The Right One คนคนนั้น...คือเขาหรือเธอ

ตอนที่ 6 : Chapter 5 ~ I’ll protect you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ต.ค. 58



Chapter 5

I’ll protect you

 



 

            ในที่สุดก็ถึงวันเสาร์สักที วันนี้ฉันแอบตื่นเต้น ดีเซมชวนฉันไปดูหนัง นี่เป็นการไปเที่ยวด้วยกันสองคนครั้งแรกของฉันกับเขาเลยนะ ฉันจะทำตัวถูกมั๊ยเนี่ย >_< แต่ไม่นะ...ฉันจะต้องทำตัวปกติ ไม่งั้นดีเซมอาจจะเข้าใจผิดอีกคิดว่าฉันไม่อยากมา เลยดูออกจะอึดอัด ไม่ได้ๆ ฉันจะต้องไม่ทำให้เขาคิดแบบนั้นเป็นครั้งที่สองแน่นอน!

            ฉันตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเสร็จประมาณแปดโมงกว่าๆ ก่อนจะรอเวลาประมาณเก้าโมงเพื่อออกไปเจอกับดีเซมที่ห้างใจกลางเมือง เขานัดฉันไว้สิบโมงน่ะ จากคอนโดฉันไปถึงห้างก็น่าจะใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง นี่ก็ใกล้จะเก้าโมงล่ะ ฉันว่าฉันออกไปตอนนี้เลยดีกว่า

            ติ๊งต่อง~

            ขณะที่ฉันกำลังหยิบกระเป๋า ใส่รองเท้า เตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้น ใครมาหาเวลานี้นะ คงไม่ใช่พวกเพื่อนๆ ฉันหรอก ถ้ายัยพวกนั้นจะมาน่ะ ก็คงจะบอกฉันก่อน แล้วก็คงไม่ใช่พ่อแม่ฉันกัน ท่านทั้งสองยังอยู่ต่างประเทศอยู่เลยนี่ ดีเซมก็ไม่น่าใช่...หมอนั่นไม่รู้จักที่พักของฉัน อีกอย่าง...เรานัดกันไว้ที่ห้าง

            แล้วอย่างนั้น...คนที่มากดกริ่งคือใครกัน?

            ฉันไล่ความสงสัยทุกอย่างออกจากหัว ก่อนจะเดินไปที่ประตูเพื่อเช็คว่าใครมา ฉันเห็นหน้าอีตาเซอร์ริคผ่านทางตาแมว ว่าแต่ว่า...หมอนั่นมาหาฉันทำไมเวลานี้เนี่ย ฉันเปิดประตูออกไปก่อนจะยิงคำถามใส่เขาทันที

            “มีอะไร”

            “เธอไม่คิดจะทักทาย เซย์ไฮอะไรกับฉันหน่อยเหรอ หน้าตานี่โครตต้อนรับเลย -*-

            อีตาเซอร์ริคออกมาหาฉันด้วย...ชุดนอนเนี่ยนะ!?

            เขาใส่กางเกงขายาวกับเสื้อยืดสีขาวซึ่งฉันเดาว่าเป็นชุดนอนของเขา เพราะเขาคงไม่ใส่ชุดแบบนี้ออกไปเดินข้างนอกแน่ๆ แล้วเขามาหาฉันทำไมเนี่ย แล้วทำไมไม่แต่งตัวให้ดีๆ ก่อน ใส่ชุดนอนมาหาเนี่ยนะ ประทับใจมาก...บอกเลย!

            “นายจะมีอะไรก็รีบพูด ฉันรีบ”

            ความจริงก็ไม่ได้รีบอะไรมากมายหรอก แต่ฉันไม่อยากจะเสวนากับหมอนี่มาก ทุกคนอย่าลืมนะว่าเขาบอกว่าถ้าเขาสั่งให้ฉันทำอะไร ฉันก็ต้องทำตามคำสั่งของเขาน่ะ ซึ่งฉันไม่อยากจะทำสักเท่าไหร่ เพราะฉะนั้นการหลบหน้าเห็นจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว

            “รีบไปไหนของเธอ”

            “ไป...ธุระ”

            “ธุระอะไร”

