กับดักรัก บ่วงดวงใจ-แม่สื่อผู้น่ารัก (30%)

ตอนที่ 3 : คนอะไรไม่รู้ ยิ่งโตก็ยิ่งสวย (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 53



                                   


      
        

                         อภินันท์ทานข้าวเสร็จแล้ว เขาเดินขึ้นมาห้องนอนเพื่อหยิบของฝากที่เขาตั้งใจซื้อมาฝากพี่ต้นกล้าและยัยข้าวเน่าของเขา ของต้นกล้าเป็นเสื้อเชิต

แบรนด์แนมชื่อดังยี่ห้อหนึ่งส่วนของต้นข้าวเป็นเท็ดดี้แบร์น่ารักตัวใหญ่เขาหยิบของแล้วเดินตรงไปที่บ้านหลังงามข้าง ๆ บ้านเขา ชายหนุ่มเปิดประตูรั้วเล็ก ๆ ที่เอาไว้เดินไปมาระหว่างสองบ้าน

            มีใครอยู่ใหมครับชายหนุ่มร้องถามหาเจ้าของบ้าน สักครู่มีชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาคมคายเดินเข้ามาหา

            มาหาใครหรอครับคุณต้นกล้าถามแขกผู้มาเยือน ต่างคนต่างจ้องหน้ากัน

            พี่กล้า...นี่พี่กล้าจำผมไม่ได้หรอครับ..ผมพีไงนายพีรีบบอกอย่างดีใจ

            เฮ้ย....นายพี...จริงหรอเนี่ย..จำไม่ได้เลยเจ้าของบ้านหนุ่มบอก

            ผมก็เกือบจำพี่ไม่ได้..พี่กล้าสูกกว่าแต่ก่อนอีก

            ไป..ไปนั่งคุยกันในบ้านดีกว่า ไปกินน้ำกินขนมกันก่อน..ต้นข้าวทำเค้กกับคุ้กกี้ไว้..เขาแบ่งเอาไปให้แล้วใช่ใหมเจ้าของบ้านหนุ่มเอ่ยเชิญพร้อมถาม

            ครับ..เอ่อต้นข้าวยังอยู่ไม่ได้ออกไปใหนใช่ใหมครับชายหนุ่มผู้อ่อนกว่าถาม

            อยู่...เดี๋ยวจะเรียกให้เจ้าของบ้านบอกอย่างอารมณ์ดี

            ทั้งสองคุยกันได้สักครู่ ต้นข้าวที่ไม่รู้ว่าอภินันท์มา ก็ลงมาจากห้องนอนเพื่อมาเอาขนมไปทานเล่นเธอได้ยินเสียงพี่ชายคุยก็นึกว่าพี่เชนเพื่อนพี่ชายเธอมา เธอจึงเดินออกไปร้องถามสียงใส

            พี่กล้า...พี่เชนมาหรอคะคุยกันเสียงดังเชียวเจ้าของเสียงเอ่ยถามเสียงใสแต่ไม่ทันได้มองเพื่อนพี่ชาย

            อ้าว...ต้นข้าวว่าจะให้เด็กไปตาม มานี่สิพี่ชายร้องเรียก

            มีอะไรคะน้องสาวคนสวยถามแต่ยังไม่ได้มองเพื่อนพี่ชายแต่ว่าชายหนุ่มที่มาเป็นแขกกลับมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างตกตะลึงในความสวยงาม นี่ยายข้าวเน่าของเขาหรือนี่

            ต้นข้าว..จำนายพีได้หรือเปล่าพี่ชายถาม น้องสาวคนสวยมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตกใจ พี่พีของเธอไม่ค่อยเปลี่ยนไปเลย ผิดกับความคิดของชายหนุ่ม ยัยข้าวเน่าของเธอเปลี่ยนไป สวยถึงขนาดนี้เชียวหรือเนี่ย

 

            พี...นายพีใหนว่ามีอะไรมาให้ต้นข้าวต้นกล้าถามเพื่อนต่างวัยสุดหล่อ

            ครับ ๆ ต้นข้าว..พี่มีของมาฝากพีบอกอย่างตื่นเต้น พร้อมกับหยิบตุ๊กตาหมีตัวใหญ่น่ารักส่งให้หญิงสาว  ต้นข้าวรับมาแบบเฉย ๆ

            ต้นข้าวทำใมไม่ขอบคุณพี่เขาหล่ะพี่ชายร้องเตือน

            หนูไม่ค่อยชอบหมีค่ะ...แต่ก็ขอบคุณนะคะคุณพีต้นข้าวย้ำคำว่าคุณพีแทนพี่พีอย่างที่เคยเรียกตอนเด็ก ๆ ทำให้ชายหนุ่มถึงกับสะอึก นี่ยัยข้าวเน่ากำลังงอนเขา งอนเรื่องอะไรหว่า

