ADAM.

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 : คนไข้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

 

“อ้วกกก...”

“คนไข้รายใหม่จะมาแล้วนะขอรับ ท่านควรรีบจัดการตัวเองให้ดี” วิคเตอร์ หรือเด็กหนุ่มหน้าตางดงามเกินสตรีที่มีเส้นและดวงตาสีเงินเอ่ยบอกเจ้านายตัวเอง ที่กำลังเกาะขอบโถส้วมเพื่อระบายปัญหาที่คั่งค้างอยู่ในร่างกายออกจนหมด ซึ่งเด็กหนุ่มผมแดง ดวงตาสีม่วงเข้มก็ยกมือขึ้นโบกไปมา พร้อมบอกว่า

“เดี๋ยวนะ ขอถอนของก่อน แม่งเอ๋ย แหวะ...” ครั้นขย้อนของเก่าชุดสุดท้ายเสร็จ เด็กหนุ่มคนนั้นก็คลานมานั่งที่เก้าอี้ทำงานของตัวเอง หุ่นยนตร์ผู้ทำหน้าที่ปรนนิบัติรับใช้วางแก้วบรรจุน้ำแดงให้ เขาคว้ามืออันเนียนนุ่ม พร้อมเอาแก้มถู ก่อนจะหยอกเย้าว่า “เจ้าช่างเป็นคนในลำไส้ใหญ่ของข้าจริงๆ นะวิคเตอร์ ถ้าไม่มีเจ้า ข้าจะอยู่อย่างไร...มามะ เรามาวายกันหน่อย เดี๋ยวนิยายเรื่องนี้จะไม่มีคนอ่าน...แอ้กกก!!

ฝ่ามืออันเนียนนุ่มของวิคเตอร์ จับเจ้านายตัวเองโขกกับโต๊ะหินที่นั่งทำงาน เกิดรอยเลือดเป็นด่างดวง

“หายเมาหรือยังขอรับ” วิคเตอร์ถาม

“หายแล้ว” อดัมตอบ พร้อมเอาแขนเสื้อเช็ดเลือดตัวเอง

วิคเตอร์วางแฟ้มคนไข้รายใหม่เอาไว้ตรงหน้าอีกฝ่าย ก่อนจะเดินไปชงชาสำหรับรับแขก อดัมเปิดแฟ้มออกอ่าน และคล้ายนึกขึ้นมาได้ เลยเอ่ยเสียงเบากับความว่างเปล่าว่า

“ท่านอ่านถึงตรงนี้ ก็คงจะสงสัยเกี่ยวกับ พวกเกิดใหม่ ในโลกนี้อยู่ ข้าจะอธิบายให้ฟังนะ คือในนิยายเรื่องนี้ เราไม่เรียกพวกเขาว่า พวกเกิดใหม่ หรอก ยกเว้นข้ากับบาร์เทนเดอร์ พวกเราเรียกเขาว่า ผู้ช่วยพระเจ้า

ผู้ช่วยพระเจ้าทำหน้าที่อะไรหรือ ก็ทำหน้าที่สร้างความดีในโลกใหม่ ขีดเส้นใต้...ความดี เท่านั้นนะขอรับ ดังนั้นไอ้นิยายแนวเกิดใหม่ ผู้หญิงร้ายกาจ เอาคืน ต่อกรพวกที่มาหาเรื่องจนเจ็บแสบ พวกนั้นไม่มีในนิยายเรื่องนี้ ผู้ชายที่เกิดมาพิการ สามารถรักษาตัว ไต่เต้าจนยิ่งใหญ่และสร้างฮาเร็มเป็นของตัวเองได้ก็ไม่มีเช่นกัน พวกผู้ช่วยพระเจ้า เมื่อตอบรับสัญญาทาสของพระเจ้า แอ่ก...” กะละมังตกใส่หัว