            “ทำไมฉันต้องบอกนายด้วยล่ะ สรุปมีเรื่องอะไร ไม่งั้นฉันจะไปแล้ว”

            “พอดีอยากให้เธอช่วยติวให้หน่อย อาทิตย์หน้าก็สอบแล้ว”

            “วิชาอะไร”

            “ภาษาจีน”

            “อืม เดี๋ยวฉันช่วยติวให้ แต่ขอเป็นวันอื่นนะ”

            “แต่มันจะสอบวันจันทร์แล้วนะ จะไปติววันอื่นได้ไง”

            เรื่องมากจริงๆ อีตานี่ =_=

            “แต่วันนี้ฉันไม่ได้ ถ้านายไม่สะดวกวันอื่น ฉันก็คงช่วยอะไรไม่ได้”

            “นี่เธออย่าลืมสิว่า...เกรดของเราสองคนน่ะ มันต้องเป็นเกรดเดียวกันนะ แล้วถ้าฉัน...”

            “โอเคๆ งั้นเดี๋ยวฉันติวให้พรุ่งนี้ก็ได้”

            เอาเรื่องเกรดมาขู่ตลอดดดดดด! พอเห็นฉันแคร์เกรดค่อยหน่อยนี่ก็เอาเกรดมาบังคับให้ฉันทำนู่นทำนี่เลยนะ แต่เอาเหอะ แค่ติวให้หมอนี่ มันก็คงไม่ลำบากอะไรหนักหนาหรอก

“พรุ่งนี้ฉันไม่ว่าง ฉันได้วันนี้วันเดียว”

            “วันนี้ฉันก็ไม่ว่าง -_-^

            “เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันรอเธอก็แล้วกัน เธอคงไม่ไปนานหรอกเนอะ”

            “นี่!”

            “งั้น…เจอกันเย็นนี้นะ ^^

            “นาย...!

            ฉันยังไม่ทันได้ทักท้วงอะไร อีตาเซอร์ริคก็เผ่นแนบเขาไปในห้องของเขาแล้ว แบบนี้มันมัดมือชกกันนี่นา ฉันไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเลยใช่มั๊ยยยย! อ๊ากกกก~ ฉันอยากจะบ้าตายยยยย

            แต่เอาเหอะ เขาอยากจะรอ ฉันก็จะปล่อยให้เขารอ ฉันไม่ได้บอกสักหน่อยนี่ว่าฉันจะกลับมาตามที่เขานัดน่ะ แต่เดี๋ยวนะ...! เกรดของฉันมันอยู่ในมือเขานี่นา T^T โอเค~ กลับก็กลับ แต่กลับเวลาไหน...เรื่องนั้นฉันจะคิดดูอีกที

            ฉันใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงอย่างที่คิดไว้ในการเดินทางมาที่ห้าง อีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด ฉันไปเดินเล่นหน่อยดีกว่า ระหว่างที่เดินเล่นอยู่ ฉันก็เหลือบไปเห็นหนึ่งในเพื่อนในกลุ่มของอีตาเซอร์ริคกำลังเดินคุยเล่นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ซึ่งถ้าฉันไม่มองผิด ยัยนั่นอยู่ในเกรดฉันเหมือนกัน แล้วก็เป็นผู้หญิงที่เงียบๆ เนิร์ดๆ แล้วสองคนนี้มาอยู่ด้วยกันได้ไงเนี่ย ดูต่างขั้วกันซะขนาดนี้ นี่อย่าบอกนะว่ากลุ่มของอีตาเซอร์ริคจะไล่เก็บผู้หญิงทั้งเกรดแบบนี้น่ะ กลุ่มหมอนั่นยิ่งขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้อยู่ด้วย นี่ยิ่งเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ฉันไม่อยากจะเข้าใกล้เขา ฉันไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้

