[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 25 : ประกาศครั้งที่ 23 แด่ค่ำคืนที่หัวใจผสานกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 723 ครั้ง
    28 ธ.ค. 62

ประกาศครั้งที่ 23 แด่ค่ำคืนที่หัวใจผสานกัน


ผมพูดออกไปแล้วหัวใจก็เต้นแรงขึ้นด้วยความคาดหวัง บริทท์จะตอบรับหรือว่าปฏิเสธผมล่ะ?


บริทท์จ้องมองผมจนเห็นดวงตาสีเขียวสั่นไหวก่อนที่อีกฝ่ายจะถามว่า


“เจ้า... มีเรื่องอะไรไม่สบายใจงั้นเหรอ”


บริทท์มองออก


เขามองทะลุปรุโปร่งว่าตอนนี้ผมกำลังไม่สบายใจ แต่ถึงเขาจะถามแบบนั้นแล้วให้ผมตอบไปว่ายังไงล่ะ? บอกว่าที่ไม่สบายใจก็เพราะกลัวจะสูญเสียที่อยู่ของตัวเองงั้นเหรอ มันคงแปลกเกินไป


“ถ้าไม่อยากอยู่ด้วยก็ช่างเถอะ” ผมรู้สึกหมดแรงและหมดกำลังใจ เอนตัวลงนอนแล้วหันหลังให้ “เจ้าคงจะเหนื่อยที่มาเฝ้าข้าแล้วกลับไปพักผ่อนที่วังเถอะ”


“...”


บริทท์ยังคงไม่ตอบผม แต่หูได้ยินเสียงเก้าอี้เลื่อน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ถอยห่างออกไปและประตูที่เปิดออก


หัวใจของผมบีบรัดแน่น เขารังเกียจที่จะอยู่กับผม


แน่ละ ผมคือใครที่ไหนก็ไม่รู้ เป็นแค่วิญญาณแปลกหน้าที่บังอาจมาเข้าร่างเทพโอดินผู้สูงส่ง ใครจะทนรับได้กันล่ะ


คราวนี้ประตูเปิดออกอีกครั้ง ผมคิดว่าเนลโลคงมาดูแลผมอย่างเคยจึงพลิกตัวกลับไปหา แต่แล้วผมก็ต้องตกใจเมื่อคนเบื้องหน้าไม่ใช่ข้ารับใช้ของผม


เป็นบริทท์นั่นเอง


“เอ๋...”


ผมถึงกับตะลึง ส่งเสียงไม่ออกเพราะความคาดไม่ถึง ผมมองบริทท์ปลดชุดคลุมจนเหลือแค่เสื้อตัวใน ก่อนจะก้าวขึ้นมาบนเตียง


“ข้าไปบอกเนลโลแล้วว่าคืนนี้ไม่ต้องมาดูแลเพราะข้าจะค้างกับเจ้า”


“เจ้า... ยอมค้างเหรอ”


บริทท์ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ข้าจะทิ้งคู่ชีวิตที่กำลังไม่สบายใจไว้ได้ยังไงกันล่ะ”


ริมฝีปากของผมสั่น รู้สึกว่ากระบอกตาร้อนผ่าวคล้ายจะร้องไห้ออกมาให้ได้ แต่ผมสะกดกลั้นมันไว้ ถ้าเกิดผมร้องไห้ เขาคงต้องสงสัยกว่าเดิมแน่ว่าผมเป็นอะไร


“ข้านึกว่า... เจ้าไม่อยากค้างกับข้าเสียแล้ว” ผมพูดเสียงแผ่ว มองร่างที่ล้มตัวลงนอนเคียงข้าง ใบหน้าของพวกเราอยู่ในระดับเดียวกัน เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกผ่อนคลายเมื่อได้เห็นอีกฝ่ายอยู่ใกล้ขนาดนี้


“ทำไมถึงคิดอย่างนั้นเล่า?” บริทท์เขยิบเข้ามาใกล้ผม จากนั้นก็ทาบริมฝีปากลงบนกึ่งกลางหน้าผากของผมอย่างอ่อนโยน “มาร์ลัน... เจ้ากำลังกลัวอะไรหรือ”


ได้รับสัมผัสที่อ่อนโยนนี้ผมยิ่งอยากร้องไห้มากกว่าเดิม น่าแปลก ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ผมก็ยิ่งอ่อนไหวมากกว่าเดิม มันเป็นเพราะร่างนี้งั้นเหรอ หรือว่ามันเป็นที่หัวใจของผมกันแน่


“...ก็เจ้าดูเย็นชาห่างเหินนี่นา” ผมซุกเข้าหาบริทท์ สูดกลิ่นยาที่เจือจางอยู่บนผิวของเขา “ข้านึกว่า…”


“อย่างนี้นี่เอง” บริทท์ไม่ให้ผมพูดต่อแต่กอดผมไว้ ขณะที่นิ้วเรียวยาวสางผมสีทองอย่างนุ่มนวล “ช่วงนี้ข้ากำลังระวังอาหารที่ถูกส่งเข้าวังอยู่น่ะ กลัวจะเจอยาพิษใดมาซ้ำเติมอาการของเจ้า ข้าเลยอาจจะเหม่อๆ ไปบ้าง”


คำอธิบายนั้นควรค่าแก่การเชื่อถือ กระนั้นผมก็ยังสงสัยว่าบริทท์ไม่รู้จริงๆ เหรอเกี่ยวกับยาพิษกัดกินวิญญาณนั่นน่ะ


“บริทท์...”


