The Right One คนคนนั้น...คือเขาหรือเธอ

ตอนที่ 1 : Prologue ~ Let's play a game!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ก.ย. 58

Prologue

Let's play a game!

 

            “ไหนๆ ก็ซีเนียร์แล้ว มาหาอะไรเล่นสนุกๆ กันดีมั๊ย”

            เวย์แลนด์ถามเพื่อนสนิททั้งสามคนของเขา และมันก็จริงอย่างที่เขาพูด นี่เป็นปีซีเนียร์หรือเกรดสิบสองแล้ว เพราะฉะนั้นพวกเขาสามารถใช้ชีวิตอย่างนักเรียนไฮสกูลได้อีกไม่ถึงปีเท่านั้น จากนั้นพวกเขาจะต้องกลายเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งใดแห่งหนึ่งในไม่อีกกี่เดือนข้างหน้า ดังนั้นนี่จึงเป็นเวลาที่เหมาะสมจะเล่นอะไรสักอย่าง

            “เล่นอะไรวะ”

            การ์เดน ไรเดอร์ และ เซอร์ริคถามขึ้นพร้อมกันพร้อมกับใบหน้าอยากรู้อยากเห็น (มากๆๆ)

            “ก็อย่างที่รู้ๆ กันนะว่าพวกเราน่ะเป็นเพลย์บอย คบสาวๆ มากี่คนแล้วก็ไม่รู้”

            “มันจะมาหลอกด่าพวกกันเองทำไมวะ”

            “เออจริง -_-^^

            เวย์แลนด์ยังไม่ทันพูดจบก็เจอเสียงทักท้วงจากเพื่อนคนอื่นซะก่อน เขาเลยต้องรีบเข้าเรื่องก่อนที่พวกเพื่อนๆ พวกนี้จะไม่ให้ความสนใจเขาแล้วไปสนใจเรื่องอื่นแทน

            “ฉันจะเข้าเรื่องแล้ว พวกแกนี่ก็ใจร้อนจริง =_= ก็อย่างที่รู้ๆ ว่าพวกเราน่ะจีบสาวมาเยอะแล้ว เพราะฉะนั้นคราวนี้ลองมา…จีบคนแปลกๆ กันหน่อยมั๊ย”

            “นี่แกอย่าบอกนะจะให้ฉันไปจีบกระเทยน่ะ ไม่เอาน่ะเว้ย!

            “ฉันก็ขอบาย”

            “เชิญแกเล่นคนเดียวไปเลยไอ้เวย์”

            “ไอ้พวกบ้า ฟังให้จบก่อนดิ ฉันหมายถึงว่าพวกเราลองมาจีบพวกผู้หญิงในเกรด...ที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนกันมั๊ย แบบยัยพวกเฉิ่มๆ ป้าๆ ไม่มีใครมาจีบน่ะ”

            “เพื่ออะไรวะ”

            “ไร้สาระว่ะ”

            “ขอบายอีกรอบ”

            และก็เป็นอีกครั้งที่เพื่อนทั้งสามของเวย์แลนด์ไม่สนใจที่เขาพูดเลยสักนิด เขาเลยต้องใช้ไม้ตายด้วยคำท้าทายสักหน่อยแล้ว เพราะเขารู้ดีว่าไอ้เพื่อนพวกนี้...มันไม่ยอมโดนท้าทายง่ายๆ หรอก แล้วถ้ายิ่งโดนท้าทายพร้อมกับของที่แต่ละคนอยากได้แล้วด้วย พวกเขาต้องเอาชัยชนะมาให้ได้

            “พวกแกนี่อ่อนว่ะ แค่ให้จีบผู้หญิงป้าๆ เฉิ่มๆ ที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนแค่นี้ก็ไม่กล้า ทำไมวะ กลัวจีบไม่ติดหรือไง J

            “ใครกลัววะ ไม่ได้บอกว่ากลัวสักหน่อย เพียงแต่มันไม่เห็นน่าหนุกตรงไหน”

            “จริงว่ะ ถ้ามีของรางวัลอะไรมาล่อหน่อยก็คงดี”

            “งั้นเอาเป็นว่า...ใครชนะ นั่นหมายถึงสามารถทำให้ยัยนั่นมาเป็นแฟนได้ เวลาไปเที่ยวไหนมาไหนด้วยกันมันไม่ต้องจ่ายอะไรเลยไปสามเดือน”

            พอประโยคนั้นออกมาจากปากของเวย์แลนด์ปุ๊บ ที่เหลือก็ตาเป็นประกายในทันที ไม่ต้องจ่ายอะไรเลยเป็นเวลาสามเดือนนี่มันคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม เพราะพวกเขาไม่ใช่พวกเที่ยวแต่ที่ถูกๆ ซะด้วย เที่ยวแต่ละทีเสียไปหลายพัน เพราะฉะนั้นการไม่ต้องจ่ายอะไรเลยเป็นเวลาสามเดือนนี่ถือเป็นข้อเสนอที่เยี่ยมมากจริง

            “งั้นเอาเป็นว่าฉันเล่น”

            “ฉันก็เล่น”

            “...”

