I'm Not Shouldering This Blame โลกของผมกลายเป็นหนังสือ [นิยายแปล]

ตอนที่ 9 : การนัดหมาย...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 681 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

ตอนที่ 9 การนัดหมาย...


“ฮัดเช่ย!” เจี้ยนหัวลูบจมูกที่เย็นจากลมหนาวและขยับเสื้อที่สวมอยู่มาห่อตัวไว้แน่น


คลินิกเริ่มวุ่นวาย ไม่มีใครรู้ได้เลยว่าตู้เก็บของย้ายไปอยู่ตรงหน้าต่างตอนไหน แต่คุณพยาบาลก็รีบเข้าไปช่วยหลังจากที่เห็นหมอเฉิงหลบอยู่ใต้โต๊ะ


สีหน้าตาเฒ่าเฉิงดูสับสนมึนงงและดูท่าจะยังไม่ฟื้นตัวดีจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น


เจี้ยนหัวหยิบถุงยาของเขาขึ้นมาและเขาก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจนักถ้าจะออกไปตอนนี้ เขายังอยากอยู่ช่วยตาเฒ่าเฉิงแต่จำเป็นต้องมีการโกหกนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อตอบคำถามจากสถานการณ์ตอนนี้ ดังนั้นอาจเป็นเรื่องที่ดีกว่าถ้าปล่อยให้ตาเฒ่าเฉิงเป็นคนจัดการ


เสียงไซเรนของรถพยาบาลและรถตำรวจดังมาจากที่ไกลๆ เจี้ยนหัวลังเลไม่กี่วินาทีก่อนที่จะตัดสินใจมุ่งหน้าไปในทิศทางนั้น


สถานที่เกิดเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างไปไม่กี่ช่วงตึก เจ้าของร้านฮาร์ดแวร์ตะโกนโหวกเหวกด้วยสำเนียงท้องถิ่น "ผมไม่เคยเห็นมันมาก่อน! อยู่ๆเค้าก็โผล่มา! คนตายนั่น!


มีจักรยานเสือภูเขาที่เปื้อนเลือดจอดนอนอยู่บนพื้น ตัวล้อบิดงอจากแรงกระแทก นอกจากนี้ด้านข้างยังมีกระเป๋าเป้สะพายหลังที่เต็มไปด้วยอาหาร


ผู้ตายดูยังเด็กอยู่มากเหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัย เมื่อไม่นานมานี้ชายหนุ่มคนนี้เคยได้พูดคุยกับเจี้ยนหัว ถ้าหลูเยวี่ยไม่เข้าไปทำร้ายเขาจนสลบ ชายหนุ่มอาจจะมีโอกาสหลบหนีได้ทันตอนที่เจอกับอาชญากรใส่หน้ากากพวกนั้น


“กลิ่นอะไรน่ะ? คุณได้กลิ่นไหม?” เสียงจากคนที่เดินผ่านไปผ่านมา


ควันถูกพัดมาตามลมและรถตำรวจต่างก็มุ่งหน้าไปยังโรงแรมเพิร์ลที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง คืนนี้ถูกกำหนดให้ไม่เงียบเสียแล้ว

เจี้ยนหัวตัดสินใจกลับบ้านอย่างเงียบๆในคืนที่หม่นหมองนี้


พื้นที่อยู่อาศัยไม่มีความผิดปกติแม้แต่น้อย กลิ่นของอาหารลอยมาจากหน้าต่างของทุกครัวส่วนพนักงานออฟฟิศก็กำลังลากร่างกายอันแสนหนักอึ้งของพวกเขากลับบ้าน เจี้ยนหัวกำลังปลดล็อกประตูในตอนที่ได้ยินเสียงวิทยุดังออกมาจากประตูห้องถัดไป


"...มีเหตุไฟไหม้ที่โรงแรมเพิร์ล ถนนที่อยู่รอบๆทั้งสองสายจึงถูกปิดกั้น ดังนั้นผู้ขับขี่ควรใช้ความระมัดระวังในการเดินทาง"


