[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 19 : ประกาศครั้งที่ 17 การพบพ่อแม่ของคู่ชีวิตจัดเป็นงานของฝ่ายเจ้าบ่าว (?) เช่นกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 735 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

ประกาศครั้งที่ 17 การพบพ่อแม่ของคู่ชีวิตจัดเป็นงานของฝ่ายเจ้าบ่าว (?) เช่นกัน


“เฟรคิ ไปเก็บมา!”


โฮ่ง!


ผมปาลูกบอลไปไกลๆ เจ้าเฟรคิสะบัดหางกระตือรือร้นเริงร่าวิ่งไปเก็บลูกบอล ดูเอาเถอะ หมาป่าที่แสนสง่างามของโอดินกลายเป็นหมาเลี้ยงขี้เล่นไปแล้ว


งิ้ง...


เกรีต่างจากเฟรคิ มันไม่ร่าเริงขี้เล่นเท่า มันนอนหมอบอยู่ข้างๆ เอาหัวมาหนุนตักผม ส่งสายตาละห้อยหงอยเหงา ผมจึงต้องเกาหัวให้มันไปด้วย เกรีถึงจะอารมณ์ดีขึ้น


คงมีหลายคนสงสัยว่าทำไมผมถึงมานั่งเล่นกับหมาป่าอย่างนี้ เพราะช่วงนี้อยู่ระหว่างการเตรียมพระราชพิธีราชาภิเษกก็เลยทำให้ทุกคนยุ่งวุ่นวายไปหมด ส่วนผมเป็นคนเดียวที่ว่างงานเพราะนอกจากต้องจำลำดับพิธี ก็เป็นหุ่นให้ลองชุดเท่านั้น งานที่เหลือเนลโลกับพระชายาทั้งสามรับไปจัดการทั้งหมด


เพราะแบบนั้นแหละที่ทำให้ผมเบื่อหน่ายเสียเหลือเกิน จนต้องมานั่งเล่นกับเฟรคิและเกรีที่ทุ่งหญ้าคนเดียวแบบนี้


เจ้าเฟรคิคาบลูกบอลกลับมา ผมชอบมันอยู่อย่างที่ตอนคาบไม่มีน้ำลายมาติดลูกบอลด้วย ผมถึงยอมบริหารแขนด้วยการโยนลูกบอลไปมาอย่างนี้ได้


เป็นชีวิตที่สงบสุขดีจังเลยน้า สงบเกินไปจนน่าเบื่อเลย


เมื่อผมโยนลูกบอลเป็นรอบที่ร้อย ผมก็เริ่มเมื่อยแขน นอนเอนลงกับพื้นหญ้า สายลมที่พัดโชยอ่อนดึงให้ผมง่วงถ้าไม่ใช่ว่ามีเงาดำทาบทับเหนือหัวผม


“มาร์ลัน”


ผมลืมตาอย่างเกียจคร้าน เห็นอาซรายืนค้ำอยู่เหนือหัวผม ยิ้มอ่อนโยนเหมือนกับทุกที


“สวัสดี มาไงเนี่ย อาซรา”


เพราะช่วงนี้ยุ่งกันมาก ช่วงเวลาจิบฟิก้าจึงหยุดไปด้วย ผมไม่ได้เห็นหน้าอาซรามาจะเกือบครบอาทิตย์แล้ว เพราะแค่เวลามาเข้าเฝ้าพวกเขายังไม่มีเวลาเจียดมาหาผมเลย


“ข้าเพิ่งจะไปสั่งงานกับแบร์กีมาก็เลยผ่านมาทางนี้ เห็นมาร์ลันนั่งเล่นกับเฟรกิกับเกรีพอดีน่ะ”


อาซราเดินอ้อมมาข้างๆ แล้วนั่งลง อีกฝ่ายยังคงงดงามจนตาพร่าเหมือนเดิม วันนี้เจ้าตัวไม่ได้ใส่ชุดโทนดำแดงแต่มาสีขาวกับส้มแปลกตาไปอีกแบบ


“งั้นเหรอ พวกเจ้าทำงานขันแข็งดีนะ ข้านี่ว่างงานเกินไปจนเบื่อจะแย่แล้ว” ผมเบ้หน้า ถึงจะชอบที่ได้ผ่อนคลายแต่ถ้านานเกินไปก็เหมือนใช้เวลาอย่างสูญเปล่ามากๆ


อาซราก้มหัวลงมาแล้วหัวเราะ “ก็งานเหล่านั้นไม่ใช่หน้าที่ของมาร์ลันนี่นา แต่อีกไม่นานเถอะเจ้าจะต้องยุ่ง ถึงตอนนั้นเจ้าต้องร้องขอวันพักสบายๆ แบบนี้แน่”


“มันจะยังมีงานอะไรให้ข้าทำอีกเหรอ ในเมื่อพวกเจ้าทำงานแทนกันไปหมดแล้วน่ะ” ผมเหลือบตามองอาซรา


“มีสิ” ทันใดนั้นอาซรายิ้มขื่น เหมือนไม่ค่อยสบายใจ “เร็วๆ นี้เจ้าจะต้องรับหน้าท่านเซเซียแล้วก็... ท่านแม่ของข้า”


“หืม รับหน้าใครนะ?”


ผมได้ยินแบบนั้นจึงลุกขึ้นนั่ง อาซราอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง


“ตามพิธีก่อนจะขึ้นราชาภิเษก โอดินจะต้องพบพวกผู้ใหญ่ของฟริกกา จอร์ดแล้วก็พระชายาคนอื่นๆ ด้วยน่ะ”


ประมาณว่าพบหน้าผู้ใหญ่เพื่อสู่ขอใช่ไหม ผมกระตุกริมฝีปากเริ่มอึดอัดใจขึ้นมา


“ถ้าอย่างนั้นทำไมกับแค่ท่านเซเซียกับท่านแม่ของเจ้าล่ะ ครอบครัวของบริทท์เล่า?”


