(จบแล้ว) [fic naruto] ❀ fulfill our heart... (Tobirama x OC)

ตอนที่ 15 : ❀ ตอนพิเศษ ❀ คืนวันวิวาห์ของแม่สาวคออ่อน กับ คุณชายรองผู้รีบฉวยโอกาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

R18+


     หลังจากค่ำคืนก่อนวันขึ้นปีใหม่ ท่านชายรองก็มาส่งหล่อนที่ห้องรับรองห้องเดิมเนื่องจากหล่อนเริ่มมีอาการแขนขาอ่อนแรง ยืนนานๆ แล้วทำให้หล่อนเกือบจะล้มหงายหลังหัวฟาดฟื้นเสีย ทำเอาท่านโทบิรามะต้องปล่อยเจ้าถังขังดวงจันทร์จนหล่นเปียกเลอะชายกางเกงฮากามะเพื่อคว้าตัวหล่อนเอาไว้โดยเฉพาะเลย หลังจากนั้นท่านกับหล่อนก็ต้องแยกกันตามธรรมเนียม

     หล่อนใช้เวลาทั้งคืนทำความเข้าใจกับธรรมเนียมพิธีการของตระกูลเซ็นจูต่างๆนาๆ หลังจากเสร็จพิธีแล้วต้องทำสิ่งใดบ้างและหลังจากนั้นหล่อนก็พักผ่อนระยะเวลาสั้นๆด้วยการนอนหนุนหมอนซึ่งมีไม้รองคอเพื่อไม่ให้ผมเสียทรง ซึ่งมัน...ทรมาณจริงๆ แต่กระนั้นหล่อนก็หลับไปในที่สุด เมื่อใกล้เช้าจึงถูกปลุกให้ตื่นโดยสาวใช้และถูกจับแต่งเนื้อแต่งตัวใหม่เพื่อให้พร้อมเข้าพิธีตอนเช้า

     โดยในช่วงเช้านั้นก็มีการกาบท่านบุซึมะ และทำความรู้จักกับบรรดาญาติของท่านชายรอง ทำพิธีสาบานรักตามกำหนดการต่างๆ จนกระทั่งมาถึงพิธีจัดเลี้ยงซึ่งจัดขึ้นในช่วงสายๆ ใกล้ๆเย็น มันค่อนข้างกินเวลานานมากเนื่องด้วยญาติของท่านชายนั้นเยอะจริงๆ เป็นร้อยๆคนเลย คนที่มาแสดงความยินดีต่อหล่อนก็มีมากโข

     หากครอบครัวยังมีชีวิตอยู่ละก็ทั้งวันคงไม่พอ หล่อนคิด...

     หลังจากจัดงานเลี้ยงเสร็จสิ้นก็กินเวลาจนมืด...ท่านชายรองก็เป็นฝ่ายจูงมือหล่อนไปยังห้องหอ ไม่สิ ห้องของคุณชายนั้นละ ซึ่งนั้นทำให้หล่อนหัวใจเต้นระรัวหนักขึ้นเรื่อยๆ แต่พอคิดว่าจะได้พักผ่อนแล้วละก็ หล่อนก็รู้สึกดี หวังว่าวันนี้คงจะไม่ถูกท่านชาย...นั่นละ

     "เหนื่อยหรือไม่" ท่านชายกล่าวและมองมาที่ใบหน้าของหล่อนซึ่งเริ่มอ้อนล่าคล้ายจะเป็นลมเสียแล้ว "เหลือเพียงคล้องแขนดื่มสาเกร่วมกัน เจ้าอดทนหน่อยนะ" เขากล่าวอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน สองมือเปลี่ยนมาประคองหล่อนให้นั่งลง

     "เจ้าค่ะ" หล่อนกล่าวและค่อยๆนั่งลงตรงบริเวณถาดไม้ทรงเนื้อดีสลักลายอย่างดีซึ่งมีขาตั้ง ภายในนั้นมีขวดสาเกสีขาว และจอกเหล้าสองจอก นอกจากนั้นยังมีพวกดอกไม้และของซึ่งเป็นมงคลอย่างขนมโมจิซึ่งหมายถึงครองรักกันอย่างเหนียวแน่นเป็นของอวยพรอีกด้วย...

