[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 20 : ประกาศครั้งที่ 18 จะตีบอสดันเจี้ยนต้องมีความพร้อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 756 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

ประกาศครั้งที่ 18 จะตีบอสดันเจี้ยนต้องมีความพร้อม

 

ความสงบสุขนั้นไม่เคยยั่งยืน ผมยังไม่ทันได้พักผ่อนเต็มอิ่ม ความวุ่นวายระลอกใหม่ก็มาอีกแล้ว!


ในที่สุดอีเวนต์แรกก็มาถึง!


ถ้าผมจำไม่ผิด อีเวนต์นี้เป็นอีเวนต์สำคัญที่ทำลายความเชื่อมั่นของมนุษย์ที่มีต่อเทพ และหากผมแก้ไขมันไม่ได้ความศรัทธาของมนุษย์จะน้อยลงและเทพก็จะอ่อนแอตามไปด้วย


ผมได้แต่หวังว่าตนเองจะแก้ไขมันได้ ถึงจะรู้ว่าต้นสายปลายเหตุมาจากอะไร แต่การเลือกใช้คนต่างหากที่ผมต้องระวัง เพราะมันอันตรายถึงขั้นเสียคนของผมไปเลย


ตอนนี้ผมไม่ควรเสียตัวหมากตัวใดไปทั้งสิ้น จะต้องเก็บเอาไว้และใช้สละชีพในตอนที่เหมาะสมเท่านั้น นั่นคือสิ่งที่ผมคิดวางแผนเอาไว้


ในตอนที่มูนินมาแจ้งข่าว ผมก็รีบเรียกประชุมเทพทุกองค์โดยด่วน ช่วงพลบค่ำที่น่าจะเป็นเวลาพักผ่อนของพวกเราต้องถูกยกเลิกเพราะมีเหตุอันน่าเคร่งเครียดมาเสียก่อน


ผมนั่งอยู่บนบัลลังก์ ข้างๆ มีอาซราที่ถูกตามตัวมาประชุมนั่งอยู่ ถัดลงไปด้านล่างก็มียูดัมและบริทท์นั่งประจำพร้อม ส่วนเทพองค์อื่นๆ ก็รีบร้อนมาเข้าประชุมจนครบ


ผมกวาดสายตารอบหนึ่งเห็นว่าไม่มีใครขาดไปจึงหันมาหามูนินที่เกาะไหล่ผมอยู่


“เจ้าเล่าสถานการณ์ที่มิดการ์ดให้ทุกคนฟังซิ”


“พ่ะย่ะค่ะ” มูนินผงกหัว ก่อนจะกล่าวเสียงดัง “จู่ๆ ที่โลกมนุษย์ก็เกิดโรคระบาด มีประชาชนล้มตายไปแล้วหลายพันคนพ่ะย่ะค่ะ!”


เกิดเสียงอุทานดังมาจากเหล่าเทพ พวกเขาต่างสงสัยว่าโรคระบาดนั้นมาได้อย่างไร ในเมื่อฤดูกาลก็ปกติ พืชผลทางการเกษตรก็อุดมสมบูรณ์ ไม่มีภัยพิบัติใหญ่หลวงอย่างแผ่นดินไหวหรือฝนตกหนัก จู่ๆ โรคระบาดมันมาได้อย่างไร!?


อาซราพูดขึ้นขัดเสียงจอแจรอบตัว “หมอที่ประจำแต่ละพื้นที่ล่ะว่าไง ผลเป็นยังไงบ้าง”


ยามเกิดโรคระบาด คนที่จะรู้ตัวก่อนใครคือบรรดาหมอประจำดินแดนต่างๆ หลังการรายงานข่าวของมูนินไม่นานก็มีสาสน์จากทางแพทย์ใหญ่แห่งดินแดนมิดการ์ดส่งมา


“ยังหาสาเหตุไม่ได้ และการแพร่โรคก็เร็วมาก” บริทท์เป็นฝ่ายรับผิดชอบด้านการแพทย์ด้วยตอบ สีหน้ากลัดกลุ้ม “ตามที่รายงานในจดหมาย พวกหมอลงความเห็นว่ามันเป็นอาการที่ประหลาดมาก ผู้ป่วยล้มลงแล้วร่างกายเปลี่ยนเป็นสีดำทั้งตัวซ้ำยังส่งกลิ่นเน่าเหม็น ไม่เคยเจอโรคที่คร่าชีวิตคนได้เร็วขนาดนี้มาก่อนเลย”


“นี่มันโรคอะไรกันเนี่ย”


แม้แต่เฮอร์มอดที่เป็นเทพแห่งข่าวสารก็ยังไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับโรคนี้มาก่อนเลย


ผมนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะเปิดปากพูด “พวกโลกิคงเริ่มเคลื่อนไหวแล้วละ”


ชื่อโลกิพ้นจากปากเหมือนเป็นคำสาป ทำให้ท้องพระโรงเงียบสงัดจนได้ยินกระทั่งเสียงหายใจของผู้คนด้วยซ้ำ


“โลกิงั้นเหรอ?” อาซราเป็นผู้ทำลายความเงียบน่าอึดอัดนี้ถามผมที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยความข้องใจ “ทำไมมาร์ลันถึงคิดอย่างนั้นล่ะ?”


“เพราะโรคมันผิดปกติมากเกินไปน่ะสิ ไม่มีภัยพิบัติ สภาพอากาศก็ดี พวกเจ้าก็คิดเหมือนกันไม่ใช่หรือไงว่าเรื่องแบบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้น่ะ”


ผมพูดแทนใจทุกคน และชี้นำว่ามันเป็นฝีมือของโลกิแน่นอน ผมอ่านมาต้องรู้แผนการนี้อยู่แล้วสิ!


