[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 21 : ประกาศครั้งที่ 19 ความรู้สึกที่ค่อยๆ แทรกซึม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 694 ครั้ง
    11 ธ.ค. 62

ประกาศครั้งที่ 19 ความรู้สึกที่ค่อยๆ แทรกซึม

 

“เจ้าคิดจะฆ่าพวกเรางั้นหรือ สปิลบี ไม่สิ บีบี้!”


พรวด!


ปีศาจเจ้าของนามสปีลบีหรือชื่อเล่นบีบี้กระอักเลือดออกมา มันมองผมด้วยดวงตาแฝงความเหลือเชื่อเอาไว้


“จะ เจ้า! รู้ชื่อข้าได้อย่างไร!?”


ก็อ่านนิยายมาน่ะเซ่! ผมอยากตอบแบบตรงไปตรงมาเสียเหลือเกิน แถมชื่อเล่นนี้มีเพียงโลกิเท่านั้นที่เรียกมันเสียด้วย


“เอาสิ ข้าจะบอกให้ ไหนๆ ก็จะตายแล้วนี่นะ ข้าจะสงเคราะห์ให้หน่อย” ผมยิ้มหยัน เริ่มต้นตีบทแตกให้กระจุย “ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าชื่ออะไร หากไม่ใช่โลกิเป็นคนบอกน่ะ!”


ผมหลอกมัน สปิลบีกลับตะลึงพรึงเพริดจนกระบวนกลายร่างของมันหยุดชะงักไปด้วย


“โลกิบอก... นั่นเป็นไปไม่ได้!?”


“พวกเจ้านี่โง่งมเนอะ รับใช้โลกิคนใหม่โดยที่ไม่รู้เลยว่าถูกหลอกใช้” ผมกระหน่ำใส่ไฟเข้าไป “ยังไงเสียเขาก็เป็นเทพเอซีร์เหมือนกัน ความปรารถนาของเขาก็คือการได้กลับเป็นหนึ่งเดียวกับพวกข้าในดินแดนแอสการ์ดอีกครั้ง ฉะนั้นที่เขาทำก็คือหลอกเจ้ามาให้พวกเราฆ่าไงล่ะ!”


หน้าของสปิลบีบิดเบี้ยวคล้ายกับไม่ยอมรับ “ไม่จริง ข้าไม่เชื่อ! โลกิไม่มีวันทำอย่างนั้น!”


“ถ้าไม่ใช่เพราะโลกิแล้วข้าจะรู้วิธีกำจัดเจ้าได้อย่างไร” ผมจี้จุดมันเข้าไป ขณะค่อยๆ รุกคืบ ผมเอามือไพล่หลังพลางแอบส่งสัญญาณให้ทุกคนค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้มัน “เขามักจะรายงานข่าวให้ข้ารู้เสมอแหละ โลกิจะค่อยๆ ส่งปีศาจเก่งๆ เช่นเจ้ามาเพื่อให้พวกเราฆ่าให้สิ้นซาก! ค่อยๆ ทำลายพวกเจ้าจะภายในอย่างไรเล่า!”


“ไม่จริง ไม่จริง!”


สปิลบีเริ่มสับสน ผมได้ทีเข้าไปใกล้จนอีกห้าก้าวจะแตะลำต้นของมันได้อยู่แล้ว ขณะที่ผมแสยะยิ้มเสียดแทงแล้วพูดกับมันด้วยประโยคของโลกิ


“ปิ... บี? ชื่ออะไรออกเสียงยากจัง เอาเป็นว่าจากนี้ไปข้าจะเรียกเจ้าว่าบีบี้ นับจากนี้เจ้าคือ...” ผมลากเสียงยาว มองใบหน้าที่ซีดเผือดของมัน “สหายของข้า”


“ม่ายยยยยย!!”


สปิลบีกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ทั้งเศร้าทั้งโกรธที่ถูกทรยศหักหลัง กิ่งไม้ปัดป่ายไปทั่วจนทหารที่ทำท่าจะมาฆ่ายังต้องถอย


ฉัวะ!


“มาร์ลัน!”


บริทท์ตะโกนเมื่อเห็นว่าต้นขาของผมถูกกิ่งไม้แหลมคมปาดจนเลือดกระเซ็น แต่ผมไม่สนใจแผลนี่ ผมวิ่งเข้าไปแล้วเงื้อมือขึ้นสูง


“หอกกุงเนียร์!”


ปลายนิ้วสัมผัสถึงความเรียบลื่นของหอก ผมกำแน่นแล้วพุ่งไปเสียบเข้าที่ใบหน้าสปิลบีเต็มเปา เลือดสีแดงกระฉูดออกมาจนเปื้อนตามตัวผมไปหมด


“อ๊ากกกก!!”


มันกรีดร้องโหยหวน กิ่งไม้ปัดป่ายไปมาคล้ายกับร้องขอชีวิตเป็นครั้งสุดท้าย ทั้งที่ไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้ว


ดวงตาที่เหลืออยู่ข้างหนึ่งของมันฉายความสิ้นหวังดั่งหลุมบ่อที่มืดมิด


หากคนธรรมดาเห็นแววตานี้ต้องมีความสงสารบังเกิดขึ้นแน่นอน แต่ว่าผมฆ่าคนมาเยอะในโลกก่อน แววตาเช่นนี้ผมเห็นมานับไม่ถ้วน ฉะนั้นหัวใจของผมจึงถูกฉาบไว้ด้วยเหล็กกล้าที่ไม่มีใครทำลายได้


ผมบิดหอกคว้านแผลที่แทงให้ลึกขึ้นเท่าที่จะทำได้


“ถ้าจะโทษ... ก็ไปโทษโลกิเถอะนะ บีบี้”


