[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 41 : ประกาศครั้งที่ 32 พลิกผันครั้งใหญ๋

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 581 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

ประกาศครั้งที่ 32 พลิกผันครั้งใหญ่


มาร์ลันตรงหน้าให้ความรู้สึกเหมือนกับตัวละครในนิยายไม่ผิดเพี้ยน


รอยยิ้มที่ปั้นแต่งว่ามีเมตตา ไม่อาจหลบซ่อนดวงตาสีทองที่เย็นชาคู่นั้นได้ เจ้าตัวเชิดหน้าขึ้นเหมือนผู้ที่อยู่เหนือทุกสิ่งจนชวนให้หมั่นไส้ ทว่า... กลับมีความสง่างามสมกับเป็นเทพแฝงอยู่


นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเผชิญหน้ากับมาร์ลันตัวจริง บอกตามตรงว่าตัวผมตอนที่อยู่ร่างมาร์ลันให้บรรยากาศที่ต่างจากหมอนั่นเหมือนขั้วบวกขั้วลบเลยทีเดียว


ผมรู้สึกสับสน การที่มาร์ลันตัวจริงตื่นขึ้นมามันเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดีกันนะ แล้วพวกอาซรารู้หรือเปล่าว่ามาร์ลันคนนี้ได้กลับไปเป็นคนเก่าแล้ว…


หัวใจของผมเย็นเฉียบดุจแช่แข็ง ความกลวงที่หน้าอกนี่มันอะไรกัน ผมกำลังรู้สึกเจ็บปวดที่ตัวเองไม่ได้ไปยืนเคียงข้างพวกอาซราอีกแล้วงั้นเหรอ?


ราฮาฟยังคงจ้องมองมาร์ลันตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ “ทำไมเจ้าถึง... ไม่ใช่ว่า...!”


“ไม่ใช่ว่าถูกแทงทะลุอกไปแล้วเหรอ... ใช่ไหม” มาร์ลันต่อประโยคให้พลางยิ้มเย้ย “บอกตามตรงว่าเจ้าโจมตีข้าเกือบตายเลยทีเดียว ถ้าไม่ใช่บริทท์ที่รักของข้าทุ่มเทรักษาอย่างดี ข้าคงได้ลาโลกนี้ไปแล้ว”


บริทท์ที่รักงั้นหรือ...


ผมฟังอีกฝ่ายเรียกชื่อพระชายาอย่างสนิทสนม ในใจบังเกิดไฟสุมอก รู้สึกถึงความโกรธแผดเผาแทบไหม้อยู่ข้างใน


ราฮาฟเหมือนพูดอะไรไม่ออกชั่วคราว ขณะที่มาร์ลันยังคงพูดเจื้อยแจ้วไปเรื่อย


“อ้อ แล้วก็ต้องขอบคุณอีกอย่าง เพราะเจ้าเลยนะโลกิ ทำให้ข้ากลับมาเป็นตัวเองแจ่มชัดขนาดนี้ ขอบคุณที่อุตส่าห์ไล่กาฝากให้ข้า”


ผมคิ้วกระตุก กาฝากที่ว่านั่นมันคือผมงั้นสิ


ราฮาฟเหลือบมองผมแวบหนึ่งก่อนจะขบฟันมองมาร์ลัน


“ไม่จำเป็น ทางนี้ก็ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”


“นั่นสินะ เจ้าคงจะย่ามใจมากเลยสิว่าไม่มีโอดินแล้ว เทพเบื้องบนจะต้องระส่ำระสาย” มาร์ลันจงใจปั่นประสาทก่อนจะถอยมาหยุดอยู่ข้างลูกกรงเฟนรีล “ว่าแต่ยกทัพมาขนาดนี้ เจ้าไม่คิดจะห่วงสุดที่รักของตัวเองบ้างหรือ? ไม่กลัวว่าข้าจะเฉือนเฟนรีลเป็นชิ้นๆ เพื่อข่มขู่พวกเจ้า”


ราฮาฟยังไม่ทันจะเอ่ย ยูดัมก็สอดปากขึ้นมาเสียก่อน


“มาร์ลัน เจ้าลืมไปแล้วเหรอ มันส่งสายแฝงเข้ามาในแอสการ์ดเพื่อชิงตัวประกัน ชื่ออะไรนะ อ้อ ใช่ มุกันดาใช่ไหม”


ได้ยินชื่อของลูกน้องคนสนิท ใบหน้าของราฮาฟพลันเคร่งเครียด ไม่มีคำว่าสบายใจได้อีกต่อไป


“เจ้าทำอะไรกับมุกันดา?”


“ทำอะไร? ก็แน่นอนว่า... ต้องกำจัดทิ้งอยู่แล้วสิ” ธอร์ว่าพลางยืนเท้าเอว “เรื่องอะไรจะต้องเก็บตัวอันตรายเอาไว้ด้วยเล่า มีแค่เฟนรีลก็แย่แล้ว”


ผมเห็นเส้นเลือดปูดโปนที่ข้างขมับของราฮาฟ หมอนี่โกรธจัดขึ้นมาแล้วสิ...


แต่ว่าผมไม่อยากเชื่อเลย มุกันดาถูกกำจัดไปแล้ว ง่ายดายขนาดนั้นเชียว? หมอนั่นเป็นถึงคนสนิทโลกิเลยเชียวนะ ฝีมือน่าจะพอตัวสิ


หรือว่าฝั่งเทพเริ่มจะเก่งขึ้นแล้ว?


ผมได้แต่คาดคะเนสารพัด มาร์ลันก็กอดอกแล้วว่า


“โลกิ เรามาทำข้อตกลงกันดีกว่า”


“ข้อตกลงอะไร?”


ราฮาฟเอ่ยเสียงห้วนมากขึ้น เห็นได้ชัดว่าสะกดกลั้นไม่ให้ระเบิดอารมณ์อยู่


“ก็ข้อตกลงให้ถอยทัพไง หากเจ้ายอมถอยข้าจะคืนเฟนรีลให้ว่ายังไง?”


“ราฮาฟ...”


ได้ยินดังนั้นอังเกอร์โบดาก็ส่งสายตาอ้อนวอนทันที สาวในฮาเร็มคนอื่นๆ ก็มีความห่วงใยในตัวเฟนรีลอยู่บ้าง แต่พวกเธอก้มหน้าไม่กล้าขอเหมือนกับมิริน


เฟนรีลมองราฮาฟน้ำตาคลอ “ราฮาฟ อย่าสนใจข้า! ในเมื่อเจ้าตัดสินใจยกทัพมาถึงขนาดนี้แล้วก็ต้องทุ่มเทให้ถึงที่สุด! ทิ้งข้าเสียเถอะ!”


