ASTORIA.

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 : ลมเปลี่ยนทิศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 744 ครั้ง
    6 เม.ย. 62


 “เกิดอะไรขึ้น!!

ขณะที่สถานการณ์กำลังคลุมเครือ เสียงของออเดรก็ดังขึ้น ดวงตาของชาลอนเน่ และเฮเลนน่าลุกวาวในทันที ขณะที่ซีอาน่าหรี่ตาลงช้าๆ

เหล่าคนรับใช้มีทีท่าสุภาพเรียบร้อยทันทีเมื่อออเดรเดินเข้ามา เอ่ยถามอย่างรำคาญว่า “ใครก็ได้บอกข้าทีสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น เสียงดังไปถึงข้างหน้า!

“ท่านพ่อเจ้าคะ!” เฮเลนน่าวิ่งไปกอดออเดรทั้งตัว พร้อมร้องไห้ออกมาเสียงดัง

ออเดรรู้สึกงุนงง อุ้มลูกสาวคนโปรดขึ้นมาแล้วเอ่ยถามเสียงอ่อนโยน

“เกิดอะไรขึ้นลูก”

ซาโลยาอ้าปากคล้ายจะเอ่ยอะไร หากซีอาน่าดึงแขนเธอเอาไว้ ซาโลยามองลูกสาว ซีอาน่าส่ายหน้าไม่ให้มารดาพูดอะไร เฮเลนน่าร้องบอกบิดาตนเสียงดัง

“นางตีข้า!” เฮเลนน่าชี้ซาโลยา และหันมาชี้ซีอาน่า “นางพาคนมาทำร้ายลิลลี่ ท่านพ่อ ท่านต้องช่วยลิลลี่นะเจ้าคะ!

“นางผลักซีอาน่าของข้าล้มไปโดนกอกุหลาบ! ท่านดูสิ!” ซาโลยาจับแขนลูกสาวของตนให้ออเดรเห็นรอยแผล “ข้าไม่มีสิทธิ์ตีนางหรือ!?

“นางตบท่านแม่ด้วย!” เฮเลนน่าร้องบอก

ออเดรหน้าเปลี่ยนสี หันมามองซาโลยา ซีอาน่าก้าวออกมาอย่างสุขุม

“ท่านพ่อเจ้าคะ ข้าขออธิบายเรื่องทั้งหมดนี้เองเจ้าคะ น้องสาว เจ้าหยุดแหกปากร้องไห้ใส่หูท่านพ่อก่อนจะได้ไหม!?

เฮเลนน่าสะอึก ออเดรเองก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรนัก ตบหลังลูกสาวคนโปรดและดันไปหาชาลอนเน่ บอกอย่างอ่อนโยน “เจ้าไปหาแม่ของเจ้าก่อนเถอะ” เขาหันมาหาซีอาน่า ว่าเสียงเด็ดขาด “เจ้าลองเล่ามาสิ”

“วันนี้ข้ากลับมาจากโรงเรียน เห็นมาร์ธาหน้าตาเขียวช้ำ เลยถามดู จึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...” ซีอาน่าเล่าเรื่องที่เกิดในตลาดให้ออเดรฟัง “...ท่านพ่อลองคิดดูนะเจ้าคะ สาวใช้อย่างลิลลี่ควรหรือที่จะเอาเรื่องภายในบ้านของเราไปป่าวประกาศ โดยเฉพาะเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่ทำให้เสื่อมเสียไปถึงท่านพ่อ มาร์ธาเป็นสาวใช้ของข้า ฐานะของนางสูงกว่าลิลลี่ สั่งสอนลิลลี่เป็นสิ่งผิดหรือ ลิลลี่สามารถตบตีสาวใช้ที่มีอำนาจมากกว่าตนเองได้เหรอ ข้าคิดว่าหากไม่ลงโทษลิลลี่ตามกฎของตระกูลใหญ่ นางคงกล้ามากกว่านี้ เรื่องนี้น่าจะชอบด้วยเหตุผล แต่ไม่นึกว่าน้องสาวจะไม่ยอมท่าเดียว ตอนที่ท่านแม่มาถึง เฮเลนน่าผลักข้าจนข้าได้รับบาดเจ็บ...” ซีอาน่าลูบรอยหนามกุหลาบที่ข่วนแขนของตนเบาๆ

“...ท่านแม่ของข้าเห็นนางไม่เคารพพี่สาวอย่างข้า ลงโทษนางไม่ได้หรือ แล้วท่านชาลอนเน่สั่งสอนลูกสาวไม่ดีเช่นนี้ ท่านแม่ของข้าก็ลงโทษไม่ได้เชียวเหรอ”

“แต่นางตีแรงเกินไป!” ชาลอนเน่กอดเฮเลนน่าเอาไว้แน่น ตอนนี้มีออเดรอยู่ เธอไม่กลัวอะไรทั้งนั้น

“เพราะเฮเลนน่าไม่ยอมให้ข้าลงโทษลิลลี่ เท่ากับส่งเสริมให้คนรับใช้ของตนเองไปป่าวประกาศว่าพวกข้ารังแกพวกท่านต่างหาก...” ซีอาน่าหันไปเอ่ยเสียงดัง “...และนางคงป่าวประกาศนานแล้วกระมัง วันนี้จอร์แดนถึงไม่กล้าแม้แต่จะคุยกับข้า ต่อไปท่านโรเบิร์ตก็คงจะเดินทางมาถอนหมั้นข้า และตัดขาดการติดต่อกับตระกูลมอนโตเซราของเรา!

ออเดรสะท้านทันทีที่ได้ยินคำนั้น ถามซีอาน่าอย่างตกใจ “พวกเฮมิงตันได้ยินข่าวนี้ด้วยหรือ”

“เจ้าค่ะ” ซีอาน่าพยักหน้ารับ เหลือบมองดวงหน้าเผือดสีของออเดรเล็กน้อย ก่อนจะแกล้งสะอื้นออกมาเบาๆ “มิน่าเล่า ท่านโรเบิร์ตรับปากข้าว่าจะมาทานอาหารเย็นด้วยกันอีก วันนี้ถึงได้ยังไม่มา เขาคงได้ยินข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงนั่น พาลรังเกียจข้า ไม่อยากให้เราสองครอบครัวเกี่ยวดองกันแล้วแน่เลย ฮึก...”

