I'm Not Shouldering This Blame โลกของผมกลายเป็นหนังสือ [นิยายแปล]

ตอนที่ 77 : สไนเปอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    24 มี.ค. 62

ตอนที่ 76 สไนเปอร์


ลี่เฟยปล่อยให้หน้าจอดับไปโดยไม่รู้ตัว


หลังจากเห็นข้อความนั้นสมองของเขาก็เข้าสู่ภาวะตึงเครียด แต่สีหน้าท่าทางภายนอกของเขาไม่ได้แสดงอะไรออกมา เขายังคงยิ้มและโบกมือให้ผู้อำนวยการบริษัทที่เดินผ่านไปได้ นอกจากนี้ยังกล่าวทักทายศิลปินหญิงคนหนึ่งที่เดินมาพร้อมกับผู้กำกับด้วย


ห้องโถงสว่างไสวไปด้วยเสื้อผ้าหรูหราและดาราดังมากมาย


แน่นอนว่าคนอย่างลี่เฟยย่อมต้องเป็นจุดสนใจของผู้คนอย่างไม่ต้องสงสัย ตอนที่เขาเริ่มเดินไปที่ประตูด้านข้างพร้อมบอดี้การ์ดผู้คนจำนวนมากพากันเสียดายเพราะพวกเขาขาดโอกาสในการพูดคุยกับจักรพรรดิภาพยนตร์ไปซะแล้ว แต่มาตอนนี้เมื่อพวกเขาเห็นลี่เฟยเดินย้อนกลับมาก็พาให้เกิดความหวังและคนที่มีความกล้าก็รีบตรงไปคุยกับเขาทันที


ลี่เฟยไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง


ลี่เฟยถือเป็นหนึ่งในคนที่มีอารมณ์ดีที่สุดในวงการบันเทิง พวกเขารู้สึกถึงมันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและรอยยิ้มของเขาราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ แม้จะไม่มีหัวข้อพูดคุยที่น่าตื่นเต้น แต่ลี่เฟยก็สามารถทำให้มันมีชีวิตชีวาและทำให้ผู้อื่นหัวเราะได้


มีผู้คนมากมายรอคอยที่จะพูดคุยกับเขาเกี่ยวกับผลประโยชน์ ความร่วมมือหรืออาจเป็นถ้อยคำที่น่าเบื่อ แต่ทันใดนั้นก็พบว่าหัวข้อที่พวกเขาอยากจะพูดถูกลี่เฟยเปลี่ยนเรื่องไปอย่างเนียนๆ และเพราะว่าที่นี่เป็นที่สาธารณะดังนั้นพวกเขาจึงรู้ว่าไม่ควรพูดอะไรที่ตรงไปตรงมาเกินไป


ขณะที่พวกเขากำลังติด คนอื่นๆที่อยู่ถัดจากพวกเขาที่กำลังรอโอกาสก็ไม่สามารถรอหัวข้อใหม่ได้ ดังนั้นหัวข้อการสนทนาจึงถูกเปลี่ยนไปโดยคนอื่นอย่างรวดเร็ว


จุดรวมความสนใจดังกล่าวมีอยู่หลายแห่งในห้องโถง นอกเหนือจากนักแสดงของ Star Entertainment Media แล้ว ยังมีทั้งนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง ผู้บริหารบริษัทและนักลงทุนที่ได้รับเชิญมา


ทั้งคนที่หน้าตาดีและคนที่ประสบความสำเร็จในอาชีพล้วนสามารถพบเจอได้ที่นี่


ตรงมุมหนึ่ง ดาราสาวชื่อดังและศิลปินผู้คาดว่าจะได้รับรางวัล สามารถมองออกได้เลยว่ากำลังเป็นจุดศูนย์กลางของการสนทนา การมีชื่อเสียงย่อมหมายถึงการมีอนาคตที่สดใส


