*ดองชั่วคราว* ยอดดวงใจ ♥ ท่านเสนาบดี

ตอนที่ 8 : ยอดดวงใจ...ท่านเสนาบดี ♥ ตอนที่ ๘

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    31 ม.ค. 61

     

     ณ จวนสกุลจาง

     บัดนี้ฤดูใบไม้ผลิ อากาศแจ่มใส่กว่าทุกๆ วัน หรงเฉิน ประมุขคนปัจจุบันของตระกูลจาง เด็กหนุ่มวัยสิบหกปี แม้จะยังไม่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่ดีนัก แต่ว่าด้วยใบหน้าเคร่งครึมกับอาการที่ชื่นชอบความสงบแล้ว เขาจัดว่าคล้ายพวกผู้ใหญ่หน้าเครียดกันเลยทีเดียว

     ใบหน้าหล่อเหลาของเด็กหนุ่มนั้นมีสีหน้าที่ดูดีขึ้น เมื่อได้อ่านเนื้อความในจดหมายจากพี่สาวของตนเอง ความรู้สึกคิดถึงนั้นผุดขึ้นมาภายในใจ เขาจำได้ดีตลอดหลายปีที่ผ่านนั้น ก็มีเพียงพี่สาวผู้นี้ที่คอยดูแลเขาและตระกูลมาโดยตลอด เมื่อแต่งเข้าจวนเสนาบดีไปแล้ว ก็ยังคงทิ้งลั่วลั่ว สาวใช้ที่ฉลาด สามารถจัดการคนในจวนไม่ให้วุ่นวายได้มอบให้แก่เขาอีกด้วย

     "ลั่วลั่ว"

     "เจ้าคะ นายท่าน" สาวใช้ร่างเล็กขานรับ

     "ท่านพี่ตั้งครรภ์แล้ว ปีหน้ากลางฤดูหนาวคงมีข่าวดีจากจวนเสนาบดีต้านไถแล้วกระมัง" ชายหนุ่มเอ่ย และยิ้มเล็กน้อย ผิดกับที่นานครั้งๆ จะยิ้มที

     "จริงหรือเจ้าคะ นายท่าน" บ่าวร่างเล็กเริ่มหลุดอาการดีใจกว่าใครพวกออกมา แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนต้องทำหน้าที่หวีผมแลถักเปียหางยาวให้อดีตนายน้อย ตนจึงรีบปฎิบัติหน้าที่ทีนที

     "ข้าก็หวังว่าอาการของท่านพี่จะดีขึ้น เจ้าว่าท่านพี่เปลี่ยนไปทุกวันจริงหรือไม่ ตั้งแต่ที่เจ้าเสนาขี้ตื้อนั้นมาหาท่านพี่บ่อยๆ เข้า" เด็กหนุ่มหัวเราะเล็กน้อย เจ้าเสนาบดีนั้น เลิกงานไม่ว่าจะเย็น ดึก ส่าย อย่างน้อยก็ต้องมาแอบเกี้ยวท่านพี่ของเขาตลอด และนั้นก็ทำให้ท่านพี่ค่อยๆ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

     "บ่าวว่าจริงเจ้าค่ะ...แต่ก่อนตอนเด็กๆ คุณหนูชอบพูดแต่ในเรื่องที่ตนสนใจเท่านั้น ไม่ได้สนใจคนฟังเท่าไหร่ พอคุณหนูเริ่มปรับตัว ก็มักจะคิดอะไรในใจไปเรื่อยๆ เหม่อลอย มองสิ่งที่สนใจตลอด แต่ว่าก็ยังรู้สึกถึงคนรอบข้าง ยังมองเห็น ยังโต้ตอบบ้าง แต่...ตั้งแต่วันที่ประมุขกับฮูหยินจากไป คุณหนูดูเหมือนเหม่อลอยตลอดเวลา ไม่มองสายตาของใครเลย พอได้ท่านเสนาบดี แม้อาการจะเหมือนเดิมแต่ก็ถือว่าดีขึ้นมาก ถึงจะถามคำตอบคำกับท่านเสนาก็ตามทีเถอะเจ้าค่ะ" ลั่วลั่ว เอ่ยร่ายยาว

     "เจ้าเสนาบดีนั้นน่ะ ฉลาดจะตายไป สิ่งไหนที่ท่านพี่ชอบ เจ้านั้นก็รู มันเป็นพวกพูดน้อยต่อยหนัก ป่านนี้ในบ้านคงมีแต่ใบไม้รูปร่างแปลกๆ สะสมอยู่กระมั้งนะ" เด็กหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆอีกครั้ง พลางจิบชาที่ลั่วลั่ว เตรียมเอาไว้ให้

     "แต่นี้ก็สามเดือนกว่าๆแล้ว คุณหนูคงจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง" ลั่วลั่ว รินชาต่อ

