[Yaoi - จบแล้ว] ภาพวาดรักในรอยทราย

ตอนที่ 10 : เหตุวุ่นวายในตลาด มือสังหารจู่โจม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    27 พ.ค. 61

ภาพที่ 10 เหตุวุ่นวายในตลาด มือสังหารจู่โจม
 
วันต่อมานีโอที่เตรียมตัวจะไปตลาดพร้อมกันกับลีลียาและเชท ต้องเจอเรื่องประหลาดใจ เขาเพิ่งทานมื้อเช้าเสร็จได้ไม่นาน และกำลังเดินย่อยท้องอยู่ในสวน จู่ๆ ก็มีเสียงดังเซ็งแซ่ขึ้นในเขตวังหลัง
 
แม้การที่มีคนมาอยู่รวมกันเยอะๆ  ย่อมจะต้องมีเสียงบ้างแสดงถึงความมีชีวิตชีวาและการดำรงอยู่ของว่าที่สนมทั้งหลาย ถึงอย่างนั้นมันก็คงไม่ดังราวกับกำลังมีงานเลี้ยงฉลองอย่างนี้
 
ด้วยความอยากรู้นีโอจึงกลับเข้าไปข้างใน ยังไม่ทันเห็นว่าอะไรเป็นอะไร ร่างของเขาก็ถูกรวบไว้ในอ้อมกอดของใครบางคน 
 
"เอ๊ะ! ดะ... เดี๋ยวสิ! ใครกันเนี่ย!?"
 
สัมผัสของอ้อมแขนนี้ไม่ใช่เดเรคแน่ๆ แม้จะไม่เห็นหน้าคนกอดแต่ร่างบางก็มั่นใจ ที่สำคัญกลิ่นน้ำหอมที่โชยมาจากร่างนี้ยิ่งบอกชัดว่าไม่ใช่เพราะเจ้าชายแห่งเผ่าชารุไม่เคยใส่น้ำหอม
 
"ตัวนิ่มจังเลย นี่ข้ากำลังกอดตุ๊กตาอยู่หรือเปล่าเนี่ย"
 
"หา?"
 
เสียงกระซิบที่ข้างหูชวนให้รู้สึกขนลุกและจั๊กจี้ ประกอบกับประโยคนั้นทำให้นีโอยิ่งจับต้นชนปลายไม่ถูก 
แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร จู่ๆ มากอดแบบนี้ ยอมไม่ได้!
 
“โอ้ย!”
 
นีโอจัดการกระทืบเท้าคนที่เข้ามากอดจนอีกฝ่ายร้องลั่นพร้อมกับปล่อยตัว เขาคิดจะใช้ศอกกระแทกเข้าที่หน้าอกเสียหน่อย ก็มีเสียงคุ้นหูร้องห้ามไว้
 
“หยุดมือก่อน นีโอ!”
 
ร่างบางหยุดตามที่สั่งหันไปมองคนที่ห้ามก็เห็นว่าเป็นไลซานั่นเอง ใบหน้าที่ยิ้มแย้มแฝงความน่ากลัวไว้สองส่วน
 
“เป็นยังไงล่ะ ฮาริ ไปกอดนีโอโดนไม่รับอนุญาต เกือบจะเจ็บตัวหนักแล้วนะ”
 
พระชายาจัดการกระชากคอตัวคนกอดให้ถอยห่างจากนีโอ น้ำเสียงที่พูดนั้นเรียบเป็นโทนเดียวราวกับลมสงบก่อนเกิดพายุ 

ได้ยินชื่อที่ไลซาเรียก เด็กหนุ่มก็เบิกตากว้าง มองคนที่เขาโจมตีขึ้นลงราวกับต้องการจะยืนยัน
 
"ท่านคือองค์ชายรัชทายาทฮาริเหรอ!?"
 
ชายหนุ่มตรงหน้ามีความคล้ายคลึงกับเดเรคไม่น้อย เพียงแต่มีนัยน์ตาสีน้ำเงินระยับและมีบรรยากาศสบายๆ ท่าทางใจดี จึงทำให้เมื่อมองแล้วรู้สึกไว้วางใจ
 
"ใช่แล้ว เราเพิ่งจะได้พบกันเป็นครั้งแรกสินะ ยินดีที่ได้รู้จัก น้องเขยผู้น่ารัก จะเรียกข้าว่าท่านพี่ฮาริก็ได้นะ"
 
องค์รัชทายาทกล่าวพลางขยิบตา แสดงถึงความขี้เล่น ทั้งที่หน้าตาเกือบจะถอดแบบกันมาแต่บุคลิกกลับต่างกันคนละขั้ว พอรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครนีโอก็หน้าซีดเผือด ลนลานขอโทษ
 
“ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ! กระหม่อมไม่รู้ว่าเป็นพระองค์จึงได้โจมตีใส่ ขอได้โปรดอภัยให้กระหม่อมด้วย!”
 
ตายแน่! เขาจะโดนโทษประหารชีวิตไหมเนี่ย ที่ไปประทุษร้ายเจ้าชายรัชทายาทแบบนี้!
 