“เหลวไหลสิ้นดี!” ซาโลยาโกรธจัด ดึงลูกสาวของตนมากอดแน่น หันมองมาร์ธาพร้อมถามเสียงดัง “เจ้าพูดให้ข้าฟังด้วยตัวเองซิ ว่าข่าวลือข้างนอกนั้นกล่าวว่าอะไรบ้าง!?

มาร์ธารีบบอกเสียงดัง “กล่าวว่าท่านซาโลยาและคุณหนูซีอาน่ามีจิตใจอำมหิตโหดเหี้ยม ชอบรังแกท่านชาลอนเน่ และคุณหนูเฮเลนน่า แถมยังส่งเสริมให้พวกข้าทำร้ายพวกท่านชาลอนเน่ด้วยเจ้าค่ะ และข้าก็เห็นกับตาว่าลิลลี่บอกว่ามันเป็นความจริง! ยืนยันข่าวลือนี้กับแม่ค้าที่ตลาดเจ้าค่ะ!!

“ก็มันเป็นความจริงนี่...!” เฮเลนน่าร้อง

“เจ้าหุบปาก!!” ออเดรตวาดเสียงดังลั่น ทำเอาทุกคนตกตะลึง กับซีอาน่า เขามักเย็นชาเข้มงวด แต่กับเฮเลนน่า เขามักอ่อนโยน และใจดีด้วยเสมอ ตอนนี้เขาตวาดเฮเลนน่าด้วยเสียงดุดันขนาดนี้มัน...

ทั้งชาลอนเน่ และเฮเลนน่าอ้าปากค้าง สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ลิลลี่เองก็หน้าเผือดสี ออเดรหน้าตาน่ากลัวยิ่งนัก หันมองลิลลี่ที่ตัวสั่นเทา ชี้หน้าสาวใช้แล้วว่า

“เจ้ากล้าดียังไงไปบอกว่าซาโลยาและซีอาน่าเป็นคนร้ายกาจดั่งเช่นข่าวลือนั้น! ความผิดเช่นนี้ แม้ซีอาน่าจะไม่เอาเรื่อง แต่ข้าก็จะลงโทษเจ้าเอง พวกเจ้า!” ออเดรหันไปหาคนรับใช้ที่ถือไม่ตะบองสำหรับลงโทษคนใช้อยู่ “ตี! ตีให้ตาย! แล้วเรียกคนรับใช้ทุกคนมาดูด้วย!

ทุกคนอ้าปากค้าง โทษของลิลลี่ถึงตายเชียวหรือ เพียงแค่เธอพยักหน้ายอมรับว่าซาโลยาและซีอาน่าชอบกลั่นแกล้งชาลอนเน่ และเฮเลนน่าเท่านั้นนี่นะ

“ท่านออเดร! ลิลลี่เป็นหญิงรับใช้ที่จงรักภักดีกับเฮเลนน่าที่สุด! ท่านไว้ชีวิตนางเถอะเจ้าค่ะ!” ชาลอนเน่ถลามากุมมือออเดรทันทีที่ได้สติ แต่เขากลับสะบัดมือเธอทิ้งอย่างไม่ไยดี

“เพราะให้ท้ายคนรับใช้เช่นนี้น่ะสิ! นางถึงได้กำเริบขนาดด่าว่าเจ้านายตัวเองลับหลัง! ข้าไม่ทำให้ดูเป็นเยี่ยงอย่างไม่ได้!” ออเดรถลึงตามองคนรับใช้ชายที่นิ่งค้างอยู่ “มัวทำอะไรอยู่เล่า! ข้าบอกให้ตีนางให้ตายไง!

“ขะ...ขอรับ”

“เดี๋ยวออเดร!” ซาโลยาร้อง “ลูกดูอยู่นะ ให้ข้าพาลูกไปก่อน!

ออเดรพลันได้สติว่าที่นี่มีเด็กเล็กถึงสองคนอยู่ เขามองลูกสาวคนโตและลูกสาวคนเล็ก ทั้งสองคนยังเด็ก ไม่ควรที่จะมองเห็นเรื่องพวกนี้เลยจริงๆ พอคิดว่าซีอาน่าน่าจะมีน้ำหนักในใจคนในตระกูลเฮมิงตันมากกว่า เขาก็อุ้มซีอาน่าพร้อมโอบเอวซาโลยา พาเดินกลับคฤหาสน์หลักพร้อมบอกอย่างอ่อนโยน

“เล่าให้พ่อฟังสิว่าจอร์แดนมีท่าทียังไง...”

ซีอาน่าได้สติ ก่อนจะเร่งหันมาบอกเพื่อซื้อใจบิดาว่า “เขาเย็นชาเจ้าค่ะ แต่ถ้ารู้ว่าท่านพ่อลงโทษคนผิดแล้ว ก็คงจะเข้าใจเอง ข้าว่าพรุ่งนี้ท่านพ่อและท่านแม่ไปรับไปส่งข้าที่โรงเรียน ข้าเชื่อว่าท่านโรเบิร์ตจะต้องมาส่งจอร์แดนแน่ ถ้าเจอพวกเขา เราเชิญพวกเขามาทานอาหารเย็นที่บ้านดีกว่านะเจ้าคะ พวกเขาจะได้เห็นว่าท่านพ่อให้ความสำคัญกับข้าและท่านแม่ขนาดไหน ปกปิดข่าวลือพวกนั้น”

“ความคิดดี” ออเดรรู้สึกพอใจกับความคิดนี้มาก จนจูบหน้าผากซีอาน่าเบาๆ

ซาโลยามองสามีและลูกสาว ก่อนจะหันไปมองชาลอนเน่ และเฮเลนน่าที่หน้าเผือดสี แล้วยิ้มหวานให้ทั้งสองคน เยาะเย้ยอย่างเห็นได้ชัด

คลื่นลมเริ่มเปลี่ยนทิศแล้ว

 

**

 

