[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 27 : ประกาศครั้งที่ 25 ไม่มีใครห้ามรักใครได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 544 ครั้ง
    9 ม.ค. 63

ประกาศครั้งที่ 25 ไม่มีใครห้ามรักใครได้


ผมวิ่งไปที่วังของยูดัมด้วยความเร็วสูง ด้านหลังมีอาซราวิ่งไล่ตามมา สีหน้าของเขาดูกังวลไม่น้อยไปกว่าผมเลย


“เกิดอะไรขึ้น!?”


ขณะที่วิ่งไปผมก็ถามเจ้าฮูกินไปด้วย ความชำนาญในการพูดมากของมันทำให้แม้แต่ตอนที่บินมันยังสามารถรัวคำพูดได้ไม่หยุด


“จอร์ดจับเฟนรีลที่ลับลอบเข้ามาในแอสการ์ดได้แต่ก็ถูกทำร้ายไปไม่น้อยเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ! ตอนนี้ธอร์กับไทร์คุมตัวเฟนรีลไว้อยู่ ส่วนอาการบาดเจ็บได้รินดาเป็นผู้รักษาพ่ะย่ะค่ะ!”


“บริทท์เหนื่อยอีกแล้ว...”


หมอนั่นเพิ่งช่วยปรุงยารักษาผมแล้วต้องมารักษายูดัมต่ออีก คงเหนื่อยน่าดู


แต่ว่าเฟนรีลถ่อมาถึงแอสการ์ดเนี่ยนะ... ผมมั่นใจว่ามันไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในนิยาย หมายความว่านี่คือผลสะท้อนจากการเปลี่ยนแปลงเหมือนกันเหรอ


เรื่องราวชักเดาทางไม่ถูกไปทุกทีแล้วสิ...


พวกเรามาถึงวังของจอร์ดในที่สุด ตรงลานผมเห็นธอร์กำลังใช้โซ่ล่ามเด็กผู้หญิงที่มีหูกับหางเหมือนหมาป่าเอาไว้ เธอกู่ร้องคำรามอย่างโกรธแค้น


“ปล่อยข้านะ! เจ้าธอร์กล้ามปู! เจ้าอสุรกายขนดก! เจ้าตัวเหม็น!”


“เป็นเด็กเป็นเล็กไปหัดจำถ้อยคำสถุลพวกนี้ที่ไหนเนี่ย โลกิเป็นคนสอนเจ้าเหรอ”


แม้จะโดนด่าธอร์ก็ไม่สะทกสะท้าน สมแล้วที่เป็นเทพหน้าด้านอันดับหนึ่ง เจ้าตัวยังคงจับโซ่เอาไว้มั่นไม่ยอมปล่อย อีกด้านหนึ่งไทร์ก็จับโซ่ช่วยอีกแรง


“อย่ามาว่าโลกินะ! เขาเป็นคนดีมากๆ ไม่เหมือนพวกเจ้า เทพจอมปลอมที่ฉกฉวยบัลลังก์จากพวกเราไป!” เฟนรีลโต้ตอบอย่างดุเดือด เธอสะบัดตัวไปมาจนโซ่ส่งเสียงเคร้งคร้างบาดหู


ไทร์หางคิ้วกระตุก “เป็นเด็กที่พูดมากจริงนะ ธอร์ เจ้าจะเก็บมันไว้ทำไม ตัดหัวเสียบประจานและแยกชิ้นส่วนร่างกายไปให้พวกแร้งกากินดีกว่า”


“ข้าก็ว่างั้น ชักเมื่อยแล้วด้วย” ธอร์เออออห่อหมกตามง่ายดาย


“เดี๋ยวก่อน!”


ผมเข้ามาห้ามไว้ก่อนที่พวกเขาจะลงมือสับเฟนรีลเป็นหมูบะช่อ ธอร์กับไทร์พอเห็นผมมาก็ทำความเคารพ


“ถวายบังคมฝ่าบาท”


“โย่! โอดิน”


โย่เย่ออะไรกัน ผมไม่อยากเสียเวลากับคำทักที่แสนจะตีซี้ของธอร์ เดินมาหยุดตรงหน้าพวกเขา


“พวกเจ้าจะประหารเฟนรีลไม่ได้นะ เจ้าก็รู้นี่ว่าเธอเป็นตัวประกันชั้นดีสำหรับพวกเรา สู้จับขังไว้ใช้ต่อรองกับโลกิในยามจำเป็นดีกว่า”


ผมเห็นดวงตาสีแดงก่ำดั่งโลหิตตวัดขึ้นมามองผมอย่างแค้นเคือง แหมๆ เฟนรีลตอนโกรธเนี่ยไม่ได้ดูน่ากลัวเลย เพราะรูปร่างที่เล็กกะทัดรัดแบบเด็กประถมด้วยละมั้ง ไหนจะใบหน้าจิ้มลิ้มนั่นอีก ต่อให้แยกเขี้ยวโง้งออกมา คงดูตลกมากกว่ากลัว


“จะให้จับก็ได้อยู่หรอกแต่...” ธอร์ดึงโซ่ที่ล่ามไว้สุดกำลัง จนข้อแขนมีเส้นเลือดปูดโปนออกมา “ยัยเด็กนี่แรงเยอะชะมัดเลย!”


ขนาดธอร์ที่มีกำลังเยอะที่สุดยังแทบรั้งไว้อยู่ ไทร์ที่มาช่วยจับอีกปลายโซ่หนึ่งงึมงำว่า


“น่าจะรีบฆ่าทิ้งไปมากกว่านะ จะได้ลดศัตรูไปคนหนึ่ง”


ขึ้นชื่อว่าเฟนรีลแล้ว ย่อมเป็นศัตรูที่ร้ายกาจอันดับหนึ่ง แต่ว่าผมยังอยากจะเก็บเธอไว้ใช้ประโยชน์สักหน่อยจึงว่า


“เอาน่า เก็บไว้ก่อนเถอะ ไว้ทางนั้นตัดหางเฟนรีลเมื่อไหร่ค่อยกำจัดทิ้งแล้วกัน”


ต่อให้เฟนรีลเป็นแค่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ผมก็ไม่เมตตาปรานีหรอกนะ ผมยังจำได้ว่าเธอเป็นคนหนึ่งที่ฆ่าล้างเทพได้พอๆ กับอิออร์มุนแดนเดอร์ เรื่องอะไรจะปล่อยแบบมีชีวิตไปกันล่ะ


เฟนรีลคำรามเสียงแหลม “คอยดูเถอะ ข้าจะฆ่าพวกแก! ล้างบางพวกเทพให้สิ้นซาก!”