“ใจเย็นก่อนนะ นีโอ”ไลซายกมือตบไหล่ร่างบางเบาๆ “เจ้าไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกเพราะคนผิดก็คือฮารินี่นา”
 
“ใช่แล้ว ข้าผิดเอง ที่น้องเขยทำก็เพื่อจะป้องกันตัวเท่านั้นเอง”เจ้าชายรัชทายาทยิ้มปลอบโยน "แล้วก็บอกว่าให้เรียกท่านพี่ฮาริไงล่ะ พูดแบบธรรมดาด้วย คำราชาศัพท์ข้าฟังทุกวันจนเอียนหูแล้ว ขอคำง่ายๆ เถอะ"
 
"แต่ว่า..."
 
นีโอชำเลืองไปที่ไลซา เห็นอีกฝ่ายยิ้มแล้วก็พยักหน้า เขาจึงยอมทำตามที่ขอ
 
"งั้นท่านพี่ฮาริ มาทำอะไรที่เขตวังหลังนี้หรือครับ"
 
การสนทนาของพวกเขาเริ่มมีว่าที่สนมคนอื่นๆ มามุงดูมากขึ้น จากทางหางตานีโอเห็นนารากำลังจ้องเขาเขม็ง ท่าทางไม่พอใจ ถึงพวกเขาจะมายืนคุยด้านนอกอย่างเปิดเผยก็ไม่มีใครเสียมารยาทเข้ามาขัดจังหวะ คงเห็นว่าฮาริเป็นเจ้าชายรัชทายาทหากทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าจนไม่พอใจอาจจะโดนขับออกจากวังหลังไปก็ได้
 
"ข้ามาเพราะอยากจะแนะนำตัวอย่างเป็นทางการและอยากจะทำความสนิทสนมกับน้องเขยให้มากกว่านี้ด้วย"ฮาริยิ้มกว้าง "นอกจากนี้ข้ามีข้อความจากน้องชายที่รักฝากมาบอกเจ้า"
 
"จากเดเรคหรือครับ?"
 
"ใช่แล้ว อย่างที่รู้น้องข้าเข้ามาในวังหลังนี้ไม่ได้ แม้ข้าจะเป็นข้อยกเว้นเพราะไม่เกี่ยวกับการคัดเลือกสนมนี้ก็ตาม ยังต้องให้ชายาสุดที่รักของข้ามาด้วย"
 
ฮาริยื่นมือมาโอบร่างไลซาไว้อย่างเอาใจ คนโดนกอดได้แต่ทำหน้ากึ่งยิ้มกึ่งบึ้งคือไม่รู้จะอ่อนใจหรือจะฉุนดีกับการแสดงออกอันโจ่งแจ้งนี้
 
นีโอคิดว่าทั้งสองเป็นคู่ที่เหมาะสมกันดีทีเดียว พอยืนเคียงข้างกันก็ช่วยขับรัศมีความงดงามให้แผ่กระจาย ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกันก็ไม่รู้สึกขัดตาเลย
 
"เดเรคฝากอะไรมาเหรอครับ"
 
เขารีบถามก่อนที่ทั้งสองจะเข้าสู่โหมดโลกสีชมพูแบบไม่สนสายตาใคร ฮาริหันมายิ้มหวานพลางยื่นหน้ามากระซิบใกล้ๆ ว่า
 
"วันนี้น้องเขยจะไปตลาดใช่ไหมล่ะ น้องข้าก็จะไปด้วยน่ะสิ เจ้านั่นนัดเจอน้องเขยยามสายนี้ที่หน้าห้องประชุมน่ะ"
 
"เอ๊ะ เดเรครู้ได้ยังไง หรือว่าจะ..."
 
คนที่รู้มีแค่ลีลียากับเชทเท่านั้น ฉะนั้นสองคนนี้จะต้องเป็นคนคาบข่าวไปบอกหรือเอ่ยปากชวนให้แน่ 
 
เมื่อองครักษ์กับนางกำนัลเห็นสายตาที่นีโอส่งมาก็ยิ้มเหมือนจะสารภาพว่าเป็นฝีมือของพวกเขาเอง เด็กหนุ่มจึงถอนหายใจแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเขาเองก็อยากจะเจอเดเรคเช่นกัน
 
"ว่าแต่ทำไมต้องที่หน้าห้องประชุมด้วยล่ะครับ"
 
ถึงจะไม่ได้รู้รายละเอียดมาก แต่ถ้าพูดถึงห้องประชุมก็ต้องเป็นสถานที่พบปะของเหล่าขุนนางกับองค์ราชา คงไม่ใช่ว่าเดเรคจะไปเปิดตัวเขาต่อหน้าคนพวกนั้นหรอกนะ เขายังไม่ได้เตรียมใจเอาไว้เลย!
 
