(จบแล้ว) [fic naruto] ❀ fulfill our heart... (Tobirama x OC)

ตอนที่ 14 : เติมเต็มหัวใจของเรา ❀ ตอนที่ ๑๔ เจ้าสาววันขึ้นปีใหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    15 มี.ค. 62



     ราตรีมาเยือนด้วยความรวดเร็วหล่อนทอดสายตามองดวงจันทร์กลมโต ดวงจันทร์นั้นส่องแสงสว่างสีเหลืองนวล กี่ครั้งต่อไม่รู้กี่ครั้งที่ดวงจันทร์ดวงนี้เต็มดวง นับสิบนับร้อยแล้วกระกระมั้งตั้งแต่ที่หล่อนได้มาอยู่ร่วมกับตระกูลเซ็นจู จนแถบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งไปเสียแล้ว

     เมื่อช่วงเช้า...

     ท่านชายกล่าวว่าจะพิสูจน์ตน เขาดูมั่นอกมั่นใจมากว่าสามารถคว้าดวงดาวสอยดวงจันทร์มาให้หล่อนได้ ดวงจันทร์ทั้งดวงนี้นะ ในใจก็อยากรู้เหลือเกินว่าท่านชายจะใช้คาถาไหนเพื่อดึงมันลงมากัน? แต่อีใจก็อดหวั่นวิตกไม่ได้ว่าหากท่านชายทำสำเร็จหล่อนคงไม่แคล้วต้องทำตามที่รับปากเอาไว้

     หล่อนคงต้องเขินอายเป็นแน่ และคงประหม่าในการทำหน้าที่ของศรีภรรยาที่ดีไม่ถูก กลัวว่จะทำให้ท่านชายรองผิดหวัง กระทั่งเรื่องของชายหญิงที่หล่อนไม่ประสีประสา แน่ละสิ! ก็หล่อนไม่มีท่านแม่กระทั่งญาติคนใดที่จะขอคำปรึกษาได้เลยนี่นา

     คิดแล้วก็ยิ่งตื่นตระหนกตื่นอกตื่นใจไปหมด...

     "ขออนุญาตนะเจ้าคะ ท่านหญิง" เสียงของสาวใช้ที่หล่อนคุ้นเคยเป็นอย่างดี แต่แปลกที่คำเรียกขานหล่อนจากคำว่า'ท่านหมอ'นั้นกลายเป็นท่านหญิงเสียแล้ว...

     พอหล่อนหันไปมองก็เห็นสาวใช้จำนวนหลายคนเข้ามาภายในห้อง พวกหล่อนแต่ละคนนั้นถือถาดชุดกิโมโนสีขาวตัวหนาและเครื่องประดับต่างๆที่มองดูก็รู้เลยว่าจัดไว้สำหรับพิธีแต่งงานโดยเฉพาะ

     "พวกเจ้า..." หล่อนเอ่ยไม่ทันจะจบก็ถูกบรรดาสาวใช้รุ่นเล็กรุ่นใหญ่ทั้งหลายกึ่งลากกึ่งจูงเข้าไปยังในส่วนของห้องอาบน้ำ และเริ่มลงมือขัดเนื้อขัดตัวหล่อนด้วยความตั้งอกตั้งใจ หล่อนได้แต่นั่งนิ่งความรู้สึกเหมือนตุ๊กตาที่กำลังถูกเล่น

     "วันพรุ่งนี้เป็นวันมงคลของท่านนะเจ้าคะ ท่านฮิสึงิ! วันนี้พวกข้าจะแต่งตัวให้ท่านงามที่สุด" สาวใช้รุ่นใหญ่กล่าวและยิ้มแสดงความยินดี

     "เอ๊ะ? แต่ว่าข้ายังไม่ได้..." หล่อนยังไม่ได้เห็นดวงจันทร์ของท่านโทบิรามะเลยนะ!

     นี่ใจคอจะจับหล่อนร่วมลงหอเลยรึ?

     "คุณชายร้องนะรีบร้อนนะเจ้าค่ะ ถึงจะหุนหันพลันแล่นไปเสียหน่อย แต่นายท่านใหญ่ก็เห็นด้วย ท่านหลับตาแล้วรอมีความสุขเถอะเจ้าค่ะ" สาวใช้รุ่นใหญ่เอ่ยในขณะที่กำลังล้างเนื้อล้างตัวให้หล่อน จนกระทั่งถึงขั้นตอนในการสวมชุดกิโมโนเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์

     ท่านโทบิรามะ ท่านกำลังจะทำอะไรกันอยู่เจ้าค่ะ...