“เป็นเด็กที่ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแท้ๆ อวดเก่งจริงนะ” ผมชักรู้สึกหมั่นไส้จึงหันมาฮูกินที่เกาะไหล่ผมอยู่ “ถามหน่อย เจ้าถนัดจับแมลงมากแค่ไหน?”


ฮูกินคงจะประหลาดใจมากที่ผมถามแบบนี้ จึงอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะตอบว่า


“ก็พอได้อยู่พ่ะย่ะค่ะ”


“ดี งั้นไปจับแมลงมาหน่อย เอาให้เยอะๆ เลยยิ่งดี”


ผมสั่ง เจ้าฮูกินทำหน้าสงสัยแต่มันก็ยอมบินไปหามาให้โดยดี อาซราที่ยืนอยู่ด้านหลังผมถามแทน


“จะเอาแมลงพวกนั้นไปทำไมเหรอ?”


ผมยิ้มมีเลศนัย “เดี๋ยวอาซราก็รู้เองแหละ”


สักพักหนึ่งเจ้าอีกาก็บินกลับมาในกรงเล็บของมันมีทั้งไส้เดือน หนอน บุ้งแล้วก็แมลงปีกแข็ง ผมมองอย่างพึงพอใจ ก่อนจะพยักพเยิดไปที่เฟนรีลซึ่งยังคงดิ้นรนให้หลุดจากโซ่อยู่


“เอาไปโปรยใส่เจ้าหล่อนซะ”


“พ่ะ... ย่ะค่ะ”


ฮูกินเหมือนจะเหวอแดกไปนิดนึง แต่มันก็ยอมทำตามที่ผมสั่งโดยดี ช่างเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่อฟังดีจัง ไว้ผมจะให้ขนมเพิ่มเป็นของรางวัลนะ


ทันทีเจ้าฮูกินบินอยู่เหนือร่างเฟนรีลแล้วปล่อยบรรดาแมลงที่จับมาได้ เธอเห็นแมลงเหล่านั้นก็...


“กรี๊ดดดดดด!!! คร่อก...”


กรีดร้องโหยหวนจากนั้นก็น้ำลายฟูมปากแล้วสลบไปทันที


ทุกคนแถวนั้นอึ้งกิมกี่กันหมด


“เอาละ ลากไปขังซะ แล้วก็อย่าลืมเอาแมลงมาตั้งกันไว้ด้วยล่ะ เธอจะได้ไม่หนี” ผมบอกธอร์กับไทร์ ทั้งสองคนทำหน้ามึนงงใส่ แต่ก็ลากเฟนรีลออกไปจากลานของวังยูดัม


อาซราทึ่งจัด “มาร์ลันรู้ได้ยังไงว่าเฟนรีลไม่ชอบแมลงน่ะ”


“เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่ล้วนกลัวแมลงกันไม่ใช่เหรอ?”


ผมไม่บอกว่าที่รู้เพราะอ่านนิยายมา เห็นเฟนรีลถึกอย่างนี้ก็เถอะนะ เธอก็มีความเป็นสาวน้อยสูงอยู่เหมือนกัน มีอยู่ตอนหนึ่งเธอกลัวบุ้งมากจนไปกอดโลกิไว้ กลายเป็นฉากสวีทหวานไปเลย


อาซรายิ้มแบบไม่แน่ใจ “แต่เฟร์ย่ากับแบร์กีก็ไม่กลัวแมลงนะ โดยเฉพาะเฟร์ย่า ตอนเด็กๆ เธอมีงานอดิเรกคือเลี้ยงผึ้งเพื่อเอาน้ำหวานของมันด้วย”


“เลี้ยงผึ้งเลยเหรอ สมแล้วที่หัวหน้าวัลคีรีส์” ได้ยินแบบนั้นผมก็ไม่ประหลาดใจนัก เทพีของพวกเรานั้นแข็งแกร่งไม่แพ้บุรุษอยู่แล้ว “เราเข้าไปหายูดัมดีกว่า ไปดูว่าอาการเป็นอย่างไรบ้าง”


แต่ถึงมือของบริทท์แล้วคงไม่น่าห่วงละมั้ง ผมคิดขณะเดินเข้าไปข้างใน


ห้องนอนของยูดัมมีกลิ่นยาฉุนกึกขึ้นจมูก แล้วยังมีกลิ่นเลือดจางๆ ด้วย ผมมองกะละมังที่ใส่น้ำกลายเป็นน้ำสีเลือดแล้ว เลื่อนไปยังคนที่อยู่บนเตียง


“บาดเจ็บหนักมากหรือ?”