เพราะอย่างนี้เขาถึงได้อยากไปที่โรงแรมเพิร์ลเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เขาขมวดคิ้วมุ่นและปิดประตูอย่างแรง โยนกุญแจห้องลงบนโต๊ะกาแฟและเอนตัวลงกับโซฟา


เวลาที่หยุดลงครั้งนี้ มีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นมากเกินไป


เจี้ยนหัวไม่คิดว่าอาชญากรพวกนั้นจะทิ้งร่องรอยอะไรไว้ ตำรวจอาจตรวจสอบก็จริงแต่พวกเขาจะไม่พบฆาตกรที่ฆ่าชายหนุ่มคนนั้นแน่ มีแต่ผู้ที่สามารถเข้าสู่ช่วงเวลาที่หยุดนิ่งเท่านั้นที่อาจแก้ปัญหานี้ได้


ความอยากรู้อยากเห็นสามารถฆ่าคนได้


มีเสียงดังขึ้นในหัวของเขาและร้องเรียกให้เขาไปที่โรงแรมเพิร์ล อย่างไรก็ตามสมองฝั่งเหตุผลกลับบอกเจี้ยนหัวว่าควรจะค้นหาความจริงอย่างรอบคอบดีกว่า ดังนั้นเจี้ยนหัวจึงเลือกที่จะละทิ้งความคิดทั้งหมดและปล่อยให้ความเมื่อยล้ากลืนกินเขา


คืนนั้นเขานอนหลับไม่สบายนัก


เขาฝันถึงเมืองที่เงียบสงบ โลกที่ดูเงียบเหงาที่แห่งนั้นมีดวงตากำลังจ้องมองเขาจากในความมืด เขาหันกลับไปและเห็นเจ้าของของดวงตาสีแดงที่ลุกโชนสว่างไสวมันคือปีศาจแห่งไฟที่ซ่อนกายอยู่ใต้เงามืดและมันกำลังจ้องมองมาที่เจี้ยนหัว


ดวงตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยการประเมิน,การหยุดยั้ง,ความรุนแรงและแสดงความสนใจ นี่คือสัตว์ร้ายที่กำลังแสดงความปรารถนาอันแรงกล้าและความกล้าหาญสำหรับการต่อสู้


เจี้ยนหัวเดินถอยหลังและกลับไปซ่อนตัวอยู่ในความมืด มีอาการคันยุบยิบที่คอคล้ายรู้สึกหิวหรือกระหายน้ำ เขาจ้องมองไปที่สัตว์ร้ายที่กายเป็นเปลวเพลิงและเขาต้องการ... อยากจะกลืนกินมัน!


เขาต้องการที่จะสู้กับผู้บุรุกตนนี้ อยากจะกินเลือดและเนื้อของมัน! พวกเขาจ้องมองซึ่งกันและกัน ล่อลวงและตื่นเต้น เหมือนผลไม้รสหวานที่ช่วยกระตุ้นให้เกิดการแย่งชิง ซึ่งจะนำมาซึ่งความทุกข์ทรมานของการต่อสู้และความเจ็บปวด


มานี่ มานี่สิ... ข้ากำลังรอเจ้าอยู่ตรงนี้!


เฮือก! เจี้ยนหัวสะดุ้งตื่นขึ้นบนเตียง ใบหน้าชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ


เขาจำความฝันไม่ได้ เขาจำได้เพียงว่ามีภัยคุกคามที่น่าสะพรึงกลัว ความกดดันแผ่ปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมดทำให้อาคารต่างๆดูเปราะบางเหมือนจะพังลงมา


มีเพียงเสียงหายใจของเขาเท่านั้นที่ดังก้องไปทั่วห้อง


“…”


เจี้ยนหัวยกมือขึ้นลูบหน้าผากพลางตระหนักว่าผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงนี้มันกำลังเติบโตขึ้น