ฮาริคงรู้ว่านีโอคิดอะไรอยู่จึงเอานิ้วจิ้มที่จมูกของเด็กหนุ่ม หยอกล้อเขาเหมือนกับเป็นน้องชาย 

"วันนี้น้องข้ามีประชุมเล็กๆ กับพวกขุนนางคนสนิทน่ะ ท่านพ่อของพวกเราไม่ได้เข้าร่วมด้วยหรอก วางใจได้ เจ้ายังไม่ต้องรีบไปพบท่านพ่อตอนนี้หรอก"
 
"งั้นเหรอครับ" 
 
นีโอโล่งใจขึ้น ถ้าแค่ขุนนางไม่กี่คนล่ะก็คงพอไหวอยู่บ้างล่ะนะ 
"น้องข้ารู้ดี ขืนให้น้องเขยไปเข้าพบตอนนี้มีหวังโดนรุมยับแน่ๆ เลย"
 
ฮาริเห็นใจ ขณะปรายตามองไปที่นาราซึ่งยังคงแอบมองพวกเขาอยู่ ลดเสียงลงระดับหนึ่งคล้ายกับพึมพำให้ตัวเองฟัง
 
"ไม่รู้ทำไมท่านพ่อถึงได้ตาถั่วคิดว่าเธอคนนั้นดีนักนะ ถ้าไลซาไม่ได้ชนะการคัดเลือกตอนนั้นล่ะก็ ข้าคงต้องแต่งกับนาง"
 
น้ำเสียงของฮาริมีความชิงชังเจืออยู่อย่างน่าตกใจ ไลซากุมมือขององค์ชายรัชทายาทไว้ ก่อนจะยิ้มให้นีโอ
 
"ข้าเคยแข่งกับนางมาก่อน ฝีมือค่อนข้างร้ายกาจพอตัว เจ้าก็ระวังไว้ด้วยนะ"
 
"ครับ"
 
มีแต่คนบอกให้เขาระวังตัวกันทั้งนั้น ถึงไม่ต้องเตือนหลายครั้ง นีโอก็ระวังอยู่ทุกฝีก้าว ไม่ว่าจะไปไหนหรือว่าจะนอนเขาก็พกมีดสั้นของเดเรคติดตัวไว้ตลอดเวลา เผื่อเกิดเหตุอะไรขึ้นอย่างน้อยเขาก็มีอาวุธไว้ป้องกันตัว
 
คุยธุระเสร็จทั้งสองก็ขอตัวกลับ ฮาริอยากจะอยู่คุยทำความรู้จักเขานานๆ  แต่ก็โดนไลซาขัดเพราะยังเหลือกองเอกสารที่ต้องทำอีกเป็นภูเขาและนีโอต้องเตรียมตัวไปตลาดด้วย การจะจิบชานั่งคุยกันจึงเป็นอันตกไป
 
"งั้นพรุ่งนี้ ไม่สิ มะรืนนี้มานั่งจิบชาด้วยกันนะ น้องเขยที่รัก!"
 
"ครับ ท่านพี่ฮาริ"
 
คุยด้วยกันไม่กี่ประโยค เขาก็ได้เลื่อนสถานะเป็นน้องเขยสุดที่รักขององค์รัชทายาทไปซะแล้ว ถ้าหากการผูกสัมพันธ์กับองค์ราชาง่ายอย่างนี้ก็คงจะดี
 
นีโอกลับเข้าห้องโดยเมินต่อสายตาอิจฉาริษยาที่มุ่งมาอย่างโจ่งแจ้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งนาราที่ราวกับตาเธอกำลังลุกเป็นไฟ เขาพยายามไม่สนใจจิตมุ่งร้ายของคนอื่น คิดแต่เพียงว่าต้องรีบไปพบเดเรคโดยเร็ว
 
เชทเป็นฝ่ายนำทางนีโอกับลีลียาไปยังสถานที่ประชุม เส้นทางในวังช่างคดเคี้ยวเลี้ยวลด ทางแยกก็ละลานตา ขนาดลีลียาที่เคยอยู่ในวังมาก่อนยังจำทางได้ไม่หมด มีเพียงเชทที่จำทางได้ทุกที่เพราะเขาเป็นองครักษ์ จำเป็นต้องรู้เส้นทางไว้เผื่อในสถานการณ์ฉุกเฉินอย่างการหาทางหนีหรือไล่จับคนร้าย
 
เมื่อไปถึงที่หมาย ประตูห้องประชุมก็เปิดพอดี บรรดาขุนนางทั้งหลายเริ่มทยอยออกมา แต่ละคนวัยล่วงเลยพอๆ กับอัคนี จะมีหนุ่มๆ หรือสาวๆ บ้างแต่ก็แทบนับคนได้
 
ทุกคนที่ออกมาพอเห็นนีโอพร้อมด้วยองครักษ์และนางกำนัลยืนรออยู่ด้านนอก ต่างก็จ้องเด็กหนุ่มเป็นตาเดียว เล่นเอาเขารู้สึกประหม่า ถึงจะเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องเจอกับสายตาอยากรู้อยากเห็นแบบนี้แน่ๆ  ก็ยังอดที่จะอึดอัดไม่ได้
 
ชำเลืองไปเห็นเชทกับลีลียาโค้งและถอนสายบัวทำความเคารพเหล่าขุนนาง นีโอจึงคิดจะทำบ้าง ทว่าคนที่เขารอคอยก็ปรากฏตัวขึ้นเสียก่อน
 
"นีโอ เจ้ามาแล้วเหรอ"
 
น้ำเสียงที่นุ่มนวลกับอ้อมแขนที่กระชับเข้าหาเขา ทำให้นีโอหัวใจเต้นแรง และยิ่งรู้สึกร้อนผ่าวที่หูเมื่อเดเรคแนบริมฝีปากลงเพื่อกระซิบ
 
"แสดงบทรักเพื่อเรียกคะแนนจากพวกเขาหน่อย"
 
"ครับ?"
 