ผมเห็นน้ำแดงๆ ในกะละมังก็อดเป็นกังวลไม่ได้ สาวเท้าไปหายูดัมที่มีสีหน้าค่อนข้างซีดเซียวแต่ก็ยังฝืนยิ้มให้ผม


“นิดหน่อยเอง ไม่เจ็บไม่คัน”


“ไม่เจ็บไม่คันที่ไหน นิ้วจะขาดอยู่แล้ว!” บริทท์ค้อนใส่คนพูด ปาดเม็ดเหงื่อที่ผุดอยู่บนหน้าผาก “แผลที่มือเหวอะมาก ต้องพักมือข้างนั้นอย่างน้อยหนึ่งเดือน หากเจ้าต้องการจะใช้มือข้างนั้นให้ได้อยู่ ห้ามเปียกและต้องใส่ยากับเปลี่ยนผ้าพันแผลบ่อยๆ ข้าจะแวะมาหาเจ้าทุกวันแล้วกัน”


ยูดัมทำหน้าเบ้ “เจอหน้าเจ้าทุกวันเนี่ยนะ เบื่อตายชัก! ข้าขอเจอหน้ามาร์ลันทุกวันยังจะดีกว่า”


ผมนั่งลงข้างเตียงยูดัม “งั้นข้ามาหาเจ้าทุกวันก็ได้นะ”


แววตาของยูดัมเป็นประกายดีใจ ขณะจะอ้าปากพูดกลับโดนบริทท์ดักเสียก่อน


“จอร์ดต้องการการพักผ่อนเยอะๆ ในช่วงสัปดาห์แรก เขาควรเคลื่อนไหวกระทบกับมือให้น้อยที่สุด ถ้ามาร์ลันมาข้าเกรงว่ามือของเขาจะอยู่ไม่สุข” พูดไปก็ปรายตามองไปยังมืออีกข้างของยูดัมที่กำลังจะเอื้อมมือมารั้งเอวผม


“รินดาพูดถูก ควรให้จอร์ดพักผ่อน มาร์ลันไม่ต้องแวะมาหาบ่อยนักหรอก” อาซราดันมือของยูดัมออกอย่างนุ่มนวลด้วยรอยยิ้ม


“พวกเจ้าแกล้งข้านี่!” ยูดัมโวยวาย


บริทท์เหลือกตา “ใครแกล้งเจ้ากัน ที่ทำเพราะเป็นห่วงต่างหากล่ะ มาร์ลันแข็งแรงดียังไม่เท่าไหร่ แต่เจ้าน่ะ! ถ้าลองได้อยู่กับมาร์ลันสองต่อสอง คิดว่าจะทนได้เหรอ อย่าคิดว่าข้าไม่รู้นะว่าเจ้าอยากจะทำอะไร!”


อาซราพยักหน้าเป็นลูกคู่ “เจียมตัวเองหน่อยจอร์ด ที่สำคัญคือมือจะต้องหายดีก่อน ไม่อย่างนั้นเจ้าจะจับอาวุธสู้ได้อย่างไร ทำตัวว่าง่ายตามที่รินดาว่าซะ หายเร็วเท่าไหร่เจ้าจะได้นอนกับมาร์ลันเร็วเท่านั้น”


“โว้ย!”


ยูดัมกระฟัดกระเฟียดขัดใจ ส่วนผมนี่สิ... อะไรคือการที่ทั้งสามคนนี้ตกลงเวลานอนกับผมแล้ว? นี่ไม่คิดจะถามคนที่ถูกใช้ร่างอย่างหนักหน่วงที่สุดอย่างผมกันบ้างเหรอ!?


***********************************


ผมละเหี่ยใจ ในขณะที่อาซราเอาเก้าอี้มานั่งข้างเตียงแล้วถามไถ่เรื่องราว


“เจ้าไปเจอเฟนรีลที่ไหนยังไงน่ะ”


“ข้าแค่เดินลาดตระเวนปกตินั่นแหละ ทีนี้ข้าได้กลิ่นแปลกๆ เจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าข้าจมูกดี” ยูดัมเอาปลายนิ้วแตะจมูกของตัวเอง “มันไม่ใช่กลิ่นของธรรมชาติทั่วไป มันคือกลิ่นสาบของสัตว์ ในแอสการ์ดเราไม่มีสัตว์ดุร้ายฉะนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะมีสัตว์กลิ่นสาบแรงขนาดนี้ได้ ข้าเลยตามหาจนไปเจอกับเฟนรีลกำลังหลบซ่อนอยู่ในพุ่มไม้กำลังหาทางเข้าวัง ข้าเลยจับมัน แต่ประมาทไปหน่อยโดนงับมือ”


ว่าพลางยูดัมก็โบกมือข้างที่พันแผลให้ดู “มันแรงเยอะน่าดู โชคดีที่เสียงเอะอะของข้ากับมันเรียกทหารยามกับพวกธอร์มา ข้าเลยรักษามือนี้ไว้ได้”


“เฟนรีลลอบเข้ามาได้ยังไงน่ะ? ไม่ใช่ว่าเฮมดัลล์เฝ้าปากทางแอสการ์ดไว้หรือ?” ผมย่นคิ้วกับระบบรักษาความปลอดภัยที่ถึงขั้นปล่อยปละให้ตัวอันตรายอย่างเฟนรีลเข้ามาได้


อาซราเห็นด้วย “ตอนที่มาร์ลันถูกวางยาพิษก็ทีหนึ่งแล้ว ไม่ใช่ว่าเจ้ากับพวกธอร์เพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัยแล้วหรือ ทำไมยังเป็นแบบนี้ได้?”


“เฟนรีลจัดการทหารเฝ้ายามพวกนั้นจนเรียบวุธเลยน่ะสิ” ยูดัมเย้ยหยัน แววตาเต็มไปด้วยความโกรธจัด “เฮมดัลล์ตอนนี้ยังหมดสติอยู่เลย!”


ผมหันขวับไปทางฮูกิน “เฮมดัลล์ก็บาดเจ็บด้วย? แต่เจ้าไม่เห็นรายงานข้าเลย!?”


