำลังชี้ไปอยู่นั้นสวมหน้ากากหน้ายิ้มแย้มมีผมเปา2ข้างดูท่าทางเหมือนอาหมวย
"เออใช่ ทำไม?มึงสนใจเขาหรอ เด็กเรียนแบบ
นั้นอ่ะนะ"
ทุเรียนถามกลับเล่นๆเพราะเพื่อนของเขาคนนี้มันเป็นbad boyเต๊าะคนอื่นไปทั่ว ยากที่จะรักใครจริงๆ
"เออ กูชอบ"
เพื่อนหูยาวตอบทำให้เขาต้องหันขวับ
"จีบเล่นๆใช่ไหมมึง"
"คนนี้กูมองนานแล้ว เนี่ยแหล่ะแม่ของลูก"
จิงโจ้พูดแล้วจับที่คางแสดงให้เห็นว่าเขากำลังมีเล่ห์เหลี่ยมคิดที่จะทำอะไรบางอย่าง
"อีตุ๊กตาจิงโจ้ตัวแคระๆในกระเป๋ามึงอ่ะหรอลูก อย่าเลยกูขำ ฮ่าๆๆ"
ทุเรียนระเบิดหัวเราะออกมา ทำให้จิงโจ้หันไปมองเขม่นแล้วตบหัวทุเรียนไปทีหนึ่ง
"เดี๋ยวกูไม่ไปเกษตรแฟร์กับมึงละ"
ว่าจบเขาก็เดินออกไปเลย
"อ้าวเฮ้ย!กูขอโทษ ไอ้โจ้!รอด้วยยยย"
ทุเรียนร้องตะโกนแล้ววิ่งตาม

อาหมวย หมูป่าและฟินิกซ์เดินขึ้นตึกมา และต้องแยกกันเพราะอยู่คนละห้อง แต่ถึงอย่างนั้น ห้องก็อยู่ตรงข้ามกัน ไม่ได้ไกลอะไรเลย
หมูป่าเดินเข้าห้องมาคนเดียว เพราะเธอยังไม่เห็นเพื่อนเธอคนไหนอยู่ห้องBเลย แต่ก็บอกกับใจว่า
'ยังไงก็ต้องมีเพื่อนสักคนนั่นแหล่ะที่อยู่ห้องเดียวกัน'
และฟ้าก็เป็นใจเมื่อเธอเจอเพื่อนคนนึงที่คุ้นเคย
"พยาบาล!"
เธอรีบเดินเข้าไปหาหน้ากากสาวผมน้ำตาลอ่อนดัดลอนสวมหมวกสีขาวบ่งบอกถึงชื่อของเธอ
"หมูป่า ฉันนึกว่ามีฉันคนเดียวซะอีกที่อยู่ห้องBมา2ปีเนี่ย"
พยาบาลกอดหมูป่าอย่างคิดถึง
"ฉันก็เหมือนกัน มีเราแค่สองคนหรอเนี่ย"
"ไม่ๆมีอียิปต์ ผัดไทยแล้วก็เจ้าหญิง"
"ค่อยยังชั่ว แล้วพวกนั้นอยู่ไหนล่ะ"
"คงจะไปเข้าห้องน้ำมั้ง"
พยาบาลตอบ หมูป่าจึงนั่งโต๊ะข้างๆจากนั้นก็ชวนกันคุยจนเพลิน


