*ดองชั่วคราว* ชาติที่สิบสอง...ข้าและท่านจะได้ครองรักกัน

ตอนที่ 9 : ❀ ชาติที่สิบสอง ❀ ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    20 ม.ค. 61



     หลังจากที่นางเดินทางออกมาจากจวนได้สองสามวัน ตอนนี้นางหยุดพักที่เมืองซู่หลัน เมืองทางฝั่งตะวันตก เป็นเมืองที่ผ่านด่านไปยังเมืองทางตะวันตกและเมืองทางใต้ ที่นี้เป็นเมืองการค้า มันครึกครื้นมาก และชาวยุทธส่วนใหญ่ชอบมาท่องเที่ยวฝึกปรือฝีมือที่นี้ มีบ้านเรือนเป็นไม้เสียส่วนใหญ่ต่างจากเมืองหลวงที่ทำจากอิฐหิน สิ่งโดดเด่นคือเป็นเมืองที่อบอุ่น อากาศเย็นสบายคงที่ ผู้คนเรียบง่ายเป็นเสียส่วนใหญ่ ที่นี้มีวัดตั้งอยู่เป็นวัดประจำตระกูลฉีของนาง ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะเข้าไปไหว้พระพุทธองค์เสียหน่อย...

     แต่วัดประจำตระกูลนี้ตั้งอยู่เชิงเขาทางผ่านไปยังเมืองอื่นๆ นอกจากนั้น ก่อนจะถึงก็มีแม่น้ำเห้อไหลผ่าน จำเป็นต้องข้ามสะพานไป แม่น้ำเห้อนั้นเขาว่ากันว่ามันค่อนข้างใสและตื้นยังไม่ลึกมาก เขาว่ามันมีต้นกำเนิดมาจากแม่น้ำแห่งการลืมเลือน...ตำนานว่ามันจะนำพาความรู้สึกที่มีจากชาติที่แล้วให้หวนกลับคืนมา หากว่าสามารถทำรับรู้ได้...ปากต่อปากต่างเล่ากันว่าเช่นนี้แล

     นางเห็นว่ามันเป็นจริง...

     นางเคยมาที่แม่น้ำบ่อยๆ ในตอนที่มาวัดประจำตระกูล ยามที่นางสัมผัสกับสายน้ำด้วยสองมือ นางรู้สึกถึงความทรมาณใจ ความปวดร้าวที่ไม่สมหวัง...ความรักที่มากล้น เป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถวางลงได้

     นางอยากรู้มาตลอดว่าทำไมจึงต้องรู้สึกอย่างนั้น...อยากรู้ว่าบ่วงใดกันที่รัดนางเอาไว้ แม้กี่ชาตินางจึงต้องรู้สึกเหมือนอย่างเดิมๆ

     เม่ยเหลียนค่อยๆจิบน้ำชาที่ร้านริมทางอย่างช้าๆ เป้าหมายของนางคือไปที่วัดประจำตระกูล สักการะอีกสักครั้ง  หากมีโอกาสแล้วนางจะไปที่แม้น้ำนั้น เพื่อทำสมาธิเรียนรู้ความทรงจำในชาติต่างๆ นางคิดก่อนจะกวาดสายตามองสรรพสิ่งรอบๆ กายที่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปทีละเล็กละน้อยจนสุดที่ดวงตามิอาจสัมผัสเห็น

     "ปีศาจ!  ปีศาจ!" เสียงของหญิงชาวบ้านดังขึ้น บรรยากกาศที่ครึกครื้นเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว นางก็เพียงแค่สงบใจไม่รีบไม่ร้อนมาก ชาวเมืองต่างวิ่งหนีกันอลมาน 

     ปีศาจ...ปีศาจรึ...