            ถึงแม้เรื่องของเขาจะไม่ได้อยู่ในหัวของฉันเท่าไหร่ในช่วงก่อน แต่ฉันก็พอรู้อยู่ว่าแก๊งค์ของหมอนี่...เป็นเพลย์บอยเลยล่ะ พวกเขาคบกับผู้หญิงหลายคนอยู่เหมือนกัน แต่เท่าที่พวกเพื่อนๆ เล่ามา มันก็จะมีคนที่เพลย์บอยหนักๆ เจ้าชู้หนักๆ ส่วนบางคนก็ไม่หนักมาก เจ้าชู้นิดเดียว แต่ฉันว่านะ...อีตาเซอร์ริคต้องอยู่ในกลุ่มที่เจ้าชู้หนักแน่ๆ ไม่อยากนั้นยัยเรมี่คงไม่ติดขนาดนั้นหรอก แถมนี่ยังชอบหมอนั่นถึงขึ้นมาขู่ฉันเลยเนี่ยนะ ผู้หญิงพวกนี้นี่อันตรายจริงๆ

            ฉันมีจุดยืนเรื่องสเป็คที่แน่ชัดมาก นั่นก็คือ...ฉันชอบผู้ชายที่ไม่เจ้าชู้ ไม่เที่ยวโปรยเสน่ห์ให้ผู้หญิงคนนั้นทีคนนี้ที ไม่ได้เอาแต่เที่ยว แล้วฉันก็รู้สึกว่าอีตาเซอร์ริค...จะต้องเป็นผู้ชายในกลุ่มนั้นแน่ๆ ซึ่งมันก็ทำให้ฉันยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่ว่าการเอาตัวเองมาเข้าใกล้เขา มันจะไม่ทำให้ฉันไขว้เขวและหวั่นไหวไปชอบเขาแน่นอน

            ผู้ชายอย่างที่ฉันชอบ...ต้องเป็นแบบอีตาดีเซมสิ >_<

            Line~ Line~

            เสียงไลน์ดังขึ้นทำเอาฉันที่กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ตกใจหมด =o= และยิ่งพอเห็นชื่อคนที่ส่งมาก็ยิ่งตกใจคูณสอง ดีเซมส่งข้อความมาน่ะ ว่าเขาก็มาถึงแล้ว ฉันมาถึงหรือยัง ก็เมื่อกี้ฉันกำลังนึกถึงเขาอยู่นี่นา

            ฉันตอบข้อความกลับไปว่าให้เราสองคนไปเจอกันที่โรงหนังเลยละกัน จะได้ไปซื้อตั๋วได้เลย

            ฉันไปถึงบริเวณโรงหนังก่อน แล้วหลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็เห็นแววขอดีเซมเดินมาทางนี้ เขาดูเด่นมาก ถึงแม้เขาจะไม่ได้แต่งตัวเว่อร์อะไรขนาดนั้นก็ตาม ดีเซมอยู่ในชุดเสื้อเชิร์ตสีขาวกับกางเกงยืนสีดำธรรมดาๆ แล้วมันก็ทำให้ฉันคิดขึ้นมาได้ทันทีว่าวันนี้ฉันก็ใส่ชุดประมาณนั้นเหมือนกัน ฉันใส่เสื้อเชิร์ตสีขาวเหมือนกับเขา แต่กางเกงยืนฉันจะออกสีน้ำเงินเข้มมากกว่า แต่มันก็เหมือนกันมากราวกับว่าเป็นชุดเดียวกัน ต่างกันแค่อยู่ในตัวของผู้ชายกับผู้หญิงก็เท่านั้น

            สาบานได้ว่าฉันไม่รู้มาก่อนว่าดีเซมจะแต่งตัวยังไง ส่วนฉันเองก็ใส่ชุดแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว ฉันไม่ค่อยใส่กระโปรงเท่าไหร่น่ะ จะใส่ก็แต่กระโปรงนักเรียน ไม่รู้สิ บางทีฉันก็อยากจะใส่กระโปรงดูบ้าง แต่ทุกครั้งที่คิดขึ้นมา สุดท้ายจะจบลงด้วยกางยืนดังเดิมทุกที T^T

            “เอ่อ...”