     อีกฝากของบ้านหลักตระกูลเซ็นจู

     "โทบิรามะ เจ้าทำเช่นนี้ฮิสึงิจะไม่โกรธหรอกรึ" เสียงของฮาชิรามะเอ่ยขึ้นถามผู้เป็นน้องที่บัดนี้อยู่ในชุดกิโมโนประจำตระกูลสำหรับพิธีงานสำคัญในวันพรุ่งนี้

     "หล่อนกล่าวเองว่าจะยอมแต่งให้ข้าทันทีเลย ข้าหาได้บังคับเสียหน่อย" โทบิรามะกล่าวแล้วยกยิ้มที่มุมปาก "แม่คนหัวอ่อนอย่างหล่อนต้องรีบลงมือให้ไว ช้ากว่านี้เดียวจะไม่จะรู้ใจตัวเองอีก" เขากล่าวอย่างคนอารมณ์ดี

     "ฮ่าๆ แล้วเจ้าคิดวิธีได้หรือยัง ดวงจันทร์เชียวนะ เจ้าจะคว้ามาให้หล่อนอย่างไรกัน" ฮาชิรามะถามเขาเองก็อยู่ในชุดกิโมโนประจำตระกูลเช่นกัน เตรียมรองานพิธีสำคัญของผู้เป็นน้องในวันพรุ่งนี้ วันขึ้นปีใหม่ที่พวงด้วยงานเลี้ยงพิธีแต่งของเจ้าน้องชายผู้รีบร้อน

     "ก็ในเมื่อว่าที่พ่อตาอยากได้ลูกเขยฉลาดเฉลียว ก็สมใจเขาแล้ว"โทบิรามะกล่าวสั้นๆ 

     "ฮ่าๆ" ฮาชิรามะหัวเราะยกใหญ่ คงต้องรอดูแล้วว่าเจ้าน้องชายหัวดีคนนี้จะพิชิตบททดสอบอย่างไร "ท่านพ่อเองก็เห็นด้วยกับเจ้าสินะ รีบร้อนกันทั้งบ้านจริงๆ" ฮาชิรามะเอ่ย ไม่มีใครคัดค้านสักคนกับว่าที่สะใภ้คนแรกของบ้านหลักแห่งนี้ มีแต่กล่าวว่าให้รีบจับแต่งเลย สตรีดีๆเช่นนี้เสียไปละแย่ 

     กระทั่งว่าหากดูแลท่านหมอไม่ดี คนในตระกูลจะต้องติเตียนหาเรื่องเจ้าน้องรองเป็นแน่...ตอนนี้ก็...สิบแปดปีแล้วสินะ หลายสิบปีได้แล้วที่ไม่ได้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกับพวกเราเซ็นจูเลย จนกระทั่งมีนางเข้ามา เรื่องร้ายๆ วันร้ายๆก็หมดไป ใครเล่าจะไม่ยินดีกับว่าที่สะใภ้คนแรกกัน...ฮาชิรามะคิดและยิ้ม

     "เจ้าต้องทะนุถนอมฮิสึงิให้ดี ครั้งแรกก็อย่ารุนแรงไปนักล่ะ" เขากล่าวด้วยห่วงเจ้าน้องรองผู้นี้จะเผลอตัวเกินไปเสียหน่อย เดี่ยวว่าที่สะใภ้ได้หมดสติไปเสียดื้อๆเอา ร่างกายของหล่อนยิ่งไม่แข็งแรงเสียด้วย

     "ข้ารู้นะ พี่ไม่ต้องบอกข้าหรอก" โทบิรามะกล่าวไม่สบอารมณ์หน่อยๆ เขารู้ตัวดีว่ายังไม่สมควรที่จะทำอะไรเช่นนั้นตอนนี้ หล่อนยังไม่หายดี ร่างกายก็ไม่เหมือนเดิม แปรปรวนง่ายเดียวไข้เดียวหมดสติ จะให้กระทำเรื่องเห็นแก่ตัวคงไม่สมควร

     "ใกล้จะเที่ยงคืนแล้วกระมั้ง คงได้เวลา เจ้าไปเตรียมตัวเถอะ" ฮาิชรามะกล่าวนั้นทำให้โทบิรามะลุกขึ้น เขาต้องไปเตรียมตัวคว้าดวงจันทร์และดวงดาวนับร้อยมาให้หล่อนเสียแล้ว...


     . . .
     . .
     .


