[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 30 : ประกาศครั้งที่ 28 ผมไปแย่งซีนคุณนางเอกเสียแล้ว!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 566 ครั้ง
    26 ม.ค. 63

ประกาศครั้งที่ 28 ผมไปแย่งซีนคุณนางเอกเสียแล้ว!?


นี่มันหนีเสือปะจระเข้ชะมัด ไม่สิ หรือจะใช้คำว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดดีนะ


ผมถูกกลุ่มชายแปลกหน้าคุกคามไม่พอ ยังมาเจอพระเอกของเรื่องโดยบังเอิญอีก มันคงจะดีถ้าผมเป็นสาวน้อยธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ใช่โอดินคู่ปรับตลอดกาลของโลกิแบบนี้!


ตายๆ ทำไมผมถึงได้ซวยอย่างนี้ก็ไม่รู้


เมื่อเห็นเพื่อนถูกต่อยคว่ำ พวกมันก็ไม่ได้ใจเย็นอีกต่อไป ต่างคนต่างถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมลุยกับโลกิเต็มที่


“แก... บังอาจทำร้ายพวกของข้าเหรอ!! ข้าไม่ปล่อยแกไปแน่!”


“ใช้คนหมู่มากรุมแบบนี้ ไม่ค่อยยุติธรรมเลยนะ” ราฮาฟว่าบุ้ยปากไม่พอใจ ดึงตัวผมเข้ามาแนบชิดกว่าเดิม จนจมูกได้กลิ่นหอมๆ คล้ายสมุนไพร “แต่เพื่อสาวน้อยคนนี้แล้ว ข้าคงต้องทำอะไรสักอย่างละนะ”


เดี๋ยวนะ? ใครเขาขอให้ช่วยกัน


ผมกำลังจะอ้าปากว่าให้ปล่อยตัว แต่ราฮาฟกลับช้อนตัวผมขึ้นมา จากนั้นก็กระโดดถีบชายที่ยืนขวางเส้นทางแล้วชิ่งเผ่นหนีไปโดยกระเตงผมไปด้วย!?


ราฮาฟยิ้มให้ผม “ข้าฝีมือไม่ดีมากเท่าไหร่ แต่เรื่องหนีนั้นถนัดมาก ไม่ต้องห่วงนะ ข้าจะพาเจ้ารอดพ้นจากพวกมันได้แน่นอน”


ใครเขาขอกันหา!?


“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ คือว่าข้าน่ะ...”


“มันหนีไปแล้ว!”


“ไล่ตามมันไป!”


พวกมันวิ่งไล่เราประหนึ่งกระทิงดุ ผมกลืนคำขอที่จะให้อีกฝ่ายปล่อยผมทันที เพราะตอนนี้ขอแค่หนีรอดจากพวกนั้นก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง


ในหมู่บ้านตอนนี้ชุลมุนวุ่นวายกับงานเทศกาล ฉะนั้นจึงไม่ง่ายเลยที่จะหลบหลีกสิ่งกีดขวางตามทางเดิน ไม่ว่าจะผู้คน รถม้า รถเข็น ลังข้าวของต่างๆ แต่ราฮาฟกลับพลิ้วหลบไปมาได้ไม่มีสะดุด แถมยังไม่เหน็ดเหนื่อยทั้งที่อุ้มผมไว้ในอ้อมแขนแท้ๆ


อืม... ผู้ชายบนโลกนี้ทุกคนล้วนแข็งแกร่ง ยกเว้นมาร์ลันสินะ ผมชักจะปลงตก


เพราะมีสิ่งกีดขวางบนถนนทำให้พวกมันวิ่งตามพวกเราช้าลง แถมยังโดนผู้คนต่อว่าที่ทำข้าวของเสียหายด้วย ผมแอบแลบลิ้นให้ พวกมันเห็นแล้วก็ได้แต่กระทืบเท้าด้วยความโกรธ ทว่าไม่อาจไล่ตามพวกเรามาได้ทันอีกแล้ว


“คือปล่อยข้าลงได้แล้วมั้ง”


พวกเราวิ่งจนออกมาถึงชายหาดแล้วคาดว่าพวกมันคงตามไม่ทันแล้วละ


“ไปอีกสักนิดแล้วกันนะ ปลอดภัยไว้ก่อน” ราฮาฟตอบผม ขณะวิ่งย่ำไปบนพื้นทราย ขนาดทรายอ่อนนุ่มแบบนี้เขาก็วิ่งเร็วไม่มีตกเลยแฮะ สมแล้วที่เป็นพระเอกของเรื่อง


เพราะถูกอุ้มอยู่ผมเลยได้เห็นดวงหน้าของอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิด ผมเห็นหน้าหมอนี่บ่อยในภาพประกอบนิยาย ยอมรับว่ามันเป็นคนหล่อ หล่อแบบสุภาพชนแต่แฝงความชั่วร้ายไว้ประมาณหนึ่ง มิหนำซ้ำหมอนี่เป็นพระเอกกินเนื้อถ้าสาวๆ ให้ท่า เขาก็พร้อมที่จะเล่นด้วย กล้ายั่วมาก็กล้าทำอะไรเกินเลย เป็นคาแรกเตอร์สไตล์หนุ่มกร้าวใจที่สาวๆ พากันคลั่งไคล้ ผมอิจฉาราฮาฟเหลือเกิน!


เขารับรู้ถึงสายตาผมจึงก้มลงมอง จนแก้มของหมอนี่เกือบจะแตะจมูกผม


“สาวน้อย มองหน้าข้ามีอะไรหรือ?”


