[Yaoi - จบแล้ว] ภาพวาดรักในรอยทราย

ตอนที่ 3 : การต่อสู้กลางทะเลทราย สองหนุ่มนอนชิดใกล้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    30 มี.ค. 60

ภาพที่ 3 การต่อสู้กลางทะเลทราย สองหนุ่มนอนชิดใกล้ 
 
บางทีนี่อาจเป็นอะไรที่มากกว่านีโอจะรับได้...
 
อากาศในยามดึกหนาวแถมยังมืดสนิท กองไฟที่ถูกจุดให้ความอบอุ่นดับไปแล้วด้วยการโจมตีจากผู้บุกรุกยามค่ำคืน
 
ท่ามกลางแสงจันทร์อันน้อยนิด เขาเห็นเดเรคเคลื่อนไหวไปมาเพื่อปกป้องเขาจากสิ่งอันตรายเบื้องหน้า
เงาตะคุ่มอันใหญ่ยักษ์ของผู้ที่มารบกวนการนอนหลับทำให้นีโอขนลุกเกรียว ใครจะนึกได้ว่านอกจากมืออสุระแล้วยังมีสิ่งมีชีวิตในทะเลทรายอีกอย่างที่น่ากลัวไม่แพ้กัน...
 
................
 
ก่อนจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ตอนนั้นกลางคืนก็มาเยือนทะเลทรายอีกครั้ง แสงแรงกล้าของดวงอาทิตย์ค่อยๆ ถูกปกคลุมด้วยความมืดทีละนิด กระทั่งทุกสิ่งทุกอย่างตกอยู่ในความมืดสนิท เมื่อสิ้นแสงจากดวงอาทิตย์ ดินแดนอันแห้งแล้งก็เริ่มอากาศเย็นลง
 
หลังจากเดินทางมาทั้งวันพวกเขาก็ตัดสินใจค้างแรมที่นี่ก่อนจะเริ่มออกเดินทางต่อในตอนเช้ามืด ก่อกองไฟเสร็จทั้งสองก็นั่งกินเนื้อตากแห้งไปเงียบๆ ผิงไฟให้ร่างกายอบอุ่น
การเดินทางกับเดเรคมาทั้งวันทำให้นีโอรู้จักโลกที่เขาอยู่มากขึ้น 
ทะเลทรายแห่งนี้มีชื่อว่าทะเลทรายโรฮานอยู่กึ่งกลางระหว่างสี่ราชอาณาจักร
โดยทางเหนือเป็นที่อยู่ของราชอาณาจักรคารีน่า แหล่งรวมของจอมเวทย์ เวทมนตร์และของวิเศษทั้งหลาย ทิศตะวันตกเป็นของราชอาณาจักรชารุ เผ่าแห่งนักรบที่เดเรคอยู่ ทิศตะวันออกเป็นราชอาณาจักรบาจัน มีพวกครึ่งคนครึ่งสัตว์และสัตว์วิเศษอาศัยอยู่ ส่วนทางทิศใต้เป็นแหล่งแห่งศิลปะ การร่ายรำ ขับร้องและดนตรี นั่นคือราชอาณาจักรวีร์
 
เดเรคเล่าให้ฟังว่าอาณาจักรชารุ บาจันและวีร์เป็นมิตรที่ดีต่อกัน ส่วนอาณาจักรคารีน่าชอบทำสงครามกับพวกเขา ครั้งล่าสุดพวกนั้นจับคนของเผ่าวีร์ไปเป็นทาสและล่าเผ่าบาจันเพื่อเอาเลือดเนื้อของพวกเขาไปทำยาและของวิเศษจึงเตือนนีโอให้ระวังตัวไว้
 
"แล้วอาณาจักรกรุงเทพฯ ของเจ้าเป็นเช่นไร"
 
เดเรคถามขึ้นด้วยความใคร่รู้เมื่อพวกเขาทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว
 
"ยังไงน่ะเหรอครับ..."
 