“หืม?”


ผมเงยหน้าขึ้นจะถาม แต่พอสบกับดวงตาสีเขียวกระจ่างคู่นั้น คำถามก็ถูกกลืนลงคอไป


ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่สายตาของคนที่รู้ว่าผมเป็นวิญญาณแปลกหน้าในร่างของโอดินแน่ ไม่อย่างนั้นแววตานั่นจะเต็มไปด้วยความรักและห่วงหาถึงเพียงนี้ได้ยังไง


หัวใจของผมสะท้านไหว หรือที่จริงเขาจะไม่รู้? นอร์นอาจจะคาดการณ์ผิดไปเอง แต่ว่า...


ผมรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูกที่เขายังคงรักผม ทั้งหมดเป็นการคิดมากของผมฝ่ายเดียว


“มาร์ลัน?”


บริทท์คงเห็นว่าผมเรียกแล้วก็เงียบไปจึงทำหน้างุนงง ผมยิ้มบางก่อนจะกระซิบว่า


“ใครใช้ให้ทำตาหวานเชื่อมแบบนั้นใส่ข้า หืม?”


พูดจบผมก็ปิดปากเขาด้วยจูบ


มือผมวางทาบอยู่บนอกของบริทท์รับรู้ถึงหัวใจที่เต้นแรงขึ้นมา อีกฝ่ายตาเบิกกว้างมองผม ก่อนจะค่อยๆ ยอมรับจูบของผม


คราวที่แล้วผมจูบแบบแค่ริมฝีปากแตะกัน แต่หนนี้ผมเริ่มจูบอย่างลึกซึ้งขึ้น บริทท์เผยอปากออกตอบรับพลางดึงตัวผมขึ้นมานอนทาบทับบนตัวด้านบน เสียงจูบของพวกเราดังแผ่วอยู่ภายในห้องที่เงียบสงัด


ตัวของพวกเราค่อยๆ ร้อนขึ้นเพราะการแนบชิด แม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้นแต่นั่นไม่ใช่อุปสรรค ผมขบเม้มริมฝีปากนั้นราวกับกระหายและบริทท์ก็ตอบสนองผมอย่างรู้ใจ พวกเราต่างดูดดื่มน้ำหวานในโพรงปากของกันและกันประหนึ่งมันคือน้ำทิพย์ หน้าอกที่แนบชิดสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจสั่นพ้องระรัวของพวกเรา ยิ่งทำให้ผมรู้สึกมีความสุข


เพราะผมเป็นฝ่ายอยู่ข้างบน ส่วนบริทท์อยู่ข้างล่าง ผมจึงเป็นฝ่ายลวนลามอีกฝ่ายได้ถนัด มือผมไล้ผ่านแผงอกลงไปที่เอวและหน้าท้อง ผมรับรู้ว่าบริทท์ไหวร่างไปตามมือที่เคลื่อนผ่าน ในขณะเดียวกันมือของเขาเองก็ลูบไล้ไปตามเรือนกายของผมเช่นกัน


ฝ่ามือที่ร้อนระอุนั้นวางลงบนสะโพกของผม เคล้นคลึงเบาๆ อย่างย่ามใจ ผมหลุดเสียงครางเบาๆ กดตัวลงจนท่อนล่างเสียดสีกัน ผมรับรู้ถึงท่อนกายที่แข็งขึงใต้ร่มผ้า ขนาดของมันทำเอาตกใจไม่น้อย


บริทท์เป็นฝ่ายถอยจากการจูบของผมก่อน เสียงของเขาแตกพร่าฟังแล้วเซ็กซี่


“มาร์ลัน อย่าทำมากกว่านี้ มันผิดธรรมเนียม...”


“มาถึงขั้นนี้แล้วจะให้หยุดเหรอ?” ผมทำแก้มป่อง เขาน่าจะรู้นี่นาว่าตอนนี้มาร์ลันน้อยๆ กำลังแข็งขึงขนาดไหน “และเจ้าก็เป็นพระชายาของข้าด้วย ข้าทำไม่ได้เหรอ?”


