I'm Not Shouldering This Blame โลกของผมกลายเป็นหนังสือ [นิยายแปล]

ตอนที่ 54 : สะพานแขวน...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 368 ครั้ง
    21 ส.ค. 61

ตอนที่ 53 สะพานแขวน


เรื่องของหลิวเซียนนั้น พวกเขาได้ทำการหย่อนเบ็ดไว้แล้ว ตอนนี้จึงทำได้เพียงรอเท่านั้น


หลังจากเหตุการณ์ตรงลานจอดรถนั้น ลี่เฟยจำเป็นต้องกลับไปงานเลี้ยงอาหารค่ำอีกครั้ง มิฉะนั้นข่าวลือที่ว่า "ลูกสาวของตระกูลดังที่ชื่นชอบจักรพรรดิภาพยนตร์แอบไปดักเจอลี่เฟย" คงแพร่ไปทั่ววงการ


เจี้ยนหัวเปิดประตูกำลังจะลงจากรถเมื่ออยู่ๆเขาก็รู้สึกว่ามือซ้ายของเขาติด(รถพวงมาลัยซ้าย)


ขาของเขาข้างหนึ่งก้าวลงไปบนพื้นแล้ว ปฏิกิริยาของเส้นใยนั้นเร็วกว่าที่เจี้ยนหัวจะตั้งตัว มันกระจายไปทั่วแขนซ้ายของเขาอย่างรวดเร็วและสุดท้ายข้อมือของลี่เฟยก็ถูกมัดรวมกับแขนของเจี้ยนหัว


“.....”


นี่เป็นวิธีในการกำจัดอันตรายหรือเปล่า?


ลี่เฟยกำลังคิด ถ้าวันนี้ไม่ใช่เขาและเปลี่ยนไปเป็นคนอื่นที่เป็นภัยคุกคามต่อเจี้ยนหัว เส้นใยคงจะไม่ถูกกระตุ้นขนาดนี้!


เขาอยากคุยกับเจี้ยนหัวเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องควบคุมอำนาจของเขาให้มันพอดีๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เขาไม่ได้นึกถึงมัน สัญชาตญาณที่ขับเคลื่อนด้วยความสามารถในการทำหน้าที่เป็นอิสระ.....


เดี๋ยวนะ สัญชาตญาณ?


คนที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้คงไม่สามารถทำงานในวงการบันเทิงได้แน่ๆ ลี่เฟยมองเส้นใยที่ผูกมัดแขนของเขาอยู่ มันค่อยๆคลายตัวหล่นลงบนเบาะรถอย่างนุ่มนวล ที่จับประตู หน้าต่าง พื้นและล้อรถมีร่องรอยของการเติบโตของเส้นใยเหมือนกับตาข่ายที่พยายามห่อหุ้มตัวรถไว้ นอกจากนี้ยังสามารถมองดูคล้ายรังไหมที่ทำหน้าที่ปกป้องรถอีกด้วย


หลักฐานนี้แสดงให้เห็นว่าเส้นใยที่อยู่ด้านนอกรถมีความหนามากกว่าที่อยู่ด้านใน


ลี่เฟยเงยหน้าขึ้นและพบว่าเจี้ยนหัวกำลังมองมาที่ตัวเองอยู่เงียบๆ ความหมายในสายตาของเขาชัดเจน “อะไรที่ทำให้คุณรู้สึกกังวล? ทำไมคุณถึงไม่พูดอะไรออกมาหลังจากถูกจับไว้? ผมคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติ ”


นี่หมายความว่า.....


สัญชาตญาณของเจี้ยนหัวไม่ใช่การโจมตีคนที่จะมาลักพาตัวเขา แต่เป็นการจับลี่เฟยใส่ไว้ในพื้นที่ที่ปลอดภัยงั้นหรอ


หัวใจของเขารู้สึกถึงความอบอุ่นบางอย่างที่อธิบายไม่ได้และเขาก็ไม่เคยเตรียมตัวรับมันมาก่อน เขาไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูด ได้แต่บอกคำพูดบางอย่างกับเจี้ยนหัว "สิ่งที่ผู้ช่วยหลินพูดตอนนั้นไม่ใช่เรื่องตลกนะ"


เจี้ยนหัวมองและไม่ตอบสนอง


หัวข้อเปลี่ยนเร็วเกินไป ผู้ช่วยหลินตอนนี้ยังนอนอยู่ที่โรงแรมนะ.....