แต่แย่หน่อยที่ผมไม่สามารถบอกได้ว่ารู้มาจากนิยาย ไม่อย่างนั้นทุกคนอาจจะคิดว่าผมเพี้ยนไปแล้ว


ยูดัมเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจ “แพร่โรคระบาดเพื่ออะไรกันน่ะ? จะฆ่าล้างมนุษย์งั้นเหรอ แต่พวกนั้นก็น่าจะรู้ว่าถ้าเราหาต้นตอเจอทุกอย่างก็จบแล้ว มนุษย์มีมากมายขนาดนี้คงฆ่าทีเดียวหมดไม่ได้หรอกนะ”


“แต่ก็ทำลายความศรัทธาได้ไม่ใช่หรือไง” ผมจี้จุดประสงค์ที่โลกิทำเช่นนี้ “ถึงเราจะหาทางรักษาได้ แต่ก็ใช่ว่าจะมีพลังฟื้นคนตายกลับมาเสียเมื่อไหร่ มนุษย์น่ะเมื่อขอพรต่อเทพอย่างเราแล้วช่วยไม่ได้ก็จะหมดสิ้นศรัทธา และเมื่อสิ้นศรัทธาต่อให้มนุษย์ยังคงอยู่แต่เทพก็อ่อนแอลงใช่ไหมล่ะ?”


ได้ยินเช่นนั้นทุกคนถึงกับตึงเครียด ไม่นึกว่าโลกิจะเล่นลูกไม้นี้กับพวกเขา ถึงผมจะรู้แผนการนี้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น แค่ผมก็ไม่คิดหยุดยั้งก่อนที่เรื่องมันจะเกิด เพราะทางนี้เองต้องการใช้สถานการณ์นี้ให้เป็นประโยชน์เช่นกัน


“ยังไงก็ตามขอให้ทุกคนเมตตาต่อมนุษย์เท่าที่จะทำได้ก็แล้วกัน” ผมบอกกวาดสายตามองไปรอบๆ ท้องพระโรงแห่งนี้ “ครั้งนี้เป็นกรณีพิเศษข้าจะลงพื้นที่ไปดูโรคระบาดด้วยก็แล้วกัน...”


“ไม่ได้นะ!!”


เสียงคัดค้านหนักหน่วงนี้มาจากเหล่าพระชายาทั้งสาม ผมเกือบจะเบ้หน้าใส่ แต่ยั้งตัวเองไว้ได้ทัน


“ทำไมข้าถึงจะไปไม่ได้เล่า เหล่าพระชายาที่รักยิ่งของข้า”


ผมใช้เสียงอ่อนเสียงหวานเพื่อให้พวกเขายอมปล่อยผมไป แต่เหมือนว่าจะไม่ได้ผลเลย ซ้ำยังได้รับสายตาอันห่วงใยมาอีกต่างหาก


“เรายังไม่รู้เลยว่าโรคระบาดนั้นเกิดขึ้นจากสาเหตุอะไร และไม่รู้ว่าเทพจะติดโรคนี้ไหม การลงพื้นที่เป็นเรื่องที่เสี่ยงอันตรายอย่างยิ่ง”


บริทท์กล่าวอย่างมีเหตุผล ผมถอนหายใจเฮือกพลางว่า


“ส่งเทพองค์อื่นไปจะเรียกขวัญกำลังใจจากประชาชนได้อย่างไร ถึงข้าไม่อยากจะลงก็ต้องลง เพราะการที่ข้าออกหน้าด้วยตัวเองจะทำให้ประชาชนรับรู้ว่าโรคนี้มาจากพวกโลกินะ เป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากถึงขนาดที่ว่าโอดินต้องลงมาด้วยตัวเอง แบบนี้แทนที่จะก่นด่าเทพที่ไม่รักษาพวกเขาได้ก็จะเบนเข็มไปหาโลกิแทนไง”


ผมต้องการใช้โอกาสนี้เพิ่มความเกลียดชังให้กับโลกิมากยิ่งขึ้น เมื่อประชาชนไม่ชอบโลกิย่อมต้องเข้าร่วมกับเหล่าเทพเพื่อต่อต้าน และความศรัทธาก็จะยิ่งแรงกล้ามากขึ้น ผมยอมที่จะสละประชากรผู้บริสุทธิ์บางส่วนให้เป็นเหยื่อแล้วเรียกศรัทธามาเป็นการตอบแทน


เทพหลายองค์เริ่มจะลังเล อาซราที่อยู่ด้านข้างกล่าวเสียงอ่อนลง


“แล้วถ้าเกิดเจ้าติดโรคขึ้นมาเล่า?”


“พวกเราใช้รูนได้นะ อย่าลืมสิ มีรูนคุ้มครองอยู่จำต้องกลัวอะไรด้วยเหรอ ตราบใดที่เราไม่เอาอะไรเข้าปากสุ่มสี่สุ่มห้าก็ไม่ต้องกังวลว่าจะติดโรคหรอกน่า ยังไงเสียโรคระบาดมักเกิดจากการกินอาหารเป็นต้นเหตุทั้งนั้นแหละ น้อยนักที่อากาศหรือลมหายใจจะทำให้ติดโรคน่ะ”


ผมดักทางเอาไว้ โชคดีที่ก่อนหน้าจะรู้ว่ามีอีเวนต์นี้ผมได้ศึกษาอักษรรูนมาก่อนแล้วว่า รูนบางตัวช่วยป้องกันโรคได้ ถึงมันจะใช้ไม่ได้ตลอด แต่ถ้าระยะเวลาสั้นๆ ก็โอเค


เห็นผมดื้อแพ่งจะไปให้ได้ เหล่าเทพก็หมดสิทธิ์คัดค้านเปลี่ยนเป็นหารือเรื่องอื่นแทน ซึ่งเฟรย์เป็นฝ่ายนำเรื่องนี้


“แล้ว... มีใครขันอาสาจะติดตามฝ่าบาทไปด้วยหรือไม่?”