นีโอทำท่าลำบากใจกับคำถามที่เกี่ยวกับบ้านเกิดของตน จึงพยายามนึกเรียบเรียงคำพูดให้อีกฝ่ายเข้าใจอยู่ครู่หนึ่ง
 
"เป็นเมืองใหญ่ ผู้คนเยอะแยะ มีสิ่งก่อสร้างมากมายสูงเกือบระฟ้า มีของให้กินให้ใช้ตลอดเวลาขอแค่มีเงิน ยานพาหนะมากมายแล่นอยู่บนถนนจนแน่นขนัด มีวัฒนธรรมเป็นเอกลักษณ์ของตนเองดี คงประมาณนี้ล่ะมั้ง..."
 
พูดมาถึงตรงนี้นีโอก็คิดขึ้นมาได้ว่าทั้งที่มาจากคนละที่กันแต่เดเรคกลับพูดภาษาไทยเหมือนเขา ทั้งๆ ที่ชื่อหรือหน้าตาของชายหนุ่มก็ไม่ใช่คนไทยสักนิด ชื่อจริงๆ ของเขามันยาวกว่านี้ เด็กหนุ่มบอกชื่อเล่นของตนเองให้เดเรคไปเพราะคิดว่ามันสะดวกในการเรียกมากกว่า
 
"ดูเป็นเมืองที่วุ่นวายไม่น้อยนะ"
 
ชายหนุ่มออกความเห็น นีโอยิ้มน้อยๆ
 
"มันก็วุ่นวายจริงๆ ล่ะครับ ตอนกลางวันก็ยุ่ง กลางคืนก็ยังคึกคักนี่แหละกรุงเทพฯ ครับ"
 
"เจ้าชอบอาณาจักรของตัวเองมากสินะ"
 
เดเรคว่าพลางโยนถ่านหินอีกก้อนเข้าไปในกองไฟ
 
"ไม่มีใครเกลียดบ้านเกิดของตัวเองหรอกครับ ถึงจะเจอเรื่องไม่ดีมามากแต่ชีวิตเราก็เป็นแบบนี้ ผมอยู่เสียจนชินแล้วล่ะครับ"
 
พูดไปนีโอที่จ้องมองเปลวไฟก็เอามือปิดปากหาว เห็นดังนั้นเดเรคจึงลุกขึ้นหยิบเสื่อออกมาปูลงบนพื้นและวางหมอนใบเล็กๆ สองใบรวมทั้งผ้าห่มสองผืนวางกองบนที่นอน
 
"นี่ก็ดึกแล้วมานอนกันเถอะ"
 
"ครับ"
 
นีโอตอบรับเพราะง่วงนอนเต็มทน แต่พอเห็นชายหนุ่มเข้ามานอนที่เดียวกัน ร่างบางก็ชะงัก
 
"เอ๊ะ? ที่นอนมีแค่อันเดียวหรือครับ"
 
"ใช่แล้ว"
 
เดเรคตอบด้วยสีหน้างุนงง นีโออ้าปากค้าง
 
"ที่มีแค่นี้ ผมจะนอนด้วยได้ยังไงกันล่ะ!?"
 
"จะเป็นอะไรไป เมื่อคืนเจ้ากับข้ายังนอนด้วยกันเลย"
 
"เมื่อคืนเหรอ..."
 
"ข้ามาเจอเจ้านอนสลบอยู่กลางทะเลทรายตอนดึกมากแล้ว อากาศก็หนาวข้ากลัวว่าเจ้าจะเป็นหวัดเลยให้นอนด้วยกัน อีกอย่างข้าก็มีที่นอนแค่ผืนเดียวด้วย ไม่งั้นเจ้าจะให้ข้าไปนอนที่ไหนล่ะ"
 
ชายหนุ่มอธิบาย คราวนี้นีโอถึงกับกุมขมับ เขาดันเข้าใจผิดไปว่าเดเรคพกที่นอนมาสองชุดเสียอีก นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะนอนร่วมเตียงกับอีกฝ่ายได้
 
แย่ล่ะ! ระหว่างที่เขาหลับคงจะไม่นอนดิ้นรบกวนเดเรคหรอกใช่ไหม!?
 