            “เรา...ใส่ชุดคล้ายกันเลยเนอะ ^^

            ใช่! มากๆ เลยแหละ =o=

            “ฮะๆ ใช่ เอ่อ...นาย...จองตั๋วมาแล้วใช่ป่ะ”

            “อืม! งั้นเราไปเอาตั๋วกันเถอะ”

            ว่าจบดีเซมก็ไปเข้าแถวในช่องรับตั๋วจากการจองทางโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ต จากนั้นไม่นานเข้าก็ได้ตั๋วมา ก่อนจะเดินพาฉันไปซื้อป๊อบคอร์น น้ำดื่มเพื่อเอาเข้าไปกินในโรงหนัง อีกเกือบยี่สิบนาทีกว่าหนังจะเข้า พวกเราเลยนั่งรอหน้าโรงก่อน จะได้เข้าไปทันเวลาที่มีเทรลเลอร์หนังออก

            “เรามาถ่ายรูปกันหน่อยมั๊ย”

            ดีเซมถามขึ้นทำให้ฉันแปลกใจ เขา...อยากมีรูปกับฉันไว้เป็นที่ระลึกด้วยเหรอ แอบปลื้มนะเนี่ย

            “อะ...อืม ได้”

            ดีเซมขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกนิด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาเซลฟี่ภาพของเราสองคน เอ่อ...แบบนี้มันก็ใกล้ไปนิดนึงนะ หน้าฉันกับเขาก็ใกล้กันมากเกินไปด้วย มันทำให้ฉันรู้สึก...ทำอะไรไม่ถูกยังไงไม่รู้

            แชะ!

            เมื่อถ่ายรูปเสร็จ ฉันเลยรีบเด้งตัวออกห่างจากดีเซมทันที ทำเอาเขาหันมาอย่างงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

            “ฮะๆ เป็นอะไรของเธอน่ะ”

            “เปล่าๆ ไม่มีอะไร”

            “อื้ม! เธออยากได้รูปมั๊ย เดี๋ยวฉันส่งไปให้”

            “อื้ม~

            “โพสเลยดีกว่า เดี๋ยวเธอไปเซฟจากในนั้นละกันนะ ^^

            พะ...โพสเลยเหรอ แล้วอย่างนี้คนไม่เห็นหมดเลยเหรอเนี่ย แล้วเขาไม่กลัวคนอื่นเข้าใจผิดหรือไง?

            “ส่งมาให้ฉันก็ได้ ไม่ต้องโพสหรอกๆ”

            “ไม่เอาอ่ะ ฉันอยากโพส ^^

            สรุปเสร็จสรรพดีเซมก็เข้าไปอยู่ในโลกของเขากับไอโฟน ฉันเห็นเขาเข้าไปตั้งหลายแอพ ไม่รู้ไปแต่งรูปหรือโพสมันทุกโซเชี่ยวก็ไม่รู้ T^T แบบนี้มันก็แอบ...เขินเหมือนกันแฮะ

            เสียงเตือนการเฟสบุ๊คดังขึ้นทำให้ฉันรู้ว่าโดนแท็กแล้ว ไม่เพียงแค่เฟสบุ๊คด้วยสิ แต่กลับตามมาด้วยอินสตาแกรมและ Snapchat นี่เขาเล่นโพสหมดเลยเหรอเนี่ย แล้วอย่างนี้เพื่อนๆ ไม่ล้อแย่เหรอเนี่ย

            “นะ...นี่ นายโพสแบบนี้...ฉันจะโดนแฟนคลับนายถล่มมั๊ยเนี่ย T^T

            อย่างที่ฉันเคยบอก ดีเซมก็หนึ่งในผู้ชายในเกรดฉันที่มีคนชอบเยอะอยู่เหมือนกัน เรียกได้ว่าเขาก็ป๊อปเอาการอยู่ แล้วมาถ่ายรูปคู่กับฉันแบบนี้....ฉันที่ไม่ค่อยอยู่ในโลกโซเชี่ยวเท่าไหร่แต่กลับมาอยู่ในรูปกับเขาเฉย ฉันจะโดนอะไรมั๊ยเนี่ย แค่ยัยเรมี่ของอีตาเซอร์ริคคนเดียวนี่ก็พอทนละนะ

            “ฮะๆ ไม่หรอก ฉันก็ไม่ได้แฟนคลับเยอะขนาดนั้นสักหน่อย”

            “ใครว่าล่ะ แฟนคลับนายน่ะ อย่าจะตาย”

            “ว้า~ แต่ก็แค่แฟนคลับป่ะ ไม่ใช่แฟนจริงๆ ซะหน่อย”

            “...”