ราฮาฟได้ยินคำพูดของเฟนรีล ในใจบังเกิดความลังเล ผมมองเขาแล้วก็คิดว่าตรงจุดนี้ยังไงเขาก็เป็นพระเอกอยู่แหละนะ


แม้จะคลางแคลงใจในเรื่องถูกทรยศ แต่พอเห็นสาวในฮาเร็มเอ่ยปากสละชีพก็ต้องลังเล ยิ่งมีคนที่ห่วงใยเฟนรีลรบเร้าขอร้องอยู่ด้วย จะเด็ดขาดลงได้ยังไงกัน


“ราฮาฟ ได้โปรด อย่าทอดทิ้งวานาลีนะ!” มิรินเกาะแขนคนรักไว้ ดวงตาเริ่มฉ่ำน้ำ “จะทิ้งวานาลีไม่ได้เด็ดขาด!”


ราฮาฟเม้มปาก มาร์ลันมองท่าทางนั้นก็ยื่นข้อเสนอเพิ่ม


“หากเจ้ายอมถอยตอนนี้ ข้าจะคืนดาบให้เจ้าด้วย ว่ายังไงล่ะ?”


“ว่าไงนะ?”


ไม่ใช่ราฮาฟคนเดียวที่ตกใจผมเองก็ตกใจ เดี๋ยวสิ ไอ้มาร์ลัน! แกจะส่งอาวุธชั้นดีอย่างนี้คืนมันไม่ได้นะเฮ้ย!


มาร์ลันราวกับกลัวว่าราฮาฟจะไม่เชื่อจึงหยิบกล่องที่ทหารนายหนึ่งถืออยู่ออกมา แล้วโชว์ดาบสีดำที่มีรังสีฆ่าฟันอันรุนแรงให้ดู


“คิดว่ายังไง? จะยอมรับข้อตกลงไหม?”


“เจ้าไม่มีทางส่งคืนง่ายๆ แบบนี้แน่ และทำไมต้องให้ทางเราถอยทัพด้วย ไม่เท่ากับประกาศว่าพวกเจ้าสู้ไม่ได้หรอกหรือ?” ราฮาฟเย้ยหยัน


ยูดัมยิ้มแบบเดียวกัน “หรือเจ้าจะลองตีกับพวกเราสักหน่อยก็ได้ แต่... อย่ามาเสียใจภายหลังแล้วกัน”


“หากพวกเรายอมถอย ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าวางแผนจะตลบหลังพวกเราหรอกหรือ?” ราฮาฟถามด้วยความคลางแคลงใจ


“พวกเราไม่ตลบหลังหรอกน่า เพราะถ้าเจ้ายอมถอย ข้าจะใช้รูนทำสัญญาผูกมัดไว้” มาร์ลันบอกด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม


เฮ้ย… เอาจริงดิ?


ผมมองโอดินอย่างตะลึง เจ้าตัวลงทุนใช้รูนทำสัญญาที่ไม่อาจบิดพลิ้วได้เนี่ยนะ แต่แบบนี้ดูยังไงก็เหมือนกับทางนั้นเสียเปรียบอยู่ดีจนลงทุนขอให้ราฮาฟยอมถอยไปก่อน


“สัญญาถอยทัพ? หึ เห็นข้าโง่หรือไง! เจ้าจงใจจะให้ถอยยาวเลยสิไม่ว่า” ราฮาฟแค่นเสียงดูถูก


“หนึ่งปี” มาร์ลันว่า “แค่หนึ่งปีของเวลาฝั่งนิฟเฟิลเฮมเท่านั้น”


นั่นไม่เท่ากับว่าฝั่งเทพเสียเปรียบยิ่งกว่าเดิมหรือไง? เวลาทางแอสการ์ดไหลช้ากว่าหนึ่งปีของนิฟเฟิลเฮมเท่ากับเดือนกว่าๆ ของแอสการ์ดเองนะ!?


ข้อเสนอนี้ยิ่งทำให้ราฮาฟชั่งใจกว่าเดิม ในขณะที่อังเกอร์โบดาแทบจะคุกเข่าอ้อนวอนอยู่แล้ว


“ราฮาฟ ข้าขอร้อง!”


“หยุดนะ มิริน! เจ้าไม่ควรไปยุ่งกับการตัดสินใจของราฮาฟ!”


มีเน่ทนไม่ไหวมาลากคนขอร้องไป ผมก็มองราฮาฟว่าเจ้าตัวจะตัดสินใจยังไง เพราะเรื่องนี้... ยากมากที่จะเลือก


หากยอมถอยไปก็ได้เฟนรีลกับดาบคืนมาก็จริง แลกกับขอทำสัญญาสงบศึกหนึ่งปี มันคุ้มค่าที่จะรองั้นหรือ?


แต่ถ้าตัดสินใจสู้ตอนนี้… ก็ไม่รู้ว่ามีกับดักอะไรอยู่เพราะฝั่งเทพก็ดูมั่นใจอย่างประหลาด ถึงอย่างนั้นก็ยังติดใจสงสัยอยู่ว่าถ้าสู้ได้ แล้วทำไมต้องให้โลกิถอยด้วย?


ผมขมวดคิ้วจนเป็นปมอย่างหาข้อสรุปไม่ได้ ทางด้านราฮาฟเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจอย่างแน่วแน่


“ข้าจะยอมถอยให้ก็ได้...”


หืม? นี่ก็น่าแปลกใจพอกัน ยอมถอยด้วยเหรอ หรือเพราะเห็นแก่มิรินที่อ้อนวอน?


สิ้นคำนั้นเหล่าทหารในกองทัพพระเอกก็ส่งเสียงขู่คำรามไม่พอใจ แน่นอนว่าพวกเขาอุตส่าห์เตรียมตัวมาถึงขนาดนี้กลับต้องถอยกลับและยังต้องรออีกหนึ่งปี ใครมันจะยอมรับได้ง่ายๆ


“โลกิ แบบนี้ไม่ได้นะ ข้าไม่ยอม!”


“เราเตรียมทัพนี้ไว้เพื่ออะไร! เจ้าจะยอมแต่เพียงเท่านี้เหรอ!? ”


“เฟนรีลก็บอกแล้วว่านางยินยอมที่จะสละ ปล่อยโอกาสเช่นนี้ไปไม่ได้นะ!”


