*ดองชั่วคราว* ชาติที่สิบสอง...ข้าและท่านจะได้ครองรักกัน

ตอนที่ 8 : ❀ ชาติที่สิบสอง ❀ ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    20 ม.ค. 61

     
   

     หกปีต่อมา
     จวนแม่ทัพฉี ณ ศาลาหกเหลี่ยม

     "คุณหนู!" เสียงแหลมเล็กของสาวใช้ประจำตัวดังขึ้น เสียงนั้นทำให้หญิงสาวที่นั่งขัดสมาธิในศาลาหกเหลี่ยมรู้สึกรำคาญเป็นอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปสักกี่ปีสาวใช้ผู้นี้ก็ยังคงน่ารำคาญเช่นเดิม แม้ว่าเสียงเล็กๆ นั้นจะน่าฟังสำหรับบุรุษแต่สำหรับนาง..ช่างน่ารำคาญจริงๆ
     หญิงสาวลุกขึ้นอย่างช้าๆ ด้วยท่วงท่าสูงศักดิ์อย่างรำคาญใจ ใบหน้างามนั้นขมวดคิ้วสายตาจ้องไปมองไปยังสาวใช้ตรงหน้า ในใจนึกคิด 'มีเรื่องอันใดรึ เจ้าจึงต้องรีบวิ่ง ไหนจะท่าทีร้อนรนอีก' ทว่านางกลับไม่เอ่ยถามไปให้เปลืองวาจา เพราะประเดี๋ยวสาวใช้ผู้นี้ก็เอ่ยออกมาเอง

     "คุณหนูเจ้าค่ะ!  ท่านประมุขตกลงรับปากให้ท่านหมั้นหมายกับคุณชายผู้นั้นแล้วเจ้าค่ะ" สาวใช้พูดด้วยท่าทีตื่นเต้น ทว่าผู้ฟังกลับไม่ตื่นเต้นเลย...นางปฎิเสธคุณชายทุกคน ลูกหลานคนดีมีสกุล องค์ชายก็เช่นกัน นางเอ่ยกับท่านพ่อว่านางรักความสงบ ชมชอบในพระธรรม หลักเต๋า...ไม่ใคร่ชอบหลักสี่คุณธรรม แล้วนางก็ยังเอ่ยกับท่านพ่อไปว่า นางชมชอบยอดวีรบุรุษ ไม่ว่าชายใดหากไม่ใช่ยอดบุรุษในสายตานางแล้ว นางไม่ขอแต่งงานตลอดชีวิต ยอมถูกขับไล่ออกจากจวนไปบวชอยู่ที่เขาทางดินแดนตะวันตกไม่กลับจวนอีกต่อไป

     และยังดีที่บรรดาพี่ชายทั้งหลายเห็นด้วยกับนาง...

     โดยเฉพาะพี่ใหญ่...

     'เจ้าบวชตลอดชีวิตดีกว่าแต่งงาน หรือไม่หากเจ้าไม่แต่งพี่ใหญ่ก็มีปัญญาเลี้ยงเจ้าตลอดชีวิตแน่นอน'  นางไม่ค่อยเข้าใจนักแต่พักหลังๆมานี้ มีคุณชายผู้หนึ่งหนึ่งเดือนที่มักปรากฎตัวอย่างลึกลับในจวนเสมอ ทั้งยังมักนำสินสอดมากมายมาสู่ขอนาง...เมื่อท่านพ่อไล่กลับ บุรุษผู้นั้นยอมกลับทว่ากลับไม่นำสินสอดกลับไปด้วย นางยังไม่รู้อีกว่าเขาพูดคุยอันใดกับท่านพ่อ ร่างนั้นใส่ชุดดำน่าเกรงขาม เขามักสวมหมวกมีผ้าบางๆปกปิดใบหน้าเอาไว้

     นางไม่น่ายกดวงตาเซียนให้กับเจ้าจิ้งจอกขาพิการนั้นเลย...นางจำได้ว่าเจ้าจิ้งจอกตัวนั้น ตอนกลางคืนมันแอบแปลงร่างกลับเป็นบุรุษผมสีเงิน ถึงขาจะเรียกได้ว่ากระเพกๆ แปลกๆพิกลไปเสียหน่อย แต่ทางจวนก็ได้รักษาให้จนหมดแล้ว ทว่าดวงตากลับมืดบอด...