     นางไม่สนใจมันหรอก

     หญิงสาวจิบชาต่ออย่างช้าๆ ในขณะที่คนในร้านต่างวิ่งหนีตาย สายตาของนางสังเกตเห็นลำตัวยาวๆ มีเกล็ดสีขาวประกายแวววับดุจเพชร เคลื่อนไหวรวดเร็วฉวัดเฉวียน จากความรู้สึกของนางแล้วดูท่ามันคงเป็นปีศาจที่ดุร้าย อารมณ์ฉุนเฉียว ดูท่ามันคงจะหงุดหงิดมาเป็นแน่ ปกติตามที่นางรู้ปีศาจมักไม่ปรากฎกายออกมาง่ายๆ

     ปึก!

     หญิงสาววางถ้วยน้ำชาลงอย่างแรง สร้างเสียงดังที่น่าสนใจให้กับเจ้าปีศาจตนนั้น เห็นทีเจ้าปีศาจคงต้องมาคุยกันกับนางเสียแล้ว ไม่นานนักเจ้าปีศาจที่นางคาดว่าน่าจะเป็นงูก็ปรากฎกาย มันพุ่งเข้ามาขดตัวรอบบริเวณโต๊ะของนางเอาไว้ ดวงตาสีเหลืองดุจพยัคฆ์จ้องมองนาง มันจดจ่ออยู่อย่างนั้น มันมีเขา หนวดยาวๆสีทอง ขาสั้นๆมีเล็บแหลม...!

     มังกรเผือกรึ?!

     เพ่ยๆ! ไฉนมันจึงเป็นปีศาจกันนี่มัน

     สัตว์เทพบนแดนสวรรค์ไม่น่าจะเป็นปีศาจนี่น่า? เกิดบ้าอะไรกันเจ้ามังกรโง่นี้จึงลงมาอาละวาด มังกรเองก็มีร่างที่เป็นเทพเซียน บรรดาลูกหลานขององค์จักรพรรดิสวรรค์ก็มีเทพที่เป็นมังกรเช่นกัน แต่นางสังสัยมาก...มันคงไม่โง่พอลงมาแหกกฎบนโลกมนุษย์หรอก...

     "แม่นาง! มันคือปีศาจงู!" เสียงของชาวบ้านตะโกนลั่น เจ้ามังกรเผือกหันไปจ้องชายในร้านเขม่ง แววตาอาฆาตราวกับจะข่มขู่ให้หวาดกลัว

     แต่ชาวบ้านเห็นเป็นงู? ไฉนนางเห็นเป็นมังกรกัน?

     "นั่งลงแล้วจิบชารวมสนทนากับข้าเถอะ" นางเอ่ยขึ้นเบาๆ หยิบถ้วยชาขึ้นมารินน้ำชาวางลงตรงหน้าเทพมังกร แต่ดูเหมือนเจ้ามังกรจะไม่ยอม ดังนั้นนางจึงยกถ้วยชาขึ้นจ่อที่ปากของมัน

     !

     ร่างของมังกรเผือกตรงหน้ามีควันสีขาวหมุนวนแผ่ไปรอบๆ ดังคลื่น มันแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นร่างเทพ นัยน์ตาสีแดง รูปหน้าหล่อเหลาดูคมคาย รูปร่างสูงกำยำบรรยากาศรอบๆตัวดูสูงส่งด้วยชุดสีขาวปักด้วยดิ้นทองเป็นลายคลื่นทะเลเมฆบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า 

     "ข้าไม่ดื่มชาไร้ระดับนี่เป็นอันขาด" เทพมังกรเเผือกเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจน สองมือปัดถ้วยชาที่นางจ่อปากของเขาไปด้านข้าง สายตานั้นมีประกายความดูแคลนอย่างชัดเจน 

     "รสชาติล้วนเป็นสิ่งที่คนเราสร้าง แท้จริงแล้วมีระดับหรือไม่ล้วนไม่มี ชาถ้วยนี้ข้ามองว่ามันเป็นชาที่รสเลิศมาก แต่ชารสเลิศของท่านคือแบบใด แล้วชาใดเล่าจึงเรียกว่ามีรสเลิศที่สุด" นางเอ่ยออกมา ในเมื่อเทพมังกรตนนี้ไม่คิดจะดื่ม นางก็ดื่มเองมันเข้าไป จิบอย่างช้าๆ