อาซราใช้แววตาแปลกประหลาดมองผม “มาร์ลัน... ลืมไปแล้วเหรอว่าครอบครัวของบริทท์ตายไปหมดแล้ว เพราะเจ้า... สั่งประหารพวกเขาไปแล้วน่ะ”


“หะ หา?”


ผมถึงกับอึ้ง สั่งประหารไปแล้วเหรอ ทำไมล่ะ? ให้ตายเถอะ มาร์ลันคนก่อนสร้างเรื่องให้ผมต้องแก้อีกแล้ว!


อาซรามองผมอย่างสงสัย “มาร์ลันช่วงนี้เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ เหมือนลืมอะไรไปหลายๆ อย่างเลย”


เมื่อโดนจับผิดผมก็เหงื่อแตกพลั่ก นึกว่าที่แล้วมาผมจะแถเนียนแล้วนะเนี่ย แต่พวกเขาก็ยังเก็บมาสงสัยอยู่อีกงั้นเหรอ


ไม่ได้การแล้ว ผมจะถูกจับว่าไม่ใช่มาร์ลันไม่ได้!


ผมฝืนยิ้มออกมา “ช่วงนี้ข้าหมกมุ่นเรื่องการกำจัดโลกิอยู่ละมั้ง ก็เลยลืมอะไรไปหลายๆ อย่าง แต่ช่างเถอะ ข้ามีพวกเจ้าคอยเตือนความจำนี่นา แถมเรื่องที่ข้าลืมส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่เรื่องที่สลักสำคัญอะไร ไม่มีปัญหาน่า”


เหงื่อไหลผ่านแก้ม ครั้งนี้ผมแถได้ดีหรือเปล่านะ แต่ว่าอาซราก็เริ่มคลายคิ้วที่ขมวดแล้วนะ


“อย่ากังวลเรื่องโลกิมากไปเลย มีอะไรมาร์ลันสามารถปรึกษาเราได้ทุกเรื่องเลยนะ อย่าเก็บเอาไว้คนเดียว”


“แน่นอน” ครั้งนี้ผมแก้ตัวไปได้ด้วยดี จึงโล่งอก “ว่าแต่ถ้ารับหน้าแค่ท่านเซเซียกับท่านแม่ของเจ้าน่าจะสบายนะ”


อาซรายิ้มเจื่อน “จะเป็นอย่างนั้นหรือเปล่านะ”


“หมายความว่ายังไง?”


“ท่านเซเซียกับท่านแม่ข้า” อาซราพูดช้าๆ คล้ายกับไม่อยากจะบอก “ไม่ค่อยถูกกันน่ะ”


“ว่าไงนะ?”


ผมอุทานไม่ใช่เพราะตกใจหรืออะไรหรอกนะ แต่เป็นอนาถใจตัวเอง คิดอยู่แล้วว่าผู้ใหญ่ของฝั่งพระชายามันไม่มีทางเป็นมิตรกันได้ แต่อุตส่าห์คาดหวังว่าพวกเขาจะปรองดองเป็นไปไม่ได้สินะเนี่ย...


อาซราเบือนหน้าไปอีกทาง “ท่านเซเซียเป็นสตรีที่... หยิ่งยโสทระนงตน ส่วนท่านแม่ข้าก็เป็นคนที่เสียหน้าไม่ได้ ข้ากับจอร์ดอยู่ในตำแหน่งที่เป็นขั้วตรงข้ามกันกลายๆ ก็เลยเหมือนแข่งกันน่ะ”


“ลำบากหน่อยนะ”


ผมฟังแล้วพวกเขาคงเหนื่อยน่าดู อาซรากับยูดัมไม่เคยทะเลาะหรือกัดกันใหญ่โต อาจจะมีขัดแย้งบ้างตามจุดยืนของตน ทว่าไม่ถึงขั้นจะเข่นฆ่ากันแน่นอน


“มาร์ลันพูดกับตัวเองเถอะ ถ้าเจอพวกเขาเมื่อไหร่ ก็... ขอให้อดทนนะ” อาซรากล่าวด้วยความเห็นใจกับสิ่งที่ผมต้องเผชิญ


ผมคอตก “ได้ ข้าจะ... เอ่อ พยายามให้เต็มที่”


นี่ผมต้องมาเผชิญกับการฟาดฟันของแม่ยาย (?) งั้นเหรอ ยังดีนะที่เจอแค่สองคน ถ้าผมต้องเจอเหล่าแม่ยายอีกสิบคนผมคงหาทางให้ตัวเองป่วยนอนซมอยู่บนเตียง!


อาซราเชยคางผมขึ้นมาแล้วยิ้ม “อย่าห่อเหี่ยวอย่างนั้นสิ ข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้”


“ขอบใจสำหรับความเชื่อใจแล้วกันนะ”


เห็นทีผมคงต้องกลับห้องไปคิดแผนการรับมือเหล่าแม่ยายแล้ว บางทีคงต้องขอให้เจ้าฮูกินมูนินช่วยสืบประวัติและลักษณะนิสัยของพวกเธอไปด้วย ผมจะได้รับมือถูกทาง


จุ๊บ


ทันใดนั้นมีสัมผัสนุ่มนวลที่ข้างแก้ม ก่อนที่อาซราจะผละออกมาแล้วยิ้มเจือด้วยความเขิน


“ข้าไปทำงานต่อนะ ไว้เจอกัน มาร์ลัน”


เจ้าตัวเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ผมนั่งนิ่ง ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้


อะ อาซราหอมแก้มผม! ฉวยโอกาสแล้วชิ่งหนีแบบนี้ก็ได้เหรอ มาให้ผมทำคืนด้วยเซ่!