“แน่นอนว่าได้” บริทท์ยิ้มเหยเก หอมแก้มผมเบาๆ “แต่... เจ้ายังไม่ได้มีอะไรกับฟริกกาใช่ไหม?”


ว่าพลางมือเรียวนั้นก็ไล้ไปตามร่องก้นของผม จนผมรู้สึกเสียวซ่านแปลกๆ


“แล้วมันทำไม...”


“มันเป็นธรรมเนียม” บริทท์เอ่ย ดวงตาสีเขียวหรี่ลงอย่างเย้ายวน “เราต้องให้เกียรติฟริกกาก่อน จากนั้นก็จอร์ด แล้วจึงถึงตาข้า หากไม่ทำตามนี้มันจะวุ่นวาย”


เหมือนผมเคยได้ยินธรรมเนียมพวกนี้ผ่านๆ อยู่ แต่ไม่ค่อยได้สนใจเท่าไหร่มันจึงถูกลบเลือนออกจากสมองไป


“แต่... เรื่องบนเตียงอาซรากับยูดัมจะรู้ได้ยังไง”


ร่างกายของผู้ชายไม่เหมือนผู้หญิงเสียหน่อย ตรงที่จะมีร่องรอยพรหมจรรย์น่ะ


“พวกเขาไม่รู้ แต่เชื่อเถอะว่าพรุ่งนี้เช้าเขาจะถามข้าแน่นอน” บริทท์กล่าวอย่างมั่นใจ ริมฝีปากร้อนซุกลงบนคอของผมอย่างหยอกเย้า “ข้ากล่าวปฏิญาณไปแล้วว่าจะให้เกียรติฟริกกากับจอร์ด ฉะนั้นพวกเขาต้องได้มาร์ลันก่อน”


ผมฟังแล้วรู้สึกเศร้าอยู่ลึกๆ “แบบนั้น... เจ้าไม่รู้สึกแย่เหรอที่ข้าต้องไปเป็นของคนอื่นก่อนจึงจะมาเป็นของเจ้าได้”


“อืม ทีแรกข้าก็เคยคิดเหมือนกันว่าไม่พอใจ แต่ว่าหากเราต้องการอยู่อย่างสงบสุข การแบ่งปันเป็นสิ่งจำเป็น รวมถึงต้องคิดถึงความรู้สึกของฟริกกาและจอร์ดด้วย ไม่ใช่แค่ข้าที่รักมาร์ลัน พวกเขาก็เช่นกัน”


นี่คือกฎของฮาเร็มละมั้ง ถ้าหากไม่คิดแบบนี้เข้าไว้ ไม่แน่ว่าก็อาจจะอิจฉาริษยากันเป็นเหตุให้เกิดการแก่งแย่งชิงดีจนวังหลังไม่สงบสุข เหมือนในนิยายทั้งหลายที่มเหสีกับสนมตบตีกันอย่างไร


ผมเห็นว่าเขาไม่อยากทำแน่ๆ อารมณ์จึงเหมือนค้างๆ คาๆ


“แล้วจะทำยังไงกับเจ้านี่... ดีล่ะ” ผมเอานิ้วจิ้มไปที่ท่อนล่างของบริทท์อย่างไม่มีความกระดากอาย “พวกเราจะปล่อยให้มันค่อยๆ เหี่ยวไปเองเหรอ”


บริทท์สำลักหัวเราะ “เราสามารถทำอย่างนี้ได้”


(เซ็นเซอร์ ตามนโยบายเด็กดี หากต้องการอ่านฉากเต็ม โปรดค้นหาใน Readawrite หรือ Fictionlog)


“แต่... ผ้าปูเตียงเลอะนะ” ผมบอกอย่างอายๆ กองน้ำรักที่ผสมปนเปกันของพวกเราคือหลักฐานที่ผ่านการมีเซ็กส์มาหมาดๆ


บริทท์ยิ้มเอ็นดู “เจ้าต้องทำตัวให้ชินไว้นะ เพราะเมื่อไหร่ที่เจ้าร่วมเตียงกับฟริกกา จอร์ดและข้า เราอาจจะได้เปลี่ยนผ้าปูที่นอนบ่อยๆ”


“...นั่นเจ้ากะจะทำให้ร่างของข้าพังใช่ไหมน่ะ”


ถ้ามีเซ็กส์นานทีๆ ยังพอไหว แต่ถ้าทุกวัน... ผมไม่อยากจะนึกสภาพของตัวเองเลยว่าจะโดนสูบพลังงานและการพักผ่อนแค่ไหน


บริทท์หัวเราะ เสียงของฟังดูรื่นรมย์จนหัวใจผมพองฟู


“เราเป็นเทพนะ มาร์ลัน ต่อให้มีอะไรทุกวันก็ไม่เป็นไร”


“นั่นพูดจริงเหรอ?”