            พอเขาพูดคำว่าแฟนพร้อมกับมองมาที่ฉันปุ๊บ ฉันก็ไปไม่เป็นเลยทันที จะให้ฉันตอบเขาว่าอะไรล่ะอย่างนี้ งั้นรับฉันไปเป็นแฟนก็ได้นะ อย่างนั้นเหรอ ไม่เอาอ่ะ! น่าเกลียด -o-

            “เธออยาก...”

            “นี่ถ้าฉันเป็นอะไรขึ้นมานะโทษโพสนายเลยด้วย”

            ฉันขัดขึ้นมาก่อนที่ดีเซมจะพูดอะไรไปมากกว่า ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะพูดว่าฉันอยากอะไร แต่...ขอไม่ฟังตอนนี้ละกันนะ ฉันกลัวตัวเองจะไปไม่เป็นไปมากกว่านี้

            “ฉันไม่ปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปหรอก...ไม่ต้องห่วง”

            “...”

            ฉันคงคิดผิดไปสินะที่ขัดเขาขึ้นมาก่อนแบบนี้ ถึงได้ฟังคำพูดที่อันตรายต่อหัวใจของฉันขนาดนี้ ก็ตอนนี้ใจฉันมันเต้นแรงกว่าปกติอีกน่ะสิ โอ๊ย! แล้วแบบนี้อีตาดีเซมจะได้ยินมันหรือเปล่านะ >///<

            “อ่ะ...เอ่อ ขอบใจนะ แต่ฉันขอไม่เป็นอะไรเลยดีกว่า”

            “เธอไม่เป็นอะไรหรอกน่า บอกแล้วไง เดี๋ยวฉันปกป้องเธอเอง”

            “...”

            แล้วฉันก็ใบ้กินอีกครั้ง ทำไมเขาขยันป้อนคำพูดต่างๆ ที่มันมีผลกระทบกับใจฉันขนาดนี้เนี่ย ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่าดีเซมน่ะ...ก็มีโมเมนต์แบบนี้เหมือนกัน ปกติคุยกันที่โรงเรียนไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย

            “เออ~ โรงหนังเปิดให้เข้าแล้ว เราเข้าไปกันเหอะ”

            “อะ...อืม

            พอเราเข้าไปในโรงหนังปุ๊บ ฉันก็ได้รับรู้ว่านี่คือหนังรักขนานแท้ ก็คนที่มาดูมีแต่มาเป็นคู่น่ะสิ มาทางไหนก็มีแต่คู่ทั้งนั้น แล้วแบบนี้เคสฉันถือว่าเป็นอะไรกันเนี่ย คู่รักก็ไม่ใช่ กำลังจะเป็นก็ไม่ใช่ แต่ก็คงไม่แปลกหรอกมั้ง เพื่อนกันมาดูหนังรักด้วยกันก็คงไม่แปลกหรอก...จริงมั๊ย ._.

            ตอนนี้หนังที่เราจองเพื่อเข้ามาดูยังไม่มา แต่กลับเป็นเทรลเลอร์หนังเรื่องอื่นๆ อยู่ แล้วฟังจากเสียง หนังเรื่องนี้เป็นหนังผีแน่ๆ ฉันเลยรีบหันหน้าไปทางอื่นพร้อมกับหลับตาปี๋ เอามือปิดตาทันที ให้มาดูหนังผีแบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกันแฮะ

            “ฉันจับมือเธอไว้แบบนี้ จะทำให้ความกลัวของเธอลดลงมั๊ย”

            ดีเซมเอ่ยขึ้นพร้อมกับเอามือของฉันไปจับไว้ตรงที่วางแขนที่เขาวางไว้ตั้งแต่แรก ตอนนี้ฉันไม่สงไม่สนไม่แล้วผีน่ะ คนที่น่ากลัวกว่าคือคนตรงหน้าฉันต่างหาก เพราะเขากำลังมองมาด้วยสายตาที่ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ฉันเลยได้แต่ปล่อยให้เขาจับมันไปอย่างนั้น

            ความจริงแล้ว...เขาทำแบบนี้ ฉันก็แอบรู้สึกดีเหมือนกันแฮะ >///<

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น