     หล่อนค่อยๆ รินสาเกให้ท่านชายและตนเอง แขนข้างที่ถือจอกสาเกนั้นของเราคล้องกัน พอได้จังหวะก็ยกขึ้นดื่มพร้อมกันจนหมดจอก สาเกนี้มีฤทธิ์แรงมากจนหล่อนแสบคอ แม้จะรู้สึกไม่ชอบใจแต่ว่ามันเป็นพิธีการหล่อนต้องอดทนดื่มให้หมดขวด

     เราต่างไม่พูดอะไรจนกระทั่งสาเกนั้นหมดขวดแล้ว...

     ร่างกายของหล่อนรู้สึกเห่อร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ หล่อนรู้ตัวเองดีว่าเป็นคนคออ่อนขนาดไหน ตอนนี้คงเริ่มไร้สติด้วยฤทธิ์ของสาเกเสียแล้วกระมั้งนะ?

     "เจ้าคงเหนื่อย ไปเปลี่ยนชุดเถอะ ถ้าอายข้าจะหลับตาลง รอจนกว่าเจ้าจะเปลี่ยนเสร็จ" ท่านชายกล่าวและหลับตาลง 

     เมื่อได้ยินเช่นนั้นหล่อนจึงลุกขึ้นยืน สายตากวาดมองและเดินไปยังฉากกั้นเพื่อเปลี่ยนชุด หล่อนถอดกิโมโนอุชิคาเกะตัวนอกออกแล้วพับไว้วางไว้ในถาด ตามด้วยเริ่มถอดปิ่นประดับทั้งหลายแหล่ ปลดสายโอบิหลายชั้นวางไว้ในถาดที่เตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อย จนกระทั่งเหลือเพียงแต่ชุดกิโมโนสีชั้นในสีขาว 

     "ข้ามึนหัว...ท่านชาย ว๊าย!"

     จะด้วยความมึนเมาหรืออะไรก็ตาม หล่อนมองไปทั่วหลังฉากกั้นก็หาได้พบกิโนโมที่ไว้ใช้เปลี่ยนเลยสักนิด หล่อนจึงเดินออกมา แต่ไม่ว่าจะด้วยเจ้ากรรมนายเวรอะไรก็ตามหล่อนก็สะดุดขาตัวเองเสียหลักหงายหลังล้มเสียงั้น

     แปลกที่ไม่รู้สึกเจ็บใจๆ...คงเพราะได้ท่านชายช่วยไว้กระมั้ง...

     "เจ้าคงเมาแล้ว หน้าแดงเชียว" ท่านชายกล่าวและก็เงียบไปในทันที ในมือข้างหนึ่งของเขาถือเชือกสีขาวบางอย่าง โอบิเส้นเล็กกระมั้ง...หล่อนมองไม่ได้คิดอะไรเนื่องจากในตอนนี้ปวดหัวเสียยิ่งกว่าจะทำการใดๆแล้ว แต่หล่อนเองก็เห็นท่านชายหน้าแดงเช่นกัน

     "ท่านเมาเหมือนกับข้าแล้วสินะ" หล่อนเอ่ยน้ำเสียงสนุกสนาน ไม่รู้ว่าเมื่อกี้ตนเอ่ยอะไรออกไป ช่างมันเถอะ หล่อนลืมมันไปหมดแล้ว

     "ข้าคอแข็ง ไม่ได้เมาเพียงแต่ว่า..." เขาเว้นช่วงไป หล่อนไม่เข้าใจจึงเริ่มชันตัวขึ้น และรู้สึกถึงตัวเนื้อผ้าของชุดกิโมโนที่ล่วงไหลไปตามบริเวณไหล่ แขน...และช่วงเอว กระทั่งผ้ามัดอกที่หลุดร่วงไปเสียดื้อๆ หล่อนรู้สึกอายแต่สองมือกลับไม่ทำอะไร

     "ข้าอาย..." หล่อนกล่าวออกมาตรงๆ และยิ้มก่อนจะพยายามจัดชุดให้เรียบร้อยแต่สุดท้ายอย่างไรก็ตามเสื้อนั้นก็ถอยร่นลงมาอยู่ดี นี้หล่อนจัดชุดอย่างไรกัน มันถึงได้หลุดลุ่ยกันเสียทุกที...หล่อนคิดดวงตาเริ่มเปรือๆแปลกๆ ร่างกายนี้รู้สึกร้อนด้วยความโหยหาบางสิ่ง