โทษ… ที่แกดันเป็นพวกเดียวกับโลกิ


ว่าจบผมก็แทงลึกเข้าไปจนปลายหอกทะลุไปยังอีกฝั่งหนึ่ง


สปิลบีนิ่งค้าง แววตาเบิกกว้างว่างเปล่า หอกกุงเนียร์ระเบิดแสงสีขาวออกมาชำระล้างปีศาจที่แสนโสมมนี้จนกลายเป็นขี้เถ้า


ละอองขี้เถ้านี้ไม่ได้สกปรกเลย มันถูกชำระล้างจนกลายเป็นผลึกใสเหมือนกับคริสตัลแตกกระจายอยู่รอบตัวผม ทำให้ทั้งร่างผมเปล่งประกายเรืองรองออกมา


ช่างเป็นการตายที่งดงามเสียจริง น่าเสียดายที่ทำให้มันตายอย่างอนาถไม่ได้ ผมแค่นยิ้มเมื่อนึกถึงความอคติที่ไอดูนตายอนาถด้วยการถูกตัดคอ ในขณะที่สปิลบีกลับแตกละเอียดกลายเป็นคริสตัลเสียอย่างนั้น


แม้กระทั่งตอนฆ่าเทพก็ต้องทำให้งดงามด้วยสินะ


“ฝ่าบาท เป็นเช่นไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ!?”


เนลโลเป็นคนแรกที่วิ่งมาถึงตัวผมก่อน ดวงตาสีเชสนัทก้มต่ำไปยังแผลที่ต้นขาซึ่งตอนนี้ผมชาจนไม่รู้สึกถึงความเจ็บแล้ว


ผมขยับขาที่ด้านชาพลางว่า “ได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไรมากหรอก”


“ยังไงก็ต้องทำแผลนะพ่ะย่ะค่ะ” เนลโลบอกยื่นมือออกไปจะประคองผม “มาพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมช่วย...”


“ไม่ต้องข้าช่วยเขาเอง”


บริทท์เดินมาถึงตัวผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ อุ้มผมขึ้นในท่าเจ้าหญิงอย่างรวดเร็ว การกระทำนี้ทำเอาเนลโลถึงกับทำหน้าไม่ถูกไปเลย


“ไม่ต้องลำบากรินดาหรอกพ่ะย่ะค่ะ ทรงเหนื่อยแล้วเรื่องดูแลฝ่าบาทปล่อยให้เป็นหน้าที่กระหม่อม…”


“แต่ข้าเป็นพระชายาของมาร์ลันนะ” บริทท์ตอกกลับ ดวงตาที่ลอดผ่านแว่นแฝงความขุ่นเคืองเอาไว้หลายส่วน “และข้าก็เชี่ยวชาญการแพทย์ด้วย เจ้านั่นแหละไปดูแลพวกทหารเถอะ”


เนลโลรู้ตัวว่าเถียงไม่ได้จึงหันมาขอความช่วยเหลือจากผม “ฝ่าบาท...”


“เอาตามที่บริทท์ว่าเถอะ” ผมเหนื่อยแล้ว จนตอนนี้ไม่สนใจว่าบริทท์จะอุ้มในท่าที่ผมไม่ชอบเอามากๆ ผมก็ไม่ด่าไม่บ่นอะไรทั้งนั้น


เนลโลทำหน้ามุ่ยลง แต่ก็จำใจปล่อยให้ผมอยู่ในความดูแลบริทท์ เอาจริงๆ เนลโลจัดการสั่งการกับทหารนั้นเหมาะที่สุดแล้ว ผมมองข้ามไหล่บริทท์เห็นข้ารับใช้ชี้นิ้วกับทหารด้วยท่วงท่าที่ต่างจากปกติ แสดงให้เห็นถึงศักยภาพความเป็นผู้นำ


“กอบพวกขี้เถ้านี่ไปให้หมด! เราต้องเอามันไปแห่ประจานให้พวกชาวบ้านรับรู้ ให้พวกเขาเอาความแค้นไปลงที่โลกิ!”


ดูเอาเถิด ผมไม่ต้องบอกอะไร เนลโลก็รู้แล้วว่าผมต้องการอะไร ช่างรู้ใจผมที่สุด


บริทท์อุ้มผมออกมานอกป่า หมอหลวงกับทหารบางส่วนที่รออยู่ด้านนอกด้วยความกระสับกระส่าย เห็นพวกเรารอดกลับมาก็โล่งอก แต่เมื่อเห็นสภาพของผมหน้าก็ซีดกันอีกรอบ


“ฝ่าบาท! บาดเจ็บหนักหรือพ่ะย่ะค่ะ!?”


“นี่เลือดจากศัตรูต่างหากเล่า ข้ามีแผลแค่ที่ต้นขาเอง” ผมชี้นิ้วไปที่ต้นขา พยายามพูดด้วยน้ำเสียงแจ่มใส “ทุกอย่างจบลงแล้วละ ไม่ต้องกังวลว่าจะมีโรคระบาดอีกแล้ว”


“จัดการได้แล้ว ดีจัง” หมอหลวงคงกระสับกระส่ายมาทั้งวันเรื่องที่มีคนตายมากมาย เข่าถึงกับจะอ่อนยวบ ดีที่ทหารใกล้ๆ พยุงไว้ทัน


“ท่านหมอไปพักเถอะ เดี๋ยวข้าดูแลฝ่าบาทเอง” บริทท์บอกกับหมอหลวงด้วยความอารี


“พ่ะย่ะค่ะ”


