*ดองชั่วคราว* ชาติที่สิบสอง...ข้าและท่านจะได้ครองรักกัน

ตอนที่ 7 : ❀ ชาติที่สิบสอง ❀ ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    20 ม.ค. 61

     


     ท้องฟ้าสดใส ป่าไผ่หลังน้ำตกแห่งนี้ช่างเย็นสบายยิ่งนัก กลิ่นไผ่หอมอ่อนๆ ลอยละลิ่วๆ ฟุ่งไปทั่วบรรยากาศรอบๆ ชายชุดดำนั่งจิบชาถ้วยเล็กอย่างสบายใจ แววตาล่ำลึกยากคาดคิด ดวงหน้าสุขุมเยือกเย็นแผ่กลิ่นอายความหนาวเหน็บของหิมะ ทันใดนั้นเขาวางถ้วยชาลงกับโต๊ะตัวเตี้ยด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นขนนกสีขาวพริ้วไหวต้องไปไผ่

     "ถอดญาณจุติลงมายังโลกมนุษย์...ดูท่าเจ้าจะพบนางในภพมนุษย์แล้ว" เสียงยี้ยวนกวนประสาทเอ่ยขึ้น ชายผมสีดำแซมแดงเอ่ยขึ้น เขานั่งลงบนเบาะสีแดงตรงข้ามกับเสวี่ยต๋าเฟยที่บัดนี้ดูท่าทางหงุดหงิด

     "ข้าพบแล้ว ไม่ทราบว่ามหาเทพหลันเซ่อร์ลงมาหาข้าทำไม" สายตาเยือกเย็นมองไปยังผู้ที่ได้นามว่าหลันเซ่อร์ ซึ่งในตอนนี้มีสีหน้าสบายอกสบายใจไม่รู้สึกรู้อันใด

     "บนตำหนักสวรรค์ตอนนี้ดูเหมือนเทพแห่งโชคชะตาจะฟื้นแล้ว...นานนับหมื่นปีได้ ข้าเองก็มิได้เห็นหน้าบุตรสาวของนาง...เทพจินเหลียนนานมาก เลยมาอาศัยถามเจ้าเสียหน่อย" เขาหัวเราะอย่างขบขั้นด้วยรู้ว่าเจ้ามหาเทพสายมารผู้นี้ย่อมไม่ตอบเขาเป็นแน่

     "ท่านเป็นเทพแห่งความรู้แจ้ง ผู้ที่รู้ไปเสียทุกเรื่องเหตุใดต้องมาถามข้าด้วย" เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจบการสนทนาอย่างรวดเร็ว ทำให้เทพแห่งความรู้แจ้งหัวเราะอีกหนึ่งยกอย่างชอบใจ ถือว่าครานี้สำเร็จที่ได้ปั่นหัวเทพมารตนนี้

     "ฮ่าๆ...เจ้าก็รู้ว่าข้าเป็นเทพประเภทใด"

     "เป็นเทพที่ผู้อื่นไม่เป็นกันก็คือเจ้า กลับไปได้แล้ว"

     "เอาล่ะๆ" หลันเซ่อร์กลับมามีสีหน้าเงียบขรึมก่อนจะเอ่ยก็ยิ้มที่มุมปากสักเล็กน้อย "...ข้าแค่รู้ว่าเพราะเหตุใดนางจึงต้องลงมาเกิดถึงสิบสองชาติ เช่นนี้เจ้าอยากสนทนากับข้าต่อไหม" คำพูดของหลันเซ่อร์ทำให้แววตาเสวี่ยต๋าเฟยเปลี่ยนไปเล็กน้อย อารมณ์ที่หงุดหงิดลดลงไปครึ่ง

     "ว่ามา"

     ...
     ..
     .

     หลังกจากที่หลันเซ่อร์กล่าวจบร่างของเขาก็หายไปทันที แต่หากได้มองไปที่เสวี่ยต๋าเฟยแล้วใบหน้าของเขายามนี้กลับไม่สู้ดีนัก... ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม ตอนนี้แววตาของเขากำลังโศกเศร้าทว่าเพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆก็กลับมาเป็นดังเดิม

     เขารู้ดีหากจะแก้ไขแล้วต้องทำอย่างไร...