มีหลายคนที่ยกมือ แต่ผมรู้สึกว่ามันยุ่งยากเกินไปหากจะขนเทพเกือบครึ่งของแอสการ์ดไปจัดการกับเรื่องนี้จึงว่า


“จะไปทำไมเยอะแยะ เอาแค่พอประมาณพอ ข้าเลือกบริทท์กับเนลโลมาติดตาม ส่วนเฟรย์ เฟร์ย่ากับบอลเดอร์ไม่ต้องตามข้ามา แต่ลงพื้นที่ไปปลอบขวัญชาวบ้านแถบอื่น”


ผมเลือกเฟรย์ที่เป็นเทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ที่มีศรัทธาเยอะกับบอลเดอร์ผู้เป็นเทพแห่งแสงสว่าง ส่วนเฟร์ย่า ผมเลือกเพราะเป็นเทพธิดาที่น่าจะเรียกขวัญกำลังใจจากเด็ก สตรีและคนชราได้ดี


ธอร์โบกไม้โบกมือเรียกร้องความสนใจ “แล้วข้าเล่า ข้าก็อยากไปนะ!”


ผมส่ายหน้า “เจ้ายุ่งกับงานด้านทหารก็พอ เรื่องนี้ไม่ต้องหรอก อยู่กับยูดัมไปเนี่ยแหละ และอาซรา ฝากเจ้าทำหน้าที่แทนข้าชั่วคราวหน่อยนะ”


การเลือกสรรคนผมได้คิดอย่างถี่ถ้วน ที่เลือกเนลโลด้วยเหตุผลคือเป็นข้ารับใช้ที่คอยดูแลผมได้ ส่วนที่เลือกบริทท์เพราะเจ้าตัวคุ้นเคยกับป่าและพวกสมุนไพรดี เอาคนไปแค่นี้น่าจะพอแล้ว


ยังไงซะก็รู้ต้นสายปลายเหตุแล้วนี่นา...


ผมรู้ดีว่าที่พวกโลกิทำแบบนี้นอกจากจะลดศรัทธาแล้วยังต้องการลูกสมุนเพิ่ม ธรรมเนียมของโลกนี้หากตายก็จะถูกฝัง มนุษย์ที่ติดโรคก็ทำเช่นเดียวกัน และเพราะเหตุนี้เองทำให้ช่วงสงครามใหญ่ เจ้าพวกมนุษย์ที่ติดโรคพวกนี้ก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมา และกลายเป็นกองกำลังสำคัญของโลกิไป ตอนนั้นพวกเทพกว่าจะรู้ต้นตอพวกเขาก็เสียมนุษย์ไปเกือบหมดแผ่นดิน!


ผมไม่ต้องการให้พวกมนุษย์ติดโรคฟื้นขึ้นมาเหมือนในหนังซอมบี้เด็ดขาด อันดับแรกต้องออกมาตรการให้นำศพของผู้ที่ติดโรคไปเผาเสียก่อน อ้างว่าเป็นการฆ่าเชื้อ


ทว่าเมื่อลงพื้นที่จริงใช่ว่าจะง่ายดายขนาดนั้น เพราะยังมีชาวบ้านที่งี่เง่าดื้อดึงไม่ยอมให้ศพของผู้เป็นที่รักถูกเผาได้


“ข้าไม่ยอมนะ ข้าไม่อยากเผาลูกสาวของข้า นางเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของข้าเลยนะ!”


“ได้โปรดปล่อยไว้ไม่ได้หรือเพคะ ยังไงมันก็ถูกฝังลงดินไปแล้ว โปรดให้พ่อแม่ของหม่อมฉันได้หลับอยากเป็นสุขเถิด!”


...งั้นปล่อยให้ซอมบี้พวกนี้ลุกขึ้นมาแดกดีไหมเนี่ย! อยากรู้จังว่าถึงตอนนั้นจะยอมกอดร่างเน่าเปื่อยมีแต่น้ำหนองกับหนอนแล้วตายตามไปหรือเปล่า!


ผมรู้ดีว่าไม่ควรชักสีหน้าใส่ชาวบ้านพวกนั้น เพราะฉะนั้นที่ผมทำได้ในตอนนี้ก็คือ...


ร้องไห้


เมื่อเห็นโอดินผู้งดงามร้องไห้ จนน้ำตาเม็ดใสไหลอาบแก้ม นัยน์ตาสีทองหมองเศร้าด้วยความเจ็บปวด ชาวบ้าน เนลโล บริทท์และผู้ติดตามถึงกับตะลึง ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตา แต่ก็ยังร้องไห้อยู่


“ข้ารู้ว่าพวกท่านล้วนเสียใจที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก แถมยังต้องขุดร่างที่นอนฝังอยู่ขึ้นมาเผาอีก ข้าเองก็เจ็บปวดรวดร้าวไม่ต่างกัน เป็นความผิดของข้าที่ทำให้โลกิเล่นงานพวกเจ้าโดยที่ข้าไม่สามารถช่วยอะไรได้ ตอนนี้พวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าก็เลยอยากจะปกป้อง หากไม่เผาร่างที่ติดโรคนั้นแล้วไซร้ ดินแห่งนี้ก็อาจจะปนเปื้อน ถึงตอนนั้นข้าก็ไม่อาจปกป้องพวกเจ้าได้อีก! ได้โปรดช่วยรับความห่วงใยของข้า เพื่อรักษาชีวิตของพวกเจ้าไว้เถิด!”


ผมบอกกับพวกชาวบ้านด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือน่าสงสาร ยากนักที่จะใจแข็งอยู่ได้ ขนาดเนลโลกับบริทท์ยังต้องรีบเข้ามาปลอบโยน


“ฝ่าบาททรงอย่าโทษตัวเองไปเลยพ่ะย่ะค่ะ เป็นความผิดของโลกิต่างหาก บังอาจมาทำร้ายประชาชนที่เป็นดุจดังลูกของพระองค์! ฝ่าบาทยอมเสด็จมาที่นี่โดยไม่เกรงกลัวว่าจะติดโรค นับว่าประเสริฐแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”


“ถูกอย่างที่เนลโลบอก มาร์ลันอย่าโทษตัวเองเลย พวกชาวบ้านก็เข้าใจดีไม่โทษเจ้าหรอก จริงไหม?”