ความหรูหราและความเย้ายวนใจก็มีความหมายเหมือนกับชื่อเสียงและผลกำไรนั่นแหละ ด้วยโชคและความแข็งแกร่งของผู้สนับสนุนจึงทำให้พวกเขาสามารถมายืนอยู่ใต้แสงสปอตไลท์ในตอนนี้ได้


ลี่เฟยอยู่ที่นี่เหมือนกำลังนั่งอยู่บนเรือเป็ด เขาสุภาพและสามารถรับมือกับคลื่นของผู้คนที่เข้ามาขณะที่กำลังเดินไปทางประตูทางออกจากห้องโถงได้ ทำให้หลายๆคนพากันเสียใจและถอนหายใจด้วยเสน่ห์ของจักรพรรดิภาพยนตร์


แน่นอนว่ามีคนชอบย่อมต้องมีคนไม่ชอบเขาด้วย


F**k ทำเป็นสร้างภาพ” ตงกงฉีดูไม่มีความสุขนัก นักร้องหญิงที่เดินมาพร้อมกับเขาจ้องลี่เฟยมากเสียจนเขาต้องไล่เธอออกไป นักธุรกิจหนุ่มขยับเนคไทด์ไปมาก่อนจะหยิบค็อกเทลจากโต๊ะขึ้นมาดื่ม


ทั้งเพื่อนสนิทและศิลปินที่ยังไม่ค่อยมีชื่อเสียงต่างก็รีบเร่งเอาใจเขา ทำไมเขาต้องรองานเริ่มอย่างเป็นทางการด้วยล่ะเมื่อเหลียงจุนพูดจบนักข่าวเหล่านั้นคงจากไปทันที แล้วตงกงฉีตอนนี้ก็กำลังสนุกดังนั้นมันจึงไม่สำคัญว่าเขาจะดื่มตอนนี้หรือตอนไหน


ดวงตาของตงกงฉีจับอยู่ที่ลี่เฟยก่อนจะเลื่อนไปมองผู้ช่วยหลินสองครั้ง เขาก็เริ่มเบื่อจึงหันหลังไปอีกทาง


ลี่เฟยไม่ได้รับรู้ถึงการมองครั้งนี้


เพราะมีคนมากมายกำลังให้ความสนใจเขา บางคนก็กระตือรือร้นเกินไปหรือบางคนก็เข้ามาเพราะหวังผลบางอย่าง... คนพวกนี้มีอยู่นับไม่ถ้วน


แม้ภายนอกดูเหมือนว่าเขากำลังสนทนาด้วยท่าทางสบายๆ แต่สายตาของเขากลับกวาดไปทั่ว


นอกจากเจิ้งเทียนแล้วไม่มีผู้ถือครองความสามารถคนอื่นอยู่ที่นี่ การที่เจี้ยนหัวหายตัวไปทำให้ลี่เฟยต้องคาดเดาความหมายของข้อความนั้นด้วยตัวเอง จากความเข้าใจของเขาดูเหมือนว่านี่จะเป็นคำเตือนถึงอันตราย


...อย่าให้เขาซ่อนตัว นี่แสดงว่าทุกการเคลื่อนไหวของเขาอาจกำลังถูกจับตามองอยู่


ลี่เฟยสามารถตรวจสอบด้วยดวงตาปีศาจของเขาได้ว่าตัวเขาและเจิ้งเทียนไม่มีวัตถุต้องสงสัยเช่นอุปกรณ์ดักฟังหรืออะไรบางอย่างอยู่ในตัว แต่ที่นี่มีคนอยู่มากเกินไปแถมสถานที่จัดงานก็ใหญ่โตทำให้ยากที่จะตรวจสอบทั้งหมด


เจี้ยนหัวไม่ให้ลี่เฟยออกไปข้างนอกและไม่อนุญาตให้เขาส่งเสียง สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าศัตรูไม่ใช่ตัวเล็กๆและคงจะจัดการไม่ได้ง่ายๆ


