(จบแล้ว) [fic naruto] ❀ fulfill our heart... (Tobirama x OC)

ตอนที่ 19 : เติมเต็มหัวใจของเรา ❀ ตอนที่ ๑๘ มิตรภาพระหว่างศัตรูของสามี (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    15 มี.ค. 62


     สามีของหล่อนไม่อยู่แล้ว บ้านตระกูลเซ็นจูเริ่มเงียบเหงา พวกเขาต้องออกเดินทางไปยังแคว้นน้ำวน เพื่อไปสานสัมพันธไมตรีกับตระกูลอุซึมากิ ตระกูลแห่งคาถาผนึก หล่อนนะได้แต่อยู่ที่นี้คอยดูแลอาการบาดเจ็บของสมาชิกภายในตระกูลที่บาดเจ็บ และคอยดูแลเจ้าลูกน้อยทั้งสองที่น่ารัก

     ตอนนี้ร่างกายของหล่อนกลับมาแข็งแรงดีดังปกติ ดังนั้นในฐานะสมาชิกตระกูลเซ็นจูก็ต้องย่อมทำหน้าที่ให้ดี ทั้งหน้าที่ของแม่ สะใภ้ของตระกูลและหน้าที่ของหมอ...

     "ข้าจะไปตลาดเสียหน่อยนะ ประเดี๋ยวจะกลับมา" หล่อนเอ่ยขึ้น ตั้งใจว่าจะไปเลือกสมุนไพรมาปรุงยากเพิ่มเสียหน่อย หล่อนกลัวว่าโรคระบาดช่วงฤดูร้อนที่ใกล้จะถึงนี้จะเกิดขึ้น

     "จะไปคนเดียวหรือเจ้าค่ะ" สาวใช้เอ่ยถามหล่อนซึ่งกำลังส่วมหมวกที่มีม่านผ้า แต่พอเห็นสาวใช้กับหมอประจำตระกูล สาวใช้ก็เงียบไปลงไป กล่าวเพียงคำอวยพรขอให้โชคดี

     "เปล่า" หล่อนตอบและหันไปมองคณะร่วมเดินทางครั้งนี้ด้วย

     "โชคดีนะเจ้าค่ะ ข้าน้อยจะดูคุณชายน้อยกับคุณหญิงน้อยเอง" สาวใช้กล่าวจบหล่อนก็พยักหน้ารับแล้วหันไปนั่งเกวียนที่มีม้าลากพร้อมๆกับคนอื่นๆ พักหลังๆมานี้หล่อนเองก็ได้ถ่ายทอดวิชาแพทย์ให้กับคนรอบๆข้าง หล่ยอนจะได้ไม่รับภาระหนักมากจนเกินไป



     เกวียนลากมาถึงตลาดในหมู่บ้านเป็นที่เรียบร้อย  อันที่จริงมันไม่อาจเรียกว่าหมู่บ้านได้เสียเท่าไหร่ เป็นเพียงแหล่งค้าขายทั่วๆไปของชาวบ้านในระแวกนี้ ก็รวมไปถึงจุดค้าอาวุธของพวกตระกูลนินจาต่างๆที่ต้องมาที่นี้ ดังนั้นหล่อนเลยไม่กล้ามาคนเดียวเสียเท่าไหร่

     หลังจากนั้นก็แยกย้าย หล่อนกับท่านหมอไปยังร้านยาเพื่อดูสมุนไพรขนาดใหญ่ที่พวงด้วยร้านหมอ ส่วนสาวใช้นั้นก็ไปยังร้านผ้า แต่ละคนก็ต่างมีจุดมุ่งหมายต่างกันออกไป แน่นอนว่าสาเหตุที่หล่อนต้องมาด้วยตัวเองนั้นก็เพราะจะได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุด อีกทั้งจะได้เปิดหูเปิดตาเสียหน่อยหลังจากอุดอู้อยู่ที่บ้านตระกูลมานาน

     พอก้าวขาเข้ามาภายในร้านยาหล่อนก็พบกับร่างของชายที่คุ้นหน้า

     อิซึนะ...