"ฉันไม่ได้ล้อเล่น" ลี่เฟยดึงมือกลับ ท่าทางดูจริงจัง


“.....” เจี้ยนหัวย้อนความทรงจำของเขาและเข้าใจอย่างรวดเร็วว่าลี่เฟยกำลังพูดถึงคำพูดของผู้ช่วยของหลินที่โรงแรมตอนนั้น “สถานที่...ลี่เฟย แม้ว่าคุณจะชอบเขาจริงแต่พวกทีมงานอาจจะเห็นได้ ที่นี่ไม่ปลอดภัย” จากนั้นก็นึกถึงคำพูดของลี่เฟยเมื่อซักครู่เพื่อทำความเข้าใจและเจี้ยนหัวก็ต้องเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ


นี่คือการสารภาพรักหรอ?


มันช่างเป็นคำพูดที่ลึกล้ำ วกวนและคลุมเครือสุดท้ายมันกลายเป็นคำสารภาพ?


การแสดงออกของทั้งสองเป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม เจี้ยนหัวเบิกตากว้างมองไปที่ลี่เฟย เนื่องจากเห็นอีกฝ่ายเม้มปาก จากการวิเคราะห์ของเขาระบุได้ว่านี่คือท่าทางในการรอคำตอบของเขาแน่นอน


หลังจากลอบประเมินลี่เฟย เจี้ยนหัวก็คิดถึงการสารภาพ


“ผมคิดว่าคุณจะไม่พูดมันออกมาซะแล้ว” เจี้ยนหัวบอกเป็นนัยๆ ด้วยความสัตย์จริง ตอนที่ได้ยินผู้ช่วยหลินพูดตอนนั้นเขาตกใจมา จากนั้นไม่กี่นาทีเขาก็เริ่มสงสัยว่าลี่เฟยชอบอะไรในตัวเขากัน


ผู้ถือครองความสามารถระดับ S มีค่าขนาดไหน?


นี่คือคำตอบที่ตรงที่สุดและเป็นคำตอบที่ดีที่สุดในการให้เหตุผลตอนนี้ของเจี้ยนหัว แต่เหตุผลนี้กลับทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่นใจ


ใช้หลูเยวี่ยเป็นตัวอย่าง ถ้าเขาต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากผู้ถือครองความสามารถระดับ S อย่างเต็มที่ก็มีหลายวิธีที่จะสร้างไมตรีต่อกัน เหมือนกับเพื่อนหรือพี่น้องที่แบ่งปันสถานการณ์ความเป็นความตายร่วมกันเพื่อปลูกฝังความรู้สึกดีๆ พัฒนาความเข้าใจซึ่งกันและกันจนกว่าคุณจะไว้ใจกัน


วิธีนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุด เขาไม่จำเป็นต้องกังวลกับการเล่นเกมอารมณ์แบบนี้


เจี้ยนหัวจะไม่ตกหลุมรักใครทั้งนั้น การเชื่อฟังคนอื่นทุกอย่างจะทำให้เขาเป็นบ้า


ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลี่เฟยมีปัจจัยทางอารมณ์เข้ามาเกี่ยวข้องมากขึ้น สิ่งที่ลี่เฟยจะได้รับตอบแทนนั้น ไม่ใช่สิ่งที่จะช่วยรับประกันความสัมพันธ์ในอนาคตของพวกเขา ไม่ใช่สิทธิอันสมบูรณ์ในการจัดการกับสิ่งต่างๆแต่มันคือการจำกัดสิทธิเสรีภาพของลี่เฟยเองต่างหาก


ความผูกพันคือการที่ต้องซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองและมันยังหลอมรวมเข้ากับชีวิตของพวกเขาทั้งคู่ด้วย


ระหว่างพวกเขา ระยะห่างยิ่งมากขึ้นความขัดแย้งยิ่งน้อยลง


แต่ช่วงเวลาของการปฏิเสธเป็นช่วงที่อันตรายที่สุด.....อย่างลี่เฟย เขาสามารถประเมินทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วภายในใจของเขา มีระเบียบ สงบและมีความมั่นใจในตนเอง เขาเคยได้รับรางวัลและได้รับความเคารพนับถือจากคนมากมาย คนแบบนี้น่ะหรอจะอยากมาเดินบนสะพานแขวนไปพร้อมกับเขาหรือ?