ทหารพากันคัดค้านเป็นการใหญ่ มาร์ลัน ยูดัมกับธอร์มองพวกเขาโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยน


“ดูเหมือนว่าความเห็นจะสวนทางกันนะ” มาร์ลันว่า อ้าปากหาวคล้ายกับเจอเรื่องน่าเบื่อ


ราฮาฟพยายามใจเย็น “พวกเจ้าอย่าได้ใจร้อน ที่ข้าถอยไม่ใช่เพราะเห็นแก่เฟนรีลหรือดาบนั่น เพียงแต่... ข้ารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล เราไม่ควรผลี-”


“ไม่! พวกเราบุกเลย!”


เฮ!


ทหารบางส่วนพุ่งเข้าไปหาพวกมาร์ลัน ยูดัมกลอกตาก่อนจะชักดาบโค้งอันใหญ่ออกมา ส่วนธอร์ก็ควงค้อนรอ


“พวกเราเตือนแล้วนะ” มาร์ลันเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาสีทองเปล่งประกายอย่างน่าพิศวง “พวกเจ้ากำลังพาตัวเองมาตายแท้ๆ”


เมื่อทหารของโลกิเคลื่อนเข้าไปใกล้ ธอร์ก็เงื้อค้อนขึ้นสูงก่อนจะฟาดลงกับพื้นดิน


เปรี้ยง! ตูม!


สายฟ้าสีทองฟาดลงบนร่างของปีศาจ ผ่าร่างของพวกมันในพริบตา เพียงไม่กี่วิพวกปีศาจที่อยู่ทัพหน้าก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านเกินครึ่ง!


ราฮาฟเห็นเหตุการณ์นั้นถึงกับตาเบิกกว้าง “บ้าน่า! ธอร์ ทำไมถึงแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้!”


“รอบตัวพวกเทพมีแสงสีทองแผ่ออกมา นั่นมัน... พลังศรัทธาของมนุษย์เหรอ!?”


เธร่าเป็นผู้มองเห็นคนแรก เธอถึงกับปากสั่นด้วยความยำเกรง


พอมีคนทัก คนอื่นๆ ก็พลอยเห็นตาม ก่อนหน้านี้พวกเทพคงกลบพลังของตัวเองเอาไว้ไม่ให้ฝั่งโลกิรู้ แต่พอใช้พลังแสงสีทองเข้มข้นก็แผ่ออกมา เหมือนรัศมีอันศักดิ์สิทธิ์


เทพจะแข็งแกร่งได้ด้วยพลังศรัทธาของมนุษย์ ตอนที่ผมได้รับครั้งนั้นแสงมันยังอ่อนกว่านี้มาก นี่... ได้มนุษย์ทั้งแผ่นดินมาช่วยงั้นเหรอ!?


ยูดัมแค่นเสียงเย้ยเยาะ “พวกข้ารู้อยู่แล้วว่าเมื่อมาร์ลันบาดเจ็บ พวกเจ้าจะถือโอกาสบุกมาก็เลยเตรียมการเอาไว้ ขอให้มนุษย์ช่วยสวดภาวนาต่อพวกเรา ถ้าพวกเจ้าไม่กลัวตายก็เข้ามา!”


การเห็นธอร์ที่เอาค้อนฟาดไปทีเดียว พรรคพวกของมันก็ตายไปนับพัน ทำให้พวกปีศาจที่หาญกล้าจะสู้พากันถอยอย่างรวดเร็ว ส่วนราฮาฟนั้นแผ่รัศมีอำมหิตออกมา


“พวกทหารที่ไม่ฟังคำสั่งของผู้บังคับบัญชา ข้าไม่เอาไว้ เรที ฆ่าพวกมันให้หมดซะ!”


“...รับทราบ”


เรทีกลืนน้ำลาย ก่อนจะฝืนใจเข่นฆ่าพวกทหารที่กล้าถอยกลับมาเข้ากองทัพ เพียงพ่นพิษออกไปร่างของพวกมันก็โดนพิษกัดกร่อนจนเหลือแต่กระดูก ผมมองร่างปีศาจที่ละลายเหมือนกับไอศกรีมแล้ว ได้แต่คิดว่าอย่าต่อกรกับคุณเธอจะดีกว่า… เพราะท่าทางจะตายทรมานน่าดู


“มีใครกล้าอีกไหม” ราฮาฟถามเสียงเย็นชา


“...”


เห็นตัวอย่างเมื่อกี้แล้ว ทหารปีศาจที่เหลือย่อมไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งอีก มาร์ลันมองการลงโทษอันแสนโหดเหี้ยมนั่นก็ยกยิ้ม


“นับว่าเจ้าฉลาดที่ยอมถอยนะ”


“แต่ข้ากลับคิดว่าเจ้าโง่มากกว่าที่ยอมให้ข้าถอยในตอนนี้” ราฮาฟกล่าว ดวงตาสีรัตติกาลหรี่ลง “ในเมื่อได้รับพลังศรัทธาจากประชาชนมา เหตุใดจึงไม่รีบฆ่าข้าเสียล่ะ”


ใช่ เรื่องนั้นผมก็สงสัยอยู่ ถ้าได้พลังมาขนาดนี้ หากถอนรากถอนโคนได้ทุกอย่างก็จะจบแล้วเหตุใดถึงปล่อยให้มีชีวิตอยู่ล่ะ?


มาร์ลันยังคงรอยยิ้มไว้ “ถ้าข้าบอกว่า... จะสู้กับเจ้าที่ใต้รากอิกดราซิลล่ะว่าอย่างไร?”


สีหน้าของราฮาฟมีการเปลี่ยนไปก่อนจะหัวเราะเย้ยหยันออกมา


“โห? เจ้าต้องการจะฆ่าข้าในสนามรบเก่างั้นสิ”


ใต้รากอิกดราซิล...