ลี่เฟยกำลังรอเงียบๆ ผู้สวมรอยแทนตัวละครในหนังสือรู้ว่าเขามี “ดวงตาปีศาจ” ดังนั้นผู้ถือครองความสามารถที่มีเจตนาร้ายคงไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าเขาแน่ เพราะคนเหล่านี้ไม่เหมือนหลิวเซียนผู้ซึ่งมา พบกับเขาโดยบังเอิญ” คนพวกนี้ต้องวางแผนมาเป็นอย่างดีแน่


ตอนนี้เองที่เหลียงจุนเริ่มเดินไปที่เวที


แสงไฟมืดลงและบุคคลที่เป็นคนประกาศเริ่มงานปาร์ตี้กำลังยืนอยู่บนแท่นโพเดียมที่ทุกคนให้ความสนใจ


ลี่เฟยตกอยู่ในความมืดของสถานที่จัดงาน เขาจับเจิ้งเทียนและผู้ช่วยหลินไว้ ทั้งสองคนแม้จะไม่เข้าใจสถานการณ์แต่ก็ยอมย้ายไปอยู่หลังเสาในห้องโถงพร้อมกับลี่เฟย


เหลียงจุนพูดถึงเสียงปรบมืออันอบอุ่น ปาร์ตี้ส่งท้ายปีเก่าของ Star Entertainment Media เป็นกิจกรรมภายใน พูดถึงสิ่งที่นักข่าวที่ได้รับเชิญจะได้รับและสิ่งที่พวกเขาสามารถนำไปเผยแพร่ได้ ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วพวกนักข่าวจะรอจนกว่าเหลียงจุนพูดเสร็จแล้วจึงก็จากไป


แม้ว่าตอนนี้จุดที่นักข่าวควรถ่ายรูปจะเป็นคนที่ยืนอยู่บนเวทีแต่ก็มีนักข่าวบางคนที่สาดแสงแฟลชไปยังจุดที่ลี่เฟยยืนอยู่


ศิลปินของ Star Entertainment Media ต่างไม่พอใจนักข่าวผู้ดื้อรั้นคนนี้ เนื่องจากเหตุการณ์ที่คล้ายกันนี้เคยเกิดขึ้นในวงการบันเทิงการมาแล้ว ภาพการแสดงออกที่น่ารังเกียจของใครบางคนถูกเปิดเผยจากในที่มืดและถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์


ศิลปินไม่สามารถแสดงตัวตนของพวกเขาโดยออกมาด่านักข่าวได้โดยตรงดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและรักษาการแสดงออกที่สมบูรณ์แบบไว้ป้องกันตัวเองจากการถูกทำลายภาพลักษณ์จากนักข่าว


เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินไปหานักข่าวคนนั้นแล้ว


เรื่องนี้แม้จะไม่ค่อยสำคัญ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก มีเพียงไม่กี่คนที่พบว่าลี่เฟยไม่ได้ยืนอยู่ในตำแหน่งเดิม


นักข่าวที่กดถ่ายภาพถูกลบอย่างสุภาพจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย


เหลียงจุนไม่ได้สังเกตเห็นความปั่นป่วนเล็กๆข้างใต้เวที เขาพูดจบและโบกมือเชิญศิลปินชายและหญิงของบริษัทขึ้นมาบนเวที


ไฟสองดวงสว่างขึ้นพร้อมกันแสดงให้เห็นนักแสดงหญิงท่ามกลางเสียงปรบมือจากทุกคน แต่ลี่เฟยในอีกด้านหนึ่งกลับหายตัวไป


เหลียงจุนรู้สึกงุนงง เขากำลังมองหาลี่เฟยในฝูงชนแต่การมองหาคนผ่านความมืดนั้นยากเกินไป หัวหน้าทีมงานของ Star Entertainment Media ที่มีหน้าที่ดูแลสถานที่ตอบสนองอย่างรวดเร็วรีบสั่งให้ทีมงานเปิดไฟทั้งหมด