อื้อฮือ จงใจอ่อยสินะ จงใจใช่ไหม!? หมอนี่ยื่นหน้ามาใกล้แล้วถามเสียงทุ้มต่ำแบบนี้ สาวที่ไหนจะต้านทานได้ ร้อยทั้งร้อยต้องมีเขินหน้าแดงกันบ้างแหละ ขนาดผมยังหัวใจกระตุกไปแวบหนึ่งเลย


“ข้าก็แค่มองหน้าคนที่ช่วยชีวิตไว้เท่านั้น” ผมตอบหน้าตายสุดๆ “ขอบคุณที่ช่วยนะ แต่เจ้าไม่น่าหาเรื่องให้ตัวเองเดือดร้อนเลย เดี๋ยวก็โดนหมายหัวเอาหรอก”


“ไม่เป็นไร ยังไงวันนี้ข้าแวะมาเดินเล่นงานเทศกาลเท่านั้นก็จะกลับแล้ว ไม่อยู่นานนักหรอก” ราฮาฟว่า ก่อนจะหยุดวิ่ง “เอาละ ถ้าเป็นที่นี่คงไม่เป็นไรแล้ว”


เขาปล่อยผมลงอย่างนุ่มนวลเป็นที่สุด ผมกวาดตามองไปรอบๆ พวกเราอยู่บนหาดแห่งหนึ่งที่ผมไม่คุ้นตาเอาเสียเลย ทั้งที่ผมมาเดินเล่นออกบ่อยแท้ๆ แต่ไอ้ป่าเขียวครึ้มด้านบนกับหาดทรายที่มีแต่เปลือกหอยสีขาวเกลื่อนนี่มันอะไรกัน? แถมมีปะการังสีชมพูกับสีขาวขึ้นมาเกยตื้นเยอะแยะเลยด้วย


“นี่เรามาอยู่ที่ไหนกัน?”


“หาดอย่างไรเล่า อาจจะค่อนมาทางเหนือของหมู่บ้านนิดหน่อย” โลกิว่า ปลายเท้าวาดเอาปะการังสีชมพูขึ้นมาจนทรายขาวลอยฟุ้ง “ที่นี่เป็นสุสานทะเลที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยเดินผ่านมาน่ะ”


“มีอย่างนี้ด้วย? แต่ข้ามาเดินเล่นอยู่ทุกวันเลยนะ มันเชื่อมต่อกับหาดหลักของหมู่บ้านหรือเปล่า?” ผมมองไปรอบๆ เพื่อสำรวจ ยังไงก็ไม่คุ้นตาที่นี่จริงๆ


“เชื่อมสิ ก่อนหน้านี้น่ะนะ”


“หมายความว่ายังไง?”


ผมสังหรณ์ใจไม่ดีจึงหันไปหาโลกิ เจ้าตัวยังคงรอยยิ้มแบบสุภาพชนเอาไว้ วาดปลายนิ้วไปยังน้ำทะเลที่เอ่อล้นขึ้นมา


“หาดนี้เป็นแอ่งสูงขึ้นมา ในขณะที่บริเวณอื่นนั้นต่ำ พอน้ำขึ้นสูงมันก็จะไม่มีทางเดินอีกต่อไป เจ้าคงเคยเดินเล่นริมหาดตอนที่น้ำขึ้นสูงจึงไม่เห็นเส้นทางมาที่หาดฝั่งนี้น่ะสิ”


ผมมองน้ำทะเลที่เพิ่มปริมาณและคืบคลานขึ้นมาบริเวณที่เราอยู่เรื่อยๆ ผมก็อ้าปากค้าง


“นี่หมายความว่าเราติดเกาะไม่ใช่เหรอ!?”


“ก็ใช่นะ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวช่วงเย็นๆ น้ำมันก็ลดแล้ว” โลกิบอกแบบไม่ทุกข์ไม่ร้อน “ทนเอาหน่อยนะ”


แบบนี้ทนได้ที่ไหนเล่า!?


ผมไม่อยากอยู่ที่นี่กับตัวอันตรายสองต่อสอง อีกอย่างหากผมหายไปโดยไม่บอกกล่าว พวกอาซราต้องรีบร้อนตามหาผมแน่ จะทำให้พวกเขาเป็นห่วงไม่ได้


“ต้องรอถึงเย็นเชียว!? แบบนั้นไม่ได้หรอกนะ ข้ามาเที่ยวกับสามี หากข้าหายตัวไปเขาจะเป็นห่วงได้ มีทางอื่นพากลับไปหมู่บ้านไหม!?”


ราฮาฟเงยหน้าขึ้นมองไปทางป่าด้านบน “ทางนั้นไง ลัดเลาะป่าลงใต้ก็จะไปถึงหมู่บ้าน”


“งั้นเหรอ ขอบคุณที่ช่วยเหลือ สักวันจะหาทางตอบแทนแล้วกัน ข้าขอตัวก่อน!”


ผมรีบร้อนจะไป ทว่าหมอนั่นกลับคว้าแขนผมไว้


“แล้วสาวน้อยจะตอบแทนข้ายังไงหากไม่รู้ชื่อของข้า ไหนจะที่อยู่ของข้าอีก กว่าเราจะได้มาพบกัน คงกลายเป็นชาติหน้าแล้ว” ราฮาฟยิ้มแล้วกำข้อมือผมแน่น แววตาคู่นั้นไม่ยินยอมจะให้ผมไป


อะ อะไรเนี่ยผู้ชายคนนี้!?