ผมหน้าซีดเผือด จริงสิ โลกิน่ะนอกจากโอดินแล้วไม่มีผู้ใดจะสังหารได้ แต่ถ้าฆ่าโลกิตอนนี้ อีกฝ่ายก็จะตายและกลับมาเกิดใหม่อีก แต่หากฆ่าที่ใต้รากอิกดราซิลซึ่งเต็มไปด้วยขุมพลังเข้มข้น วิญญาณของโลกิจะถูกขังไว้ที่นั่นตลอดกาล


ทว่านั่นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ใต้รากอิกดราซิลเป็นที่อยู่ของปีศาจ พลังของรูน ลำแสงแห่งเทพไม่อาจส่องผ่านถึงพื้นที่ที่มืดมิด ว่าง่ายๆ คือมันเป็นสมรภูมิที่ได้เปรียบสำหรับพวกพระเอก แต่ไม่ใช่กับพวกเทพแอสการ์ด


ในตำราประวัติศาสตร์มีโอดินหลายรุ่นที่เลือกทำสงครามที่นั่นเพื่อจบสิ้นแร็กนาร็อกไปชั่วนิรันดร์ ทว่าก็ไม่มีใครสักคนทำได้ ซ้ำยังทำให้โลกิได้ครอบครองโลกนี้หลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งเชื้อสายโอดินรุ่นถัดไปมารับช่วงต่อกอบกู้โลก วนเวียนเป็นวัฏจักรไม่รู้จักจบจักสิ้น


ใช่ เรื่องที่โลกิเคยครองโลกเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว ในหนังสือล้วนเล่าถึงความยากลำบากของมนุษย์ ความหวาดกลัว ความสูญเสียและความสิ้นหวัง ด้วยเหตุนี้พวกมนุษย์จึงเกรงกลัวโลกิ เหล่าเทพเองมีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบปกป้องความสมดุลของโลกนี้เอาไว้ ด้วยความรักที่มีต่อโลกใบนี้และมนุษย์จึงไม่อาจนิ่งเฉยได้ พวกเทพจึงเกลียดชังโลกิที่ทำลายโลกใบนี้มาก แต่ว่า...


เจ้ามาร์ลันกล้าที่จะทำสงครามใต้รากอิกดราซิลเหรอ!? แบบนี้มันคุ้มค่างั้นเหรอเฮ้ย! ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาโลกนี้ก็พินาศสิ้นเลยนะ! และไม่รู้ว่าโลกนี้ต้องอยู่ภายใต้ปกครองของโลกิไปอีกกี่ร้อยกี่พันปีด้วย แบบนั้นมันคือการเดิมพันที่มีโอกาสสำเร็จน้อยกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์อีก!


กระนั้นมาร์ลันยังคงใช้สายตายืนยันความต้องการของตน ราฮาฟก็หัวเราะในลำคอกับความอวดดีนั้นแล้วว่า


“ข้าชอบใจในความกล้าเสี่ยงตายของเจ้า ทั้งที่รู้ว่าโอกาสสำเร็จนั้นต่ำเสียยิ่งกว่าต่ำ”


“แล้วจะรับข้อเสนอนี้ไหมเล่า? ราฮาฟ โลกิ”


มาร์ลันเรียกชื่อเต็มของราฮาฟอย่างหยิ่งผยอง คนได้รับข้อเสนอกระตุกยิ้ม ดวงตาสีรัตติกาลเป็นประกายวาวคล้ายแฝงความไม่ชอบมาพากลอยู่ในที


“ก็ได้ ข้าจะรับข้อเสนอ ข้าจะเมตตายืดอายุขัยให้เจ้าสักหน่อยแล้วกัน อีกหนึ่งปีของนิฟเฟิลเฮลม์ เรามาเจอกันที่ใต้รากอิกดราซิล”


ราฮาฟพูดประหนึ่งมั่นใจว่าจะชนะแน่แล้วจึงยื่นมือออกไป มาร์ลันก็ยื่นมือออกมาข้างหน้าเช่นกัน สัญลักษณ์รูนปรากฏขึ้นกลางอากาศคือพันธสัญญา หากไม่ทำตามข้อตกลงนั้นฝ่ายที่ผิดสัญญาจะต้องตายในทันที


“ส่งเฟนรีลคืนให้มันไป ดาบด้วย”


มาร์ลันลดมือลงแล้วสั่งทหารให้เลื่อนกรงนั่นไปทางกองทัพของราฮาฟ รวมถึงกล่องที่บรรจุดาบด้วย อังเกอร์โบดาเป็นฝ่ายไปรับด้วยตัวเอง เมื่อปลดปล่อยเฟนรีลแล้ว หมาป่าสาวก็กอดมิรินไว้แน่น แต่สายตาชำเลืองมองคนรัก


ราฮาฟไม่แม้แต่จะชายตามอง...


อืม ดูท่าแล้วเฟนรีลอาจจะโดนตัดหางปล่อยวัดก็ได้นะเนี่ย


“เทพโอดินที่แสนโง่เขลา เจ้าจะได้รู้ว่าการขอให้ข้ายอมถอยในครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด” ราฮาฟส่งสัญญาณ กองทัพก็เริ่มเลี้ยวให้ตามคำสั่ง “ข้าจะเตรียมโลงสวยๆ ไว้ให้เจ้า”


มาร์ลันยกยิ้ม “นั่นไว้พูดกับตัวเองเถอะ”


ทัพเคลื่อนกลับไป ผมได้แต่มองพวกมาร์ลัน ไม่อาจขยับตัวทำอะไรได้เพราะเจ้าโซ่ที่ล่ามคออยู่ อีกอย่างหากผมทำอะไรผิดปกติ ราฮาฟอาจจะตีผมจนสลบไปเลยก็ได้


เมื่อทัพของโลกิเคลื่อนตัวออกไปจนลับตา มาร์ลันก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ เจ้าตัวยืนโงนเงนจนยูดัมต้องผวาประคองไว้


“เจ้ายังไม่หายดียังจะฝืนออกมาอีก!”


มาร์ลันปาดเลือด พูดเสียงแหบพร่า “ก็ถ้าข้าไม่ฝืนออกมา มันจะกล้าล่าถอยไปเหรอ! คิดว่าพวกเจ้าสู้โลกิได้หรือไง? นอกจากโอดินก็ไม่มีใครปราบโลกิลงได้ แต่สภาพข้าเป็นเช่นนี้ หากไม่ถ่วงเวลาเกรงว่าคงสิ้นในการโจมตีเพียงครั้งเดียวแล้ว!”