ฮอลล์กลับมาสว่างไสวอีกครั้งและนักแสดงหญิงเหวินตงคิดว่าลี่เฟยคงจะปล่อยให้เธอเป็นจุดสนใจเธอจึงเดินขึ้นไปก่อน


ในที่สุดเหลียงจุนก็มองเห็นลี่เฟยยืนอยู่ตรงมุมหนึ่ง หากพวกเขาไม่ได้กำลังอยู่ในที่สาธารณะเขาคงจะถามออกมาแล้วว่าลี่เฟยกำลังทำอะไรอยู่ ลี่เฟยแทบจะไม่เคยทำพลาดในที่สาธารณะไม่ต้องพูดถึงเลยว่านี่กำลังทำให้เขาเสียหน้า


ลี่เฟยเดินไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ขณะที่เขาย่างเท้าออกไป สัตว์ร้ายเจ้าของเปลวไฟที่เดิมกำลังหลับไหลอยู่ก็พลันตื่นขึ้น ลี่เฟยแทบจะไม่สามารถควบคุมออร่าที่ดุเดือดของมันได้ เขาทำได้เพียงเกร็งร่างกายเพื่อกดพลังของมันไว้


นักแสดงหญิงเหวินตงที่กำลังจะก้าวขึ้นเวทีรู้สึกถึงความแปลกประหลาด พวกเขาเรียนการแสดงจากอาจารย์คนเดียวกันดังนั้นเธอจึงพบว่าแม้ว่าลี่เฟยจะดูเป็นปกติทว่าการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนอื่นๆของเขากลับสะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาต้องการออกห่างจากเวทีและหมุนตัวกลับไป


เหวินตงสับสนมาก ในฐานะที่เป็นคนจากบริษัทเดียวกันถึงแม้ว่าเธอจะมีโอกาสได้พบกับลี่เฟยน้อยมากและพวกเขายังไม่ใช่เพื่อนสนิทกันแต่ความสัมพันธ์ของเธอและเขาก็ไม่ได้เลวร้ายนัก และการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนในแวดวงบันเทิงนั้นมีค่า หากลี่เฟยมีปัญหาใดๆเธอก็ไม่รังกียจที่จะช่วยเหลือเขา


ซึ่งเป็นผลให้เธอเงยหน้าขึ้นและพบจุดสีแดงบนผนังเหนือหัวของลี่เฟย


ห้องโถงสว่างจ้าดังนั้นจุดสีแดงนี้จึงไม่โดดเด่น เหวินตงสังเกตเห็นว่าจุดสีแดงนี้กำลังเคลื่อนที่เร็วขึ้นก่อนจะไปตกลงบนร่างของลี่เฟย


ข้อสรุปที่ไร้สาระข้อหนึ่งปรากฏขึ้นในใจของเธอ เหวินตงไม่อยากจะเชื่อเลย นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์นะ! เธออยากจะตะโกนออกมาเพื่อยืนยันว่าเธอคิดไม่ผิด ในตอนนั้นเองลี่เฟยหันหน้าไปด้านข้างและมองเห็นแสงสีแดงที่บ่งบอกลางร้าย


เขารีบโน้มตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อหลบเลี่ยง เหวินตงที่กำลังจะร้องขอความช่วยเหลือก็พบว่านักแสดงคนนั้นทำเหมือนกำลัง "ข้อเท้าแพลง" และดึงเธอลงมาขณะใช้มือเพียงข้างเดียวยันไว้บนพื้นเพื่อพยุงตัวเอง


ฝูงชนยังไม่ทันตอบสนองต่อ "อุบัติเหตุ" นี้ นักข่าวที่ตอบสนองเร็วกว่าก็เริ่มยกกล้องขึ้นถ่ายอย่างรวดเร็ว แสงแฟลชที่สว่างขึ้นมากมายรบกวนสายตาของมือปืนที่ซุ่มอยู่