     "วาจาเฉียบคม...โปรดรินชาให้ข้าใหม่อีกครั้งเซียนน้อย" เขาเอ่ยในที่สุดก็ยอมนั่งลง ดังนั้นนางจึงรินชาใส่ถ้วยใบหน้าให้กับเขา ตอนนี้บรรยากาศรอบๆข้างเริ่มกลับมาสงบแล้วด้วยฤทธิ์มนต์ของเทพมังกรตรงหน้า คงเพราะควันเทพนั้นละมั่ง

     เมื่อนางรินชาให้กับเทพมังกรเสร็จเขาก็รับมันมาและค่อยๆ จิบอย่างพิจารณา สายตาแข็กร้าวมองนางไม่วางตาแม้จะมีผ่านบางๆ กันเอาไว้

     "ข้ามีประสงค์จะติดตามเจ้าจนครบอายุไข"

     "โอ้ท่านเทพ ข้าเซียนผู้น้อยไหนเลยจะกล้าให้ท่านติดตามจนครบอายุไข" นางเอ่ยโต้กลับไป นี่นับเป็นเรื่องแปลกและไม่แน่นางอาจจะมีปัญหาขึ้นมาก็เป็นได้ ดังนั้นปฎิเสธไว้เป็นการดี

     "เช่นนั้นก่อนสิ้นลม"

     กึก!

     มันต่างกันตรงไหนเล่า?

     "เพราะเหตุใด"

     "อย่าถามให้มากความ เจ้าเซียนผู้น้อย หากข้าจะติดตามเจ้า เจ้าเองก็ไม่มีสิทธิ์จะขัด" เขาเอ่ยอย่างชัดเจน ชี้แจ้งแก่นาง และเป็นการบอกอ้อมๆ ด้วยว่า 'ข้าจะตามแล้วมันจะทำไม' ไหนจะไอเรื่องที่ถ้วยน้ำชากระแทกโต๊ะเสียงดังอีก

     "ตามประสงค์ของท่านเถอะ" นางเอ่ยตอบกลับไป ก่อนจะเรียกเสี่ยวเอ้อร์มาคิดเงินค่าน้ำชาและขนมที่นางทานหมดไปก่อนหน้านี้โดยไม่สนท่าทีของเจ้าเทพมังกรเผือกใดๆ ทั้งสิ้น...นางเห็นเพียงเทพมังกรที่โบกมือครั้งหนึ่งการแต่งกลายก็เปลี่ยนไปทันที จากชุดขามมาเป็นชุดสีน้ำเงินเข้มเรียบๆแทน มือหนึ่งถือพัดหยกขาว อีกมือไขว้หลัง

     "นามของข้าเหวินเต๋อ บอกนามเจ้ามา" เขากวาดสายตามองมายังนางด้วยท่าทีดังคุณชายสูงส่ง

     "เม่ยเหลียน" นางเอ่ยตอบกลับไปก่อนจะเริ่มเดินออกจากร้าน โดยมี เหวินเต๋อเดินตามออกมาข้างๆ กาย วันนี้นางไม่รีบร้อนเท่าไหร่นัก เดินไม่กี่ชั่วยามก็คงไปถึงสะพานข้ามแม่น้ำเห้อ แล้วจากนั้นก็คงได้เข้าไปวัดประจำตระกูล

     "เซียนน้อย ไฉนเจ้าจึงเดินทางลำพัง" ระหว่างๆไปยังจุดหมาย เหวินเต๋อกับนางก็คุยกันเรื่อยๆ

     "ข้าหนีจากจวน ตั้งใจว่าจะไปบวชที่เขาทางตะวันตก...ข้าไม่อยากแต่งงาน แลไม่อยากหมั้นกับคุณชายผู้หนึ่งที่ประหลาดนัก" ประหลาดมากๆ...คุณชายบ้าอะไรที่ปรากฎตัวมาสู่ขอนางทุกๆเดือน คนที่ทำให้ท่านพ่อของนางคิดแล้วคิดอีกในการพูดตอบแต่ละครั้ง ไหนจะการปิดบังตัวตนอีก...