ผมเพิ่งจะตระหนักได้ว่าเทพไม่เจ็บป่วยง่ายๆ ฉะนั้นก็ต้องอึด... ในเรื่องนี้ด้วย โอ้ ไม่!


บริทท์หยิบกระดาษที่คล้ายกับทิชชู่ออกมาจากในกล่องบนโต๊ะเครื่องแป้ง เขาเช็ดทำความสะอาดมือของตัวเองและมือของผม รวมไปถึงร่องรอยน้ำรักบนเตียงด้วย


“ไม่ต้องห่วงหากมาร์ลันไม่อยากก็บอกปฏิเสธได้ ข้า ฟริกกาและจอร์ดไม่ฝืนบังคับเจ้าหรอก”


“เป็นอย่างนั้นก็ดี”


แต่ผมกลัวว่าพอพวกเขารุกแล้ว ผมจะเกิดอารมณ์จนปล่อยเลยตามเลยมากกว่า ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงไม่ทันได้บอกว่าไม่ พวกเราก็มีเซ็กส์กันแล้วมั้ง


หลังจากนั้นผมกับบริทท์ก็เข้านอนโดยที่พวกเรานอนกอดกัน ผมสูดดมกลิ่นยานั่นจนผล็อยหลับไปอย่างง่ายดาย มันอาจจะเพราะกิจกรรมช่วยตัวเองเมื่อกี้ประกอบกับความกังวลที่สั่งสมคลายออกก็ได้ ผมถึงหลับสนิท


เป็นการหลับที่ดีที่ผมไม่ฝันถึงอะไรเลย


********************************************************


บริทท์ติดนิสัยตื่นเช้าอยู่แล้ว ก่อนที่แสงอาทิตย์แรกจะส่องผ่านหน้าต่างเขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา


ภาพที่เห็นคือคนรักที่นอนซุกอยู่ในอ้อมกอด เส้นผมสีทองยาวสยายอยู่บนเตียงอย่างงดงาม ลมหายใจเข้าออกเป่ารดอยู่บนแผงอกสม่ำเสมอดูก็รู้ว่าหลับสนิท


เห็นภาพนี้ก็อดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ ใบหน้าที่แดงเรื่อเย้ายวนใจนั่นทำให้เขาติดตรึงและอาจจะเก็บเอาไปช่วยตัวเองในภายหลัง เขาคิดว่าตัวเองไม่ควรจะมาหื่นอะไรแต่เช้า ยิ่งตอนนี้เขาทำอะไรกับมาร์ลันไม่ได้มากด้วยจนกว่าอีกฝ่ายจะมีคืนแรกกับฟริกกา เขาคงต้องอดทนอดกลั้นไว้ก่อน


บริทท์ขยับตัวออกอย่างระมัดระวังไม่ให้ปลุกมาร์ลันตื่น ตอนนั้นเองที่หูได้ยินเสียงประตูเปิด เนลโลยกกะละมังใส่น้ำ ผ้ารวมถึงชุดผลัดเปลี่ยนเข้ามา ดวงตาสีเชสนัทเบิกกว้างคล้ายกับตกใจที่เห็นบริทท์ตื่นขึ้นมา


เจ้าของตำแหน่งรินดาเสยผมที่ยุ่งขึ้น “เข้ามาได้จังหวะจริงนะ”


“กระหม่อมก็แค่ทำตามหน้าที่ที่ควรทำพ่ะย่ะค่ะ” เนลโลเอ่ยอย่างนอบน้อมแล้วตั้งกะละมังลงบนโต๊ะ “จะทรงล้างพระพักตร์ไหมพ่ะย่ะค่ะ”


“แน่นอนสิ”


บริทท์ค่อยๆ ลุกขึ้น ก่อนจะเดินตรงไปวักน้ำมาล้างหน้า แม้จะมีเสียงกอกแกกบ้าง แต่มาร์ลันก็ยังคงหลับสนิท


บริทท์เห็นเนลโลชำเลืองไปที่เตียงอยู่บ่อยครั้ง คล้ายกับสืบเสาะหาร่องรอยแห่งการร่วมรัก แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ถอดเสื้อผ้า เพราะเขาคิดว่าขืนเปลือยกายออกจนหมด ความอดทนที่มีมาอาจจะขาดผึงก็เป็นได้


แค่เมื่อคืนก็สะกดกลั้นแทบแย่แล้ว


“เจ้าอย่ากังวลเลย ข้าไม่ได้ทำเรื่องใดที่ผิดธรรมเนียมหรอก ข้าแค่ช่วยมาร์ลันเท่านั้น” บริทท์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น และนั่นทำให้เนลโลสะดุ้งน้อยๆ ที่ถูกอ่านใจได้


“แต่ฟริกกาคง...”