ผมพยายามข่มตัวเองให้ใจเย็นไว้ ไม่เป็นไรน่า ยังไงเสียตอนนี้เขาไม่รู้ว่าผมคือโอดินตีบทเป็นสาวน้อยผู้บอบบางไปก่อนแล้วกัน!


“ถ้าอย่างนั้น… บอกนามของเจ้ามาสิ”


“ตามหลักแล้วคนถามควรต้องบอกชื่อก่อนไม่ใช่เหรอ”


อ้าว ไอ้นี่กวนเสียแล้ว ผมกดมุมปากตัวเองไม่ให้บิดเบ้ขึ้น ขณะตอบว่า


“ข้ามีนามว่าลัน” ย่อชื่อเอาละกัน


“ข้าชื่อราฮาฟ” เขาตอบทันที แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือผม “ส่วนเรื่องตอบแทนข้าขอให้ลันช่วยข้าตอนนี้เลยได้หรือไม่”


“เอ๊ะ ตอนนี้เลยเหรอ?”


หมอนี่มีข้อเรียกร้องปัจจุบันทันด่วนชะมัด ว่าแต่จะขอให้ช่วยอะไรเนี่ย


“ใช่ ตอนนี้” ราฮาฟยืนยัน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแฝงความเขินอายนิดหน่อย “พอดีข้าจะหาของขวัญไปฝากภรรยา ได้ยินว่าที่นี่มีเปลือกหอยสีฟ้าอยู่ ว่ากันว่ามันจะทำให้คำอธิษฐานสมหวัง แต่หาดนี้กว้างเกินไปข้าคงหาคนเดียวให้เจอในวันนี้ไม่ได้แน่”


เป็นคำขอที่ไม่เหลือบ่ากว่าแรงอะไร แต่... มันเสียเวลาเฟ้ย!


ผมขยับตัวยุกยิก “ข้าอยากจะช่วยนะ แต่ข้าเองก็รีบ ข้าว่าเจ้าหาอย่างอื่นไปเป็นของขวัญให้ภรรยาเถิด”


“แต่ข้าอยากจะให้สิ่งนี้กับภรรยาจริงๆ” ราฮาฟยังคงยืนกราน “ไม่นานมากหรอก ถ้าถึงเที่ยงแล้วหาไม่เจอ ข้าจะยอมตัดใจ ถือว่าลันตอบแทนข้าสักครั้ง”


“คือ...”


“ได้โปรดเถิดนะ” ราฮาฟเว้าวอน


อย่ามาทำตาละห้อยน่าสงสารนะ! นิสัยเอ็งน่ะขัดกับรูปลักษณ์ภายนอกตั้งเยอะ!


ผมคิดว่าหากปฏิเสธต่อไป ราฮาฟก็ต้องหาวิธีอื่นมารั้งตัวผมแน่ๆ นิสัยของหมอนั่นก็เป็นอย่างนี้ ผมถอนหายใจหนักๆ พลางว่า


“แค่ถึงเที่ยงเท่านั้นนะ…”


“ได้ ขอบใจ ลัน”


ราฮาฟยิ้มกว้างแล้วยอมปล่อยมือผมในที่สุด ผมได้แต่ก้มหน้าลงไปมองหาเจ้าเปลือกหอยสีฟ้านั่น


จากทางหางตาผมเห็นเขาตั้งใจหาหอยที่ว่าอยู่ใกล้ๆ ราฮาฟหยิบขึ้นมาแล้วก็วางลงด้านบนของผืนทรายเพื่อให้เห็นชัดๆ ว่าเปลือกหอยนี้ไม่ใช่และเป็นการบอกตำแหน่งว่าจุดนี้เคยค้นแล้ว


ว่าแต่... ทำไมผมรู้สึกว่าสถานการณ์มันดูเดจาวูจัง?


ผมไม่เคยไปขุดหาเปลือกหอยหรอกนะ ทั้งในโลกเก่าและที่นี่ มันเหมือนกับว่ามันเคยอ่านผ่านตามากกว่า...


อ่านผ่านตาเหรอ จริงสิ ฉากนี้มีในนิยายนี่นา!?


ผมอดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ ใช่แล้ว! มันเป็นฉากที่พระเอกมาเดินเที่ยวเล่นในโลกมนุษย์เพื่อหาของขวัญไปให้ภรรยาในฮาเร็มของตน จนไปได้ยินเรื่องเปลือกหอยสีฟ้า ระหว่างทางก็ช่วยสาวน้อยชาวมนุษย์ผู้โชคร้ายไว้ พาเธอมาที่หาดแห่งนี้เพื่อช่วยตามหาเปลือกหอยสีฟ้า จากนั้นพระเอกก็พูดคุยกับเธอคนนั้นจนอีกฝ่ายถูกปักธง เผอิญเธอก็กำลังจะถูกจับคลุมถุงชนให้แต่งกับคนที่ไม่ได้รักจึงขอให้พระเอกพาหนีไปด้วย แล้วเจ้าตัวบ้าจี้ยอมจนสุดท้ายผู้หญิงคนนั้นตกเป็นสาวในฮาเร็มพระเอกอีกหนึ่งคน


ผมเหงื่อตก นี่ผมแย่งซีนในนิยายมาจากสาวในฮาเร็มพระเอกเสียแล้ว!


**********************************************


นี่มันบ้าชัดๆ! แต่ไม่ ผมจะไม่ลงเอยแบบเดียวกับผู้หญิงคนนั้นเพราะผมมีคนรักแล้วและไม่มีปัญหาอะไรด้วย เรื่องที่จะทำให้หวั่นไหวก็ไม่มีเช่นกัน ฉะนั้นข้ามไปได้เลย!