บริทท์หันไปถามชาวบ้านแล้วส่งสายตาคาดโทษว่าบังอาจมาทำให้สุดที่รักของเขาร้องไห้ได้ยังไง!


ชาวบ้านพากันเลิ่กลั่กในใจรู้สึกผิดบาปต่อการกระทำของตัวเองที่ทำให้คนงามหลั่งน้ำตา สุดท้ายผู้คนที่ดื้อดึงก็กล่าวว่า


“ขะ ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท! ดะ ได้โปรดอย่าทรงกันแสงอีกเลย! พวกกระหม่อมจะเผาศพให้พ่ะย่ะค่ะ!”


“ใช่แล้วเพคะ นี่ไม่ใช่ความผิดของพระองค์ เป็นเพราะโลกิที่ทะเยอทะยานจึงได้ทำเรื่องชั่วช้าเช่นนี้!”


“เราต้องสาปแช่งโลกิ! และเพิ่มพลังศรัทธาให้กับเทพของพวกเรา!”


แหม หลอกง่ายดีจัง!


ผมยิ้มแบบซาบซึ้งทั้งที่ในใจกลับหัวเราะ ผมไม่ได้มีฝีมือการแสดงระดับรางวัลออสการ์หรืออะไร แค่บีบน้ำตาและตีหน้าเศร้าเท่านั้น คาดไม่ถึงว่าการเป็นคนหน้าตาดี มันช่างดีอย่างนี้นี่เอง ไม่มีใครจับผิดเลยสักคน!


ทันใดนั้นผมรู้สึกถึงคลื่นพลังอบอุ่นแผ่ซ่าน เทพชั้นผู้น้อย รวมถึงเนลโลกับบริทท์ส่องแสงเรืองรองสีทองอ่อนๆ พอผมใช้สายตาถามว่านี่มันคืออะไรกัน? เนลโลจึงตอบว่า


“เป็นพลังศรัทธาพ่ะย่ะค่ะ พอพวกชาวบ้านให้ความเชื่อมั่นต่อเทพมากๆ เราก็จะได้รับพลังมากขึ้น”


“เห...”


ที่แท้ความรู้สึกของการได้รับพลังมันเป็นเช่นนี้เอง ก็ดี ผมรู้สึกดีใจที่ตัวเองคิดถูกแล้วที่ทำแบบนี้ ต้องเรียกกำลังศรัทธามาให้เยอะๆ จะได้แข็งแกร่งขึ้น!


ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่อาจวางใจเสียทีเดียว ผมต้องยอมรับความจริงว่าการต่อกรกับอสูรที่เป็นต้นเหตุของโรคภัยนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ผมยังจำได้ว่าในนิยาย โอดินส่งไอดูน เทพแห่งความเยาว์วัยไปเรียกขวัญกำลังใจและปลอบโยนชาวบ้าน ไอดูนไปสืบหาต้นตอจนเจอเข้ากับอสูรตนนี้ แต่ผลเป็นยังไงน่ะหรือ? ไอดูนก็เหลือแต่หัวกลับมาที่แอสการ์ดน่ะสิ!


ปีศาจตนนี้ไม่ใช่บริวารคนสนิท แต่ถ้าเทียบเป็นระดับเลเวลคงอยู่ที่สี่สิบ คงไม่ต้องนึกภาพสมุนใกล้ชิดโลกิที่เลเวลปาไปแปดสิบกว่าๆ แน่นอน ถ้าขนาดเลเวลสี่สิบ พวกเขายังโค่นล้มไม่ได้ ก็เตรียมนับถอยหลังรอวันตายเสียเถอะ!


ระหว่างที่ผมกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ หมอหลวงก็กุลีกุจอเข้ามารายงาน


“กราบทูลฝ่าบาท กระหม่อมหาจุดร่วมที่ทำให้คนติดโรคนี้เจอแล้วพ่ะย่ะค่ะ”


“จริงเหรอ? นั่นน่ายินดีมาก ไหนว่ามาซิ”


ผมแสร้งทำเป็นดีใจ เพราะยังไงก็รู้อยู่แล้ว แต่ถ้าทำท่าเหมือนรู้ก่อนก็จะน่าสงสัยเกินไป จึงต้องผันตัวเป็นนักแสดงชั่วคราว


“พ่ะย่ะค่ะ อย่างที่ฝ่าบาททรงทราบโรคส่วนใหญ่มักเกิดจากอาหารที่กินมากกว่าเชื้อแพร่ทางอากาศ ปรากฏว่ากระหม่อมลองสอบถามโดยละเอียดจึงพบว่าปัญหานั้นเกิดจากของป่าพ่ะย่ะค่ะ”


“ของป่า?” บริทท์เลิกคิ้วขึ้น จากนั้นก็มองไปยังป่าที่มีใบไม้เขียวสด “คาดไม่ถึงเลยนะเนี่ย เพราะป่าออกจะเขียวชอุ่มขนาดนี้กลับซ่อนพิษที่ร้ายแรงเอาไว้เสียได้”


“พ่ะย่ะค่ะ แต่ว่าเท่าที่กระหม่อมสอบถามจากหลายๆ คน คนที่ติดโรคนี้มักจะเป็นคนที่หาอาหารในป่า กระหม่อมลองถามจนทั่วแล้วพบว่าหมู่บ้านที่อยู่ติดกับป่าจะติดโรคก่อนใคร จากนั้นก็กระจายไปยังหมู่บ้านข้างเคียงที่รับของป่ามาขายอีกทอดหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”


“หืม แบบนี้เราก็เจาะจงหาคนปล่อยโรคนี้ง่ายขึ้นแล้วสิ” ผมว่าพลางผุดยิ้มเจ้าเล่ห์


เนลโลงุนงง “หมายความว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”


“ก็ถ้าเทียบกับพวกที่เพาะปลูกและกินของที่เลี้ยงและปลูกเองแล้ว หมู่บ้านที่อยู่ใกล้ป่าที่สุดมักจะใช้การเก็บของป่าดำรงชีวิตมากกว่า ฉะนั้นหมู่บ้านไหนคนตายเยอะที่สุดที่นั่นคือแหล่งกบดานของเจ้าอสูรที่ปล่อยโรคนั่นแหละ”


ผมว่า นัยน์ตาสีทองเรืองรองเต็มไปด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราดภายใน


ผมสละเบี้ยที่เป็นมนุษย์ได้เท่านี้ละ ถึงเวลาที่ต้องเดินหน้าเพื่อกินตัวหมากอีกฝ่ายบ้างแล้ว!

