Chaotic Love รักวุ่นๆ ของฉันและนาย

ตอนที่ 6 : Chapter 5 ~ เพื่อนร่วมห้อง (re-write)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ย. 56


Chapter 5

เพื่อนร่วมห้อง

 

            ถึงแม้ฉันจะไม่อยากอยู่ร่วมห้องกับอีตาซิดนีย์แค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้นอกจาก ยอมรับในชะตากรรมของตัวเอง  เฮ้อ....! ทำไมยัยนานาคนนี้ถึงได้โชคร้ายขนาดนี้เนี่ย! TT^TT

            เนื่องจากทำอะไรไม่ได้ ฉันเลยลากกระเป๋าตัวเอง(ที่ได้คืนจากอีตาซิดนีย์เมื่อกี้) ก่อนจะเอาเข้ามาเก็บในห้องตามที่ครูบอกทันที เอาล่ะ! ฉันจะพยายามคิดว่าหมอนั่นเป็นแค่อากาศธาตุที่ไม่มีตัวตนละกัน

-_-

            “นี่!

            “หืม?” ซิดนีย์เงยหน้าขึ้นจากการจัดข้าวของของตนเอง แล้วมองมาทางฉัน

            “เราต้องแบ่งเขตกันนะ”

            เขตที่ฉันหมายถึงก็คือขอบเขตบนเตียงเตียงนี้นี่แหละ! ก็ดูสิ! ทางโรงเรียนไม่เพียงแต่ให้นอนห้อง เดียวกันกับพาร์ตเนอร์ของตัวเอง แต่กลับให้นอน เตียง’ เดียวกันอีก แล้วทุกคนคิดเหรอว่าฉันจะยอมน่ะ ไม่มีทางซะหรอก! -_-^^

            “ทำไมต้องแบ่งเขตด้วย”

            นี่ไม่รู้จริงๆ หรือว่าแกล้งเนี่ย อีตาบ้า แต่ฉันว่าน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่านะ -o-

            “นี่!

            ฉันเอ็ดขึ้นพร้อมกับส่งสายตาไปทางอีตาซิดนีย์อย่างเซ็งๆ กับวิธีกวนประสาทของเขา แต่ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าการต้องมาสบตากันจังๆ แบบนี้มันทำให้ฉันพูดอะไรไม่ถูก ก็หมอนี่หน้าตาใช้ได้นี่นา หญิงสาวอย่างฉันก็ต้องหวั่นไหวให้เป็นธรรมดา (เหรอออออ!?)

            แต่ยังไงฉันก็ไม่ชอบอีตานั่นอยู่ดีนั่นแหละ! ก็อย่างที่บอก....อีพวก Seven Princes เนี่ย ไม่มีใครดีหรอก
เจ้าชู้จะตายไป
-_-

            แต่ฉันเป็นผู้หญิงนะ =_=

            แล้วไง

            ส่วนนายเป็นผู้ชาย

            แล้ว...?”

            ผู้หญิงกับผู้ชายในขณะที่พูดประโยคนั้น ฉันก็ชี้ไปที่เราสองคนสลับไปมาด้วย เรานอนด้วยกัน ไม่ได้ เอ่อ...
ฉันหมายถึงว่าเรานอนเตียงเดียวกันไม่ได้!! =///=

            อ๋อ

            ถึงแม้จะตอบรับอย่างนั้น แต่น้ำเสียงก็ไม่มีส่วนไหนสื่อถึงความเข้าใจเลยสักนิด! อีตานี่ไม่กวน ประสาทฉันสักวันจะตายมั๊ยฮะ!

            แล้วจะให้ทำยังไงอ่ะ ในเมื่อมันมีแค่เตียงเดียว ยังไงเธอก็ต้องนอนเตียงเดียวกับฉันอยู่ดี

            บอกที...อีตานี่ใช้อะไรคิด!!! ไม่มีทางซะหรอก...! ยังไงฉันก็ไม่ยอมนอนเตียงเดียวกับผู้ชายหรอก ยิ่งเป็นอีตาซิดนีย์ด้วยยิ่งไม่มีทาง -_-    

            “ไม่มีทาง!! ยังไงเราก็ต้องหาอะไรมาแบ่งเขต”

            ฉันไม่ถือนะ ที่จะนอนกับเธอน่ะ ^^

            เขาพูดพลางทำหน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์อย่างกับหญิงสาวที่เพิ่งได้เจอผู้ชายครั้งแรกล้อเลียนฉัน เฮอะ! พูดมาได้ว่า
ไม่ถือ...ผู้ชายอย่างเขาจะมีอะไรเสียหายล่ะ
=_=

            แต่ฉันถือ!!

