I'm Not Shouldering This Blame โลกของผมกลายเป็นหนังสือ [นิยายแปล]

ตอนที่ 26 : เห็ด... (ฉลองวันเกิดคนแปล)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 435 ครั้ง
    19 ก.ค. 61

ตอนที่ 26 เห็ด...


เปลวไฟมอดลง


ทั้งสองคนพยายามที่จะออกมาจากรถที่รูปร่างของมันตอนนี้เกินจะรับไหว


เจี้ยนหัวตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็นและใบหน้าซีดเซียว นิ้วมือของเขากำลังกระตุกอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดมหาศาลนี้แผ่กระจายออกไปยังอวัยวะอื่นๆคล้ายกำลังถูกบดขยี้ด้วยพลังบางอย่าง... ความสามารถของเขาตื่นขึ้นอย่างเต็มที่ในทันทีขณะที่ชีวิตกำลังอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย


ในสายตาของลี่เฟย สัตว์ร้ายที่เคยหลับไหลอยู่ในความมืดกำลังลุกขึ้นยืนด้วยความไม่พอใจ ความโกรธของมันถูกชักนำไปที่เจ้าสัตว์ประหลาดมีหนวด แต่ดวงตาของมันก็ยังจ้องมองตัวเขาด้วยความโลภไม่เลิก สัญชาตญาณของเขาต้องการที่จะต่อต้านแต่ภาวะวิกฤติและความตั้งใจในการสังหารของเขากลับลดลงฮวบฮาบอย่างกับคลื่นใต้น้ำที่ถูกกลืนหายไป


เจี้ยนหัวกำลังไอด้วยความยากลำบากเพราะควันเข้ามาทางด้านหลังและสุดท้ายเขาก็หาทางออกมาได้สำเร็จ เขาปาดเศษขี้เถ้าบนในหน้าออกแล้วจากนั้นก็ต้องตกใจเพราะด้านหน้าของเขาตอนนี้เป็นซากรถขนาดใหญ่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ล้อรถทั้งสี่โดนรัดจนเปลี่ยนรูปโดยสัตว์ประหลาดตัวนี้


“ลี่เฟย?


“ฉันอยู่นี่”


เพราะว่าพวกเขาคลานออกจากหน้าต่างคนละด้านโดยมีรถอยู่ตรงกลาง ทำให้พวกเขาไม่สามารถมองเห็นกันและกันได้ แต่เขายังสามารถสัมผัสถึงลี่เฟยได้อยู่ ดังนั้นจึงค่อยๆคลานไปข้างหน้าประมาณครึ่งเมตรเพื่อดูให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่


เจี้ยนหัวมีความมุ่งมั่น แต่ร่างกายเขาตอนนี้อ่อนแอมากจนไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้จึงทำได้เพียงนอนลงเท่านั้น


แต่ลี่เฟยกลับรู้สึกโล่งใจ เขาลุกขึ้นยืนและเดินอ้อมไปรอบๆตัวรถตรงไปหาเจี้ยนหัว เมื่อทั้งสองเห็นกันและกันพวกเขาก็หัวเราะออกมาทันที


ทั้งตัวล้อมรอบไปด้วยเขม่าควัน ส่วนผมของพวกเขาก็ยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ เสื้อผ้าเซ็ตฤดูใบไม้ร่วงจากกรุงปารีสของเขาและเสื้อผ้าจากซุปเปอร์มาร์เก็ตของเจี้ยนหัวสภาพก็แทบไม่แตกต่างกัน มีคราบเลือดที่แขนของพวกเขาและกางเกงยังถูกกรีดด้วยเศษกระจกที่แตกอีก


ถ้าตอนนี้ทั้งสองคนคว้าชามคนละใบแล้วตรงไปที่สถานีรถไฟใต้ดินเพื่อขอทาน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาคงจะถูกละเลยและเดินผ่านไปแน่ เปรียบเทียบกับพวกเขาตอนนี้แล้วขอทานในเมืองถือว่าแต่งตัวดีขึ้นมากทีเดียว


