Is it me? คนคนนั้น...เป็นฉันได้หรือเปล่า?

ตอนที่ 18 : Chapter 17 ~ I wish I can love him, instead of loving you.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 มี.ค. 56

Chapter 17

I wish I can love him, instead of loving you.

 

            ฉันไม่รู้ว่าฉันออกมานานเท่าไหร่ แต่มันก็น่าจะนานพอที่คนจะสงสัยแล้วล่ะมั้ง หรือว่าฉันควรจะ กลับเข้าไปข้างใน ทำเหมือนไม่มีอะไร...และฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด

            ถ้ามันง่ายขนาดนั้น...ก็คงดีสินะ!

            “บลู...เธอเป็นอะไรไปน่ะ”

            สงสัยฉันจะออกมานานจริงๆ สินะ เบ็นถึงได้ออกมาตามขนาดนี้ ฉันรีบเอามือปาดน้ำตาตัวเอง อย่างลวกๆ ก่อนที่จะหันไปมองหน้าเบ็น สุดท้ายคนที่ออกมาตามหาฉัน เป็นห่วงฉัน ก็ไม่มีวันเป็นนายเลย สินะ...แบล็ค

            “เปล่าๆ ฉันแค่ออกมาสูดอากาศเล่นๆ เท่านั้น เดี๋ยวก็จะเข้าไปแล้วล่ะ”

            “อากาศข้างนอกกับข้างในมันก็ไม่ได้ต่างกันสักหน่อย -_-

            เบ็นพูดเหมือนรู้ความคิดของฉัน ฉันรู้น่าว่าฉันน่ะโกหกไม่เก่ง ใครมันจะบ้ามาสูดอากาศเอาตอน ฉากไคลแมกซ์ที่คนสองคนกำลังโชว์เลิฟซีนกันอยู่ล่ะ ไม่มีใครอยากพลาดมันหรอก นอกจากฉัน...ที่ยังคง ไม่กล้าพอที่จะดูคนสองคนรักกัน

            “เข้าไปกันเถอะ” ฉันเปลี่ยนเรื่องแล้วก็กำลังจะเดินกลับไปทางเดิมที่ฉันเดินมา แต่เบ็นก็รั้งข้อมือ ฉันไว้ก่อน

            “ถ้าเธอไม่โอเค จะกลับก็ได้นะ”

            “ทำไมฉันจะไม่โอเคล่ะ”

            “เฮ้อ...เธอโกหกฉันไม่ได้หรอกนะ ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงน่ะ”

            “...”

            “เธอรักเขามากเลยใช่มั๊ย”

            “...”

            “มันคงยากสำหรับเธอที่จะหันมารักฉันใช่มั๊ย”

            “ฉัน...”

            “ฮะๆ โทษที ฉันไม่น่าถามอะไรแบบนี้เลยจริงๆ”

            มีวูบหนึ่งที่แววตาของเบ็นเศร้าลง ฉันขอโทษจริงๆ ที่สั่งใจให้เปลี่ยนมารักนายไม่ได้ ฉันต้องทำ ยังไงนะ ถึงจะทดแทนกับสิ่งที่นายให้ฉันได้น่ะ

            “...”

            “แล้วตกลงเธออยากอยู่ต่อหรือว่ากลับเลยดีล่ะ?”

            “ฉันยังไงก็ได้ ตามใจนายละกัน”

            “จะมาตามใจฉันได้ยังไงล่ะ ฉัน...ให้เธอเลือก ^^

            “อยู่ต่อ...ก็ได้”

            “เธอโอเคแน่นะ!?