แต่ก่อนที่ลี่เฟยจะก้มตัวหลบ กระสุนนัดหนึ่งก็ได้ถูกปล่อยออกไปแล้ว


แม้ว่าลี่เฟยจะซ่อนตัวจากขอบเขตสายตาของเขา แต่การแทรกแซงของนักข่าวต่างหากที่ทำให้เขาไม่มีทางยิงออกไปได้ พลซุ่มยิงได้แต่สาปแช่งในใจขณะแยกชิ้นส่วนปืนออกอย่างรวดเร็วและนำไปไว้ในรถเข็นทำความสะอาด


สำนักงานใหญ่ Star Entertainment Media มีลักษณะเป็นตึกแฝด


ปาร์ตี้ส่งท้ายปีเก่าจัดขึ้นที่ชั้นบนสุดของอาคารที่เตี้ยกว่า ส่วนอีกอาคารเป็นอาคารฝ่ายบริหารซึ่งเวลานี้เป็นเวลากลางคืนทำให้ไม่มีพนักงานอยู่ ตอนนั้นพลซุ่มยิงประกอบปืนไรเฟิลอย่างรวดเร็วตามกำหนดเวลา เขามาถึงสถานที่ที่ดีที่สุดจุดหนึ่งเมื่อห้านาทีที่แล้วโดยสวมเสื้อผ้าภารโรง เขาเปิดหน้าต่างออกเงียบๆและจัดวางปืนไรเฟิลโดยหันไปทางทิศของสถานที่จัดงาน


ตอนนี้เมื่อภารกิจล้มเหลวเขาก็อยู่ต่อไม่ได้แล้ว เขารีบถอดถุงมือหนังออก ปิดหน้าต่างแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว


กระสุนที่ผิดพลาดนี้พุ่งออกจากปืนด้วยความเร็วสูงพุ่งทะลุหน้าต่างทรงสูงของสถานที่จัดงาน ชนเข้ากับโคมระย้าและในที่สุดก็ชนเข้ากับกำแพงด้านหลังแท่น


ถ้าลี่เฟยยังยืนอยู่ในตำแหน่งเดิมกระสุนอาจจะพุ่งโดนไหล่หรือคอของเขา


...ซึ่งมากพอที่จะส่งเขาไปสวรรค์ได้


ทุกคนไม่ได้สังเกตเห็นกระสุนเพราะพวกเขามัวแต่หลบเศษโคมระย้าคริสตัลที่ร่วงหล่นลงมาอยู่


โคมระย้าถูกกระแทกด้วยแรงกระสุนทำให้มันเอียงไปมา นักข่าวที่มัวแต่ถ่ายภาพของจักรพรรดิภาพยนตร์ที่ ข้อเท้าแพลง” พากันส่งเสียงร้องเมื่อเศษโคมระย้าตกลงมาโดนผู้คนด้านล่าง เมื่อได้สติพวกเขาก็รีบพากันถ่ายรูปเก็บไว้ นี่ถือเป็นข่าวใหญ่! หาก Star Entertainment Media อยากจะหยุดไม่ให้พวกเขารายงานข่าวคงต้องจ่ายราคาแพง


ลี่เฟยเห็นว่าเหลียงจุนยังคงตกใจอยู่ เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเพียงดึงคนๆนั้นลงจากเวที


เหวินตงถอดรองเท้าส้นสูงของเธอออกทำให้ร่างกายของเธอหดเล็กลงหลังแท่นโพเดียม ลี่เฟยกดตัวซีอีโอที่กำลังตกตะลึงไว้ ทันใดนั้นเขาก็มองเห็นประกายแสงจากหางตา


ลี่เฟยถีบเหลียงจุนออกไปและดึงเหวินตงออกมา


ในวินาทีต่อมา หัวลูกศรขนาดเล็กก็หลุดออกมาจากโคมระย้าคริสตัลลงเจาะพื้นตั้งแต่แท่นโพเดียมลากยาวไปจนถึงผนัง ครึ่งบนของแท่นโพเดียมไม้กลายเป็นรูและแตกเป็นเสี่ยงๆ