มาร์ลันไอออกมาอีกยกใหญ่ จนแพทย์หลวงต้องเข้ามาตรวจดูอาการ


ธอร์แอบปาดเหงื่อ “ข้าคิดว่าโลกิจะไม่ยอมถอยเสียแล้ว ดีนะที่เราเก็บตัวประกันไว้ ไหนจะดาบอีก ไม่อย่างนั้นคงต่อรองไม่ได้”


ยูดัมย่นคิ้วขณะมองมาร์ลันกลืนยาที่หมอหลวงส่งให้ลงคอ “แต่ข้าว่าโลกิดูจะไม่สนใจตัวประกันกับดาบด้วยซ้ำนะ”


“ถ้าไม่สนใจแล้วมันจะล่าถอยทำไมเล่า?” ธอร์ถามด้วยความงุนงง


“เพราะไม่อยากให้พวกสุดที่รักของมันตายน่ะสิ” มาร์ลันว่า ยืดตัวขึ้นและเว้นระยะห่างจากยูดัม “พวกเราได้รับพลังศรัทธาจากมนุษย์มากขนาดนี้ แม้จะไม่ถึงกับฆ่าโลกิได้ แต่ฝั่งปีศาจก็คงบาดเจ็บไม่น้อยหรือไม่ก็อาจฆ่าพวกอิออร์มุนแดนเดอร์ได้ด้วยซ้ำ โลกิคงเห็นว่ามันไม่คุ้มเสียนั่นแหละ”


เรื่องโลกิเกลียดชังเทพ แต่หวงแหนฮาเร็มของตนยิ่งกว่าอะไรมีมาทุกยุคทุกสมัยอยู่แล้ว หากโลกิชนะแต่แลกกับการสูญเสียคนรักทั้งหลายไป ต่อให้ได้โลกทั้งใบมาครองมันก็คงสูญเปล่า


“แต่เราจะไปสู้กันที่ใต้รากอิกดราซิลจริงเหรอ?” ธอร์ไม่แน่ใจในเรื่องนี้นัก “มันเป็นชัยภูมิที่ได้เปรียบของโลกิเชียวนะ”


“ถ้าไม่เสนอแบบนี้ มันก็อาจจะไม่ยอมล่าถอยก็ได้ แต่การที่เราเสนอสิ่งที่มันได้เปรียบนั่นแหละที่ทำให้มันกล้าตอบรับ ตอนนี้จะยังไงก็ช่างข้าต้องหาทางไม่ให้ทำสงครามในตอนนี้ เพราะข้าไม่พร้อมที่จะต่อสู้!”


มาร์ลันยกมือกุมอก ใบหน้าซีดเซียว ยูดัมทำท่าจะมาประคองอีกครั้งแต่กลับถูกปัดอย่างแรง


“ไม่ต้องมาแตะ ข้ากลับขึ้นรถเองได้!”


ยูดัมชะงัก ก่อนจะชักมือกลับอย่างรวดเร็ว เขามองส่งมาร์ลันเดินอย่างเชื่องช้าขึ้นรถม้าไป


“เฮ้... ข้าไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวหรอกนะ แต่ว่าเจ้าทะเลาะกับโอดินหรือ?”


จู่ๆ ธอร์ก็พูดขึ้นมา ยูดัมปรายหางตามองเทพเจ้าแห่งสายฟ้า


“เพราะอะไรเจ้าถึงคิดเช่นนั้น”


“ก็... ถ้าเป็นปกติเจ้าไม่ยอมถอยแค่นี้แน่น่ะสิ แบบว่า...” ธอร์ไม่รู้จะเรียบเรียงคำพูดยังไงจึงเกาหัว “หากโอดินบอกว่าไม่ ถ้าเจ้าเป็นห่วงเขาก็จะอุ้มไปเลยโดยไม่สนใจคำค้านน่ะ”


ยูดัมมองธอร์อย่างประหลาดใจ “เจ้าฉลาดกว่าที่ข้าคิดอีกนะเนี่ย”


“พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง เจ้าหาว่าที่ผ่านมาข้าโง่เหรอ!? ”


“ก็หรือไม่จริงเล่า ไอ้บ้า” ยูดัมหลุดขำ ก่อนจะเอากำปั้นชกอกเพื่อนเบาๆ “ขอบใจที่เป็นห่วงความสัมพันธ์ของข้ากับมาร์ลัน เพียงแต่เราอยู่ในช่วงที่... ต้องห่างกันสักพักน่ะ”


“ห่างกันสักพัก... นี่พวกนายอยู่ในช่วงหน่ายความรักกันแล้วหรือไง” ธอร์บ่นงึมงำ


“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ตรงข้ามเลยต่างหาก”


เพราะว่ารักมากจึงควรอยู่ให้ห่างเข้าไว้... นั่นแหละคือสิ่งที่เขาทำ


ยูดัมหยุดสนทนากับธอร์เพียงเท่านี้แล้วหันไปสั่งการทหาร


“จัดการพื้นที่นี้ให้เรียบร้อยแล้วกลับแอสการ์ด!”


“พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ!”


*****************************************


ความเงียบครอบคลุมภายในกองทัพอย่างยาวนาน นอกจากเสียงล้อบดขยี้ไปตามทางกับเสียงสรรพสัตว์คละเสียงลมหายใจแล้ว ทุกอย่างช่างเงียบสนิท


แหงละ เตรียมตัวมาขนาดนี้ แต่กลับไปอย่างเสียเที่ยว ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าผมจะไม่เข้าใจความคิดของราฮาฟหรอกนะ


หากตัดสินใจสู้ ต่อให้ชนะทางนี้ก็สูญเสียไปเยอะ ราฮาฟมีนิสัยของพระเอกอยู่นั่นคือรักและถนอมฮาเร็มของตน รวมถึงพวกพ้องมาก


เลื่อนไปแค่ปีเดียว มิหนำซ้ำยังเลือกสถานที่ทำสงครามเป็นใต้รากอิกดราซิลที่ชัยภูมิได้เปรียบ พวกโลกิมีกระทั่งเวลาเตรียมกับดักและหลุมพรางจัดการพวกเทพด้วยซ้ำ


แค่อดทนอีกปีเดียวก็จะจัดการพวกเทพได้ทั้งหมด


ถึงอย่างนั้นมันก็ต้องมีคนที่ไม่พอใจอยู่บ้างละนะ พวกทหารที่กระหายเลือดเหล่านั้นกระเหี้ยนกระหือรือจะฆ่าเทพมาก พอไม่ได้ฆ่าตามที่ตั้งใจย่อมหงุดหงิดและผิดหวังเป็นธรรมดา


ผมนั่งอยู่ที่พื้นรถ ไม่กล้าแม้แต่จะมองราฮาฟเลย เพราะผมรับรู้ถึงรังสีอาฆาตแผ่ออกมาจนขนแขนลุกเกรียวกราว


อย่าเก็บกดแบบนี้ได้ไหม! อยากจะระบายก็ระบายออกมาเลย! แบบนี้มันน่าอึดอัดนะเฟ้ย!