            “อืม”

            “งั้นไปกันเถอะ”

            เบ็นพูดพร้อมกับที่ขาของเขาจะก้าวเดินต่อไปแล้ว แต่ฉันกลับรั้งเขาไว้อีกเช่นเคย

            “เบ็น”

            “หืม?” เบ็นพูดขึ้นในขณะที่เขายังหันมองไปทางข้างหน้า ไม่ได้หันมามองฉัน

            “ขอบคุณนะ...ขอบคุณมากๆ”

            “อืม ไม่เป็นไร”

            และแล้วเบ็นก็หันกลับมาเดินมาหาฉัน พร้อมกับจูงมือฉันให้เดินไปด้วยกัน ทำไม...ฉันไม่เห็น ความรักของนายก่อนเบ็น ไม่แน่เราอาจจะเป็นคู่ที่น่ารักก็ได้ ตอนนี้ฉันก็ทำได้เพียงรู้สึกผิดในใจเท่านั้น ที่ฉันไม่สามารถมอบความรักกลับคืนให้กับเบ็นได้

            พวกเรากลับเข้ามาในห้องในเวลาถัดไป ทุกสายตาเลยมองมาที่พวกเราด้วยความงุนงง ฉันก็ลืม ตัวเหมือนกันเลยรีบปล่อยมือจากเบ็นที่จับมือฉันอยู่ ฉันนี่ก็โก๊ะจริงๆ... ลืมไปได้ว่าจับมือกับหมอนั่นอยู่ และนี่ทุกๆ คนก็เห็นแล้วด้วยว่าพวกเราเดินจุงมือกันเข้ามา TT^TT ฉันไม่ได้กลัวใครเห็นหรือว่าอะไร หรอกนะ เพียงแต่คนอื่นเห็นเยอะมันก็อายเหมือนกันนะ Y^Y

            ทุอสายตาต่างมองมาด้วยความขัดเขิน เหมือนกับว่าจะบอกเป็นนัยๆ ว่าคู่ของฉันก็หวานเหมือน กันนะอะไรแบบนี้ เพียงแต่ว่าฉันกับเบ็นยังไม่ได้เป็นแฟนกันเลยนะ จะมาหวานได้ยังไง

            แต่ถ้าละไปจากสายตาเพื่อนๆ คนอื่นๆ สายตาที่จับจ้องมาก็คงเป็นแบล็ค หมอนั่นมองมาด้วย ความรู้สึกที่มันอธิบายออกมาไม่ได้ จะบอกว่าหึงก็คงไม่ใช่ คนอย่างเขาจะมาหึงอะไรกับคนอย่างฉัน เมื่อกี้ก็เพิ่งจะทำอะไรอะไรกับใครบางคนไปเองไม่ใช่เหรอ เฮอะ! ส่วนเบสต์ ฉันไม่ได้มองหน้าหมอนั่น แบบจะๆ หรอก บอกตรงๆ นะ ตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าเขาชอบฉัน ฉันก็ทำตัวไม่ถูกจริงๆ คือมันไม่เหมือนกับที่ เบ็นชอบฉัน เบสต์เป็นเพื่อนกับฉันมานานมาก แล้วฉันก็สนิทกับเขามากด้วย สนิทเหมือนกับว่าจะไม่ สามารถเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนไปได้ แต่นี่เขา...ที่ฉันคิดว่าเป็นเพื่อนมาตลอด ก็ดันมาชอบเพื่อนอย่างฉัน เนี่ยนะ!? เฮ้อ...ทำไมอะไรอะไรมันถึงได้ซับซ้อนขนาดนี้นะ

            “สองคนนี้ไปไหนกันมาเนี่ย เมื่อกี้พวกเรากำลังอยู่ในช่วงไคลแมกซ์เลยนะ”

            และตอนนั้นฉันก็ดันมองไปที่แบล็ค ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ถึงได้ทำแบบนั้น หรือว่าฉันอยากได้คำแก้ตัวจากเขากัน? ฉันนี่มันหวังลมๆ แล้งๆ ไม่เลิกสักที

            “เอาล่ะๆ เรามาเล่นเกมต่อกันเฮอะ”