              ต้นข้าวเดินหนีออกมาจากวงสนทนา พร้อมถือตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ติดมา

            หมี..ๆ..ๆ.อะไรก็ตุ๊กตาหมี...นี่เห็นเราเป็นเด็กอยู่ใช่ใหมคนสวยอารมณ์เสีย สักครู่ อภินันท์เดินตามเข้ามา

            ต้นข้าว...ไม่ชอบตุ๊กตาหมีหรอนายพีถาม

            แล้วคุณพีเห็นว่าฉันชอบใหมล่ะ..โตจนอายุ 21 แล้วยังจะให้นอนกอดตุ๊กตาหมีอยู่อีกหรือคะ สาวน้อยคนสวยบอก ทำให้ชายหนุ่มมองอย่างขำ ๆ ยายข้าวเน่ากำลังงอนเขา ไม่สิเรียกข้าวเน่าไม่ได้แล้ว ต้องเรียกข้าวสวยแล้วหยั่งงี้ นายพีอมยิ้มมองสาวน้อยคนสวยตรงหน้า ทำให้ต้นข้าวอารมณ์เสียที่ชายหนุ่มตรงหน้ายืนหน้าระรื่นมองเธอ

            คุณพี...ยืนยิ้มอะไรสาวน้อยคนสวยถามอย่างงอน ๆ

            ต้นข้าว...เรียกพี่พีเหมือนเมื่อก่อนได้ใหมชายหนุ่มอ้อน

            ..........

            ได้ใหมต้นข้าวถามย้ำอีก

            ยังไม่บอกได้ใหมคะ...ขอเวลาปรับตัวก่อนพูดจบหญิงสาวเดินหนีไป ทิ้งชายหนุ่มที่ยืนมองสาวน้อยคนสวยจนลับตา

      

                           อภินันท์เอ่ยลาต้นกล้าแล้ว แต่เขายังไม่ได้ตรงกลับบ้านเลย ชายหนุ่มหยุดยืนที่ต้นไม้พุ่มเล็ก ๆ พุ่มหนึ่ง เป็นต้นที่เขากับต้นข้าวช่วยกันปลูก ชายหนุ่มยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น แต่ก็แทบจะหุบยิ้มในทันที ที่สายตาของเขาเห็น ต้นข้าวคนสวย กำลังจับแขนชายหนุ่มคนหนึ่ง หัวเราะต่อกระซิกกัน อย่างมีความสุข ชายหนุ่มเดินเข้าไปแอบดูใกล้ ๆ เพื่อให้เห็นและได้ยินชัด ๆ

            เอาวะ...จะว่าเสียมารยาทก็ว่าไปเถอะเขาพูดพลางแอบดูแอบฟังอยู่ที่ต้นไม้ เขาได้ยินเสียงใสแจ๋วของต้นข้าว

            พี่เชนคะ...ต้องอยู่นาน ๆ นะคะ เมื่อวันก่อนมาแล้วก็รีบกลับเชียงใหม่สาวน้อยอ้อน

            พี่เชนมีงานนี่ครับต้นข้าว...งั้นวันนี้พี่เชนสัญญาว่าจะค้างกับนายกล้าชายหนุ่มเพื่อนพี่ชายบอกกับสาวน้อยแสนสวย

            เย้..ๆ..ๆ..รักพี่เชนที่สุดเลยค่ะต้นข้าวพูดพร้อมกอดพี่เชน ต้นข้าวนั้นรักพี่เชนแบบพี่ชายแต่เจ้าตัวไม่รู้ว่าเพื่อนพี่ชายคนนี้กลับรักน้องสาวเพื่อนอย่างจัง ภาพที่ต้นข้าวกอดเอวกับชายหนุ่มหน้าหล่อตรงหน้าของอภินันท์นั้น ทำให้หนุ่มที่อ่อนกว่ามีอาการที่เรียกว่า เดือด..ปุด..ปุด ในหัวใจ ก็จะไม่ให้เดือดได้ยังไง เวลาคุยต้นข้าวเรียกเขาคุณพีทีคุยกับคน คน นั้นเรียกพี่เชนซะเสียงหวานเลย โธ่..เอ้ย ยายข้าวสวยเน่า ออดออ้นกันไม่อายเลย ทีพี่เรียกคุณ ทีกับเจ้านั่นเรียกพี่ มันน่าจับมาตีก้นให้เข็ด
                                                  

 

                อภินันท์เดินกลับบ้านด้วยความว้าวุ่นใจ ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่เข้าใจในความรู้สึกนี้เหมือนกัน นี่เราเป็นอะไรวะ..ทำใมต้องไปแคร์กับภาพนั้นด้วยนะ ช่างยายข้าวสวยเน่าสิ เขาจะมีแฟน แล้วเราทำใมต้องหงุดหงิดด้วยฟะ อภินันท์เดินไปคิดไปยังกับคนบ้า เมื่อถึงบ้านชายหนุ่มรีบอาบน้ำเข้านอนเพื่อกำจัดความคิดนั้นไป แต่ทำเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้ เลยทำให้เขานอนไม่หลับ  อีกฟากหนึ่งของบ้านตรงข้าม ต้นข้าวยืนมองหน้าต่างของบ้านฝั่งตรงข้ามด้วยความน้อยใจ เธอเลยพาลเอากับตุ๊กตาหมีที่ได้มาในวันนี้