ลี่เฟยไม่สนใจอะไรแล้ว เขานั่งลงเคียงข้างเจี้ยนหัวอย่างอิสระ ถูหน้าผากของตัวเองเบาๆแล้วพูดว่า "ครั้งหน้าก่อนที่เราจะออกข้างนอก อย่าลืมเตือนให้ฉันใช้รถแบบออฟโรดนะ! โดยเฉพาะประเภทที่มีคุณภาพดีและควรจะผลิตในประเทศเยอรมนีด้วย”


“แล้วปอร์เช่รุ่นคาเยน(Cayenne)ล่ะ คุณมีหรือเปล่า?


"ถ้ากลับไปได้ ฉันจะซื้อไว้ซักคันนะ" ลี่เฟยกล่าวอย่างเคร่งขรึม


เจี้ยนหัวกรอกตา เขาไม่อยากจะพูดกับคนอวดรวยอีก


...ตอนนี้อัตราการเต้นของหัวใจของเขาเร็วมาก อาจเป็นเพราะพึ่งหลบหนีจากความตายมาหรืออาจเป็นผลที่ตามมาจากการกระตุ้นความสามารถของเขาก็ได้


ลี่เฟยหยิบหนวดของปลาหมึกป่าฝนขึ้นมา หลังจากมองศพของมันเขาก็หันกลับไปมองเจี้ยนหัวและใคร่ครวญว่าเจ้าสัตว์ประหลาดตันนี้มันตายได้ยังไง


ในเวลานั้นเขา "เห็น" เส้นใยบางๆนับไม่ถ้วนกำลังดูดพลังงานออกมาจากสภาพแวดล้อม


เปลวไฟของเขาก็ถูกดูดกลืนไปด้วยและจากนั้นปลาหมึกป่าฝนก็ชักกระตุกอย่างรุนแรง...


ยืนยันจากหนวดที่เขาหยิบขึ้นมาและร่างกายทั้งหมดของปลาหมึกป่าฝนที่ยัง "หด" ตัวเป็นวงกลมอีกด้วย อยู่ๆลี่เฟยก็รู้สึกหนาวยะเยือกที่ต้นคอ


อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ ลี่เฟยไม่ได้เปิดเผยข้อสงสัยใดๆออกมาและยังสามารถถามอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มได้ “เมืองห้วยสามารถรายงานข่าวการเผาไหม้รถที่เกิดขึ้นเองได้ แต่พวกเขาจะสามารถอธิบายถึงการปรากฏตัวของปลาหมึกยักษ์ย่างอยู่กลางถนนได้อย่างไรกันนะ?


เจี้ยนหัวได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ "คุณแน่ใจหรือเปล่าว่าซากศพของสัตว์ประหลาดจากโลกที่ถูกทอดทิ้งจะปรากฏขึ้นในโลกของเรา?"


ลี่เฟยคิดสักครู่แล้วก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล


"เดี๋ยวสิ คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ?" เจี้ยนหัวงงงวยจากการกระทำของลี่เฟย


"ถ่ายภาพผู้ร้ายด้วยโทรศัพท์ของฉันไง ถ้าคนของหน่วยมังกรแดงมาถามพวกเราเรื่องการสู้กับพวกมัน ฉันก็จะมอบรูปถ่ายนี้ให้กับพวกเขาซะ” ลี่เฟยตอบอย่างสบายๆ


ไล่ล่ากันมาผ่านถนนตั้งสี่สาย ไม่ก่อให้เกิดความเสียหายใดๆกับอาคารรอบข้างเลย มีแต่รถที่จอดอยู่บนถนนเท่านั้นที่มีรอยถูกทุบ บางคันพลิกคว่ำและบางคันก็ถูกเจาะเป็นรูบนกระจกทั้งด้านหน้าและด้านหลังด้วยหนวดของปลาหมึก


เกาะกลางถนนบางส่วนมีร่องรอยเสียหายและยังมีต้นไม้ด้านข้างจำนวนมากที่โดนลูกหลงไปด้วย