     เสวี่ยต๋าเฟยยกนิ้วมือขึ้นมาพลางเอ่ยเรียกๆ บางสิ่งเบาๆ เพียงชั่วครู่ก็พบนกกาสีดำตตนหนึ่งร่อนลงมาเกาะยังนิ้วมือของเขา มันก้มหัวอย่างเคารพเพื่อรอฟังคำสั่งของผู้เป็นนาย

     "จงบอกพี่น้องคนอื่นๆของเจ้าให้ตามปกป้องนาง...ข้าจะกลับสวรรค์ หากห้าปีนี้นางเป็นอะไรไป ก็อย่าหวังการลงโทษจากข้า" สิ้นเสียงนกกาก็ผงกหัวรับคำสั่ง เมื่อเสวี่ยต๋าเฟยเบือนหน้าไปอีกทางด้วยแววตาที่ครุ่นคิด ดังนั้นเจ้านกกาจึงบินจากไปทำตามภารกิจของมัน

......................................................

     จิ้งจอกน้อย...?

     เม่ยเหลียนเดินเข้าไปใกล้ๆ กำแพงเมืองมากขึ้น นางเห็นจิ้งจอกตัวเล็กๆ ที่มีหกหาง  ขารวมถึงดวงตาของมันได้รับบาดเจ็บ สภาพของมันไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ด้วยความสงสารดังนั้นนางจึงใช้สองมือเล็กๆ อุ้มมันเข้าสู้อ้อมแขนน้อยๆของนางอย่างทะนุถนอม 

     "พี่ใหญ่ข้านำไปได้หรือไม่" เม่ยเหลียนเอ่ยขอ ตอนนี้นางมาตามที่พี่ชายชุดดำ เสวี่ยเฟยเอ่ยขอให้ช่วย นางไม่อยากฆ่ามันทิ้งเลยเลือกที่จะช่วยมันก็เท่านั้น จิ้งจอกสีเงินนะ...เท่าที่นางรู้มันเป็นเทพที่อยู่บนแดนสวรรค์ คอยรับใช้เทพชั้นสูงที่เคารพรักยิ่ง มีร่างเป็นจิ้งจอกสีเงิน มีหางมากกว่าห้าหาง

     หากมันหายดีแล้ว..เพียงพามันไปที่เขาสักลูก มันจะกลับไปยังที่ของมันเอง

     "จิ้งจอกสีเงิน...หากมันหายดีแล้วก็ปล่อยมันไป" พี่ใหญ่เอ่ย เขาเองก็น่าจะรู้เหมือนกันกับนาง เมื่อเม่ยเหลียนเดินมาที่อาชาสีหมอก พี่ใหญ่ก็อุ้มนางขึ้นก่อนจะปีนหลังมันมาพร้อมควบม้ากลับจวนแม่ทัพอย่างเร่งรีบ ด้วยเวลาในตอนนี้เริ่มมืดลงแล้ว

     เพียงแค่ช่วยเหลือ หากหายดีแล้วก็ปล่อยให้จากไป...ปล่อยให้จากไป

     เด็กสาวครุ่นคิดในขณะที่จ้องมองเจ้าจิ้งจอกตนนี้ นางเอาแขนเสื้อเช็คคราบเลือดบนใบหน้าของเจ้าจิ้งจอก แล้วหลับตาลงสักพัก..วันๆ นี้ นางได้ข้อคิดจากคนแปลกหน้ามาก แล้วก็ได้เปิดโลกมากขึ้น พี่ชายชุดดำผู้นั้นช่างดีจริงๆ เขาร่ำรวยมากจนให้นางเลือกจะเอาขนเจ้าจิ้งจอก หรือจะฆ่าเอาเนื้อ หาไม่ก็ปล่อยดูแลแล้วปล่อยไปอย่างอิสระแบบที่เขาไม่ต้องกังวลเลย

     "เหลียนเอ๋อร์...วันนี้อันตรายยิ่งนักสำหรับเจ้า พี่จะใคร่ครวญเรื่องของครอบครัวเรา ความปลอดภัยของเจ้าและมารดา ต่อไปจะไม่ให้เจ้าตกอยู่ในอันตรายอีก"

     "พี่ใหญ่วันนี้ข้าพบกับคุณชายชุดดำที่หลังน้ำตก ข้าสนทนากับเขาแลได้ข้อขบคิดมากมาย วรยุทธของเขาช่างเลิศล่ำเพียงพริบตาเดียวก็สังหารสายลับจากอาณาจักรหลี่ แถมยังให้ปิ่นประดับผมชุดหนึ่งแก่น้อง...ชื่อของเขาคือเสวี่ยเฟย ท่านพี่รู้จักเขาหรือไม่เจ้าคะ?" นางเล่าให้พี่ใหญ่ฟังคราวๆ ในขณะนั้นก็ลอบสังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไปของพี่ใหญ่