ให้แสดงบทรักเหรอ จะทำยังไงล่ะ!?
 
มาบอกแบบกะทันหันไม่ให้เตรียมตัว นีโอก็ไม่รู้จะแสดงออกอย่างไร สิ่งที่เขานึกออกก็มีเพียงอย่างเดียว...
 
เมื่อเดเรคคลายแขนที่กอดเขาไว้ ร่างบางจึงเขย่งปลายเท้าแนบริมฝีปากกับแก้มของอีกฝ่าย ยิ้มหวานละมุนละไม
 
"ข้าคิดถึงท่านจัง เดเรค"
 
บรรดาขุนนางที่มองอยู่ต่างอมยิ้มให้กัน ต่างกับคนโดนหอมแก้มที่ออกอาการตะลึงและหัวใจเต้นผิดจังหวะ
 
"ที่แท้เป็นพระสนมนีโอนั่นเอง รักกันหวานชื่นมากเลยนะ"
 
"องค์ราชาก็เหลือเกินจริงๆ องค์ชายเดเรคก็มีคนที่ถูกใจอยู่แล้ว น่าจะให้ครองคู่กับคนที่ชอบนะ"
 
"เอาน่า เห็นทั้งสองคนรักกันขนาดนี้ ข้าเชื่อว่าความรักจะช่วยให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี"
 
ฟังจากคำพูดของขุนนางแต่ละคน พอจะเดาได้ว่าพวกเขาถือหางข้างเดเรคจึงใจชื้นขึ้นมาหน่อย ใช่ว่าขุนนางส่วนใหญ่จะเข้าข้างฝ่ายเสนาบดีมาราจีฟทั้งหมดซะเมื่อไหร่ หากเป็นการแข่งด้านเส้นสายนับว่าพอสูสี
 
"พระสนมมารอองค์ชายเดเรคแบบนี้แสดงว่ามีธุระใช่มั้ยพ่ะย่ะค่ะ"
 
ขุนนางคนหนึ่งเอ่ยปากถาม นีโอชำเลืองมองเดเรคก่อนราวกับจะถามว่าบอกไปได้หรือไม่ พอเห็นชายหนุ่มพยักหน้าอนุญาต เขาจึงค่อยตอบ
 
"ครับ ข้ากับเดเรคว่าจะไปเดินเล่นที่ตลาดหน่อยน่ะครับ"
 
"อย่างนี้นี่เอง ดีจังเลยนะพ่ะย่ะค่ะ"
 
"หวานกันดีจริงๆ"
 
ขุนนางทั้งหลายพากันแย้มยิ้มเจือเอ็นดู จากนั้นก็พากันแยกย้ายไป ปล่อยให้คู่รักทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัว
 
"แสดงได้ดีนี่ เล่นเอาข้าตกใจเลย"
 
เดเรคยื่นหน้ามากระซิบ เด็กหนุ่มหน้าแดงวูบก่อนค้อนใส่อีกฝ่าย
 
"เดเรคเล่นไม่บอกให้ข้าเตรียมตัวอะไรเลย ที่ข้านึกออกก็มีแค่นั้นแหละ"
 
ชายหนุ่มหัวเราะ จับมือของนีโอมากุมไว้มั่น
 
"เอาเถอะ แค่ทำให้ขุนนางเหล่านั้นได้รู้ว่าข้ากับเจ้ารักกันมากแค่ไหน ต่อให้หนึ่งในนั้นมีใจคิดเอนเอียงไปทางเสนาบดีมาราจีฟก็ต้องมีลังเลกันบ้าง"
 
เจ้าชายแห่งเผ่าชารุกดเสียงลงต่ำ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา เด็กหนุ่มตัวสั่นเทา เวลาเดเรคทำหน้าแบบนี้ทั้งน่ากลัวและน่าเกรงขาม ถ้ามีศัตรูมายืนอยู่ตรงหน้ามีหวังอกสั่นขวัญหายไม่กล้าลงมือแน่ๆ
 
ชายหนุ่มเห็นนีโอกำลังกลัว จึงรีบปรับเปลี่ยนสีหน้า ยิ้มอย่างเอาใจ
 
"ขอโทษด้วย ข้าหงุดหงิดนิดหน่อย เรารีบไปตลาดกันเถอะ"
 
"ครับ..."
 
ร่างบางตอบรับสั้นๆ ก่อนจะเดินเคียงข้างชายหนุ่มออกนอกประตูวัง
 
...............
 