            ดี! เปลี่ยนเรื่องได้ก็ดี! อีตาเควินนี่มันเป็นอะไรนักหนาหาวันนี้เนี่ย เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง ทั้งให้คนนู้น ขอเป็นแฟนคนนั้น คนนี้ที บ้าหรือเปล่า -_- แต่จะให้โทษหมอนั่นคนเดียวก็คงไม่ถูกสินะ ในเมื่อเควินไม่ใช่ คนที่เสนอว่าอยากให้อีตาแบล็คทำอะไร แล้วก็ไม่ใช่คนที่เลือกจะทำด้วย แบล็คเลือกที่จะทำเองนี่นะ... ใครจะไปห้ามอะไรได้ล่ะ

            ฉันกับเบ็นจึงกลับไปนั่งที่ของตัวเอง ก่อนที่ฉันจะต้องเซ้งอีกครั้ง เพราะไอ้คำพูดไม่คิดของอีกตา เควินนี่แหละ อะไรกัน!? ฉันอุตส่าห์ไม่โทษว่าเป็นความผิดนายแล้วนะ แต่ครั้งนี้มันเป็นความผิดนายโดย ตรงเลย อีตาติงต๊องเอ๊ย

            “เมื่อกี้ก็เป็นประธานของเกรดเราไปแล้วนะ ตอนนี้เอาเป็นรองประธานของเกรดเราบ้างดีกว่าเนอะ >_< ทุกคนเห็นด้วยใช่มั๊ย

            “เยสสสสส”

            ฉันอยากจะสาปแช่งนายจริงๆ เลย เล่นอะไรไม่เลย มาเล่นกับฉันเนี่ยนะ อีตาบ้าๆๆๆ บ้าๆๆๆ ที่สุดเลย TT^TT ทำไมไม่มีคนปฏิเสธเลยล่ะ!

            “แล้วคราวนี้อยากให้ผู้หญิงคนนี้ทำอะไรดีล่ะ ^^

            “ฉันไม่เล่น -_-

            ฉันตะโกนใส่หน้าอีตาเบ็นท่ามกลางความงงของเพื่อนๆ ก็เข้าใจอ่ะนะว่ามันเป็นสปิริตที่ทุกคน ควรให้ความร่วมมือ แต่ว่าฉันไม่อยากเล่นจริงๆ นี่นา ถ้าเกิดโดนให้ทำอะไรแผลงๆ ขึ้นมาฉันก็ซวยล่ะสิ

            “โอ๊ะๆ ไม่ได้นะครับ คุณบลู เอาเป็นว่าขอเชิญคุณบลูขึ้นมายืนตรงนี้กับผมหน่อยนะครับ”

            “เล่นไปเหอะน่ะ”

            “ไม่มีอะไรยากสักหน่อย”

            “มันก็แค่เกมเอง”

            “หรือว่าเธอ...ไม่กล้า”

            ฉันหันควับไปมองคนที่พูดประโยคล่าสุดในทันที จะเป็นใครไปล่ะถ้าไม่ใช่ยัยเนเน่ ยัยนี่จะจองเวร จองกรรมอะไรกับฉันนักหนา ตั้งแต่เรื่องเมื่อกี้แล้วนะ...ฉันว่าเป็นเพราะยัยนี่อ่ะแหละ แบล็คถึงต้องไปจูบ กับมิซุ แล้วนี่ยัยเนเน่จะมาเล่นแผนสกปรกอะไรกับฉันอีกหรือเปล่า

            แต่ถึงแม้ฉันไม่อยากเล่นแค่ไหน ฉันก็ต้องลุกขึ้นและไปยืนข้างๆ อีตาเควิน ที่ทำไม่ใช่เพราะกลัว ใครหรอกนะ แต่ฉันแค่อยากลบคำสบประมาทของยัยเนเน่ก็เท่านั้น ฉันต้องทำให้ได้สิ!