“กระหม่อมก็ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมรู้แค่ว่าจอร์ดบาดเจ็บกับจับกุมเฟนรีลได้ ไม่ได้บินไปทางประตูแอสการ์ด ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ”


ฮูกินทำหน้าหงอยที่มันหาข่าวสารมาไม่ครบถ้วน ผมจึงลูบหัวปลอบ


“ไม่เป็นไรๆ ว่าแต่อาการเฮมดัลล์หนักมากหรือเปล่า”


“เสียเลือดมาก แต่หมอหลวงดูแลเต็มที่พ้นขีดอันตรายแล้ว” บริทท์ตอบ จัดแจงรินยาน้ำยื่นให้ยูดัมกิน “เสียอย่างเดียวคือทหารตายไปสิบเอ็ดคน”


“แย่จริง” ผมนิ่วหน้าด้วยความไม่ชอบใจ


เฮมดัลล์ไม่ใช่เทพสายต่อสู้ แต่เป็นเทพป้องกันหรือก็คือด่านหน้าในการแจ้งข่าวถึงพวกเรายามที่ศัตรูบุกมายังแอสการ์ด จึงเข้าใจได้ว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฟนรีล ทว่าถึงขนาดไม่สามารถแจ้งข่าวถึงการบุกรุกได้เลยเนี่ย นี่มันแย่เกินไป!


ฝีมือของพรรคพวกโลกิ สมแล้วที่เป็นเทพทรูคนเขียน เทพอย่างพวกเราคือตัวประกอบที่ใช้ตบเพื่ออัปเลเวลเท่านั้น!


อาซรามีสีหน้าเคร่งเครียด “เฟนรีลร้ายกาจมาก เห็นเด็กตัวแค่นี้ยังฆ่าทหารได้ถึงสิบเอ็ดคน ไหนจะทำร้ายเฮมดัลล์จนบาดเจ็บสาหัสอีกนี่ร้ายกาจเกินไปแล้ว”


“อาซราจัดงานศพให้ทหารพวกนั้นอย่างสมเกียรติและมอบเงินให้กับครอบครัวพวกเขาด้วย” ผมหลุบตาลงอย่างใช้ความคิด “แล้วบอกให้เฟร์ย่าส่งวัลคีรีส์ของเธอมาคุมสะพานไบฟรอสต์ชั่วคราว เพิ่มรักษาความปลอดภัยขึ้นอีกเท่าตัว เทพทุกองค์หลังมืดค่ำอยู่แต่ในวังห้ามออกเพ่นพ่านนอกจากทหารยามที่ทำหน้าที่เดินตรวจตราเท่านั้น และทหารควรทำงานกันเป็นกลุ่มจำเพื่อนร่วมงานของตนไว้ ป้องกันการมีคนแฝงกายเข้ามา”


ผมสั่งงานที่ต้องทำโดยละเอียด อาซราก็ตั้งใจฟังที่ผมพูดไม่มีตกหล่น


“ได้ ข้าจะไปจัดการตามนี้”


ว่าแล้วอาซราก็รีบไปทำงานต่อทันที คราวนี้ผมหันมาหาบริทท์ เจ้าตัวก็เหมือนยืนรอคำสั่งจากผมอยู่แล้ว


“บริทท์ ช่วงเตรียมยาให้มากหน่อยเผื่อเหตุฉุกเฉิน ยาแก้พิษทั้งหลายด้วยถ้าเป็นไปได้ ข้าไม่แน่ใจว่าอิออร์มุนแดนเดอร์จะมาหรือเปล่า ยังไงเตรียมยาแก้พิษงูไว้ด้วยแล้วกัน”


ผมได้แต่ภาวนายัยอิออร์นั่นจะไม่มา เพราะพิษงูของเจ้าหล่อนสามารถฆ่าคนตายได้ในหนึ่งชั่วโมง หากโดนละก็คงถึงคราววิกฤตแน่


“เข้าใจแล้ว ข้าจะไปแจ้งเรื่องนี้กับพวกหมอหลวงด้วย” บริทท์ว่าพลางหยิบข้าวของขึ้นมา “งั้นข้าขอตัวไปทำงานก่อน แล้วก็มาร์ลันอย่าเกรงใจหากจอร์ดลวนลามเจ้า เพื่อมือจะได้หายดีเจ้าทุบเขาได้”


“รับทราบ”


“เฮ้ๆ! เห็นข้านั่งอยู่ตรงนี้ไหมเนี่ย!? รินดาเห็นข้าเป็นคนยังไงน่ะ!”


บริทท์ใช้สายตาเป็นการตอบว่า แค่นี้ก็ไม่รู้เหรอโง่ชะมัด แล้วเดินหนีออกไปดื้อๆ ทำเอายูดัมอ้าปากพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำ


ปกติยูดัมกวนโทโสผมตลอด นานๆ ทีจะได้เจอคู่ปรับพอฟัดพอเหวี่ยงแบบนี้กับเขาบ้าง


ผมตบไหล่เขา “เจ้าด่าบริทท์ไปเขาก็ไม่สะดุ้งสะเทือนหรอก อีกอย่างที่เขาเตือนก็เพราะหวังดีกับเจ้าหรอกนะ”


ไม่อย่างนั้นแล้วบริทท์คงไม่พันแผลให้ซะสะอาดเรียบร้อย ไหนจะยาที่ปรุงให้อีก เจ้าตัวทำให้เองทั้งนั้น


“ข้ารู้หรอกน่า ข้าแยกออกว่าอันไหนที่เรียกว่าแกล้ง อันไหนที่เรียกว่าหวังดี” ยูดัมหันหน้าไปอีกทางคล้ายกับไม่พอใจและไม่อยากจะยอมรับ “เพียงแต่... ข้ารู้สึกหมั่นไส้ หมอนั่นเป็นคนดีแล้วยังจะได้รับความรักจากเจ้าอีก มันก็เลยอดอิจฉาไม่ได้”


ผมชะงักกับคำพูดนั้น “ยูดัม…”


“ไม่ต้องปฏิเสธ ข้ารู้ว่าเจ้าคงจะบอกว่ารักข้าเหมือนกันใช่ไหมล่ะ เรื่องนั้นข้ารู้น่า” ยูดัมยกมือข้างที่ไม่บาดเจ็บขึ้นมาห้ามไม่ให้ผมพูดต่อ “ข้ารู้ดีว่าเจ้าพยายามรักษาสมดุลระหว่างพวกเรามากแค่ไหน ให้ความรักอย่างเท่าเทียมที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ข้ารู้ ฟริกกาก็รู้ว่า เจ้ารักรินดามากกว่า”