ตลาดในยามสายมีคนค่อนข้างคึกคัก ร้านรวงต่างๆ เอาสินค้าออกมาวางขายเพื่อดึงดูดผู้คนที่ผ่านไปมา บ้างก็ตะโกนเรียกลูกค้าและโฆษณาสินค้าไปด้วย
 
นีโอคิดว่าบรรยากาศแบบนี้ช่างไม่ต่างจากโลกเดิมเลย มีแค่สินค้าบางตัวที่ต่างออกไปและมีเฉพาะในโลกนี้เท่านั้น
 
"ดูสิเจ้าคะ เนื้อผ้านี้ดี๊ดี สีก็สวยด้วย"
 
ลีลียาเป็นคนเดียวที่กระตือรือร้นในการเลือกของ เชทนั้นไม่ต้องพูดถึงแค่ยืนเงียบๆ คอยอารักขาอยู่ข้างๆ  ส่วนเดเรคนั้นมีการออกแสดงความเห็นบ้างและช่วยเลือกเป็นครั้งคราว แต่หน้าที่ตัดสินใจทุกอย่างตกเป็นของนีโอ
 
"อืม อันนี้ก็ไม่เลวนะ"
 
นีโอตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ อย่างที่บอกเขาเลือกเนื้อผ้าไม่เป็น อันไหนเหมาะหรือไม่เหมาะกับตัวเองก็ไม่รู้ จึงไม่แน่ใจว่าสมควรจะเลือกอันไหนดี
 
"นีโอ เจ้าพูดแบบนี้อยู่หลายครั้งแล้วหรือว่าเจ้าไม่ชอบ?" 
 
เดเรคถามออกมา นีโอยิ้มแหยพลางกล่าว
 
"ข้าไม่ถนัดเลือกของอะไรพวกนี้น่ะครับ ก็เลย..."
 
"งั้นหรือ"เจ้าชายแห่งเผ่าชารุหยิบเนื้อผ้าโปร่งสีขาวใสขึ้นมาพินิจ "ข้าเชื่อในสายตาของลีลียา สิ่งที่นางเลือกข้าคิดว่ามันคงเหมาะกับเจ้าแล้ว ที่เหลือเจ้าก็แค่คิดว่าชอบอันไหนมากที่สุดเท่านั้นเอง บอกมาตรงๆ ก็พอ"
 
เด็กหนุ่มมองกองผ้าที่ลีลียาเลือกไว้ประมาณห้าหกกอง จริงอยู่ที่ตัวผ้านั้นสวยหาที่ติไม่ได้ แต่ไม่รู้ทำไมที่เลือกมานั้นยังไม่ใช่สิ่งที่ถูกใจหรือว่าต้องตาเขาเลย
 
"จะดีหรือครับ ถ้าข้าจะพูดตรงๆ?"
 
นีโอหันไปถามนางกำนัล เธอพยักหน้า 
 
"ดีสิเจ้าคะ คนใส่จะต้องพอใจกับมันด้วยถึงจะดีเจ้าค่ะ"
 
ได้ยินดังนั้นเขาก็ตอบออกไปโดยไม่ลังเล"งั้นอันที่เลือกมาทั้งหมด ตัวผ้ากับสีมันดีนะ แต่ข้าไม่ค่อยชอบมันเท่าไหร่"
 
"ไม่ถูกใจเลยหรือเจ้าคะ"
 
ลีลียาเบิกตากว้าง มองผ้าที่ตนเลือกไว้ด้วยความรู้สึกเสียดาย นีโอกล่าวขอโทษก่อนจะชี้ไปยังผ้าที่เดเรคถืออยู่
 
"ข้าชอบแบบนั้นมากกว่าน่ะครับ"
 
"ผืนนี้เหรอ" 
 
ชายหนุ่มชะงักเมื่อร่างบางบอกว่าถูกใจผ้าที่เขาหยิบขึ้นมา นางกำนัลปราดเข้ามาจับดูเนื้อผ้า ตาลุกวาว
 
"ตายแล้ว! นี่ข้าพลาดไปได้อย่างไร นี่มันผ้าจากเผ่าบาจันนี่เจ้าคะ!"
 
"ผ้าจากเผ่าบาจัน... ที่ว่าเป็นเผ่าของสัตว์วิเศษนั่นน่ะเหรอครับ"
 
นีโอนึกย้อนความรู้ที่เรียนมา จำได้ว่าเผ่าบาจันเป็นเผ่าที่คล้ายๆ กับอมนุษย์ในโลกที่เขาอยู่ เป็นพวกครึ่งคนครึ่งสัตว์ พอได้รู้เรื่องนี้เขาก็อยากจะเห็นคนของเผ่าบาจันว่าจะเหมือนอย่างในนิยายหรือเปล่า เช่น คนที่มีหูแมวหรือมนุษย์หมาป่า
 
"ใช่แล้วเจ้าค่ะ ผืนนี้เป็นฝีมือของเผ่าบาจันไม่ผิดแน่ เนื้อผ้ามันต่างจากฝีมือมนุษย์อย่างพวกเรา"นางกำนัลเพ่งมองผ้าในมือจนแน่ใจ "ข้าหลงนึกว่าเป็นผ้าธรรมดาเสียอีก เหตุใดองค์ชายเดเรคกับท่านนีโอถึงได้เลือกขึ้นมาล่ะเจ้าคะ"
 