โพนี่ที่เดินขึ้นตึกมาหลังจากเดินตามหาเพื่อนจนทั่วแต่ก็ไม่เจอ แต่..
ห้องCอยู่ชั้นไหนเนี่ย เธอก็ลืมถามเพื่อนมาซะด้วยและก็ไม่ได้ดูแผนผังของโรงเรียนมาอีก
โอ้ย..วันนี้วันซวยอะไรเนี่ย
"อ้าวน้อง หลงทางหรอครับ"
มีรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาทัก เขาสวมหน้ากากสีทองข้างๆมีระฆังเล็กๆห้อยอยู่
"อะ..เอ่อ..ใช่ค่ะ"
โพนี่ดูไม่ไว้ใจบุคคลตรงหน้าเล็กน้อย
"อยู่ม.5ใช่มั้ยครับ พอดีเขาย้ายห้องน่ะ อยู่ห้องไหนล่ะ"
"ห้องCค่ะ"
"เดี๋ยวพี่ไปส่งไหม?"
เธอคิดไปเองรึเปล่า ทำไมเหมือนมีออร่าเปล่งประกายอยู่รอบๆคนคนนี้ ทั้งเสียงทั้งท่าทางดูเป็นสุภาพบุรุษมากจนเธอหลงเลยแหล่ะ
"ไม่เป็นไรค่ะ แค่บอกทางมาก็พอ"
"โอเคครับ น้องเดินตรงไปนะแล้วจะเจอบันไดขึ้นไปก็จะเป็นชั้นม.5ครับ"
"ขอบคุณค่ะ พี่.."
"ระฆังครับ"
"ค่ะพี่ระฆัง ไว้เจอกันนะคะ"
โพนี่โบกมือลา ซึ่งระฆังก็โบกมือตอบแล้วเดินหันหลังกลับไปที่ตึกเรียนของเขาบ้าง
โพนี่เดินมาตามที่ระฆังบอกจนเจอห้องตัวเอง เธอถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไป
"โพนี่?เธออยู่ห้องนี้ด้วยหรอ!"
เสียงเพื่อนคนนึงทักด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"อ้าว?ปลาหมึก ฉันนึกว่ามีฉันคนเดียวซะอีก ฮือออ"
โพนี่กอดปลาหมึกทำน้ำเสียงงอแงเหมือนเดิม
"โอ๋ๆ ฉันนี่ไงเป็นเพื่อนแก ป่ะๆนั่งๆ"
ปลาหมึกชวนโพนี่ไปนั่งที่โต๊ะข้างๆกันและก็ได้รู้ว่าเกอิชา ฮันบกก็อยู่ห้องนี้ด้วย

เมื่อถึงคาบโฮมรูม ครูประจำชั้นแต่ละห้องก็เข้ามาทักทายนักเรียน และให้นักเรียนแนะนำตัวกันทีละคนเพื่อให้รู้จักกันมากขึ้น