     "ท่านหญิงงามเสียจริงๆ" เสียงสาวใช้เอ่ยชมหล่อนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ส่วนหล่อนนะรึต้องอยู่ในกิริยาที่สำรวม ไม่อาจจะขยับตัวเดินได้ถนัดมากนัก ทรงผมก็ถูกแต่งเติมส่วมเครื่องประดับปิ่นระยามากมายนอกจากที่ท่านชายให้มา ใบหน้าถูกผัดด้วยแป้งบางๆ ริมฝีปากถูกทาด้วยสีชาดให้ดูไม่ซีดเซียว

     ตอนนี้หล่อนได้แต่นั่งรออยู่ที่ห้องรับรองที่จัดเอาไว้ แม้ไม่รู้ว่าพิธีการแต่งของบ้านตระกูลเซ็นจูเป็นเช่นไร แต่ตอนนี้คงได้แต่รอจนคอเริ่มปวดเมื่อย ด้วยทรงผมเครื่องประดับหนักคงเทียบได้กับห่อยาหลายสิบชั่งกระมั้งหากให้หล่อนเปรียบดู พอรู้สึกเหนื่อยก็เริ่มหลับตาทำสมาธิให้เวลามันผ่านไปไวๆ

     จะได้ทำให้หัวใจสงบลงไม่เต้นระรัวเหมือนคนบ้า... แค่แต่งให้คุณชายทำไมหล่อนต้องรู้ตื่นเต้นขนาดนี้ คล้ายกับมีความสุขในรอบร้อยปีเลยแม้ว่าตอนนี้จะอายุเพียงสิบเจ็ดเองก็ตาม

     หวังว่ามันคงจะเป็นความรัก...

     !

     เสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังเดินเข้าใกล้หล่อน กระทั่งน้ำหนักที่ลงพื้นลงถึงช่วงจังหวะในแต่ละก้าว หล่อนล้วนจดจำได้อย่างดี ฝีเท้าเช่นนี้ไม่พ้นท่านชายรองหรอก...พอรู้ว่านี้คือท่านชายรองหล่อนยิ่งมีอาการหัวใจเต้นระรัว มันเต้นเร็วยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

     หล่อนลืมตาขึ้น มองไปยังมือแกร่งที่เหมือนจะประคองหล่อนให้ยืนขึ้นมา หล่อนค่อยๆลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง ด้วยกลัวว่าตนเองนั้นจะคอหักไปเสียก่อนจากน้ำหนักของปิ่นแต่ละชิ้น

     "ท่านโทบิรามะ" หล่อนเอ่ยเรียกท่านชายรอง ทว่าสายตาไม่ได้จดจ้องไปที่ท่านชายเลย หล่อนกลัวว่าพวกเครื่องประดับผมจะหลุดเสีย เนื่องจากหล่อนมีร่างกายที่เตี้ย สูงเพียงแต่บ่าของท่านชายเอง...ไหนจะอาการปวดคออีก หล่อนไม่คุ้นชินเลยจริงๆกับการทำผมเช่นนี้

     "ตามกฎแล้วข้าไม่สามารถมองใบหน้าของเจ้าได้ แต่ตามสัญญา คืนนี้ข้าจะพาเจ้าไปดูดวงจันทร์ของข้า ดวงจันทร์ที่ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าโดยเฉพาะ" ท่านชายกล่าวดังนั้นหล่อนจึงผงกหัวเบาๆ และเริ่มเดินเคียงคู่ข้างๆกายของเขาโดยที่มีสองมือของท่านชายเป็นผู้ประคองหล่อนเอาไว้

     อบอุ่นจริงๆ แปลก...หล่อนคิด

     จนกระทั่งออกมาถึงลานกว้างในสวนของตระกูลเซ็นจู...เที่ยงคืนแล้วกระมั้ง ดวงจันทร์สุกสกาวส่องแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าครั้งไหนๆ แสงของดวงจันทร์สว่างเสียหล่อนสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆได้ค่อนข้างชัดเจนโดยไม่ต้องใช้โคมไฟกระทั่งเทียนไขด้วยซ้ำ

     ท่านชายรองทิ้งหล่อนเอาไว้ตรงนี้แล้วหายไปสักพัก คราวนี้เขากลับมาพร้อมบางอย่าง มันเป็นถังไม้กลมๆทรงเตี้ย พอหล่อนมองลงไปในถังก็พบกับน้ำใสๆสะท้อนภาพของดวงจัทร์กลมโตพร้อมด้วยดวงดาวนับร้อยรายล้อมมัน...

     เช่นนี้สินะ...