“...จะได้สวัสดิการ คือร่างใหม่ที่งดงาม อำนาจบารมีที่มีพร้อม คือมึงไม่ต้องไปเสาะแสวงหาเชี่ยอะไรอีกแล้ว พระเจ้าท่านมอบให้ทุกอย่าง แต่มันจะมีจุดบกพร่องเล็กๆ ก็คือร่างใหม่นี้จะทำตามคาแรคเตอร์ตัวเองที่พระเจ้าวางเอาไว้ วิญญาณที่เข้าไปอยู่ในนั้นจะไม่สามารถคุมร่างของตนได้ ถ้าไม่มีคะแนนความดีมาแลก อันเป็นหน้าที่หลักของพวกผู้ช่วย กลับไปอ่านท่อนบนที่ข้าบรรยายไว้ พวกเขาต้องคอยทำความดี ซึ่งมันจะแปรเปลี่ยนเป็นคะแนนเอามาซื้อไอเท็ม ฟังชั่น หรืออะไรโดนๆ คุมร่างได้ตามใจ แต่ถ้าแหกคอก ทำชั่วตามใจ คะแนนความดีที่หามาได้อยากยากลำบากก็จะลดลง ไม่สามารถควบคุมร่างของตัวเองได้ ซึ่งหากได้คาแรคตอร์วอนหาที่ตาย เอ็งก็จะได้ตายจริงๆ อีกรอบหนึ่ง”

“ท่านพูดกับใครอยู่น่ะขอรับ” วิคเตอร์ถาม

“อย่ายุ่ง ข้ากำลังอธิบายให้คนอ่านเข้าใจ” อดัมว่า ทำให้วิคเตอร์มีสีหน้าปลงอนิจจัง ประหนึ่งเจ้านายอยากจะบ้า ก็ปล่อยให้มันบ้าไป

“...และผู้ช่วยพระเจ้าพวกนี้ก็เหมือนกับข้า คือต้องมีผู้ช่วย...” อดัมบอก เปิดแฟ้มในมือตัว “...ผู้ช่วยของพวกเขาคือ พนักงานแมลง ซึ่งจะคอยนั่งอยู่ในห้องคอมพิวเตอร์ คอยเอาคะแนนความดีไปแลกไอเท็ม ใช้ช่วยเหลือพวกผู้ช่วยพระเจ้าเมื่อเกิดสถานการณ์คับขัน...คนไข้รายใหม่ของข้าคนนี้มีผู้ช่วยเป็นแมลงสาบ ถือว่าเป็นพนักงานใหม่ทั้งคู่เลย”

อดัมวางแฟ้มลง “พูดถึงตรงนี้ คนอ่านทั้งหลายก็คงจะสงสัยว่า มนุษย์ธรรมดาพวกนี้มาเป็นผู้ช่วยพระเจ้าได้ยังไง ทุกคนสามารถเป็นผู้ช่วยพระเจ้าได้ทั้งนั้นขอรับ ขอแค่ใช้ชีวิตของตนเองเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น พวกพนักงานแมลงก็จะวิ่งโร่ไปเกลี้ยกล่อมให้ทำสัญญาเป็นผู้ช่วยพระเจ้าทันที เอาล่ะ คราวนี้ก็เข้าสู้เนื้อเรื่อง มาดูวิธีการทำงานของข้าได้เลย วิคเตอร์จ๋า จัดห้องโลด!

อดัมขยับตัวเพื่อวางมาดเป็นคนน่าเชื่อถือ วิคเตอร์เดินไปเรียกคนไข้รายใหม่เข้ามา และเปิดประตูให้แมลงสาบตัวหนึ่ง เดินสองขาเข้ามาในห้อง วิคเตอร์ช้อนร่างของแมลงตัวนั้นขึ้น ให้นั่งบนเก้าอี้ขนาดเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะ ต่อหน้าอดัมที่ยิ้มหวาน

“สวัสดีแมลงสาบ วันนี้มีปัญหานักอกอะไรถึงได้มาหาข้าล่ะ”

“โปรดเรียกข้าว่าปีเตอร์ขอรับ คู่หูได้ตั้งชื่อนี้ให้ข้าแล้ว” แมลงสาบน้อยเอ่ยพร้อมจัดโบว์สีน้ำเงินที่คอของตัวเอง

