*ดองชั่วคราว* เงามืดบดบังแสงสุริยา จันทราพบพานแสงตะวันฉาย

ตอนที่ 2 : ตอนที่ ๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    16 มิ.ย. 61


ขั้นตอนการเก็บรักษาหลักฐานอายุหลายพันปีที่ไม่สามารถประเมินได้นั้น เป็นหน้าที่หนึ่ง ที่นักศึกษาวิชาโบราณคดีต้องเรียนรู้และเข้าใจถึงขั้นตอนที่สลักสำคัญนี้ มันนับได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของวิชาที่มีความสำคัญยิ่ง


แน่นอนว่าจิวเมิ่งย่อมต้องใส่ใจเป็นพิเศษในการเก็บหลักฐานมีค่า ที่ถูกเรียกว่า ‘ตำราของเซียน’ และในทุกๆขั้นตอนที่ลงมือ ไม่ว่าจะการขยับหลักฐาน หรือแม้แต่การขนย้ายและตรวจสอบบันทึกต่างๆ นานา หลายนั้น จิวเมิ่งย่อมต้องทุ่มเทแรงใจทั้งหมดรวมทั้งสมาธิไปที่เจ้าตำราโบราณตรงหน้าอย่างเต็มที่แน่นอน


แต่?


ในขณะที่เธอกำลังนำเจ้าหลักฐาน ที่ถูกเก็บอยู่ในซองพิเศษซึ่งนำไว้เก็บหลักฐานชิ้นนี้นั้น เธอก็ได้กลิ่นของกำยานหอมประหลาด เป็นกลิ่นดอกไม้หอมฟุ้งสะเปะสะปะ ผสมกันประหนึ่งกลิ่นธูปกำยานในวัดชื่อดังของมณทล พลันสติของเธอก็ค่อยๆวูบดับลงโดยไม่ทันตั้งตัว


สิ่งสุดท้ายที่เห็นรางๆ


ก็คือการที่ร่างกายของตน ค่อยเลือนหายไปต่อหน้าต่อตาของเธอเลยทีเดียวเชียว!


พระเจ้า?


มันต้องมีคนกำลังขโมยหลักฐาน ต้องมีคนกำลังลอบวางยาสลบห้องเก็บหลักฐานแสนล่ำค้าแห่งนี้แน่ๆ ไม่แบบนั้นเธอจะถูกวางยาแถมผู้คนนอกห้องจะทำเป็นไม่ได้ยินเสียงข้าวของตกกระแทกในห้องนี้ได้อย่างไร อีกทั้ง กล้องวงจรปิดก็มี


ต้องใช้แน่ๆ 


นี้ต้องเป็นการปล้นแน่ๆ


.


.


.


อุ่น...


ลมหายใจของเธออุ่นร้อนจริงๆ ร้อนประหนึ่งคนป่วยไข้


ความรู้สึกของเธอในตอนนี้คือความอ่อนล้า ร่างกายนั้นปวดเมื่อยไปทั่วร่างทุกๆ อาณาบริเวณ ทว่าก็ไม่ยากเกินกว่าที่จะชันตัวลุกขึ้นมา อย่างน้อยๆตอนนี้เปลือกตาก็ค่อยๆลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า


อั๊ก!


ฉับพลันอาการปวดร้าวที่บริเวณศีรษะก็บังเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หัวสมองคล้ายกับกระเบื้องซึ่งบังเกิดรอยร้าวอย่างฉับพลัน


แม่นางเป็นเช่นไรบ้าง?” 


น้ำเสียงสำเนียงประหลาดของชายหนุ่มบางคนดังขึ้นห่างออกไปจากตัวเธอไม่ไกลมากนัก จากการคาดคะเนแล้ว ดูเหมือนจะเป็นห้องด้านข้างละมังนะ


ท่านพี่รีบไปตามท่านหมอเฉียนเถอะ ข้าจะเฝ้านางให้เองนะ” น้ำเสียงร้อนรนของสตรีดังขึ้นจากห้องด้านข้างเช่นกัน จิวเมิ่งได้ยินเสียงปิดประตูไม้ดังขึ้น พร้อมๆกับเสียงเปิดประตูของห้องที่เธอกำลังยืนอยู่


ทว่าตอนนี้ช่างยุ่งยากนัก...

ร่างกายของเธอไม่มีแรงพอที่จะควบคุมได้ อีกทั้งยังอ่อนล้าเสียจนยากจะต้านไหว เมื่อรวมกับอาการปวดหัวที่ประเดประดังเข้ามาพร้อมๆกับภาพของใครบางคน ทำให้จิวเมิ่งรู้สึกสับสนและงุนงงเป็นอย่างยิ่ง


เธอ...เหมือนกับว่า


เหมือนกับได้รับความทรงจำจากใครบางคนที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย


เหมือนฝันที่กำลังคลายข้อมูลอันมหาศาลยัดเข้าสู่สมองน้อยๆของเธอ มันเป็นฝันเกี่ยวกับสตรีนางหนึ่งนามว่า ‘หวังเฉียง’ กับบุคคลต่างๆ ในโลกยุคสมัยประหลาด ยุคสมัยที่ผสมผสานระหว่างนิยายกำลังภายในแนวเทพเซียน โดยที่ตัวของหวังเฉียงนั้นมีความสัมพันธ์ประหลาดกับชายผู้หนึ่งซึ่งมีนามว่า...


นามว่า...นามว่าอะไรนะ?


ให้ตายสิ?


ทำไมในส่วนนี้เธอจึงไม่สามารถนึกขึ้นมาได้เฉกเช่นการลำดับเรื่องราวก่อนหน้านี้กัน?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #2 bad285285 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 20:06

    รอค่าาาาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-12.png

    #2
    0