*ดองชั่วคราว* ชาติที่สิบสอง...ข้าและท่านจะได้ครองรักกัน

ตอนที่ 6 : ❀ ชาติที่สิบสอง ❀ ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 ม.ค. 61

     

     "เด็กน้อยไหนว่าเจ้านวดไม่เก่งอย่างไรเล่า"

     คำถามนี้ทำให้นางพูดอะไรไม่ออกเลย...ในหัวน้อยๆ พยายามหาข้ออ้างที่น่าฟังที่สุดออกมา แต่เค้นเท่าไหร่ก็ไม่พบข้ออ้างดีๆเหล่านั้นเลย ดังนางจึงใช้ความเงียบเข้าช่วย

     "เจ้าโกหกสินะ"

     เด็กน้อยพยักหน้าหงึกๆ นางคิดว่าการยอมรับคงเป็นเรื่องที่ดีที่สุด แต่นางก็ใช่ว่าจะโกหกไปหมด ดังนั้นนางจึงเอ่ยออกมาตามความจริงว่า

     "แต่ข้าก็เคยทำแบบนั้นกับพี่รอง ข้าแกล้งเขาจนเส้นยึดไปสามวันจริงๆนะ" นางเอ่ยโต้ออกไประหว่างที่นวดน่องขาให้กับพี่ชายท่านนี้ในท่าที่นางนั้นนั่งอยู่ข้างๆ ว่ากันตามตรงตอนนี้นางไม่ได้แต่งตัวสวยงามนัก เนื้อผ้าเรียบๆคล้ายชาวบ้าน ผมก็ไม่ได้เกล้าอย่างประณีต ตอนนี้นะ! นางคงไม่ได้น่ารักมากหรอก

     "...งั้นเจ้าจะแกล้งข้าด้วยงั้นสิ"

     "ก็ข้าไม่อยากนวดให้ท่านนี่น่า ท่านก็รู้ว่ามันใช้แรงเยอะขนาดไหนถึงจะนวดได้ดี ก่อนหน้านั้นข้าก็หนีพวกสายลับนั้นมาอีก ต่อให้ข้าเก่งกาจใช้วิชาตัวเบาได้ดีขนาดไหน ข้าก็ยังเด็กนี่น่า จะให้ไม่เหนื่อยได้อย่างไร" นางเอ่ยตอบไปอย่างคนเจ้าอารมณ์

     "ข้าไม่ใช่คนใจดี"

     "ข้ารู้ ท่านบอกมาแล้วก่อนหน้านั้น..." นางหยุดนวด ตอนนี้นางเบื่อแล้ว ไอเรื่องที่นางไม่อยากแต่กลัวนี้..นางไม่ชอบเลย เด็กสาวคิดก่อนที่จะฟุบตัวลงนอนหนุนตักพี่ชายชุดดำแทน เขาทำเพียงแค่มองเฉยๆ สายตานั้นล่ำลึกนางไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร

     บรรยากาศช่างเป็นใจจริงๆ...ลมเย็น เสียงของน้ำตก กลิ่นของป่าไผ่หอมๆ นางเกือบจะหลับแล้วหากไม่ติดว่า เสวี่ยเฟย พี่ชายชุดดำเป็นคนแปลกหน้านางจะนอนหลับอย่างไม่ลังเลเลย

     ดูสิ!

     เขาลูบศีรษะนางเบาๆอย่างเอ็นดู เกลี่ยผมของนางเล่น...นางเริ่มง่วงแล้ว นางยอมรับจริงๆว่าเขากล่อมเด็กได้เก่งมาก ดังนั่นนางจึงหลับตาลงลองงีบไปสักหน่อยจะเป็นอะไรไป ความรู้สึกกลัวคนแปลกหน้าเริ่มจางไป ที่เขาฆ่าคนพวกนั้นก็เพราะช่วยนาง...วรยุทธของเขาจะแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็ดีต่อนางมากจนถึงตอนนี้ไม่ได้มีการต่อว่าดุด่านางสักคำ

     "ไปอยู่กับข้าไหม?"

     "...ไม่ ข้าตั้งใจไว้นานแล้ว หากถึงวัยปักปิ่นจะบวชชีตลอดชีวิต"

     "เพราะเหตุใด?"