"ถ่ายรูป?" เจี้ยนหัวถามอย่างคาดหวัง


“มันไม่...” ลี่เฟยจ้องมองหน้าจอมือถือที่มืดมิดพลางถอนหายใจและเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าตามเดิม


"เราต้องออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เราไม่รู้ว่ายังมีปลาหมึกยักษ์อีกกี่ตัวที่อยู่ในเมืองนี้”


เจี้ยนหัวตอนนี้แทบจะไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ลี่เฟยตั้งใจจะช่วยแต่เจี้ยนหัวปฏิเสธเสียก่อน ความแข็งแรงของร่างกายของเขาค่อยๆฟื้นขึ้นมาแล้วมีแค่บางส่วนของร่างกายเท่านั้นที่รู้สึกอึดอัด แต่ความรู้สึกหิวโหยที่มีก่อนหน้านี้กลับหายไปหมดแล้ว


"ทิ้งรถไว้ที่นี่หรอ?" เจี้ยนหัวเงยหน้าสบตาเพื่อปรึกษาลี่เฟย


ลี่เฟยตัดสินใจแน่แล้วว่ารถควรถูกทิ้งไว้ มันใช้ค่าใช้จ่ายมากเกินไปในการซ่อมและนำกลับมา รวมๆแล้วน่าจะแพงกว่าซื้อคันใหม่ซะอีก "ฉันสามารถหลอกทุกคนได้ ยกเว้นหน่วยมังกรแดง เราทิ้งร่องรอยเพลิงไหม้ไว้ที่ชั้นเก้าของโรงพยาบาล นั่นเพียงพอที่จะอธิบายทุกอย่างแล้ว ส่วนคนอื่นๆ.... เราก็แค่ปิดบังมันไว้ก็พอ"


เขาไม่รู้ว่าเอกสารประจำรถเฟอร์รารีไปอยู่ที่ไหนแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่ต้องการมีปัญหาตามมาในภายหลังดังนั้นมันจะเป็นการดีกว่าถ้าเขากลับมาเก็บมันทีหลัง


ทั้งสองเดินย้อนกลับไปสองช่วงตึกและเจอกับแผ่นป้ายทะเบียนรถที่หลุดไป


"ร่างกายนายบาดเจ็บมากมั๊ย?"


"ก็แค่อาการบาดเจ็บที่ผิวหนังน่ะ ไม่มีแผลไหนลึกเกินไป คลินิกอยู่ข้างหน้า ผมไม่รู้ว่าจะมีแอลกอฮอล์อยู่ในนั้นมั๊ย แต่อย่างน้อยก็น่าจะมีผ้าพันแผลอยู่บ้างล่ะ" เจี้ยนหัวชี้ไปข้างหน้า


ชายสองคนในสภาพสุดอนาถาเดินเข้าไปในซอยไม่นานก็เห็นรถของเจี้ยนหัวก่อนที่จะมองเห็นป้ายคลินิกอยู่ไม่ไกล


ไม่มีใครอยู่ในคลินิกและเขาเดาว่าตาเฒ่าเฉิงก็คงไม่ได้เข้าสู่โลกที่ถูกทอดทิ้งนี้ด้วย


เมื่อเข้ามาข้างใน เจี้ยนหัวถอดเสื้อคลุมและเสื้อยืดตัวในออก เพราะเขาได้รับบาดเจ็บที่หลังและเมื่อถอดเสื้อออก แผลที่เพิ่งปิดก็เริ่มเปิดใหม่อีกครั้ง ทำให้มีเลือดไหลซึมลงไปตามแนวกระดูกสันหลังของเขา


ลี่เฟย "...... "


เจี้ยนหัวที่หันหลังอยู่งงงวย ความเข้าใจที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทำไมอยู่ๆมันถึงหายไปอย่างฉับพลันล่ะ? พอเห็นแผลที่หลังของเขาแล้วทำไมลี่เฟยถึงไม่ช่วยดูแลมันซักที เขาไม่สามารถทำแผลที่หลังได้ด้วยตัวเองหรอกนะ