และแล้ววันที่ต้องพบปะแม่ยายก็มาถึง เนลโลลงทุนเป็นพิเศษที่จะทำให้ทั้งสองคนประทับใจด้วยการจัดขึ้นในศาลาเล็กกลางสวนดอกไม้ที่เต็มไปด้วยหมู่มวลผีเสื้อบินว่อนไปหมด


ผมนั่งเป็นประธานอยู่ที่โต๊ะในชุดเต็มยศและปั้นหน้ายิ้มขณะมองสตรีสองคนเดินเข้ามา


คนหนึ่งคือท่านเซเซียที่มาในชุดหรูหราสีน้ำเงินสง่างาม ผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อย เธอไม่ได้ใส่เครื่องประดับมากมาย แค่ชุดที่ตัดเย็บอย่างประณีตกับบรรดากระดุมทองและลายปักก็เพียงพอสำหรับฐานะผู้ใหญ่ของจอร์ดแล้ว


มาทางสตรีอีกคนที่ผมเพิ่งจะรู้ว่าเธอชื่อมิรันด้า มารดาของอาซรามีเค้าโครงหลายส่วนคล้ายกับลูกชายอย่างไม่น่าเชื่อ จะต่างแค่ดวงตาเรียวกับจมูกเชิดรั้งอย่างดื้อดึงเท่านั้นที่ทำให้ภาพลักษณ์ต่างออกไป เธอมาในชุดสีแดงร้อนแรงดั่งเช่นสีประจำตัวของฟริกกา ทว่าพอเธอแต่งแล้วไม่ได้น่าเกรงขามหรือเท่แบบอาซราเลย มันออกแนว... ผู้หญิงที่มีงานปาร์ตี้ในสังคมไฮโซอะไรประมาณนั้น เพราะเครื่องประดับแพรวพราวบนตัวที่ราวกับจะอวดอ้างนั้นกลบทับชุดไปจนหมด


ผมอยากจะปาดเหงื่อจะเป็นผู้หญิงคนไหนก็ไม่น่าคุยด้วยเลยวุ้ย นี่ผมต้องรับมือถึงสองคนเลยเหรอเนี่ย ชีวิตหนอชีวิต...


“ถวายพระพร ฝ่าบาท”


พวกเธอคลี่กระโปรงถอนสายบัวพร้อมกัน ผมลุกขึ้นแล้วโค้งตอบตามมารยาท


“ยินดีต้อนรับ ท่านเซเซีย ท่านมิรันด้า เชิญพวกท่านนั่งลงเถิด”


“ขอบพระทัยเพคะ”


ทั้งสองกล่าวพร้อมกันอีก ดวงตาสองคู่มองกันอย่างเชือดเฉือนแวบหนึ่งก่อนจะแยกกันจับจองมุมโต๊ะของใครของมัน


มาถึงก็จะเริ่มเลยเหรอ ผมรู้สึกว่าอยากจะหนีไปจากที่นี่แล้วสิ…


ผมกระแอม “วันนี้เรามาพบกันตามธรรมเนียมเก่าแก่ ข้าต้องมอบของขวัญให้กับผู้ใหญ่ของฝ่ายพระชายา ถือว่าเป็นการตอบแทนที่ส่งลูกชายดีๆ มาอยู่เคียงข้างข้านะ”


พอพูดจบเนลโลก็ถือกล่องเข้ามาแล้วยื่นให้กับสตรีทั้งสอง ธรรมเนียมนี้คล้ายๆ กับการมอบสินสอดทองหมั้นของไทย แต่ว่าการมอบของในที่นี้ ไม่ใช่เงินหรือของมีค่า แต่เป็นอำนาจ


ในกล่องนั้นมีม้วนสาสน์เปล่าที่มีตราประทับประจำตัวของโอดินอยู่ พวกเธอสามารถเอาไปเขียนแล้วใช้ออกคำสั่งอะไรก็ได้ ด้วยอำนาจสูงสุดของโอดินจะไม่มีใครขัดขืนคำสั่งนี้ได้เลย


เอาจริงๆ นะของนี้ล้ำค่ามากกว่าเงินทองทรัพย์สินเหล่านั้นเสียอีก! เพราะเราสามารถสั่งอะไรก็ได้กระทั่งมอบความตายให้กับผู้อื่นโดยที่ไม่ผิดกฎของเทพเลย!


เซเซียกับมิรันด้ารับมาตรวจดูแล้วยิ้มพึงพอใจ


“ขอบพระทัยสำหรับความจริงใจที่ฝ่าบาทมีให้แก่ครอบครัวฟริกกาเพคะ”


“ขอบพระทัยที่ฝ่าบาทให้ความสำคัญกับบุตรชายจากตระกูลหม่อมฉันเพคะ”


“ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อย” ผมพยายามทำเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ในอกนี่... เลือดไหลซิบๆ “มาจิบชากันเถอะ ได้ยินว่าช่วงนี้พวกท่านชมชอบชา ข้าเลยเปลี่ยนจากการดื่มฟิก้ามาเป็นชาแทน”


ก่อนหน้านี้ผมให้มูนินกับฮูกินหาประวัติรอบตัวทั้งสองคน รู้ว่าพวกเธอชอบดื่มชาและขนมต้องไม่หวานจนเกินไป จึงเตรียมคุกกี้ถั่วไว้


เรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้จะทำให้การสนทนาพาทีราบรื่นได้ หากผมคุมบรรยากาศเช่นนี้ไปได้เรื่อยๆ ทุกอย่างก็จะจบ!


แต่ว่าชีวิตมันก็ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นนี่นะ...