     "อย่าอายเลย เราเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องแล้ว เจ้าแค่...ไม่ชิน" เขากล่าวและช้อนตัวหล่อนขึ้น ไปที่ไหนสักที่ในห้องนี้ที่มีเหมือนฟูกนอนนุ่มนิ่มแสนอบอุ่น ในจุดที่..มีแสงเทียนสว่างในความมืด...แสงนั้นตัดกับใบหน้าของท่านโทบิรามะที่...มองแล้วดูหล่อเหลากว่าเดิม...

     !

     หล่อนสะดุ้งเล็กน้อยให้กับความรู้สึกวาบหวามที่เกิดขึ้นโดยสองมือของคุณชาย สองมือนั้นลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆของร่างหล่อน ร่างกายนั้นเต็มไปด้วยควารู้สึกร้อนผ่าวทุกๆสัมผัสที่ถูกท่านชายแตะต้อง ไหนจะริมฝีปากของท่านชายอีก ริมฝีปากที่แสนซุกซนนั้น...ขบเม้มไปทั่วกายของหล่อนเลย

     "ท่านโทบิรามะ..." หล่อนร้องเรียกด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันไปหมด สองมือของตนนั้นคว้านหาบางสิ่งไปทั่ว จนกระทั่งได้เกาะเกี่ยวแผ่นหลังใหญ่นั้นเอาไว้ แผ่นหลังที่แสนแข็งแกร่งนั้น...ชั่วเวลานี้หล่อนเริ่มรู้สึกแปลกๆไปทั่วร่าง มันคงเป็นความเสียวซ่านกระมั้ง...หล่อนไม่รู้ได้แต่คิดเอาเอง

     ไม่นานหล่อนก็รู้ว่าริมฝีปากของตนนั้นกำลังถูกครองครองโดยท่านชาย นับเป็นจูบที่แสนบรรจง ไม่รีบไม่ร้อนเลย ลิ้นร้อนๆนั้นพยายามแทรกเข้ามาภายในโพร่งปากอุ่นร้อนของตน จนหล่อนรับรู้ถึงรสสาเกนั้นจากอีกฝ่าย และรสของขนมโมจิที่ยังคงหวานละเมียดละไม...จนกระทั่งความรู้สึกนั้นย้ายไปเกิดขึ้นที่ซอกคอของตนแทน 

     "เจ้างามมาก รู้ตัวหรือไม่..." เขากล่าวหล่อนได้แต่มองเขากระทำต่อร่างกายของตนเรื่อยๆ ร่างกายนั้นอ่อนระทวย ไม่อาจต่อต้านสิ่งใดได้เลย...ได้แต่ปล่อยให้ชายตรงหน้าเป็นผู้ดำเนินการตามใจตน ทำมันตามความพอใจที่เขามี

     "อ๊ะ!" หล่อนอุทานเบาๆ เมื่อบริเวณยอดอกนั้นกำลังถูกชิมด้วยความหิวกระหายของคนตรงหน้า และเหมือนมันจะไม่พอใจเสียเท่าไหร่ สองมือแกร่งนั้นยังเคล้นคลึงมันอีกไปด้วย มันทำให้ความรู้สึกหวาบหวามเริ่มโหมกระหน่ำ จนร่างเล็กนั้นเริ่มควรญครางด้วยเสียงที่แผวเบาปลุกเร้าอารมณ์ของท่านชายรองมากขึ้นและมากขึ้น...โดยที่หล่อนไม่รู้ตัวเลย...

     ร่างกายของเราสัมผัสกันอย่างแนบแน่น ใกล้ชิดจนได้ยินเสียงลมหายใจที่เริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อยๆ กระทั้งเสียงครางกระสันด้วยความสเน่หา ครวญครางด้วยเสียงเล็กๆ ที่เบาหวิวแสนไพเราะ...จากความรู้สึกร้อนวูบวาบที่เกิดขึ้นเป็นช่วงๆ ความรู้สึกของร่างเล็กที่หล่อนนั้นไม่เคยได้พบเจอ...