“เอาล่ะปีเตอร์ มีเรื่องอะไรก็รีบเว้ามาโลด อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้ เดี๋ยวคนอ่านของเราจะเบื่อ ปิดเรื่องนี้แล้วไปอ่านนิยายเรื่องอื่นเสียก่อน” อดัมบอก วิคเตอร์วางถ้วยชาขนาดใหญ่ให้เขา และวางถ้วยขนาดเล็กให้แมลงสาบตรงหน้าเขา

“ปัญหาของข้าคือผู้ช่วยพระเจ้าที่ข้าดูแลอยู่ แม่งโคตรไม่สู้คน เจอความยากลำบากนิดๆ หน่อยๆ ก็อยากตาย ข้าเลยพาเขามาหาท่าน เฮ้อ...” เจ้าปีเตอร์ทำหนวดเหี่ยว “ข้าโคตรกลุ้มเลยท่าน กว่าจะสอบไล่ได้เป็นพนักงานแมลงสาบตัวแรกของบริษัท ยังต้องมาทำงานกับคนที่คิดอยากฆ่าตัวตายแบบไอ้หมอนั่น ท่านอ่านประวัติยามเป็นมนุษย์ของเขาไหม กำลังจะฆ่าตัวตายอยู่แล้ว แต่เห็นป้าคนหนึ่งกำลังถูกโจรจี้สร้อย เลยวิ่งไปช่วย โดนแทงตายอนาถ เข้าข่ายคุณสมบัติที่พระเจ้าท่านต้องการ เลยฟลุกมาอยู่ที่นี่ ข้ามันก็พนักงานใหม่ เลือกวิญญาณดีๆ กับเขาไม่ได้ เลยต้องมาดูแลไอ้หมอนี่ ข้าจะดูแลยังไงให้รอดนะ โฮ จบแน่ ชีวิตแมลงสาบของข้า”

“นี่แหละงานของข้า ฟังคนบ่น และหาทางออกให้พวกเขา ทั้งที่ตัวเองไม่รู้เรื่องจิตแพทย์อะไรเลยสักกะผีกริ้นเดียว” อดัมบ่นเสียงดัง ปีเตอร์เงยหน้าขึ้น ร้องถาม

“ท่านว่าอะไรนะขอรับ”

“โรคประจำตัวของเขาน่ะขอรับ ท่านอย่าสนใจเลย” วิคเตอร์บอกพร้อมวางขนมให้ทั้งสองฝ่าย

“ข้าเข้าใจเจ้านะ” อดัมบอก “ข้าเองก็ไม่อยากมาอยู่ตำแหน่งนี้ ใครอยากจะเป็นกระโถนรองรับอารมณ์ของคนไข้ในทุกๆ วัน แต่พวกเรามันก็เป็นพนักงานกินเงินเดือนเหมือนๆ กัน ดังนั้นหลายอย่างเราก็เลือกไม่ได้ ดวงวิญญาณของหมอ หรือทหารมีฝีมือพวกนี้มันเป็นที่ต้องการในตลาดสูง พนักงานใหม่อย่างเจ้าคว้าเอามาไม่ได้หรอก ทำได้แต่ต้องอยู่อย่างมีความสุข...”

“ข้ากลัวว่าข้าจะไม่อยู่ถึงวันนั้นสิขอรับ ซินเซียอาจจะตายไปเสียก่อน นี่ข้าไม่กล้าให้เขาแตะคอมพ์ของข้าเลยนะ กลัวว่าเขาจะเอาคะแนนความดีที่สะสมมาไปแลกเป็นความสามารถในการครองร่าง แล้วฆ่าตัวตายในสักวันหนึ่ง...” ปีเตอร์บอก

“ดีแล้วล่ะ พวกมนุษย์นี่ ให้รู้มากไม่ดี ดูอย่างคนไข้รายเก่าๆ ของข้าสิ พอรู้ว่าคอมพ์ของที่ทำงานเชื่อมต่ออินเตอร์เนตในโลกมนุษย์ได้ ก็เอาแต่เปิดดูบุพเพสันนิวาสทั้งวี่ทั้งวัน ไม่ยอมทำงานทำการเลย” อดัมตอบ พร้อมเปิดแฟ้ม เด็กหนุ่มตาโตขึ้นนิด “โห ร่างใหม่ของเจ้าหมอนี่สวยเซี๊ยะไม่น้อยเลยนี่”