อาหารเย็นวันนั้น ซีอาน่ามีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไร แต่เธอก็ยังโต้ตอบออเดร เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่โรงเรียน ทั้งออเดรและซาโลยาคล้ายจะไม่รู้สึกอะไรเลย กับการให้โทษตายแก่ลิลลี่ไปเมื่อครู่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับทวีปแอสโทเรีย เจ้านายที่ซื้อทาสไปเป็นคนรับใช้แล้ว สามารถสังหารคนรับใช้คนนั้นได้เสมอ แต่สำหรับซีอาน่าที่ก่อนลงมาเกิด เคยเห็นความตายแค่เพียงบนหน้ากระดาษกลับรู้สึกตกใจยิ่งนัก ไม่ช้าก็เอ่ยปากขอตัว ขึ้นไปอาบน้ำนอน พอขึ้นไปนอนบนเตียงได้สักพัก ซาโลยาก็พามาร์ธาเข้ามาหาเธอ ซาโลยาเอนตัวนอนตะแคงข้างๆ ซีอาน่า ดึงลูกสาวไปกอดแล้วถามเสียงเบา

“วันนี้ลูกคงตกใจมากใช่หรือไม่”

“ท่านพ่อล่ะเจ้าคะ” ซีอาน่าถาม

“เขาก็ไปหาลูกสาวสุดที่รักของเขาน่ะสิ เพราะชาลอนเน่ให้คนมาตาม บอกว่าเฮเลนน่าไม่ยอมกินข้าว” ซาโลยาเอ่ยอย่างไม่ชอบใจ “เฮเลนน่ามีแววร้ายกาจตั้งแต่ยังเล็ก”

ใช่แล้วล่ะท่านแม่ เฮเลนน่านี่แหละ ที่จะทำให้เราสองแม่ลูกต้องมีชีวิตบัดซบ ซีอาน่าคิดในใจ กอดซาโลยาแล้วถามเสียงเบาหวิว “ลิลลี่ต้องตายเพราะข้าใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“เพราะเจ้าที่ไหนเล่า เพราะปากนางต่างหาก ถ้าไม่ใช่เพราะนางว่าร้ายพวกเราสองแม่ลูก นางจะโดนพ่อของเจ้ามอบโทษตายให้หรือ” ซาโลยาเอ่ย นึกถึงเหตุการณ์นั้นก็รู้สึกปลื้มปริ่มกับการปกป้องของสามี ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีใจให้พวกเธอเสียทีเดียว ดังนั้นเมื่อออเดรไปหาเฮเลนน่า เธอจึงอารมณ์ดีจนไม่ว่าอะไร

ซีอาน่าใคร่ครวญคำพูดของซาโลยา ก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ถึงแม้เธอจะวางแผนให้มาร์ธาไปพบกับลิลลี่ที่ตลาด แต่ว่าคนที่เอ่ยปากยอมรับว่าพวกเธอชอบรังแกพวกชาลอนเน่ก็คือลิลลี่เอง และเมื่อคิดว่าลิลลี่เป็นคนฉลาด รู้จักวางแผน และเก็บอารมณ์เก่ง ภายภาคหน้าเธอจะช่วยเฮเลนน่าวางแผนเล่นงานซีอาน่า ทำให้ซีอาน่าตกที่นั่งลำบาก การที่ลิลลี่ต้องเสียชีวิตตั้งแต่วันนี้ ถือเป็นเรื่องดีสำหรับซีอาน่า คิดดังนั้น ซีอาน่าจึงเอ่ยปากบอกซาโลยา

“เฮเลนน่าร้ายกาจ ข้าและท่านแม่ก็ต้องอ่อนหวานนุ่มนวลนะเจ้าคะ ท่านพ่อเห็นพวกเขาร้ายกาจ แต่พวกเราแสนดี แม้จะไม่ต้องใช้เล่ห์กลอะไร ท่านพ่อก็ย่อมไม่สนใจพวกนางแน่นอน”

“เอ่อ...” ซาโลยาอ้ำอึ้ง ซีอาน่าพยักหน้า

“เมื่อก่อน ท่านแม่วางแผนใส่ร้ายพวกเขา ที่ท่านพ่อเข้าข้างคนพวกนั้นก็เพราะว่าท่านพ่อสงสารพวกนาง ท่านแม่ดูอย่างวันนี้สิ พวกเราทำตามกฎ แต่พวกเขายึดอารมณ์เป็นที่ตั้ง แล้วท่านพ่อเข้าข้างใคร”

ซาโลยาคิดตามลูกสาวพูด แล้วเกิดความคล้อยตามขึ้นมา ซีอาน่าขยับตัวกอดมารดาให้ถนัดขึ้น แอบหยิบพัดของอเทวาเซียขึ้นมาพัดให้ซาโลยา พร้อมบอกว่า “ท่านลุงโรเบิร์ตบอกแก่ข้าว่า ผู้ชายเขาชอบผู้หญิงที่เข้าอกเข้าใจ ไม่หึงหวง ไม่มีมารยาทเล่ห์ร้าย และใจดีมีเมตตากับผู้อื่นเจ้าค่ะ”

“เข้าอกเข้าใจ ไม่หึงหวง ไม่มีมารยาเล่ห์ร้าย และใจดีมีเมตตาเหรอ...” ซาโลยารู้สึกคล้อยตามขึ้นมา พยักหน้ารับ “แม่จะลองพยายามดู”

ซีอาน่าแอบจูบพัดของอเทวาเซีย และเก็บมันกลับสร้อยที่พันรอบมือ ก่อนจะว่า “ท่านแม่ลองเริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ลองทำทีห่วงใยเฮเลนน่าดูสิเจ้าคะ ท่านพ่อน่าจะประทับใจไม่น้อย”

ซาโลยาทำคิ้วยุ่ง ซีอาน่าเลยว่า “แค่ถามเฉยๆ ก็ได้เจ้าค่ะว่าเฮเลนน่าดีขึ้นไหม จะให้ตามหมอมารักษาหรือเปล่า ท่านพ่อก็คงไม่รบกวนให้ท่านแม่ดูแลนางเองหรอก”

“เป็นความคิดที่ดี เขาจะได้เห็นว่าข้ามีเมตตา” ซาโลยาพยักหน้ารับ

“เสริมอีกนิด ท่านแม่บอกท่านพ่อไปว่า...” ซีอาน่าเริ่มต้นสอนมารดาตัวเองให้รู้จักใช้มารยาหญิงกับเขาบ้าง