ถึงอย่างนั้นผมก็รู้สึกสงสารนางเอกในฮาเร็มคนนั้น… ป่านนี้คงถูกจับแต่งงานไปแล้วละมั้ง


“เคยได้ยินตำนานเรื่องสุสานเปลือกหอยของหมู่บ้านนี้หรือเปล่า?”


ระหว่างที่เรามองหาเปลือกหอยสีฟ้าอยู่ราฮาฟก็พูดขึ้นมา อีเวนต์จีบเริ่มแล้วสินะ แต่น่าเสียดายหน่อยที่ผมไม่ใช่สาวน้อยไร้เดียงสา ตำนานที่ว่านั่นผมก็รู้อยู่ก่อนแล้วจากการอ่านหนังสือ


“แน่นอนรู้สิ” ผมตอบออกไปอย่างมั่นใจ “ที่ว่ามีคนมาสาบานรักกันที่นี่ให้เหล่าเปลือกหอยที่มีจิตวิญญาณแห่งท้องทะเลเป็นพยานแล้วความรักจะได้รับการปกปักรักษาคุ้มครองใช่ไหมล่ะ เพราะแบบนี้ถึงมาหาเปลือกหอยสีฟ้าให้ภรรยาสินะ”


หึๆ ผมรู้แกวหรอกน่า พูดดักทางเสียเลย แบบนี้คงสร้างอีเวนต์จีบไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ ธงหักไปซะ!


ราฮาฟยิ้ม “รู้ดีเหมือนกันนะ”


“ก็แค่บังเอิญได้ยินมาน่ะ”


“งั้นลันก็รู้อีกตำนานหนึ่งของสุสานเปลือกหอยเหมือนกันสินะ”


ไม่รู้ทำไมพอราฮาฟพูดแบบนี้ จู่ๆ บรรยากาศรอบด้านก็เย็นยะเยือกเหมือนจับแข็ง ทั้งที่มีแดดส่องลงมา ผมหยุดมือที่กำลังค้นหาเปลือกหอยบนผืนทรายเมื่อรู้สึกว่าหมอนั่นมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของผม เงาดำที่ทาบทับลงมาช่างดูคุกคามอย่างยิ่ง


ผมข่มใจไม่ให้ตื่นตระหนก “ตำนานอะไร? มีตำนานอื่นอีกเหรอ”


“มีสิ แต่มันไม่ค่อยแพร่หลายในหมู่ชาวบ้านเท่าไหร่ อีกอย่างหากมีคนรู้คงทำลายบรรยากาศการท่องเที่ยวน่าดูเลย” ราฮาฟหัวเราะ แต่ดวงตาสีดำคู่นั้นกลับไม่ยิ้ม “ว่ากันว่าสุสานเปลือกหอยเป็นสถานที่คู่แค้นในอดีตมาฆ่าฟันกัน ถ้าหากฝังร่างของคนที่เกลียดไว้ที่นี่ ผู้ที่ทำการฝังจะมีชีวิตที่รุ่งโรจน์... ตลอดไป”


ผมผงะถอยไปโดยสัญชาตญาณ ใจร้องเตือนถึงอันตราย ในตอนนั้นเองที่มีเสียงบางอย่างขาดผึง


กึก...


สร้อยของผมร่วงหล่นลงบนผืนทรายตามมาด้วยความรู้สึกแสบร้อนที่ด้านหลังต้นคอ ผมเข้าใจในทันทีว่าเชือกนี้ไม่ได้ขาดด้วยตัวของมันเอง แต่มีคนจงใจตัดมัน!


ราฮาฟก้าวเข้ามาใกล้ ปลายเท้าบดขยี้จี้ห้อยคอที่สลักอักษรรูนแมนนาซเอาไว้


“แมนนาซ... อาจหลอกลวงพวกมนุษย์ได้ แต่กับเทพด้วยกันน่ะ มันไม่ง่ายหรอกนะ”


หมอนี่รู้!? ผมขนลุกซู่ขึ้นโดยพลัน ก้าวถอยห่างออกไปก้าวใหญ่ๆ ตั้งท่าระวังภัย


“เจ้า... จงใจช่วยและพาข้ามาที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว?”


“ถูกต้อง” ราฮาฟบอกด้วยรอยยิ้มที่แสนจะชั่วร้าย “รู้ไหมตอนที่ข้าเห็นเจ้าในแวบแรกข้ายินดีมากขนาดไหน”


สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว มันไม่มีบทพูดโรแมนติกแบบในนิยาย มีแต่จิตสังหารแห่งการฆ่าฟัน


“ทางนี้ก็ตกใจที่พบเจ้าเช่นกัน ช่างเป็นความบังเอิญที่น่าชังเสียเหลือเกิน” ผมเย้ยหยันต่อความซวยของตัวเอง


“นั่นสินะ แต่ข้ากลับยินดีมากกว่า” ราฮาฟขยับเข้ามาใกล้ ผมก็ก้าวถอยรักษาระยะห่าง “ข้าอยากจะเจอมานานแล้ว มนุษย์ที่มาอยู่ในร่างของเทพ โอดินเป็นคนแบบไหนกัน?”


หมอนี่รู้ตัวจริงของผม!?