            “จะให้ทำอะไร ว่ามาสิ” ฉันพูดพร้อมกับหันไปมองหน้าอีตาเควิน (ช่วงนี้ต้องเติมคำข้างหน้าชื่อ หมอนี่ทุกครั้ง ไม่รู้เป็นอะไร...แต่ที่รู้ก็คือช่วงนี้ฉันเกลียดหน้าตากับรอยยิ้มของหมอนี่ที่สุด -_-)

            Truth or Dare ดีล่ะ”

            Dare ก็ได้” ฉันพูดแบบกัดฟันใส่หมอนั่นพร้อมกับส่งรังสีอำมหิตไปให้

            “ทุกคนอยากให้บลูทำอะไรดีน้าาาา ^__^

            “ทำแบบแบล็คสิ”

            “ใช่ๆ กล้าหรือเปล่า”

            “งั้น...ทำแบบแบล็คละกัน โอเคมั๊ยจ๊ะ”

            เฮ้ย!!! ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะทำแบบนั้นได้ยังไง หมอนั่นทำอะไรบ้างนะ บอกรัก ขอผู้หญิงคนนึง เป็นแฟน แล้วก็...จูบ อ๊ากกกกก ฉันทำไม่ได้ TT^TT แต่ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรกลับ ก็มีแต่คนพูดแทนฉัน เต็มไปหมด

            “ไม่โอเค

            O_O

            ตอนนี้ไม่มีใครสนใจว่าสิ่งที่ฉันต้องทำคืออะไรแล้วล่ะ เพราะสิ่งที่ทุกคนสนใจตอนนี้ก็คงเป็น ประโยคว่า ไม่โอเค’ เมื่อกี้เนี่ยแหละ ก็จะไม่ให้ตกใจได้ยังไงล่ะ ในเมื่อแบล็ค เบสต์ แล้วก็เบ็นพูดมัน ออกมาพร้อมๆ กัน

            “โหย..ไม่ต้องพูดแทนเจ้าตัวก็ได้นะครับ แหม...บลูนี่ก็เนื้อหอมเหมือนกันนะ มีผู้ชายให้เลือก ตั้งหลายคน ว่าแต่ว่าเลือกคนไหนดีล่ะ”

            ” ฉันแทบจะเอาปี๊ปมาคุมหัวแล้วนะ อายจะตายอยู่แล้ว >///< ทำไมทุกคนต้องมาพูดว่า ไม่โอเคพร้อมกันด้วยล่ะ แล้วอีตาบ้าเควินนี่ก็ยังมาล้อฉันอีกว่าจะเลือกใครหนึ่งในสามคนนี้ ฉันบอกแล้ว ไงว่าฉันไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงอีตาเควิน ถึงได้แซวฉันเอาแซวฉันเอาแบบนี้

            “ฮ่าๆ ล้อเล่นน่า ไม่ต้องหน้าแดงก็ได้นะครับ ^^

            -///-

            “เฮ้ๆ ทุกคน ตัวผมนี้คิดออกแล้วว่าจะให้บลูทำอะไรดี :D

            รอยยิ้มแบบนี้นี่มันน่าหมั่นไส้ที่สุดเลย ฉันว่าหมอนี่จะต้องมีแผนการร้ายๆ ให้ฉันทำแน่นอนเลย ว่าแต่มันคืออะไรกันนะ TT^TT แต่ฉันก็ไม่ต้องเดาให้เสียเวลา เพราะหมอนี่ก็เฉลยมาในไม่กี่วินาทีถัดไป

            “ให้เธอเลือกในผู้ชายหนึ่งในสามคนนี้ แล้วก็ขอเขาเป็นแฟน ทำได้หรือเปล่า?”

            “หาาาา!