หมอหลวงรับคำ พวกเราเดินผ่านไปจนถึงที่พักชั่วคราวซึ่งเป็นบ้านร้างที่ครอบครัวนี้ตายไปแล้ว บริทท์วางผมลงบนเตียงอย่างระมัดระวังอย่างยิ่ง การกระทำที่ใส่ใจนี้ทำให้ผมลอบยิ้ม ผมมีแผลแค่จุดเดียวดูเข้าเถอะบริทท์ทำราวกับผมบอบช้ำทั้งร่างอย่างนั้นแหละ


“ข้าจะไปเอาน้ำมาล้างแผลกับพวกยาสมุนไพรมาก่อน มาร์ลันถอดกางเกงรอไว้นะ” เจ้าตัวว่าแล้วผลุนผลันออกไป


ผมส่ายหน้ากับความรีบร้อนนั้น ขณะที่ผมกำลังจะถอดกางเกงตามที่บอก ผมก็ตระหนักถึงสภาพของตัวเองได้


เดี๋ยวนะ ถ้าถอดกางเกง... เท่ากับท่อนล่างผมไม่อะไรปกปิด เห็นชั้นในหมดเลยสิ!?


เสื้อตัวนี้ก็ไม่ได้ยาวด้วย ปิดส่วนสะโพกของผมได้อย่างหมิ่นเหม่ แถมแผลของผมเป็นที่ต้นขาเกือบจะมาถึงส่วนสะโพก ตอนทำแผลก็เห็นอะไรต่อมิอะไรหมดสิ!


ผมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา ให้ตายสิ ผมขอสลบไปเลยได้ไหมเนี่ยจะได้ไม่ต้องรับรู้สภาพน่าอายของตัวเองแบบนี้เนี่ย!


“มาร์ลัน ทำไมไม่ถอดกางเกงล่ะ เดี๋ยวถ้าแผลแห้งแล้วมันติดผ้าไปด้วยตอนดึงจะเจ็บนะ” บริทท์ว่าในมือขนกะละมังใส่น้ำพร้อมผ้าสะอาดกับหยูกยาเตรียมพร้อม ผมกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันใด


“อะ เอ่อ เราทำแผลทั้งแบบนี้ไม่ได้สินะ...”


“พูดอะไรน่ะ ใส่กางเกงไว้จะทำแผลสะดวกได้ยังไง...” บริทท์เป็นคนฉลาด ทันทีที่นึกได้ใบหูอีกฝ่ายก็เริ่มแดง “อ๋อ...”


อ๋ออะไร!? จะพูดอะไรก็พูดมาเลย! ทำแบบนี้ผมยิ่งอึดอัดกว่าเดิมอีก!


บริทท์กระแอมจากนั้นก็พยายามปั้นหน้าจริงจัง “ไม่เป็นไรน่า มาร์ลัน ถอดออกมาเสีย เรื่องแผลสำคัญกว่านะ เกิดติดเชื้อมันจะไม่คุ้มเสีย”


บริทท์พูดมีเหตุผล แต่ในตอนที่ผมกำลังลังเลอยู่นั้น เขาก็พูดว่า


“เราเป็นคู่ชีวิตกัน ร่างกายก็เห็นกันได้อยู่แล้ว อย่าอายไปเลย”


แต่นายพูดอย่างนี้ผมยิ่งอายไปกันใหญ่เลยนะ!?


ผมสูดลมหายใจเข้าลึก เอาน่ะ แค่เห็นขาเองไม่ใช่เรื่องใหญ่ มีชั้นในปกปิดท่อนล่างด้วยใช่ว่าผมแก้ผ้าอล่างฉ่างเสียเมื่อไหร่


เมื่อคิดได้ผมก็ปลดกางเกงแล้วรูดอย่างรวดเร็วจนเผยขาขาวเรียว ในตอนที่ถอดผมไม่ได้มองบริทท์เลย แต่ได้ยินเสียงกลืนน้ำลายแว่วมา

 

*********************************


ผมโยนกางเกงไปกองที่ปลายเตียง มองบาดแผลที่ต้นขาแล้วต้องหน้าซีด ทีแรกผมว่าแผลมันไม่ได้ร้ายแรง แต่เมื่อถอดกางเกงออกถึงเห็นว่ามันเหวอะเลย


บริทท์มีสีหน้าจริงจังขึ้นเมื่อเห็นแผลของผม “ก่อนอื่นจะทำความสะอาดก่อน อาจจะแสบสักหน่อย ทนด้วยล่ะ”


“รู้แล้ว”


ผมมองบริทท์หยิบผ้ามาชุบน้ำก่อนจะบรรจงเช็ดแผลอย่างตั้งใจ น้ำธรรมดาให้ความแสบอย่างเหลือเชื่อจนขาผมกระตุก จนเขาต้องจับขาผมให้นิ่งไว้


“อยู่นิ่งๆ สิ”


“ขามันกระตุกไปเอง” ผมพยายามควบคุมขาให้นิ่งๆ แต่ความแสบที่แล่นไปทั่วขายากจะต้านทานจริงๆ “ช่างเถอะ เจ้ากดขาข้าไว้ก็ดี”


“อืม ข้าจะรีบทำความสะอาดแล้วกัน”


พอผมอนุญาตให้จับขาได้ เจ้าตัวก็จับเต็มฝ่ามือ มือร้อนๆ นั้นทำให้ผิวที่สัมผัสวูบวาบไม่น้อย ยิ่งมาเจอน้ำเย็นๆ ตรงบาดแผลผมรู้สึกเหมือนจับไข้เล็กๆ เลย