“อาซราทำให้ฝ่าบาทพอพระทัยหรือไม่เพคะ” ที่นั่งยังไม่ทันร้อนมิรันด้าก็เปิดประเด็นลูกชายของตัวเองทันที “หวังว่าเขาจะปรนนิบัติรับใช้ฝ่าบาทเป็นอย่างดี”


“ยูดัมล่ะเพคะ เขาเป็นบุคคลที่เยี่ยมยอดมากใช่หรือไม่” เมื่อมิรันด้าเอ่ย เซเซียก็ไม่นิ่งเฉยถามบ้าง “เขาเป็นหลานชายแก้วตาดวงใจของข้าเลย เชื่อว่าเขาจะต้องไม่ทำให้ผิดหวังแน่”


พอพูดจบสองคนนั้นก็หันมาสบตากัน ประกายไฟแล่นใส่เปรี๊ยะๆ จนผมที่นั่งตรงกลางรับรู้ถึงความมาคุที่กำลังเริ่มต้นขึ้น


ผมอยากจะถอนตัวจากตรงนี้แล้ว ไม่ชอบเลยไอ้บรรยากาศชิงดีชิงเด่นของพวกผู้หญิงเนี่ย!


*********************************


“ทั้งคู่ล้วนเป็นคนที่ยอดเยี่ยม ไม่เคยทำให้ข้าผิดหวังเลย” ผมตอบไปก็โปรยยิ้มหวานเพื่อกลบเกลื่อนบรรยากาศที่ฟาดฟันกัน


“แน่นอนอยู่แล้วเพคะ บุตรชายของหม่อมฉันนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยรูปโฉมและพรสวรรค์! ยากนักที่จะมีใครเทียบเคียงได้! ” มิรันด้าพูดราวกับภาคภูมิใจหนักหนา


เซเซียแค่นยิ้มเย็น “นั่นจะไม่กล่าวเกินไปหน่อยหรือ เรื่องรูปโฉมยูดัมก็ไม่ได้ด้อยกว่าเลย อีกทั้งยังมีฝีมือการต่อสู้ที่เก่งกาจ บอกว่าไม่มีใครเทียบเคียงเห็นได้ชัดว่ายูดัมของข้าเทียบได้นะ”


มิรันด้าหุบยิ้มทันควัน “เป็นแค่จอร์ด... แต่กล้ามาเทียบกับฟริกกาได้หรือ”


“ก็ถ้าเทียบแล้วมันดีกว่าทำไมจะเทียบไม่ได้ล่ะ” เซเซียตอกกลับนิ่มๆ พลางจิบชาอย่างรื่นรมย์ “แถมนิสัยของยูดัมก็เป็นคนง่ายๆ ตรงๆ ฝ่าบาทก็ถูกใจเขามากกว่าจอมวางท่าอย่างฟริกกาอยู่แล้ว”


มิรันด้าเริ่มหน้าตึง “มีอะไรมาแน่ใจว่าฝ่าบาทถูกใจจอร์ดมากกว่าฟริกกากัน!”


“งั้นก็ลองถามฝ่าบาทดูสิ” เซเซียว่าพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานหยดย้อย “ฝ่าบาทพอพระทัยยูดัมมากกว่าใช่ไหมเพคะ”


“ทรงชอบอาซรามากกว่าใช่ไหมเพคะ” มิรันด้าหันมาคาดคั้นผม


ฟังสองคนนี้โต้อย่างเผ็ดร้อนมาตั้งนาน ในที่สุดก็ได้ฤกษ์พูดเสียที... แต่คำถามนั่นไม่ต่างอะไรกับลูกที่ถูกถามว่าชอบพ่อหรือแม่มากกว่ากันเลยนะ


ผมวางถ้วยชาลง “จะอาซราหรือยูดัม พวกเขาก็มีดีในแบบของตนเอง ที่จริงพวกท่านไม่สมควรเอามาเปรียบเทียบกันด้วยซ้ำ”


แค่หน้าตา บุคลิก นิสัยและหน้าที่ความรับผิดชอบ สองคนนี้ก็ไปคนละโยชน์แล้ว มันเอาเทียบกันได้ที่ไหน


คำตอบของผมทำให้ทั้งสองคนไม่พอใจ มิรันด้ากล่าวอย่างร้อนใจ “แต่นี่มันเกี่ยวพันถึงฐานะ...”


“ฐานะ หึ นั่นมันก็แค่ตำแหน่งหรือเปล่า” ผมเย้ยหยันต่อความกระหายในอำนาจและยศศักดิ์ที่อยู่ในดวงตาของพวกเธอ “มันสำคัญกับพวกท่านนักหรือไง”


“ฝ่าบาทอาจจะไม่เข้าใจ แต่มันคือเกียรติและศักดิ์ศรีของตระกูลพวกเราเพคะ” เซเซียเอ่ยเสียงเรียบ ใบหน้าเชิดขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง “ไม่เช่นนั้นแล้ว...”


“ไม่เช่นนั้นแล้วจะทำให้ตระกูลของพวกท่านไม่มีจุดยืนในสังคมหรือไง” ผมเอ่ยขัดขึ้นมา คราวนี้อารมณ์ดีๆ ของผมหายเกลี้ยงไปแล้ว “เพลาๆ ลงบ้างเถอะเรื่องลาภยศน่ะ พวกท่านก็ไม่ได้หนุ่มสาวแล้วของพรรคนั้นปล่อยวางบ้างเถอะ”


“ฝ่าบาท เหตุใดจึงตรัสเช่นนี้!”