            เซอร์ริคเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ตอบอะไร

            “แกไม่เล่นเหรอวะไอ้เซอร์”

            “ให้เวลานานเท่าไหร่ ในการจีบยัยพวกนั้น”

            “โธ่เอ๊ย! ที่แท้ก็คิดเรื่องเวลา ฉันก็คิดว่าแกป๊อดจนไม่กล้าเล่นซะแล้ว ^^

            “ฉันไม่เคยป๊อดเว้ย! สรุปให้เวลาเท่าไหร่”

            “อีกแป๊บเดียวก็จะจบเทอมแรกนี้แล้ว เอาเป็นก่อนงานพรอมล่ะกัน”

            นี่ก็ใกล้จบเทอมที่หนึ่งแล้ว กว่าจะตัดสินก็งานพรอม นั่นก็แสดงว่าพวกเขาได้เวลาประเกือบห้าเดือนในการทำให้ผู้หญิงคนนั้นชอบ ซึ่งมันก็ถือว่าเป็นเวลาที่เยอะใช้ได้เหมือนกัน แต่ประเด็นไม่ใช่อยู่ที่ใครจะจีบติดก่อนงานพรอม ประเด็นมันอยู่ที่ใครจะจีบติดก่อนต่างหาก

            “สบายๆ” ไรเดอร์พูดขึ้นอย่างชิลๆ

            “แต่แกอย่าลืมนะ ถึงแม้เดดไลน์จะอีกนาน แต่คนที่ชนะคือคนที่จีบติดก่อน ดังนั้นใครได้ยัยนั่นเป็นแฟนได้ก่อนถือเป็นผู้ชนะละกัน”

            “งั้นก็ดีล!

            “ดีล!

            อยู่ดีๆ เสียงไลน์จากมือถือของเซอร์ริคก็ดังขึ้น ก่อนที่เขาจะพบข้อความที่ตกใจส่งมาจากผู้หญิงคนนึง ซึ่งถ้าเขาจำไม่ผิดผู้หญิงคนนี้อยู่เกรดเดียวกับเขา ห้องเดียวกับเขา แต่เขาไม่เคยสนใจเธอก็เท่านั้น

            Merrin : ฉันชอบนายนะ

            O_O

            บ้าหรือเปล่าวะ อยู่ดีๆ มาบอกชอบกันได้ไง เคยคุยก็นับคำได้เลยมั้ง

            แต่ประโยคถัดไปกลับทำให้เขาเข้าใจแล้วว่าเธอหมายความว่าไง

            Merrin: ฉันชอบนายจริงๆ นะ .... ดีเซม

            ที่แท้ก็ชอบไอ้ดีเซม แล้วจะส่งมาหาฉันเพื่ออออ? ไม่ได้อยากรู้สักหน่อย -_-^

            Merrin: ขอโทษค่ะ ส่งผิดๆ TT^TT

            Merrin: ส่งผิดจริงๆ นะ ช่วยลบข้อความออกไปได้เลย

            Merrin: sent you a sticker

            Merrin: sent you a sticker

            Merrin: sent you a sticker

            หลังจากนั้นไลน์ก็เด้งขึ้นไม่หยุด เพราะผู้หญิงคนนั้นส่งข้อความให้ผู้ชายผิดคน แทนที่จะส่งให้คนที่เธอชอบอย่างดีเซม เธอกับส่งให้เซอร์ริค ผู้ชายที่เธอเคยคุยนับคำได้ และมันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าดีเซมกับเซอร์ริค...ไม่ถูกกัน เซอร์ริคเลยคิดไอเดียอะไรดีๆ ได้

            “ฉันรู้แล้วว่าฉันจะจีบใคร...”

            “ที่นั่งเงียบอยู่ตั้งนานนี่คือนั่งคิดอยู่สินะ ดูท่าจะจริงจังมาก แล้วสรุปแกจะจีบใครวะ”

            “เมอร์ริน ผู้หญิงคนนั้นชื่อเมอร์ริน”

           

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น