แน่นอนว่าผมไม่กล้าพูดออกไป กลัวอีกฝ่ายจะตบผมหัวหลุด


แต่ไม่นานความเงียบนี้ก็ถูกทำลายลงด้วยฝีมือของเฟนรีล


“ระ ราฮาฟ”


เฟนรีลกระโดดมาขึ้นรถของพวกเรา พวงหางสีน้ำตาลตกลงแสดงถึงความวิตกกังวล ท่าทางอังเกอร์โบดาน่าจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอรู้แล้ว


“...”


ราฮาฟไม่แม้แต่จะขานรับหรือชำเลืองมองเธอแม้แต่น้อย


“ราฮาฟ ข้าอยากขออธิบาย ข้าไม่เคยปากโป้งเรื่องของพวกเรา เรื่องของเจ้าให้ใครฟังเลยนะ!”


เสียงของเฟนรีลค่อนข้างดัง มันทำให้บริเวณใกล้ๆ กับขบวนรถเราได้ยินกันทั่ว ผมสังเกตว่าบางคนก็มองไปข้างหน้าแต่หูกลับกระดิกเหมือนตั้งใจจะรอฟังด้วยซ้ำ


ในที่สุดราฮาฟก็ยอมเอ่ย “ถ้าอย่างนั้น... พวกเขาจะรู้เรื่องของพวกเราอย่างละเอียดได้ยังไง? แม้แต่เรื่องความลับในห้องดอกไม้เขาก็ยังรู้ นอกจากเราสองคน หากข้าไม่เปิดปาก จะมีใครรู้ได้อีก”


ให้ตายเถอะ เสียงของราฮาฟนิ่งมาก... นิ่งจนน่าขนลุกเลยทีเดียว


เฟนรีลสะอึก สีหน้าของเธอบิดเบี้ยวประหนึ่งจะร้องไห้ออกมา “ข้าขอสาบาน! ข้าไม่ได้เล่าจริงๆ นะ! ราฮาฟ เจ้าก็รู้ว่าข้าเป็นคนยังไงนี่ ได้โปรดเชื่อข้าเถิดนะ!”


เธอเข้าไปกอดราฮาฟ หางนั่นฟาดหน้าผม แง่ง! เดี๋ยวก็กัดหางขาดเสียหรอก ยัยหนู!


ราฮาฟยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยแม้จะมีสาวมาซบอกร้องห่มร้องไห้ แต่ผมรู้ว่าตอนนี้ภายในหัวของเขาคงกำลังตีกันอยู่


จะยอมเชื่อเฟนรีลหรือไม่เชื่อแล้วกำจัดทิ้ง


หากเชื่อแล้วกลายเป็นว่าเชื่อผิดขึ้นมา เฟนรีลจะกลายเป็นศัตรูที่ร้ายกาจของราฮาฟไปในทันที ใครๆ ก็รู้ว่าพละกำลังของเฟนรีลนั้นมากขนาดพอฟัดพอเหวี่ยงกับอังเกอร์โบดาเลยเชียวนะ


แต่ถ้าไม่เชื่อแล้วฆ่าทิ้ง หากเรื่องมาเฉลยภายหลังว่าเธอบริสุทธิ์ ราฮาฟก็จะจมอยู่กับความรู้สึกผิดตลอดชีวิต


ผมลอบยิ้ม เอาละ จะเลือกทางไหนดีเล่าพ่อพระเอกนิยาย


ราฮาฟเงียบไปนานก่อนจะเอ่ยว่า “วานาลี... ต่อให้เจ้าพูดขนาดนี้ แต่ตอนนี้ข้า... ก็เชื่อใจเจ้าไม่ได้อีกแล้ว”


เฟนรีลถึงกับร้องไห้ ดวงตาคู่งามมองคนรักอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน


“เจ้า... ไม่เชื่อข้า?”


“แต่ข้าก็ฆ่าเจ้าไม่ลงเช่นกัน” ราฮาฟกล่าววางมือบนไหล่ของเฟนรีลและผละออก “ข้าจะให้เจ้ามีชีวิตอยู่ แต่ต้องถูกจองจำอยู่ที่หอคอยตลอดชีวิต”


ใบหน้าของเฟนรีลซีดเผือด ในขณะที่ผมหงุดหงิด


เหอะ สุดท้ายพระเอกก็ใจอ่อน ไม่กล้าฆ่าฮาเร็มตัวเองอยู่ดีแฮะ อุตส่าห์คิดว่าจะกำจัดภัยคุกคามเทพได้แล้วเสียอีก เซ็งเลย


ผมเหลือบตามองเฟนรีลที่ค่อยๆ เว้นระยะห่างจากราฮาฟ เอาเถอะ ถึงจะฆ่าหมาป่าสาวตัวนี้ไม่ได้ แต่ก็สร้างบาดแผลทางใจได้ ลองโดนคนที่ตัวเองรักบอกว่าไม่เชื่อ ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกเจ็บปวดและหมดหวังกันทั้งนั้นล่ะ


ไม่แน่ยัยนี่อาจจะหมดอาลัยตายอยากไปฆ่าตัวตายก็ได้…


ตูม!


ทันใดนั้นขบวนของพวกเราก็สั่นคลอน มีอะไรบางอย่างระเบิดตามมาด้วยเสียงกรีดร้อง ราฮาฟชะโงกหน้าออกไปเพื่อดูเหตุการณ์


“เกิดอะไรขึ้น!?”


“เหมือนว่ามีใครวางกับระเบิดเอาไว้ พอพวกทหารไปเหยียบมันเข้าก็เลยระเบิด!” เธร่ารายงานสถานการณ์ให้ฟังขณะกุมบังเหียนม้าที่ตื่นตระหนกไว้แน่น


“ฝีมือพวกเทพเป็นคนลงมืองั้นเหรอ!?” มีเน่โพล่งถามขึ้นมา ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด


“เป็นไปไม่ได้ เทพทำสัญญาไว้แล้ว การจู่โจมลอบทำร้ายถือเป็นการต่อสู้แบบหนึ่ง ถ้าพวกเขาทำก็เท่ากับผิดสัญญา!” ราฮาฟว่า สายตาเพ่งมองไปเบื้องหน้าทว่าเพราะระเบิดจึงทำให้เกิดกลุ่มควันโขมงอำพรางสายตา “ระวังตัวด้วยอาจจะมีมนุษย์ที่ไม่พอใจเราลอบโจมตีก็เป็นได้!”


ตูม!