นีโอหน้าซีดเผือด ชายหนุ่มสังเกตเห็นจึงเอ่ยว่า
 
"หรือจะให้ข้าไปนอนกับพื้นทรายก็ได้นะ ถ้าเจ้าไม่ชอบล่ะก็..."
 
เดเรคใจดีมากจนเด็กหนุ่มตื้นตันใจ รีบส่ายหน้ารัวๆ
 
"ไม่ต้องหรอกครับ! คุณเดเรคเป็นเจ้าของที่นอน ผมต่างหากที่ควรไปนอนพื้นน่ะ!"
 
"ถ้าเจ้าคิดจะนอนตรงบริเวณทรายล่ะก็ ระวังหน่อยนะ อาจจะมีตัวอะไรโผล่มาจากทรายก็ได้"
 
ชายหนุ่มไม่ได้พูดขู่ เขาแค่เตือนว่าอาจจะเจอพวกแมลงมาก่อความรำคาญ ทว่านีโอกลับเข้าใจผิดไพล่คิดไปถึงมือประหลาดเมื่อวาน ขนลุกซู่โดยไม่ต้องพึ่งพาลมเย็นๆ ของทะเลทราย เปลี่ยนท่าทีรีบคลานมานอนกับเดเรคอย่างรวดเร็ว
 
"เอ่อ... ถ้าอย่างนั้นเรานอนด้วยกันดีกว่าครับ"
 
ระหว่างเจอสัตว์ประหลาดกับนอนด้วยกันกับคนแปลกหน้า เขาขอเลือกอย่างหลัง!
 
"ตามใจเจ้า"
 
เดเรคกล่าวอย่างว่าง่าย เขาเขยิบอีกหน่อยให้มีพื้นที่สำหรับนีโอ เด็กหนุ่มนอนหันหลังให้อีกฝ่ายเอาผ้าห่มมาห่อตัวไว้และพยายามนอนสุดริมเสื่อให้มากที่สุด ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะเขารังเกียจเดเรค แต่กลัวว่าตัวเองจะนอนดิ้นรบกวนการพักผ่อนของชายหนุ่ม
 
ผ่านไปพักใหญ่ ทุกอย่างก็เงียบสนิท เดเรคไม่ขยับตัวเลย นีโอเองก็นอนนิ่งๆ เช่นกันแต่ตายังสว่างโร่ 
การอยู่แปลกที่แปลกถิ่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่เขานอนไม่หลับ แต่สาเหตุอีกอย่างก็คือเขาไม่เคยชินกับการมีคนนอนร่วมเตียงด้วย นอนห้องเดียวกันยังพอทนแต่นอนเตียงเดียวกัน เขากลับรู้สึกแปลกๆ
 
แม้จะหันหลังให้อยู่นีโอก็รู้สึกถึงลมหายใจเป่าอยู่เหนือศีรษะ เป็นการหายใจที่สม่ำเสมอดีบ่งบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าถึงห้วงนิทราแล้ว
 
นีโอซึ่งนอนไม่หลับค่อยๆ พลิกตัวหันไปประจันหน้ากับเดเรค แอบมองใบหน้ายามหลับ หน้าตาอันหล่อเหลา ผิวสีเข้ม เมื่อมองดีๆ จะเห็นรอยแผลเป็นจางๆ เหมือนโดนมีดบาดบริเวณแก้ม ขนตายาว จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากได้รูปที่เย้ายวน องค์ประกอบเลิศเลอทำให้คนคนนี้มีเสน่ห์สั่นคลอนหัวใจได้ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ตาม 
ช่างน่าอิจฉาจริงๆ ถ้าเขามีใบหน้าเป็นแบบนี้อยากจะรู้ว่าคนคนนั้นจะตกหลุมรักเขาขึ้นมาบ้างหรือเปล่านะ
 
เขามองหน้าของเดเรคเพลินไปหน่อยจนในที่สุดก็รู้สึกง่วงขึ้นมา นีโอปิดตาลงสติล่องลอยไปในห้วงแห่งความฝันอันแสนสุข...
 