 

******************************


หลังส่งทหารไปสำรวจก็พบว่ามีหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ชาวบ้านเหลือแค่ยี่สิบกว่าคนจากที่อยู่กันเป็นพัน เรียกได้ว่าโดนหนักกว่าหมู่บ้านโดยรอบนี้ทั้งหมด เพราะคนในหมู่บ้านส่วนใหญ่จะกินอาหารหรือเก็บของขายจากป่า มากกว่าเพาะปลูก แถมพื้นที่ป่านั้นก็เรียกได้ว่าอุดมสมบูรณ์ มีป่าก็ไม่ต้องกลัวว่าจะอดตาย พวกเขาใช้ป่าสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์เพื่อส่งออกไปยังหมู่บ้านอื่นๆ โดยสินค้าหลักก็คือเห็ดและผลไม้ป่า


ผมที่ประมวลดูแล้วก็พบว่าตรงตามเนื้อเรื่องนิยายเป๊ะ เห็ดกับผลไม้คือบ่อเกิดแห่งโรคภัย ฉะนั้นผมน่าจะหาปีศาจตนนั้นเจอได้ไม่ยาก


“มาร์ลัน จากนี้ไปให้ข้ากับทหารเข้าไปเถอะ” บริทท์กล่าวเพราะเป็นห่วง ไม่อยากให้ผมต้องเผชิญกับอันตราย


ผมกลอกตา มาอีกแล้ว ไอ้ตำแหน่งโอดินเนี่ยเคลื่อนไหวยากจริงมีแต่คนเป็นห่วง ทีตอนผมเป็นหัวหน้าแก๊ง ลูกน้องแทบจะขยันอัญเชิญให้ออกมาอาละวาดด้วยซ้ำ


เนลโลสนับสนุนคำพูดของบริทท์ด้วยอีกคน “จริงด้วยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทควรจะอยู่ที่นี่ อย่าเสด็จเข้าไปที่อันตรายเลยพ่ะย่ะค่ะ”


ทหารก็ส่งสายตาแบบเดียวกันมาให้ ผมโคลงศีรษะพลางว่า


“ให้ข้าไปด้วยเถอะ ข้าจำเป็นต้องเข้าไป” ผมเพิ่มกำลังเสียงของตนให้หนักแน่นขึ้น เพื่อยืนยันว่ายังไงก็ต้องเข้าไป “เรื่องนี้มีเพียงข้าที่รับมือได้”


บริทท์ย่นคิ้ว “หมายความว่ายังไง?”


“เอาเป็นว่ามันคือคำทำนายของนอร์นแล้วกัน”


ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงจึงไพล่ให้เป็นเรื่องของเทพธิดาทั้งสามนั่น ซึ่งพอยกข้ออ้างนี้ขึ้นมา มันก็ได้ผลไม่มีใครเอ่ยแย้งอะไรอีกเลย


เอ๋... ชื่อของนอร์นศักดิ์สิทธิ์ปานนั้น? พอรู้แบบนี้แล้วผมคิดว่าควรเอามาใช้อ้างบ่อยๆ แล้ว จะได้ไม่ต้องคิดข้ออ้างอื่นให้วุ่นวาย ยังไงเสียโลลิทั้งสามคนนั่นคงไม่ว่าอะไรผมหรอก


ผมจัดการฝากฝังให้หมอหลวงประจำการที่หมู่บ้านต้นเหตุนี้ และยังแบ่งปันทหารส่วนหนึ่งไว้ให้ด้วย ผมไม่ต้องการคนเยอะเกินไป ยิ่งต้องเข้าป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ พุ่มไม้ขึ้นระเกะระกะแบบนี้ ยิ่งมีคนเยอะเวลาสู้กันทีก็คงจะหลบกันยาก


ผมคิดว่าหากตนเองไม่สามารถต่อกรกับปีศาจตนนี้ได้ ที่เหลือคงไม่ต้องคิด ในนิยายไอดูนไม่ใช่คนกากแต่เป็นเทพที่แข็งแกร่งองค์หนึ่ง สุดท้ายยังถูกตัดหัวนั่นหมายความว่าฝีมือของมันย่อมเหนือกว่าเทพหลายๆ องค์เสียอีก


จะปล่อยปีศาจตนนั้นไปก็ได้เหมือนกัน เพราะมันมาแพร่โรคระบาดก็เพื่อขู่ขวัญเหล่าเทพและลดศรัทธาผู้คน จากนั้นมันก็จะหายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นเดียวกับขามา ทว่าผมไม่คิดจะปล่อยมันไป


ผมต้องประกาศชัยชนะให้ได้ ต้องข่มขวัญแสดงให้โลกิเห็นว่าเทพอย่างพวกเราเก่งกาจ อย่าคิดว่าจะฆ่าได้ง่ายๆ!

ใจหนึ่งอยากจะหักดิบเผาป่าทิ้งไปให้หมด แต่ก็เหมือนไม่แก้ปัญหาหากปีศาจยังมีชีวิตรอดก็อาจย้ายไปที่อื่นได้อีก ถ้าจะให้มันไม่มีที่ยืนคงมีแต่เผาให้หมดทุกที่ที่มีป่า ซึ่งยุ่งยากเกินไป


“เอาของที่เตรียมไว้ออกมาซะ”


พวกเราเดินทางเข้าป่ามาได้ลึกพอสมควรแล้ว ผมจึงออกคำสั่งกับเหล่าทหารให้เปิดของที่อยู่ในถุงนั้นออกมา


“ฝ่าบาท นี่มัน...”