     มันเหมือนความสุขที่เกิดขึ้นราวกับว่าได้มีมวลน้ำขนาดยักษ์ที่ถาโถมเข้ามา จนกระทั้งความรู้สึกที่เป็นสุขนั้นหายไปด้วยความเจ็บแสบแปล๊บๆ ที่ช่วงล่าง คล้ายกับมีบางสิ่งพยายามแทรกเบียดผ่านเข้ามาภายในร่างกายของหล่อน...มันทั้งแน่นและอึดอัดจนหล่อนต้องจิกฟูกนอนแน่นเพื่อระบายความรู้สึกปวดร้าวในกาย

     "ท่านชาย!" หล่อนร้องลั่นดวงหน้างามเริ่มมีน้ำตาเออล้นขอบตาหวาน...

     ท่านชายรองไม่ตอบเพียงแต่จุมพิตซับน้ำตาด้วยความอ่อนโยน คล้ายกับว่ากำลังปลอบใจหล่อนเสียงั้น จนในที่สุดบางสิ่งนั้นก็เริ่มขับเคลื่อนอย่างช้าๆ ภายในร่างกายของหล่อนที่เริ่มร้อนและชาด้วยความเจ็บปวด จนร่างของหล่อนเริ่มสั้นด้วยความตื่นกลัวกับสิ่ง'นั้น'ของท่านชาย

     "เมียข้าอย่าเกร็งไป ผ่อนคลายเถอะ ไม่มีอะไรที่เจ้าต้องกลัว" ท่านชายกล่าวและเคลื่อนตัว ร่างเล็กนั้นรู้สึกถึงอาการหน่วงๆที่เกิดขึ้น จนกระทั้งความรู้สึกที่ปวดร้าวเริ่มบรรเทาลง ทว่ามันคงยังไม่หยุดหย่อน ยังคงเคลื่อนตัวด้วยความเร็วที่ไม่รีบร้อน ราวกับว่ากำลังรอให้หล่อนมีความรู้สึกร่วมไปกับมัน

     ใช้เวลาไม่นานนักความสุขสมก็เข้ามาแทนที่ความปวดร้าวที่ช่วงล่าง ร่างเล็กของแม่สาวตรงหน้าเริ่มกลับมาครวญครางอีกครั้ง ถี่ขึ้นและเต็มไปด้วยความรู้สึกต่างๆที่ประเดประดังเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างกายเริ่มหอบด้วยความเหนื่อยล้าทว่าผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีนั้นกลับไม่มีท่าทีเช่นเดียวกันแม้แต่น้อย

     "ท่านชาย...ข้า...ข้าน้อย..อ่ะ..อ๊ะ.." ร่างเล็กเริ่มพูดไม่ได้ศัพท์ ด้วยฤทธิ์ของสาเกรสแรงที่ยังคงหลงเหลืออยู่หรือความรู้สึกอะไรก็ตามนั้น สงผลให้หล่อนลืมเลือนคำพูดที่คิดไปชั่วขณะ หัวสมองขาวโพลนเต็มไปด้วยความสุขสมอย่างไม่เคยเป็น

     จังหวะรักนั้นเริ่มร้อนแรง...

     เร็วขึ้น ถี่ขึ้นเรื่อยๆ มากและมากกว่าเก่า...

     "เมียข้าอดทนอีกหน่อยเถอะ" ท่านชายกล่าวเมื่อเห็นว่าร่างเล็กตรงหน้าเริ่มเหนื่อยล้า เขารู้ตัวดีว่าวันนี้ได้กระทำสิ่งหนักหนาต่อหล่อนมากไปเสียหน่อย เอาแต่วนเวียนอยู่กับหล่อนจนแสงจากเทียนเล่มยาวนั้นมอดดับลง หลายต่อหลายเล่ม...ในคาดเดาแล้วละก็มันคงผ่านไปได้นับสิบเล่มแล้วกระมั้ง...

     "ท่าน...โทบิรามะ...อื๊อ..อ่ะ...อ๊ะ!" หล่อยเอ่ยอย่างเชื่องช้า เหงื่อมากมายเริ่มผุดขึ้นมาไหลไปตามกรอบหน้างาม ร่างกายนั้นรู้สึกราวกับว่ามาถึงจุดสูงสุดของยอดเขา ช่วงล่างนั้นรู้สึกราวกับว่ามีกระแสน้ำอบอุ่นไหลวนเวียนอยู่ภายในกาย คล้ายกับว่าได้มาถึงจุดสิ้นสุดของการเดินทางนี้เสียแล้ว...