     ท่านนี่มันฉลากแกมโกงเสียจริงๆ หล่อนคิดในใจ ไม่นึกเลยว่าบททดสอบที่แสนยากเย็นนี้จะเป็นเพียงอุบายไว้ทดสอบคนของท่านพ่อข้า กระนั้นคนที่ใสซื่ออย่างหล่อนก็ยังไม่รู้เลยว่ามีวิธีการง่ายๆเช่นนี้ด้วย หรือว่ามันจะเป็นเพียงอุบายของท่านชายรองกัน

     แต่ยังไงก็ตามหล่อนไม่อาจผิดคำพูดนี้ได้...

     "ผ่านหรือไม่บททดสอบของพ่อเจ้า" เขากล่าวถามในขณะที่ถือถังไม้นี้

     "ผ่านเจ้าค่ะ..." หล่อนกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่ยินดี "ตามสัญญาข้ายินยอมแต่งให้ท่าน" กล่าวจบก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย ถึงแม้ว่าท่านชายจะไม่ได้มอง แต่หล่อนก็อายเกินกว่าจะให้ใครมาเห็นได้ ถึงบริเวณนี้จะไม่มีใครก็ตามเถอะ

     "แต่งพรุ่งนี้เร็วไปหรือไม่?" ท่านชายเอ่ยถามและกุมมือหล่อนเอาไว้ มือข้างหนึ่งนั้นกุมถังไม้ประคองเอาไว้ไม่ให้มันหล่นตกลงพื้น หล่อนไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้เช่นไรดี ก็ท่านชายเล่นใช้วิธีการที่รวดเร็วเช่นนี้ แถมยังตระเตรียมพิธีไว้พร้อมแล้วด้วย

     วันพรุ่งนี้คงไม่วายจะต้องร่วมหอแน่นอน...

     "ข้าน้อย..." หล่อนเอ่ยได้เพียงเท่านี้ก็ไม่กล้าพูดต่อ เพราะนึกคิดไปไกลและเขินเสียยิ่งกว่าจะมีอารมณ์พูดใดๆออกมา เมื่อนึกถึงคืนวันพรุ่งนี้แล้ว ไม่สิวันนี้ คืนนี้ของวันแล้ว

     หล่อนไม่พร้อมจริงๆ! ยังเตรียมใจไม่ทันอยู่ดีๆ...

     !

     ท่านโทบิรามะกำมือของหล่อนแน่น

     "ข้าอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด ไม่ใช่คนที่อ่อนโยนนัก แต่ข้าจะซื่อสัตย์ต่อเจ้า รักและดูแลเจ้าให้ดี ข้าจะคอยปกป้องเจ้าเป็นโล่กำบังให้เจ้า เป็นกำแพงและทุกๆสิ่งที่เจ้าต้องการ อยู่ข้างๆเจ้าในวันที่ยากลำบาก ข้าจะไม่ทอดทิ้งเจ้าให้ต้องเดียวดายเหมือนที่เจ้าได้เผชิญมา...แต่งให้ข้าเจ้าไม่มีอะไรที่ต้องกลัวอีกต่อไป..."


อยู่ข้างๆเจ้าในวันที่ยากลำบาก 

ข้าจะไม่ทอดทิ้งเจ้าให้ต้องเดียวดายเหมือนที่เจ้าได้เผชิญมา

แต่งให้ข้าเจ้าไม่มีอะไรที่ต้องกลัวอีกต่อไป


     หล่อนเงียบลงไปชั่วครู่หนึ่ง...ในใจนึกคิดคำพูดสารพัดไม่รู้จะกล่าวอะไรดี ด้วยน้ำเสียงคำพูดที่หนักแน่นของคุณชายรองแล้ว หัวใจของหล่อนกลับรู้สึกอบอุ่น..อบอุ่นกว่าครั้งไหนๆ

     "เราได้พบกันเพียงระยะสั้นๆ ข้าไม่รู้ว่าท่านใช่คนที่ดีหรือไม่...แต่ข้าเชื่อในความรู้สึกของตัวเอง ต่อให้ท่านไม่สามารถคว้าดวงจันทร์มาให้ข้าได้ อย่างไรข้าก็ตั้งใจแต่งให้ท่านอยู่ดี...ไม่รู้ว่าคิดถูกแล้วหรือไม่...แต่..ต่อให้วันข้างหน้าถูกท่านรังแก ข้าก็ไม่เป็นไร..." หล่อนกุมมือท่านชายรองแน่นเช่นเดียวกัน

     อ๊ะ!

     หล่อนอุทานในใจเบาๆ เมื่อท่านชายดึงหล่อนมากอดไว้หลวมๆด้วยแขนเพียงข้างเดียว เราตัวติดกันอยู่อย่างนั้นสักพัก ท่านชายไม่ได้เอ่ยอะไรจนกระทั่งสายลมพัดผ่านมาวูบหนึ่ง...