เขาเอื้อมมือออกไปหมายจะหยิบแก้วน้ำแล้วอยู่ๆก้นแก้วที่วางอยู่ตรงโต๊ะหัวเตียงก็เริ่มสั่น คล้ายห่วงของความเป็นจริงช่วยดึงเจี้ยนหัวกลับมา เขานึกขึ้นได้ว่าเขาต้องไปไห่เฉิงวันนี้เพราะในที่สุดเขาก็ได้งานทำแล้วหลังจากผ่านไปหกเดือน


ความสามารถของเขา,โลกที่หยุดนิ่งและความฝันแปลกๆ... พวกเขาไม่สามารถเปรียบเทียบมันกับความโหดร้ายของชีวิตจริงได้ โชคของเขาคงจะถูกใช้ไปจนหมดแล้วแน่ๆ


เจี้ยนหัวทำอาหารเช้าได้อย่างน่าพอใจและจัดการนำเศษแก้วจากเหยือกที่แตกไปทิ้ง เขาไม่รู้ว่าตัวเองหายไปนานแค่ไหนอาหารในตู้เย็นถึงหมดอายุเกือบหมด


เขาเดินเข้าไปในห้องครัวหลังจากไม่ได้เข้ามาเป็นเวลานานและก็เจอกล่องใส่เห็ดที่เขาซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตเมื่อวันก่อน


พูดจริงๆนะตอนแรกเขาวางมันไว้ข้างกาต้มน้ำบนโต๊ะอาหาร แต่ทำไมตอนนี้กลับเหลือเพียงกล่องที่ว่างเปล่าเสียล่ะ


หลังจากยื่นมือออกมาเพื่อเก็บเศษเห็ดที่ตกอยู่พื้น เจี้ยนหัวก็คล้ายจะถูกบังคับให้ต้องเผชิญกับความจริงที่น่ากลัวว่าอาจจะมีหนูที่กินเห็ดเข้าไปอยู่ในบ้านของเขา


แม้ว่ารสนิยมของหนูพวกนี้จะแปลกไปหน่อยก็ตาม


ในตอนเอง เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เจี้ยนหัวปัดมือก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา


เขาได้ยินเสียงไม่แยแสและโผงผางบอกเจี้ยนหัวว่าเขาไม่จำเป็นต้องไปที่บริษัท Star Entertainment Media ในวันนี้เพื่อเซ็นสัญญาแล้ว


นั่นคือผู้จัดการของลี่เฟยและมันทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าโอกาสได้ปลิวหลุดลอยไปแล้ว หัวใจของเจี้ยนหัวรู้สึกแปลกๆ แต่ก่อนที่เขาจะได้มีโอกาสถามคำถามอื่น อีกฝ่ายก็วางสายไปแล้ว


เจี้ยนหัวคิดถึงเรื่องนี้ก่อนที่จะเปิด Weibo ขึ้นมา หัวข้อประเด็นร้อนข่าวแรกคือ 'ณ เมืองห้วย ความโศกเศร้าและน้ำตาของเซียวหย่าจิน'


ปากของเจี้ยนหัวกระตุก ทักษะการแสดงของเซียวหย่าจินจัดเป็นอันดับต้นๆของวงการ ทำให้มีคนนอกเชื่อว่าเธอมีบางอย่างที่พิเศษกับลี่เฟยจริงๆ อย่างไรก็ตามบุคคลภายในที่รู้ข้อมูลดีๆต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่มีทาง


เพราะลี่เฟยเป็นเกย์น่ะสิ...


การผลิตภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์มักจะมีฉากบนเตียงและลี่เฟยก็มักจะได้รับการต้อนรับที่ดีจากผู้กำกับอยู่เสมอ เขามักจะปรับอารมณ์ให้เข้ากับสถานที่อย่างดีและตราบเท่าที่นักแสดงหญิงคนนั้นไม่มีปัญหากับฉากดังกล่าว เขาไม่จำเป็นต้องถ่ายใหม่อีกหลายรอบเลยด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นวิธีที่ลี่เฟยมองไปที่กล้องอย่างหิวโหยหรือเผาผลาญมันด้วยความปรารถนาเขาก็ทำได้ดี แต่ในความเป็นจริงแล้วตัวเขากลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรต่อฉากนั้นเลย