เจี้ยนหัวรีบปัดความคิดนี้ทิ้งไป


เขาจำได้หลายสิ่งหลายอย่าง


สตูดิโอถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "Crow" ร้านกาแฟและโรงพยาบาล สถานที่เหล่านี้ค่อยๆปรากฏขึ้นในความคิด ลี่เฟยและตัวเขาพากันหนีปลาหมึกป่าฝน ตอนที่อีกฝ่ายนอนห่มผ้าอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นที่บ้านของเขารวมไปถึงรายละเอียดตอนที่ลี่เฟยนอนหลับอยู่บนเก้าอี้ในเลาจน์ตอนนั้น


คำมั่นที่ผู้พันจางแห่งหน่วยหน่วยมังกรแดงให้เขาไว้ตอนนั้นเลยทำให้เขาไม่รู้สึกกังวลเกี่ยวกับความสามารถของตัวเอง


ภายใต้แสงไฟ เขาค่อยๆลืมตาขึ้นและมองภาพอีกคนที่ดูเหมือนจริง.....


เพราะเจี้ยนหัวนึกถึงนายพลวูตอนที่เขาขับรถไปที่ร้านอาหารและสิ่งที่ลี่เฟยแสดงต่อหน้าหลิวเซียน จิตใจเขาก็สงบลง


เจี้ยนหัวคิดว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับลี่เฟยแต่เขาไม่ได้เข้าใจจิตใจของตัวเองจริงๆ หลังจากเรื่องทั้งหมด นายพลวูและลี่เฟยนั้นมีบางส่วนที่เหมือนกันและตัวกรองในหัวใจของเขาก็ช่วยให้เขาสามารถยอมรับได้ง่ายกว่าปกติ


เจี้ยนหัวคิดว่าลี่เฟยคงจะปล่อยให้เรื่องนี้คลุมเครือต่อไปและปล่อยผ่านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าอยู่ๆลี่เฟยจะเปิดเผยมันตรงๆต่อหน้าเขา


เขารวบรวมความสงสัยทั้งหมดมาไว้บนสีหน้า ไม่รอให้ลี่เฟยตอบ เจี้ยนหัวชิงถามก่อนว่า "คุณอยากเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างเราหรอ?"


"มันคือการพิจารณาถึงการพัฒนาความสัมพันธ์ใหม่ๆ" ลี่เฟยแก้ เขายอมรับความคิดของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาว่า "ฉันอยู่ในสังคมนี้มานาน สุดท้ายแล้วอะไรที่ส่งผลดีต่อฉัน ฉันย่อมรู้ดีที่สุด”


เจี้ยนหัวหยุดคิดซักพักหนึ่ง เขาดึงเท้ากลับเข้ามาและปิดประตู


ในรถที่มืดมัว มีเพียงคนสองคน


ไฟด้านนอกถูกปิด พวกเขาตอนนี้เหมือนกำลังถูกแยกออกจากรถตรงลานจอดรถ ระหว่างพวกเขามีเพียงที่ว่างเล็กๆคั่นทำให้ต่างฝ่ายต่างได้ยินเสียงหายใจของกันและกัน


"หัวใจคุณเต้นเร็วขึ้นไหม?" เจี้ยนหัวถามหลังจากนั้นเป็นเวลานาน


นัยตาของลี่เฟยหดเล็กลง "การเปลี่ยนแปลงเห็นได้อย่างชัดเจน"


"ถ้าโลกที่ถูกทอดทิ้งมาตอนนี้แล้วมีปลาหมึกยักษ์อยู่ด้านบนของรถของพวกเราล่ะ?"


"ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเราน่าจะถูกขังอยู่ท่ามกลางกลุ่มลิงแขนยาวมากกว่า?" ลี่เฟยพึมพำ


เจี้ยนหัวหันไปด้านข้าง เขาสามารถมองเห็นเสี้ยวหน้าของลี่เฟยได้ในที่มืดและรูปร่างที่งดงามของอีกฝ่ายก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นไม่ตรงจังหวะ


"ปัญหาคือ....." คำพูดของเจี้ยนหัวเพิ่งหลุดออกมาในตอนที่หลังมือของเขาถูกสัมผัสเบาๆอย่างอ่อนโยนและมั่นคง