     "คงงั้น ท่านพี่นะเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา จนนางยังไม่รู้สึกตัวเลย คงเพราะตั้งท้องก็เลยเปลี่ยนไปหลายเรื่อง อีกอย่างคง..หันมาสนใจรอบข้างขึ้นบ้างมากกว่าเดิม ท่านพี่นะ รักเจ้าเสนาบดีนั้นจะตายไป ถึงจะดูไม่ค่อยสนใจ แต่พอเป็นเรื่องของเจ้านั้นแล้ว คงไม่สนไม่ได้"

     "นั้นสินะเจ้าคะ" ลั่วลั่วกล่าวเสริม "ถึงเดือนแรกๆ อาจจะยังไม่ชิน แต่เดี่ยวก็คงรู้ตัวกันบ้างละเจ้าค่ะ"

     "ถึงจะช้าไปบ้าง แต่คงไม่ทันเจ้าฮุ่ยเหยียนหรอก คนฉลาดแบบเจ้านั้น คงหลอกล่อให้ท่านพี่คุยด้วยบ่อยๆ จนชิน เดี่ยวพอนานๆ เข้าก็จะพูดมากเองนั้นละ พอพูดมากๆ ไอการสบตาคนก็จะเริ่มชินไปเอง" หรงเฉินลุกขึ้นเดินไปยังโต๊ะทำงานด้านใน เขาหยิบกระดาษมาเขียนจดหมายตอบกลับส่งไปยังจวนต้านไถ โดยมีลั่วลั่ว ฝนหมึกอย่างรู้หน้าที่

     "ว่าแต่...เจ้านะ มีคนที่ชอบพอบ้างรึยัง"

     กึก!

     "บ..บะ..บ่าวยังไม่มีเจ้าค่ะ"

     "งั้นหรอ" หรงเฉินเหล่ตามองไปยังร่างเล็กเล็กน้อย ก่อนจะหึๆ ในลำคอเบาๆ ใบหน้ากลับไปเคร่งครึมดังเดิม ทิ้งให้สาวใช้ข้างกายจิตใจวุ่นวายปั่นป่วนเล่น




................................................................


     ณ จวนเสนาบดีต้านไถ

     "ฮัดชิ้ว!" ร่างบอบบางที่นั่งนับใบไม้หน้าเรือน ซึ่งเริ่มเหลือน้อยในช่วงท้ายฤดูใบไม้ผลิ บัดนี้ต้นไม้ใหญ่หน้าเรือน หรือต้นจื่อเถิงหลัว(ต้นวิสเทอร์เรีย)ต้นใหญ่ทั้งสามต้นที่ซ้อนเกี่ยวพันกัน ณ ตอนนี้กำลังออกดอกสีม่วง สีชมพู และสีขาว แม้จะยังไม่ทันบานสะพรั่งสวยงามนัก แต่นี้ก็เริ่มงดงามแล้ว

     "บ่าวว่าจะกลับเข้าไปในเรือนก่อนเถอะเจ้าค่ะ" บ่าวข้างๆ เอ่ยปากบอกกับนาง เมื่อกี้นางจามไปทีแล้ว คราวนี้จามอีกตนได้

     "..." หรงเซียนทำเพียงจับมือของบ่าวข้างกาย พลางก้าวอย่างระมัดระวังกลับเข้าไปที่จวน พลางนึกถึงสีหน้าของน้องชายตัวดี หากได้อ่านจดหมายแล้วจะมีสีหน้าเช่นไร ไหนจะสาวใช้ลั่วลั่วอีก "ลั่วลั่ว..." เธอพึมพำเบาๆ 

     ดูเหมือนเรื่องราวในตอนนั้น ตอนที่นางเอาตราประทับไปให้องค์ชายห้า...ฮุ่ยเหยียนน่าจะรู้แล้ว แต่เขาคงไม่ได้รู้ละเอียดขนาดนั้น ขนาดคนที่บ้านสกุลจางยังไม่รู้อะไรเลย แม้จะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่นางก็ยังลืมไม่ลง พอนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ก็อดคิดถึงคนในสกุลจางไม่ได้...

     "อะไรหรือเจ้าคะ?"