เนลโลก็สงสัยมาตลอดว่าอะไรอยู่ในถุงที่ทหารแบกมา พอเปิดออกจึงเห็นว่ามันคือกับดัก เจ้ากับดักนี้รูปร่างคล้ายที่ดักสัตว์ เป็นปากกว้างๆ ที่มีฟันอันแหลมคม ถ้าเหยียบเข้าละก็รับรองความเจ็บปวดได้เลย


“มันแค่กับดักไว้ใช้ดักทางมันเท่านั้นแหละ แต่เอาเป็นว่ากระจายกันไปวางเสีย แล้วก็ทำสัญลักษณ์เตือนด้วยล่ะ ระวังอย่าทะเล่อทะล่าไปเหยียบเข้า”


ผมออกคำสั่ง ก่อนจะเดินตรงไปที่ถุงหนึ่ง ซึ่งเปิดแล้วไม่มีกับดักแต่เป็นปลอกคอกับหมวกเกราะ


บริทท์หยิบปลอกคอเส้นหนาขึ้นมาถามผมอย่างงุนงง “นี่มันอะไรกันน่ะ?”


“ปลอกคอไง”


ผมตอบพาซื่อ แล้วก็โดนบริทท์มองค้อนกลับมา


“เรื่องนั้นข้ารู้ แต่หมายถึงว่าเอามาใช้เพื่ออะไรกัน”


“แน่นอนว่าป้องกันคออย่างไรเล่า” ผมบอก หยิบปลอกคอขึ้นมาเส้นหนึ่งแล้วสวมมัน “ทุกคนมาใส่ของพวกนี้ด้วย เตรียมรูนป้องกันไว้ให้พร้อม จำไว้ได้ยินเสียงผิดปกติก็ให้ใช้รูนทันที!”


“พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ!”


แม้จะสงสัยแต่พอผมยืนยันหนักแน่นเข้า พวกเขาจึงเลือกที่จะเชื่อไว้ก่อน ในเมื่อสิ่งเหล่านี้ช่วยปกป้องได้เหตุใดต้องปฏิเสธเล่า


ผมสวมปลอกคอที่ใหญ่คลุมทั้งลำคอ มันออกจะน่าอึดอัดอยู่สักหน่อย แต่ผมก็มั่นใจในฝีมือของคนแคระ ปลอกคอนี่... ต้องช่วยรักษาชีวิตของพวกเราได้


จากนั้นพวกเราก็แยกกันเป็นสองกลุ่ม ผม เนลโลและทหารบางส่วนจะซุ่มอยู่แถวๆ กับดัก ส่วนบริทท์กับทหารที่เหลือจะเข้าไปส่วนลึกของป่า ล่อหลอกเจ้าปีศาจออกมา


“ล่อให้มาสู้ในที่กว้างๆ ย่อมดีกว่าที่แคบ” ผมว่า มองลอดผ่านหมวกเกราะมาที่บริทท์ “ระวังตัวด้วยนะ”


“ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่ทำเรื่องที่เกินตัว” บริทท์พยักหน้า เจ้าตัวกอดผมทีหนึ่ง ก่อนจะนำทหารเดินเข้าไปในส่วนลึกของป่า


แล้วป่าทั้งผืนก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด นอกจากเสียงลมหายใจแผ่วๆ ของผมแล้ว สรรพสิ่งทั้งหลายเหมือนหยุดนิ่งไปอย่างไรอย่างนั้น เนลโลนั่งชันเข่าอยู่ข้างตัวผมคอยระวังภัยให้ ผมสั่งให้ทหารกระจายไปประจำตามจุดต่างๆ ทั้งนี้เวลาสู้จะได้ไม่ตีโดนกันเอง


จากนั้นก็เฝ้ารอ…


ปึง! ปึง! ปึง!


ทันใดนั้นมีเสียงกระแทกหนักๆ ดังขึ้น ทหารนายหนึ่งปลิวมา เจ้าตัวกุมคอไอค่อกแค่กก่อนจะตะโกนเสียงแตกพร่า


“ปีศาจมาแล้ว!”


สิ้นคำนั้นก็มีเงาร่างใหญ่โตแหวกฝ่าออกมา ปีศาจตนนั้นมีรูปร่างคล้ายกับต้นไม้เพียงแต่มันเป็นต้นไม้ที่มีรอยตะปุ่มตะป่ำน่าเกลียดและยังไม่มีใบด้วย ตรงกึ่งกลางลำต้นมีใบหน้าคนอยู่ มันกำลังเปล่งเสียงคำรามข่มขู่


“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”


มันตวัดกิ่งไม้แหลมคมไปยังบริทท์กับบรรดาทหารที่วิ่งหนีนำมันอยู่ กิ่งไม้ที่แปรสภาพเหมือนเคียวจู่โจมเข้าไปที่ลำคอของทหารซึ่งอยู่ใกล้ตัวมันที่สุด


กึง!


“อ่อก!”


ทว่ากิ่งไม้นั้นไม่อาจตัดคอเหยื่อจนขาดกระเด็นได้ดังใจหมายเพราะมีปลอกคอกันไว้อยู่ กระนั้นแรงกระแทกที่ได้รับก็ทำให้ทหารนายนั้นหน้าสั่นได้แหละ


ผมลูบปลอกคอ “เยี่ยม! มันได้ผล!”


เจ้าปีศาจตัวนี้มีนิสัยเสียตรงที่ชอบลงมือตัดหัวคน ผมเลยลงทุนทำปลอกคอเส้นหนานี้มา แต่ว่าเพราะมันแลกกับเงินจำนวนไม่น้อย มันจึงทำได้จำนวนจำกัดนัก ผมถึงไม่ได้พาทหารมาล่าฆ่าปีศาจมากเท่าไหร่


บริทท์โก่งคันธนูเล็งไปที่ใบหน้าของมัน แต่ก็ถูกปัดได้ กระนั้นปีศาจก็เบนเป้ามาทางบริทท์แล้ว


“แก! มาให้ข้าฆ่าเสียดีๆ!”