"ฉันเข้าใจสิ่งที่นายต้องการจะสื่อ โลกที่ถูกทอดทิ้งมีผลกระทบเชิงลึก เราทั้งคู่ถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับอันตรายด้วยกันหรือแม้กระทั่งภายในรถคันนี้ การที่เวลาเราอยู่ด้านนอกนั่นแล้วต้องถูกแยกออกจากกัน คงทำให้นายรู้สึกกังวลใจที่จะอยู่ข้างฉัน" น้ำเสียงทุ้มต่ำของลี่เฟยทำให้คุณมึนเมาเหมือนกับใบไม้ที่สร้างระลอกคลื่นบนผิวน้ำ คราวนี้การหายใจของเจี้ยนหัวเริ่มสับสน


“อันตรายที่เคยเจอร่วมกันรวมไปถึงเหตุการณ์ที่ต้องใช้ความสามารถของพวกเรา ทำให้พวกเราให้ความสำคัญกับอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว การอยู่ร่วมกันในระยะยาวของเราจะไม่มีการแทรกแซงของบุคคลที่สาม.....”


ลี่เฟยกล่าวทีละคำอย่างหนักแน่น เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่มันทำให้ความกังวลของเจี้ยนหัวค่อยๆหายไป


“ทฤษฎีสะพานแขวน (Suspension Bridge theory) กล่าวว่า บนสะพานแขวนที่แขวนอยู่ระหว่างภูเขาสูงชันและอันตราย มีชายหญิงที่ไม่รู้จักกันยืนอยู่คนละด้านของสะพานและต่างมองไปที่อีกฟากหนึ่ง ด้วยสภาพแวดล้อมที่เป็นอันตรายทำให้พวกเขาไม่สามารถควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจของตัวเองได้จึงทำให้เกิดภาพลวงตาว่าพวกเขาตกหลุมรักซึ่งกันและกัน แม้ว่าจะเดินออกจากสะพานแขวนไปแล้วก็ยังสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ต่อไปได้อีกด้วย”


ลี่เฟยกล่าวกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆเขา “อย่าพยายามคิดถึงจิตวิทยาของคนอื่นเลย บังเอิญว่าฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านทฤษฎีที่สุดในพื้นที่แถวนี้”


นิ้วมือของลี่เฟยแตะลงตรงริมฝีปากล่างของเจี้ยนหัว การกระทำที่ไม่ได้สตินี้ทำให้เจี้ยนหัวรีบหันหน้าหนีไปอีกด้าน อาการผิดปกติของเขารู้สึกว่ามันจะรุนแรงกว่าที่คิดไว้


"ความคิดของนายดีมาก เราต้องคิดอย่างรอบคอบอีกครั้งแล้วปล่อยให้เวลาค่อยๆเจือจางภาพลวงตานั่น"


ลี่เฟยเปิดประตูด้วยท่วงท่าทางสง่างาม


เจี้ยนหัวพอใจกับข้อตกลง เขาพยักหน้าและลุกขึ้นเดินไปที่ลิฟต์พร้อมกับลี่เฟย


เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้องอาหาร มันยังคงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ กลิ่นหอมของอาหารที่ทำจากเนื้อแกะอบอวลไปในอากาศ


เหล่านักแสดงที่ต้องรักษาหุ่นต่างก็ไม่มีใครกล้าขยับตะเกียบ  มีเพียงสองคนที่กำลังรับประทานอาหารอยู่คือผู้กำกับและโปรดิวเซอร์


ลี่เฟยหยิบแก้วขึ้นมาราวกับไม่มีอะไรเกิด ยกขึ้นดื่มขณะที่หัวเราะไปด้วยเพื่อแก้ตัว


สายตาของหลิวเซียนย้ายจากลี่เฟยไปที่เจี้ยนหัว


เธอไม่ใช่คนเดียวในห้องที่ทำแบบนี้ ทุกคนดูประหลาดใจและพยายามปกปิดการแสดงออกของตนเองตอนมอง


"มาเร็ว จานนี้เป็นอาหารบำรุงที่ทำจากเนื้อแกะเชียวนะ รีบกินมันเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ท้องของคุณเถอะ" ผู้กำกับลู่กลัวว่าตอนที่ลี่เฟยอยู่ข้างนอกจะโดนอากาศหนาวเย็นนานเกินไปและการดื่มอีกครั้งจะทำร้ายกระเพาะอาหารได้ ดังนั้นเขาจึงรีบชักชวนให้อีกฝ่ายทานอะไรรองท้องซะก่อน