ผมไม่เถียงกลับในเรื่องนี้เพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ


ในโลกก่อนทุกคนล้วนแต่งงานกันแบบผัวเดียวเมียเดียว มาอยู่โลกนี้แม้ผมจะอธิษฐานอยากมีฮาเร็มเองก็ตาม แต่ความจริงแล้วการจะรักให้ได้ทุกคนนั้นมันไม่ง่ายเลย


เพราะสุดท้ายแล้วเราก็ต้องมีคนที่รักมากเพียงหนึ่งเดียว ซึ่งสำหรับผมคือบริทท์นั่นเอง


ถ้าถามเหตุผลว่าทำไมผมถึงรักบริทท์ ผมก็ให้คำตอบไม่ได้ รู้แค่ว่าอยู่กับเขาแล้วสบายใจ และเขาเข้าอกเข้าใจตัวผมดีที่สุด ไม่เคยคัดค้านหรือถามถึงเหตุผลการกระทำของผม แต่เลือกที่จะเชื่อใจและทำตาม นั่นทำให้ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่มีบริทท์อยู่เคียงข้าง


ผมถอนหายใจ “แล้ว... จะให้ข้าทำยังไง?”


ผมไม่รู้ว่าควรจะวางตัวยังไง ในเมื่อทั้งคู่ต่างก็รู้ความในใจของผมถึงขั้นนี้แล้ว คงไม่ใจร้ายให้ผมรักบริทท์น้อยลงอะไรแบบนี้หรอกนะ?


“ก็ไม่ต้องทำอะไร ทำอย่างที่เจ้าควรจะทำก็พอ” สีหน้าของยูดัมเหมือนออกอาการฝืนทำเป็นร่าเริง ทั้งที่ในใจคงจะเจ็บปวดน่าดู “ขอแค่เวลาอยู่กับใครแล้วอย่าคิดถึงใครอีกคนก็พอ”


ผมมุ่ยปาก พยายามทำให้บรรยากาศสดใสขึ้น “แหงละ ถ้าคิดถึงคนอื่นต่อหน้าเจ้าก็เป็นการเสียมารยาทมากน่ะสิ ไม่ใช่ ต้องบอกว่าใจร้ายมากเลยต่างหาก! ”


ผมยินดีให้เกียรติพระชายาทุกคนอย่างเท่าเทียมอยู่แล้ว


ยูดัมฟังที่ผมพูดก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก เขาดึงตัวผมเข้ามากอด


“ขอบใจนะ”


“ของแบบนี้ต้องขอบใจด้วยเหรอ” ผมพึมพำอยู่บนไหล่ของเขา


“ก็แค่อยากพูดน่ะ...”


ทันใดนั้นยูดัมก็หยุดไปเสียดื้อๆ ผมได้ยินเสียงฟึดฟัดเหมือนว่าเขากำลังดมกลิ่นบนร่างของผมอยู่


ฉิบหายละ! ยูดัมจมูกดีนี่นา!


พวกเรากอดกันแบบนี้ไม่มีทางที่เขาจะไม่ได้กลิ่นแน่ๆ ว่าแล้วเจ้าตัวก็ผละจากผม สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปมาระหว่างสับสนกับตกใจ


“ทำไม... เจ้ามีกลิ่นตัวของฟริกกาแรงขนาดนี้!”


“เจ้าถามแบบนี้จะให้ข้าตอบยังไงเล่า!? จมูกดีๆ ของเจ้าก็บอกคำตอบแล้วไม่ใช่เหรอ!?”


จะให้ผมยืดอกว่าเพิ่งร่วมรักกับอาซราไม่ถึงชั่วโมงหรือไง ไม่มีทาง! ผมไม่หน้าด้านเท่าธอร์หรอก!


ใบหน้าของยูดัมบิดเบ้ขึ้นไปอีก “ถ้าจะกอด... กลิ่นไม่น่าติดหนักขนาดนี้ แถมยังมีอีกกลิ่นหนึ่งด้วย นี่เจ้า... เจ้า!”


“...”


ผมเลือกเบือนหน้าไปอีกทางด้วยความกระดาก การที่ผมไม่ตอบรับหรือปฏิเสธใดๆ ทำให้ยูดัมคาดเดาได้ ถึงกับสบถออกมา


“บัดซบ! ทำไมข้าต้องมาเจ็บตอนนี้ด้วย ถ้าเจ้าเสร็จฟริกกาไปแล้ว หมายความว่าข้าก็กินเจ้าได้แล้วเช่นกันน่ะสิ!”


“นี่ห่วงเรื่องนี้หรอกเหรอ!?”


ผมเอาสันมือฟาดกลางศีรษะของยูดัม เจ้าหมอนี่ทะลึ่งตึงตัง หื่นเป็นที่หนึ่ง! สมแล้วที่อาซรากับบริทท์ยังต้องเตือน ผมนึกว่าเขาจะไม่พอใจที่ผมมีอะไรกับอาซรามาเสียอีก กลายเป็นว่าเขาเสียดายที่ไม่สามารถร่วมรักได้ในตอนนี้ซะงั้น บ้าบอสิ้นดี!


ยูดัมเอามือนวดกลางศีรษะ “อะไรเล่า! ข้าจะไปห่วงเรื่องอื่นได้ยังไง ในเมื่อข้ารอเวลานี้มาตลอด ถ้าฟริกกาไม่ลงมือเสียที ข้าจะทำได้ยังไง! อุตส่าห์รอมาตั้งนานดันมาเกิดเรื่องกับข้าอีก โธ่เว้ย!”


เขายังคงโวยวายด้วยความเสียดายต่อไป ส่วนผมทำหน้าปลาตาย ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว


ผมขอร่วมรักแค่กับอาซราและบริทท์ได้ไหมเนี่ย! ดูท่าแล้วถ้าผมต้องร่วมรักกับยูดัมอาจจะมีการฟ้าเหลืองเกิดขึ้นก็เป็นได้...