มาร์ธาที่ยืนฟังโดยไม่ตั้งใจอยู่ไม่ไกล อดคิดไม่ได้ว่าที่โรงเรียนเขาสอนอะไรแบบนี้ให้คุณหนูของเธอด้วยเหรอ

 

**

 

เช้าวันต่อมา เพื่อไม่ให้เกิดข่าวลืออันจะกระทบต่อสายสัมพันธ์กับตระกูลเฮมิงตัน ออเดรและซาโลยาจึงขึ้นรถม้าไปส่งซีอาน่าด้วยตัวพวกเขาเอง ซีอาน่าสังเกตเห็นแววตาเหนื่อยล้าแกมเหนื่อยหน่ายของออเดร เธอส่งสายตาให้มารดา ซาโลยาจึงฝืนใจเอ่ยถามเสียงเบา

“ออเดร เฮเลนน่าไม่เป็นไรมากใช่ไหม ต้องตามหมอหรือไม่”

ออเดรไม่คิดว่าภรรยาเอกจะถามถึงเรื่องลูกสาวของชาลอนเน่ เขาส่ายหน้า พร้อมบอกเสียงเบา “ไม่ เฮเลนน่าสบายดี” แค่ออดอ้อนเขา ตัดพ้อต่อว่าที่เขาไม่เข้าข้างเธอเลย อธิบายไปเท่าไรก็ได้แต่ทำสายตาดื้อดึงตัดพ้อกลับมา

ซีอาน่ามองหน้าซาโลยา มารดาของเธอจึงว่าเสียงอ่อนโยน เอื้อมมามากุมมือสามีตัวเองพร้อมบอก “ออเดร ข้าอาจจะไม่ชอบพวกนาง แต่ว่าเพื่อเจ้า...ข้าจะยอมรับเรื่องนี้ให้ได้นะ แค่ต้องให้เวลาข้าสักหน่อย ข้าไม่อยากเห็นเจ้าเสียใจ”

ออเดรมองภรรยาเอกของตนอย่างตกใจ ซีอาน่าก็ร้อง “ใช่แล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ ไม่ว่าท่านพ่อรักใคร พวกข้าสองแม่ลูกก็จะสนับสนุน และยอมรับให้ได้ พวกเรารับปากนะเจ้าคะท่านพ่อ...พวกเรารักท่านพ่อเจ้าค่ะ ท่านพ่อจะเป็นอย่างไร รักใคร เราก็จะยอมรับ!

“เด็กดี...” ออเดรอ้าแขนให้ซีอาน่าเดินไปหาเขา ดึงลูกสาวคนโตมานั่งบนตัก “เจ้าไม่น้อยใจหรือ”

“ก็ต้องมีบ้างแหละเจ้าค่ะ” ซีอาน่าค้อนให้บิดาหนึ่งครั้ง ก่อนจะยิ้มฉอเลาะ “แต่ข้ารักท่านพ่อ ข้าก็ต้องพยายามเข้าใจและยอมรับทุกสิ่งที่ท่านพ่อทำสิเจ้าคะ”

ครั้นเปรียบกับซีอาน่า และเฮเลนน่าที่งอแงตลอด ไม่ยอมให้เขามาส่งพี่สาวแล้ว ออเดรรู้สึกตื้นตันกับคำพูดนี้ของลูกสาวคนโตเหลือเกิน พลันรู้สึกว่าเขาต้องชดเชยเรื่องเคยหมางเมินกับซีอาน่า

“ขอบใจนะซีอาน่า...” ออเดรกอดลูกสาวคนโต ก่อนจะหันมาโอบบ่าภรรยาเอก “ขอบคุณนะซาโลยา”

มันได้ผล!!’ ซาโลยาอุทานในใจ ขณะที่ขยับยิ้มหวาน ตัวเธอนั้นเป็นลูกสาวคนเดียว ได้รับการเอาใจมาตั้งแต่ยังเด็ก วิธีการยอมถอยเพื่อก้าวรุกแบบนี้ เคยคิดถึงที่ไหน เป็นอย่างที่ซีอาน่าบอก คนเป็นภรรยา จะต้องรู้จักยอมแพ้

พอคิดว่านี่เป็นเพราะเธอมีลูกสาวฉลาด ซาโลยายิ่งมองซีอาน่าอย่างอ่อนโยนมากขึ้น เธอบอกสามีตัวเอง

“เรามาวางแผนเอาอกเอาใจตระกูลเฮมิงตันกันดีกว่านะ เจ้าให้คนแบกร่างลิลลี่ออกไปอย่างเอกเกริก พวกเขาคงรู้แล้วล่ะว่ามันเป็นฝีมือของบ่าวที่คิดไม่ซื่อ พวกเขาต้องเข้าใจเราแน่”

“วันนี้ท่านพ่อและท่านแม่มาส่งข้าด้วยตัวเอง ดูเป็นครอบครัวที่อบอุ่น ไม่มีใครเชื่อหรอกเจ้าค่ะว่าตระกูลมอนโตเซราของเราจะมีปัญหาครอบครัว” ซีอาน่าบอกเสียงหวาน

และเป็นอย่างที่เธอคิดจริงๆ พอออเดรและซาโลยามาส่งซีอาน่าถึงโรงเรียน ก็ตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนในทันที ทุกคนล้วนพูดกันปากต่อปาก ผสมกับเรื่องที่ซีอาน่าส่งให้คนใช้ปล่อยข่าว ทำให้ทุกคนมองออกว่านี่น่าจะเป็นแผนการร้ายทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเฮมิงตัน และตระกูลมอนโตเซรามากกว่า แม้ที่โรงเรียนจะยังไม่มีใครมองซีอาน่าในแง่ดี แต่ภายนอกโรงเรียนเกิดข่าวลือไปมากมาย จนโรเบิร์ตสะกิดใจ สั่งให้คนไปตรวจสอบหาต้นตอข่าวลือนั้นให้จงได้

ซีอาน่ากำลังวางถ้วยชาบนหัว ขณะที่เดินอย่างสำรวมจากอีกฟากหนึ่งของห้องไปยังอีกฟากหนึ่ง พอเธอทำสำเร็จ อาจารย์ก็ปรบมือเสียงดัง