....................
 
แกร่ก... แกร่ก...
 
ไม่รู้ว่านีโอหลับไปนานเท่าไหร่ สติของเขาค่อยๆ กลับคืนมาเมื่อหูของเขาก็ได้ยินเสียงผิดปกติดังขึ้น
 
แกร่ก... แกร่ก...
 
ไม่ใช่แค่เด็กหนุ่มที่สะดุ้งลืมตาขึ้นมา เดเรคเองก็เช่นกัน ชายหนุ่มมีท่าทางหงุดหงิดที่ถูกปลุกขึ้นมาจากการนอนอันแสนสบาย
ร่างสูงจ้องมองผ่านความมืดไปยังต้นเสียงและเอื้อมมือหยิบดาบขึ้นมา
 
"มาหลบข้างหลังข้าซะ"
 
เดเรคสั่ง นีโอรีบทำตามในทันที เมื่อมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนที่ใกล้เข้ามา
 
แกร่ก... แกร่ก...
 
"นั่นมัน...!"
 
นีโออุทานเมื่อเจ้าของเสียงแปลกๆ เข้ามาใกล้ในระยะสายตาและเท่าที่แสงจากกองไฟจะส่องถึง
 
มันคือแมงป่องที่มีขนาดใหญ่พอๆ กับรถยนต์สักคัน ตาสีแดงลุกวาวแฝงแววดุร้าย หางยาวแล้วตรงปลายแหลมแสดงถึงความคม หางของมันวาววับเคลือบพิษร้ายชวนให้น่ากลัวอยู่ไม่น้อย
 
นีโออ้าปากค้างกับสัตว์ประหลาดที่อยู่ตรงหน้า
 
ให้ตายสิ! โลกในภาพวาดนี้มันสุดแสนจะแฟนตาซีเกินไปแล้ว!
 
อูฐที่เห็นแมงป่องส่งเสียงร้องออกมาด้วยความกลัว เดเรคทำเสียงชู่สองสามครั้งและลูบตัวมันเพื่อปลอบให้สงบลง
 
"ไปอยู่ข้างอูฐก่อน เดี๋ยวข้าจะจัดการเจ้านี่เอง"
 
"ครับ"
 
เดเรคลุกขึ้นยืนตวัดดาบหนึ่งครั้งไปที่แมงป่องยักษ์อย่างอาจหาญ เด็กหนุ่มรีบย้ายสถานที่ไปนั่งข้างๆ อูฐ เอามือลูบตัวมันไปมาเพื่อปลอบขวัญ 
เขาจ้องมองเดเรคด้วยใจระทึกขณะที่ชายหนุ่มยืนประจันหน้ากับแมงป่องยักษ์อย่างไร้ความเกรงกลัว
 
"บังอาจมารบกวนการนอน จงเตรียมตัวเตรียมใจไว้ซะ!"
 
เดเรคพุ่งตัวเข้าไปหาแมงป่องแบบไม่ลังเลพร้อมกับตวัดดาบตัดขาของมันจนแมงป่องล้มลงส่งเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวด มันขยับหางฟาดไปที่เดเรคอย่างแรงแต่ก็พลาดเพราะชายหนุ่มก้มตัวหลบได้ทัน 
 
เดเรคอาศัยจังหวะที่แมงป่องกำลังตั้งตัวเงื้อดาบฟันไปที่สีข้างเรียกเลือดสีเขียวกลิ่นคลื่นเหียนพุ่งออกมาจากปากแผล
 
แมงป่องส่งเสียงร้องอีกครั้ง มันเอาปลายหางแทงไปที่เดเรคแต่ก็โดนดาบสกัดเอาไว้ได้  
ด้วยความโมโหมันจึงฟาดหางสะเปะสะปะไปบนพื้นทรายจนฝุ่นฟุ้งไปหมดและเป่ากองไฟมอดดับ เป็นผลให้การมองเห็นของทั้งสองพลอยแคบลง
 
แสงจันทร์มีไม่มากพอจะมองเห็นการต่อสู้ของเดเรคและแมงป่องตัวนั้นนอกจากเงาที่เคลื่อนไหว และเสียงดาบฟัน เสียงคำรามกับเสียงหางฟาดไปมาประกอบฉาก
 
"นีโอ!"
 