ผมขยับถอยห่าง “อย่าลืมที่บริทท์เตือน ไม่หายเจ็บ อย่าคิดแตะต้องข้า”


“แต่ว่าข้าเจ็บแค่มือเดียวนะ อีกมือหนึ่งยังใช้งานได้สบายๆ” เขาโบกมือข้างที่ไม่เจ็บขึ้นมา “แล้วก็... เจ้ายังแข็งแรงอยู่ น่าจะช่วยข้าได้...”


“อย่าคิดว่าข้าจะช่วยเจ้านะ ไอ้คนลามก!” ผมเหลือกตาใส่ เอาหมอนอิงปาใส่หน้ายูดัม “นอนไปดีๆ เลยไป๊!”


“พระสวามีช่างโหดร้ายกับพระชายาเหลือเกิน แค่นี้ก็ทำไม่ได้” ยูดัมทำหน้างอนใส่ พลางโยกหัวหลบหมอนอีกใบที่ผมฟาดมา “เอาน่ะ รู้แล้วๆ ข้าไม่ทำอะไรกับเจ้าวันนี้หรอก เพิ่งจะผ่านมืออาซรามา เจ้าคงจะเหนื่อยแล้ว”


“ขอบใจที่เข้าใจ” ผมประชดประชัน “แต่วันอื่นก็ไม่แน่ว่าจะไม่ลงมือใช่ไหมล่ะ?”


“รู้ทันอีก”


“เดี๋ยวข้าก็ไม่มาเยี่ยมเสียหรอก” ผมขู่เขา


“ไม่มาก็ไม่เป็นไร ข้าจะได้ไม่คิดอกุศลเวลาอยู่กับเจ้าสองคน” ยูดัมยิ้มโปรยเสน่ห์จนผมรู้สึกตาลายชั่วขณะ


“เจ้านี่จริงๆ เลย”


ผมรู้สึกหมดแรงดื้อๆ การเถียงกับยูดัมคือการเสียพลังงานโดยแท้


“ทำหน้าอะไรอย่างนั้นเล่า?” เขาหยิกแก้มผม “โอ๊ะ แก้มยังนุ่มเหมือนเคย”


“นี่อย่ามาลวน- อื้ม!?”


ผมถูกดึงเข้าไปจูบ เจ้าตัวบดขยี้ริมฝีปากผมอย่างเอามันกระนั้นก็ทำให้ผมหายใจไม่ทันได้


ไอ้ คน บ้า กาม!


ผมออกแรงทุบไปที่ไหล่ของยูดัม เจ้าตัวกลับไม่สะดุ้งสะเทือนซ้ำยังจูบแบบดูดดื่มขึ้นไปอีก จนตอนนี้ผมไร้ซึ่งหนทางจะต่อกร


ผมยังยอมรับคำเดิมว่าหมอนี่มันจูบเก่งชะมัด บ้าจริง!


เขาดูดกลืนน้ำหวานในโพรงปากผมจนพอใจแล้วผละออกมา ดวงตาสีน้ำตาลมองผมอย่างหยาดเยิ้ม


“แหมๆ ตัวอ่อนเชียวนะ ข้าจูบเก่งใช่ไหมล่ะ?”


“เออ!” ผมกระแทกเสียง พร้อมเรียกเรี่ยวแรงทั้งหมดกลับมา รีบยืนขึ้นและถอยห่าง “แต่ต่อให้จูบเก่งข้าก็ไม่ยอมให้เจ้าร่วมรักกับข้าในตอนนี้หรอกนะ!”


“รู้น่า ข้าจูบมัดจำเจ้าไว้เท่านั้นเอง” ยูดัมบอกแล้วเอนตัวลงนอน “เอาละ เจ้ากลับไปได้แล้ว ถ้าขืนยังอยู่อีกข้าอาจจะเปลี่ยนใจปล้ำเจ้า”


ผมรู้ว่ายูดัมพูดจริงทำจริงเลยก้าวเร็วๆ ไปที่ประตู แต่ก่อนจะออกไปเขาก็พูดส่งท้ายว่า


“ไปฟิตร่างกายด้วยล่ะ ที่รัก ไม่อย่างนั้นจะทนการร่วมรักของข้าไม่ไหวนะ!”


ปัง!


ผมกระแทกประตูห้องปิดใส่หน้ายูดัม


*มีฉากกุ๊กกิ๊กกันเล็กน้อย เป็นตอนที่มีแต่การจิกกัดล้วนๆ ค่ะ 555555 หากเรียงตามลำดับความใจกล้า (หรือหน้าด้าน?) ในการเข้าหามาร์ลันแล้วละก็ อันดับหนึ่งย่อมเป็นยูดัม อันดับสองอาซราและอันดับสามบริทท์ค่ะ! ฉะนั้นฉาก nc ของยูดัมต้องไปอ่านในตอนพิเศษนะคะ ในเนื้อเรื่องหลักไม่มีให้ > <

ปล. ตอนนี้ อีบุ๊ค "ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก! เล่ม 1" ติด bestseller ใน meb เรียบร้อยแล้วค่า! เย้! ขอบคุณนักอ่านทุกคนสำหรับการสนับสนุนนะคะ จะตั้งใจเขียนงานดีๆ ออกมาให้อ่านอีกค่ะ!