"ของพวกนี้ใช้งานยังไง?" ลี่เฟยมองไปที่ผ้าพันแผลและแอลกอฮอล์ล้างแผลในถาดราวกับว่าเขาไม่เคยรู้วิธีทำแผลมาก่อน


"คุณไม่เคยแสดงเป็นหมอเลยหรือไง?" เจี้ยนหัวโผล่งออกมา


ลี่เฟยตอบอย่างใจเย็นว่า "ถึงแม้ว่าฉันจะเคยแสดงบทบาทนั้นในภาพยนตร์มาก่อนมันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะสามารถจดจำวิธีการจนนำมาใช้จริงได้นี่ จริงมั๊ย?"


เจี้ยนหัวไม่สามารถลบล้างช่วงเวลาเมื่อครู่นี้ออกไปได้เลย


"ทำความสะอาดแผลก่อน... เช็ดแผลด้วยสำลี"


เจี้ยนหัวอยากจะพูดอะไรบางอย่างเมื่อเขารู้สึกถึงฝ่ามือเย็นแตะโดนหลังเปลือยเปล่าของเขา เขาไม่สามารถช่วยอะไรลี่เฟยได้และเพื่อปกปิดความกระดากอาย เขากระซิบเบาๆว่า "ความสามารถของคุณคือไฟไม่ใช่หรือ? ทำไมมือของคุณถึงเย็นนักล่ะ?


"ฉันก็แค่ล้างมันเอง" มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้นี่ คุณจะไม่ล้างมือก่อนทำแผลให้คนอื่นหรือไงกัน?


ตอนนี้เขายืนชิดกับเจี้ยนหัวมากและมองไปที่เส้นสายที่สวยงามที่อยู่บนร่างกายของเขา ไหล่ของเขาแผ่กว้างเหมือนปีกผีเสื้อ มีเอวที่คอดไร้ไขมันส่วนเกิน ฝ่ามือข้างหนึ่งของเขาแตะลงบนผิวที่อบอุ่น ส่วนมืออีกข้างหยิบสำลีชุบแอลกอฮอล์ขึ้นมาทำความสะอาดรอบๆบาดแผล


ความรู้สึกซาบซ่านแล่นไปทั่วแผนหลังของเจี้ยนหัว


ลี่เฟยทำความสะอาดแผลอย่างระมัดระวังและเต็มไปด้วยความอดทน ส่วนเจี้ยนหัวแทบจะทนไม่ไหวแล้ว


เมื่อถูกโรยด้วยผงห้ามเลือด บาดแผลก็หดตัวโดยอัตโนมัติ การหายใจของลี่เฟยค่อนข้างสับสน ส่วนเจี้ยนหัวรีบหันมาหยิบผ้าพันแผลขึ้นมาและพันตัวเองไว้สองรอบ


มันใช้เวลาเพียงแปปเดียวเท่านั้น ลี่เฟยเสียใจที่ไม่สามารถช่วยเขาทำแผลอื่นๆได้ เนื่องจากอาการบาดเจ็บอื่นๆเล็กน้อยมากจนเจี้ยนหัวไม่จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือ


"คุณมีเงินเท่าไหร่?"


"ฉันมีแต่บัตรเท่านั้น"


"......ช่างมันเถอะ" เจี้ยนหัวเปิดลิ้นชักของตาเฒ่าเฉิงหยิบกระดาษและปากกาออกมา เขาเขียนชื่ออุปกรณ์และยาที่ใช้ไป หลังจากเซ็นชื่อแล้วเขาก็เก็บกระดาษกลับไปไว้ในลิ้นชักเหมือนเดิม


"นายรู้จักหมอของที่นี่ด้วย?"