     คนที่เมื่อปีที่แล้วหล่อนสอนวิธีรักษาโรคไข้ไฟสินะ เหตุใดเขาถึงดูซีดเซียวกันละ ร่างกายเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ หล่อนมองอิซุนะที่นอนราบกับไม้กระดานที่ถูกหามเข้ามา รอบข้างๆเต็มไปด้วยหมอสองสามคน และอีกคนคงจะเป็นพี่ชายของเขากระมั้ง และคนจำนวนมากที่เป็นคนจากตระกูลอุจิวะ...

     อิซึนะมองมาที่หล่อนซึ่งจ้องเขาอยู่เช่นกัน นานแล้วที่ไม่ได้พบกัน ตั้งแต่ที่หล่อนหยุดการขึ้นไปหาสมุนไพรบนเขา แต่ทุกครั้งที่ขึ้นเขาก็มักจะพบกับอิซึนะเสมอ เราคุยกันเหมือนเพื่อน...จนกระทั่งคุณชายจับตาดูหล่อนก็เลยบอกลากับอิซึนะ และเขาก็เข้าใจดี

     "ท่านหมอหญิง..." อิซึนะเรียกหล่อน น้ำเสียงนั้นคล้ายกับข้อความช่วย หล่อนเดินเข้าไปจับชีพจรทันทีไม่รีรออะไรทั้งนั้น หล่อนนั้นสัมผัสได้ถึงจักรที่อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายถูกพิษบางอย่างหล่อนคิด 

     คงจะเป็นพิษหมื่นกระเรียน พิษที่ทำลายจุดจักระ ตัวพิษกินเวลายาวนานถึงสามวันก่อนที่คนถูกพิษจะตาย แต่ดูจากที่อิซุนะเป็นแล้วคงจะระยะที่สองเกือบสาม ยังพอรักษาได้ถ้าหมอพวกนี้ทำเป็น...

     "พิษ...ชันตัวเขาขึ้นมาเร็ว! เตรียมถาดเหล็กด้วย!" หล่อนกล่าวก่อนจะอ้อมไปด้านหลังร่างของอิซุนะที่ถูกประคองขึ้นมาโดยมาดาระพี่ชายของเขา ฝ่ามือทั้งสองแตะที่แผ่นหลังบริเวณเดียวกับจุดจักระจากนั้นก็เริ่มโคจรจักระของหล่อนลงไปด้วยความรวดเร็วเพื่อขจัดพิษ "คุณชายใจเย็นๆ หากรู้สึกว่าร่างกายเย็นสบายเมื่อไหร่ บอกข้า ข้าจะดึงพิษออกมา" 

     หล่อนจะโคจรจักระผสานเข้ากับจักระของคุณชายอิซึนะ จักระของหล่อนจะช่วยบรรเทาอาการทำให้ร่างกายเย็นสบาย หากว่ารู้สึกเช่นนั้นเมื่อไรเท่ากับว่าจักระของหล่อนผสานกันได้อย่างลงตัวแล้ว ก็ถึงเวลาที่หล่อนจะถึงจักระติดพิษของตนออกมา แล้วนำพิษใส่ลงในถาด

     "เย็นแล้ว..."

     !