มิรันด้าดูจะรับไม่ได้ที่สุดที่ผมไปว่าพวกเธอแก่ ผมยกชาขึ้นมาจิบอย่างใจเย็น กลิ่นหอมของชาไม่ได้ช่วยให้ผมอารมณ์ดีขึ้นมาเลย ให้ตายสิ


“ไม่ใช่เพราะความทะเยอทะยานของพวกท่านหรอกหรือ ถึงทำให้อาซรามีสภาพเป็นตุ๊กตาที่ไร้ชีวิต ส่วนยูดัมก็หลีกเลี่ยงครอบครัวอย่างเห็นได้ชัด! ยังไงตอนนี้ข้าก็รับพวกเขาสองคนเอาไว้แล้ว เป็นตายร้ายดียังไงตระกูลของพวกท่านในยุคของข้าจะไม่มีวันอับเฉาแน่นอน พวกท่านเลิกแข่งอะไรไร้สาระเสียทีเถอะ!”


เพราะความอยากได้อยากมีของพวกคุณไม่ใช่หรือไง ถึงทำให้อาซรากับยูดัมต้องเคร่งเครียดและลำบากกันขนาดนี้ ทั้งที่พวกเขาสองคนสามารถเป็นมิตรกันได้ แต่เพราะจุดยืนของทั้งสองคนเลยทำให้ผูกมิตรกันอย่างเต็มที่ไม่ได้


คำพูดของผมทำให้ทั้งสองคนเงียบไป ผมมองเห็นความคับข้องใจและความไม่มั่นใจอยู่บนสีหน้าและแววตานั้น ผมถอนหายใจเฮือก


“ไม่เชื่อรึ?”


“หามิได้เพคะ เพียงแต่ว่า…”


มิรันด้าเอ่ยแค่นั้นแล้วไม่กล่าวอะไรต่อ ผมพอจะเข้าใจนะ โอดินมีเมียเยอะ ยังไงก็ต้องแย่งชิงความโปรดปรานกันอยู่แล้ว และหากใครเป็นที่รักของผมมากกว่าก็จะมีอำนาจที่เหนือกว่าเจ้าสาสน์ตราประทับนั่นเสียอีก


เห็นดังนั้นผมจึงยกมือขึ้นมาทาบอกตรงตำแหน่งหัวใจ เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า


“ด้วยเกียรติของโอดินข้าขอสาบาน! อาซราจะเป็นฟริกกาที่ทรงเกียรติตลอดไป เฉกเช่นเดียวกันกับยูดัมที่จะเป็นจอร์ดผู้เกรียงไกรเสมอไป ตระกูลของพวกท่านในยุคของข้านั้นจะได้รับความนับถืออย่างที่ควรจะเป็น!”


ผมลงทุนกล่าวสัตย์ปฏิญาณขนาดนี้แล้ว ทั้งสองคนจะยอมอ่อนข้อให้ผมสักนิดได้หรือไม่?


ดูเหมือนว่ามันจะได้ผลอยู่บ้างเพราะท่าทีของพวกเธออ่อนลง กระนั้นก็ยังมีความลังเลอยู่บ้าง ผมลดมือลงแล้วถอนหายใจอีกเฮือก


“เมื่อมียศย่อมเสื่อมยศได้ เป็นธรรมดาของโลก ไม่มีอะไรอยู่ค้างฟ้าค้างแผ่นดิน แม้แต่ตัวข้าที่ปกครองแอสการ์ด สักวันก็ต้องไปแดนปรภพเช่นกัน นับประสาอะไรกับพวกท่านที่อายุมากกว่าข้า เรื่องความรุ่งเรืองของตระกูลเป็นเรื่องของลูกหลานพวกท่านต่างหาก ฉะนั้นปล่อยวางเสียแล้วใช้ชีวิตให้มีความสุขเถอะ! พวกท่านเอาแต่แก่งแย่งชิงดีแบบนี้มันรู้สึกดีนักหรือยังไง? ”


ผมต้องเทศนาสั่งสองเสียก่อน พวกเธอจึงมีสีหน้าละอายใจขึ้นมาบ้าง เซเซียกล่าวว่า


“เช่นนั้นตระกูลของหม่อมฉันจะฝากไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์เพคะ”


“หม่อมฉันก็เช่นกันเพคะ”


ในที่สุดพวกเธอก็ยอมรับ นั่นทำไหล่ของผมเบาขึ้นเยอะ แต่มันทำให้ผมใช้พลังงานไปไม่น้อยเลย


เสร็จจากนี่ไปอ้อนเนลโลให้ทำสตรอว์เบอร์รีช็อตเค้กให้กินดีกว่า



เคร้ง! เคร้ง!


เสียงหอกปะทะกันสนั่นหวั่นไหว ซ้ำยังก่อเกิดประกายไฟสีแดงแปลบปลาบทุกครั้งที่เข้าโรมรัน ผมควงหอกป้องกันการจู่โจมจากยูดัม ดวงตาจ้องเขม็ง พยายามตั้งสมาธิเพื่อมองทางการโจมตีของอีกฝ่าย หากสติหลุดแม้เพียงนิดผมอาจจะเพลี่ยงพล้ำได้


“วันนี้พัฒนาขึ้น แต่ก็ยังห่างชั้น!”


ยูดัมแสยะยิ้มพุ่งหอกไปเบื้องหน้า ด้วยความตกใจผมจึงยกหอกขึ้นตั้งการ์ด แต่หารู้ไม่ว่านั่นเป็นกลลวง หมอนั่นเปลี่ยนกระบวนท่าใช้หอกปัดขาให้ผมล้มลง เมื่อผมเสียหลักก็ถูกจับกดลงกับพื้นโดยมียูดัมคร่อมอยู่เหนือร่างกักขังไว้ไม่ให้ดิ้นหนี


“ครั้งนี้ข้าก็ชนะอีกเช่นเคย”


ยูดัมประกาศชัยชนะ ในขณะที่ผมฉุน


“ก็แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ ข้าจะชนะเจ้าให้ได้คอยดู!”