            “เฮ้ย...ทำไมถึงมีช๊อยส์แค่สามคนเองอ่ะ แล้วฉันล่ะ”

            “เลือกยากนะเนี่ย มีแต่หล่อๆ ฮอตๆ ทั้งนั้น”

            “อิจฉาบลูจัง >_<

            “เล่นแรงไปเปล่าวะ”

            ทุกคนต่างคอมเมนต์ออกมาโดนไม่เกรงใจคนที่ถูกกล่าวถึงเลย บางคนก็บอกว่าอิจฉาฉัน ที่ได้เลือกว่าอยากเป็นแฟนกับใคร บางคนก็อิจฉาสามคนนั้น...ที่จะได้เป็นแฟนกับฉัน มันมีเรื่องแบบนี้ ด้วยเหรอ =o= ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีคนอยากมาเป็นตัวเลือกให้ฉันเลือกด้วย =_=

            “เริ่มได้เลย!

            แล้วทีนี้ฉันจะทำยังไงดีล่ะ แต่ที่รู้ๆ ก็คือคนที่ฉันไม่มีสิทธิ์เลือกก็คือแบล็ค หมอนั่นน่ะ...มีคนที่ เขารักอยู่แล้ว แล้วก็เพิ่งขอเป็นแฟนกันหมาดๆ เลยด้วยนี่ ฉันจะไปแย่งของของใครได้ยังไงกันล่ะ

            “เควิน ตัวเลือกคงเหลือแค่สองคนแล้วนะ...เพราะแบล็คน่ะ...มีแฟนแล้ว”

            ฉันหันไปพูดกับเควินในขณะที่สายตาของฉันกลับจ้องมองไปที่แบล็ค เขาก็มองมาทางฉันด้วย สายตาบ่งบอกถึงความสับสนเช่นกัน เหมือนกับว่าทำไมฉันถึงทำแบบนี้ ทำไมถึงตัดเขาออกจากตัวเลือก ที่เขารู้ดีว่าเขาจะเป็นคนที่ถูกเลือก บางทีมันก็ไม่เสมอไปหรอกนะ ก็อย่างที่ฉันบอก ฉันไม่มีสิทธิ์ในตัวเขา เลยสักนิด เขาเป็นของเธอคนเดียว ของมิซุคนเดียวเท่านั้น

            ฉันละสายตาจากแบล็คและมองไปทางเบสต์แทน เบสต์...ก็เป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่ฉันไม่สามารถ เลือกได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม และเหตุผลที่ว่านั้นมันก็มากมายเสียด้วย หนึ่ง..เขาเป็นคนที่เพื่อน รักของฉันรัก สอง...เขาเป็นเพื่อนสนิทฉัน และสาม...ถ้าฉันเลือกเขา มันก็เท่ากับว่าฉันให้ความหวังเขาน่ะสิ ซึ่งฉันทำแบบนั้นไม่ได้

            สุดท้ายฉันจึงเดินต่อไปและไปหยุดอยู่ตรงหน้าเบ็นแทน เขาคงเป็นตัวเลือกเดียวที่ฉันเลือกได้สินะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากเลือกนะ... แต่เพียงแต่ว่า การที่เราจะเป็นแฟนกับใครสักคน มันต้องใช้ความรักเป็น ส่วนประกอบไม่ใช่เหรอ ฉันไม่อยากทำร้ายใครให้เจ็บเพราะฉันเหมือนกับที่ฉันโดนใครทำให้เจ็บหรอกนะ แต่ฉันก็ไม่สามารถเลือกได้นี่ ในเมื่อยังไงฉันก็ต้องเลือกหนึ่งในสามคนนี้อยู่ดี แล้วคนที่ฉันมีสิทธิ์เลือกก็คงมี แต่เบ็นเนี่ยแหละ เขาเป็นเพียงคนเดียวที่มีความเป็นไปได้สูงที่สุด เพราะเขาไม่ใช่คนที่เพื่อนฉันรัก และเขาก็ไม่ใช่คนที่ไปรักคนอื่น แต่เขากลับเป็นคนที่รักฉัน ฉันเลือกเขานี่...ถูกแล้วใช่มั๊ย

            “เบ็น...เป็นแฟนกับฉันนะ”