ลีลียาถามด้วยความงุนงง เพราะมองผิวเผินมันก็เหมือนกับผ้าขาวทั่วไป แต่พอมาส่องกับแสงอาทิตย์ ตัวผ้ากลับระยิบระยับราวกับทั้งผืนถูกทอขึ้นมาจากเพชร สิ่งทอนี้เป็นลักษณะพิเศษที่เผ่าบาจันเท่านั้นจะสร้างขึ้นมาได้
 
"ข้าแค่คิดว่าผืนนี้มันเหมาะกับนีโอดีเลยเลือกมา ไม่นึกว่าเจ้าจะชอบแบบนี้ด้วย"
 
"ผมชอบเพราะสีที่มันดูเรียบๆ น่ะครับ"
 
เขาอยู่ในวังหลังเห็นว่าที่สนมทั้งหลายแต่งกายสีสันแสบตาจนเขาจะตาพร่าไปหมดแล้ว เลยไม่ค่อยอยากจะแต่งแบบนั้นไปประชันกับพวกเขาเท่าไหร่ สู้เอาสีเรียบๆ น่าจะสบายตากว่า
 
"ถ้าอย่างนั้นตกลงว่าเอาผืนนี้นะเจ้าค่ะ ถ้าท่านนีโอชอบอะไรที่เรียบง่าย คิดว่าโทนสีของผ้าผืนนี้เป็นไงเจ้าคะ สีขาวกับสีเหลืองนวล"
 
"อืม... ก็ดีนะ แต่ข้าชอบขาวกับฟ้ามากกว่า"
 
หลังจากนั้นนีโอก็รู้สึกเพลิดเพลินไปกับการเลือกของมากขึ้น โดยเฉพาะมุมเครื่องประดับเป็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุด

พวกเขาบังเอิญไปเจอร้านขายเครื่องประดับที่เป็นงานแกะสลักจากไม้ ปิ่น กำไล แหวน สร้อย ล้วนเป็นงานศิลป์ที่งดงามน่าประทับใจ เครื่องประดับเหล่านั้นทำจากไม้หอม แม้จะไม่ได้เป็นประกายแวววาวอย่างอัญมณี เงินหรือทอง ทว่าแบบนี้กลับให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติดี
 
"ใช้แบบนี้แทนพวกเครื่องประดับแวววาวก็ดีนะเจ้าคะ เข้ากับผ้าที่เลือกไว้ด้วย"
 
"จริงด้วย แล้วเราจะเลือกอันไหนไปบ้างล่ะ"
 
ร่างบางชักเข้าใจความรู้สึกของพวกผู้หญิงเวลามาเดินช็อปพวกเครื่องประดับแล้ว จึงเลือกชิ้นนั้นชิ้นนี้อย่างสนุกสนาน แต่ว่าความเพลิดเพลินของพวกเขาก็ถูกขัดจังหวะ เมื่อมีเสียงดาบปะทะกันใกล้ๆ ร้าน พ่อค้าที่ทำการค้าขายกับพวกนีโออยู่บ่นอุบ
 
"บ้าชะมัด มาสู้อะไรกันตอนนี้นะ!"
 
ผู้คนที่มาเดินเลือกซื้อของในตลาดพากันแหวกทางหลบหลีกการต่อสู้ของคนสองคน คนหนึ่งใช้ดาบ ส่วนอีกคนใช้หอก พุ่งเข้าโรมรันกัน ไม่ใส่ใจผู้คนที่อยู่รอบตัว

พอการต่อสู้เริ่มมาถึงบริเวณที่พวกนีโอเลือกซื้อของ ร่างบางก็โดนคลื่นของฝูงชนชักนำเข้าไปอีกทาง คลาดกับเดเรค เชทและลีลียา
 
"เดเรค! เชท! ลีลียา!"
 
นีโอตะโกนร้องเรียกแต่เสียงนั้นท่ามกลางฝูงชนขนาดนี้ไม่ต่างอะไรกับเสียงกระซิบเพราะผู้คนก็ล้วนแต่ส่งเสียงโวยวายกันไปหมด ยากที่เสียงของเขาจะส่งถึง
 
การต่อสู้จากสองคนเริ่มกลายเป็นแบบตะลุมบอล เด็กหนุ่มเคยได้ยินจากอัคนีว่าชาวชารุเป็นผู้นิยมชมชอบด้านการต่อสู้จึงมักมีเหตุวิวาทปะทะฝีมือกันบ่อยๆ แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะวุ่นวายได้ถึงขนาดนี้!
 
ทันใดนั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งกระโดดลงมาจากหลังคาเงื้อดาบใหญ่ใส่นีโอ เขาตกใจทำไมจู่ๆ ผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้จึงจู่โจมเขาล่ะ!?
 
"ว๊าก!"
 
เด็กหนุ่มอุทานลั่น รีบขยับหลบตามสัญชาตญาณ ดาบใหญ่เล่มนั้นเฉียดตัวเขาไป แล้วกระแทกกับผืนดินเกิดเป็นหลุมยุบ
 
นีโอหน้าเหวอ นี่ถ้าเมื่อกี้เขาหลบไม่ทัน ร่างของเขาคงจะยุบแทนพื้นดิน!
 