เสียงนั้นเต็มไปด้วยความตระหนก เจ้าของชื่อไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ร่างกายเคลื่อนไหวไปเองตามสัญชาตญาณ
เด็กหนุ่มรู้สึกว่าที่ที่ตัวเองอยู่นั้นอันตรายจึงขยับย้ายที่ แล้วทันใดนั้นเองหางของแมงป่องเสียบตรงตำแหน่งที่นีโอเคยนั่งอยู่ทะลุผืนเสื่อขาดเป็นรู!
 
ซีด... เขาเกือบตายอนาจแล้วสิ...
 
"บังอาจมาก!"
 
เดเรคคำรามด้วยความโกรธจัด อุณหภูมิรอบตัวลดต่ำลง เด็กหนุ่มหนาวจนต้องคว้าผ้าห่มข้างตัวขึ้นมา ฟันกระทบกันเสียงดังกึกๆ ทำไมจู่ๆ อากาศถึงได้หนาวเฉียบพลันขึ้นมากัน!
 
สายลมพัดดังหวีดหวิวนำเอาละอองสีขาวมาด้วย ความเย็นที่กระทบกับใบหน้าของเด็กหนุ่มทำให้รู้ว่าละอองนั้นคือเกล็ดน้ำแข็งแวววาว มันถูกพัดไปรวมอยู่รอบๆ ตัวชายหนุ่ม น้ำแข็งเกาะพราวที่ดาบและพื้นดิน อุณหภูมิติดลบเรื่อยๆ กระทั่งจะหายใจยังลำบาก นีโอต้องขดตัวอยู่ในผ้าห่ม แม้แต่อูฐก็ยังมาร่วมด้วย เนื้อตัวสั่นเทา
 
แมงป่องรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบังเกิดความกลัวโดยสัญชาตญาณ มันจึงล่าถอย ทว่าเดเรคที่โกรธจัดต้องการระบายไม่ยอมปล่อยแมงป่องยักษ์ไปง่ายๆ
 
"มาถึงขั้นนี้คิดหรือว่าจะหนีได้!"
 
เดเรคยกดาบขึ้นแล้วตวัดไปทีเดียว น้ำแข็งแหลมหลายสิบแท่งก็โผล่มาจากพื้นทรายแทงทะลุทั่วร่างของแมงป่องยักษ์ เลือดสีเขียวเหม็นคาวสาดกระจายพร้อมกับเสียงกรีดร้องสั่นสะเทือนแก้วหู
 
กี๊ซซซซ!!!
 
นีโอยกมือปิดหูได้ทันก่อนที่คลื่นเสียงจะทำร้ายหูของเขา เด็กหนุ่มมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา ทะเลทรายจะมีน้ำแข็งได้ยังไง มันผิดธรรมชาติเกินไปแล้ว! นี่หรือว่ามันคือเวทมนตร์...
 
เดเรคกระตุกยิ้ม "มันยังไม่จบเท่านี้หรอกนะ"
 
เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ...
 
แท่งน้ำแข็งที่เสียบร่างแมงป่องเพิ่มไอเย็นเข้าไปอีก น้ำแข็งสีขาวกลืนกินร่างของแมงป่องทีละนิด แช่แข็งร่างของมันกลายเป็นประติมากรรมกลางผืนทราย
 
นีโออึ้งค้างไป มันคือเวทมนตร์แบบในนิยายแน่นอน ขนาดนกที่มีขนเป็นเพลิงพ่นไฟได้ยังมีเลย ที่นี่จะไม่มีเวทมนตร์ได้อย่างไร!?
 
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น เดเรคก็รีบตรงเข้ามาหานีโอ ถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง
 
"เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า!?"
 