     เราสองหยุดนิ่งสักพักด้วยความเหนื่อย...

     "เจ้าเหนื่อยแล้วหรือ?" ท่านชายกล่าวถามแม่สาวคออ่อนตรงหน้า มือข้างหนึ่งของเขานั้นค่อยๆเกลี่ยปอยผมซึ่งชุ่มไปด้วยเหงื่อของเจ้าหล่อนซึ่งเกิดจากผลของกิจกรรมยามค่ำคืนตามประสาสามีภรรยาครั้งแรกนี้

     "ข้าเหนื่อยแล้ว...นะ..เจ้าค่ะ..." หล่อนกล่าวด้วยความเหนื่อยล้าอ่อยเพลีย ร่างกายนี้รู้สึกไร้เรี้ยวแรงแล้ว...

     "เช่นนั้นข้าจะตามใจเจ้า นอนเถอะ" ท่านชายกล่าวและจูบที่หน้าผากกลมมลของหล่อนด้วความทะนุถนอม แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ที่ขมับเบาๆราวกับปลอบประโลมด้วยความอ่อนโยน...ส่วนหล่อนนั้นจัดการกับชุดกิโมโนที่หลุดลุ่ยให้กลับมาเข้าที่แม้ว่ามันจะดูยับยู่ยี่ก็ตาม แต่หล่อนทำได้เพียงเท่านี้นั้นละ ด้วยสติที่เมามายและความอ่อนล้า

     จนกระทั่งคุณชายรองล้มตัวนอนข้างๆ พร้อมผ้าห่มผืนหนาที่คลุมร่างของเราเอาไว้ ส่วนหล่อนหลับตาพริ้มเข้าสู่นิทราได้แต่หวังว่าอ้อมกอดแสนอบอุ่นที่ท่านชายมีให้หล่อนนั้น จะช่วยพัดพาอากาศแสนหนาวเย็นจากภายนอกให้หายไปจากห้องหอแห่งนี้และเติมความอบอุ่นภายในหัวใจของเราให้มากขึ้น




จบตอน



ขอเสียงแฟนคลับทุกคนหน่อยเร็วเจ้าค่ะ!!

1 คอมเม้นท์ = 100 กำลังใจ รักกันชอบกันช่วยให้กำลังใจไรต์ด้วยนะคะ

______________________________________________________

ในเรื่องของฉากส่วนนี้ ไรต์แต่งให้ตามถูกกฎของเว็บคือ 

ไม่มีลงหรือพรรณฉากรวมเพศแบบละเอียด พยายามใช้ภาษาที่มีชั้นเชิงสุดๆแล้ว (ฮา)

ไรต์ไม่ได้แต่งฉาก R หรือ (NC) แบบฟุ่มเฟื่อย คือแต่งให้เรื่องนี้พอมีรสชาต 

หากไม่เหมาะสม หรือไม่สมควร สามารถติดต่อมาที่ไรเตอร์ได้ ไรต์จะลบตอนนี้ทิ้งไป

แล้วเปลี่ยนไปลงที่อื่นแทนเจ้าคะ ใครมีความคิดเห็นอย่างไรก็โปรดคอมเม้นต์ด้วยนะคะ

______________________________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

329 ความคิดเห็น

  1. #326 หิวข้าวเกรียบ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 14:15

    ไม่ไหว555 อ่านไปนี่นึกว่าเปิดเว็บดูเอง แค่คิดภาพก็รู้สึกบาปแล้ว เราเทิดทูน รุ่น 2 มากเลยนะ555

    #326
    0
  2. #323 Skmyupo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 21:00

    เราจะเป็นลมแล้ว~~~

    #323
    0
  3. #315 แอ๋วซ่าส์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:45

    โอ้ยยยย ฟินเวอร์

    #315
    0
  4. #285 Parichat1009 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 20:45
    ฟินเวอร์
    #285
    0
  5. #143 Izumi_Kana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 21:24
    อ่านแล้วฟินตามตลอดเลยค่ะ-//-
    #143
    0
  6. #142 1658700009167 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 15:07
    สนุกค่ะมาต่อนะค่ะ
    #142
    0
  7. #141 Kmpainting (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 14:49
    ถ้าไรท์ลบตอนนี้ทิ้ง คือ จะแบบร้องไห้หนักมาก~~~ // แล้วตอนนี้ฟินมากถึงมากที่สุด คือ ตอนอ่านนั่งยิ้มจนพ่อถาม เป็นไรลูก 555+
    #141
    0
  8. #140 Akame (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 11:35
    ตอน นี้ แหละ!!!! เขาได้กันแล้วค่ะคุณไรท์ขาาาาา!!!!