“ข้าจะพูดกับฟริกกาเอง อย่าได้ห่วง” บริทท์รู้ว่าเรื่องที่เขาค้างคืนกับฝ่าบาทจะต้องถูกถาม และเขาก็เตรียมคำตอบเอาไว้แล้ว “ข้าไม่ได้ทำเรื่องที่ผิดต่อคำปฏิญาณรวมถึงการให้เกียรติเลยแม้แต่น้อย”


เนลโลพรูลมหายใจเบาๆ ราวกับโล่งใจ บริทท์มองท่าทีนั้น มุมปากยกขึ้น


“เจ้าก็อีกคนเหรอ”


“พ่ะย่ะค่ะ?”


เนลโลไม่รู้ว่าคนตรงหน้าพูดเรื่องอะไรจึงทำหน้างง บริทท์หยิบผ้ามาซับหน้า ดวงตาสีเขียวที่ปราศจากแว่นตาทำให้มองเห็นอารมณ์ภายในอย่างชัดเจน


มันบอกว่ารู้นะ


แล้วนั่นทำให้เนลโลขนลุกอย่างบอกไม่ถูก


“ข้าจัดว่าใจกว้างอยู่ จอร์ดก็ถึงจะโมโหง่าย แต่คงจะโวยวายไม่นานแล้วก็ยอมรับ แต่ฟริกกา...” บริทท์เว้นช่วงอย่างมีเลศนัย “คนสมบูรณ์แบบ คนที่ถูกฝึกมาเพื่อเคียงข้างโอดินโดยเฉพาะ ไม่เคยสัมผัสสิ่งที่เรียกว่าความรักและความอ่อนโยนมาก่อน หากมีใครมาแย่งชิงไป มันจะเป็นยังไงหรือ?”


“...”


“ข้ากับจอร์ดรู้ดี ถึงได้ให้เกียรติฟริกกาเสมอมา เพราะคนคนนั้นเป็นประเภทที่ไม่ควรลองดีด้วยเด็ดขาด”


บริทท์วางผ้าลงบนโต๊ะ เคาะนิ้วบริเวณเปลือกตาของตัวเอง


“เนลโล ระวังแววตาของตัวเองรวมถึงท่าทีด้วย มันชักจะ... มากกว่าตำแหน่งวิลีแล้วนะ”


ดวงตาสีเชสนัทสะท้านไหวครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย เนลโลโค้งตัวลง


“ขอบพระทัยสำหรับคำตักเตือนพ่ะย่ะค่ะ”


“อืม ข้าไปก่อนนะ ฝากบอกมาร์ลันด้วยว่าข้ากลับวังไปแล้ว”


“จะไม่อยู่เสวยมื้อเช้ากับฝ่าบาทหรือพ่ะย่ะค่ะ”


“ไม่ดีกว่า แค่ค้างคืนข้าก็เฉียดเส้นด้ายความอดทนของฟริกกาแล้ว แถมข้ายังต้องไปอธิบายเรื่องราวให้ฟริกกาฟังอีกด้วย” บริทท์หยิบหวีมาสางผมตัวเองลวกๆ แล้วหยิบชุดคลุมตัวนอกขึ้นมาสวม “เจ้าเก็บมื้อเช้านั่นไว้ให้ฟริกกาเถอะ ข้าว่า... เดี๋ยวเขาคงมา”


ก่อนออกไปบริทท์จุมพิตหน้าผากของคนที่นอนหลับใหลอยู่เร็วๆ จากนั้นสาวเท้าออกจากห้องโดยไม่เหลียวหลัง ปล่อยให้เนลโลยืนอยู่ในภวังค์อย่างนั้น


ผมตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นกว่าที่เคย ตอนที่ลืมตาขึ้นมาแล้วไม่เห็นบริทท์ ผมก็ใจหายแวบอยู่บ้าง ทว่าเนลโลก็มาบอกผมว่าบริทท์กลับวังไปตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว ไม่อยากปลุกผมขึ้นมาเพราะเห็นว่ากำลังหลับสบาย


ผมงอนนิดหน่อยที่อีกฝ่ายไปไม่ร่ำลา แต่คิดอีกทีจะให้อยู่กินอาหารเช้าด้วยกันก็ไม่สมควรเท่าไหร่ ในเมื่ออาซราเองก็ยังไม่เคยนอนค้างกับผมเลยนี่นา


“ขออนุญาตเปลี่ยนผ้าปูที่นอนนะพ่ะย่ะค่ะ”


เนลโลดึงผ้าปูเตียงออก ผมถึงกับหน้าร้อนวาบ ข้ารับใช้ของผมคงจะรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น แต่ยังตีสีหน้าเหมือนเดิมเพื่อให้ผมไม่เขินอาย ซึ่งก็ดีเพราะผมจะไม่พูดเรื่องนั้นด้วย


ในตอนที่แต่งตัวเสร็จ ผมก็ถามหายาที่ต้องกินก่อนอาหาร เนลโลก็บอกว่าอาการของผมดีขึ้นแล้วไม่จำเป็นต้องกินอีก