ความกลัวของผมกลายเป็นจริงแล้ว รวมถึงสิ่งที่นอร์นเตือนด้วย การที่ ราฮาฟรู้ว่าผมเป็นมนุษย์ไม่ใช่เรื่องดีเลย


“การที่ข้าเป็นมนุษย์มาอยู่ในร่างเทพมีอะไรน่าสนใจกัน”


“น่าสนใจสิ เพราะที่ผ่านมามาร์ลันคนนั้นมักจะทำอะไรโง่ๆ แต่อยู่ๆ กลับชาญฉลาดขึ้นมาได้มันไม่ธรรมดา” ราฮาฟว่า ยังคงไม่ลดละที่จะเข้าใกล้ตัวผมให้ได้ “เจ้ารู้เรื่องส่วนตัวของข้าได้ยังไง ที่ข้าเรียกสปิลบีว่าบีบี้ ไหนจะรู้ความสามารถของบีบี้จนปรุโปร่งอีก แถม... เจ้าจงใจสร้างข่าวผิดๆ เพื่อให้ปีศาจระแวงข้าอีก เจ้าทำได้ยังไง?”


ผมถูกต้อนจนมาถึงทางตันแล้ว ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับกำแพงผา ผมรู้ตัวว่าไม่มีทางหนี ผมกำมือแน่นเตรียมรับมือการจู่โจมใดๆ ที่อาจพุ่งมาขณะชวนคุยถ่วงเวลาคิดหาแผนการ


“ข้าแค่รู้มาจากนอร์นเท่านั้น ข้ามันแค่คนธรรมดาจะไปรู้ลึกอะไรพวกนั้นได้ยังไง”


“โกหกไม่เนียนเลยนะ” ราฮาฟยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คราวนี้เจ้าตัวอยู่เบื้องหน้าของผมแล้ว “เจ้าอาจจะอ้างชื่อของนอร์นมาหลอกเทพองค์อื่นได้ แต่ไม่ใช่ข้า นอร์นไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นได้หรอก มันรู้ละเอียดเกินไป สิ่งที่นอร์นเห็นคือภาพรวมทั้งหมดของอดีต ปัจจุบันและอนาคต พวกเขาอาจบอกได้ว่าข้ากับบีบี้สนิทกันเหมือนสหาย แต่ไม่มีทางบอกได้ว่าข้าเรียกเขาว่าอะไรแน่”


ฉลาด! ผมควรจะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ยที่พวกอาซราไม่สังเกตในเรื่องนี้


“ถึงอย่างนั้นข้าก็บอกไม่ได้หรอกว่ารู้ได้ยังไง” ผมขี้เกียจจะแถแล้ว เดี๋ยวยังไงก็ต้องถูกจับผิดได้อยู่ดี สู้ไม่พูดเลยดีกว่า


“งั้น... ข้าจะเค้นถามเอง”


ทันใดนั้นราฮาฟก็ยื่นมือออกมา ผมรีบเรียกหอกกุงเนียร์ขึ้นมาปัด ถือว่าการกระทำของผมถูกต้องเพราะเมื่อหอกสัมผัสกับมือนั้นก็มีเสียงดังเปรี๊ยะคล้ายไฟฟ้าช็อต จนหอกที่ผมถืออยู่ถึงกับสั่นสะเทือน


อึก! หมอนี่กำลังเยอะชะมัด แขนชาเลย!


ผมฉีกตัวออกมาแล้วถอยมาตั้งหลัก ราฮาฟยังคงท่าทีสบายๆ เอาไว้ ไม่ยอมชักอาวุธออกมาต่อกรกับผม


“ระวังตัวจังเลยนะ”


“แหงละ เจ้าคิดจะฆ่าข้านี่นา!”


ใครมันจะไปยอมยืนทื่อให้ถูกฆ่าตายกันเล่า! ผมคิดในใจ ตั้งหอกขึ้นมาป้องกัน


ราฮาฟส่ายหน้า “ข้าไม่ได้คิดจะฆ่าเจ้า”


“ไม่ได้คิดจะฆ่าแล้วเมื่อกี้มันอะไรเล่า!?”


ใครกันแน่ที่โกหกไม่เนียน! ไอ้ฝ่ามือเมื่อกี้มีกำลังพอจะฟาดผมตายในคราวเดียวเลยด้วยซ้ำ!


“อ๋อ” ราฮาฟโบกมือที่มีไฟฟ้าสถิตสีดำออกมา สายฟ้าสีดำที่เลื้อยบนมือดูน่ากลัวราวกับงู “ไอ้นี่มีไว้ดึงวิญญาณน่ะ เป็นเวทมนตร์โบราณ อยู่ร่างนั้นมันลำบากในการพาเจ้าไป ข้าเลยจะดึงวิญญาณไปแทนน่ะ”


ผมตาเบิกโต “ดึงวิญญาณ!? แล้วแบบนั้นมันต่างจากฆ่าข้าตรงไหน!”


“ก็แค่ฆ่าเจ้าจากร่างนี้เอง เอาน่ะ มันไม่เจ็บหรอก มามะ”


ราฮาฟย่างสามขุมเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มแสนน่ากลัว ถึงจะพูดอย่างนั้นใครจะโง่ยืดอกรับว่า'ได้สิ'กันเล่า! ไม่มีทาง!


มีทางเลือกอยู่สองทางระหว่างสู้กับหนี แต่ดูทรงแล้วพลังของอีกฝ่ายมีมากกว่าผม คนเดียวคงเอาไม่อยู่แน่ ฉะนั้นผมจึงตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้น นั่นคือ... วิ่งหนี!