“เรื่องสิ! มาบอกแบบนี้ใครจะมาบอกว่าเชิญฆ่าสิ บ้าหรือเปล่า!” บริทท์ด่ามันก่อนจะพุ่งตัวหลบรากที่จะเข้ามาเสียบ และมันก็เป็นผลให้มันโดนกับดักเช่นกัน


แกร็ง! แกร็ง! แกร็ง!


รากอันเกะกะเทอะทะโดนกับดักงับไว้ทำให้เคลื่อนไหวเชื่องช้าลงไปมาก ผมได้ทีจึงสั่งการ


“เอาเลย! โจมตีมัน!”


“รับทราบ!”


ทหารเข้าไปโรมรัน ความจริงจะจุดไฟเผาก็ได้ แต่ว่าผมกลัวว่าไฟมันจะลามจนไหม้ทั้งป่า หากเป็นอย่างนั้นมันจะไม่คุ้มเสีย ผมเลยต้องใช้อาวุธกับรูนอื่นแทน


“อิซา! (รูนน้ำแข็ง) ”


เนลโลเรียกแท่งน้ำแข็งมาปักตรึงมันไว้ ส่วนทหารก็ใช้ดาบฟันกิ่งก้านสาขาที่จู่โจมเข้ามา บริทท์ก็คอยใช้ธนูเล็งศูนย์ไปที่ใบหน้าของมัน


ฉึก!


“อ๊ากก!”


เพราะมีทหารจู่โจมกันเยอะประกอบกับโดนตรึงไว้ ทำให้ปีศาจไม่อาจปัดป้องการโจมตีได้ทั้งหมด ธนูของบริทท์จึงเข้าเป้าไปที่ดวงตาอย่างแม่นยำ เลือดสีแดงกระฉูดออกมาจากบาดแผลอาบใบหน้าของปีศาจตนนั้นไปครึ่งหนึ่ง


“บังอาจ! อย่าคิดว่าจะโค่นข้าได้ง่ายๆ นะ!”


ทันใดนั้นร่างของมันก็เปล่งแสงสีแดงเรืองรองออกมา แรงกดดันและไอชั่วร้ายที่แผ่ออกมาทำให้ร่างกายของพวกเราเหมือนถูกลวกด้วยน้ำร้อน ทุกคนจึงถอยกันหมด ขณะมองมันอัปเกรดร่าง


มันมีร่างสองด้วย!? ในนิยายไม่ได้บอกไว้นี่นา ไม่สิ ก็ไอดูนมันตายตั้งแต่ร่างแรกแล้ว ไม่เคยสู้ยืดหยันจนมาถึงร่างสองเลยนี่...


เห็นได้ชัดว่าร่างสองนี้แข็งแกร่งกว่าร่างแรกมาก เกรงว่าแบบนี้ทุกคนจะตายกันหมด ผมต้องงัดไม้ตายเอามาใช้เสียแล้ว!


โลกิเอ๋ย ในเมื่อผมมีคนทรยศได้ ฝั่งนายก็ต้องมีได้เหมือนกัน!


*ไหนๆ ก็มีคนถามแล้ว ไรท์บอกเลยแล้วกันว่าฮาเร็มของมาร์ลันมีห้าคนค่ะ แต่จะเป็นใครนั้นไปลุ้นเอานะคะ เพราะเรื่องยังอีกยาววววว! ตัวละครยังโผล่ไม่ครบเลยค่ะ 55555

อีบุ๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอกเล่ม 1"

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

คอมเมนท์ = กำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 756 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2122 Yok Poog (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 02:26
    ธอร์!!!!!!! ฉันรักคุณ!!!! น่ารักจนน่ารำคาญ ชอบเขาค่ะ มีกอดด้วยจ้าาาา เขิน แค่เล็กๆน้อยๆก็มีความสุขคะ
    #2,122
    1
    • #2122-1 Yok Poog(จากตอนที่ 20)
      19 กรกฎาคม 2563 / 02:27
      ชอบน้อง ฉันมีแกก็มีได้!!! โคตรยัดเยียด 555
      #2122-1
  2. #1594 bbphone114411m (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 18:09
    เล่นละครเก่งจังนะท่านโอดินนนน
    #1,594
    0
  3. #1397 I'm Princess. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:27
    กระเหรี่ยงเขาก็ใส่นะ แต่เป็นห่วงหลายอัน><
    #1,397
    1
    • #1397-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 20)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
      ตึ่งโป๊ะ!// เล่นมุกอย่างนี้ก็ได้หรือ!
      #1397-1
  4. #875 love_forever 1992 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 12:42

    สู้ๆฮับ~~
    #875
    0
  5. #804 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 20:08
    เหมือนจะ​ ปยอ.​แต่ก็ใช้ใด้จริง​ ปลอกกันคอ555555
    #804
    0
  6. #728 sakura17 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:47
    มีการใช้มารยาหลอกด้วย555
    #728
    0
  7. #636 demonheart (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 20:36
    เอาโลกิลงฮาเร็มด้วยยยยย
    #636
    1
    • #636-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      16 ธันวาคม 2562 / 21:35
      ได้โปรดอย่าคาดหวัง > <
      #636-1
  8. #587 cCONTRAa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:55
    สนุกมากกกก ลุ้นมากดเวยยย อยากรู้ตอนต่อไปแล้วเลยยย
    #587
    1
    • #587-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      9 ธันวาคม 2562 / 06:25
      ตอนต่อไปมาเร็วๆ นี้ค่ะ อดใจรอนิดนึงนะคะ
      #587-1
  9. #586 Onausa3854 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 20:54

    ชอบมากกกกกสนุกกกกก
    #586
    1
    • #586-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      9 ธันวาคม 2562 / 06:24
      ขอบคุณค่ะ
      #586-1
  10. #584 YingKaem (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 10:46