คอมเมนท์ = กำลังใจ

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

ลิ้งค์อีบุ๊ค

อีบู๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอกเล่ม1"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 544 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2168 famvyza (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 19:58
    น่ารักกันจริงๆเลยเจ้าพวกนี้ อิจฉาตาร้อน 55555

    นี่คงเป็นคอมเมนท์สุดท้ายของผมแล้วเนื่องจากได้ทำการซื้ออีบุ๊คเรียบร้อย และขอขอบคุณไรท์เตอร์ที่สร้างผลงานนิยายน่ารักๆขึ้นมาให้ได้อ่าน ขอบคุณจริงๆครับ มีความสุขมากๆเช่นกันกับที่คุณอวยพรมาในหน้าอีบุ๊คนะ

    และก่อนจะจากกันไปผมขอถามให้แน่ใจว่า...อาซรา มันออกเสียงยังไงนะครับ ไม่ค่อยมั่นใจเลยอยากถามให้แน่ชัด อา-ซรา อา-ซ-รา หรือ อาซ-รา 😅
    #2,168
    2
    • #2168-1 minkle(จากตอนที่ 27)
      7 ธันวาคม 2563 / 20:35
      อ่านว่า อาซ - รา ค่า ขอบคุณที่อุดหนุนนิยายนะคะ แล้วก็ขอบคุณที่คอยคอมเมนต์อยู่เรื่อยๆ ด้วยค่ะ ^ ^ ถ้ายังไงฝากติดตามผลงานอื่นๆ ด้วยน้า
      #2168-1
    • #2168-2 famvyza(จากตอนที่ 27)
      7 ธันวาคม 2563 / 20:37
      โอเค แปลว่าผมอ่านถูกแล้ว ถ้ามีโอกาสจะแวบๆเข้าไปดูผลงานอื่นๆนะครับ ขอบคุณครับ
      #2168-2
  2. #2129 Yok Poog (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 06:08
    ความหยอกล้อ~ ชอบที่เขาโวยวายอ่ะ น่ารักกกกก แต่ในใจแบบแอบกลัว เพราะยังไม่รู้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง
    #2,129
    0
  3. #2102 Quenci Rantey (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 22:32
    ในขณะที่เม้นอื่นกำลังพายเรือหาพระเอก ผมกลับกำลังจับผิดอยู่ว่าใครมันเป็นอยู่กับโลกิกับคนวางยานายเอก เเอ๊กกกก พยายามจะไม่คิดอะไรเเต่ก็อดสงสัยไม่ได้ ตอนนี้มีรายชื่อ+(ความเป็นไปได้)ผู้ต้องสงสัยเต็มหัวไปหมด ถึงจะคัดจนเหลือไม่กี่อย่างเเล้วก็เถอะ😱😱😱
    #2,102
    0
  4. #1475 Kanomjeennamya (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:25
    ถ้าเกิดมาร์ลันแตะตัวพวกของโลกิที่เป็นผู้หญิงก็จะตายใช่มะ ดูง่ายดี 555
    #1,475
    1
    • #1475-1 Kanomjeennamya(จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:26
      หมายถึงพวกที่ได้สัมผัสอ่ะ
      #1475-1
  5. #879 blacxexo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:16
    พระเอกอีกคนใครรึ...เราคิดว่าเรือเนลโล่อันตรายอยู่นะ เรือโลกิก็พายยากอีก แงงง แต่เราลงเรือโลกิหน่ะนะ -w-
    #879
    2
    • #879-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      14 มกราคม 2563 / 06:46
      มันมีคนที่ไม่ได้ไปต่อค่ะ ^ ^ ส่วนอีกสองคนที่เหลือเป็นใครนั้นรอดูเฉลยเป็นทางการในเล่มสองนะคะ
      #879-1
    • #879-2 Sleepy😪(จากตอนที่ 27)
      11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:43
      อือหืออออ คนที่ไม่ได้ไปต่อ ดราม่าไม่ไหวแล้ว ฉันขอทรุดทำใจตรงนี้แปบ
      #879-2
  6. #874 Sprite77 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 10:55
    เนลโลสู้เค้ารู้กกก!!!
    #874
    1
    • #874-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      14 มกราคม 2563 / 06:45
      มาเชียร์เนลโลกัน > <
      #874-1
  7. #860 Highbuff (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 16:10
    บริทท์คือที่หนึ่งส่วนที่สองเนลโลเอาล่ะพายเรือเนลโลต่อไปฮึบๆ
    #860
    1
    • #860-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      14 มกราคม 2563 / 06:43
      จ้วงพายด้วยความเร็วแสง > <
      #860-1
  8. #856 ฤทัยทิพย์ ยั่งยืน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 23:32
    ถึงท่านโอดินจะรักบริทท์มากที่สุดแต่ ข้าก็จะเชียร์เนลโลคือที่หนึ่งงงงงง!!!!สู้เค้าๆ
    #856
    1
    • #856-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      14 มกราคม 2563 / 06:43
      ไฟท์ติ้งให้กับเนลโลค่ะ!
      #856-1
  9. #855 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 23:07

    อดไปอีกนานละกันนะยูดัม 555 รอตอนต่อไปนะคะ ฮาเร๋มทร่เหลือด้วยย ขอเก่งๆ(ว่าไปนั่น) อิอิ
    #855
    1
    • #855-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      14 มกราคม 2563 / 06:42
      ที่เหลืออีกสองคนมารอดูในตอนต่อๆ ไปนะคะ ^ ^
      #855-1
  10. #854 LISIATANAFIA (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 21:12
    ไม่แยกตอนพิเศษออกเหรอคะ คือเราเป็นคนเห็นแก่ตัว กว่าจะตัดสินใจจะซื้ออีบุ๊กก็อ่านมา20กว่าตอนแล้ว เลยเกิดความเสียดาย แต่คิดว่ายังไงก็น่าจะซื้อเล่ม2แน่นอนค่ะ แต่อยากให้แยกเล่มพิเศษออกมา คืออยากสนับสนุนนะคะ แต่เงินเราก็ไม่ค่อยจะมี หวังว่าจะมีเล่มพิเศษเป็นเล่มแยกนะคะ ถ้าไม่มีก็คงเสียใจแย่ แต่เราก็ไม่ได้หื่นขนาดนั้นหรอก(มั้ง) จะพยายามสนับสนุนเต็มที่ค่ะ
    #854
    3
    • #854-2 LISIATANAFIA(จากตอนที่ 27)
      15 มกราคม 2563 / 20:01
      มีในเว็บด้วยเหรอคะ?? นึกว่าต้องซื้อแบบ E-book อย่างเดียว หรืออะไร เอ๋~~~? ยังไงก็พยายามสนับสนุนเต็มที่ค่ะ.-.
      #854-2
    • #854-3 Anabella(จากตอนที่ 27)
      16 มกราคม 2563 / 07:28
      ในเว็บมีลงให้ค่ะ แต่ติดเหรียญนะคะ ในเด็กดีก็ใส่ฉาก nc ไม่ได้ด้วยค่ะ
      #854-3
  11. #853 junenior03 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 21:07
    มีขายเป็นเล่มบ้างมั้ยคะ เราชอบอ่านจากเล่มมากกว่าค่ะ
    #853
    1
    • #853-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:11
      เล่มจะเปิดพรีเดือนมีนานี้ค่า สองเล่มจบเลย
      #853-1
  12. #852 star rose (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 20:53
    ได้เห็นมาร์ลันฟ้าเหลืองก็คราวนี้ล่ะ
    #852
    1
    • #852-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:47
      น่าสงสารมาร์ลันนะคะ 5555
      #852-1
  13. #851 เอนมะ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 20:10
    ตายๆ
    .
    .
    .
    .
    .
    ฟินตายอะนะ5555
    #851
    1
    • #851-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:45
      อย่าเพิ่งสลบค่า ยื่นยาดม
      #851-1
  14. #850 cake08234 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 20:04