“จะเล่นไล่จับเหรอ?” ราฮาฟพูดเสียงดังไล่หลังผมมา “ข้าละชอบนัก ข้าเล่นกับภรรยาบ่อยมากเลย”


“อย่ามาเหมารวมว่าข้าเป็นภรรยาเจ้านะ!”


ขนที่หลังผมลุกเกรียว รับรู้ถึงฝีเท้าที่ไล่ตามมา ผมรู้ว่าหากตัวเองหยุดวิ่งเมื่อไหร่คงโดนจับตัวเมื่อนั้น!


ผมวิ่งเข้าไปในป่า ไม่สนใจว่าตัวเองจะขึ้นเหนือลงใต้ ขอแค่สลัดหลุดจากราฮาฟก่อนเรื่องอื่นไว้ค่อยว่ากันทีหลัง!


แซก! แซก! แซก!


เท้าของผมย่ำลงบนพื้นหญ้าเสียงดัง มือที่ว่างอยู่ก็แหวกสุมทุมพุ่มไม้มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต กระนั้นผมก็ยังได้ยินเสียงหัวเราะของราฮาฟอยู่ด้านหลัง


“หนีแบบนั้นมันช้าเกินไปนะ เดี๋ยวเดียวก็จับได้แล้ว”


ราฮาฟว่า ผมมองเห็นเจ้าตัวโหนต้นไม้เป็นลิงแล้วกระโจนมาดักตรงหน้าผม


“บ้าเอ๊ย!”


ผมหักเลี้ยวแทบไม่ทัน ถ้าเมื่อกี้ยั้งฝีเท้าไม่อยู่ผมคงพุ่งเข้าชนราฮาฟแล้วก็เสร็จมัน ผมได้ยินเสียงอีกฝ่ายหัวเราะอีกครั้ง มันเป็นนิสัยเสียของพระเอกที่นักอ่านดันชอบ หมอนี่ชอบเล่นกับเหยื่อก่อนจะลงมือขย้ำ ยิ่งกับฝ่ายศัตรูนักอ่านยิ่งชอบเวลาที่พระเอกไล่ต้อนตัวร้ายจนมุมน่าอนาถแบบนี้


แต่ประเด็นคือผมเป็นตัวร้ายที่ถูกไล่ต้อน มันไม่สนุกแล้วน่ะสิ!


ผมสับฝีเท้า ชายกางเกงเกี่ยวโดนกิ่งไม้ขาดเป็นริ้วก็ไม่สนใจ มีหลายครั้งที่ผมสะดุดและล้มลุกคลุกคลานแต่ก็ยังไม่ยอมหยุด ต่อให้เหนื่อยหอบจนหัวใจเต้นแรงหายใจไม่ทันก็ช่าง ผมต้องรอด... รอดกลับไปหาพวกอาซรา!


“วิ่งแบบนั้นเดี๋ยวก็บาดเจ็บหรอก เลิกหนีข้าเถอะ” ราฮาฟกล่าว


“เรื่องสิ! ตราบใดที่เจ้า... ยังเล่นงานข้า! ข้าจะหยุดได้ยังไง!?”


“ร่างนั้นไม่ใช่ของเจ้าแท้ๆ มาใช้แบบนี้จะดีเหรอ” ราฮาฟว่า รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้าแล้ว “เป็นแค่มนุษย์แต่กลับต้องมาแบกรับความบาดหมางของโอดินและโลกิ ไหนจะต้องปกครองแอสการ์ดและโลกใบนี้อีก เจ้าไม่คิดว่ามันเป็นภาระที่หนักเกินไปหรือไง”


เคยคิดสิ แต่ว่า...


หลังจากที่มาอยู่โลกนี้ อะไรหลายๆ อย่างก็เปลี่ยนแปลงผม จนทำให้ผมเริ่มชอบที่นี่และชอบผู้คนบนโลกใบนี้เช่นกัน พวกอาซราคือคนที่ผมรัก นอร์นก็ฝากความหวังของโลกไว้ที่ผม แล้วจะให้ปัดความรับผิดชอบผมทำไม่ได้หรอก!


“ข้าไม่คิดว่ามันเป็นภาระ” ผมกัดฟันตอบ มือกำหอกกุงเนียร์แน่น “แต่ข้าคิดว่ามันคือสิ่งที่ต้องทำ!”


“ข้ายอมใจในความรับผิดชอบของเจ้าเลย” ราฮาฟยิ้มอ่อนใจก่อนจะเอาเท้ายันลำต้นแล้วพุ่งมาหาผม ฝ่ามือที่มีกระแสไฟสีดำยื่นออกมาเบื้องหน้า


ผมรู้ว่าตัวเองหลบไม่ทันแน่จึงเอาหอกขึ้นตั้งรับ ทว่าในตอนนั้นเอง...


กึง!


มีใครบางคนในชุดคลุมสีน้ำตาลมอซอโผล่มาขวางพวกเราไว้ มีดสั้นนั้นปัดการโจมตีของราฮาฟออกไป ก่อนที่คนแปลกหน้าจะยกเท้าขึ้นแล้วถีบไปที่อกของราฮาฟจนกระเด็น!


“อึก!”


ราฮาฟกุมอก แต่ก็ม้วนตัวตั้งหลักได้อย่างสวยงาม พวกเราต่างมองคนแปลกหน้าที่โผล่มาขัดจังหวะพร้อมกัน คนคนนั้นสวมหน้ากากเหยี่ยวสีดำปกปิดใบหน้าจนมิด


คนคนนี้เป็นใครกัน?