     "ข้าเป็นบุตรสาวคนเดียวของจวนแม่ทัพ...วาสนาของข้าดีนะ เกิดมามีครอบครัวที่อบอุ่น แต่ทว่าก็ห่างไกลกัน นานๆครั้งถึงจะกลับมาเจอกันสักที ข้ายังเด็กเหง่ายิ่งนัก ไม่มีบิดาพี่น้องคอยอยู่สั่งสอน มารดาก็สุขภาพมิสู้ดี อยู่กับจวนก็มีเพียงข้าที่ต้องทำอะไรตามลำพัง...ข้าเลยคิดว่าหากตัดความรู้สึกเหล่านั้นที่เกิดขึ้นได้ก็คงดี ดังนั้นจึงอยากบวช"

     "เด็กน้อยการบวชของเจ้าไม่ใช่การแก้ปัญหา การตัดความรู้สึกก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา...การลืมก็เช่นกัน ทุกสิ่งล้วนไม่มีอะไรแน่นอน ความรู้สึกของเจ้าไม่ใช่สิ่งที่คงอยู่ตลอดไป สักวันหนึ่งสิ่งที่เจ้าคิดอาจจะเปลี่ยนไป เช่นนั้นความรู้สึกของเจ้าก็จะเปลี่ยนไป" เขาใช้แผ่นหลังแตะที่ผิวแก้มนุ่มนิ่มของนางช้าๆ

     "คำพูดของท่านทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นมาก...ขอบคุณพี่ชายชุดดำ"

     "เจ้านะวาสนาดีจริงๆ ที่ได้เจอกับข้า...ข้ามีเครื่องประดับชั้นเลิศ ที่เหมาะกับเจ้า"

      เขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องที่วางอยู่บนโต๊ะ พอเปิดออกมามันเป็นชุดเครื่องประดับจากทอง ซึ่งก็คือปิ่นกุฎหงส์ ประกอบด้วยส่วนของรัดเกล้าหรือมงกุฎที่เป็นรูปหงส์ ปิ่นระยาดอกไม้มงคลปลายเส้นทองระยาประดับด้วยไข่มุกแบ่งเป็นข้างละสองชิ้น แล้วก็ปิ่นยิบย่อยอีกสี่ชิ้น ปิ่นระยายาวประดับม้วยผมด้านหลังปลายของมันเป็นลูกปัดทำจากไข่มุกสีขาว

     เครื่องประดับผมพวกนี้ใส่กันในชนชั้นสูงมีอันจะกิน เชื้อพระวงศ์ ทานแม่ของนางก็มีสองสามชุดทว่างดงามสู้อันนี้ไม่ได้เลย องค์ประกอบรวมถึงลวดลายแกะสลักเล็กๆ ฝีมือของช่างชั้นสูงขนาดนี้นางไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...แต่นางเคยอ่านมาในตำรา ชาวสวรรค์หรือเทพมีเพียงเทพสตรีไม่ถึงสิบองค์ที่สามารถส่วมได้ แล้วลวดลายที่พี่ชายให้มาก็เป็นของเทพแห่งการเยี่ยวยารักษา หรือที่เรียกว่าเทพแห่งการคุ้มครอง ปัดเป่าเคราะห์ร้าย ชะตาอาภัพ ทว่าเทพเทพีองค์นี้ไม่นิยมส่วมเครื่องประดับมากชิ้น นางส่วมเพียงรัดเกล้าหงส์ประดับม้วยด้านหน้า บางครั้งก็มีปิ่นหงส์ประดับม้วยด้านหลัง

     แต่ว่านะ...ชาวบ้านธรรมดาร่วมถึงผู้มีอันจะกิน จะส่วมเครื่องประดับเหล่านี้เฉพาะพิธีแต่งงาน

     เขาสู่ขอนางอยู่รึ?

     เพ่ยๆ! นางยังเด็กอยู่ เครื่องประดับนั้นต้องเป็นของเมียพี่ชายผู้นี้แน่นอน

     
     "...ข้าเปิดผิดกล่อง"

     เยี่ยม! 

     เด็กน้อยขอกระบี่ ไม่ก็อาวุธสังหาร ตำราฝึกยุทธ์เถอะ! หากให้นำไปใช้จริงๆ เกรงจะมีประโยชน์มากกว่า เด็กสาวเริงร่า แต่ทว่าจู่ๆมาให้ของกันเช่นนี้ เกรงว่าจะไม่ดี เด็กสาวยกแขนเสื้อขึ้นปิดครึ่งหน้า นางหาวเบาๆ แล้วฟุบตัวลงนอนต่อกับโต๊ะไม่รบกวนพี่ชายชุดดำแล้ว

     "เด็กน้อยอย่างเจ้าเครื่องประดับนั้นคงหนักไป ไว้หากเจออีกคร่า ข้าค่อยให้ทีหลัง" พูดแบบนี้แสดงว่าเขาต้องเป็นคุณชาย ขุนนางที่มียศแน่ๆเลย นางถึงจะมีโอกาสพบเขาอีก ลาภปากจริงๆ...มาพบคนร่ำรวยในแผ่นดินซะแล้ว

     ฮืม?