     "ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุข ข้าสัญญา" เขากล่าวเบาๆ ส่วนหล่อนนั้นหลับตาลงซึมซับคำพูดนั้นเอาไว้ในใจผนึกมันไว้ในสมอง ตอนนี้หัวใจของหล่อนได้เชื่อเขาไปหมดใจเสียแล้ว...เชื่อจนสนิทใจเลยละ...




จบตอน




1 คอมเม้นท์ = 100 กำลังใจ รักกันชอบกันช่วยให้กำลังใจไรต์ด้วยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

329 ความคิดเห็น

  1. #309 fatin-creammy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 23:08

    กรี๊ดโทบิรามะมีคู่แล้ว

    #309
    0
  2. #139 Akame (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 11:12
    เขาได้กันแล้ววววววววว!!!! (เหมือนได้ยินเสียงตะโกนคำ ว่า ' ยังเฟ้ย!! ' ขอตอนต่อไปเร็วๆ นะคะ จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ!!)
    #139
    0
  3. #137 hacoutic (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 10:03
    กรี๊ดดดดดดดดทายเกือบถูกกกกก//ฟินค่ะ=/////=
    #137
    0
  4. #123 JustAEcho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:25
    กรี๊ดดด เขาได้กันแล้วว จะแต่งแล้วว
    #123
    0
  5. #119 Gee - chan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:44
    โง้ย เขินอ่านไปใจเต้นแรงไปท่านชายรองน่ากลัวจริงๆเลย.-.
    #119
    0
  6. #118 ยัยแว่นน่าเคะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:08
    สนุกมากกกก
    #118
    0
  7. #117 SevApocalypese (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:40
    ท่านชายรองงงง รีบร้อนเสียจริงนะเจ้าค่ะ!
    แต่เขาจะแต่งกันแล้ว แม่ยกตรงนี้ตายตาหลับเสียที
    ขอบคุณที่แต่งอะไรโคตรฟินขนาดนี้ให้นะคะะ ชีวิตนี้จะมิลืมว่าได้อ่านเลยทีเดียว
    ดีใจ ดีใจเหลือเกิน น้ำตาจะไหล
    #117
    0
  8. #116 Narisarafern (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:33
    ฟินสุดๆ แต่งแล้ววววว
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #116
    0
  9. #115 Nic_Saki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:32
    ท่านชายรองเจ้าค่ะ ได้แต่งแล้วก็ยังเหลือเข้าห้องหอนะเจ้าค่ะ
    //แหม๋..ท่านฮาชิรามะมีกงมีการครั้งแรกอารุนแรง อร้ายยฟินนนน
    #115
    0
  10. #114 น้องหนูหมายเลข 1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:15
    อ๊ายย หวานมากกฟินสุดๆ55555 ท่านชายรองทำไม่เสียชื่อจิงๆ
    #114
    0
  11. #113 DeidaraSora (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:55
    ต่อเถอะนะมันค้าง
    #113
    0
  12. #112 .:>~◇Yuukari♡~<:. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:34
    ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุดดดดดดดดด ฟินนนน~
    #112
    0
  13. #111 manaka lala (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:01
    ฟินนนน~~~~
    #111
    0
  14. #110 pangz' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:51
    เฮ มาแล้วววว แต่งแล้วเว้ยย555555 หัวใจแม่ยกพองโต ไว้ว่างๆแบ่งดวงจันทร์และดวงดาวมาให้ดูบ้าง<3
    #110
    0
  15. #109 Hoshino Yoru (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:40
    อ๊ากกกก ฟิน แต่วาเมื่อไรจะเข้าหอน้าา~~~
    #109
    0
  16. #108 เจ๊ฟินนาเล่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:20
    กรี๊ดดดดด
    #108
    0
  17. #107 YumA TsuBakI (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:18
    แต่งกันแล้ว แต่งกันแล้ว แต่งกันแล้วโว้ยยยยยย
    #107
    0
  18. #106 ChonnikanPahri (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:13
    แต่งงานกันแล้ววววววว!!! กรี๊ดบ้านแตกเจ้าค่ะ ไรท์ค่ะกราบขอบพระคุณมว้าก มว้ากนะค้ะ แต่งฟินอะไรเบอนั้น รีบๆอัพรีบๆแต่งนะเจ้าค่ะ รอเสมอทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที เป็นกำลังใจให้อย่างดีที่ซู้ดดดด
    แต่งต่อไปนานๆๆๆนะค่ะ
    #106
    0