            -///-

            อยู่ดีๆ อีตาเบ็นก็หน้าแดงขึ้นมาเฉยเลย เฮ้ย!!! ฉันไม่ได้พูดด้วยเสียงหวานหรือว่าอะไรเลยนะ ฉันก็แค่พูดด้วยเสียงปกติ นายช่วยตอบรับเร็วๆ หน่อยได้มั๊ย ฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะ

            “นี่...นายเป็นอะไรเนี่ย”

            “ขอเขินนิดนึงได้ป่ะ”

            “บะ...บ้า =///=

            “โอเค”

            อะไรเนี่ย...อยู่ดีๆ ก็มาโอเค บ้าหรือเปล่า =o=

            “โอเคอะไรของนาย”

            “ก็โอเค...ฉันจะเป็นแฟนเธอไง ^^

            “ฮิ้ววววววว”

            “น่ารักอ่ะ >_<

            “อิจฉาๆๆ คู่แบล็คยังไม่พอ นี่ยังมีคู่ของบลูอีก กรี๊ดดด”

            “นี่มันวันแห่งความรักหรือเปล่าเนี่ย >o<

            แต่ละคนต่างส่งเสียงชื่นชมมาไม่ต่างจากคู่ของแบล็คกับมิซุเลยสักนิด ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน นี่มันวันแห่งความรักหรือเปล่า แต่มันจะผิดคู่ไปหน่อยมั๊ย? หรือว่าแบบนี้จะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว?

            “เควิน แล้วการเป็นแฟนนี่ต้องจบลงเมื่อไหร่เหรอ?” อยู่ดีๆ เบ็นก็ถามขึ้น ทำใหเฉันหันไปมองหน้า เขาอย่างไม่เข้าใจ ไหนบอกอยากเป็นแฟนฉัน แล้วทำไมพูดแบบนี้เนี่ย เดี๋ยวโกรธซะเลย -_-

            “แล้วแต่พวกนายละกัน ความจริงจบวันนี้ไปพวกนายจะเลิกกันก็ได้ เพราะพวกฉันก็มีความสุข แล้วล่ะ ที่ได้แกล้ง เอ้ย ไม่ใช่สิ...ที่ได้เล่นเกมอะไรสนุกๆ แบบนี้”

            ย่ะ! มาทำเป็นพูดผิด ที่แท้ก็แกล้งนี่นา =_=

            “บลู...เธอจะเลิกกับฉันมั๊ย?”

            “ทำไมถามแบบนี้ล่ะ”

            “ฉันให้สิทธิ์เป็นของเธอ ไหนๆ เกมก็จบแล้วนี่เนอะ”

            แล้วทำไมนายต้องมาถามในห้องที่มีคนเยอะแบบนี้ด้วยนะ แล้วอีกอย่างพวกเราก็เพิ่งเป็นแฟนกัน เองนะ จะให้เลิกกันมันไม่เร็วไปหน่อยเหรอ แต่ตอนนั้นเองสายตาฉันก็ดันไปปะเข้ากับสายตาของแบล็ค เขาจ้องมองมาที่พวกฉันอย่างไม่ละสายตาไปไหน อยากรู้หรือไงว่าฉันจะตอบว่าอะไร ฉันจะตอบอะไรที่ นายอยากฟังมากที่สุดนี่แหละ

            “เราจะไม่เลิกกัน”

            “อืม...ฉันเข้าใจแล้ว หาาา! เธอว่าไงนะ!?

            “ฉันจะเป็นแฟนนาย..ต่อไปไง”

            “อ้อๆ โอเคๆ ^^

            และแล้วเขาก็หน้าแดงอีกแล้ว =_= ผู้ชายอะไรเนี่ย หน้าแดงบ่อยๆ ตอนนั้นเองฉันก็หันกลับไป มองว่าแบล็คจะทำหน้าแบบไหนอยู่ แต่ฉันกลับไม่เห็นเขาซะแล้ว เฮอะ นี่ฉันยังจะหวังกับคนแบบนี้อีก เหรอ เธอคิดว่าเขาจะมาแคร์คนอย่างเธอเหรอยัยบลู เขาไม่มาแคร์หรอกว่าเธอจะทำอะไร อยู่ที่ไหน กับใคร

            เลิกหวังสักทีเถอะนะ...!