บริทท์ทำความสะอาดแผลผมอย่างพิถีพิถัน จนน้ำในกะละมังเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนๆ และผ้าก็กลายเป็นสีแดงไปแล้ว เมื่อทำความสะอาดเสร็จจึงได้เห็นรูปร่างของแผลแท้จริง รูปร่างปากแผลยึกยักเพราะถูกกิ่งไม้เกี่ยวจนถลอก นี่ต้องกลายเป็นแผลเป็นน่าเกลียดแน่ๆ


บริทท์ย่นคิ้ว “ข้าจะบอกฟริกกาให้หายาแก้แผลเป็นให้ มันคงจะไม่ดีถ้าทิ้งรอยไว้”


“ตามใจเถอะ”


ที่จริงผมไม่ใช่คนที่สนใจเรื่องแผลเป็นเท่าไหร่ แต่ยังไงร่างของมาร์ลันก็ออกจะงดงามคงไม่ดีถ้ามีแผลเป็นมาทำลายความงามของมันไป


บริทท์ลุกขึ้นหยิบกระปุกยาออกมา กลิ่นสมุนไพรฉุนกึกจนแสบจมูก เขานั่งลงข้างเตียงบรรจงป้ายยาลงบาดแผล ผมเตรียมใจจะรับความแสบอีกระลอก แต่กลายเป็นว่ายานี่ทำให้แผลของผมเย็นจัดจนเหมือนมีน้ำแข็งมาทาบไว้


“โอ๊ะ นึกว่าจะแสบเสียอีก เย็นดีแฮะ”


“ตัวยาปกติมันจะแสบมาก ข้าแค่เพิ่มสมุนไพรอีกตัวไปให้เหลือฤทธิ์แค่ชาๆ พอ”


“มันจะไม่ลดทอนประสิทธิภาพในการรักษาใช่หรือเปล่า?”


“คิดว่าข้าคือใครกัน” บริทท์กระตุกยิ้ม


โอเค หมอหลวงผู้เก่งกาจเกรียงไกร ผมหมั่นไส้เขาหน่อยๆ ผสมกับนับถือนิดๆ บริทท์มีความสามารถและความใส่ใจสูงจริงๆ เขาถึงกับทำยาแบบนี้เพราะไม่อยากให้ผมเจ็บ


คราวนี้บริทท์ถือผ้าพันแผลขึ้นมา เขามองขาผม ความลำบากใจระคนเขินอายผุดขึ้นบนดวงหน้านั้น


“มาร์ลัน... ชันขาขึ้นมาหน่อย แล้วก็... ตะแคงตัวไปทางซ้ายด้วย”


“อะไรนะ?”


ตอนที่ทำแผลผมนั่งเหยียดขาอยู่ก็เลยไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าต้องพันแผล... เพื่อที่จะพันได้สะดวกจำต้องชันขาขึ้นและตะแคงตัวให้อีกฝ่ายพันง่ายๆ


เชี่ย! แบบนี้เขาก็เห็นชั้นในผมหมดสิ! ไม่ใช่แค่นั้นถ้าตะแคงด้วยเขาก็ต้องเห็นแก้มก้นผม เพราะชั้นในอย่างที่ผมเคยบอกไว้มันมีรูปร่างคล้ายผ้าเตี่ยว มันปิดแค่มาร์ลันน้อยไว้ แต่ไม่ได้ปิดส่วนแก้มก้น


แก้มของบริทท์แดงระเรื่อ ขณะเอ่ยอีกรอบ “มาร์ลัน เราต้องพันแผลไม่อย่างนั้นจะเก็บตัวยาไว้ไม่ได้นะ”


มันน่าอายชะมัด! แต่ช่วยไม่ได้!


ผมกัดฟัน หันหน้าหนีขณะชันขาขึ้นเล็กน้อยพร้อมทั้งตะแคงตัวอีกหน่อย ไม่คิดจะมองบริทท์เลย


ผมแว่วเสียงสูดลมหายใจ ก่อนที่มือซึ่งสั่นนิดๆ จะเข้ามาสัมผัสขาของผม


ผ้าค่อยๆ พันปิดบริเวณแผล การที่ไม่มองทำให้ผมรับรู้ถึงปลายนิ้วที่ลากไล้บริเวณต้นขาได้ดี บางครั้งปลายนิ้วก็ลามมาถึงส่วนสะโพกกับก้นผมในบางครั้งด้วย


ไม่เคยเลย... ไม่เคยที่ผมจะอยู่ในสภาพน่าอายแบบนี้มาก่อนเลย!


ประสบการณ์มาเฟียของผม เรื่องเซ็กส์อาจจะมีบ้าง แต่ว่ามันคือการทำกิจกรรมเข้าจังหวะ เติมเต็มความใคร่อะไรแบบนี้ใช่ไหมล่ะ เราไม่ได้สนใจจะมาจ้องเรือนร่างกันและกันมากนัก แค่จะนัวเนียให้มีอารมณ์เท่านั้น


ทว่านี่มันไม่ใช่ มันเหมือนถูกจับจ้องโดยมีสัมผัสหยอกเย้าให้ต้องสยบ ผมเกลียดความรู้สึกที่คันยุบยิบในใจนี้เหลือเกิน!


ผมไม่หันไปมองบริทท์แต่ก็รู้ถึงสายตาที่ค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น ผมหลับตาพยายามจะไม่รับรู้แล้วคิดว่าเมื่อไหร่จะพันแผลเสร็จเสียที


ความเงียบโรยตัวอย่างน่าอึดอัด ก่อนที่เสียงแหบพร่าจะดังขึ้น


“มาร์ลัน คือ...”