     จากนั้นหล่อนก็ถ้อนฝ่ามือทั้งสองออกมาอย่างช้าๆ ให้พิษนั้นไหลเวียนออกมาจนก้อนจักระของหล่อนกล่าวเป็นสีดำกลิ่นแสบจมูก กระทั่งมันหมดลงแล้วหล่อนจึงวางมันลงในถาดแล้วเป็นอันเสร็จสิ้น... หล่อนลุกออกมาจากด้านหลังแล้วให้อิซึนะนอนราบลง

     "ตอบหมอหน่อยนะ หมอจะชูนิ้วขึ้นมา คนไข้ตอบหมอนะ" หล่อนกล่าวจะชูนิ้ว เช็คระดับสติของเขา แล้วเปลี่ยนคำเรียกขานตนเป็นหมอแทน

     "สี่" อิซึนะตอบถูกหล่อนจึงชูนิ้วขึ้นมาเรื่อยๆ ตอนนี้มั่นใจได้ว่าสติของเขาดีแล้ว

     "พิษออกไปจากร่างกายหมดแล้วนะ ไม่ต่องกังวลนะ ขอหมอเช็คอะไรหน่อยนะ" หล่อนเอ่ยแล้วจับชีพจรดูการไหวเวียนของเลือด จังหวะการเต้นของหัวใจ และอะไรต่อมิอะไร...เมื่อพบว่าทุกอย่างกลับเข้าสู่ปกติแล้ว หล่อนก็โล่งใจขึ้นมาเปราะหนึ่ง

     "ท่านหญิง ทำเช่นนี้ได้อย่าง ท่านเป็นคนตระกูล..." หมอประจำตระกูลเอ่ยในขณะไม่ทันจบ

     ปัง!

     หล่อนตบโต๊ะด้วยความขุ่นเคือง! จะให้หล่อนเห็นคนตายรึไง ถึงจะขัดแย้งกันแต่ชีวิตก็คือชีวิต หล่อนไม่อาจทำเป็นนิ่งเฉยไปได้

     "แต่ข้าเป็นหมอ! ข้าไม่สนฐานะคนไข้ ไม่สนความขัดแย้ง" หล่อนหันไปมองเจ้าหมอประจำตระกูลที่ดูเป็นกังวล "เจ้าใจเย็นเถอะ เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง" หล่อนสงบสติลง และล้วงหยิบทองมาหนึ่งก้อนก่อนจะโยนมันให้กับเจ้าของร้ายขายยาแห่งนี้ "ข้าจะเขียนเทียบใบสั่งยาบำรุงให้เจ้านะ กินตามสูตรของข้า เจ้าจะได้หายในเร็ววัน" หล่อนกล่าวแล้วรับกระดาษจากเจ้าของร้านนำมาเขียนเทียบสั่งยา 

     "ข้าจ่ายเอง ไม่จำเป็นต้องพึ่งเงินจาก.." พี่ชายของอิซึนะเอ่ย

     "นั้นเงินสินเดิมข้า ไม่ต้องกังวลไปหรอกเจ้าค่ะ" หล่อนเอ่ยและยั้งมือมาดาระเอาไว้ "เขาเป็นเพื่อนข้า ไม่ถือเป็นหนี้บุญคุณ ไม่ติดค้างใดๆทั้งสิ้น" หล่อนเอ่ยให้มาดาระสบายใจ รู้ดีว่าพวกเขาไม่ถูกกัน...

     "ถึงแม้ว่าข้าจะต้องฆ่าคนตระกูลเซ็นจูก็ตามนะรึ?" มาดาระเอ่ยใบหน้าเคร่งครึม

     "สุดแต่ท่านจะคิด...แต่ข้านะ ต่อให้รักษาฆาตกรชั่วช้าแล้วถูกมันฆ่าตาย ข้าก็จะรักษา  ข้านะ...เป็นเพียงสตรีตัวเล็กๆ จะให้หยุดสงครามคงทำไม่ได้ สิ่งที่ข้าทำได้ก็คือรักษาผู้คนให้ดีที่สุด หวังว่าพวกเขาจะได้เห็นลูกหลานที่สงบสุขไม่ต้องไปฆ่าฟันใคร" หล่อนกล่าวและลุกขึ้นเตรียมจะไปเลือกดูสมุนไพรตามเป้าหมายของวันนี้

     !