ร่างใหม่ของผู้ชายคนนี้เป็นเด็กสาวที่มีความงามราวกับแสงจันทร์ มีนามว่าซินเซีย โซลเรนา อดัมนึกอะไรออกจึงถามไป

“ปีเตอร์ เจ้าเป็นสมาชิกเว็บโป๊เว็บเดียวกับพระเจ้าใช่ไหม”

“ใช่ขอรับ ท่านจะสมัครสมาชิกด้วยเหรอ” ปีเตอร์ถามกลับ

อดัมอยากจะพยักหน้า แต่ทว่าวิคเตอร์เดินมารินชาพร้อมมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบเสียก่อน เด็กหนุ่มเลยพูดไปอีกเรื่อง

“เปล่าหรอก ข้าแค่จะแนะนำเจ้าว่า ให้คิดถึงภาพโป๊ของนังหนูซินเซียอันสวยเซี๊ยะคนนี้เอาไว้ แล้วเจ้าจะมีแรงช่วยเหลือเกี้ยกูลคู่หูของเจ้าไปอีกนาน ตอนนี้ซินเซียอายุแค่สิบห้า เนื้อนมยังไม่โตเต็มที่หรอก คิดภาพสิปีเตอร์ ตอนที่ผู้ช่วยพระเจ้าทำงานเขาจะสิงอยู่ในร่างนั้น ส่วนเจ้าก็มีหน้าที่คอยดูเขาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตอนที่ซินเซียอาบน้ำ เจ้าจะเห็นทุกสิ่งทุกอย่างของนาง นึกภาพนางกำลังลูบไล้เรียวขา ราดสบู่เหลวบนหน้าอกเข้าไว”

อดัมคิดว่าเจ้าแมลงสาบตัวนี้จะต้องหื่นมากแน่ๆ เพราะเขาพูดเพียงแค่นี้ ปีเตอร์ก็ยกขาหน้าขึ้นเช็ดเลือดกำเดาแล้ว

“ข้าจะพยายามพูดไม่ให้เขาฆ่าตัวตาย ส่วนเจ้าก็ทำหน้าที่ของเจ้าอย่างเต็มที่เถอะ คิดถึงขาวอวบเข้าไว้ อดทนอีกสามปีก็ได้เห็นแล้ว”

ปีเตอร์พยักหน้ารัวๆ “ข้าจะคอยดู เอ๊ย! ข้าจะพยายามขอรับ!

“ดีมาก!” อดัมร้อง “นอกจากนั้น ตอนที่บรรจุเป็นพนักงานแมลงของที่นี่ เจ้ามีปณิธานอะไรหรือไม่!?

ปีเตอร์ชะงักกึก ก่อนจะเอาขาหน้าตัวเองเขี่ยหนวดของตนอย่างเขินๆ

“ไม่ต้องอาย พูดมาเลย ข้าเก็บความลับได้อยู่แล้ว” ถึงหลุดไป อดัมก็จะบอกว่าวิคเตอร์เป็นคนพูด

ปีเตอร์บิดไปมาเล็กน้อย ก่อนจะยอมบอก

“ข้าอยากได้รางวัลพนักงานดีเด่นเหมือนผีเสื้อน่ะขอรับ”

“โอ้ เป็นความฝันที่ดีมาก!” อดัมปรบมือ “รู้ไหมว่าเจ้าผีเสื้อเองก็เคยมานั่งอยู่ตรงที่เจ้ากำลังนั่งอยู่ตรงนี้”

“จริงเหรอ” ปีเตอร์ตกใจจนหนวดตั้ง

“ใช่ ตอนนั้นยังเป็นหนอนชาเขียวตัวอุ้ยอ้าย...” มาถามว่าเขามีโอกาสเบี่ยงเบนทางเพศไหม อดัมยิ้มกว้าง พร้อมบอกว่า “...ทุกคนล้วนมีปัญหา แต่ถ้าผ่านปัญหานี้ไปได้ ในอนาคตเจ้าก็จะสบาย ไม่แน่บางทีเจ้าอาจจะเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวของเจ้าผีเสื้อก็ได้นะ”