“เสร็จแล้วเหรอ”


มือที่วนเวียนแถวต้นขาหยุดลง ผมจึงลืมตาแล้วเงยหน้าขึ้น แต่กลายเป็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายกลับยื่นมือเข้ามาใกล้ จนปลายจมูกของเราแตะกัน


พวกเราต่างคนต่างนิ่งไปเหมือนต้องมนตร์สะกด ผมสบกับดวงตาสีเขียวใสที่คล้ายมีแรงดึงดูดคู่นั้น หัวใจพลันเต้นรัวเร็วจนมันดังก้องอยู่ในหู


ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


ผมควรจะผละออกจากเขา แต่ร่างกายเหมือนไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งเอาดื้อๆ ผมมองใบหน้านั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้ ใกล้เรื่อยๆ ...


“ฝ่าบาท กระหม่อมเนลโลพ่ะย่ะค่ะ”


เสียงของข้ารับใช้ดึงสติของผมกลับมา บริทท์ถอยห่างจากผมอย่างรวดเร็ว ใบหน้ายังคงแดงเรื่อ ผมเชื่อว่าตัวเองหน้าก็คงแดงเช่นกัน ตอนนี้ผมไม่กล้ามองบริทท์เลย


“ฝ่าบาท?”


เนลโลยังคงรอคำตอบอยู่ด้านนอก ผมลูบหน้าตัวเอง ปรับเปลี่ยนอารมณ์อย่างเร่งด่วน ก่อนจะตะโกนออกไปว่า


“เข้ามาสิ!”


เนลโลเปิดประตูเข้ามา ผมดึงผ้าห่มมาคลุมท่อนล่างของตัวเองไว้ ต่อให้เป็นเนลโลผมก็ไม่อยากโชว์ขาอ่อนให้เห็นหรอกนะ แค่บริทท์ก็เพียงพอแล้ว


“ทำแผลเสร็จแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”


เนลโลมองน้ำสีแดงในกะละมัง สลับกับขาที่ถูกปกปิดไว้ด้วยผ้าห่ม ผมเลิกให้เขาดูแผลที่ถูกพันไว้แวบหนึ่ง


“อืม เสร็จแล้ว ทางเจ้าก็เรียบร้อยดีนะ”


“พ่ะย่ะค่ะ ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยดี ตอนนี้ทางหมอหลวงก็กำลังตรวจอีกรอบเพื่อความแน่ใจอยู่พ่ะย่ะค่ะ”


“งั้นก็ดี”


ผมมั่นใจในฝีมือและความรอบคอบของเนลโลอยู่แล้ว ผมจึงปล่อยให้เขาจัดการตามสบาย


บริทท์ออกไปเทน้ำและเก็บยาจากนั้นก็ไม่กลับเข้ามาอีก บางทีจังหวะที่เราจะจูบกันอาจทำให้เขากระอักกระอ่วนก็เป็นได้ เลยออกไปเสียเลย


ซึ่งก็ดี ตอนนี้ผมไม่กล้ามองหน้าบริทท์แล้วด้วยซ้ำ


“ฝ่าบาทเป็นไข้หรือพ่ะย่ะค่ะ พระพักตร์ดูแดงๆ”


เนลโลทักขึ้น ผมถึงกับยกมือลูบหน้าแล้วยิ้มกลบเกลื่อน


“เอ่อ ไม่หรอก! ก็... คงหน้าแดงเพราะร้อนน่ะ! ว่าแต่เจ้ามีธุระอะไรอีกหรือเปล่า ถ้าไม่มีก็ไปทำงานของเจ้าเถอะ ข้าว่าจะพักเสียหน่อย”


ปวดเมื่อยไปหมด อยากจะนอนแล้วด้วยซ้ำเนี่ย


เนลโลมีท่าทีลังเล ก่อนจะกล่าวว่า “กระหม่อมมีเรื่องสงสัย ขอถามได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ”


“เรื่องที่ข้าพูดกับสปิลบีเมื่อกี้ละสิ” ผมตอบอย่างรู้ทัน เนลโลก็พยักหน้า ผมจึงถอนหายใจ “เอาเถอะ อธิบายหน่อยก็ดีจะได้ไม่เป็นการเข้าใจผิด เรื่องที่ข้าพูดกับสปิลบีนั่นน่ะ… เป็นเรื่องโกหก”


“โกหกหรือพ่ะย่ะค่ะ”


แววตาของเนลโลบอกว่าไม่อยากจะเชื่อ ผมจึงอธิบายเสริมไปว่า


“ใช่ ข้าแค่หลอกมันจะได้สับสนจนเข้าไปฆ่าได้ง่ายๆ น่ะ เรื่องชื่อของมันข้าก็ได้ยินมาจากนอร์น พวกเธอบอกว่ามันคือไม้ตายใช้ฉุกเฉิน ข้าเลยเอามาใช้แล้วหลอกมันอีกต่อหนึ่งน่ะ” ผมแถจนสีข้างจะถลอก


เนลโลทำท่าเข้าใจ “อย่างนี้นี่เอง กระหม่อมนึกว่าโลกิจะ...”