ส่วนรองประธานลู่ที่เป็นคนทำให้ลี่เฟยต้องอยู่ข้างนอกนานเกินไปเพียงยื่นขนมปังให้เขาและไม่พูดอะไรออกมาสักคำ


นี่ถือเป็นการขอโทษ


เจี้ยนหัวไม่มีที่นั่งในโต๊ะนี้และคงไม่มีใครเสียสละให้เขาแน่


เขาเพียงเดินตามลี่เฟยเข้ามาหลังจากเปิดประตู โค้งคำนับและกล่าวทักทายทุกคน การกระทำนี้ไม่สอดคล้องกับสิ่งที่พวกทีมงานพูดไว้แต่เจี้ยนหัวก็แค่กำลังทำสิ่งที่ผู้ช่วยหลินทำก็แค่นั้น กล่าวขอบคุณผู้กำกับและนักแสดงเหรินที่คอยช่วยเหลือนักแสดงของเขา


เจี้ยนหัวเห็นสายตาเหรินเฉิงราวกับกำลังมองดูโชวการแสดง แต่เขาแค่หันหลังกลับและเดินออกไปด้านนอก


“.....”


นี่มันผิดบทแล้ว!


เขาเพิ่งพาลี่เฟยกลับมาจริงๆหรอเนี่ย?


มีเพียงหลิวเซียนที่มีความทรงจำของร่างเดิมที่คิดว่าลี่เฟยเป็นดาราจึงต้องมีผู้ช่วย ชายคนนั้นไม่ได้มีชื่ออยู่ในหนังสือและยังเป็นคนที่คอยช่วยดูแลลี่เฟย ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาเลยหรอ!


เหมือนกับละครแนวประวัติศาสตร์ ทหารที่ขี่ม้ามาแจ้งข่าวที่ค่ายของแม่ทัพ ความสำคัญของการปรากฏตัวของเขามีเพียงมองหาท่านแม่ทัพ ใครจะไปสนใจชื่อของเขากันล่ะ! ผู้เขียนไม่ได้เขียนและผู้อ่านก็ไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับมัน แต่เมื่อเธออพยพเข้ามาในนี้ก็ทำให้รับรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีมาก


ถ้าผู้อพยพอย่างเธอกลายเป็นผู้ช่วยของเขาได้ก็คงเหมือนกับศาลาใกล้กับน้ำ (พยายามใกล้ชิดกับผู้มีอำนาจเพื่อให้ตนเองได้รับความโปรดปราน)


หลิวเซียนกำลังรอการปรากฏตัวของเจี้ยนหัวอีกครั้ง


เธอต้องการที่จะเพิ่มความปรารถนาดีของเธอที่มีต่อลี่เฟย เข้าเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องและเปลี่ยนแปลงตอนจบ แต่เธอก็ไม่ได้ถือดีมากพอที่จะตั้งให้ลี่เฟยเป็นเป้าหมายหลักในหัวใจของเธอ หัวใจสามารถขยายได้ใหญ่แค่ไหนเป้าหมายก็จะยิ่งห่างไกลออกไปเท่านั้นซึ่งความจริงแล้วเธอยังคงอยู่ที่เดิม


ไม่สามารถยุ่งกับบอสได้แต่ผู้ช่วยของบอสคงไม่ลำบากเกินไปในการเริ่มต้น ผู้ช่วยของลี่เฟยในหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่ผู้ถือครองความสามารถ แต่บอดี้การ์ดของเขาเจิ้งเทียนเป็น นี่คงจะดีกว่า เมื่อเธออยากเลิกกับเขา เธอก็สามารถสลัดเขาหลุดได้ง่ายๆ


เจี้ยนหัวไม่รู้ตัวว่าเขากลายเป็น “เครื่องมือ” ของคนอื่นไปซะแล้ว


เขาไม่ได้ลงไปที่ชั้นล่างหลังจากออกจากห้องอาหาร แต่เดินไปตามทางเดินและกลับไปที่ห้องที่มีสมาชิกของหน่วยมังกรแดงอีกครั้ง เจี้ยนหัวบอกกับพวกเขาว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดีและมอบสำเนาหมายเลขโทรศัพท์และไอดี QQ ของหลิวเซียนให้กับพวกเขา


"ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะครับ" พันเอกลู่ไม่ได้อยู่ที่นี่ดังนั้นสมาชิกของหน่วยมังกรแดงจึงสามารถขอบคุณเขาได้เฉพาะในนามของหน่วยสืบราชการลับแห่งชาติเท่านั้น


 “ผมไม่ต้องการคำพูดขอบคุณ ขอเป็นอาหารซักสองจานแล้วกัน ผมยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย" เจี้ยนหัวเปิดดูเมนูบนโต๊ะอย่างใจเย็น "มั่นใจได้เลยว่าผมไม่กินอะไรมากมายหรอก"


“.....”


ไม่นะ งั้นก็ต้องใช้เงินของหน่วยมังกรแดงน่ะสิ! แล้วต้องทำยังไงพวกเขาถึงจะได้เงินคืนกันล่ะ?


* * * * *

สารจากผู้เขียน

ฉันกลัวว่าบางคนไม่รู้ ฉันจึงขออธิบายให้ฟัง

ลี่เฟยรู้ดีว่าความรู้สึกของเขาไม่ใช่ภาพลวงตา เขารู้ตัวนานแล้วและสามารถคิดได้อย่างชัดเจน เขาบอกว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านทฤษฎีใช่ไหม? จริงๆแล้วเขาก็แค่อยากจะเอาใจคนรักของเขาก็เท่านั้น...


* * * * *

Talk Talk

ก็อย่างที่ทุกท่านได้อ่านไป หลังจากผ่านไปกว่า 52 ตอนเขาก็รู้ใจกัน? พัฒนาไปอีกขั้น ไม่ใช่แค่จับมือแล้วนะ ตอนนี้ได้แตะปากด้วย(ถึงจะแค่แปปเดียวก็ตาม)

นับถือความคิดอันลึกล้ำของอาเจี้ยน คิดไปนู้นมานี่ สุดท้ายก็โดนที่ลี่แกตะล่อมจนได้

ส่วนแม่หญิงหลิวเซียนนั้น อย่าพึ่งเบื่อกัน ยังต้องเจอนางอีกหลายตอน.....


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 368 ครั้ง

1,916 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 14:53
    ....เอิ่ม.....ขี้มโนจังแม่นาง มีคนอย่างคุณมุงนี่แหละเนื้อเรื่องถึงชิบหายหมด ฟวย จ้องแต่จะจับผช ทั้งนายเอกกับพระเอกเลย

    สัประหลาดมาจับยัยนี่ไปกินซิ!
    #1851
    0
  2. #1766 I'm ice_aizu (@iddosiripon) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 17:49
    นี้มัน BL ชะนีหนะไม่จำเป็น ชิ้วๆ!
    #1766
    0
  3. #1740 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:44
    ชะนี ออกไปปปป
    #1740
    0
  4. #1703 นิโคลัสผัวกู (@Glaciar) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:36
    กรีสส เขินมาก เป็นการสารภาพรักที่อ้อมโลกมากจริงๆ
    #1703
    0
  5. #1606 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 20:40
    อาเจี้ยนนนหิวว
    #1606
    0
  6. #1333 inbcpon (@inbcpon) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 00:12
    ทำไมนางถึงไม่รู้ว่า เจี้ยนหวนคือชื่อของบอสลับ ในขณะที่ผู้อพยพอื่นๆรู้ อันนี้งงมากๆ
    #1333
    0
  7. #1118 I'm anonymity for you (@baifern-tan) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 12:51

    เขาสารภาพรักกันอ้อมๆดีเนาะ 55555555
    #1118
    0
  8. #1055 Get out my heart 💕 (@manat34602) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:12
    อยากเจอน้องเห็ดอาละวาดแล้วว ร่างกายต้องการปะทะ~
    #1055
    0
  9. #1054 bobonus5580 (@bobonus5580) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:10