     "ชื่อ..สาวใช้คนสนิทของข้านะ" นางกล่าวอย่างนุ่มนวล พลางนึกขึ้นได้ว่า สาวใช้ข้างๆ ของตนชื่ออะไร จนกระทั่งผ่านมาสักพักหนึ่งในขณะที่กำลังเอนตัวหนุนหมอนก็นึกขึ้นได้ว่าสาวใช้ผู้นี้ที่รับใช้นางตั้งแต่แต่งเข้าสกุลต้านไถชื่อ...ก้านลู่

     "ก้านลู่..เหรอ" นางยิ้มเล็กน้อย

     พักหลังมานี้นางเริ่มสนใจคนรอบข้างมากขึ้น ตอนนี้นางเริ่มไม่ค่อยหวั่นกับสายตาของคนเท่าไหร่แล้ว แต่นางก็ยังคงสนใจเพียงแต่สิ่งที่สนอย่างเดียว เหม่อมองสิ่งที่กำลังจดจ่ออยู่บ่อยๆ ตอนนี้นางเกำลังค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นเหมือนเดิมหรือ? สายตาของคนที่นางกลัว...กลัวจะเป็นเหมือนพี่หย่งเต๋อ แม้ว่าเขาจะตายก็ยังยิ้ม ยังมีความสุข 

     เพียงแค่สายตา...แววตา...มันกลับซ่อนความหมาย..ความรู้สึกที่ลึกซึ่ง

     นางกลัวสายตาที่กำลังฆ่าฟัน กลัวความรู้สึกผู้อื่น... สายตาที่จู่โจมความรู้สึก..แลจิตใจของนาง เพื่อไม่ให้ตัวเองกลัว นางจึงกลายเป็นคนที่เหม่อลอยหนักขึ้นไปทันที ไม่สนใจ เริ่มปิดกั้นตัวเอง...ตอบโต้เพียงคนที่คุ้นเคย

     "เมื่อกี้ฮูหยินเรียกบ่าวหรือเจ้าค่ะ"

     "อือ" นางตอบรับแม้จะเอาแต่มองถ้วยน้ำแกงบำรุงที่แผ่ไอร้อนลอยขึ้นที่สูง มือเรียวค่อยๆ หยิบขึ้นมาจิบช้าๆ ทว่าตนกลับรู้สึกอยากอาเจียนอย่างไรก็ไม่รู้ จู่ๆ มือที่จับถ้วยไว้อย่างมั่นคงก็พลันไร้เรี่ยวแรงจะจับอีกต่อไป ทำให้ถ้วยตกลงสู่พื้นเกิดเสียงดัง...
 
     เพล้ง!

     นี่นางแพ้ท้องอีกแล้วหรือเนี่ย...เจ้าเด็กดื้อตัวน้อย เจ้าจะทำให้แม่กินอะไรไม่ได้เรื่อยๆใช่หรือไม่ หรงเซียนคิดในใจอย่างอารมณ์เสีย

     "ฮูหยิน!" สาวใช้ตัวดีรีบคว้ากระโถนขึ้นมา เมื่อเห็นว่านายสาวของตนทำท่าจะอาเจียน "แปลกจริง ทั้งๆ อะไรที่ท่านทานได้ ก็เริ่มแพ้ท้อง แต่เดี๋ยวบ่าวจะไปอุ่นน้ำแกงสูตรใหม่ให้นะเจ้าค่ะ" ก้านลู่ปรี่เข้ามาประคองนางพลาง

     นางโบกมือเชิงอนุญาต ใช้ผ้าเช็ดหน้าเข็ดน้ำแกงที่เปียกปอนชายเสื้อ

     แล้วแบบนี้นางจะอยู่รอดถึงวันคลอดไหม...เฮ้อ...นางคิดแล้วเหนื่อยใจ

     



...ติดตามตอนต่อไป...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

327 ความคิดเห็น

  1. #268 bunyarat462 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:01
    เพ้ยย เจ้าเด็กหรงเฉิน เจ้าจะมาสร้างความฟินให้รีดอีกคู่นึงรึ ดีเกินไปแแล้ว //ผิดๆ 555 //โบกป้ายไฟเบาๆ
    #268
    0
  2. #155 แกงส้ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 20:38
    อืม แพ้หนัก
    #155
    0
  3. #118 นีรดา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:26
    สนุกค่ะ หวานน่ารัก เรื่อยๆดี

    ไม่เครียด
    #118
    0
  4. #117 0970521536 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:57
    รอตอนต่อไปค่ะ^^
    #117
    0
  5. #116 จันทร์สีเพรช (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:22
    อ่านแล้วมีความฟิน~~-.,-
    #116
    0
  6. #115 oiltipomsomsuay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:18
    รอๆๆๆค่ะ
    #115
    0
  7. #114 Clione (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 01:03
    ขอบคุณค่า
    #114
    0
  8. #113 gameminmin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:58
    สนุกค่ะ เนื้อเรื่องให้อารมณ์ละมุนละไม อ่านแล้วดีต่อใจมาก
    #113
    0
  9. #112 shadow_devil (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:37
    อย่าหนักใจเลย
    #112
    0
  10. #111 sakawthip2537 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:33
    รอค่าไรทมาต่อไวๆๆน้าา
    #111
    0
  11. #110 Kunyawadee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:09
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #110
    0
  12. #109 Mam Phornphen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 19:20
    จัดมารัวๆ เลยค่ะ ช่วงนี้ไรท์หนีเที่ยวกัน หลายเรื่องหยุดอัพ เหงาเลย
    #109
    0