เขาเงียบไปแล้วไม่พูดต่อ แต่ผมรู้ว่าเนลโลต้องการจะบอกอะไร


“คนอย่างโลกิน่ะหรือจะมาร่วมมือกับเรา คงต้องรอให้มนุษย์สิ้นโลกก่อนกระมัง” ผมเย้ยหยัน แล้วเอนตัวลงบนเตียงนุ่ม “เจ้าเองก็อย่าลืมไปบอกพวกทหารด้วยแล้วกัน เดี๋ยวจะลือกันผิดๆ”


“รับทราบพ่ะย่ะค่ะ”


การอ้างชื่อนอร์นช่างแสนสบายเสียจริง แต่ก็นะผมลงทุนปล่อยข่าวลือเรื่องมีหนอนบ่อนไส้ออกไปแล้ว ผมก็อยากรู้นักว่าโลกิจะแก้เกมอย่างไร


ขอโทษทีนะ ถึงนายจะเป็นพระเอก แต่เพื่อโลกใบนี้ช่วยเป็นตัวร้ายให้ผมปราบเสียเถอะ!


หลังเสร็จสิ้นการกำจัดปีศาจสปิลบี สถานการณ์โรคระบาดอันแสนน่ากลัวก็คลี่คลาย ถึงมันจะไม่ช่วยเรื่องการรักษาได้ แต่หยุดโรคไม่ให้คร่าชีวิตมนุษย์มากไปกว่านี้ได้ทันท่วงที


ด้วยเหตุนี้ชื่อของโอดินจึงได้รับการสรรเสริญอย่างยิ่งใหญ่ ในขณะที่ทั้งแผ่นดินต่างก่นแช่งโลกิ


ช่างรู้สึกดีเสียจริงที่ได้รับการยกย่อง ผมที่ได้รับบาดเจ็บนอนเอกเขนกรักษาตัวอยู่สองวันเต็มมีความสุขกับพลังศรัทธาที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย


แน่นอนเทพองค์อื่นๆ ก็ได้อานิสงส์นี้ด้วยเช่นกัน ดวงหน้าของพวกเขาอิ่มเอิบทั้งยังมีออร่าสีทองแผ่กระจาย ตอนนี้ทั่วทุกหนแห่งล้วนเต็มไปด้วยสีทอง แสบลูกตาสุดๆ เลย


กระนั้นพวกเราก็จะย่ามใจกับชัยชนะเล็กๆ นี้ไม่ได้เด็ดขาด เพราะสถานการณ์ในตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นอีกก็ไม่อาจรู้ได้


ถึงอย่างนั้นมันคงไม่เกิดอะไรขึ้นในเร็วๆ นี้แน่ ฉะนั้นผมจึงสนุกสนานกับเทศกาลแห่งความรักที่จะมาถึงเร็วๆ นี้ได้อย่างเต็มที่


เทศกาลแห่งความรักที่ว่าที่จริงมันคือวันแห่งความรักของเทพเฟร์ย่า ในวันนั้นเฟร์ย่าจะนั่งรถลากเทียมด้วยแมวตระเวนไปทั่วทุกดินแดนเพื่ออวยพรความรักให้กับคู่หนุ่มสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน ก็คล้ายกับวาเลนไทน์ในโลกเก่านั่นแหละ


เพราะฉะนั้นเฟร์ย่าจึงวุ่นวายตลอดทั้งวัน ผมได้ยินจากเจ้าอีกาฮูกินว่าเฟร์ย่าทำให้พี่ชายของเธอถึงขั้นประสาทเสียไปเลย เพียงแค่จะแต่งตัวให้สวยและประทินโฉมให้งามล้ำเลิศที่สุด


ทีแรกผมคิดว่างานนี้ไม่เกี่ยวกับคนที่แต่งงานแล้วอย่างผม ที่ไหนได้ก่อนหน้าวันเทศกาลความรักหนึ่งวัน เนลโลมาถามผมว่าได้เตรียมตัวของขวัญให้กับเหล่าพระชายาหรือยัง


“ข้าต้องให้ด้วยเหรอ?”


ผมที่กะจะลอยชายในงานเทศกาลความรักนั้นเสียหน่อยถึงกับอึ้ง


เนลโลเป็นฝ่ายตะลึงมากกว่า “ต้องให้สิพ่ะย่ะค่ะ อย่างไรทั้งสามก็เป็นพระชายาของพระองค์ การให้ของขวัญก็คือการแสดงความรักเช่นกัน”


“จริงน่ะ? แย่แล้วสิ มาเตรียมตอนนี้จะทันไหมเนี่ย”


ตายละ ผมกำลังจะพลาดอีเวนต์ทำคะแนนกับเหล่าพระชายา! ไม่ได้การ ผมต้องหาของขวัญ แต่จะเอาอะไรให้ดีล่ะ?


“ปกติเขาให้อะไรกันในเทศกาลแบบนี้น่ะ”


“อืม ส่วนมากจะเป็นของชิ้นเล็กๆ พ่ะย่ะค่ะ อาทิ แหวน ขนม พลอย จดหมาย หรือดอกไม้ เป็นของขวัญที่ผู้รับและผู้ให้จะรู้สึกสบายใจมากที่สุด” เนลโลครุ่นคิดแล้วตอบออกมา


“ถ้าข้าได้รับขนมคงจะดีใจมากละนะ แต่พระชายาคนอื่นก็ไม่ได้โปรดปรานขนมเหมือนข้าด้วยสิ...”


ให้ดอกไม้... มันก็หวานเกินไปนะ คงมีแค่บริทท์คนเดียวที่ชอบ


ให้พลอย... คิดว่าพวกเขาเป็นใครกัน แค่ดีดนิ้วพวกเขาก็ได้รับการประเคนของมีค่าแล้ว พลอยของเขาก็ไม่ต่างจากของดาษดื่นพวกนั้นหรอก


งั้นแหวน? ฟังดูดีนะ แต่ยูดัมไม่ชอบใส่แหวน เจ้าตัวบอกว่าเวลาจับอาวุธมันไม่ถนัด บริทท์ก็ทำงานเกี่ยวกับสัตว์และสมุนไพร ใส่แหวนก็ไม่สะดวกเหมือนกัน


หรือจะเปลี่ยนมาให้สร้อยคอดี... แต่เครื่องประดับก็คือเครื่องประดับ ทุกวันพวกเขาก็ใส่อยู่แล้วไหม ผมเองยังมีเส้นหนึ่งเลยเป็นเครื่องราง


เหลือตัวเลือกสุดท้ายนั่นคือจดหมาย...