ปีเตอร์เขาขาหน้าจับแก้ม บิดไปมา

“เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เสียเวลา ข้าขอคุยกับผู้ช่วยของเจ้าเลยนะ” อดัมบอก พร้อมหยัดกายลุก เดินไปเปิดประตู “บอกให้เขาเข้ามาได้ ไม่ต้องห่วง พวกพนักงานแมลงดีเด่นล้วนผ่านมือข้าทั้งนั้นแหละ”

“ขอบคุณขอรับ” ปีเตอร์เดินออกจากห้อง ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหันมาถาม “แต่ท่านคิดจริงๆ เหรอว่าข้าทำได้”

“เจ้าทำได้แน่นอน” อดัมยิ้มให้

“ขอบคุณขอรับ!” ปีเตอร์กระโดดออกจากห้องด้วยกำลังใจเต็มเปี่ยม

“ยินดี...” พอปิดประตู อดัมก็หันไปเอ่ยอย่างระอาใจกับวิคเตอร์ “ถุย ชาติหน้าก็ยังทำไม่ได้หรอก วิญญาณที่คิดอยากฆ่าตัวตาย กับพนักงานแมลงสาบที่ยังใหม่ ไร้ซึ่งความมุ้งมิ้งกุ๋งกิ๋งโดนใจคนอ่านแบบนี้เนี่ยนะ จะทำได้ บนโลกนี้ ความนิยมมักมาพร้อมกับหน้าตา แล้วแมลงสาบ...เหอะ!” อดัมเดินกลับมานั่งที่ “เชิญผู้ช่วยเข้ามาเลย”

“...” วิคเตอร์


**


TALK


อดัม : คนเขียนฝากบอกว่าอย่ากดโหวตมาก เดี๋ยวโดนแบน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

192 ความคิดเห็น

  1. #161 annepw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 18:17
    โอ้ยยยย ชอบความเป็นมืออาชีพนี้! ปีเตอร์น้อยได้ยินประโยคสุดท้ายน้ำตาร่วงแน่5555555
    #161
    0
  2. #158 Rose Teara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 21:33
    กราบ...ยอมแล้วพี่ หยุดหัวเราะไม่ได้!
    #158
    0
  3. #125 วายุจัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 15:38
    อุ๊ก... ความบั่นทอนสมองนี่มันอารายยยยยย แอ๊บ... กะลามังตกใส่หัว...
    #125
    0
  4. #78 Goodnightza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 13:41
    ชอบ ความกวนตีนนี้
    #78
    0
  5. #72 pandorabox (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 20:55
    ความกวนนี้ สุดยอดไปเลย 55555
    #72
    0
  6. #23 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:03

    โยงมาจากเรื่องพระเจ้าผู้ช่วยโลกแฟนตาซีใช่มั้ยคะเนี่ย

    #23
    0
  7. #18 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:53
    เรื่องซินเซียเรื่องไหนกันนะ เหมือนเคยอ่าน😂
    #18
    0
  8. #10 RitaRockZa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:51
    ตอนนั้นน้องไปอ่านซินเซียมาจากไหนนะ555
    #10
    0
  9. #9 Jorjaen_Sama (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:50
    ก็ทำจนรอดมาถึงตรงนี้ได้เนาะ -จิตแพทย์เนี่ย
    #9
    0
  10. #6 STI .45 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:37
    เรื่องซินเซียนี่ชื่อเรื่องอะไรหรอคะ
    #6
    0
  11. #5 STI .45 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:35
    อ่านแล้วยิ้มทั้งเรื่องเลย รอค่ะ
    #5
    1
    • #5-1 Naorin(จากตอนที่ 2)
      12 สิงหาคม 2561 / 21:00
      อยากให้ไปหมวดรักแฟนตาซี ท่าจะดัง555
      #5-1