    เงอะ งอนได้ไหมเนี่ย
    ไรท์ใจร้ายไม่มีในเนื้อเรื่องหลัก
    #850
    1
    • #850-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:45
      อย่าโกรธไรท์เลยน้า > <
      #850-1
  15. #849 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 19:34

    “ไปฟิตร่างกายด้วยล่ะ ที่รัก ไม่อย่างนั้นจะทนการร่วมรักของข้าไม่ไหวนะ!” อ๊ากกกกกกก ?#:"'!=/*+-@$()αβ^®©™π¤√%&€...•\\{<

    #849
    1
    • #849-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:43
      กรีดร้องตามมาด้วยคน
      #849-1
  16. #848 Sairattz (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 19:19
    น้องน่ารักมากๆๆๆๆ
    #848
    1
    • #848-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:43
      ขอบคุณแทนน้องค่า > <
      #848-1
  17. #847 kaopunb (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 19:17
    ห้ามใครทำอะไรบริทท!!!! น้องต้องมีฟามสุขขข;-;
    #847
    1
    • #847-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 21:43
      เราต้องปกป้องบริทท์ไว้!
      #847-1
  18. #846 TTRRAA (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 16:50
    อยากให้น้องมีความสุขไปเรื่อยๆ;-; ไม่อยากให้น้องเสียใจ แกฉันเขินๆๆๆๆ คำว่าน้ำรักมันเกินไปแล้ว โฮ อาซราลามกมาก;-; ยัยน้องก็คือน้องโดยธรรมชาติ ขอบคุณนะคะ ผมมันก็คนมีหัวใจ ลงเรือเนลลัน ค่ะ รักชาติมาก
    #846
    1
    • #846-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 19:03
      เราว่าอาซราซอฟท์และนะคะ เมื่อเทียบกับยูดัม...
      #846-1
  19. #845 narueporn- (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 05:55

    รอนะค่ะไรท์ สู้ๆๆๆนะค่ะ
    #845
    1
    • #845-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:17
      ขอบคุณค่ะ ^ ^ พาร์ทสองจะมาวันนี้ค่ะ
      #845-1
  20. #844 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 22:56

    รอนะคร้าาาา โดนดักทางหมดเลยยูดัม 555
    #844
    1
    • #844-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:17
      ยูดัมก็น่าสงสารนะคะ 55555
      #844-1
  21. #843 นิยาย ขออ่านที (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 22:36
    อร้ายยยยยยยย
    #843
    1
    • #843-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:16
      กรีดร้องด้วยคน > <
      #843-1
  22. #842 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:58
    ว่าแต่มาร์ลันเพิ่งทำกิจกรรมเสร็จ ยังไม่ได้อาบน้ำเลยนี่ แปลว่าตอนนี้ก็มีสิ่งนั้นค้างอยู่ในตัวสิ่งนะ =.,=
    ได้ยินคำว่าภรรยาโลกิแล้วมันเจ็บปวดใจ จนต้องโหยหวนว่าใครก็ได้เอาแมลงโยนใส่มาร์ลันแล้วเอาโลกิมายืนข้างๆที เผื่อจะมีฉากหวานฟุ้งบ้าง
    #842
    1
    • #842-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:16
      ประเด็นคือมาร์ลันไม่กลัวแมลงค่า 55555
      #842-1
  23. #841 cake08234 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:38
    ไรท์ไหนคนที่4กับ5อะ
    ให้ทั้ง3ได้ก่อนค่อยเปิดตัวคนไหม?
    #841
    1
    • #841-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:16
      คนที่ 4 และ 5 จะเปิดตัวเป็นทางการในเล่ม 2 ค่ะ
      #841-1
  24. #839 Fj-thanaporn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:09
    สงสารมาร์ลันที่สุดแล้วฮ่าฮ่าๆ

    เกรงใจร่างน้องด้วยยย

    ถึงร่างกายจะเป็นเทพแต่วิญญาณในร่่างก็เป็นมนุษย์นะ

    (เอ้อใช่ๆเราสงสัยมากเลย คือมาร์ลันเนี่ยถึงร่างกายจะเป็นเทพแต่วิญญา​ณน้องเป็นมนุษย์อะพอถูก---อะฮึ่ม!

    มันจะเป็นอะไรมั้ยคะ)​
    #839
    1
    • #839-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:15
      ร่างกายแข็งแกร่ง วิญญาณก็ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ^ ^
      #839-1
  25. #837 Sairattz (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 19:59
    ทุกคนไม่มีใครยอมใครเลยค่ะ5555555
    #837
    1
    • #837-1 Anabella(จากตอนที่ 27)
      9 มกราคม 2563 / 07:14
      แน่นอนค่ะ แต่ยังดีที่ตกลงกันได้นะคะ 55555
      #837-1