มันน่าเจ็บใจที่แพ้ แต่ก็ถือว่าได้ประสบการณ์ ผมปาดเหงื่อและสูดลมหายใจเข้าเพื่อให้ตัวเองหายเหนื่อย พอขยับตัวเพื่อลุกขึ้นปรากฏว่าลุกไม่ได้เนื่องจากผู้ฝึกต่อสู้ยังคร่อมร่างผมอยู่


“เอ่อ ยูดัม ลุกหน่อยสิ เจ้าคร่อมแบบนี้ข้าจะขยับตัวได้ยังไง”


ยูดัมกะพริบตา ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา “เดี๋ยวข้าจะลุกให้ก็ได้ แต่หลังจากที่เชยชมเจ้าจนหนำใจก่อนนะ”


“อะไรนะ?”


ผมทำหน้าอึ้งๆ มองเห็นประกายไฟร้อนแรงในดวงตาคู่นั้น ทำเอาผมกลืนน้ำลายเอื้อก ขณะมองดวงหน้าหล่อเหลายื่นหน้าเข้ามาเรื่อยๆ ...


“อะแฮ่ม!”


เสียงไอขัดจังหวะ ทำให้ผมที่เกือบจะเผลอไผลไปกับอารมณ์ต้องห้าม รีบขยับตัวดิ้นหนีทันที ขณะที่ยูดัมทำหน้าไม่พอใจที่ถูกขัด


“ถ้าเจ้าเจ็บคอละก็ รินน้ำบริการตัวเองเสียสิ”


บริทท์ที่ว่างจึงมาดูการฝึกซ้อมด้วย ยืนกอดอกมองยูดัมที่จู่ๆ ก็ไปลวนลามผมต่อหน้าประชาชีแล้วย่นคิ้วจนเป็นปม


“ข้าไม่ได้เจ็บคอ แต่ตั้งใจส่งเสียงขัดจังหวะ ถามจริงเถอะนะเจ้าไม่มียางอายบ้างหรือไร จู่ๆ ก็มาทำอะไรกลางลานฝึกซ้อม รอบด้านยังมีข้ารับใช้กับนางกำนัลอยู่เลยนะ”


ว่าพลางก็โบกมือไปรอบๆ ผู้ที่ส่องเหตุการณ์ทั้งหลายแสร้งทำเป็นยุ่งวุ่นวายกับงานของตน ทั้งที่เมื่อกี้กำลังจ้องเขม็งดูฉากจูบชนิดติดขอบจออยู่แท้ๆ ยูดัมใช้สายตากวาดรอบด้าน ไม่มีความเขินอายปรากฏอยู่บนดวงหน้าหล่อเหลาเลย


“แค่จูบไม่เห็นเป็นไรเลย เราเป็นคู่ชีวิตกัน จูบแค่นี้จะเป็นไรไปเล่า?”


“มันไม่ผิดที่จะจูบ แต่ช่วยไปทำกันสองคน อย่ามาประกาศให้คนรู้อย่างนี้”


บริทท์ที่เห็นภาพบาดลูกตาเมื่อครู่ ความหึงหวงก็เลยมาเต็ม และยูดัมก็เข้าใจว่าอีกฝ่ายรู้สึกอย่างไรจึงว่า


“ถ้าเจ้าไม่พอใจ ก็ไปจูบมาร์ลันบ้างก็ได้นี่นา ไม่เห็นต้องมาขวางข้าอย่างนี้เลย”


“โทษทีข้าไม่หน้าหนาอย่างเจ้า”


“นี่เจ้าหึงแล้วอย่ามากวนประสาทข้าสิ!”


“หยุดเลยนะ” ผมที่ลี้ภัยมานั่งพักในที่ร่ม พร้อมกับรับบริการพัดวีจากเนลโลเอ่ยปรามก่อนที่สองคนนี้จะชักอาวุธเข้าใส่กัน “จูบเจิบอะไรกัน จนกว่าข้าจะขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ การกระทำที่เกินกว่าหอมแก้มห้ามทำเด็ดขาด!”


ถึงมาอยู่โลกนี้ก็ใช่ว่าใจผมจะยอมรับเรื่องการมีความสัมพันธ์กับผู้ชายได้ทันทีนะ!


“เหรอ แล้วเมื่อกี้ใครน้าเผยอปากเหมือนรอรับจูบจากข้าน่ะ หืม?” ยูดัมเถียงกลับไปพร้อมกับยิ้มหยอก


หน้าของผมทะมึนลง “นั่นข้าตกใจต่างหาก ไม่ได้เคลิ้มอย่างที่เจ้าเข้าใจ”


ความจริงตอนนั้นทั้งตกใจ ทั้งหวั่นไหวไปในตัว ลองหน้าหล่อๆ ยื่นมาใกล้ขนาดนั้น ต่อให้เป็นผู้ชายทั้งแท่งก็ต้องคิดว่าช่างน่าตื่นเต้นอยู่บ้างจริงไหม?


“โกหก”


“ถ้าอยากคิดเข้าข้างตัวเองก็ตามสบายแล้วกัน”


ผมขี้เกียจเถียง เพราะรู้ว่าการโต้คารมกับยูดัมจะทำให้ตกสู่หลุมพรางเปล่าๆ ตัดจบหรือยอมกันได้ก็ควรจะยอม


“แน่นอนว่าข้าต้องคิดเข้าข้างตัวเองอยู่แล้ว”


ยูดัมกล่าวแบบไร้ยางอาย จนบริทท์ทำหน้าละเหี่ยใจ เนลโลยิ้มเห็นใจให้กับผม ส่วนผมน่ะหรือปล่อยเบลอไปเลย


ถ้าถามว่าทำไมจู่ๆ ผมถึงมาประลองกับยูดัมได้ ทั้งที่ยังอยู่ในช่วงเตรียมงานราชาภิเษก นั่นก็เพราะผมต้องการปลดปล่อยความเครียดที่เกิดจากการพบปะแม่ยายทั้งสองนั่นเอง