     "...ที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้ามีเทพสายมารผู้หนึ่ง เป็นคนแปลกประหลาดต่างจากเทพผู้อื่นๆ แล้วก็ไม่สนวิธีการขอเพียงได้สมสิ่งที่ปรารถนาก็จะทำ...เจ้าว่าเขาจะดีหรือไม่หากเขาจะต้องฝืนชะตาชีวิตคนผู้หนึ่งเพื่อให้สมหวัง แล้วหากเขาสมหวังละ?" เหวินเต๋อเอ่ยออกมาเบาๆ เขาเล่าเพื่อถามความคิดนาง คล้ายกับมีจุดประสงค์แฝง...

     "ชะตาชีวิตคนไม่สามารถแปรเปลี่ยนได้...ข้าว่าที่เขาสมหวังก็เป็นเพราะชะตาของคนผู้นั้นทำให้เขาสมหวัง" นางเอ่ยตอบกลับไปเบาๆเช่นกัน ชะตาจะเที่ยงตรงไปตลอดได้หรือไม่ เกรงว่าแม้แต่เทพคงไม่อาจรู้




...ติดตามครึ่งหลังต่อในวันพรุ่งนี้...






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

849 ความคิดเห็น

  1. #802 giftfully (@raindemon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 08:57
    จอมมารอยู่ไหน คิคิ
    #802
    0
  2. #801 LOVE Ciel (@meemeecakecake) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 15:35
    ค้างค่ะไรท์...
    #801
    0
  3. #800 yutsutatip (@yutsutatip) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 15:21
    ไรต์คะบ้านไรต์อยู่ไหนเหรอคะ(อยากไปปาระเบิดซัก2-3ลูก)
    #800
    0
  4. #797 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 10:08
    กรี๊ดดดด ไรท์แกล้ง?? ค้างนะเอ้อ
    แต่ก็รอตอนต่อไป
    #797
    0
  5. วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 10:04
    ค้างงงงงงงง
    #796
    0
  6. #795 lovening31 (@lovening31) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 23:51
    ขอบคุณคะ
    #795
    0
  7. #794 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 23:01
    พระรองเปิดตัวได้น่าตื่นเต้นมาก อยากรู้ใครเป็นนางรอง
    #794
    0
  8. #793 G.U.M.M.Y (@guntamolwan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:37
    พระรอง!?
    #793
    0
  9. #792 Afradear (@00phannita00) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:03
    จะรอ~~~~
    #792
    0
  10. #124 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 17:05
    เพิ่งได้เข้ามาอ่าน สนุกมากอะ นางเอกมีความดีงาม น่ารักมีไหวพริบ รอตอนต่อไปนก่ะ
    #124
    0
  11. วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 17:03
    ออ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง เราคิดว่าชอบเพราะสบตากับซะอีก มาต่อเร็วๆนะค่าาาา
    #123
    0
  12. #122 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:56
    แอร๊ยๆ รีบมาต่อนะค่ะ รออออ
    #122
    0
  13. #121 ติ่งนิยาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:56
    555ถึงว่ายังเด็กน้อยจะ16 ปีก่อนได้ยังไง แต่น่ารักจังค่ะ การพบกันครั้งแรก
    #121
    0
  14. #120 MaRitt (@Ma_now39) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:55
    มีความกินเด็ก55555 โหท่านจอมมารปิ๊งตั้งแต่ครั้งแรกเลยหนิหว่า
    #120
    0
  15. #119 Rosom Made (@rosommade) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:50
    รอค่ะ
    สนุกค่ะฟินเบาๆ^^
    #119
    0
  16. #118 kumiko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:34
    ชอบค่ะ
    #118
    0
  17. #117 beechi (@beechi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:27
    จอมมารคนคุก
    #117
    0
  18. #116 ผ่านมา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:26
    16ปีก่อน อายุเท่าไหร่กันเนี่ย
    #116
    1
    • #116-1 นางเฉื่อย (@kantidajung) (จากตอนที่ 9)
      26 มิถุนายน 2559 / 16:28
      ไอหย่า ไรต์เขียนผิด มันต้อง 6 ปี ก่อนเจ้าค่ะ
      #116-1