สำหรับเหวินตง เพื่อแต่งตัวให้เข้ากับชุดเธอจึงทำผมทรงสูงซึ่งตอนนี้หลุดลุ่ยยุ่งเหยิง ส่วนไข่มุกที่เป็นเครื่องประดับผมของเธอก็กำลังกลิ้งอยู่บนพื้น


ในเวลาเดียวกัน โคมระย้าที่มีหน้าไม้เล็กๆซ่อนอยู่ภายในที่สกรูของมันถูกถอดออกไปก็ตกลงมากระแทกพื้นดัง ปัง!


เสียงอุทานดังก้องไปทั่วสถานที่จัดงาน ในที่สุดเหล่าคนที่แต่งตัวหรูหราก็ตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดาและพวกเขาก็รีบตรงไปที่ประตูทางเข้า พนักงานรักษาความปลอดภัยไม่สามารถรักษาความสงบได้อีกต่อไป


ในตอนนั้นเอง บริกรคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกำแพงเริ่มออกวิ่งไปอีกทาง


เขามีท่าทางตกใจก่อนจะวิ่งไปหลบหลังเสา มองไปรอบๆเงียบๆก่อนจะหยิบปืนพกที่เขาเก็บไว้ขึ้นมาและเล็งไปที่แท่นโพเดียมบนเวที


* * * *

Talk Talk
ช่วงนี้คนแปลว่างก็จะเจอกันบ่อยหน่อยเนอะ
ปล. วันนี้วันเลือกตั้ง อย่าลืมไปเลือกตั้งกันนะจ๊ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

1,916 ความคิดเห็น

  1. #1691 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 15:04
    นี่ไม่ใช่หนัง! ....ใช่เลย.... เราเป็นนักแสดงหญิงคนนั้นคงอยากตะโกนกรีดร้องเหมือนกัน เหอๆ
    #1691
    0
  2. #1690 No ซีเรียส (@warare6976) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 14:45
    อ้าวเฮ้ย แล้วเจี้ยนหัวอยู่ไหน
    #1690
    0
  3. #1689 relis (@relis) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 11:19
    ตอนนี้มันส์มากเลยค่ะหลบซ้ายเลี่ยงขวา มากันทุกทาง เจี้ยนหัวไปตามเก็บสไนเปอร์อยู่ใช่มั้ยยย ลี่เฟยจะแย่แล้ว
    #1689
    0
  4. #1687 ฮุ่ยเจิน (@qinaideni) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:39
    อยากกรี๊ดใส่พี่ลี่จัง เท่เวอร์ค่าาา
    #1687
    0
  5. #1686 late-d (@late-p) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:02
    โอ้ยยยยย ลุ้นสุด
    #1686
    0
  6. #1685 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:36
    โอ้ววว โดนลอบยิง
    #1685
    0
  7. #1684 DeediPanda (@panda1827) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:11
    น้องเห็ดรีบมาช่วยพี่ลี่เร็วเข้า!!! พี่ลี่งานเข้าอีกแล้ว!!!!
    #1684
    0
  8. #1683 เจ้าลูกหมู (@katay123) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:57
    อะโห ฉากนี้น้องเห็ดต้องมาแล้วนะ!
    #1683
    0
  9. #1682 Saku442274 (@Saku442274) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:22
    มีแต่คนชอบพี่ลี่จริงๆ ไปทางนู้นก็เจอ ทางนี้ก็เจอ~
    #1682
    0
  10. #1681 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:18
    มาเป็นชุดเลย
    #1681
    0
  11. #1680 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:06
    ลุ้นนนนนน
    #1680
    0
  12. #1679 *Pumpkin_jack* (@Pumpkin_jack) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 17:42
    มาเป็นชุดไม่ได้ปล่อยให้ลี่เฟยพักเลยที่เดียว
    #1679
    0
  13. วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 16:55
    พี่ลี่เนื้อหอมจริงๆ
    #1678
    0