"ผมไม่เป็นไรครับ"
 
เขาตอบเสียงหนักแน่นเพื่อให้อีกฝ่ายคลายกังวล เดเรคกวาดตามองไม่เห็นร่องรอยบาดเจ็บจึงโล่งใจ จากนั้นก็หยิบเสื่อที่ขาดเป็นรูกับผ้าห่มคลุกทรายกับเลือดของแมงป่องขึ้นมา
 
"เราคงต้องไปนอนข้างๆ อูฐแล้วล่ะ ที่นอนเละขนาดนี้"
 
"แต่ผ้าห่มยังอยู่ดีนะครับ"
 
นีโอชูผ้าห่มที่เขาคว้ามาให้อีกฝ่ายดูว่าไม่ค่อยเปื้อนจากทรายมากนัก
 
"แต่นั่นมันผ้าห่มของเจ้าไม่ใช่เหรอ ของข้ามันเปื้อนหมดแล้ว"
 
"ไม่เป็นไรครับ ใช้ด้วยกันก็ได้"ร่างบางคลี่ผ้าห่มออก คิดว่ามันใหญ่เพียงพอจะห่มด้วยกันสองคนได้
 
"ถ้าแค่มีผ้าห่มก็คงนอนได้นะครับ"
 
นีโอไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำขนาดทนเห็นคนที่ช่วยชีวิตนอนหนาวได้
 
"ถ้าเจ้าไม่รังเกียจที่จะต้องนอนเบียดกันยิ่งขึ้น ข้าก็ตกลง"
 
เดเรคกล่าว พวกเขานอนลงข้างๆ อูฐโดยให้นีโอนอนอยู่ตรงกลาง ชายหนุ่มให้เหตุผลว่าเผื่อเกิดอะไรขึ้นเขากับอูฐที่นอนอยู่ริมจะได้เป็นตัวกันอันตราย นีโอจึงไม่ได้แย้งอะไร รู้สึกขอบคุณด้วยซ้ำที่อีกฝ่ายใส่ใจเขาขนาดนี้
 
พอไม่มีเสื่อปู ที่นอนที่ทำจากทรายก็ดูนิ่มดีแต่สัมผัสมันชวนจั๊กจี้ นีโอขดตัวสั่นเบียดร่างเข้าหาไออุ่นจากอูฐ ทว่าเนื้อตัวมันมีกลิ่นสาบจางๆ เป็นกลิ่นที่ไม่หอมชวนดมอย่างยิ่ง เขาจึงเข้าไปนอนใกล้ๆ ไม่ได้เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังขาดออกซิเจน
 
ทันใดนั้นเดเรคก็เอื้อมมือมาโอบร่างของเด็กหนุ่ม นีโอชะงัก ตัวแข็งทื่อ
 
"คุณเดเรคทำอะไรครับ!"
 
"ข้าเห็นเจ้าตัวสั่นก็เลยกอดเจ้าเพื่อที่จะได้ตัวอุ่นขึ้น"
 
เดเรคตอบอย่างซื่อๆ ทว่าเด็กหนุ่มกลับดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขน
 
"ไม่ต้องหรอกครับ ผมไม่เป็นอะไร!"
 
"เจ้าโกหก"เดเรคกอดคนตัวเล็กเอาไว้แน่น "ถ้าเจ้าไม่เป็นอะไรจริงๆ ร่างกายก็คงไม่เย็นขนาดนี้หรอก"
 
เป็นจริงอย่างที่เดเรคว่านีโอรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่แตกต่าง ร่างกายของเดเรคร้อนมากแต่ก็อุ่นดี มันบรรเทาอาการสั่นจากอากาศหนาวได้ 
แม้จะขัดใจแต่เขาไม่อยากปฏิเสธความอุ่นสบายนี้ เพื่อให้ผ่านพ้นคืนนี้ไปได้ เขาจะยอมให้เดเรคกอดแล้วกัน
 
นีโอพลิกตัวมาประจันหน้ากับชายหนุ่ม ท่ามกลางความมืดที่มีแค่แสงจันทร์ส่องเรืองลาง มองเห็นนัยน์ตาคู่นั้นของเด็กหนุ่มวาวราวกับไข่มุกดำ คนมองพลอยนิ่งอึ้งไปดั่งโดนสายตานั้นสะกด
 