มันเรียบง่ายและแทนความในใจได้ดี แต่ประเด็นคือผมไม่ใช่คนโรแมนติกน้ำเน่าถึงขั้นเขียนกลอนพร่ำพรรณนาความรักได้เนี่ยสิ ทว่าหากทำสำเร็จค่าแต้มความรักก็น่าจะสูงพอตัวเลย


เอาไงดีหว่า...


เนลโลเห็นผมคิดหนักจนหน้ายับ ก็ยิ้มปลอบ “ฝ่าบาทไม่ต้องทรงติดมากขนาดนั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมคิดว่าไม่ว่าฝ่าบาทจะให้อะไรไป พวกเขาก็ย่อมยินดีพ่ะย่ะค่ะ”


ผมช้อนตามอง “แม้ว่าจะเป็นกระดาษที่รองชาน่ะหรือ?”


“หากฝ่าบาทประทานให้กระหม่อมก็จะเก็บรักษาอย่างดีชั่วชีวิตพ่ะย่ะค่ะ!”


ไอ้คนคลั่งโอดินเอ๊ย...


ปรึกษากับเนลโลเรื่องนี้คงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะเขาคงจะดีใจไปซะหมดไม่ว่าผมจะให้อะไรก็ตาม


สุดท้ายผมตัดสินใจเขียนจดหมายมอบให้พระชายาทั้งสาม โดยขอเนลโลให้เตรียมกระดาษและหมึกพิเศษไว้ใช้


เอาละ จะหมู่หรือจ่า ผมก็ขอใช้ประโยคที่จำมาจากนิยายน้ำเน่าทั้งหลายมอบให้พระชายาทั้งสามแล้วกัน


โรมิโอกับจูเลียต, คู่กรรม และตำนานรักคลีโอพัตรากับแอนโทนี่น่าจะมีประโยครักที่เหมาะนะ


* ตอนหน้าเตรียมตัวรอรับความหวานเลี่ยนได้เลยค่ะ และมีใครสังเกตไหมว่านิยายแต่ละเรื่องที่มาร์ลันเลือกมา จบแนวโศกนาฏกรรมทั้งนั้น 555555

ลิ้งค์อีบุ๊ค

อีบุ๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอกเล่ม 1"

sds

 

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

คอมเมนท์ = กำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 694 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2175 Panawin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 22:45
    คำว่ามีสามี 5 คนอ่ะนะ นี่เดาๆว่าชายาสามคนนั้นละ นอกจากนี้ก็มีเนลโลที่ฉันดูออกตั้งแต่แรก แล้วก็คนสุดท้าย ขอเดาว่าไม่โลกิก็อาจจะเป็นตัวละครลับสักคนที่ยังไม่ออกมา แต่นี่ว่าโลกอก็พอมีออร่าอยู่ อืม....
    #2,175
    1
    • #2175-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 21)
      11 เมษายน 2564 / 18:08
      มารอดูกันว่าจะใช่ไหมน้า
      #2175-1
  2. #2157 knunkim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 17:31

    ฮ๊อยยะ

    #2,157
    1
    • #2157-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 21)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 18:54
      ว้ายๆ >///<
      #2157-1
  3. #2123 Yok Poog (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 02:53
    แต่ละเรื่อง...จบไม่สวย น้องงงงง แอบเอ็นดู ปวดใจถึงจะเป็นการหลอกศัตรู เราก็เจ็บนะ ดีที่น้องมีภูมิคุ้มกัน
    #2,123
    0
  4. #1596 bbphone114411m (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 19:08
    เนลโลมาได้เวลาตลอดเลยนะเราน่ะ...
    #1,596
    0
  5. #1100 dream4try (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:36
    เนลโลป่ะ? คนใกล้ตัว ใกล้กว่าชายาอีก ควรเป็นคนที่ควรระวังเลยนะ
    #1,100
    0
  6. #892 JHTEN (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 15:40
    เนลโลน่ารักเนอะ คนที่รักเราขนาดนี้มันแบบ น่าหวั่นไหวจริงๆ
    #892
    0
  7. #729 sakura17 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:57
    ดีใจที่เห็นพัฒนาการของบริทท์กับมาร์ลัน555
    #729
    0
  8. #625 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 21:27

