Chaotic Love รักวุ่นๆ ของฉันและนาย

ตอนที่ 2 : Chapter 1 ~ คนข้างๆ (Re-Write)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.ค. 56



Chapter 1

 

คนข้างๆ

 

 

 

            เฮ้อ!!! ในที่สุดความจริงก็มาถึง…ซึ่งก็คือฉันต้องไปโรงเรียน เพราะตอนนี้ฉันมายืนอยู่หน้าโรงเรียนของตัวเองแล้วไงล่ะ =o= โดนบังคับมาล้วนๆ ก็เมื่อวานพอฉันถึงบ้านปุ๊ป คุณแม่ของฉันก็โทรมากำชับจาก ต่างประเทศทันทีว่าฉันต้องไปโรงเรียน โธ่! ทำเหมือนกับว่าลูกคนนี้เป็นเด็กชอบหนีเรียนไปได้ :P

            โรงเรียนที่อยู่ข้างหน้าฉันในตอนนี้คือโรงเรียนที่ฉันเคยเรียนก่อนที่จะไปเมืองนอก หรือมีชื่อ เรียกว่าเอ็ม อินเตอร์เนชั่นแนล สกูล นั่นเอง! โรงเรียนนี้ถือว่าเป็นโรงเรียนนานาชาติที่มีชื่อเสียงใช้ได้เลย! คนหลากหลายเชื้อชาติเลยแห่มาเรียนที่นี่กันหมด ไม่ว่าจะเป็นคนจีน ไต้หวัน ญ่ปุ่น เกาหลี ฮะๆ เยอะใช่มั๊ย ล่ะ >_<

            ความพิเศษอีกอย่างของโรงเรียนนี้คืออะไรรู้มั๊ย...? หนุ่มฮอตไงล่ะ! ทุกคนคงสงสัยกันล่ะสิว่ามัน พิเศษ แตกต่างจากที่อื่นยังไง ที่แตกต่างก็เพราะว่าเหล่าสาวๆ ทั้งในโรงเรียน ทั้งนอกโรงเรียนต่างพากันคลั้งไคล้อีตาพวกนี้น่ะสิ -_- แถมยังมีชื่อให้พวกนั้นอีก! เห็นพวกผู้หญิงเรียกกันว่า... Seven Princes น่ะนะ! เซเว่น...เพราะว่ามีอยู่เจ็ดคน ส่วน ‘พรินซ์ ก็เพราะว่ารูปร่างหน้าตาราวกับเจ้าชายอะไรแบบนั้น เฮอะ! แต่อย่างน้อยก็มีฉันคนนึงนี่แหละที่ไม่บ้าอีตาพวกนี้

            เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะอีตาพวกนี้นี่เพลย์บอยตัวพ่อเลยไง เปลี่ยนผู้หญิงคนละอาทิตย์เลยล่ะ จีบคนไปทั่ว! แต่ส่วนมากก็จะเลือกแต่ที่หน้าตาสวยๆ น่ะนะ แล้วก็อย่างที่บอก...กลุ่มนี้มีกันอยู่เจ็ดคน มี ซิดนีย์ พาเลส พีโม่ เบ็น
สมาร์ท เจอร์รี่ และ แชมป์เปี่ยน
ที่เอ่ยนามมาทั้งหมด...ฉันไม่ถูกชะตากับใคร สักคนเลย! =[]= ฉันไม่ใช่คนที่เข้ากับคนยากนะ! แต่แค่ไม่ชอบขี้หน้าก็เท่านั้น

            แต่คนที่ฉันไม่ชอบที่สุดก็คงจะเป็นอีตาซิดนีย์นี่แหละ! ก็อีตานี่ชอบหาเรื่องฉันอ่ะ ฉันทำอะไรก็ผิดไปหมด ฉันเองก็อยู่ของฉันดีๆ ชอบมายุ่งอยู่ได้ -o- พูดยังไม่ทันขาดคำ อีตานั่นก็เดินมาหาฉันแล้ว ตายยากซะจริงๆ เลย! =_=

            “หวัดดี ^^” ซิดนีย์พูดขึ้นพร้อมกับยิ้มบางๆ ให้ แต่สำหรับฉัน…มันก็เป็นแค่รอยยิ้มจอมปลอมเท่านั้นแหละ!

            “...”

            “นี่! อย่ามาเย็นชากับฉันนักเลย อยู่ที่นู่นเป็นไงบ้างอ่ะ?”

            “ก็ไม่เป็นไง”

            ไม่ได้จะกวนหรอกนะ! ฉันแค่ไม่เข้าใจคำถามของหมอนั่นก็เท่านั้น :P

            “ว่าแต่ว่า...ที่นู่นน่ะ” ซิดนีย์เมินคำตอบของฉัน แล้วถามต่อ “มีเพื่อนหรือเปล่านะ”

            “...!!