“เหรอ? ก็ดี ข้าเบื่อยาขมๆ นั่นจะแย่”


ถึงยานั่นบริทท์จะเป็นคนปรุง แต่ผมก็ทนไม่ได้อยู่ดี ขมยังไงมันก็คือขมนี่นา


“ถ้าอย่างนั้นเสวยอาหารเช้าเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”


“อื้ม”


ผมลุกขึ้นจากโต๊ะเครื่องแป้งจะย้ายตัวเองไปที่โต๊ะทานอาหาร ผมกลับสะดุดปลายเท้าตัวเอง โชคดีที่เนลโลรับผมไว้ทัน


“ขอบใจ เนลโล ข้าเกือบหัวทิ่มแล้ว”


“ไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ แต่ตอนประทับยืนขึ้นให้พระองค์ระวังกว่านี้หน่อย หากเกิดหกล้มในตอนที่กระหม่อมไม่อยู่ด้วยจะเป็นอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ" เนลโลพูดด้วยความเป็นห่วงและปล่อยให้ผมกลับมายืนทรงตัว แต่แล้วผมก็รู้สึกถึงแรงตึงๆ ที่หนังศีรษะ


“โอ๊ยๆ! อะไรกันเนี่ย!?”


“พระเกศาของฝ่าบาทพันกระดุมของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ” เนลโลก้มลงมองก็เห็นว่าเส้นผมสีทองเกี่ยวกับตัวตะขอกระดุมพอดี “โปรดรอสักครู่กระหม่อมจะแกะให้พ่ะย่ะค่ะ”


“อืม”


โชคร้ายอะไรอย่างนี้ ผมถอนหายใจเซ็งๆ ตัวเอียงเข้าหาเนลโลสภาพกึ่งซบอกอยู่แล้ว ผมรับรู้ว่าข้ารับใช้กำลังตั้งใจแกะมันอยู่ แต่ดูเหมือนว่า... จะนานไปหน่อยไหม?


ผมเริ่มย่นคิ้ว “เนลโล ถ้ามันพันกันยุ่งเหยิงมาก ตัดออกก็ได้นะ จะได้จบๆ ไป ข้าหิวข้าวแล้วด้วย”


“ไม่ดีพ่ะย่ะค่ะ ถ้าตัดมันก็แหว่งสิพ่ะย่ะค่ะ” เนลโลคัดค้านยังคงสาละวนแก้ปมให้อยู่


“มันไม่ได้พันกันเยอะหรอกมั้ง อย่างมากก็แหว่งนิดเดียว” ผมว่า ชักเมื่อยกับการเอียงตัว “ตัดเถอะน่า เร็วๆ เข้า”


เนลโลถอนหายใจ “ก็ได้พ่ะย่ะค่ะ แต่กรรไกรมันอยู่ตรงลิ้นชักนู่น ฝ่าบาทตามเสด็จกระหม่อมมาหน่อยพ่ะย่ะค่ะ”


“ได้ๆ”


เนลโลค่อยๆ เดิน ผมก็โดนดึงตาม หนังศีรษะเจ็บแปลบๆ เพราะผมที่ถูกดึงไปด้วย ผมเดินตัวเอียงพิลึกพิลั่นไปตามการฉุดของข้ารับใช้ และเพราะผมไม่รู้ว่ามันถึงแล้ว เนลโลที่หยุดเดินกะทันหัน ทำให้ผมเบรกไม่ทันแล้วชนกับอีกฝ่ายเข้าอย่างจังอีกรอบ


“เนลโลถ้าถึงแล้วก็บอกกันหน่อยสิ ข้ามองทางข้างหน้าไม่เห็นนะ!”


“ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ” เนลโลรับร่างผมไว้อีกครั้ง “เดี๋ยวกระหม่อมจะหยิบกรรไกรมาตัด-”


จู่ๆ เนลโลก็ตัวแข็งทื่อและหยุดพูดไปเสียเฉยๆ ผมงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเงยหน้ามองข้ารับใช้ แต่แล้วผมก็เห็นว่าแววตาของเขากำลังจ้องไปที่หน้าประตู


หืม?


ผมพยายามขยับคออย่างยากลำบาก แล้วก็เห็นว่าอาซรายืนอยู่ตรงนั้น แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้มแต่ดวงตาสีแดงกลับไม่ยิ้มตามเลย


“ทั้งสองคนกำลังทำอะไรอยู่หรือ? ”


อาซราถามด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นชวนเสียวสันหลัง ผมเพิ่งจะตระหนักว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่... ชวนให้เข้าใจผิดสุดๆ นั่นคือพวกเรากำลังกอดกันแนบแน่นนั่นเอง!