“ท่านซีอาน่าเรียนรู้ได้ไวมากเจ้าค่ะ” อาจารย์สอนมารยาทขยับยิ้มบาง หันมาตีหน้าเข้มงวดใส่เด็กหญิงอีกคน “ตาท่านคริสตินแล้ว”

คริสตินสูดลมหายใจลึก พยายามเดินให้ตรงตามที่อาจารย์กำหนด แต่คงเพราะเธอตื่นเต้นมากเกินไป เดินได้แค่เพียงครึ่งห้อง ถ้วยชาที่วางอยู่บนศีรษะก็ตกแตกกระจาย อาจารย์สอนมารยาทถอนใจ

“นี่คือบทเรียนที่ง่ายที่สุดเลยนะเจ้าคะ”

“ท่านคริสตินคงตื่นเต้นไปหน่อยเจ้าค่ะ ท่านอาจารย์ลองให้นางทำดูอีกสักครั้งเถอะ” ซีอาน่าช่วยเอ่ยให้ หยิบพัดของอเทวาเซียขึ้นมา ก่อนจะเดินไปหาคริสติน ช่วยวางถ้วยใบใหม่บนหัวของเพื่อนร่วมชั้น “ลองใหม่นะคริสติน อย่าตื่นเต้น ข้าเชื่อว่าท่านทำได้”

“อะ...อื้อ” คริสตินเห็นซีอาน่าเข้ามาช่วยก็ยิ่งเกร็งสั่น จนกระทั่งซีอาน่าโบกพัดให้เธอนั่นแหละ ลมเย็นจากพัดราวกับปัดเป่าความกังวลใจไปจนหมด คริสตินลองดูอีกครั้ง และครานี้ทำสำเร็จ

“ทำได้แล้วเจ้าค่ะ” อาจารย์ยิ้มอย่างพอใจ ซีอาน่าก็ยิ้มกว้างให้ คริสตินหยิบถ้วยน้ำชาลงจากหัวของเธอ มองมันแล้วยิ้มออกมาบางๆ อย่างเขินอาย

วันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างซีอาน่าและคริสตินดูเหมือนจะดีขึ้นเล็กน้อย ขากลับ ออเดร และซาโลยาเดินทางมารับเธอด้วยตัวเอง และเป็นอย่างที่ซีอาน่าคาด โรเบิร์ตเองก็มารับจอร์แดนเช่นกัน คราวนี้เขาเดินมาทักพวกซีอาน่าด้วยตัวเอง

“ท่านออเดร” โรเบิร์ตทักทาย พอเห็นออเดรยิ้มให้อย่างเป็นมิตรมาก เขาก็โล่งใจ “ข้าได้ยินเรื่องของสาวใช้คนนั้น ท่านทำถูกแล้วล่ะ สาวรับใช้ที่คิดไม่ดีกับเจ้านายควรถูกกำจัด”

“อืม” ออเดรพยักหน้า “ท่านคงไม่ได้รังเกียจข้า...เอ๋ย! ลูกสาวข้าใช่ไหม”

“ไม่หรอก ข้าอยากจะเป็นครอบครัวเดียวกับพวกท่าน ใช่ไหมจอร์แดน” โรเบิร์ตพูดพร้อมถามลูกชายตนเอง

จอร์แดนมองซีอาน่าอย่างละอาย “อื้อ ขอโทษนะซีอาน่า”

ซีอาน่าทำมองเมินไปทางอื่น ออเดรเรียกลูกสาวอย่างดุๆ “ซีอาน่า”

“ข้าไม่ให้อภัยจอร์แดนหรอกเจ้าค่ะ...” ซีอาน่าเหลือบมองจอร์แดนที่หน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะผลิยิ้มน่ารัก “ยกเว้นแต่จอร์แดนจะพาท่านลุงไปทานอาหารที่คฤหาสน์ของข้า ข้าจึงจะหายโกรธ”

ออเดรกับโรเบิร์ตหัวเราะออกมาเบาๆ โรเบิร์ตพยักหน้ารับ “ได้ ลุงจะไปหาเจ้าในวันหยุดนี้เลย ต้องรบกวนท่านออเดรแล้ว”

“ข้าจะรอนะขอรับ” ออเดรยิ้ม ดวงตาแจ่มใสสดชื่นยิ่งนัก มองจนโรเบิร์ตลับตา

ซีอาน่ายิ้มกว้างต่อหน้าคนอื่น แต่ในใจแอบขอโทษโรเบิร์ตในใจ ขอโทษนะเจ้าคะท่านลุง ข้าต้องใช้ท่านเป็นเครื่องมือ

 

**

 

วันต่อมา ซีอาน่าไปโรงเรียนตามปกติ และเหมือนจอร์แดนจะพยายามเอาใจเธอ โดยการมาดักรอที่หน้าห้องเรียนพร้อมด้วยดอกไม้ช่อเล็กๆ ที่แนบคำขอโทษมาด้วย ซีอาน่ารับเอาไว้ แล้วบอกเขาว่าเธอชื่นชมพ่อของเขามาก ช่วยบอกหน่อยได้หรือไม่ว่าพ่อของเขามีนิสัยอย่างไร และแอบจดข้อมูลเอาไว้หลอกล่อออเดร ซีอาน่าคิดว่าการที่จะทำให้ซาโลยาเลิกหาเรื่องพวกเฮเลนน่าได้ ก็คือการที่ทำให้ออเดรมาค้างที่คฤหาสน์หลักบ่อยๆ และโรเบิร์ตก็คือตัวล่อชั้นดี

ตอนกลางวัน ซีอาน่าถูกจอร์แดนชวนไปทานอาหารกับอเล็ก แอนเดอร์สัน ทายาทตระกูลอันดับสี่ ซีอาน่าเดาว่าคงเป็นโรเบิร์ตที่ให้จอร์แดนผูกมิตรกับอเล็กและเธอเอาไว้ เพื่อที่จะผลักดันลูกชายให้ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดคือราชามนุษย์คนแรก จอร์แดนจะต้องมีแรงสนับสนุนที่มากกว่าตระกูลเฮมิงตัน และนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่แท้จริงที่ตระกูลเฮมิงตันทาบทามสู่ขอเธอเป็นคู่หมั้นของจอร์แดนก็ได้