     "...ตอนเจ้ามาหาพี่ ได้เอ่ยกับอะไรกับเขาไว้กันละ"

     "ข้าเอ่ยไปว่าไว้จะตอบแทนเขาหากมีโอกาส ข้ายังเอ่ยอีกว่าอีกห้าหกปีนี้จะเชิญเขามางานแต่งของข้าด้วย หากข้าแต่งกับองค์ชายสักคน" เม่ยเหลียนอธิบายแต่นางไม่บอกเรื่องที่นางจะบวชชี

     "เขาเอ่ยอย่างไรอีก"

     "พี่ใหญ่ๆ ก่อนหน้านั้นเขาบอกว่าในอีกห้าหกปีหากมีโอกาสได้เจอกัน แล้วหลังจากที่ข้า..ว่าเชิญมางานแต่งนั้น เขาก็มีสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่นัก แต่เขากลับพูดว่าเขาจะอยู่กับข้าในงานนั้นด้วย" ถ้าไม่งานแต่งก็งานบวช...ละน่ะ 

     "..." พี่ใหญ่ของนางเงียบสักพักสีหน้าดูวิตกกังวลยิ่ง

     "พี่ใหญ่ไม่ทราบว่าคุณชายท่านนั้นคือ?"

     "ประมุขมารหวังเสวี่ยเฟย"

     หืมมมมมมม???

     ประมุขมารงั้นเหรอ!?

     เม่ยเหลียนคิด พลันนางก็ได้ยินเสียงที่ว่า 'ข้าไม่ใช่คนใจดี' ตอนนี้นางอยากจะร้องไห้เอาเสียแล้ว นางเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าประมุขมารผู้นี้แข็งแกร่งยิ่งนัก วรยุทธเลิศล่ำกว่าผู้ใด เขากุมใต้หล้าไว้ในมือแค่เอ่ยวาจาไม่ถูกใจพริบตาเดียวก็สิ้นชีพทันที...

     นี้นางนั่งอยู่กับเขามาได้อย่างไรกัน?...

     แถมยังไปนอนหนุนตักเขาอีก..

     ไหนจะนวดคลายเส้นเล่า?


...ติดตามตอนต่อไป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

849 ความคิดเห็น

  1. #781 MeriyaSerksiri (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:34
    นางเอกทำไมน่ารัก 55555
    #781
    0
  2. #780 Koy_Jaja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:02
    สนุกค่ะ ชอบบบบบ
    #780
    0
  3. #779 Chenismine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:45
    ชอบบบบบบบบบบบบ
    #779
    0
  4. #778 funyernnnn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:09
    สนุกมากกก
    #778
    0
  5. #777 MORNINGGLORY08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:50
    เสวี่ยจะไปไหนอ่าา อีกห้าปีแสดงว่าจะกลับมาตอนนางโตใช่มั้ย
    #777
    0
  6. #776 LazyBK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:52

    ทีแรกอ่านจิ้งจอก เป็นจิ้งจก 5555
    แล้วก็ ไม่ใช่ เขียนแบบนี้นะคะ
    #776
    1
  7. #775 kavasarew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:02
    ทำไมเราอยากให้ไม่สมหวังนะ 555555
    #775
    0
  8. #774 yutsutatip (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:58
    อ่านางพึ่งรู้สึกตัว
    #774
    0
  9. #773 amporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:28
    ขอบคุณค่ะ
    #773
    0
  10. #91 yukai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 16:51
    ขอบคุณมาก
    #91
    0
  11. #90 Faiyuki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 10:04
    สนุกคร้าาา
    #90
    0
  12. #89 ติ่งนิยาย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 07:50
    555 แต่ละคน ไม่ธรรมดาเลย สนุกมากค่ะ
    #89
    0
  13. #88 beechi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 07:09
    สปอยหนักนะ แหมมม
    #88
    0
  14. #87 Areeya Saisingthong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 06:48
    ขอบคุณมากคะ
    #87
    0
  15. #86 MaRitt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 22:46
    ขอบคุณที่มาต่อให้ค่าา
    รอตอนต่อไปจะเจอพระเอกแล้ววว พระเอกกินเด็กอ่าา
    #86
    0
  16. #85 bassjeedjad (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 22:44
    สู้ๆนะคะ สนุกค่ะ
    #85
    0
  17. #84 หมิวจ้า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 22:39
    เย้ๆๆๆๆ
    #84
    0
  18. #83 su su writer (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 22:33
    I wait for next chapter kha.
    #83
    0