หรือถ้าเขาไม่ได้เป็นเกย์เขาก็ดูจะไม่มีปัญหาในเรื่องเซ็กส์อยู่ดี เขาไม่ได้ร่างกายอ่อนแอหรือมีอาการป่วยร้ายแรงอะไร แต่ละคนก็มีมุมมองของตัวเอง แต่ไม่ว่าอะไรคือความจริงเขาก็ไม่มีทางข้องกับเซียวหย่าจินแน่นอน


หัวข้อต่อไปที่ดึงดูดสายตาของเขาคือ นักแสดงชื่อดังร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดที่เมืองห้วยเขาไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาพร้อมสำหรับหัวข้อและเนื้อหานี้เขาก็เริ่มกลัวหัวข้อข่าวนี้ขึ้นมาหน่อยแล้ว


โรงแรมเพิร์ล! ค่ำคืนที่น่าหวาดกลัวในเมืองห้วยและศพที่ไม่ปรากฏชื่อ!


สะพานหลินเจียงถูกทำลายและมีการระเบิดที่ชั้นบนสุดของโรงแรมเพิร์ล จากนั้นใครบางคนที่เจอเซียวหย่าจินและลี่เฟยที่โรงแรมได้แอบอัดวิดีโอไว้


ในวิดีโอนั้น ขาขวาของเซียวหย่าจินได้รับบาดเจ็บขณะที่เธอเดินเดินกะเผลกไปยังชายคนหนึ่งที่ไม่สนใจเธอเลย จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นในวิดีโอและเจ้าหน้าที่ฝ่ายการแพทย์รีบวิ่งเข้าไป วิดีโอสั่นเล็กน้อยและฉากสุดท้ายแสดงให้เห็นสายเลือดสองเส้นที่น่ากลัวไหลออกมาจากดวงตาของมนุษย์


ความคิดเห็นด้านล่างกล่าวว่านั่นคือลี่เฟย


เหล่าแฟนๆหวังว่าเรื่องนี้จะไม่เป็นความจริง อาการบาดเจ็บดูน่ากลัวมากแต่มีบางอย่างที่เลวร้ายที่สุดกว่าการบาดเจ็บที่ตาคือจากในวิดีโอเซียวหย่าจินแสดงท่าทีอย่างเห็นได้ชัดว่าเธอเคยอยู่กับชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นลี่เฟย... เขาชอบเธอจริงๆหรอ? ผมไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม?


เมืองห้วยกลายเป็นแหล่งประเด็นร้อน


บล็อกเกอร์หลายคนอ้างว่าการระเบิดเกิดจากการสมรู้ร่วมคิดกันสร้างข่าวปลอมออกมาเพราะพวกเขาไม่ได้ยินเสียงระเบิดหรือเห็นเปลวเพลิงเลย อย่างไรก็ตามมีการปล่อยรูปถ่ายภายนอกของโรงแรมเพิร์ลออกมาทำให้เหล่าชาวเน็ตต่างหันไปเยาะเย้ยคนเหล่านั้น


ฝ่ายเทศบาลเมืองห้วยอ้างว่าไม่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ แต่ห้องโถงชั้นหนึ่งของโรงแรมเพิร์ลกลับกลายเป็นซากปรักหักพังและมีเศษกระจกแตกไปทั่วดังนั้นจึงไม่มีใครเชื่อว่าจะมีแต่ผู้บาดเจ็บเท่านั้น


เหมือนกันกับเหตุการณ์ที่ชายหนุ่มคนหนึ่งถูกฟันกองอยู่บนถนนสายหนึ่งของเมืองห้วยแถมยังมีข่าวลือเกี่ยวกับยานพาหนะที่เต็มไปด้วยศพตลอดจนยังไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจนเกี่ยวกับศพที่ถูกเผา


ขณะที่เจี้ยนหัวกำลังนอนหลับคลื่นของข่าวลือก็กระจายไปทั่วบนอินเทอร์เน็ต นอกจากนี้ยังมีข่าวลือว่าลี่เฟยตาบอดและจะลาออกจากวงการบันเทิงด้วย