    กลัวใจเนลโล อยากให้น้องเอานางมาเป็นผัว แค่กๆ ชายาอีกคน

    #625
    2
    • #625-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      16 ธันวาคม 2562 / 06:15
      ใครๆ ก็อยากได้เนลโลเนอะ 5555
      #625-1
    • #625-2 demonheart(จากตอนที่ 21)
      16 ธันวาคม 2562 / 20:48
      จริงงงงง
      #625-2
  9. #624 Bring the fun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 19:19
    มาร์ลันผู้มีดวงกับโศกนาฏกรรมช้ำรัก555 รวมดวงดีทั้งหมดมาใช้ในครั้งนี้นี่เอง
    #624
    1
    • #624-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      13 ธันวาคม 2562 / 06:04
      ถึงจะเป็นโศกนาฏกรรม แต่ว่าเนื้อเรื่องก็ซาบซึ้งใจทั้งนั้นเลยน้า 5555
      #624-1
  10. #623 ai3124 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 06:03
    เนลโลผู้ครั้งโอดิน555
    #623
    2
    • #623-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:33
      คลั่งไคล้ใช่ไหมคะ 5555
      #623-1
  11. #622 moonmore (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 01:42
    คุณมาร์ลัน แต่ล่ะเรื่องที่คุณเลือกอ่านจบซักอันมั้ยนี่ 555 สงสารพระชายาทั้งสามเลยยยย
    #622
    2
    • #622-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:33
      แต่ทุกเรื่องก็หวานซึ้งโรแมนติกอยู่นะ 55555
      #622-1
  12. #617 cake08234 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 23:12
    ทำร้ายคนโสดอย่างข้ามากๆT_T มดกัดหมดแล้วมั้ง
    #617
    1
    • #617-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:29
      ตอนหน้ามดคงตอมเป็นฝูงเลยค่ะ 5555
      #617-1
  13. #611 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:39

    รู้สึกถึงความฟินในใจ ~????

    #611
    1
    • #611-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:27
      เดี๋ยวตอนหน้ายิ่งหวานกว่านี้อีกค่ะ 5555
      #611-1
  14. #609 p-q5 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:21
    เนลโลลล หนูจะเข้ามาขัดจังหวะพอดีแบบนี้ไม่ได้นะลูกกกก
    #609
    1
    • #609-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:24
      เนลโลคงแบบก็ผมไม่รู้ > <
      #609-1
  15. #608 Little_Letter (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:17
    หุ้ยย อยากเห็นสกิลเขียนเต๊าะของยัยน้องมาร์ลันเลย จะทำพระชายาเขินได้รึเปล่าน้า
    #608
    1
    • #608-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:24
      เกรงว่าตอนหน้ามาร์ลันจะเป็นฝ่ายเขินแทนค่ะ 5555
      #608-1
  16. #607 by no mean (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 20:54
    ตอนนี้เรือยัยบริทท์แล่นเร็วมาก อมกๆๆๆๆๆๆ//ช่วงนี้มีสอบย่อยติดๆกันเลย ไม่ได้จับทรศนานถึงเพิ่งรู้ว่าไรต์อัพอ่าแง
    #607
    1
    • #607-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:23
      มาอ่านย้อนหลังได้น้า แล้วก็ขอให้สอบผ่านได้คะแนนเยอะๆ นะคะ ^ ^
      #607-1
  17. #606 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 20:49

    ดีต่อจายยยย
    #606
    1
    • #606-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:23
      ส่งหัวใจรัวๆ > <
      #606-1
  18. #605 Sairattz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 20:29
    ยังไงชายาก็ดีใจอยู่เเล้วครับ
    #605
    1
    • #605-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:22
      ชายาชอบทุกอย่างที่มาร์ลันให้อยู่แล้วเนอะ > <
      #605-1
  19. #604 star rose (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 19:04

    มาร์ลันพอเถอะ ของขวัญน่ะจุ๊บแก้มพระชายาคนละทีก็โอเคแล้วววว
    #604
    1
    • #604-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:24
      เดี๋ยวตอนหน้าก็ได้รู้กันค่ะ > <
      #604-1
  20. #603 TTRRAA (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 19:01
    ตอนหน้าพระชายาต้องตอบแทนแล้วนะคะ แหม เป็นเอ็นดูน้องเนลโลจังเลยค่ะ อยากให้น้องได้รักจากมาลันเยอะๆจัง 'รัก'หนักๆ //// จบโศกนาฏกรรมไม่ได้นะคะ;-; โฮ ร้องไห้ พูดให้ใจไม่ดีเลย แอแง
    #603
    1
    • #603-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:23
      แม้จะมีดราม่ามากแค่ไหนก็จบแฮปปี้เอนดิ้งค่ะ โปรดวางใจได้
      #603-1
  21. #602 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:56
    เนลโลดูมีซัมติ่งมากๆๆๆๆ ก.ไก่ล้านตัว อ่านตอนเเรกก็พยายามไม่คิดอะไรเเต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว

    ให้ฉันได้หวีดคู่นี้เถอะ!!!! ////
    #602
    1
    • #602-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:22
      หวีดให้สุดเสียง แจวเรือให้สุดพลัง
      #602-1
  22. #601 สายน้ำสายหนึ่ง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:53
    มองดูอีบุ๊คมองดูเป๋าตัง...เเต่เล่มก็อยากได้เอ้ะเเล้วเรื่องนี้มีเล่มรึยังคะหรือมีแต่อีบุ๊ค
    #601
    1
    • #601-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:21
      มีแต่อีบุ๊คค่ะ ตัวเล่มจะออกปีหน้า ออกทีเดียวสองเล่มจบเลยค่ะ
      #601-1
  23. #600 หิวข้าวอยากกินขนม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:46
    อ่านถึงตอนเนลโลนี้คือแบบ.. เนลโลลลนี่แกตั้งใจใช่มั้ย!!!//เขย่าตัว
    #600
    1
    • #600-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:21
      หวานมา หวานกลับไม่โกง 5555
      #600-1
  24. #599 Rynge (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:46

    รอเล่ม 2 แล้วเปย์ทีเดียว

    ไม่อยากลงแดง~
    #599
    1
    • #599-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:20
      อดใจรออีกหน่อยนะคะ > <
      #599-1
  25. #598 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 13:37
    รออ่านไม่ไหวเเล้วอ่าาา
    #598
    1
    • #598-1 Anabella(จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2562 / 18:28
      หนึ่งทุ่มเป็นต้นไปมารอได้เลยค่า
      #598-1