            ฉันว่าแล้วไง! คนอย่างเขาน่ะ...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ง่ายๆ หรอก แต่ก่อนเป็นยังไง...เดี๋ยวนี้ก็ ยังคงเป็นแบบนั้น เฮอะ! ฉันนี่รู้จักเขาดีจริงๆ

            ฉันเลือกที่จะไม่สนใจคำพูดกวนๆ ของซิดนีย์ แล้วเดินผ่านหมอนั่นเข้าโรงเรียนไปแทน ยิ่งเสวนา ด้วยก็จะมีแต่ปัญหา ทางที่ดี...ฉันกับเขาไม่ควรคุยกันเลยมากกว่า วันๆ ก็ไม่เห็นจะทำอะไรดีๆ เลยสักอย่าง เอาแต่เดินหล่อ...ไม่ก็หาเรื่องฉัน =_= เอ่อ...ฉันไม่ได้ชมเขานะ -o- แต่ก็ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าจริงๆ แล้วหมอนี่มันก็หน้าตาดีน่ะแหละ!

            นี่มันวันซวยที่สุดของฉันเลยจริงๆ แทนที่จะได้เจอเรื่องดีๆ กับได้เจอกับคนห่วยๆ -..-

ฉันไล่อีตาซิดนีย์ออกจากหัวฉัน ก่อนจะเดินเข้าห้องเรียนซึ่งใช้เวลาเดินมาประมาณสิบนาที จากหน้าโรงเรียน ห้องเรียนฉันอยู่ชั้นสี่น่ะ กว่าจะเดินมาถึงก็เล่นเอาหอบเลยทีเดียว -o- ก็ปกติฉันไม่ชอบออกกำลังกายนี่นา มันก็ต้องเหนื่อยง่ายเป็นธรรมดา ใช่มั๊ยล่ะ! >_<

ฉันเดินเข้าห้องไปก็เจอกับเพื่อนกลุ่มของตนเองทันที! คิดถึงยัยพวกนี้ชะมัด แต่ฉันกลับทำได้แค่ยืนหน้าห้อง เพราะตอนนี้ที่นั่ง...ทุกๆ อย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว! แล้วนี่ฉันต้องนั่งตรงไหนเนี่ย?

“เฮ้! นานา”

ป๊อปปี้ตะโกนเรื่องชื่อฉันขึ้น ฉันเลยยกมือโบกกลับไปบ้าง

ป๊อปปี้เป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันกับฉันน่ะ กลุ่มเรามีอยู่ทั้งหมดห้าคน...ซึ่งก็คือฉัน เมสโซ่ ป๊อปปี้ เนโกะ แล้วก็เปียโน เห็นมั๊ยล่ะ! ฉันไม่ได้ไม่มีเพื่อนอย่างที่อีตาซิดนีย์กล่าวหาสักหน่อย -_-

แต่เหตุผลที่ฉันมีเพื่อนไม่มาก (น้อยนั่นแหละ -_-) จะอะไรก็ช่างเถอะ! มันก็เป็นเพราะว่าหมอนั่นน่ะแหละ เขาชอบมายุ่งวุ่นวายกับฉัน ทำให้พวกๆ รุ่นน้อง รุ่นเดียวกัน หรือแม้กระทั่งแฟนคลับของฉันพากันคิดว่าเขาเป็นอะไรกับฉันกันหมด ทำให้ฉันกึ่งๆ ว่าจะโดนแบนจากคนพวกนี้! -..- นี่ยังดีนะเนี่ย...ที่ไม่ใช่ทุกคนที่คลั่งอีตานี่น่ะ ไม่งั้นฉันต้องไม่มีเพื่อนแน่ๆ เลย!

            แต่ก็ยังดีนะ...ที่ฉันยังไม่เคยโดนทำร้ายจากกลุ่มแฟนคลับพวกนั้นน่ะ และทางที่ดี...อย่าโดนเลย น่าจะดีที่สุด -..- อย่างมากฉันก็แค่โดนเขม่นจากคนพวกนั้นก็เท่านั้นแหละ อีกอย่าง...ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครทำอะไรได้ง่ายๆ สักหน่อย ใครมาทำร้ายฉันก่อน...ฉันก็เอาคืนเหมือนกัน! แล้วฉันก็ไม่ได้มีตัวคนเดียวด้วยนี่ ฉันมีเพื่อนสุดที่รักอีกตั้งสี่คน >_<

“นานา..”

“...”

“นี่! นานา”

“...”