เจี้ยนหัวลูบหน้าผาก ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงตกงาน หากลี่เฟยได้รับบาดเจ็บอย่างหนักเหมือนกับที่เขาเห็นในวิดีโอ เขาก็คงยังไม่สามารถกลับมาแสดงได้ในเร็วๆนี้


 เจี้ยนหัวรู้สึกว่างเปล่าในขณะที่เขาคิดถึงวิธีที่นายพลถือง้าวในหนังเรื่อง Crow ซึ่งมันทำให้เขาไม่สามารถลืมตาได้นาน


เจี้ยนหัวเปิดอัลบั้มรูปในโทรศัพท์ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาเลือกคลิกภาพโปรโมตหนังและซูมเข้าไปในดวงตาของคนๆนั้นจากนั้นก็ค่อยๆเลื่อนไปช้าๆ


ทันใดนั้นมีสายเรียกเข้าทำให้ใบหน้าที่คุ้นเคยหายไป ในตอนนี้สภาพร่างกายของเจี้ยนหัวนั้นถึงขีดจำกัดแล้ว ดั่งมีพายุที่บ้าคลั่งพัดอยู่ในดวงตาที่มืดมิดของเขาจากนั้นเฟอร์นิเจอร์ในห้องก็เริ่มสั่น


โชคดีที่เจี้ยนหัวกู้สติกลับคืนมาได้ก่อนที่บ้านของเขาจะได้รับความเสียหายไปมากกว่านี้


ริงโทนเสียงหวานในขณะที่บนหน้าจอโทรศัพท์แสดงเฉพาะตัวเลขเบอร์โทรขึ้นมา เป็นธรรมดาของสายงานอย่างเจี้ยนหัวที่มักจะได้รับการติดต่อจากหมายเลขที่ไม่รู้จัก เขากดรับแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป เขารอให้อีกฝ่ายเป็นคนทำลายความเงียบนี้ก่อน


“...ฮัลโหล?


เสียงนั่นฟังดูคุ้นๆ


เจี้ยนหัวมีหางตั๋วหนังเรื่อง ‘Crow’ ถึง 10 ใบอยู่ที่บ้าน ตัวเอกของภาพยนตร์นำแสดงโดยลี่เฟย ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเจี้ยนหัวอาจเป็นคนที่คุ้นเคยกับเสียงพูดของลี่เฟยมากที่สุด


เขากำโทรศัพท์ไว้แน่นด้วยท่าทางตกตะลึงจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้


“คุณคือเจี้ยนหัวใช่ไหม?” น้ำเสียงอ่อนโยนและสงบดังขึ้นมาผ่านทางโทรศัพท์ อารมณ์ของลี่เฟยนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในวงการบันเทิง ตราบเท่าที่เขาไม่รู้สึกไม่สบายใจ รอยยิ้มและคำพูดของลี่เฟยก็ดูคล้ายกับสายลมฤดูใบไม้ผลิอยู่เสมอ


“ใช่ครับ มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า? ผมได้รับแจ้งเมื่อเช้านี้ว่าสัญญาถูกยกเลิกแล้ว”


เจี้ยนหัวตั้งสติและพูดอย่างใจเย็น เขาพยายามไม่แสดงความประหลาดใจออกไปและใช้ความระมัดระวังในการรับโทรศัพท์จากจักรพรรดิแห่งวงการภาพยนตร์


ลี่เฟยดูเหมือนจะชอบปฏิกิริยานี้ เขากล่าวขอโทษก่อนจะพูดต่อด้วยรอยยิ้ม “ ผู้จัดการของฉันนึกว่าข่าวลือบนสื่อออนไลน์จะเป็นจริงน่ะ แต่จริงๆแล้วฉันไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากดังนั้นเรายังคงต้องเซ็นสัญญากันอยู่”