ถึงเรื่องมันจะคลี่คลายด้วยดีแล้วก็เถอะ แต่ก็นะไม่รู้ว่าเซเซียกับมิรันด้าไปพูดอีท่าไหนจึงได้มีข่าวลือว่าผมนั้นรักอาซรากับยูดัมมากๆ จนตอนนี้ล่ำลือกันไปทั่ว อาซรากับยูดัมเลยอารมณ์ดีทั้งวัน ส่วนบริทท์ก็หน้างอง้ำอยู่อย่างนั้น


ยูดัมกับบริทท์เข้ามานั่งพักบ้าง ข้ารับใช้ประจำตัวพวกเขาก็ปรนนิบัติรับใช้เป็นอย่างดี ก่อนที่ยูดัมจะเอ่ยว่า


“จะว่าไปข้ายังไม่ได้ขอโทษเจ้าเลย เรื่องท่านย่าของข้าน่ะ”


ผมจิบน้ำใส่น้ำแข็งอึกหนึ่งแล้วเลิกคิ้ว “หมายถึงเรื่องที่ท่านเซเซียสร้างความลำบากให้ข้าใช่ไหม? เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ข้าไม่ถือหรอก”


ก่อนหน้านี้อาซราก็มาขอโทษเหมือนกัน เรื่องที่เซเซียกับมิรันด้าทำไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขาเสียหน่อย ไม่อยากให้คิดมากเลย


“ได้ ข้าจะไม่ขอโทษ เพราะดูเหมือนว่าเจ้าจะจัดการกับท่านย่าของข้าได้ดี ท่านสงบเสงี่ยมกว่าปกติเยอะเลย” ยูดัมว่าพลางลูบคางตัวเอง


“เป็นอย่างนั้นเหรอ?”


“อืม ปกติแล้วต้องเขียนจดหมายมาบ่นข้าทุกสัปดาห์ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นแล้วละ”


มิรันด้าก็เปลี่ยนไปเหมือนกันจนอาซรายังแปลกใจ เจ้าตัวเล่าว่าปกติเจอหน้ากัน แม่ของเขาต้องตำหนิอะไรสักอย่างเสมอ พอไปเจอหนนี้กลับไม่ว่าอะไรแถมยังถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง


ชีวิตของเทพไม่ได้ยืนยาว สำหรับพวกเขาแล้วช่วงนี้ก็ยังรุ่งโรจน์อยู่ ตอนตายไปจะสนใจทำไมว่าตระกูลจะอยู่หรือไม่ นั่นมันหน้าที่ของเด็กๆ ที่ต้องสืบทอดหน้าที่ต่างหาก


“ถ้าเขาสำนึกได้ก็ดีแล้ว” ผมว่าวางแก้วน้ำที่ดื่มจนหมดลงบนโต๊ะ “จริงสิ บริทท์ ตอนเย็นข้าจะส่งสาสน์เปล่าให้เจ้านะ เนื่องจากเจ้าไม่มีครอบครัวแล้ว เจ้าก็รับไปแล้วกัน”


บริทท์ทำตาโต “ข้าได้รับด้วยหรือ?”


“แหงละ เจ้าเป็นพระชายาข้าเหมือนกันนะ ถ้าไม่ให้ก็ไม่เท่าเทียมน่ะสิ” ผมบอก ตบหลังมือของบริทท์เบาๆ “เก็บให้ดีแล้วก็ใช้มันอย่างชาญฉลาดล่ะ”


“ได้ ขอบใจ มาร์ลัน” บริทท์ยิ้มออกในที่สุด ดวงตาสีเขียวใสเป็นประกายด้วยความปลาบปลื้ม


ในตอนที่พวกเราจะแยกย้ายกันไปกินมื้อเย็น มูนินก็บินมาหาผม แถมยังตะโกนเสียงดังลั่นว่า


“แย่แล้ว ฝ่าบาท เกิดเรื่องที่มิดการ์ด!”


ดูเหมือนว่าโลกิจะเริ่มเคลื่อนไหวแล้วสินะ...


*อีเวนท์แรกกำลังมาแล้วค่า! > < ช่วงนี้อากาศหนาวอย่าลืมทำร่างกายให้อบอุ่นกันด้วยนะคะ อย่าให้เป็นหวัดนะ


สำหรับใครที่อยากก่อน เข้าลิ้งค์นี้สำหรับอีบุ๊คค่ะ

อีบุ๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก! เล่ม 1"

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

คอมเมนท์ = กำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 735 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2156 knunkim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 17:03