    นั้นบอสลับนะแกไม่ใช่ผู้ช่วยบอส//เข้าจีบกันค่ะแม่
    #1054
    0
  10. #1048 relis (@relis) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 12:10
    ลี่เฟย พยายามเข้านะ ให้เจี้ยนหัวเข้าใจถึงรักลึกซึ้งจองนายให้ได้ กำหมัด
    #1048
    0
  11. #1046 SuSaya (@yusay) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 10:05
    เธอจะเปลี่ยนเป้าหมายจากลี่เฟย เป็นว่าที่คนรักของลี่เฟยไมาได้นะ
    #1046
    0
  12. #1045 Se... the secret (@customer7411) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 06:31
    นี่ไม่ใช่ผู้ช่วยของบอสหรอกนะ! นี่น่ะคือบอสลับเห็ดต่างหากล่ะ
    #1045
    0
  13. #1044 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 06:04
    เธอจะเข้าทางผู้ช่วยลี่เฟย ไม่ง่ายขนาดนั้นพี่สาว! อีกอย่างนั้นไม่ใช่ผู้ช่วยนั้นบอสลับ ตอนนี้รู้ใจกันและกัน พร้อมขยับความสัมพันธ์อิอิ
    #1044
    0
  14. #1043 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 05:31
    คำผิดนะคะ
    รองท้อง ไม่ใช่ลองท้องเด้ออออออออออ
    นี่รายังต้องเจอแม่นางคนนี้อีกนานรึนี่ ให้ตายสิ อ่านไปมองบนไปมาหลายตอนแล้ว
    #1043
    0
  15. #1041 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 00:26
    นอกจากกังวลเรื่องกิน ไม่เคยเห็นเจี้ยวหัวกังวลอะไรจริงจังอีกแล้ว มากก็ตอนเดียวเรื่องลี่เฟยอย่างตอนนี้ 555+
    #1041
    0
  16. #1040 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:35
    ค่อยๆตะล่อม
    ประเด็นคือนั่นไม่ใช่ผู้ช่วยบอส นั่นเมี... แค่ก บอสลับต่างหาก
    #1040
    0
  17. #1039 852753 (@852753) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:20

    แม่นางหลิวคิดผิดคิดใหม่ได้นะ เธออ่อยลี่เฟย เจี้ยนหัวยังนั่งดูขำๆ แต่ถ้าเธออ่อยเจี้ยนหัว ลี่เฟยคงไม่ขำแน่ๆ


    #1039
    0
  18. #1036 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:03
    สัญชาตญาณอาเจี้ยนคือปกป้องลี่เฟยใช่มั้ย เส้นใยมันฟ้อง มันออกมาชัดขนาดนี้แล้วรีบคบกันเถอะ อาลี่พยายามเข้าพิชิตบอสลับให้ได้นะ
    #1036
    0
  19. #1034 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 22:48
    แตะปากกันแล้ว? เอิ่มมมม ตอนไหนหว่า อยากจะบอกว่าอ่านช่วงแรกไม่รู้เรื่องเลย (ปกติจะจินตนาการตามได้เลย) สงสัยต้องอ่านทวน....
    #1034
    1
    • #1034-1 จ้าววายร้าย (@mink2538) (จากตอนที่ 54)
      20 สิงหาคม 2561 / 23:04
      ที่แตะปากคือมือพี่ลี่นะตัวเอง ไม่ใช่ปากแตะปาก >< // อยู่ตรงต่อจากทฤษฎีสะพานแขวนจ้า
      #1034-1
  20. #1033 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 22:35
    ลี่เฟยตะล่อมอาเจี้ยนนิ่มๆ แต่แอบฟินนะ

    มังกรแดงต้องเลี้ยงข้าวบอส แทนค่าแรงซะแล้ววว
    #1033
    0
  21. #1030 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:55
    กอดดดดกก
    #1030
    0
  22. #1029 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:30

    เขินนนนน
    #1029
    0
  23. วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:26

    นั่นไม่ใช่ผู้ช่วยบอสนะเธอ นั่น่ะ บอสลับที่ลับที่ซู้ด..ด.ด....ขนาดในหนังสือก็ยังไม่ปรากฏหน้าตาแค่มีเสียงแว่วลอยลมจากนักเขียนเอง

    #1028
    0
  24. #1027 มินมิน (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:07

    ถึงเริ่มต้นคล้ายสะพานแขวน แต่ต่อไปอาจเป็นความมั่นคงก็ได้น้าาาาา


    เจี้ยนหัวอย่าคิดเยอะ เรื่องแบบนี้ใช้ความรู้สึกไปเล้ย

    #1027
    0
  25. #1026 tamint2 (@TaMint) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:00

    เขาเลื่อนระดับความสัมพันธ์กันแล้ว//เขิน
    #1026
    0