     ตอนนี้นางรู้สึกว่าหัวของนางเริ่มหนักเรื่อยๆ เหมือนเสวี่ยเฟยเจ้าพี่ชายชุดดำผู้นี้กำลังเอาปิ่นหรืออะไรบางอย่างของนางออกแล้ว เอาชิ้นใหม่เข้าไปแทนหลายๆชิ้น ดังนั้นนางจึงเงยขึ้น มองกระจกใสๆ ที่ติดกับฝ่ากล่องไม้ด้านใน เขาปักปิ่นให้นางอย่างชอบใจ มันเป็นปิ่นดอกไม้มงคลสีขาวหลายชิ้น ก้านปิ่นทำจากทองแว่ววาว มีพู้ทองระยะห้อยด้วยไข่มุกสมวัย แลดูเบาๆ กว่ากล่องนั้นมาก ดีนะปิ่นมงกุฎตรงหน้านางยังใส่ไม่ได้มิเช่นนั้นคงหนักหัวตาย

     "ท่านปักปิ่นได้เก่งเช่นนี้ ท่านคงมีฮูหยินหรือไม่ก็น้องสาวสินะ" นางเอ่ยถามไป ปกติบุรุษมักไม่ยุ่งเกี่ยวกับอิสตรี ถ้าเขาทำได้เชี่ยวชาญขนาดนี้ล้วนเป็นเพราะอยากทำให้คนที่รักเป็นแน่

     "สหายข้าผู้หนึ่งยามเราพบกัน นางจะขอให้ข้าช่วยดึงปิ่นปักผมออก ยามนางต้องกลับข้าต้องปักช่วยนาง...นางไม่ชอบของงดงามเท่าไหร่ แต่ในเวลาทั่วไปนางก็ต้องฝืนแต่งตัวเต็มยศ ข้าเคยให้ชุดปิ่นปักผมกับนาง นางเอ่ยว่าไม่ต้องการแล้ว 'ของที่ท่านอยากให้ข้า...โปรดเก็บไว้เถิด' ข้าหวังว่าคราวที่ได้พบกันอีกนางจะรับมันไว้" 

     "ทำไมท่านไม่ให้ในนามผู้อื่นกันละ"

     "ข้าอยากให้นางรับไว้ในนามของข้า..." หากปิ่นชุดแรกที่เขาเปิดให้นางดูนั้นเป็นสิ่งที่อยากให้สตรีผู้นั้น แสดงว่าเขาอยากแต่งกับนางถึงได้ให้ไป มันมีความหมายว่าการสู่ขอนั่นเอง นางปฎิเสธแปลว่านางไม่อยากแต่งกับพี่ชายชุดดำผู้นี้ 

     น่าสงสาร...

     "นางคงร่ำรวยมาก บางทีนางอยากต้องการอย่างอื่นก็เป็นได้"

     "เสียดายข้ามอบให้นางไม่ทัน..." แววตาเศร้าๆปรากฎขึ้นชั่วครู่

     "ท่านไม่ต้องเศร้าไป ของๆท่านที่อยากให้ ข้ารับไว้แน่" นางเอ่ยปลอบใจตามประสาเด็กๆ บางที...บางทีมันอาจจะช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นก็ได้

     "ยังไงท่านก็ต้องมีโอกาสให้นาง ท่านบอกว่าไม่มีอะไรยั่งยืน สักวันนางอาจจะรับมันก็ได้" ข้าเอ่ยอย่างหนักแน่น นั้นทำให้เขายิ้มอย่างสุขุมให้กับท่าทีเด็กน้อยของนาง มือของเขาท้าวคางทันเขามองข้าด้วยสายตาที่ล้ำลึกอีกแล้ว...

     "ข้าให้เจ้าเพราะรู้สึกถูกชะตา...เจ้าบุตรสาวจวนแม่ทัพ เอาไว้ใส่ออกงาน ขับให้สง่างดงาม ให้ผู้อื่นเคารพยำเกรง...ก็ดีแล้ว นับว่ามีประโยชน์"

     ให้ผู้อื่นเคารพ ยำเกรงก็ดี ??

     ไม่ใช่ว่าต้องให้ผู้อื่นชื่นชมหรอกรึสำหรับสตรี?

     "ขอบคุณพี่ชายชุดดำมาก ไว้คราวหลังข้าจะตอบแทนสำหรับวันเวลาดีๆเช่นนี้" เด็กสาวเงยหน้ามองเขาอีกครั้งอย่างเต็มตา ใบหน้ายิ้มแย้ม ช่างน่ารักสำหรับเด็กสาววัยน้อยๆ

     "ถ้าเจ้าเอ่ยเช่นนั้น อีกสักห้าหกปีข้าจะรอ"

     ?