            อ้อเหร...? ฉันนึกว่าเธอไม่ถือซะอีก :)

            กวนประสาท....กวนจริงๆ -_-^^ นิสัยนี้คงไม่หายจริงๆ สินะ ฉันล่ะอยากรู้ว่าถ้าเขาไม่ได้กวน ประสาทฉันสักวัน จะนอนไม่หลับหรือไง เฮ้อ...! เซ็งทั้งคน เซ็งทั้งโรงเรียน เซ็งทั้งห้อง ทำไมโรงแรมนี้ไม่มีเตียงคู่นะ จะเอาเตียงเดี่ยวมาทำไม TT^TT

            “ก็ฉันเพิ่งบอกไปว่าฉันถือ! พูดไม่รู้เรื่องหรือไงฮะ!? เฮ้อ...! ฉันขี้เกียจจะทะเลาะกับนายแล้ว รีบๆ เอากระเป๋าของเราสองคนมากั้นแบ่งเขตเหอะ”

            เธอเอาจริงเหรอ -_-^^

            “หน้าตาฉันเหมือนล้อเล่นหรือไง ก็จริงน่ะสิ! เร็วเข้า! รีบๆ เอากระเป๋ามากั้นสักที ไม่งั้นคืนนี้ทั้งนายทั้งฉันก็ถ่างตาไม่ต้องหลับต้องนอนแบบนี้แหละ”

            “แล้วถ้าฉันช่วยเธอ ฉันจะได้อะไร

            เฮอะ! ที่พูดมาตั้งนานนี่คืออยากได้สิ่งตอบแทนอย่างนั้นสินะ! ฉันล่ะเชื่อหมอนี่จริงๆ ฉันไม่เข้าใจ เลยว่าทำไมเวลาเราทำอะไรให้ใครสักคน เราต้องหวังสิ่งตอบแทนจากเขาด้วยเหรอ..? ก็คงมีแต่อีตานี่สินะ ที่หวังสิ่งตอบแทนจากคนอื่นน่ะ

            “ฉันทำเองก็ได้”

            ฉันพูดจบพร้อมกับเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วเอาไปวางไว้กลางเตียง เพื่อกั้นเขตนอนของฉันกับซิดนีย์ คิดหรือไงว่าฉันจะง้อนายน่ะ...ไม่มีทาง!! แค่ถือกระเป๋าแค่นี้มันไม่ยากเกินแรงผู้หญิงอย่างฉันหรอก -_- หลังจากจัดการกับกระเป๋าของตัวเองเรียบร้อย ฉันก็เดินไปยืนหน้าหมอนั่น ก่อนจะแบมือขอกระเป๋าจากเขา เอ่อ...ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนขนกระเป๋าแบบนี้  =_=

            “เอามาสิ!

            “เธอเอาจริงเหรอเนี่ย -o-

            ใช่น่ะสิ! ฉันพูดเป็นรอบที่ร้อยได้แล้วมั้ง ช่วยก็ไม่ช่วย ยังจะถามอะไรกวนประสาทอยู่ได้

            เธอไม่อยากนอนกับฉันเหรอ...?

            ก็….หะ…หาาาา! นี่ฉันหูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย? แต่คงไม่หรอก...ผู้ชายในแก๊งค์นี้ก็เป็นแบบนี้มันทุกคนนี่
ถามมาได้...ไม่อยากนอนเหรอ ใครบ้าจะอยากนอนกับอีตานี่ล่ะ ถึงแม้ไม่ใช่อีตานี่ฉันก็ไม่อยาก นอนร่วมเตียงกับใครอยู่ดี ฉันเป็นผู้หญิงนะ
! แล้วผู้หญิงก็มีแต่เสียกับเสียถ้าทำแบบนั้น แต่ผู้ชายน่ะ คงมีแต่ได้กับได้สินะ

            ไม่!!! ไม่มีทาง แล้วก็ไม่มีวันด้วย

            โอเคๆ ฉันจะคอยดูละกันว่าเธอจะพูดจาแบบนี้กับฉันได้อีกซักกี่น้ำ

ทุกน้ำนั่นแหละ ไม่ต้องมาคอยดูหรอก =_=

            ตอนนี้ฉันก็ยังคงแบมืออยู่ แต่อีตาซิดนีย์กลับเมินฉันแล้วเอากระเป๋าของตัวเองไปวางที่เตียงให้แทน
อยู่ดีๆ สามัญสำนึกก็ผุดขึ้นมางั้นเหรอ

            เอาจริงๆ เขาก็ไม่ใช่คนที่แย่หรอกนะถ้าเขาอยู่กับคนอื่นน่ะ แต่มันก็แค่ไม่ใช่กับฉันก็แค่นั้น! แต่ฉันจะไปแคร์ทำไมล่ะ ในเมื่อเราไม่ได้หวังอะไรแบบนั้นจากคนแบบเขาอยู่แล้วนี่นา

            ที่ฉันช่วยเธอน่ะ ไม่ใช่เพราะเธอขอหรอกนะ เพราะยังไงเธอก็ต้องตอบแทนในการช่วยเหลือครั้งนี้อยู่แล้ว ^^

             ฉันว่าแล้วไงล่ะ! คนแบบอีตานี่...ทำอะไรต้องหวังสิ่งตอบแทนเสมอ

            ฉันไม่น่าชมเขาเลยจริงๆ




 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #84 Patanid Malai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 19:43
    ตอนจบทำร้องให้เลยอะเเงเเงTT
    #84
    0