     หญิงสาวกลับมานั่งบนเบาะตัวเดิม พลางนึกคิดถึงช่วงเวลาวัยเด็กตอนสิบขวบ...นางจำได้ว่าในกลางดึกนั้นเจ้าจิ้งจอกเทพแปลงตนเป็นร่างมนุษย์ มันกำมือแน่น มีท่าทีเศร้าอกเศร้าใจซักพักแล้วมันก็กลับเข้าร่างจิ้งจอกมานอนตรงเบาะข้างๆเตียงของนาง ดังนั้นนางจึงเอ่ยไปในขณะที่นางขยับมาปลายเตียง

     'เจ้าจิ้งจอกน้อย...ขาของเจ้า พี่ใหญ่ของข้าจะช่วยรักษาให้' นางลูบหัวมันเบาๆ 'ตอนนี้ข้าพอรู้ว่าตนเป็นเซียนชั้นผู้น้อย ข้ามีดวงตาเซียนแล้วแต่หาได้รู้วิธีถอดออก แลจะมอบให้ผู้อื่นก็ทำไม่เป็น...ข้าเห็นว่าตัวเองไม่จำเป็ตต้องมีมัน' นางหยุดลูบหัวแล้วอุ้มเจ้าจิ้งจอกเข้ามาใกล้ๆ มันเกร็งเล็กน้อย 'ข้าเห็นว่าจะสำเร็จในธรรมมิเห็นต้องใช้ดวงตาเซียน ข้าไม่ต้องการบำเพ็ญตนให้เป็นเซียนเทพ แค่ได้เข้าใจในรสของพระธรรมก็พอ...เจ้าเองก็รอข้าหน่อยเถอะ' ว่าจบแล้วนางก็เอาหมอนว่างลงพลางนอนข้างๆ มัน

     ปานฉะนี้นางจะมองเห็นรู้ไส้ในของบุรุษผู้นั้นแล้ว นางก็มิต้องมานั่งพะวงใจเช่นนี้ แล้วจะให้เจ้าจิ้งจอกตนนั้นมาช่วยดูแทนนาง มันก็กลับไม่อยู่เสียแล้ว มันอ้างว่า 'ข้าต้องบำเพ็ญเพียรในช่วงจำศีลนี้ พ้นช่วงฤดูหนาวนี้ไปแล้วข้าจะกลับมารับใช้ท่าน' หลังจากนั้นเจ้าจิ้งจอกที่นางตั้งชื่อให้ว่าอิ๋นอิ๋น ก็ออกจากจวนไปในช่วงก่อนฤดูหนาวนี้

     ดูมันสิ! 

     นางเหนื่อยใจยิ่งนัก...หรือนางจะแอบไปบวชอย่างลับๆดี?

     !
     ทันใดนั้นนางก็สามารถนึกแผนการบางอย่างขึ้นมาได้... นางจำได้ว่าในช่วงฤดูหนาวคนในจวนจะรีบเข้านอนเร็วกว่าปกติ แลข้างนอกจวนก็ค่อยมีทหารมาออกมาเฝ้าอย่างหนาแน่น เวรยามเปลี่ยนบ่อย ในช่วงเปลี่ยนเวรยามนางสามารถหนีออกไปบวชชีแลถือศีลได้สักพัก อาศัยการเปลี่ยนเวรยามหลบหนีนั้นเอง!

     "ลู่ลู่...เจ้านำเงินนี้ไปซื้อเทียนถวายวัดที ช่วงนี้ข้าอยากทำบุญ เจ้าช่วยเป็นธุระให้ข้าที" นางเอ่ยเบาๆ พลางล้วงเอาถุงเงินจำนวนหลายตำลึงยื่นให้กับบ่าวประจำตัวผู้แสนซื่อ สาวใช้ผู้นี้พอรับถุงเงินมาก็กระตือรือร้นเป็นพิเศษ

     "เจ้าคะ คุณหนู บ่าวจะนำไปทำบุญทั้งหมดเลย เป็นเรื่องน่ายินดีที่คุณหนูจะได้ออกเรือน" สาวใช้ตัวน้อยบ่นไม่หยุด เม่ยเหลียนเพียงยิ้มบางๆ สาวใช้ของนางลู่ลู่ มักคิดเสมอว่าที่นางชอบไปวัด ฟังธรรมนั้นเป็นเพราะต้องการมีคู่ครองที่ดีมีคุณธรรม และขอพรให้พุทธองค์เมตตาประทานสามีคู่วาสนาดีๆให้...