     "หากข้าบวชชีคงเจอที่พิธีบวช หาไม่ก็คงแต่งกับองค์ชายสักคนไปแล้ว เช่นนั้นคงได้เจอในงานมงคลของข้าแน่นอน" นางเอ่ยจบสีหน้าของเสวี่ยเฟยก็ดำมืดลงทันที  หรือว่านางลืมบอกว่าจะเชิญเขากัน "ข้าจะเชิญท่านแน่นอนไม่ต้องห่วง"

     "ไม่ต้องตกใจไป วันนั้นข้าอยู่ในงานกับเจ้าแน่ๆ" น้ำเสียงของเขาดูเจ้าเล่ห์แปลกๆ พิกลๆ

     แสดงว่าเขาต้องเป็นคนใหญ่คนโตแน่นอน! เด็กสาวยิ้มในใจ พี่ชายทันนี้เดี่ยวดีบ้างเดี่ยวร้าย แปรปรวนบ่อยเสียจริงๆ เม่ยเหลียยรับมือยากเจ้าค่ะ

     "เจ้ากลับไปรอได้แล้ว พี่ใหญ่ของเจ้ากำลังมา" เขาเอ่ยขึ้นแล้วหยิบชาขึ้นมาจิบอีกครั้ง "เอาเครื่องประดับชุดที่ข้าให้ไปด้วยละ" เมื่อเขาเอ่ยจบนางพยักหน้า คำนับสักเล็กน้อยก่อนจะหยิบกล่องไม้ที่ด้านในทีมีเครื่องประดับชิ้นที่เขาถอดของนางออกและอีกชิ้นที่นางยังใส่มิได้ เสร็จแล้วจึงวิ่งหลุนๆ แล้วใช้วิชาตัวเบาเหินตัวไปฝากเดิมของน้ำตก

     พี่ใหญ่เจ้าขา..คนแปลกหน้าผู้นี้เป็นใครกัน

     นามนั้นคือเสวี่ยเฟย ส่วมชุดดำเรียบๆ...

     ป็นคุณชายบ้านใด น้องจะได้หาอะไรตอบแทนได้ถูกต้อง



...ติดตามตอนต่อไป...







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

849 ความคิดเห็น

  1. #788 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 14:14
    แป้นไม้เอกพังใช่มั้ย5555555
    #788
    1
  2. #772 amporn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:48
    ขอบคุณค่ะ
    #772
    0
  3. #771 nemo. (@rapheephat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:17
    ขอบคุณค่ะ..สนุกมากๆๆ
    #771
    0
  4. #770 Afradear (@00phannita00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:00
    น่าจะไม่ทันบวชนะ555
    #770
    0
  5. #769 bai_tong034 (@bai_tong034) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:48
    มีความฮาเบาๆ555
    #769
    0
  6. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:47
    ท่านช่างเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก
    #768
    0
  7. #767 岭飞 (@Potae-kamui) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:24
    ที่ิอยู่ในงานด้วย หมายถึงเจ้าบ่าวใช่มั้ยยยย
    #767
    0
  8. #766 จ้าวจันทรา (@Juntra_152536) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:58
    สั้นๆ สองคำ เลี้ยงต๋อย
    #766
    0
  9. #765 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:36
    เม่ยเหลียนน่าร๊ากกกก ^^
    ตลกความหยิบกล่องผิดของเสวี่ยนเฟย555
    #765
    0
  10. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:29
    555555 นางจะบวชชีจริงๆเหรอ
    #764
    0
  11. #73 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 19:27
    ขอบคุณค่า ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
    #73
    0
  12. #72 thesun-sets (@thesun-sets) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:57
    หือ จะฝึกวิชา เพื่อตัดเเหวนสินะ
    #72
    0
  13. #71 APRIL (@jamlovenami) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:54
    พักผ่อนเยอะๆนะคะ จะได้หายไวๆ
    #71
    0
  14. #70 Daimyouz (@Daimyouz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:33
    หายไวๆนะคะไรท์
    #70
    0
  15. #69 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:31
    ขอบคุณมาก
    #69
    0
  16. #67 Faiyuki (@Faiyuki) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:14
    สนุกคร้าาาา
    #67
    0
  17. #58 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 13:57
    เริ่มนะสนใจขึ้นมาแล้ว รออ่านค่ะ
    #58
    0
  18. #56 Areeya Saisingthong (@areeya_tc) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 08:56
    มาไวๆน้าาา
    #56
    0
  19. #54 Ying0934 (@Ying0934) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 07:30
    มาต่อเร็วๆนร้าาา
    #54
    0
  20. วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 22:57
    รอค่าาาา
    #51
    0