และหลังจากนั้นก็เป็นพักเที่ยง
"เย้!พักเที่ยงแล้ว ปลาหมึกไปกินข้าวกันเถอะ"
โพนี่ดูตื่นเต้นดีใจกับพักเที่ยงมาก
"อื้อ เก็บของแปปนึง"
"ขนาดวันแรกไม่มีคาบเรียน เธอยังแอบหลับเลยนะ"
ทุเรียนเอ่ยขึ้น โพนี่หันไปมองอย่างฉุนๆ
"เรื่องของฉัน!ว่าแต่นายเหอะ แอบกินทุเรียนทอดในห้องเรียน ถ้าฉันบอกครูนะ ยับแน่!"
"อ้อหรอ!~~กลัวตายแหล่ะยัยม้าดีดกระโหลก"
ทุเรียนทำน้ำเสียงล้อเลียนซึ่งมันก็ยั่วสาวผมชมพูตรงหน้าได้ดี
"หยุดทะเลาะกันเถอะคร้าบบ ไม่หิวกันบ้างหรอ ไปๆกินข้าว!"
จิงโจ้เข้ามาแทรกระหว่างศึกทำให้สองคนนี้หยุดทะเลาะกัน
"เชอะ!"
โพนี่เดินสะบัดออกไป ปลาหมึกเดินตาม
"ช้าจังเลยพวกแก ตายคาโต๊ะกันรึไง"
เกอิชาบ่นเพราะเธอรอโพนี่กับปลาหมึก ส่วนฮันบกไปจองโต๊ะ
"เออๆโทษที"
"แล้วใครมากินด้วยบ้าง"ปลาหมึกถาม
"แก๊งค์เรามากินรวมกันหมดนั่นแหล่ะ"
"โหๆ โต๊ะจะพอหรอ"
"มันมีโต๊ะใหญ่ใต้ต้นไม้อ่ะ รีบไปเถอะ"
เกอิชาบอกพลางเดินนำไป
.
.
"ไง สาวๆ~"
เกอิชาที่เพิ่งเดินมากับโพนี่และปลาหมึกเอ่ยทักทายเพื่อนๆที่นั่งโต๊ะอยู่ก่อนแล้ว
"แล้วนี่ใครสั่งข้าวเนี่ย! สปาเก็ตตี้ทั้งโต๊ะเลย"
โพนี่พูดอย่างอึ้งๆพลางมองไปที่กล่องพลาสติกใสๆข้างในมีสปาเก็ตตี้อยู่
"ฉันนี่แหล่ะ ก็ร้านข้าวคนมันเยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย ใครจะไปยืนรอล่ะ"
หมูป่าพูดพลางชี้ไปที่โรงอาหารที่มีคนรุมต่อแถวกันเต็ม
"เอาน่า ใจเย็นก่อนนะ มาๆโพนี่ ปลาหมึก เกอิชามานั่งด้วยกันสิ"
อาหมวยพูดเพื่อให้สถาณการณ์เบาลง
"แล้วเขาจะมีกิจกรรมสายสัมพันธ์กันเมื่อไหร่อ่ะ"
เจ้าหญิงที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขึ้น
"รู้สึกจะเป็นอาทิตย์หน้านะ ถามทำไม"
ผัดไทยตอบแล้วถามกลับอย่างสงสัย
"ก็ฉันไม่ค่อยชอบพวกห้องDน่ะสิ ผู้ชายนะมีแต่นักเลงๆทั้งนั้น"
เจ้าหญิงบอกพลางทำมือปัดๆเชิงรำคาญ
"นี่แกพูดอะไรดูด้วย ฉันอยู่ห้องDนะยะ"
แม่มดจ้องเขม่น ทุกคนเลยหัวเราะกัน
"หมายถึงนักรบหรอ?"
อาหมวยถามขึ้น
"ใช่ หมวยรู้จักหรอ"
เจ้าหญิงถาม ทุกคนเลยหันไปมองอาหมวยกัน
"จ้ะ เคยอยู่ห้องเดียวกันสมัยม.ต้นน่ะ"
"แล้วนิสัยดีป้ะ?"แม่มดถาม อาหมวยส่ายหน้าทำให้ทุกคนถึงบางอ้อ
"ทุกคนๆฉันไปก่อนนะ"
พยาบาลลุกขึ้นออกจากเก้าอี้
"จะไปไหนหรอ"หมูป่าถาม
"เขามีรับสมัครอาสาพยาบาลที่ห้องพยาบาลน่ะ ฉันอยากจะไป"
"อ๋อ!อย่าดีกว่ามั้ง เพราะพวกเข้าออกห้องพยาบาลมีแต่พวกนักเลงทั้งนั้น"
อียิปต์เตือน พยาบาลส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ
"ไม่เป็นไร ขอบคุณที่เตือนนะอียิปต์"
พยาบาลทำนิ้วโอเคแล้วเดินออกไปเลย
"อิจฉาพยาบาลจังเรียนก็ดี ทำอะไรก็ดีไปหมด"
หมูป่าพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่นนิดๆ
"เสียอย่างเดียวทำไมถึงไม่มีแฟนล่ะ"
ฟินิกซ์พูด ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย
"ถ้าใครได้เป็นแฟนนะสบายแน่"
ฮันบกพูดเล่นๆ เพื่อนบางคนก็ขำออกมาเล็กน้อย