"ผมจะยอมให้คุณนอนกอดก็ได้ แต่ช่วยอย่ากอดแน่น ผมอึดอัด"
 
"เข้าใจแล้ว"
 
เดเรคยอมทำตามที่ขอเพราะนึกหวั่นกับสายตาที่แฝงเร้นอำนาจบางอย่างไว้ รีบคลายอ้อมกอดลง
พอไม่โดนกอดรัดนีโอจึงสบายขึ้นสามารถจะนอนพลิกตัวไปมาได้ และในตอนนี้เขาเลือกที่จะนอนซุกกับแผ่นอกของเดเรค
 
คนโดนแนบชิดพลันใจสั่น ลมหายใจของร่างบางเป่าอย่างสม่ำเสมอที่ซอกคอเขาบ่งบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าสู่ห้วงนิทราแล้ว แต่เดเรคกลับประสบปัญหานอนไม่หลับเสียเอง
 
“บ้าจริง...”
 
หลังจากมีนีโอมานอนอยู่ข้างกาย เขาก็กลายเป็นโรคนอนไม่หลับเสียแล้ว ต่อให้เหนื่อยล้ามากเพียงใดลองมีร่างแบบบางมานอนใกล้ๆ เป็นใครก็พาลนอนไม่หลับกันทั้งนั้น
 
ฟืด...
 
อูฐทำเสียงฟืดฟาดคล้ายกับรู้ว่าเจ้านายกำลังคิดฟุ้งซ่านอะไรอยู่ เดเรคถลึงตาใส่มัน งึมงำตอบไปว่า
 
“รู้น่า แค่หลับๆ ไปก็พอใช่ไหม”
 
แต่ต่อให้ข่มตาหลับก็ใช้เวลานานกว่าชายหนุ่มจะหลับได้ 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

569 ความคิดเห็น

  1. #536 Sea Zip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:07
    อยากเห็นฉากต่อสู้อีกเลย
    #536
    0
  2. #506 sayupung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:05
    พี่อูฐรู้ทันนาจาาา
    #506
    0
  3. #496 chompoo--- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 10:08
    ไรท์สู้ๆ
    #496
    0
  4. #450 Fifa30152 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 23:19
    มาถึงก้หวานเชียว
    #450
    0
  5. #340 Harm. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 21:58
    ทำไมหวาน 55555
    #340
    0
  6. #300 Tumbmong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 17:20
    หื้มมม กลางทะเลทรายตั้งแต่สองวันแรกเลยหรอพระนายคู่นี้อ่ะ อิอิ
    #300
    0
  7. #55 MR.L[๐ne]ly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 23:35
    อุต๊ะ แม่งป่องขนาดเกือบเท่ารถยนต์ ตายค่ะ5555
    พระเอกเราเก่งจริงๆงานนี้ มีหลายอาณาจักร เรื่องยาวแน่ ฝั่งเวทมนต์อีก เรากว่ากลับอาณาจักรกรุงเทพยากแล้วละนีโอ
    #55
    0
  8. #48 ฝนธารา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 17:27
    ฟินๆๆๆๆ
    #48
    0
  9. #34 XมูOวกาศ ' JNF (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:37
    ชอบจุงงงงงง
    #34
    0
  10. #30 Ms.bee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:00
    ชอบอ่ะฉากนี้ ชอบจริงๆคือเวลาพระเอกบอกนีโอตัวนิ่มนี่แหละ นน่ารักดี
    #30
    0
  11. #10 Park G-JiNKi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 20:37
    มาอัพต่อเร็วๆนะ ชอบๆแนวทะเลทราย
    #10
    0
  12. #9 คนนึง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 18:54
    คงไม่ได้อัพ 10วัน/1ตอนใช่ไหมครับ กลัวจะลงแดงตายก่อน 55+
    #9
    0
  13. #8 tainies (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 13:33
    มุ้งมิ้งกระดิางแมวมากค่ะ
    #8
    0