*เป็นตอนที่มีทั้ง nc และได้เห็นมุมมองของบริทท์กับเนลโลด้วย > < แจมด้วยอาซรานิดๆ ตอนนี้ถึงเวลาพักปีใหม่ของไรท์แล้วค่ะ และไรท์ก็เป็นหวัดพอดี T T ฮือ~ ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ ไรท์ขออวยพรปีใหม่ให้ทุกคนมีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง ปีหน้าของให้เฮงขอให้ปัง! สุขสันต์วันปีใหม่ Happy New Year ค่า!

ปล. มาเจอกันอีกทีวันที่ 3 มกรานะคะ

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

คอมเมนท์ = กำลังใจ

ลิ้งค์อีบุ๊ค

อีบุ๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก! เล่ม 1"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 723 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2177 Panawin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 23:15
    ฉันเพิ่งเคยขัดใจเรื่องตำแหน่งครั้งแรก ก็คือออ ทำไมต้องฟริกกาก่อน ตามมาด้วยจอร์ด แล้วก็บริทท์ คนเรือบริทท์อย่างฉันก็คือใจสลายจ้าาา เสียดายมาก เกือบแร้ววว
    #2,177
    1
    • #2177-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 25)
      11 เมษายน 2564 / 18:10
      ถ้าตามตำนานคือฟริกกาเป็นภรรยาเอกค่ะ รองลงมาคือจอร์ดที่ให้กำเนิดธอร์ เลยเรียงลำดับตามชั้นแบบนี้แหละค่ะ
      #2177-1
  2. #2167 famvyza (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 15:41
    เฮ้อ อิจฉาคนมาฟามลัก 5555555
    #2,167
    2
    • #2167-1 minkle(จากตอนที่ 25)
      7 ธันวาคม 2563 / 18:44
      หวานจนน่าหมั่นไส้เลยเนอะ > <
      #2167-1
    • #2167-2 famvyza(จากตอนที่ 25)
      7 ธันวาคม 2563 / 18:48
      หมั่นไส้สุดๆครับ 555555
      #2167-2
  3. #2161 knunkim (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 18:19

    อั้ยหยา..เรือหลวงหึงแล้วเพคะ

    #2,161
    1
    • #2161-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 25)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 18:58
      ก็เขาเป็นสามีหลวงนี่นา 555555
      #2161-1
  4. #2127 Yok Poog (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 05:01
    เส้นตาย!!!
    #2,127
    0
  5. #805 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:18
    ไม่รู้​ทำไมแต่สงสัยว่าเนลโลอาจเป็นหนอนก็ได้?
    #805
    1
    • #805-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      3 มกราคม 2563 / 14:47
      นั่นสินะคะ เราต้องมารอดูกันค่ะ
      #805-1
  6. #802 cCONTRAa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 22:23
    รู้สึกเนลโลน่าจะเป็นคนที่สี่ โลกิหมดหวังแล้วสิ?
    #802
    1
    • #802-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      3 มกราคม 2563 / 14:47
      ติดตามไปเรื่อยๆ ก็จะรู้ว่าเป็นใครค่ะ > <
      #802-1
  7. #801 sudauy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 21:46
    ว่าแต่เนลโล่จะเป็นหนึ่งในฮาเร็มมั้ยน้าาาาาาา
    #801
    1
    • #801-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      3 มกราคม 2563 / 14:46
      มาลองเดาดูกันค่ะ
      #801-1
  8. #800 Highbuff (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 13:31

    สงบนิ่งไว้อาลัยแด่ทั้งคู่? 3วิ
    สุขสันต์วันปีใหม่ล่วงหน้าค่ะไรท์
    #800
    1
    • #800-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      3 มกราคม 2563 / 14:46
      สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ ^ ^
      #800-1
  9. #799 บานาน่า'าาา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 13:02
    รออออออแ
    #799
    1
    • #799-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      3 มกราคม 2563 / 14:46
      มาต่อวันนี้ตอนค่ำๆ นะคะ
      #799-1
  10. #798 ฤทัยทิพย์ ยั่งยืน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 01:10

    เชียร์เนลโลอยู่น้าาาา5555
    #798
    1
    • #798-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      30 ธันวาคม 2562 / 09:33
      แฟนคลับฝั่งเนลโลลุย!
      #798-1
  11. #796 Onausa3854 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 13:01
    เอาแล้ววววว... น้องซวยแน่ลูกกกก
    #796
    1
    • #796-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      30 ธันวาคม 2562 / 09:32
      มาร์ลันของเราซวยแต่เช้าเลย 5555
      #796-1
  12. #795 cake08234 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 08:51