พูดไม่ทันขาดคำก็มีระเบิดลูกที่สองตามมา แรงระเบิดนั้นหอบลมพัดมาที่รถ ม้าสองตัวที่เทียมรถไว้อยู่ถึงกับร้องเพราะความตกใจ สารถีคุมม้าไว้ไม่ได้ทำให้รถของเราวิ่งเตลิด และนั่นทำให้ขบวนทัพเริ่มเสียรูป


ผมจับเก้าอี้ในรถไว้แน่นประหนึ่งที่ยึดเหนี่ยวชีวิต นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย และทำไมผมต้องมาโดนลูกหลงด้วย!?


“ชิ!”


ราฮาฟสบถก่อนจะกระโดดไปยังด้านหน้า เขาจัดการคุมม้าแทนสารถีที่เลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูก ผมคิดว่าพ่อพระเอกของเราคงจะรับมือได้ จึงผ่อนคลายความตึงเครียดลง


กึง!


“เอ๋?”


แต่แล้วเบื้องหน้าผมก็มีคนในหน้ากากเหยี่ยวสีดำปรากฏตัวขึ้นแล้วตัดโซ่ที่พันธนาการผมไว้จนขาด


ผมอึ้งตาค้าง ทำไมเขาถึงปรากฏตัวต่อหน้าผมอีกแล้วล่ะ นี่จะมาช่วยผมจริงๆ เหรอเนี่ย!?


“แกเป็นใครน่ะ!?”


มีเน่เป็นคนเห็นชายสวมหน้ากากคนแรก จึงพุ่งมีดสั้นออกไปหมายจะสกัดขวาง แต่อีกฝ่ายกลับปัดมันไปอย่างง่ายดาย ก่อนจะยื่นมือมาคว้าแขนผมไว้


ความรู้สึกแผ่ออกมาทางการกระทำของเขาบอกว่า 'หนีกันเถอะ'


ผมสั่นสะท้าน ก่อนจะกัดฟันแล้วปล่อยตัวไหลไปตามการเคลื่อนไหวของเขา


“เจ้าอีกแล้วเหรอ!?” ราฮาฟที่ได้ยินเสียงวุ่นวายมาจากทางด้านหลัง จึงหันกลับมาดูและเห็นคนสวมหน้ากากกำลังลักพาตัวผมหนีไป “ดูท่าคราวที่แล้วข้าหักซี่โครงเจ้าไปยังไม่พอสินะ!”


ราฮาฟพึมพำรูนก่อนที่สายลมรุนแรงจะกลายเป็นใบมีดคมกริบหมายจะสับอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ ทว่าคนสวมหน้ากากก็ตั้งรูนป้องกันขึ้นมาทำให้รอดพ้นจากการโดนสับเป็นหมูบะช่อไปได้


“ยังหรอกน่า!”


คราวนี้ราฮาฟมาโจมตีด้วยตัวเอง ผมมองเห็นว่ารอบข้างก็มีคนพุ่งดาบมาเช่นกัน ประกายอันแหลมคมสะท้อนในดวงตาของผมช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก ทว่าคนสวมหน้ากากกลับดึงตัวผมเข้ามาในอ้อมกอด ได้ยินเสียงกระซิบที่แทบจะกลืนหายไปกับเสียงโห่ร้องรอบด้าน


“ไรโด”


ความรู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างดูดเข้าไปบังเกิดขึ้นอีกครั้ง ชั่วแวบหนึ่งก่อนที่พวกเราจะหายไป ผมมองเห็นสีหน้าอันเดือดดาลของราฮาฟ


“แก!!!”


ราฮาฟใช้รูนจู่โจมพวกเราอีกครั้ง คราวนี้คนสวมหน้ากากตั้งรับไว้ได้ไม่ดี การโจมตีจึงกระแทกเข้ากับหน้ากากจนมันเผยอออก ใบหน้าที่ผมเห็นนั้นกลับทำให้ตกตะลึง


“เจ้า...”


ไม่ใช่แค่ผมที่ตกใจ ราฮาฟและคนรอบข้างก็เห็นเช่นกัน


“มุกันดา!”


ราฮาฟตะโกนเรียกชื่อได้เพียงเท่านั้น ร่างของพวกเราสองคนก็หายลับไป


*อ่านถึงตรงนี้ทุกคนคงคิดว่าอะไรยังไง เกิดอะไรขึ้น!? ไหนว่ามุกันดาตายแล้วไง แล้วมาร์ลันตกใจอะไร เรื่องนั้น... ไว้รอติดตามตอนต่อไปค่ะ!

ปล. นอกจากวันนี้จะเป็นวันวาเลนไทน์แล้ว ยังเป็นวันเกิดของไรท์ด้วยค่ะ >///< Happy birthday to me! (ร้องให้ตัวเองก็ได้เหรอ 55555) ไรท์จะมาลงนิยายต่อให้อีกตอนค่า!

สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะ ขอให้ความสุขเบ่งบานดั่งเช่นดอกไม้!

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

คอมเมนท์ = กำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 581 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #1362 Kamonchanoknamak (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:20
    HBD ย้อนหลังนะคะ~! ขอให้มีความสุข มีโชค อนามัยแข็งแรงนะคะ~
    #1,362
    0
  2. #1331 ChanBaek_6104 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:22

    HBD จ้า ขอให้มีความสุขมากๆน่า
    #1,331
    1
    • #1331-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      16 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:07
      ขอบคุณค่า >///<
      #1331-1
  3. #1329 janjirasuso (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:40
    ค้างงงงงง
    #1,329
    0
  4. #1328 จะเป็นเมียPSJ. (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:37
    สุขสันต์วันเกิดนะคะไรท์ แงงงงงงงงอยากให้น้องกลับมาเจอกับชายาเร็วๆสงสารรรร
    #1,328
    1
    • #1328-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:12
      ขอบคุณค่ะ แต่น้องมีคนมาช่วยแล้ว น่าจะดีขึ้น(?)นะ
      #1328-1
  5. #1327 chalisa1111 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:37
    สงสารน้องงง แงงงง
    #1,327
    1
    • #1327-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:11
      มาช่วยให้กำลังใจน้องกันนะคะ
      #1327-1
  6. #1326 Highbuff (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:44
    เนลโลเหรออออ
    #1,326
    1
    • #1326-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:11
      ใช่หรือเปล่าน้่า
      #1326-1
  7. #1325 real_pyc (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:17
    สสวก.นะคะไรท์ขอให้มีความสุขมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นในทุกๆวันนะคะ
    #1,325
    1
    • #1325-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:11
      ขอบคุณค่า > <
      #1325-1
  8. #1324 TwinBear (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:02
    ว่าแล้วเชียว! ฉันว่าแล้ว มุกันดาจริงๆด้วย อ้ากกก แล้วพวกสามีของนายเอกเราจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย โฮฮฮ
    #1,324
    2
    • #1324-1 TwinBear(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:03
      แล้วก็ดันคิดว่าเนลโลกับมุกันดาเป็นคนเดียวกันซะได้ จะจริงมั้ยนะ ถ้าใช่จะกราบงามๆเลย อย่างน้อยน้องของเราก็ยังมีคนที่รู้ถึงการมีอยู่อ่ะ อุแงง
      #1324-1
    • #1324-2 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:10
      เดี๋ยวมารอลุ้นกันนะคะ
      #1324-2
  9. #1323 มุกึๆ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:31