“ยัยนานา!!! -_-^^

“อ่ะ...อะไร? จะตะโกนทำไมเนี่ย? ฉันก็อยู่หน้าพวกเธอแล้วนี่ไง -o-”

สงสัยฉันจะติดอยู่ในภวังค์ของตัวเองมากเกินไป จนลืมโลกภายนอกไปซะแล้ว ก็ตอนนี้ยัยเพื่อนตัวดีทั้งสี่คนมายืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้วน่ะสิ แถมยัยพวกนั้นยังบอกกับฉันว่าเรียกฉันตั้งหลายรอบ แต่ฉัน กลับไม่ขานเลย -..- อ้าววว! ก็ฉันกำลังคิดอะไรๆ อยู่นี่นา

“เป็นอะไรไปน่ะ”

“เปล่า! แค่คิดอะไรอยู่นิดหน่อย”

“คิดถึงใครอยู่หรือไง” เนโกะแซวขึ้น แล้วก็เช่นเคย...ยัยพวกที่เหลือก็ร่วมด้วยช่วยแซว -o-

คิดถึงพวกเธอไง ^^” ฉันเบียงประเด็น แต่มันก็จริงนี่นา ฉันคิดถึงยัยพวกนี้ จะให้ไปคิดถึงใครได้ล่ะ!

 นี่สาวๆ ตรงนั้นน่ะ ครูสอนอยู่นะ

ครูแก้มดุเสียงแข็ง ทำให้เพื่อนๆ ของฉันทั้งสี่คน รวมกับตัวฉันหันไปมองอย่างหวาดๆ ทันที เอ่อ... หนูขอโทษค่ะครู หนูแค่ดีใจไปหน่อยเอง T^T

ครูแก้มเป็นครูสอนภาษาไทยพวกเราน่ะ แล้วก็เป็นครูที่น่ารักมากๆ คนนึงเลยแหละ แต่ครูแกค่อนข้างจะเป็นคนที่ดุๆ หน่อย ซึ่งไม่ค่อยเข้ากับใบหน้าอันแสนหวานเลย! -..- และเหตุผลที่ครูต้องบ่นเป็นประจำก็คงเพราะอีตา Seven Princes นั่นน่ะแหละ เฮอะ! ไม่รู้ว่าตอนนี้จะยังโดนครูว่าอยู่หรือเปล่า แต่ถ้าฉันเดาไม่ผิด...คงโดนอยู่แน่นอน 

“นานา! เข้ามาในห้องได้แล้วมา เธอยืนอยู่หน้าห้องนานเกินไปแล้วนะ เราทั้งพวกเธอทั้งสี่คนด้วย!

 ค่ะฉันรับคำแล้วเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับพวกเพื่อนๆ ของฉัน

นานา เธอไปนั่งตรงนั้นละกันนะ ตรงที่มีที่นั่งสองที่น่ะ

“อ้อ...ค่ะ

ว่าแต่ว่า...ทำไมมันถึงเป็นที่ว่างตั้งสองที่ล่ะ? หรือว่าห้องนี้มีที่นั่งเกินนะ? หรือถ้าจะให้คิดในทางที่แย่...คนที่นั่งตรงนั้นก็คือ...!?

สวัสดีคร๊าบบบบ ครูแก้ม

“มาเข้าห้องสายแล้วยังจะมาเล่นลิ้นอีกนะ!” สมน้ำหน้า!!! โดนด่าเลย ^^ ฉันสะใจสุดๆ น่ะ “รีบๆ ไปนั่งที่ของตัวเองเลยไป ตรงข้างๆ นานาน่ะ ครูจะได้สอนต่อสักที”

“ครับผม ^^

“หาาาาา!

“นานา...เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?” ครูแก้มพูดขึ้นอย่างตกใจ ฉันก็ตกใจนี่นา! ใครจะไปคิดกันล่ะ ว่า...ฉันจะดวงซวยขนาดนี้น่ะ -o- อะไรกัน! ทำไมฉันจะต้องมานั่งข้างอีตานี่ด้วยนะ แค่อยู่ชั้นเดียวกันนี่ ก็แย่มากพอแล้ว Y_Y

“เปล่าค่ะ หนูแค่...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ขอโทษค่ะครูแก้ม” ฉันเลือกที่จะบอกปัดไป แทนที่จะเล่าต่อให้มากความ ไหนๆ ฉันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนี่นา ในเมื่อบัดนี้...อีตานั่นก็นั่งลงข้างๆ ฉันแล้วน่ะสิ -..-

นานา เธอคงจำได้ใช่มั๊ย....คนที่นั่งข้างเธอน่ะ

ค่ะ จำได้แม่นเลย จะลืมได้ยังไง เมื่อเช้าก็เพิ่งเจอ....ยิ่งจำได้มากขึ้นกว่าซะเดิมอีก -_-

“นี่เธอยังไม่ได้แนะนำตัวเลยใช่มั๊ย? เอาเป็นว่าเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ครูจะแนะนำเธอให้ เพื่อนๆ รู้จักเองเลยละกัน” เอ่อ...มีอย่างนี้ด้วยเหรอคะครู -..- แต่ฉันจะมีปัญหาอะไรได้ล่ะ นอกจาก...