หญิงสาวคำราม จิตสังหารแผ่เต็มเปี่ยม "ตายซะเถอะ สนมนีโอ!"
 
ร่างบางผงะเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อเขารวมทั้งตำแหน่งอย่างถูกต้อง ในหัวฉุกคิดได้ทันทีว่า หรือที่เกิดเรื่องแบบนี้จะเป็นฝีมือของนักฆ่าที่ถูกว่าจ้างมา!
 
"เฮ้ย! ดะ... เดี๋ยว!"
 
นีโอหลบหลีกคมดาบเป็นพัลวันพร้อมกับชักมีดสั้นมาปัดป้องไปด้วย คงต้องขอบคุณการฝึกดาบอันเข้มงวดของเดเรคที่ทำให้เขาสามารถป้องกันตัวเองได้ในระดับหนึ่ง ไม่ถึงขั้นจะพลาดท่าเสียทีได้ง่ายๆ
 
"รีบๆ ตายไปซะ!"
 
หญิงสาวดูจะเป็นเดือดเป็นแค้น ออกแรงตวัดดาบแบบพลิกแพลงมากขึ้น เธอคนนี้เป็นนักรบมากกว่าจะเป็นนักฆ่า เพราะท่าทางดิบเถื่อนและวิธีการลงมือไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรเลย นับเป็นโชคดีของเขาที่ไม่เจอนักลอบสังหารแบบกลบกลิ่นอายแล้วลงมือฆ่าทีเผลอ ไม่งั้นป่านนี้เขาคงตายไปแล้ว!
 
เขาฝึกการใช้ดาบในระดับขั้นพื้นฐาน ยังไม่ถึงขั้นจะต่อกรกับทักษะดาบในระดับนี้ได้ ต่อให้อีกฝ่ายไม่เล่นลูกไม้พิเศษก็ทำให้เกิดแผลบาดตามแก้มและไหล่ได้
ถึงกระนั้นนีโอก็กัดฟันสู้สุดใจและหาช่องที่จะหลบหนีจากการต่อสู้อันยืดเยื้อนี้
 
สู้กันไปสู้กันมา นีโอโดนต้อนมาอยู่ใจกลางวงล้อมการต่อสู้ มีคู่อื่นๆ 
กำลังปะทะกันดุเดือดเลือดพล่าน ประกายคมดาบแลบจากทุกทิศทุกทาง สว่างวาบราวกับประกายไฟ
 
เด็กหนุ่มหน้าถอดสี นอกจากจะต้องมาคอยพะวงการโจมตีจากหญิงสาวคนนี้แล้ว เขายังต้องห่วงว่าตัวเองจะโดนลูกหลงการโจมตีของคนอื่นด้วย!
 
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
 
นีโอยังคงปัดป้องดาบที่ฟาดฟันต่อไป เริ่มเหนื่อยหอบ แรงถดถอย หญิงสาวนักฆ่ากระหยิ่มยิ้มย่อง ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ วาดลวดลายแพรวพราวจนนีโอตามเพลงดาบไม่ทัน
 
ปึก!
 
เพราะไม่สามารถจะแบ่งสมาธิได้ นีโอจึงชนเข้ากับชายคนหนึ่ง ทำให้เขาเสียจังหวะและเปิดโอกาสให้หญิงสาวเงื้อดาบฟาดฟันลงมา
 
แย่แล้ว!
 
เคร้ง!
 
ขณะที่ดาบของหญิงสาวเกือบจะตัดศีรษะก็มีชายในชุดคลุมคนหนึ่งยกดาบขึ้นกันให้นีโอ
 
"ไม่เป็นไรนะ"
 
คนในชุดคลุมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนชวนให้คิดถึงอย่างประหลาด แม้จะไม่เห็นหน้าแต่นีโอกลับรู้สึกไว้วางใจชายผู้นี้ จึงยอมถอยไปอยู่ในความคุ้มครองของชายในชุดคลุมนั้น
 
"เจ้าเป็นใคร? อย่ามาขวางนะ!"
 
"ข้าต่างหากที่ต้องถาม ผู้ใหญ่อย่างเจ้ามารังแกเด็กไม่คิดว่ามันน่าละอายบ้างหรืออย่างไร"
 
ชายในชุดคลุมถามกลับเสียงเย็นชา หญิงสาวแค่นเสียง
 
"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า!"
 
เธอฟาดฟันดาบลงมาด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่แรงของสตรีหรือจะสู้แรงบุรุษ ชายในชุดคลุมโอบร่างของนีโอไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็ยกดาบขึ้นปัดป้องได้ทุกท่า ซ้ำยังสวนกลับได้อีกด้วย
 
"สุดยอด..."
 
เด็กหนุ่มอ้าปากค้างกับการต่อสู้สดๆ จากแต่ละท่วงท่าการโจมตีนีโอบอกได้เลยว่าชายคนนี้ต้องมีฝีมือใกล้เคียงกับเดเรคแน่นอน
 
"ฮึ่ม!"
 