     หลังจากไปที่ลู่ลู่ออกไปแล้ว นางก็ลุกขึ้นเดินอย่างไม่รีบไม่ร้อนนักกลับไปยังจวนของตนเอง...เสื้อผ้าเรียบๆสองชุด ตั๋วเงินจำนวนที่พอเหมาะสำหรับการเดินทาง หยูกยาจำเป็น...อ่า ต้องไม่ลืมลูกประคำ จะได้ถือว่าครบองค์ในการบวช

     หากบวชไม่ได้นางก็จะถือศีลไปเรื่อยๆ งานแต่งอะไรนั้นอย่าหวังเลย ส่วนพลังเซียนของนางเองก็ไม่หวังพึ่งมันอยู่แล้ว แม้ว่าครอบครัวจะกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตามากขึ้น แล้วอย่างไร? นางต้องการหลีกหนีจากความวุ่นวาย...อยากหลุดพ้นจากสิ่งที่เป็น แม้ว่านางจะมีความสุขมากกว่าแต่ก่อนๆ ก็ตาม



 ......................................................

     ตกดึกยามเที่ยงคืน

     เม่ยเหลียนนั้นเฝ้ารอโอกาสอันดีงามตั้งแต่ช่วงเย็น หลังจากที่นางจัดตรียมสิ่งของเอาไว้ในห่อผ้าเรียบร้อย สิ่งของจำเป็นต่างๆ ที่นางเผื่อเอาไว้ในยามจำเป็นและยามฉุกเฉิน เมื่อรู้สึกได้ถึงฝีเท้าที่เงียบลงของทหารในจวน หญิงสาวก็หยิบหมวกที่มีผ้าบางๆฝืนยาวมาสวมอำพรางใบหน้า สะพายห่อผ้าอย่างดีพร้อมใช้วิชาตัวเบาเหินตัวออกจากจวนไปอย่างรวดเร็ว ก่อนหน้านั้นนางก็ยังปกปิดลมปราณแลใช้ผงมายาของอิ๋นอิ๋น สาดไว้ทั่วห้องใครก็ตาม ที่แอบจับตาดูอยู่จะไม่มีทางสงสัยเลย วันพรุ่งนี้ทั้งจวนคงรู้ว่านางหายตัวไป

     นางเดินทางท่ามกลางความมืดอย่างรวดเร็ว...ตอนนี้นางรับรู้ถึงวรยุทธแข็งแกร่งของใครบางคนที่ไล่ตามนางมา ไอเงาสีดำบ้าๆ ที่เฝ้ามองนางอยู่ตลอดเวลา นางรู้มาเสมอว่าเงาๆ แปลกๆ ทั้งสามตนนี้ มักจะคอยอารักขานางอยู่ประจำ ยามนั่งสมาธิ ไปข้างนอกจวน

     แสดงว่าสองตนที่เหลือโดนผงมายาของนางเข้าไปแล้ว...

     "ไม่ว่านายของเจ้าจะเป็นใคร...ตอนนี้ข้าจะออกบวช ถือศีล หากเจ้าอยากรวมบุญกุศลกับข้า ก็ให้ข้าได้บวชเถอะ" นางเอ่ยไปเบาๆ ด้วยวรยุทธของเงาพวกนั้นคงได้ยินเป็นอย่างแน่นอน

     ทำไมนางจึงเอ่ยเช่นนี้กัน? ประการแรกเงาพวกนี้ไม่ธรรมดาแต่เป็นสัตว์เทพอีกา ประการที่สองสัตว์เทพทำตามเจ้านายของพวกมัน แต่มักจะไม่ไปขัดขว้างการทำกุศล บำเพ็ญเพียรของใคร อิ๋นอิ๋นบอกกับนางไว้แบบนี้ก่อนที่นางจะถอดดวงตาเซียนให้มันไป ตอนแรกมันจะตะปบพวกกาเหล่านี้ให้มากองกับพื้น แต่นางห้ามไว้

     "นายของข้าจะดีต่อพระนางมาก ได้โปรดกลับจวนเถอะพะยะค่ะ"

     พระนาง? พะยะค่ะ?...

     หรือคุณชายชุดดำที่มาสู่ขอนาง! จะเป็นนายของเจ้าพวกนี้กัน เพราะนางเคยได้ยินว่ามีคนคุยกับคุณชายท่านนั้นลงท้ายว่าพะยะค่ะ? องค์ท่าน? คุณชายผู้นั้น...เป็นใครกัน เชื้อพระวงศ์รึ?