“ค่ะ”

“เด็กนักเรียนคนนี้ชื่อว่า ‘นานานะ เธอเป็นนักเรียกเก่าที่ลาออกไปเรียนต่อเมืองนอก ใครที่เป็นเด็กเก่าก็น่าจะรู้จักเธอดี จำเพื่อนได้หรือเปล่าเนี่ย?”

 ค่ะ/ครับ ตอนนี้ทุกๆ คนในห้องมองมาทางฉันกันหมด มองทำมายยย =_= ไม่อยากให้มองเลย ฉันไม่ชอบเวลาที่คนจ้องเยอะแบบนี้อ่ะ โดยเฉพาะอีตาซิดนีย์....หมอนี่จ้องซะฉันทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว ยิ่งอยู่ใกล้กันขนาดนี้ด้วย -_-

“นานา…แล้วก็นี่เรื่องสำคัญเลย” ครูแก้มพูดขึ้นพร้อมกับยื่นเอกสารอะไรบางอย่างให้กับฉัน ก่อนจะพูดต่อ “นี่คือรายละเอียดเกี่ยวกับโอเว่อร์ไนต์ทริปของพวกเราน่ะ เธอลองไปอ่านดูน่ะ”

“ค่ะครู…”

โอเว่อร์ไนต์ทริปงั้นเหรอ…? มันก็คือ…การไปแบบค้างคืนนี่นา

ฉันเก็บความสงสัยไว้ ก่อนจะเริ่มอ่านรายละเอียดที่อยู่ในแผ่นกระดาษในมือฉัน

 

จุดประสงค์: ทริปครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อผูกสัมพันธไมตรีระหว่างเพื่อนๆ ด้วยกัน และจะทำให้นักเรียน สนิทกันมากขึ้น ไม่ว่านักเรียนผู้นั้นจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ตาม

กฎกติกา: ครั้งนี... ทางโรงเรียนจะมีกิจกรรมให้นักเรียนทำเมื่อไปถึงหัวหิน แต่ว่าแต่ละกิจกรรม ทุกคนต้องมีพาร์ตเนอร์ โดยที่ผู้หญิงต้องคู่กับผู้ชายเท่านั้น และเวลาทำกิจกรรมต่างๆ ก็ต้องทำด้วยกัน เสมอ!  ย้ำว่า...ห้ามแหกกฏข้อนี้เด็ดขาด! ทั้งนี้...ทางโรงเรียนได้จับคู่ให้ทุกคนเรียบร้อยแล้ว

กำหนดการณ์: ทริปครั้งนี้จะจัดขึ้นในวันพุธที่จะถึงนี้ และจบลงในวันพฤหัสบดี รวมเป็นเวลา ทั้งหมดสองวัน

ป.ล. เตรียมตัวกันให้ดีนะ โชคดีกับทริปครั้งนี้ด้วย นักเรียนทุกคน

ประธานนักเรียน

 

 

อะไรกันเนี่ย? ผู้หญิงต้องคู่กับผู้ชายงั้นเหรอ =[]= แล้วไอ้ทริปบ้าๆ นี่ก็จะจัดขึ้นในวันพุธที่จะถึงนี้แล้วด้วย! แต่ว่าวันนี้มันวันจันทร์แล้วนะ! นี่เหรอเรื่องที่ยัยเมสโซ่บอกว่าฉันจะเซอร์ไพรส์น่ะ -o- มันก็เซอร์ไพรส์อยู่หรอกนะ แต่ออกไปทางรับไม่ได้มากกว่า มีอย่างที่ไหน...ให้ผู้หญิงคู่กับผู้ชาย แล้วถ้าฉันได้คู่กับอีตานี่อีกล่ะ ฉันไม่แย่เหรอ? T^T ว่าแล้ว...ถามครูแก้มดูดีกว่า

ครูแก้มคะ แล้วหนูคู่กับใครเหรอคะ

“อ้อ! เธอคู่กับ...”

กับ... กับ... กับใครกันคะครู???? หนูลุ้นอย่างกับจะได้รางวัลแล้วนะคะเนี่ย T^T

คนข้างๆ เธอน่ะ”

หา...คนข้างๆ อย่างนั้นเหรอ...? มันก็อีตาซิดนีย์นี่!!!

ฉันต้องคู่กับหมอนี่จริงๆ เหรอเนี่ย?

จะบ้าตาย TOT





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #13 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 15:36
     โอ้วว ว.
    บังเอิญ โลกกลม พรมลิขิต ><~!
    #13
    0