“เด็กผู้หญิงที่อยู่ห้องเดียวกับซีอาน่าชื่ออะไรนะ...” อเล็กถามเธอขึ้นเบาๆ ในตอนที่จอร์แดนหันไปสนใจอย่างอื่น

“คริสตินหรือเจ้าคะ” ซีอาน่าถามกลับ และเห็นในดวงตาของอเล็กมีประกายบางอย่าง

“ชื่อเพราะดีนะ คริสติน...” อเล็กพึมพำ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ซีอาน่าหรี่ตาลง แล้วเอ่ยอย่างจริงจังว่า

“ถ้าหากว่าท่านไม่มีความจริงใจ ก็อย่าไปทำความรู้จักกับนางเลยเจ้าค่ะ รุ่นพี่”

“หือ?” อเล็กมองซีอาน่าอย่างงุนงง เห็นว่าเด็กหญิงตรงหน้าเขากำลังเชิดหน้าขึ้น ซีอาน่าบอกเขาว่า

“คริสตินเป็นเด็กดี ข้าอยากให้นางเจอคนที่ดี และอีกอย่าง ท่านพี่อเล็กยังพอมีเวลา ควรจะทำความรู้จักผู้หญิงคนอื่นให้มาก ก่อนจะตัดสินใจปักใจชอบใครสักคน...” ซีอาน่าชี้ปลายช้อนไปที่เด็กผู้หญิงที่กำลังเล่นเตะบอลกับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ท่าทางจะมาจากตระกูลรอง “อย่างเช่นโซเฟียจากตระกูลร็อคซานน่าเป็นต้น”

ซีอาน่าอาจจะยังไม่ได้สนิทกับใครในโรงเรียนนี้ แต่เธอได้ยินพวกเขาเรียกชื่อกัน จนพอรู้ว่าใครเป็นใคร โซเฟีย ร็อคซานน่าคนนี้ คือเด็กผู้หญิงจากตระกูลรองคนพี่ ที่ซีอาน่าถูกน้องสาวของเธอตะโกนใส่ว่า คนใจร้าย! นั่นเอง

“เจ้าพูดอะไรของเจ้าเนี่ย” อเล็กงุนงงสงสัย เขาแค่อยากทำความรู้จักเด็กผู้หญิงที่อยู่ห้องเดียวกับซีอาน่าเท่านั้น ทำไมซีอาน่าจึงทำท่าเหมือนแม่ไก่พองขนขึ้นมาได้

“พอโตขึ้น ท่านก็จะรู้ความหมายของคำพูดข้าเองแหละเจ้าค่ะ” ซีอาน่าบอก ก้มหน้าก้มตาทานอาหารต่อไป ทิ้งให้อเล็กนั่งมองเธออย่างงุนงง

ช่วงเย็น เวลากลับบ้านของเด็กนักเรียน จู่ๆ ฝนก็ทำท่าจะตกลงมา วันนี้รถม้าประจำตระกูลมาช้ากว่าทุกวัน ทำให้ซีอาน่าต้องรั้งรอที่โรงเรียนสักพักใหญ่ และพอได้ขึ้นรถม้า สายฝนก็สาดเทลงมาอย่างแรง ซีอาน่าถอนหายใจ โชคดีจริงๆ ที่เธอขึ้นรถม้ามาก่อน ไม่เช่นนั้นคงต้องเปียกฝนแน่นอน

รถม้าคันนี้ติดกระจกเอาไว้อย่างดี จึงมีแต่คนขับรถม้าที่ตัวเปียกฝน ซีอาน่ามองทิวทัศน์ที่เปียกโชกจากบานหน้าต่างอย่างสบายอารมณ์ จนสายตาเธอไปสะดุดที่สามร่างเล็กๆ ที่เดินกลับบ้านด้วยกันจนตัวเปียกปอน ซีอาน่าเร่งบอกคนขับรถม้า

“หยุดก่อน!

คนขับรถจอดรถม้าอย่างงุนงง พอเขาหันมาก็เห็นซีอาน่าคว้าผ้าที่อยู่ในรถม้ามาคลุมศีรษะ และกระโดดลงจากรถม้า ท่ามกลางสายฝน ซีอาน่าตะโกนเรียก

“คริสติน!

คริสตินและพี่ชายทั้งสองกำลังเดินกลับคฤหาสน์ เพราะข้างทางไม่มีที่หลบฝน เนื้อตัวเลยเปียกโชกเป็นลูกหมาตกน้ำ เด็กหญิงสะดุ้งน้อยๆ เมื่อเห็นซีอาน่าวิ่งลงจากรถม้า ตรงมาหาเธอ

“ขึ้นรถม้าของข้าเถอะ เดี๋ยวข้าจะไปส่ง!” ซีอาน่าเอ่ย พร้อมมองหน้าทุกคน เห็นพวกเขาทำหน้าลำบากใจ เด็กชายที่อายุมากที่สุดบอกเธออย่างสุภาพ

“ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจ แต่พวกข้าไม่ได้เกิดจากภรรยาเอก ไม่มีสิทธิ์ขึ้นรถม้าประจำตระกูล เชิญท่านซีอาน่าไปเถอะขอรับ”

“แต่ถ้าเดินอยู่อย่างนี้ พวกเจ้าต้องไม่สบายแน่ๆ” ซีอาน่าร้อง

“ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็ต้องรักษากฎ” อีกฝ่ายยืนกรานอย่างแน่วแน่

เมื่อพี่ที่โตที่สุดเอ่ยเช่นนั้น อีกสองคนเลยนิ่งไม่ไหวติงตาม ซีอาน่ามองสามร่างที่สั่นน้อยๆ ก่อนจะถอนใจยาว เดินไปที่รถม้าของตนเอง ดึงตราประจำตระกูลที่ติดอยู่ที่ประตูออก ทำเอาทุกคนไม่เว้นคนขับรถม้าอ้าปากค้าง ซีอาน่าหันมาหาอีกสามคน

“ข้าดึงตราออกแล้ว คราวนี้ก็ไม่ใช่รถม้าประจำตระกูลแล้ว พวกท่านรีบขึ้นรถเถอะ...ข้าหนาว ฮัดเช้ย!” ซีอาน่าจามออกมา แต่ยังยืนนิ่งกลางสายฝน ชนิดที่ว่าหากสามคนตรงหน้าไม่ขึ้นรถม้า เธอก็จะปักหลักอยู่ข้างรถเช่นนี้ สามพี่น้องมองหน้ากัน ก่อนที่คนที่อายุมากสุดจะพยักหน้า และเดินขึ้นรถม้าไป

“ไปตระกูลคัลลาแฮน” ซีอาน่าสั่งคนขับรถม้า อีกฝ่ายตอบกลับอย่างนอบน้อมว่า

“ตระกูลคัลลาแฮนอยู่อีกไกลมากนะขอรับ!