     ทว่ามือของอิซึนะกลับคว้าข้อมือของหล่อนเอาไว้ หล่อนหยุดนิ่งไม่ได้พูดอะไร

     "ขอบคุณเจ้ามาก ฮิสึงิ...ชีวิตนี้คิดว่าคงจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะช่วยข้า ในเมื่อเจ้าแต่งกับมันไปแล้ว...เจ้าจะไม่ถูกพวกมัน..." เขากล่าวน้ำเสียงไม่ได้ดังมากแต่ก็ว่าไม่ได้เบา แน่นอนว่าพวกเขาคงรู้ความเป็นไปมาระหว่างกันกับตระกูลเซ็นจูและอุจิวะ ที่หล่อนแต่งงานมีลูกแล้วเขาก็คงรับรู้แน่นอน...

     "เจ้าเพิ่งหายจากพิษ ห้ามคิดมากเด็ดขาด" หล่อนเอ่ย "สามีข้าคงเข้าใจข้า...พักผ่อนซะนะ" และวางมือที่คว้าหล่อนเอาไว้แนบลงกับตัวของเขา ให้เขาได้พักผ่อนและลุกขึ้นไปจัดการธุระของตนต่อท่ามกลางสายตาของคนตระกูลอุจิวะ หมอ เจ้าของร้านขายยา และหมอประจำตระกูลเซ็นจู

     "เราจะได้พบกันหรือไม่?" อิซึนะถามหล่อน

     "ได้พบแน่นอน...เงียบและพักผ่อนได้แล้ว ไม่งั้นเจ้าจะหายช้าเอาได้" หล่อนกล่าวและยิ้มบางๆ ให้อิซึนะสบายใจ

     ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งหมดมีเพียงความเงียบและเสียงของหล่อนที่ดูและเอ่ยสั่งสมุนไพรต่างๆ จากร้านค้า ทั้งยาและเข็มเพิ่ม จนกระทั่งทุกๆอย่างเสร็จสิ้น หล่อนก็ออกมาจากร้านขายขากลับไปยังจุดนัดหมาย

     หวังว่าคงจะไม่มีปัญหาอะไร...

     หล่อนคิด...





จบตอน



ขอเสียงแฟนคลับทุกๆ คนหน่อยเร็วเจ้าค่ะ!!

1 คอมเม้นท์ = 100 กำลังใจ รักกันชอบกันช่วยให้กำลังใจไรต์ด้วยนะคะ


เงินสินเดิม - เงินที่เจ้าสาวนำมาจากบ้านก่อนแต่งเข้าบ้านสามี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

329 ความคิดเห็น

  1. #188 Barea (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 15:47
    นางจะโดนอะไรไหมเนี่ยยย หมอประจำตระกูลห้ามปากโป้งป้ายสีนางเด็ดขาดนะ!!! //หวงยิ่งกว่าสามี
    #188
    0
  2. #184 ฮิเมะ กามิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:31
    เราเชื่อว่าท่านโทบิมีเหตุผลพอ...ไม่หึงหรอก(มั้งนะ)
    #184
    0
  3. #182 Kmpainting (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:45
    ตอนอึซึนะตายแล้วฮึสึงิมาเห็นจะเป็นเช่นไรกัน ?-?
    #182
    0
  4. #181 Nic_Saki (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 19:42
    ถ้าท่านโทบิรามะรู้เข้าจะเป็นไงเนี้ยยยย
    #181
    0
  5. #180 น้องหนูหมายเลข 1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 19:15
    อย่าท่านชายรองรู้เชียวนะฮิซึงิท่านจะแย่เอาได้...
    #180
    0
  6. #179 pangz' (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:41
    แล้วเดี๋ยวอิซึนะโดนโทบิรามะฆ่า ฮืออออ ไม่อยากคิดต่อแล้วว่าเป็นยังไง;-;
    #179
    0
  7. #178 ChonnikanPahri (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:29
    สตรีดีศรีแผ่นดิน! ต้องยกให้นางค่ะ!! รอไร ปรบมือสิค่ะ!!????><
    #178
    0