    ห้ามลบนะคะ ห้ามลบเด็ดขาดค่ะ ไรท์แต่งถูกต้องแล้วนะคะ ใครไม่ชอบก็จะอ่านทำไม ไรท์ก็เตือนไว้แล้วที่หัวกระดาษ เพราะงั้นห้ามลบนะคะไรท์ ไรท์ทำถูกแล้วค่ะ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านแบบฟินกันถ้วนน้าไรท์ จะรอติดตามตอนต่อไปค่ะ! เป็นกำลังใจให้ผลิตตอนต่อไปเร็วๆ นะคะ!
    #140
    0
  9. #138 hacoutic (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 10:12
    เรายิ้มทั้งวันจนแมาหาว่าบ้าเลยอ่า
    #138
    0
  10. #136 Nic_Saki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 04:58
    หมอนขาดกระจุย พอๆกับเล็บที่หลุดไป //งื้ออ ฟินนน ท่านชายอย่าลืมลูกนะเจ้าค่ะ! ต้องมีหลานให้ท่านฮาชิรามะด้วย 555
    #136
    0
  11. #135 ฮิเมะ กามิ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 23:19
    เยี่ยมค่ะ....ฉากปั๊มลูก-.,-
    #135
    0
  12. #134 ChonnikanPahri (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 23:00
    เยี่ยมมมม เวรี่กู้ดดดดค่ะไรท์ขาาา
    หนูนึกว่าจะไม่มีซะแหละไอ 'อะแฮ่ม'เนี่ย รักไรท์จริ๊งจริงงง!!
    แต่งต่อไปเรื่อยๆๆๆนะค้าาาา
    #134
    0
  13. #133 ฮิจินะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:56
    ภาษาดีมากเลยค่าา ><
    #133
    0
  14. #132 Gee - chan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:45
    รู้สึกเหมือนขะได้เวลาซื้อหมอนใหม่//มองหมอนที่ถูกกัดและฉีกจากความฟินที่บังเกิด
    #132
    0
  15. #131 pangz' (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:34
    ฮืออออ กร้าวมากค่ะ แบบชายรอง-//////- กำเดาไหลหลายหยดแล้วท่านชาย
    #131
    0
  16. #130 sakamaki-hana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:13
    ฝิน-.,- เลือดจะหมดตัวเเล้ว
    #130
    0
  17. #129 SevApocalypese (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:11
    อ่านแล้วเขิน55555555
    ภาษาดีมากค่ะ อ่านแล้วรู้สึกฟินและก็ดีใจที่เขาได้กันแล้วค่ะ55555
    #129
    0
  18. #128 น้องหนูหมายเลข 1 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:09
    หู้ยยยย อย่างสุดเลยท่ายชาย5555555
    #128
    0
  19. #127 252555555 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:43
    ฟินนนนนน
    #127
    0
  20. #126 ซายะจินกะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:37
    โอ้~ฟินนนนน-.,-
    #126
    0
  21. #125 JustAEcho (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:32
    ฟินค่ะ -.,-
    #125
    0
  22. #124 .:>~◇Yuukari♡~<:. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:31
    อร๊ายยยย ฟินนนน อ่านแล้วเขินเเทน>//< //บิดเอวไปมา
    #124
    0
  23. #122 LEONShine (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:13
    แม่เจ้า-////- ....ระ..เราไม่ไหว ละ..แล้ว ขะ...ถุงเลือดหน่อย อะเฮือก!!!
    #122
    0
  24. #121 NamikoMeiko_AaM (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:04
    เฮือก!!//ตายแปบ
    #121
    0
  25. #120 เจ๊ฟินนาเล่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:59
    เขาได้กันแล้ว omgggg
    #120
    0