    เรื่องในบ้านก็จัดการได้เรียบร้อยแล้ว.. ทีนี้ก็เหลือแต่เรื่องนอกบ้านสินะ

    #2,156
    1
    • #2156-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 19)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 18:54
      งานยุ่งน่าดูเลยค่ะ
      #2156-1
  2. #2121 Yok Poog (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 00:56
    เกิดเรื่องแล้วววววว เตรียมรับมือ!
    #2,121
    0
  3. #727 sakura17 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:32
    แม่สะใภ้ ต้องให้มาร์ลันออกโรง55
    #727
    0
  4. #610 defosw25 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:31
    เกิดอะไรขึ้นอ่า แง
    #610
    1
    • #610-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      12 ธันวาคม 2562 / 06:26
      อีเวนต์แรกที่มาร์ลันจะต้องพิชิต > <
      #610-1
  5. #555 Parichat1009 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 19:27
    พระเอกมีกี่คนเหรอคะสปอยหน่อยค่ะ
    #555
    4
    • #555-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      6 ธันวาคม 2562 / 06:25
      มีห้าคนค่ะ
      #555-1
    • #555-3 Anabella(จากตอนที่ 19)
      6 ธันวาคม 2562 / 08:14
      มีทั้งถูกและผิดค่ะ 55555
      #555-3
  6. #550 Sairattz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 08:59
    น้องสู้ๆๆๆๆๆ
    #550
    1
    • #550-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 18:44
      มาเอาใจช่วยน้องกันน้า
      #550-1
  7. #549 Nichaflok (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 08:04
    โลกิ is comback ค่ะ! 555
    #549
    1
    • #549-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 18:44
      เริ่มต้นอีเวนท์ค่ะ > <
      #549-1
  8. #548 star rose (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 02:41
    ในที่สุดโลกิก็มีบทแล้วหลังจากบทหายไปนานนนนน
    #548
    1
    • #548-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:43
      หายไปนานมากจริง เพราะค่าตัวแพง 5555
      #548-1
  9. #547 Princess Candy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 01:00
    มีวิธีนึงที่จะทำให้โลกิไม่ก่อสงครามนะมาร์ลันนั้นคือ.......เอาโลกิเข้าฮาเร็มไง5555
    #547
    2
    • #547-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:42
      แต่โลกิก็มีฮาเร็มของตัวเองอยู่แล้วนะคะ 55555
      #547-1
  10. #546 p-q5 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 23:20
    มาแล้วๆๆๆๆ
    #546
    1
    • #546-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:42
      It's coming soon!
      #546-1
  11. #545 Little_Letter (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 21:35
    โลกิอิสคัมแบคคค หลังจากออกมาตอนแรกๆแล้วหายไปนาน ตั้งตารอเลย!
    #545
    1
    • #545-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:41
      มารอดูกันค่ะ
      #545-1
  12. #544 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 21:19

    มิดการ์ด = โลก = แบล็คแมนนนนน (ผิดเรื่องละ)

    #544
    1
    • #544-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:41
      มีคนคิดแบบนี้อยู่เหมือนกันนะคะ 55555
      #544-1
  13. #542 kaopunb (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 20:02
    ตื่นเต้นน จะได้ยลโฉมโลกิซักที
    #542
    1
    • #542-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:38
      มารอดูค่ะ > <
      #542-1
  14. #541 by no mean (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 19:36
    ใกล้ได้เวลาสนุกแล้วสิ!!><
    #541
    1
    • #541-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:34
      สำหรับมาร์ลันคงใกล้ได้เวลาวุ่นวายแล้วสิ 555555
      #541-1
  15. #540 TTRRAA (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 19:35
    ชีวิตสโลไลฟ์กับน้องพระเอกเลย55555 พักจีบก่อน แก ฉันน่ะ อยากได้โลกิ:) มันต้องมาละปะ หืม มาขนาดนี้นะฮาเร็ม สู้ไป1แมตช์แมนๆ แล้วจบที่เตียง
    #540
    1
    • #540-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:34
      มารอดูว่าจะเป็นอย่างนั้นไหมนะ 55555
      #540-1
  16. #539 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 19:24

    รอจ้าาาา //ปาดน้ำตาด้วยความซาบซึ้งใจ
    #539
    1
    • #539-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      5 ธันวาคม 2562 / 06:33
      ค่า ตอนต่อไปมาวันนี้น้า
      #539-1
  17. #538 by no mean (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 06:27
    ไว้อาลัยมาร์ลันเลย555 ปวดหัวมากกว่านี้แน่
    #538
    1
    • #538-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      4 ธันวาคม 2562 / 19:03
      นั่นสิค่ะ ไว้อาลัยเลย 5555
      #538-1
  18. #537 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 23:49
    รู้สึกเครียดเเทนพระเอก(?) //มือกุมขมับ
    #537
    1
    • #537-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      4 ธันวาคม 2562 / 06:21
      มาร์ลันผู้น่าสงสาร 55555
      #537-1
  19. #535 Sairattz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 21:52
    สงสารน้อง5555 น้องสู้ๆนะคับ!
    #535
    1
    • #535-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      4 ธันวาคม 2562 / 06:19
      ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้มาร์ลันค่า > <
      #535-1
  20. #534 Little_Letter (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 21:13
    อีกครึ่งตอนหลังนี่คุณแม่สามีทั้งสองจะวางมวยกันรึเปล่าคะ ที่แน่ๆคือเกียมสงสารน้องก่อนเลย5555555555555 เหนื่อยหน่อยนะค้าบมาร์ลัน
    #534
    1
    • #534-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      4 ธันวาคม 2562 / 06:19
      มาเป็นกำลังใจให้มาร์ลันสงบศึกด้วยดีค่ะ
      #534-1
  21. #533 xigun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 20:26

    ไรท์ค่ะเล่นสองอีกนานไหมค่ะกว่าจะออกebook
    #533
    1
    • #533-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      4 ธันวาคม 2562 / 06:18
      รอปีหน้าเลยค่า
      #533-1
  22. #532 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 19:55

    เป็นมาร์ลันมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเนอะ 555
    #532
    1
    • #532-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      4 ธันวาคม 2562 / 06:18
      ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ ค่ะ มีแต่เรื่องทั้งนั้น 5555
      #532-1
  23. #529 -_Name_- (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 19:11
    น้องดูรับได้กับการมีผู้ชายมาหอมแก้มได้อย่างไม่น่าเชื่อ ชาติก่อนตอนเป็นมาเฟียน้องชอบผู้ชายอยู่แล้วเหรอคะทำไมดูปรับตัวง่ายกับอะไรแบบนี้เฉยเลยอ่านแล้วแอบสงสัยมานาน555
    #529
    1
    • #529-1 Anabella(จากตอนที่ 19)
      3 ธันวาคม 2562 / 19:19
      ทุกอย่างเฉลยในเล่มสองค่ะ 55555
      #529-1