    ถ้าโลกิเป็นหนึ่งในฮาเร็มนี่จะโคตรพีคเลยนะเนี่ย
    #584
    1
    • #584-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      9 ธันวาคม 2562 / 06:23
      ต้องลองดูว่าจะอยู่ไหมนะคะ > <
      #584-1
  11. #583 by no mean (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 21:50
    มาร์ลันแบบเผ็ชมากๆๆๆ รอเรย
    #583
    1
    • #583-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      8 ธันวาคม 2562 / 06:39
      เพื่อเอาตัวรอดล้วนๆ เลยค่ะ 555
      #583-1
  12. #582 TTRRAA (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 21:31
    แก ฉันนอนเนลโลกับโลกิเลย เรือเนลโลแรงมาก ล้องไห้

    นี่แหม ไม่มีไม่ได้จริงๆคนคนนี้ รอเก็บเล่มอยู่นะคะ! ชอบนะคะ อยากได้
    #582
    1
    • #582-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      8 ธันวาคม 2562 / 06:38
      เล่มรอปีหน้านะคะ ^ ^ เก็บตังค์ไว้เปย์น้า
      #582-1
  13. #579 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 12:21
    โลกิจงละทิ้งฮาเร็มของเจ้าแล้วมาตบตีกับพระสวามี เอ้ย! พระชายาของพระเอกเราซะโดยดีเถอะ แบบฆ่าแมาอยากจะแค้นก็แค้นแต่ใจก็รักอะไรเงี้ย!!
    #579
    1
    • #579-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      8 ธันวาคม 2562 / 06:36
      คงต้องรอดูว่าจะเป็นอย่างนั้นไหมนะคะ > <
      #579-1
  14. #578 wisetsing (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 08:07
    เล่มสองออกตอนไหนคะค้าง555555555 สนุกมากเลยสู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้
    #578
    1
    • #578-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 10:58
      ปีหน้าค่ะ อาจจะราวๆ มีนา-เมษา
      #578-1
  15. #577 Puipeepo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 00:49
    กี่เล่มจบคะ
    #577
    1
    • #577-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:23
      สองเล่มจบค่า
      #577-1
  16. #576 star rose (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 22:27
    อยากซื้อหนังสือแต่หนูไม่มีตังอ่ะแงงงง
    #576
    1
    • #576-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:20
      ค่อยๆ เก็บตังค์ไปก็ได้ค่ะ ยังอีกนานกว่าหนังสือรูปเล่มไรท์จะออก
      #576-1
  17. #575 Temmako (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 22:00
    ถ้าให้เดา ในฮาเร็มต้องเป็นพระชายาทั้งสาม เนลโล คนสุดท้ายต้องเป็นโลกิแน่ๆ
    #575
    2
    • #575-1 star rose(จากตอนที่ 20)
      6 ธันวาคม 2562 / 22:27
      เห็นด้วย
      #575-1
    • #575-2 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:23
      ต้องลองมาดูนะคะว่าจะเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า ^ ^
      #575-2
  18. #574 blue moon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 20:58
    ขอเนลโลเป็น1ในฮาเร็มมาร์ลันค่ะ!
    #574
    1
    • #574-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:18
      มารอลุ้นกันค่ะ!
      #574-1
  19. #573 maytawarin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 20:55
    เล่ม1มี3คนอย่าบอกนะว่า! เล่ม2มีโลกิ กับคนรับใช้มาร์ลัน(จำชื่อไม่ได้)มาเป็นสามีอีก!!
    #573
    2
    • #573-1 star rose(จากตอนที่ 20)
      6 ธันวาคม 2562 / 22:26
      อันนี้เห็นด้วย อยากให้ม๊วกกกก
      #573-1
    • #573-2 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:19
      ที่จริงเล่มแรกก็มีตัวละครในฮาเร็มโผล่มาสี่คนแล้วนะคะ 5555
      #573-2
  20. #572 -_Name_- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 20:31
    น้องลันห้าคนนะลูกไม่ไหวก็ต้องไหวแล้วล่ะ55555
    #572
    2
    • #572-2 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:19
      คนไปสอยอีบุ๊คมาน่าจะได้เห็นตัวละครใหม่แล้ว 55555
      #572-2
  21. #571 acapybab (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 19:39
    เอาตามตรง ตอนเราอ่านตอนแรกอะ เราคิดว่านางจะเป็นเมียโลกินะ ไม่ได้คิดถึงเรื่อง3พีเลย 555
    #571
    1
    • #571-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:18
      แต่เรื่องนี้จั่วหัวว่าฮาเร็มนะคะ 55555
      #571-1
  22. #570 RA-IN-ra-in (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 19:13
    ยังมีหวังกับเรือโลกิอยู่มั้ยนะ

    เรือผีที่แท้ทรู
    #570
    1
    • #570-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:17
      ในเรื่องมีหลายเรือ แต่จะมีแค่บางเรือที่ไปถึงฝั่งค่ะ > <
      #570-1
  23. #569 Bring the fun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 19:06
    มีหวังอยู่ลึกๆ ว่าหนึ่งในนั้นจะมีโลกิ โมเม้นปรายพยศคือที่สุดแค่มโนก็ลุ้นมากแล้ว555
    #569
    1
    • #569-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:16
      งั้นก็ลุ้นกันนะคะว่าจะจบในรูปแบบไหน ^ ^
      #569-1
  24. #568 Little_Letter (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 19:05
    น้องมาร์ลันจะโน้มน้าวให้คุณปีศาจต้นไม้มาเป็นพวกเหรอ ?_? // หะ หะ ห้าคนจริงเหรอคะคุมไรท์ กรี๊ดดด

    อีกสองคนนี่เปนเนลโลกับโลกิรึเปล่า ฮื่อ ไม่รู้อ่ะ แต่กาวไว้ก่อนแล้ว5555555555
    #568
    1
    • #568-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:15
      บอกว่าเรื่องยังอีกยาวไกลตัวละครยังโผล่ไม่ครบ 55555
      #568-1
  25. #567 Sairattz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 18:56
    น้องเก่งมากๆๆๆๆ
    #567
    1
    • #567-1 Anabella(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 06:14
      เก่งเพื่อเอาตัวรอดจากรูทตายล้วนๆ เลยค่ะ 5555
      #567-1