            มองอะไรเจ้าเท็ดดี้..เจ้านายแกคงเห็นฉันเป็นเด็ก ๆ สินะ..แกลงไปนอนข้างล่างเลย เจ้าหมีขี้เหร่ว่าแล้วต้นข้าวก็นำหมีเท็ดดี้ลงจากเตียงนำมาวางไว้มุมหอ้ง

            อยู่ตรงนั้นจนกว่า..ฉันจะพอใจ...ยายต้นข้าวเรานี่ท่าจะบ้า มาพาลเอากับตุ๊กตา เป็นเอามากนะเราเนี่ยหญิงสาวบ่นกับตัวเอง แล้วเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง

                       

                        เช้าวันต่อมา....วันนี้พี่เชนอาสาไปส่งต้นข้าวที่มหาวิทยลัย หญิงสาวก็เต็มใจที่เพื่อนพี่ชายจะไปส่ง เธอออกมายืนรอพี่เชนอยู่หน้าบ้าน

            รอใครจ้ะ...ต้นข้าวคนสวยอภินันท์ที่ออกมาวิ่งจ๊อกกิ้งเอ่ยแซวสาวน้อยคนสวย

            จะรอใครก็ได้...แต่ไม่ได้รอคุณแล้วกันหญิงสาวตอบอย่างงอน ๆ

            ต้นข้าวรอนานใหมจ้ะพี่เชนถามพร้อมถือแฟ้มเอกสารออกมา

            ไม่นานค่ะพี่เชน...จะให้รออีกชั่วโมงต้นข้าวก็รอได้ค่ะหญิงสาวแกล้งออดอ้อนพี่เชนสุดฤทธิ์พร้อมเกาะแขนและแอบเหล่มองอภินันท์

        “งั้นเราไปกันเถอะจ้ะ....ไปก่อนนะครับพี่เชนไม่ลืมที่จะบอกลาอภินันท์ ทั้งสองเดินขึ้นรถและขับออกไป ทิ้งให้อภินันท์ยืนมองจนลับตา

            จะให้รอนานแค่ใหนก็รอได้ค่ะ....ยัยเด็กบ้าจะยั่วพี่ใช่ใหมอภินันท์หงุดหงิด  อีก   

            ต้นข้าว...ผู้ชายเมื่อกี้ใครกันจ้ะพี่เชนเลียบเคียงถามสาวน้อย

            ลูกชายของคุณป้าอรข้างบ้านค่ะ...เขาเพิ่งกลับมาจากอังกฤษเมื่อวานต้นข้าวอธิบาย

            แล้วต้นข้าวรู้จักกับเขานานหรือยังพี่เชนถามต่อ

            รู้จักกันตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วค่ะ เขาชอบแกล้งต้นข้าว เขาเกลียดต้นข้าว เขาเคยว่าต้นข้าวว่า ยายข้าวเน่า ดว้ยนะคะพี่เชน...ไม่เอาและต้นข้าวไม่อยากพูดถึงเขาแล้วหญิงสาวรีบตัดบทกลัวความน้อยใจจะทำให้น้ำตาใหลออกมาจนพี่เชนจะสงสัย

            จ้ะ..ไม่พูดก็ไม่พูด...พี่เชนไม่ถามและชายหนุ่มบอกอย่างเอาใจ

            ส่งต้นข้าวแล้วพี่เชนจะไปใหนต่อคะ..ต้นข้าวถาม

            พี่จะไปหานายกล้าที่ออฟฟิช..เอาบัญชีที่ร้านที่เปิดใหม่ในห้างไปให้ดู..ป่านนี้คงรออยู่ที่ห้างแล้วมั้งชายหนุ่มบอก ไม่นานรถก็แล่นเข้ามาถึงสถานที่เรียนของต้นข้าว

            บ้าย..บาย..นะคะพี่เชน ตอนเย็น ๆ เจอกันหญิงสาวโบกมือให้เพื่อนของพี่ชาย

            ครับ...ตอนเย็นเจอกันชายหนุ่มบอกลา

 





13 ความคิดเห็น

  1. #7 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 17:52
    ลองมาอ่านสนุกดี ในความรู้สึกส่วนตัวนะว่าอิมเมจพระเอกเด็กไปนิด แต่พอรับได้ที่หล่อบาดใจ

    #7
    0
  2. #6 p.pearrawa (@gbpamandaslove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 23:50
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ติดตามๆค่ะ
    #6
    0