"อืม.." เจี้ยนหัวลังเลพลางกล่าวเสริมว่า "เขาเป็นคนที่มีความสามารถเหมือนพวกเรา"


ลี่เฟยเข้าใจ แม้ว่าจะมีอุปกรณ์และยาบางชนิดจะหายไปอย่างลึกลับโดยมีกระดาษพร้อมข้อความทิ้งไว้แทน อีกฝ่ายก็คงไม่แปลกใจอะไรมาก


หลังจากออกจากคลินิก พวกเขาได้เปลี่ยนไปใช้รถของเจี้ยนหัวแทน ลี่เฟยโยนป้ายทะเบียบรถของเข้าไว้ด้านในก่อนจะเลือกนั่งที่เบาะหลัง รถขับเข้ามาในบริเวณโซนที่อยู่อาศัยและจอดที่ชั้นล่างของอาคารที่พักอาคารหนึ่ง


"ดูเหมือนจะไม่มีร่องรอยของพวกสัตว์ประหลาดแถวๆนี้"


ลี่เฟยไม่ได้ผ่อนคลายความระมัดระวังของเขาลง เจ้าพวกลูกบอลขนสีดำต่างก็หลบซ่อนเก่งยิ่งไม่ต้องพูดถึงเจ้าปลาหมึกป่าฝน


เมื่อมองไปรอบๆ ลี่เฟยก็รู้สึกแปลกๆ เพราะเขาพบเห็ดในรอยแตกบนดินระหว่างพุ่มไม้ ฝนตกในเมืองห้วยตอนฤดูใบไม้ร่วงตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แล้วมันมากพอที่เชื้อราจะสามารถเติบโตบนพื้นได้เลยหรอ?


ใบสีเทาและสีขาวที่ค่อนข้างหนาวางซ้อนกันบนก้านที่ดูแข็งแรง


พวกมันเติบโตขึ้นอย่างเงียบๆและดูเป็นอันตรายอย่างยิ่ง


ที่นี่ไม่ใช่ป่าไม้บนภูเขาที่มีไม้เน่าเปื่อยวางอยู่ทุกที่นะ ทำไมถึงได้มีเห็ดขึ้นมากมายขนาดนี้ได้?


ลี่เฟยก้าวถอยหลัง หลังจากผ่านเรื่องราวทั้งหมดมา ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าสัตว์ประหลาดของโลกที่ถูกทอดทิ้งนี้จะไม่สามารถวิ่งและกระโดดได้


"มีอะไรหรอ?" เจี้ยนหัวมองไปที่บ้านของเขา


"มีอะไรแปลกไปบ้างมั๊ย?" ลี่เฟยเลือกที่จะใช้ความสามารถของคนอื่นเป็นเครื่องตรวจจับความปลอดภัย


เจี้ยนหัวส่ายหน้าแล้วจ้องเห็ดบนพื้นเขม็ง


.....นี่คงไม่ใช่เห็ดที่หายตัวไปจากกล่องในบ้านของเขาหรอกนะ?


ไม่มีลูกบอลขนสีดำที่นี่และก็ไม่มีสัตว์ประหลาดตัวอื่นที่นี่ มีเพียงเสียงลมและความเงียบเท่านั้นในพื้นที่นี้


"ไปที่บ้านคุณกันก่อนเถอะ" ลี่เฟยเดินนำไปที่ทางเดินก่อนที่เขาจะกลับออกมาภายในไม่กี่วินาทีแล้วพยายามระงับสติอารมณ์ เขาทำอะไรไม่ได้ ได้แต่พึมพำกับตัวเองว่า “ฉันกำลังฝันอยู่หรือเปล่าเนี่ย?


เจี้ยนหัวที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความสงสัย รีบเดินเข้าไปตรงทางเดิน จากนั้นตัวเขาก็แข็งค้างในขณะที่จ้องมองไปข้างหน้าอย่างตกตะลึง


ต้นเห็ดขนาดใหญ่มันแผ่ขยายครอบครองพื้นที่ทั้งหมดตรงทางเดิน แม้แต่ประตูที่อยู่ชั้นสองก็ถูกบล็อกไว้ด้วย นอกจากนี้ตัวเห็ดยังบีบผ่านช่องว่างระหว่างราวบันไดลงมาเป็นชั้นหนาๆบนพื้น