*ตัวละครใหม่สวมหน้ากากปรากฏตัวแล้วค่า! ตอนหน้าจะเป็นตอนสุดท้ายของเล่มหนึ่ง + บทส่งท้ายแล้ว เตรียมตัวขึ้นเล่มสองกันได้เลยค่ะ!

คอมเมนท์ = กำลังใจ

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

ลิ้งค์อีบุ๊ค

อีบุ๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก! เล่ม1"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 566 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2132 Yok Poog (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 18:58
    ฉันชอบโลกิอะ ผู้ใหม่หรอ อยากเห็นตอนพิเศษของโลกิจัง (แต่ไม่มี ชะมะ)
    #2,132
    0
  2. #1229 Sleepy😪 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:12
    เตรียมไม้พาย!!!!
    #1,229
    0
  3. #1196 ZhangQiwen (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:23
    ผู้ใหม่!!!
    #1,196
    0
  4. #997 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 15:07

    เอาน่ะไม่เจ็บหรอก อ๊ากกกก ทำไมกูเขิน #เรือเนลโลสู้เค้า

    #997
    1
    • #997-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      30 มกราคม 2563 / 06:58
      เรือเนลโลมาช่วยพายกันเร็ว!
      #997-1
  5. วันที่ 29 มกราคม 2563 / 13:38

    ไม่ว่าที่โผล่มาจะเป็นใคร โลกินี่มาสายเอสอ่อนๆ(?)​เป็นเรือผีไปแล้วสินะ...

    #996
    1
    • #996-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      30 มกราคม 2563 / 06:58
      ถ้ามาดูเล่มสองเรื่องจะกระจ่างชัดขึ้นค่ะ ^ ^
      #996-1
  6. #994 ai3124 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 12:37

    เรืออีกลำป่าวเนี่ย
    #994
    1
    • #994-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      30 มกราคม 2563 / 06:56
      เรื่องนี้ต้องมาลุ้นกันค่ะ > <
      #994-1
  7. #993 cCONTRAa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 22:39
    ใครหว่าา คนใหม่หรือคนเก่าา
    #993
    1
    • #993-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      28 มกราคม 2563 / 08:34
      เรื่องนี้ยังคงเป็นปริศนาต่อไป... 5555
      #993-1
  8. #992 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 18:11
    ถึงนักเจียนจะชอบโค่นเรือรักเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เพราะเรือลำนี้ถูกทำลายลงตั้งแต่ยังไม่พ้นปากอ่าวมาตั้งนานแล้ว ด้วยพลังแห่งจินตนาการจึงฟื้นคืนมาในรูปแบบเรือผีต่อไป ณ ตอนนี้เรือลำนั้นก็ยังแล่นอยู่ในแกรนด์ไลน์เพื่อตามหาวันพีช! //เดี๋ยวๆๆ เริ่มผิดเรื่อง
    ไปๆมาๆในความจิ้นของเราทำไมเรือผีลำนี้ถึงแล่นเข้าสู่รูท SM+จำเลยรักซะแล้วล่ะ อะฮุก //ปาดเลือดกำเดาแป๊บ
    ปล.ถ้าโลกนี้คู่กันไม่ได้ก็อยากได้แบบสถานการณ์ในโลกถ้าหากว่าเป็นแบบนี้ทั้งสองอาจได้ลงเอยกันจริงๆค่ะ มาในรูปแบบตอนพิเศษก็ได้ เค้า want มั่ก //ทำหน้าตาน่าสงสารให้นักเขียนดู
    ว่าแต่รูปเล่มแบบหนังสือจะออกขายก่อนหรือหลังลงเรื่องนี้ในเว็บจบเหรอคะ อยากให้วางขายก่อนในเว็บจะจบภาค 2 มากเลย
    #992
    1
    • #992-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 18:53
      วางขายก่อนลงในเว็บจบค่ะ เปิดพรีเดือนมีนานี้ค่า ^ ^
      #992-1
  9. #991 เตี้ยแต่รักเธออ่ะ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 14:52
    เนลโลรึ?
    #991
    1
    • #991-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 18:52
      ใช่หรือเปล่าน้า > <
      #991-1
  10. #990 IxIVII (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 02:10
    ยังไงก็นะ ขออย่าให้เนลโลเป็นตัวร้ายเลย ทำใจไม่ได้ ฮืออออออ
    #990
    1
    • #990-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:09
      มาส่งกำลังใจให้เนลโลกันเถอะค่ะ!
      #990-1
  11. #989 p-q5 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 23:33
    ค้างงงงงงงงง
    #989
    1
    • #989-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:09
      เดี๋ยวไรท์ก็มาต่อแล้ว > < อดใจรอสักนิด
      #989-1
  12. #988 กรานิเต้ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 22:42
    ค้าง!! มาก!!! โอ้ยยย จะบ้าตาย อยากได้เล่มแล้ววววว
    #988
    1
    • #988-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:08
      ไรท์เปิดพรีเดือนมีนาค่า! เตรียมเงินไว้น้า ถ้าสายอีบุ๊คจะราวๆ ปลายมีนาต้นเดือนเมษาค่า
      #988-1
  13. #987 cantus1011 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 22:28