ซีอาน่ากำลังจะบอกให้เขาไป แต่พอหันมาเห็นคริสตินตัวสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ เธอก็ว่า “งั้นกลับบ้านก่อน ให้พวกเขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้า พอฝนเริ่มหยุดแล้วค่อยให้คนของเราเอารถม้าธรรมดาไปส่ง” ซีอาน่าโยนป้ายประจำตระกูลที่เธอดึงออกมาไว้บนพื้นรถม้าอย่างไม่แยแส บอกพวกคริสตินว่า “ข้าจะหาผ้าให้นะ ฮัดเช้ย!

พวกคริสตินมองซีอาน่าที่ค้นหาผ้าสะอาด และยื่นให้พวกเขาและตัวเธอ ทุกคนเอ่ยขอบคุณเธอเบาๆ จากนั้นในรถม้าก็เงียบงัน มีเพียงเสียงจามเบาๆ ของซีอาน่าเท่านั้น

เมื่อถึงตระกูลมอนโตเซรา ซาโลยากำลังร้อนรนที่ลูกสาวของตนกลับจากโรงเรียนช้ากว่ากำหนด พอได้ยินเสียงรายงานว่าซีอาน่ากลับมาแล้ว ก็แทบจะพุ่งไปที่ประตู ครั้นเห็นซีอาน่าเปียกไปทั้งตัวก็ร้องเสียงหลง

“ตายแล้วซีอาน่า!” ซาโลยาย่อตัวเล็กระดับเดียวกับลูกสาว ประคองดวงหน้าของซีอาน่าขึ้น “แม่ขอโทษนะ วันนี้แม่มัวแต่เลือกอัญมณีเพลิน เลยทำให้รถม้าไปรับลูกช้า ดูสิ เปียกไปหมดทั้งตัวเลย”

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ” ซีอาน่าบอก ก่อนจะหันไปมองพวกคริสติน และว่า “...เพื่อนของข้าเจ้าค่ะ”

ซาโลยามึนงงสักพัก เด็กชายที่อายุมากที่สุดในหมู่สามคนนั้นโค้งศีรษะทำความเคารพและแนะนำตัวอย่างสุภาพ “ข้าเฮเชล คัลลาแฮนขอรับ และนี่จัสติน กับคริสติน พวกข้าขอรบกวนจนกว่าฝนจะหยุด”

ตระกูลคัลลาแฮนมีลูกชายที่เกิดจากภรรยาเอกเพียงแค่คนเดียวคือแอนเซล เด็กอีกสามคนตรงหน้านี้คือลูกที่เกิดจากผู้หญิงลับๆ ของนายใหญ่ตระกูลคัลลาแฮน พอพวกเขาได้เผชิญหน้ากับซาโลยา มอนโตเซรา ที่ได้ชื่อว่าดุร้ายกับภรรยารอง และลูกของภรรยารองมาก ร่างกายที่หนาวจนสั่นอยู่แล้วยิ่งสั่นเข้าไปใหญ่ แม้แต่เฮเชลที่อายุมากที่สุดยังไม่กล้าสบตาซาโลยา เขาขยับตัวเอากายบังน้องชายและน้องสาวเอาไว้ ลูกที่ไม่ได้เกิดจากภรรยาเอกในสังคมแอสโทเรียนั้นไม่ต่างจากคนรับใช้ที่อาจถูกนายลงโทษให้ตายได้ทุกเมื่อ

มีผ้าสะอาดมาแตะที่แก้มของเฮเชล ทำเอาเด็กชายเงยหน้าเห็นว่าซาโลยากำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าแสนสวยของตนกำลังเช็ดหน้าเขาอย่างตั้งใจ

“ตายแล้ว นี่เปียกกว่าซีอาน่าของข้าเสียอีกนะ มาร์ธามัวทำอะไรอยู่เล่า พาพวกเขาไปอาบน้ำ แล้วต้มซุป ต้มยามาให้พวกเขาเถอะ”

ทุกคนตกใจ ซีอาน่าเองก็ลอบเบิกตากว้าง หรือว่าซาโลยาจะร้ายเฉพาะกับชาลอนเน่ และเฮเลนน่ากัน ต้องใช่แน่ๆ

“ท่านซาโลยาเจ้าคะ คฤหาสน์หลังนี้ไม่มีชุดของเด็กผู้ชายนะเจ้าคะ” มาร์ธาบอกพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ

“ไม่มีชุดเด็กผู้ชายแล้วจะปล่อยให้เขาตัวเปียกแบบนี้หรือยังไง เดี๋ยวก็ไม่สบายกันพอดี...” ซาโลยาขมวดคิ้ว เช็ดหน้าเฮเซลเสร็จก็หันมาหาคริสตินที่ตัวสั่นที่สุด “...ไปรื้อค้นในหีบ เอาชุดเก่าๆ ของออเดรออกมาให้พวกเขาใส่ก่อน ถ้าไม่มีก็ให้คนขับรถม้าไปซื้อเอา ตอนนี้ยังไม่มืด พวกเขาขายอยู่แล้วล่ะ...” ซาโลยาว่า ก่อนจะว่า “ไปซื้อเอาดีกว่านะ รีบไปรีบมา กะให้พอดีกับขนาดของเด็ก แล้วก็ยกให้เขาไปเลย”