    #793-1 นั้นไงไรท์ได้บอกแล้วเราก็คิดน้องไม่รุกหรอก
    ปล.ขอncอีกเยอๆนะค่ะ!!!
    #795
    2
    • #795-1 cake08234(จากตอนที่ 25)
      29 ธันวาคม 2562 / 09:00
      แต่ขอncที่รุนแรงกว่านี้นิสนึง(สำหรับเรา)><
      #795-1
    • #795-2 Anabella(จากตอนที่ 25)
      30 ธันวาคม 2562 / 09:31
      รออีกฉากในตอนต่อไปค่ะ 5555
      #795-2
  13. #794 suriyakarn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 01:46
    อุ้ย พ่อมา
    #794
    1
    • #794-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      29 ธันวาคม 2562 / 07:15
      มาผิดจังหวะเสียด้วยสิ 5555
      #794-1
  14. #793 psotk (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 23:39
    นี่ยังไม่เข้าใจโพเลย555+สรุปใครรุกคะเนี่ย
    #793
    1
    • #793-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      29 ธันวาคม 2562 / 07:14
      เหล่าพระชายาเป็นฝ่ายรุกค่า > <
      #793-1
  15. #792 LISIATANAFIA (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 22:27
    บางทีเธอจะยอมใจเย็นๆ และฟังฉันสักหน่อย(มีมเด้งขึ้นมา555+)
    #792
    1
    • #792-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:18
      เป็นฉากที่เหมาะกับการใช้มีมมากจริงๆ ค่ะ 5555
      #792-1
  16. #791 ai3124 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 21:57
    อย่าโกรธน้อง
    #791
    1
    • #791-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:17
      มาหาน้ำดับไฟพิโรธกันเถอะ!
      #791-1
  17. #790 Sairattz (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 21:15
    เอเเงงง อาซราโกรธเเน่ๆๆๆ
    #790
    1
    • #790-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:17
      เจอแบบนี้ + การค้างกับบริทท์ไม่โกรธทนไหวหรือคะ > <
      #790-1
  18. #789 ploydreamhigh (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 21:07
    เอาแล้ววววววววว
    #789
    1
    • #789-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:16
      ความซวยมาเยือน 5555
      #789-1
  19. #788 Little_Letter (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 20:45
    ก่อนหน้านั้นก็ไม่มา อาซราดันมาตอนที่ชวนเข้าใจผิดซะได้ แอบร้อนๆหนาวๆแทนเนลโลเลย สัมผัสได้ว่าอาซราจะต้องน่ากลัวมากแน่ๆ ;-;
    สุขสันต์วันปีใหม่นะคะคุณไรท์ ปีนี้เป็นปีที่เรามีความสุขกับการรอแจ้งเตือนนิยายเรื่องนี้มากๆเลย ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีสำหรับคุณด้วยนะคะ เราจะอยู่เป็นกำลังใจให้อีกยาวๆเล้ย โป้งชี้ก้อยนะคับ!
    #788
    1
    • #788-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:16
      เกี่ยวก้อย// ขอบคุณสำหรับกำลังใจและการติดตามค่ะ
      #788-1
  20. #787 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 20:40

    ผัวน้องมา อั๊ย

    #787
    1
    • #787-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:15
      มาร์ลันหนาวๆ ร้อนๆ เลยทีเดียว
      #787-1
  21. #786 khonkhumfilm (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 20:24
    กรี้ดดดดดด​ เอาแล้วๆ​อาซรามอหอแล้วววว
    #786
    1
    • #786-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:15
      องค์ลงสุดๆ เลยค่ะคนนี้ 5555
      #786-1
  22. #785 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 20:07

    เอาแล้วอาซราจะพิโรธมั้ยหนอ

    555
    #785
    1
    • #785-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:13
      ดันมาแจ็คพ็อตเห็นฉากเด็ด
      #785-1
  23. #783 TTRRAA (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 19:35
    เหมียนแม่จับได้ว่าลูกเอาผุชายเข้าห้องเรยค่ะ5555 ฮือ เนลโลสุดจัย นายมันแน่มาก จงทัมดีต่อไปเนลโล แม่ทีมนุนะคะรู้กก มันบาปในจัยจิงๆ ข้ารับใช้ทิ่หลงรักเจ้านาย โฮ สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ รอของขวัญปีใหม่ในวันที่3 เลยๆ ขอให้เป็นปีที่ดีค่ะ
    #783
    1
    • #783-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:13
      ขอให้เป็นปีที่ดีเช่นกันค่า
      #783-1
  24. #782 PÏM_3010 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 19:29

    อ้ากกกก มันค้างอะฮือออ
    #782
    2
    • #782-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:12
      รอวันที่สามน้า
      #782-1
  25. #781 P-SEFenrir (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 19:19

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆเลย น้องน่ารักมากๆ เป็นกำลังใจให้รอตอนต่อไปนะ สู้ๆนะ
    #781
    1
    • #781-1 Anabella(จากตอนที่ 25)
      28 ธันวาคม 2562 / 23:12
      ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ
      #781-1