     "ข้าจะไม่มีสัมพันธ์ใดๆกับนายท่านของเจ้า...บอกนายของเจ้าไปซะไม่ว่าใครก็ตาม แม้ข้าจะแต่งกับเขาไป ข้าก็จะไม่เลิกถือศีล ไม่ยุ่งทางกายไร้สัมธ์พันทางใจ หากเขาประสงค์แต่งกับข้าหากยอมได้ ข้าก็ยอมแต่ง"

     "แต่พระนาง..." เงาดูลังเล แล้วมันก็เงียบไป

     "ข้าเขียนจดหมายทิ้งเอาไว้ที่จวน...ไม่ต้องห่วง...ข้านั้น ตั้งใจจะไปบวชที่เขาทางทิศตะวันตก หาไม่ก็ถือศีลที่วัดซือเฉียน...นายของเจ้า ข้าไม่รู้ว่าใช้คุณชายที่มาสู่ขอข้าบ่อยๆรึไม่ แต่ข้าไม่อาจตอบรับความรู้สึกได้"

     ทำไมนางจึงรู้สึกปวดใจอยู่น้อยๆกัน...ทั้งๆที่ไม่ได้รู้จักอันใดกับชายผู้นั้นเลยแม้แต่น้อย...ตั้งแต่เกิดมานางไม่เคยเจ็บปวดในความรัก แต่ทำไมนางจึงได้เข้าใจมันทั้งๆที่ไม่เคยพบกับ

     "หากเขายอมรับได้...ก็มารับเข้าจวนของเขาเองเถอะ" นางเอ่ยเว้นไปช่วงหนึ่ง "ข้าขอเวลาคิดสักพัก" นางไม่รอช้ารีบเดินอย่างรวดเร็วระหว่างนั้นก็ขบคิดสักพัก...

     ครั้งนี้แปลกยิ่งนัก...

     แปลกจริงๆ...

     เม่ยเหลียนสลัดความคิดนั่นอย่างรวดเร็ว นางซ้อนความรู้สึกปวดใจไว้ในส่วนลึกของหัวใจดวงน้อยๆ ตอนนี้มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะออกบวช ความหลุดพ้นเป็นสิ่งนางได้เลือกแล้ว...นางคงเลือกมันตั้งแต่เกิดแล้วละมั่ง ถึงได้มีใจ แลปรารถนาจะเร้นกายหลีกหนีโลกที่วุ่นวายเช่นนี้

     ร่างบางใช้วิ่งชาตัวเบาอีกครั้ง...นางขอทิ้งเมืองหลวงพวกนี้ไว้ในความทรงจำก็แล้วกัน




...ติดตามตอนต่อไป...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

849 ความคิดเห็น

  1. #791 amporn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 19:22
    ขอบคุณค่ะ
    #791
    0
  2. #790 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 17:38
    อยากอ่านแล้ววววว
    #790
    0
  3. #789 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 09:01
    รออ่านตอนต่อไป
    #789
    0
  4. #785 G.U.M.M.Y (@guntamolwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 11:33
    โอ๊ยย อยากอ่านตอนจบมากๆเลยไรท์~ เขาจะคู่กันมั้ยยย
    #785
    0
  5. #784 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 11:01
    ลุ้นค่ะลุ้น
    #784
    0
  6. วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 00:18
    นางเอกจะบวชตอนใกล้จบ.....แปลว่านางเอกจะสมหวังหลังจากตายแล้วกลับไปเป็นเทพธิดาหรอคะ
    #783
    0
  7. #782 mundilaquo (@mundilaquo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 21:53
    เดี๋ยวววว จบไม่แฮปปี้เอนดิ้งหรอไรทททท
    #782
    1
  8. #106 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 19:42
    สู่ขอเลยรึ 555 นางยังเด็กอยู่เลยนะท่านมาร
    #106
    0
  9. #104 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 19:36
    ท่านมารน่ารักจัง
    #104
    0
  10. #103 -GigGiw- (@-GigGiw-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 19:30
    รอค่ะ 55555

    #103
    0
  11. #102 Jittra Tim (@tabb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 19:17
    ชอบมากคะ
    #102
    0
  12. #101 pengkanyas (@pengkanyas) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 18:55
    ชอบจอมมาร เชียร์จอมมารคร่า
    #101
    0
  13. #100 Areeya Saisingthong (@areeya_tc) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 17:18
    ไม่เป็นไรคะ สู้ๆน้า รออยู่เสมอ
    #100
    0
  14. #99 Mild Kornchanok (@samil) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 16:56
    สู้ๆๆคะไรท์
    #99
    0