    ไม่นะ ทำไมเราคิดว่าคนที่ออกตอนสุดแท้คือเนลโล และคิดว่าเนลโลต้องรู้จักกันโลกิแน่ๆ ไม่รุ้คิดไปเองหรือหลอน ติดตามต่อไปยาวๆค่ะ
    #987
    1
    • #987-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:07
      เดี๋ยวเรามารอดูกันค่ะ!
      #987-1
  14. #986 cake08234 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 22:04
    เอ๊ะใจก่อนๆไรท์เคยบอกโลกิไม่ใช้หักเรื่อเดี๋ยวนี้ไม่งันเผลอไปจับเรือลำบากนะ
    #986
    2
    • #986-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:07
      ยังมีเรืออีกหลายลำรอให้มาแจวอยู่นะคะ (กวักมือเรียก)
      #986-1
    • #986-2 ผู้รับใช้ซาตาน(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 18:12
      มาลงเรือนี้กันค่ะ เราจะพายเรือผีไปด้วยกัน //กวักๆๆ
      #986-2
  15. #985 cake08234 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 22:02
    พระเอกสินะๆๆๆๆ
    คนที่5!!!!!
    ไรท์ค่ะตอนนี้มี2เล่มเหรอค่ะมีเล่ม3ไหมมมม
    #985
    1
    • #985-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:06
      เรื่องนี้มีสองเล่มจบค่า ^ ^
      #985-1
  16. #984 star rose (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 21:26
    อ่านไปมวนท้องไป อธิบายไม่ถูก แงงง!
    #984
    1
    • #984-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:05
      ส่งยารักษาให้น้า
      #984-1
  17. #983 KilzHuntress (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 21:18
    อะเฮื้อออ เหมือนโดนโลกิทำลายเรือ! ฆ่ามันเลยมาร์ลัน! เรือล่ม TT
    #983
    1
    • #983-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:05
      แค้นจนสั่งฆ่าเลยหรือคะ > <
      #983-1
  18. #982 Say. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 21:07
    ใครอ่ะ ฮาเร็มอีกคนนึง? //ใครโผล่มากคือจับเข้าฮาเร็มหมดอ่ะตอนนี้ 5555555555
    #982
    1
    • #982-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:05
      เชิญเลยค่า เราเปิดรับทุกเรือก่อนจะค่อยทำการ... คัดทิ้ง 55555 (โดนนักอ่านตบน่วม)
      #982-1
  19. #981 Sairattz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:56
    เอเเงง ลุ้นชริงๆ
    #981
    1
    • #981-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:04
      มารอลุ้นกันในตอนหน้าอีกรอบ
      #981-1
  20. #980 xlh7meaw2 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:15
    ลุ้นพัยหมดดด
    #980
    1
    • #980-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:03
      ตอนหน้ายิ่งลุ้นสุดๆ เลย 5555
      #980-1
  21. วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:11
    คนที่ไปขอยาถอนพิษป้ะ
    #979
    1
    • #979-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:03
      ต้องมารอดูกันนะคะ
      #979-1
  22. #978 Onausa3854 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:11
    เรือชั้นแล่นต่อไปไม่ได้แล้ววว... โลกิแกจะเจ้าชู้เกินไปแล้วววว
    #978
    1
    • #978-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:03
      นิสัยพระเอกในนิยายเขาแหละ ^ ^
      #978-1
  23. #977 Dak-sisi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 19:51
    เรือผียังไงมันก็เป็นเรือผีอยู่วันยังค่ำ ฮรึก ถึงจะชิปยังไงเขาก็ไม่ได้กันอยู่ดี ฮือ รักต้องห้ามม
    โลกินี่สมเป็นพระเอกฮาเร็มจริงๆ ความเจ้าชู้ส่งผ่านตัวอักษรมาเลย

    //บอกตัวเองว่าเราต้องลืมเรื่องราวที่ผ่าน~แม่้ความจริงทรมาน ไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเธอว์~ (โหยหวน)
    #977
    1
    • #977-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:02
      บอกตัวเองต้องมีสักวัน รักคงจะเลือนไป แม้ความจริงในหัวใจ ยังไม่รู้ว่าจะลืมเธอได้อย่างไร~ (ร้องรับ)

      #977-1
  24. #976 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 19:34

    1ในฮาเร็มคนใหม่โผล่มารึป่าวอ่ะ!!! รอๆๆๆ โดยส่วนตัวเราคิดว่าโลกิไม่ใช่ฮาเร็มของมาร์ลันอ่ะ สาวนเนลโลไม่แน่ใจ คงต่องรอดู!!!!
    #976
    1
    • #976-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:00
      ยังอีกยาวไกลต้องรอดูสถานการณ์ไปค่ะ
      #976-1
  25. #975 tas42768 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 19:17

    สนุกมากเลยรอนะค้าาาามาร์ลันไม่เทพไม่เป็นไรอยากให้นางฉลาดมีของวิเศษป้องกันเยอะ555
    #975
    1
    • #975-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      27 มกราคม 2563 / 07:00
      ต้องใช้เวลาบ่มเพาะ(?)สักระยะค่ะ > <
      #975-1
  26. #970 เอนมะ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 08:28
    โลกิมีภรรยาแล้ววว!!!!!
    ม่ายยยย
    #970
    2
    • #970-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 30)
      26 มกราคม 2563 / 18:47
      เขาเป็นพระเอกฮาเร็มในนิยายนี่นาก็ต้องมีอยู่แล้วค่ะ > <
      #970-1
    • #970-2 เอนมะ(จากตอนที่ 30)
      26 มกราคม 2563 / 22:01
      ทำใจสินะ งี้โลกิก็ไม่ใช่หนึ่งในฮาเร็มสิ เอหรือว่าใช่!!!
      อืม ยังไงก็ได้ขอให้ไรท์ลงต่อก็พอท่ามีกำลังทรัพมากพอเดียวจะไปอุดหนุนนะค่ะไรท์ตอนนี้ตกงานอ่านฟรีไปก่อน5555
      #970-2