    งื้ออ สุขสันต์วันเกิดนะคะไรท์~
    และสุขสันต์วันวาเลนไทน์ด้วยค่าา ขอให้มีความสุขมากๆนะค้า <3
    #1,323
    1
    • #1323-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:10
      ขอบคุณนะคะ สุขสันต์วันวาเลนไทน์ มีความสุขมากๆ เช่นกันค่ะ
      #1323-1
  10. #1322 Fah Skye (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:26
    Happy birthdayกับHappy Valentines ค่ะ
    #1,322
    0
  11. #1321 oilcaesar (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:54
    สุขสันต์วันเกิดค่ะ
    #1,321
    1
    • #1321-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:37
      ขอบคุณค่ะ > <
      #1321-1
  12. #1319 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:46
    HBD นักเขียนค่ะ
    ว่าแต่มุกันดานี่ใคร ลืมแล้ววววว ความจำเรื่องตัวละครเราสั้นมากมาย XD
    #1,319
    1
    • #1319-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:37
      ขอบคุณค่า 'มุกันดา' คือตัวละครที่อยู่ฝั่งโลกิค่ะ ปรากฏตัวตอนน้องโดนยาพิษแล้วเขาไปขอยาแก้พิษกับโลกิไงคะ ^ ^ ปรากฏตัวตอนที่ 23 "ไม่มีความลับบนโลกใบนี้"
      #1319-1
  13. #1318 littleUto (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:05
    HBD ไรค้าบ มีความสุขมากๆน้าาา
    #1,318
    1
    • #1318-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:37
      ขอบคุณนะคะ ขอให้มีความสุขเช่นกันค่ะ ^ ^
      #1318-1
  14. #1317 C. Lanatus (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:58
    มุกันดา!! ไม่รู้ทำไมนะ..แต่เดาว่าน่าจะเป็นเนลโลล่ะ..
    #1,317
    1
    • #1317-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:36
      เดี๋ยวมาดูกันนะคะว่าเดาถูกไหม ^ ^
      #1317-1
  15. #1316 aonapipan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:22
    Happy birthday คร่าาาาาาาอยู่กันไปนานๆนะค่ะเเล้วก็มาอัพบ่อยๆดเ้วยนะ????????
    #1,316
    0
  16. #1315 aonapipan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:22
    Happy birthday คร่าาาาาาาอยู่กันไปนานๆนะค่ะเเล้วก็มาอัพบ่อยๆดเ้วยนะ????????
    #1,315
    1
    • #1315-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:35
      ขอบคุณค่า จะพยายามอัพนะ 55555
      #1315-1
  17. #1314 I'm Princess. (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:19

    HBD ปล.มุกันดาคือใคร...เคยออกมาด้วยหรอ5555

    #1,314
    1
    • #1314-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:35
      ขอบคุณค่ะ 'มุกันดา' คือตัวละครที่อยู่ฝั่งโลกิค่ะ ปรากฏตัวตอนน้องโดนยาพิษแล้วเขาไปขอยาแก้พิษกับโลกิไงคะ ^ ^ ปรากฏตัวตอนที่ 23 "ไม่มีความลับบนโลกใบนี้"
      #1314-1
  18. #1313 cCONTRAa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:01
    แฮปปี้เบิร์ดเดย์ค้าาาาาา ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
    #1,313
    1
    • #1313-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
      ขอบคุณค่า ขอให้มีความสุขมากๆ เช่นกันค่ะ
      #1313-1
  19. #1312 +bobow+ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:49
    เดี๋ยวนะ เดี๋ยวนะ!!!! มุกันดาคือใครวะ
    #1,312
    2
    • #1312-1 I'm Princess.(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:18
      นั่นสิ5555
      #1312-1
    • #1312-2 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
      'มุกันดา' คือตัวละครที่อยู่ฝั่งโลกิค่ะ ปรากฏตัวตอนน้องโดนยาพิษแล้วเขาไปขอยาแก้พิษกับโลกิไงคะ ^ ^ ปรากฏตัวตอนที่ 23 "ไม่มีความลับบนโลกใบนี้"
      #1312-2
  20. #1311 pnnww (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:40
    แงง อ่านเยอะละลืม มุกันดานี่คือใครนะคะ แงงง
    #1,311
    2
    • #1311-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
      'มุกันดา' คือตัวละครที่อยู่ฝั่งโลกิค่ะ ปรากฏตัวตอนน้องโดนยาพิษแล้วเขาไปขอยาแก้พิษกับโลกิไงคะ ^ ^ ปรากฏตัวตอนที่ 23 "ไม่มีความลับบนโลกใบนี้"
      #1311-1
  21. #1310 กอลลิล่าแพนแพน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:40
    มุกันดาเป็นใครร มุกันดา ถอดหน้ากากครับ!!
    #1,310
    1
    • #1310-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:33
      เดี๋ยววันนี้ก็ได้ถอดหน้ากากแล้วค่ะ 555555
      #1310-1
  22. #1309 lottenudie (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:54
    แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะคะ ขอให้มีความสุขมากๆค่า
    #1,309
    1
    • #1309-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:32
      ขอบคุณค่ะ มีความสุขเช่นกันนะคะ
      #1309-1
  23. #1308 Kitsay (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:54
    สุขสันต์วันเกิดดด
    #1,308
    1
    • #1308-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:32
      ขอบคุณค่า > <
      #1308-1
  24. #1307 poppyyifan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:45
    สุขสันต์วันเกิดค่าาา ขอให้มีความสุขมากๆน้า
    #1,307
    1
    • #1307-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:31
      ขอบคุณมากๆ ค่ะ มีความสุขเช่นกันน้า
      #1307-1
  25. #1306 Hyohun (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:41
    ค้างมากกกก แต่HBDนะไรท์ ขอให้มีความสุขในทุกๆวันน้าาา~
    #1,306
    1
    • #1306-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 41)
      15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:31
      ขอบคุณนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆ เช่นกันค่ะ
      #1306-1