เจี้ยนหัวกำลังจะพูดแต่ยังไม่ทันอ้าปากลี่เฟยก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน “ฉันได้ยินมาว่าคุณอาศัยอยู่ที่เมืองห้วย ตอนนี้ฉันก็อยู่ที่เมืองห้วยพอดีดังนั้นฉันจึงให้ผู้ช่วยของฉันส่งสำเนาเอกสารหนังสือสัญญามาทางออนไลน์แล้ว เราควรมาเจอกันเพื่อลงนามในสัญญาแถมยังช่วยคุณประหยัดเวลาในการเดินทางไปถึงเมืองไห่เฉิงอีกด้วยนะ”


* * * * * *

เมื่อสองผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองห้วยมาเจอกัน จะเกิดจะไรขึ้นนั้น...
รอตอนต่อไปนะจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 681 ครั้ง

1,916 ความคิดเห็น

  1. #1896 mybookworm (@onlymybookworm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 12:30

    เขาจะเจอกันแล้วเว้ยยยย

    #1896
    0
  2. #1873 กอลลิล่าแพนแพน (@023456678) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 19:35
    เจี้ยนเป็นนายเอกใช่มั้ยน้า
    #1873
    0
  3. #1720 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 06:24
    ชีวิตขาดหวาน อ๊ากกกก ลี่เฟย หลานกับน้อยหน่อยเส้!
    #1720
    0
  4. #1693 jhgfd (@jhgfd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:21
    ใครเป็นพระเอกนายเอกอะ
    #1693
    0
  5. #1568 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 10:58
    ตื่นเต้นอะ55555
    #1568
    0
  6. #1342 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 08:14
    คือข้อมูลแบบค่อยๆโผล่มาจริงๆนะ นี่คือต้องอ่านแล้วก็ใช้แรงมโนปะติดปะต่อมันให้ได้555
    #1342
    0
  7. #804 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 09:32
    จะได้เจอกันแล้ววว
    #804
    0
  8. #793 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 20:32
    สองผู้ยิ่งใหญ่แต่สถานต่างกันในโลกจริง
    #793
    0
  9. วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 12:28
    โห้ยยย สนุกเว่ออ
    #263
    0
  10. #190 Get out my heart 💕 (@manat34602) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 00:14
    พลังของน้องแค่ย้ายของเองหย่ออ ทำไรได้อีกมั้งอ่าา
    #190
    1
    • #190-1 (@mink2538) (จากตอนที่ 9)
      15 กรกฎาคม 2561 / 00:51
      พลังน้องยังไม่ตื่น แต่อีกไม่นานร๊อกก
      #190-1
  11. #153 View Ha Bin (@mailV) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:19
    เมืองห้วย เปลี่ยนเป็น เมืองฮุ่ย ได้มั้ยอ่ะคะ ชื่ิอเมืองดูแปลกๆ 5555 แต่ไม่เปลี่ยนก็ไม่เป็นไรนะคะ ไม่เปลี่ยนก็ยังตามอ่านเหมือนเดิม อุอิ ขอบคุณค่า
    #153
    0
  12. #63 pulp1029 (@pulp1029) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:57
    ตื่นเต้นตื่นเต้น///
    #63
    0
  13. #62 MIW001 (@MIW001) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 16:50
    อยากจะกินอย่างงั้นหรออออออ
    #62
    0
  14. #61 PAILIN_IN THE.MOON (@napatsagorn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 16:19
    รอจร้าาาาา
    #61
    0
  15. วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 16:12
    จะดจอกันแย้วว
    #60
    0
  16. #59 jamyukuza (@jamyukuza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 14:20

    จะถึงตอนนั้นแล้ว จะผ่านตอนที่ 10 แล้วจะรอตอนที่ 11 ขอให้แปลถึงนะ

    #59
    0
  17. #58 Lepidoptera (@Lepidoptera) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 12:23
    จะเจอกันแล้ว จะเจอกันแล้ว จะเจอกันแล้ว จะเจอกันแล้วววววววววว
    #58
    0
  18. #57 fai22149 (@fai22149) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 12:15
    กรี๊ดดดดดดดดด อยากให้พวกเขาเจอกันไวๆๆๆ
    #57
    0