“เจ้าค่ะ” มาร์ธายิ้มรับ พร้อมถอนตัวไปสั่งการ

ซาโลยายิ้มให้เด็กๆ “ดูพวกเจ้าสิ หนาวจนตัวสั่นหมดแล้ว เอาผ้าขนหนูพวกนี้เช็ดก่อนนะ ข้าจะไปสั่งให้คนต้มน้ำอุ่นให้ จะได้หายหนาว” เธอหันไปสั่งสาวใช้อีกคน “ไปหยิบชุดใหม่ที่ข้าซื้อมาให้ซีอาน่ามาสิ ให้สาวน้อยคนนี้ใส่ก่อน ดูสิว่านางสั่นขนาดไหน”

“ฮัดเช้ย!” ซีอาน่าจามออกมา ซาโลยาเลยรีบผละไปดูลูกสาว

“ลูกไม่สบายหรือ รอเดี๋ยวนะพวกเจ้า แม่จะไปเอายามาให้เดี๋ยวนี้” ซาโลยาเร่งสาวเท้าไปที่ครัว ทำเอาทุกคนมองตามเป็นตาเดียว

“แม่เจ้าเหรอ” จัสตินหลุดถามออกมา

ซีอาน่าพยักหน้ารับ พร้อมยิ้มกว้าง “แม่ข้าชอบทำอะไรตามใจตัวเอง พวกเจ้าอย่าไปขัดใจนางเชียว” เหมือนนึกอะไรขึ้นได้เลยวิ่งไปร้องบอกมารดาเสียงดัง “ท่านแม่เจ้าคะ อย่าลืมต้มยาให้คนขับรถม้าด้วยล่ะ เขาโดนฝนยิ่งกว่าพวกข้าเสียอีก”

“กำลังทำอยู่เจ้าค่ะคุณหนูซีอาน่า” ซาโลยาร้องตอบพร้อมหัวเราะออกมาเสียงดัง

ทายาทตระกูลคัลลาแฮนทั้งสามหันมองหน้ากัน จัสตินทนไม่ไหว ถามพี่ชายว่า “ไหนข่าวลือบอกว่าพวกนางร้ายกาจมากยังไงล่ะ”

“ข้า...ข้าไม่รู้สิ” เฮเชลเอ่ย ก่อนที่สีหน้าจะแฝงไปด้วยความละอาย

 




อัพเมื่อโลกต้องการ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 744 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,808 ความคิดเห็น

  1. #5814 xlnm_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 05:26
    คุณแม่แสนจะน่ารักกกก
    #5,814
    0
  2. #5693 _jh408 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 15:26
    แม่น่ารักมากเลยยยยยทำไมไม่เจอคนดีๆ
    #5,693
    0
  3. #2472 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 20:24
    คุณแม่น่ารักนะเนี่ย
    #2,472
    0
  4. #1436 malefactor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 20:43
    5555 ความเป็นเเม่สินะ
    #1,436
    0
  5. #1305 Chooon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:58
    คุณแม่น่ารักมากกกกก
    #1,305
    0
  6. #346 Mune (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 05:27
    อ่านตอนนี้แล้วคุณแม่น่ารักจังเลย >< เจอเด็กน่ารักๆก็เอ็นดูอะเนอะ
    #346
    0
  7. #70 mai146 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 20:55
    จากเรื่องไรท์ทำให้เรียนรู้ว่า สี่บุคคลที่ไม่ควรมีเรื่องที่สุด คือ เรเชล มาคัส แอสโทเรีย แล้วก็คาเรย์ 55555
    #70
    1
    • #70-1 วายุจัง(จากตอนที่ 7)
      16 กรกฎาคม 2561 / 00:07
      อื่ม ติดอาวุธพัดทองระดับรีเจียน ตีบวกขั้น100 แล้วเอาไปพัดใส่หน้าท่านแม่... ผลที่ได้ช่างเกินคาดนัก...
      #70-1
  8. #52 sakuraix (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:02
    ตัวละครเริ่มเยอะละ ต้องวนอ่านหลายรอบหน่อยละทีนี้
    #52
    0
  9. #51 เจ้าตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 23:08
    ซาโลยาจริงๆก็คงดี แต่แค่ไม่ชอบให้ใครแย่งสามีเท่านั้นล่ะ
    #51
    0
  10. #50 cattycall (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 20:48
    ขอบคุณมาก
    #50
    0
  11. #49 Rose Teara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 20:25
    ใครมันจะไปชอบคนที่มาแย่งสามีตัวเองกันล่ะเนาะ...
    #49
    0
  12. #48 ying1911 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 20:16
    แอร้ยยย ท่านแม่น่ารักกกแถมใจดีด้วยยย และก็จริงดั่งว่าคงไม่มีใครใจดีกับคนที่ตัวเองเกลียดเข้ากระดูกดำหรอก ยิ่งตอนนั้นท่านซาโลยายังไม่รู้วิธีจัดการกับอารมณ์ตัวเองด้วยแล้ว
    #48
    0
  13. #45 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 19:01
    อ้าว ซาโลยาก็เป็นคนดีนี่นา........
    #45
    0
  14. #44 Bee_Oxcy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 18:59
    ตบด้วยความดี นี่แรงระดับ10ไปเลยค่า ชอบบบบบบ เอาอีกๆๆๆๆ สู้ๆค่าไรท์ ><
    #44
    0
  15. #43 endfeel (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 18:34
    อ่านตอนนี้แล้วเห็นซาโรยาอะเนื้อแท้คงไม่ใช่คนร้ายกาจ ที่ทำไม่ดีก็แค่กับคนที่ตัวเองเกลียด ลองคิดดูใครจะไปใจกว้างกับเมียน้อยสามีตัวเองกัน
    #43
    0
  16. #41 thehuskyshiba (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 18:15

    กะแล้วว่าใช้โรเบิร์ตเป็นตัวล่อแน่5555//ปรบมือให้ความสวยและฉลาดของแอสซี่

    #41
    0
  17. #38 STI .45 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:33
    ง้อวววววว
    #38
    0
  18. #36 mind17819 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:29
    ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น~
    #36
    0
  19. #35 I_am_Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:13
    เดาไม่ออกว่าพระเอกจะเป็นใครเลย กลัวเหมือนโรเซเนีย มึนๆงงๆ จอมมารดันเป็นพระเอกมาเล่มท้ายเฉย
    #35
    0
  20. #34 I_am_Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:12
    ของดีเพียบจริงๆ นางเอก
    #34
    0
  21. #33 15332082 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:09
    สวยรวยใจดี ใครๆก็หลง
    #33
    0