คุณไม่สามารถมองเห็นกำแพงและบันไดได้เลย ใบเห็ดสีเทาดูกว้างใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด


โถงทางเดินทั้งหมดไม่ต่างจากห้องกักกันคนไข้ในโรงพยาบาลจิตเวท เป็นห้องที่บุผนังเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยทำร้ายร่างการของตัวเอง โดยบุผนังทั้งสี่ด้านรวมไปถึงพื้นและเพดานด้วย


“……”


สิ่งที่ทำให้เจี้ยนหัวแปลกใจก็คือ ไม่เพียงเขาจะไม่รีบออกจากทางเดินเพราะฉากแปลกๆตรงหน้าแล้ว เขากลับมีความรู้สึกปลอดภัยเหมือนกำลังอยู่ที่บ้าน... แม้ว่าบ้านจริงๆของเขาจะอยู่ด้านบนของอาคารนี้ก็เถอะ


"พวกมันไม่ใช่เห็ด"


เพราะเจี้ยนหัวอยู่ข้างในนั้น ลี่เฟยจึงจำเป็นต้องเข้าไปด้วย แต่ความรู้สึกของเขากลับตรงกันข้ามกับเจี้ยนหัว หลังจากที่เขาเดินเข้าไปในทางเดิน เส้นประสาทของเขาหดเกร็งและหลอดเลือดแดงของเขาก็กำลังสั่นระริกอยู่ใต้ผิวหนัง หัวใจของเขาเต็มไปด้วยลางสังหรณ์บางอย่าง


เมื่อหลับตาลง ลี่เฟยมอง "เห็น" พลังงานบางอย่างล้อมรอบอาคารนี้ไว้ พวกมันมีตัวตนจริงๆ ลักษณะประเภทของมันเหมือนกับเชื้อรา ใบหมวกขนาดใหญ่ของมันถูกสร้างขึ้นจากพลังงานที่ค่อยๆไหลมารวมตัวกันจนถักทอเป็นเส้นใย สุดท้ายเจ้าเห็ดนี่มันก็ค่อยๆ “เติบโต” ขึ้น


“นายหมายถึงอะไรถ้าไม่ใช่เห็ดน่ะ?


"ลองถามตัวเอง…"


พลังของมันเหมือนกับเส้นใยสีขาวที่มองไม่เห็นซึ่งเป็นสิ่งที่ฆ่าปลาหมึกป่าฝน ลี่เฟยสามารถมองเห็น “เส้นใยของเห็ด” จำนวนมากที่กำลังเอื้อมออกมาหาเขา แต่เนื่องจากเจี้ยนหัวไม่ได้ถูกโจมตีหรือโดนทำร้าย ในที่สุด "เส้นใย" เหล่านั้นก็ถอยจากไปอย่างไม่เต็มใจ


ท่าทางของลี่เฟยดูว่างเปล่า "นี่อาจเป็น...ภาพรวมของพลังของคุณ?"


"คุณสามารถเรียกเปลวไฟออกมาส่วนผม...ปลูกเห็ดอันนี้ได้?" เจี้ยนหัวรู้สึกว่ามันไร้สาระจริงๆเลย ความสามารถนี้คืออะไรกันแน่เนี่ย?


ลี่เฟยส่ายหัว "เห็ดนี้สามารถฆ่าปลาหมึกป่าฝนได้เลยนะ คุณจำสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เลยหรอ?"


"....ผมแค่จับปลายหนวดมันไว้"


"แล้วมันก็ตาย"


มองจ้องไปที่เจี้ยนหัว ลี่เฟยกล่าวเพิ่มอีกประโยค "ตอนนั้นฉันยังคงรักษาเปลวไฟไว้ได้ผ่านความสามารถของฉัน แต่มันกลับถูกดูดไปโดยความสามารถของนาย"


* * * * *

Talk Talk

ใช่แล้ว ทุกคนอ่านไม่ผิดหรอก นี่แหละพลังของเจี้ยนหัว
ตอนเราแปลเสร็จตอนแรกนี่อุทานออกมาก่อนเลยว่า หะ! อย่างนี้ก็ได้หรอ 555555

ปล.ยังมีอีกตอนนะจ๊ะ กดอ่านต่อได้เลย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 435 ครั้ง

1,916 ความคิดเห็น

  1. #1900 mybookworm (@onlymybookworm) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 15:27

    พลังของข้าคือปลูกเห็ด????