            และแล้วพวกเราก็กินอะไรไปเรื่อยๆ อีกสักพัก ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ ฉันไม่รู้ว่าเบสต์หายไปไหน ซึ่งบีบีก็หายไปด้วย หรือว่าสองคนนั้นจะกลับกันไปแล้ว เพราะตั้งแต่ที่ฉันเลือกที่จะเลือกเบ็นเป็นแฟน เบสต์ก็ไม่ได้คุยอะไรกับฉันมากมายตอนนั่งที่โต๊ะ นี่ฉันทำร้ายจิตใจเขามากไปหรือเปล่านะ

            ส่วนแบล็ค ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาหายไปไหน ฉันรู้แต่ว่าเขาหายไปตั้งแต่ที่ฉันพูดว่า ฉันจะยัง เป็นแฟนกับเบ็นต่อไปแล้วล่ะ ตอนนี้คนที่ฉันสามารถกลับบ้านด้วยก็คงเป็นเบ็นสินะ เขาก็ยังคงเป็น คนเดียวที่อยู่เคียงข้างฉันอีกแล้วสินะ

            “ไปกันเถอะ” เบ็นพูดพร้อมกับมาเดินอยู่ข้างๆ ฉัน

            “อืม”

            และแล้วพวกเราก็เดินไปที่รถของเบ็น และแล้วฉันกับเขาก็ต่างเข้าไปนั่งในที่ของตัวเอง เบ็นนั่งที่ คนขับ ส่วนฉันก็นั่งที่ข้างๆ ที่นั่งคนขับ จากนั้นเบ็นก็ออกรถ...แต่แล้วเขาก็ถามประโยคเดิมๆ ขึ้นอีกครั้ง

            “เธออยากเป็นแฟนฉันจริงๆ หรือเปล่า”

            “ทำไมนายถึงถามแบบนั้น”

            “ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ไม่อยากบังคับใจเธอก็เท่านั้น”

            “ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันพูดคำไหน ก็คำนั้น”

            “หวังว่าเธอคงไม่ได้ทำเพื่อประชดใครหรอกใช่มั๊ย”

            “ฉันจะทำแบบนั้นทำไมกันล่ะ”

            “อืม...โอเค! งั้นฉันจะเริ่มทำหน้าที่แฟนตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป ^^

            “อย่าทำให้ฉันเสียใจละกันนะ”

            “แน่นอน!

            จากนั้นเราก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพราะฉันหันตะแคงมาอีกฝั่งแทน และหลับตาลงทำให้หมอนั่นคิด ว่าฉันหลับไปแล้วก็เป็นได้

            ทุกอย่างที่เบ็นพูดมาฉันล้วนรู้ตัวฉันเองอยู่แล้วล่ะ ส่วนหนึ่งที่ฉันยอมเป็นแฟนกับเบ็น มันอาจ เป็นเพราะฉันต้องการประชดแบล็คก็ได้นะ ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรทำแบบนั้น...แต่นี่อาจจะเป็นทางเดียวที่ฉัน จะตัดใจจากหมอนั่นง่ายขึ้นก็ได้นะ บางทีถ้าเรามีใครมาดูแล มาห่วงใยในวันที่เราไม่เหลือใคร เราก็อาจจะ รักเขาคนนั้นได้ และฉันก็หวังให้มันเป็นอย่างนั้น ฉันหวังว่าเบ็นจะทำให้ฉันรักเขาได้จริงๆ

            ฉันหวังว่าฉันจะเปลี่ยนใจตัวเองให้ไปรักเบ็นได้เหมือนกัน...

           

           

 

 

           

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

145 ความคิดเห็น