หญิงสาวถูกฝีมือดาบของชายในชุดคลุมผลักดันให้ถอยร่นไป และการจู่โจมที่หนักหน่วงนี้เองทำให้มือสังหารสาวหายใจหอบ เริ่มลงมือสะเปะสะปะ เห็นดังนั้นชายในชุดคลุมจึงได้โอกาสเล็งที่ช่องว่างข้างลำตัวของหญิงสาว เรียกเลือดสีแดงฉานจากสีข้าง
 
"กรี๊ดดดด!"
 
หญิงสาวล้มกลิ้งไม่เป็นท่า ก่อนจะโดนกลุ่มคนที่ต่อสู้อยู่เหยียบย่ำ เห็นดังนั้นนีโอก็หน้าซีด ถ้าหากเขาพลาดท่าท่ามกลางการต่อสู้ชุลมุน เขาคงไม่โดนอีกฝ่ายฆ่าตายหรอกแต่โดนพวกที่ต่อสู้กันอยู่เหยียบจนตายมากกว่า!
 
"ออกไปจากบริเวณนี้กันเถอะ"
 
ชายในชุดคลุมรั้งร่างนีโอเข้ามาและหลบหลีกอาวุธต่างๆ  ทะลุไปยังอีกตรอกหนึ่งห่างจากร้านที่ขายเครื่องประดับไม่ไกลนัก
 
"ถ้าเป็นที่นี่คงไม่เป็นไรแล้ว"
 
"ขอบคุณมากครับ"
 
อีกฝ่ายปล่อยนีโอให้เป็นอิสระ เด็กหนุ่มจึงถอยออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นกล่าวขอบคุณ ทำให้เขามองเห็นคนที่ช่วยชีวิตไว้เต็มๆ ตา
 
โครงหน้างดงามกับนัยน์ตาสีทองเฉลียวฉลาดรับกับผิวสีทองแดง ผมของอีกฝ่ายยาวเป็นสีแดงเพลิงเห็นได้จากปอยผมบางส่วนที่โผล่มาออกด้านนอกเสื้อคลุม ท่าทางสง่างามองอาจ
 
ทันทีที่เห็นนีโอพลันเกิดความรู้สึกว่าเขารู้จักชายคนนี้ แต่ก็จำไม่ได้ว่าเขารู้จักได้อย่างไร...
 
แปะ...
 
"เจ้าเป็นอะไรไป!?"
 
"เอ๊ะ?"
 
จู่ๆ น้ำตาก็ไหลพรั่งพรูออกมา หยาดน้ำตานั้นร่วงหล่นลงบนพื้น นีโอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาทว่ามันกลับไม่หยุดไหลง่ายๆ
 
ทำไม? อะไรกัน? ทำไมเขาถึงร้องไห้ออกมาล่ะ?
 
เพียงแค่เห็นหน้าของชายในชุดคลุม ความเศร้าแสนประหลาดพลันเอ่อล้น เขาไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้
 
ชายในชุดคลุมดึงร่างของนีโอเข้ามากอด "เจ้าปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องกลัวหรอก อย่าร้องไห้ไปเลย"
 
ทำไมคนบนโลกนี้พอเห็นคนร้องไห้ต้องกอดด้วยนะ นีโอคิดในใจ ขณะที่จะดันตัวออกมา เสียงของเดเรคก็ดังขึ้น
 
"นีโอ!?"
 
เด็กหนุ่มที่ยังคงมีคราบน้ำตาหันไปมองยังต้นเสียง ตรงปากตรอกนั้นมีเดเรคยืนอยู่ ส่วนด้านหลังก็มีเชทและลีลียา 

สภาพของนีโอในตอนนี้หากมองจากคนนอก พวกเขาจะคิดตรงกันในทันทีว่าร่างบางกำลังโดนชายในชุดคลุมทำมิดีมิร้ายจนร้องไห้!
 
"เจ้าเป็นใคร!? ถอยห่างมาจากนีโอซะ!"
 
คำพูดของเจ้าชายแห่งเผ่าชารุมาพร้อมกับจิตสังหารอันแหลมคมและใบหน้าที่เย็นชาเสียยิ่งกว่าน้ำแข็ง
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

569 ความคิดเห็น

  1. #543 Sea Zip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 17:15
    น้องนกหรอ
    #543
    0
  2. #503 น้ำพริกกากหมู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:09
    พิมพ์ คะ ค่ะ ผิดนะคะ
    #503
    1
    • #503-1 Anabella(จากตอนที่ 10)
      27 พฤษภาคม 2561 / 20:18
      ขอบคุณที่บอกนะคะ ไรท์เตอร์ไปแก้ให้แล้วค่ะ > <
      #503-1
  3. #462 Nuttawan Wongsangthip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 21:09
    นกไฟชะ><
    #462
    0
  4. #347 Harm. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 22:44
    เห่ย นีโอ !!
    #347
    0
  5. #255 TearsDrop (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 22:57
    สนุกมากค่ะ
    #255
    0
  6. #35 XมูOวกาศ ' JNF (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 00:17
    รอต่อนะคะ
    #35
    0