    #1900
    0
  2. #1890 Washingto.kc (@katoon-wong) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 11:19
    พลังน้องคือปลูกเห็ด น้อนนนนนน เอนดู 555555555
    #1890
    0
  3. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:53
    ....ปลูกเห็ด....น้องโว๊ยยยย55555
    #1846
    0
  4. #1816 UnUnHG (@UnUnHG) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 17:58
    น้องเห็ด ~
    #1816
    0
  5. #1774 你我 (@oniisanrabbit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 22:36

    นน้องสามารถปลูกเห็ด อืม...ความสามารถนี้นี่น่าสนใจจริงๆ

    #1774
    0
  6. #1727 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:44
    หะ!?!! พลังปลูกเห็ด!? โอ้ยยยย อิน้อง 5555555555 น่ารักกกก
    #1727
    0
  7. #1576 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 00:37
    พลังเห็ดดด
    #1576
    0
  8. #1489 May_conan (@May_conan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 16:23
    ปลูกเห็ด 55555
    #1489
    0
  9. #1478 Mellowiish (@bookachook) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:47
    พลังปลูกเห็ด น้องงง555555
    #1478
    0
  10. #1418 Luz_1 (@Maymrri) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:15
    เอ็นดูเห็ดอารมณ์เหมือนเจอลูกที่หายจากบ้านไป(เห็ด)5555
    #1418
    0
  11. #1390 POIÄNGEL (@sommar23) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 17:30
    เห็ดที่หายตัวไปจากบ้าน...
    #1390
    0
  12. #1335 noey3110 (@noey3110) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 19:07
    นึกถึงลิงแล้วก็ยังขำไม่หาย55555555. เกลียดการไปเลี้ยงพวกมาก
    #1335
    0
  13. #1233 Clionelith (@nootanlovely) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:17

    ทำไมดูน่ารัก555555555555555555555555555

    #1233
    0
  14. #1141 KanyarttaThir (@KanyarttaThir) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:02
    จริงง่ะ5555555
    #1141
    0
  15. #987 relis (@relis) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:51
    นอกจากตัวขน ที่ทำให้นึกถึงก้อนฝุ่นในโต๊ะโตโระ ยังมีเห็ดงอกออกมาด้วยซุปเปอร์มาริโอ้! ฮา
    #987
    0
  16. #936 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:56
    หือออออ พลังของเห็ดคือ ดูดกลืนพลัง เพื่อขยายตัว
    #936
    0
  17. #897 Hakuja. (@imfckwn_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:46
    เห็ด... 555555555555555555
    #897
    0
  18. #843 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:08
    พลังเห็ดทำลายล้าง...
    #843
    0
  19. #832 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 19:55
    เห็ด!?!? หรอ....
    #832
    0
  20. #810 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 14:15
    พลังอะไรนะ พลังที่ทำลายพลังของคนอื่นได้???
    #810
    0
  21. #679 Phantom-Tsubaki (@Phantom-Tsubaki) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:47
    ...พลังอะไรนะ?
    #679
    0
  22. #556 momo-moon (@momo-moon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 19:37
    เป็นพลังที่นึกไม่ถึงเลย แปลกมากสมกับเป็นบอสลับ
    #556
    0
  23. #491 Miyakochan (@miyakojan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 20:05
    อึ้งไปเลยเรา
    #491
    0
  24. #451 ตะปบเงา (@tanzanaza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 22:13

    หะ ก่อสร้างเห็ดเหรอ? ไม่สิ พลังคืออะไรอ่ะ QAQ

    #451
    0
  25. #438 No10051 (@No10051) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:35

    พลังของบอสใหญ่น่ารักจังเลยค่ะ

    #438
    0