พยาบาลก็เดินขึ้นตึกมาเรื่อยๆแต่ก็ไม่เจอห้องพยาบาลซักที
กรุ๊งกริ๊ง กรุ๊งกริ๊ง
เหมือนเธอได้ยินเสียงอะไรดังแผ่วมาเบาๆ เหมือนเสียงระฆัง
"มาหาใครหรอครับ"
เสียงผู้ชายคนนึงทักขึ้น เธอหันไปมองตามต้นเสียง ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือชายหนุ่มรูปร่างดี สูง ผิวขาวเนียน แถมเสียงยังหล่ออีกต่างหาก เขาสวมหน้ากากสีทองมีระฆังใบเล็กๆสองใบห้อยอยู่ข้างๆ
"อะ..เอ่อ..คือฉันกำลังหาห้องพยาบาลอยู่น่ะค่ะ"
"ห้องพยาบาล?เป็นอะไรรึเปล่าครับ"
คำถามที่ดูเป็นห่วงของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวใจสั่นเล็กน้อย
"ไม่ค่ะ คือฉันจะไปสมัครอาสาพยาบาลน่ะ"
"อ๋อ!เดินขึ้นไปอีกชั้นนะครับ อยู่ทางซ้ายมือห้องแรกเลย"
เขาบอกพลางชี้ไปที่บันได เธอพยักหน้า
"ขอบคุณค่ะ คุณระฆัง"
เธอก้มหน้าเป็นเชิงขอบคุณ ชายหนุ่มเอียงคองงๆ
"คุณรู้จักผมด้วยหรอครับ"
"ดูจากหน้ากากเอาน่ะค่ะ คุณคงจะเป็นอดีตประธานนักเรียนสินะคะ"
"ฮ่าๆๆ มีคนจำผมได้ด้วยดีใจจังแฮะ"
เขาหัวเราะพลางยิ้มออกมาถึงแม้หญิงสาวจะไม่เห็นเพราะมีหน้ากากปิดบังใบหน้าเขาอยู่แต่ก็รับรู้ได้ว่าเขากำลังยิ้ม
"ค่ะ งั้นไปก่อนนะคะ"
เธอหันหลังเพื่อจะเดินขึ้นบันได แต่เขากลับพูดขึ้นก่อน
"แล้วเจอกันนะครับ คุณพยาบาลคนสวย.."
วินาทีนั้นทำให้หัวใจของเธอหยุดเต้นไปชั่วขณะ สมองของเธอยังดีมันสั่งให้ขาสองข้างรีบเดินขึ้นไปแล้วหันหน้าหนีกลับด้วยความเขิน
..หน้าฉันร้อนไปหมดแล้วนะ!ดันมาเจอเขาตอนนี้ซะได้
ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ใบหน้าภายใต้หน้ากากของเธอกลับยิ้มอย่างปิดไม่มิด
. . . . . . . . . . 
 . . . . . . . . . .
ตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอนไปทางคู่ไหนดี ฮ่าๆๆ ไม่ต้องห่วงน้าาาโจ้หมวยมาแน่นอน ไรต์จะพยายามไม่ดองนะจ๊ะ
เรื่องนี้มีคำหยาบนะจ๊ะเพื่ออรรถรสในการอ่าน คงไม่ว่ากันนะ
ไรต์ไม่รู้ว่าใครจิ้นระฆังกับใครบ้าง เห็นมีกระแสจิ้นกับพยาบาลก็เลยจับเลย ระฆังผู้เป็นแผนที่ของโรงเรียนเอาไว้ถามทาง555---:โดนรุมกระทืบ
มาคอมเม้นต์ ติชมได้นะ อยากอ่านคู่ไหน โมเม้นแบบไหนก็บอกได้ จุ๊ฟๆ ( ˘ ³˘)♥
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,966 ความคิดเห็น

  1. #981 Smiley_Immily (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 14:40
    เจอแล้วไรท์ที่ไม่หมกงานได้อ่านเวลาว่างด้วย (ว่างทั้งวัน)
    #981
    1
    • #981-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 2)
      7 เมษายน 2560 / 14:41
      อ่านยันจบได้เลยค่า
      #981-1
  2. #418 H.friend (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:34
    ระฆังมีเรด้าจับคนหลงทางเหรอ คอยบอกเป็นจีพีเอสเลย5555
    #418
    1
  3. #24 ❉FluffyFai❉ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 21:18
    อู้ว...แค่ตอนแรกก็ไม่ธรรมดาแล้วค่ะ แต่งสนุกดีนะคะ ตลกแถมแอบน่ารัก จะตามอ่านต่อแน่นอนค่า//ได้ข่าวตามอ่านหลายเจ้าแล้ว(>w<)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 มีนาคม 2560 / 13:07
    #24
    1
    • #24-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 2)
      15 มีนาคม 2560 / 07:09
      ขอบคุณจ้าาาา มาอ่านต่อน้า จุ้ฟๆ
      #24-1
  4. #9 getgala (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:56
    บางทีก็รู้สึกว่าอยากเห็นทุเรียนแบบดาร์กๆ โหดๆบ้างอะค่ะ

    พอจะได้มั้ยคะ 5555555
    #9
    1
    • #9-1 minnee in balloon(จากตอนที่ 2)
      13 มีนาคม 2560 / 07:09
      เดี๋ยวจะลองพอเป็นโมเม้นนะคะ
      #9-1