ASTORIA.

ตอนที่ 57 : บทที่ 56 : ศูนย์พักพิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 769 ครั้ง
    11 เม.ย. 63

 

 

 

 

ทวีปแอสโทเรียเป็นทวีปที่ผู้หญิงถูกกดขี่ข่มเหงเยอะยิ่งนัก ดังนั้นเพียงแค่ไม่กี่วันที่คริสตินประกาศรับดูแลผู้หญิงที่มีปัญหาชีวิต เหล่าสตรีมากมายหลายคน ต่างพากันมายังเมืองหลวง เพื่อร้องขอความช่วยเหลือ ซึ่งการช่วยเหลือนั้นคือการรับเข้าทำงานในร้านค้าเครือของพวกซีอาน่า ผู้หญิงพวกนี้ต่างมีปัญหามากน้อยลดหลั่นกันไป พวกเธอมาระบายความในใจกับพวกคริสติน บางเรื่องราวทำเอาคริสตินถึงกับกุมขมับ

“ปัญหาของข้า กลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย” คริสตินบอกซีอาน่า “บางคน เพียงเพราะเป็นลูกสาวเลยถูกขาย บางคนถูกผู้ชายย่ำยีรังแก ครอบครัวอับอายจึงไล่ออกจากบ้าน บางคนถูกสามีขับไล่เพราะอยากยกภรรยารองขึ้นเป็นภรรยาเอก บางคนถูกสามีทุบตีจนต้องหอบลูกหนี...ซีอาน่า ข้าเพิ่งรู้ตัวว่าโชคดีขนาดไหน”

ถ้าหากแอนเซล คัลลาแฮนไม่รัก และยอมรับคริสติน ตัวคริสตินอาจจะมีชะตากรรมเช่นพวกผู้หญิงที่มานั่งเล่าประวัติให้พวกเธอฟังก็ได้

“ใช่ เจ้าโชคดีมาก” ซีอาน่าที่นั่งฟังปัญหาพวกนั้นด้วยพยักหน้ารับ “ก้มหน้ามองลายชื่ออีกมาก ดูเหมือนตึกแถวที่เจ้าซื้อมา จะไม่พอรองรับพวกผู้หญิงพวกนั้นแล้วล่ะ เพราะพวกนางบางคนอุ้มลูกจูงหลานมาด้วย”

คริสตินกุมขมับ เธอเองก็ไม่คิดว่าจะมีคนมาเยอะขนาดนี้ ไม่ได้เตรียมสถานที่รองรับเอาไว้เลย

ซีอาน่าตบบ่าเพื่อน พร้อมบอกเสียงเรียบ “พาบางส่วนไปพักที่คฤหาสน์ตระกูลคินเคล่าสิ”

คริสตินอ้าปากค้าง มองเพื่อนแล้วพูดเบาๆ “แต่นั่นเป็นคฤหาสน์ของตระกูลเจ้า”

“แต่ข้าก็อยู่กับเจ้าที่ตระกูลคัลลาแฮนนี่” ซีอาน่ายิ้ม “คฤหาสน์นั้น หลังจากซ่อมแซมก็ไม่ได้ใช้มานาน ข้าขอเก็บของเล็กน้อย แล้วยกให้เจ้า พาพวกนางไปอยู่ที่นั่นเถอะ คฤหาสน์นั้นมีห้องหลายห้อง รองรับพวกนางได้สบาย”

คริสตินมองเพื่อน ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างตื้นตัน “ขอบคุณนะซีอาน่า”

“อย่าขอบคุณเลย เพราะเจ้าต้องช่วยข้าสอบประวัติพวกนางทุกคน และแยกกันคนละหน้าที่ หาตำแหน่งงานดีๆ ในร้านค้าของพวกเราให้พวกนาง คืนนี้เราอาจจะไม่ได้นอนกันทั้งคืน” ซีอาน่าบอก “นี่ยังไม่รวมคนที่ทำอะไรไม่เป็นเลย ต้องส่งไปฝึกสอน คนมากขนาดนี้ จะต้องมีทหารคอยควบคุม ใช้ทหารของตระกูลคินเคล่าแล้วกัน”

“แต่ทหารของตระกูลเจ้าก็มีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินในพื้นที่ของตระกูล” คริสตินบอก “ข้าจะลองขอท่านพี่ แบ่งทหารของตระกูลคัลลาแฮนมาบ้าง”

“แค่นั้นก็ยังไม่พอหรอก” ซีอาน่าส่ายหน้า เรื่องจำนวนทหารควบคุมดูแลนี่เป็นปัญหาของพวกเธอจริงๆ

ขณะที่กำลังเคร่งเครียดกันอยู่ สาวใช้คนหนึ่งก็เดินมาบอกแก่พวกเธอว่า

“ท่านอเล็ก แอนเดอร์สันขอพบพวกท่านเจ้าค่ะ”

“คงมาเรื่องธุรกิจ” ซีอาน่าพูด ตบหลังมือคริสตินที่แผ่ความเย็นชาออกมาทันที “เชิญเขาเข้ามาหาพวกข้าสิ และยกขนมมาให้ด้วย”

คริสตินถอนหายใจ พยายามไม่เอาอารมณ์มาปนกับงาน แต่พอเห็นอเล็กเดินเขามา เธอก็ยังอดเครียดเกร็งไม่ได้ ในมือของอเล็กมีเอกสารเป็นปึก เห็นคริสติน และซีอาน่าก็ยิ้มบางทักทาย คริสตินเสยกชาขึ้นดื่ม แล้วมองไปทางอื่น มีแต่ซีอาน่าที่กวักมือเรียกอเล็ก

“ข้าเห็นผู้หญิงเต็มไปหมด” อเล็กบอกเสียงเบา มองคริสติน “เจ้าเก่งจริงๆ”

คริสตินเงียบ ไม่ตอบโต้เขา ทำราวชายหนุ่มไม่มีตัวตน

“เจ้ามีอะไรมาให้พวกข้าดูล่ะ” ซีอาน่าคิดถึงวัตถุดิบที่จะใช้สำหรับทอผ้า สร้างผ้า หรือทำขนมแล้วตาลุกวาว ตอนนี้มีคนงานรอให้ฝึกสอนเต็มไปหมด สินค้าจะต้องผลิตออกมาขายได้จำนวนมากแน่นอน

ที่พื้นที่ในเขตสี่นั้นมีธุรกิจเกี่ยวกับปศุสัตว์ สิ่งที่ได้จากพวกมัน คือสิ่งที่ซีอาน่าต้องการพอดี หลังจากตกลงซื้อขายกันเรียบร้อย อเล็กก็พูดขึ้นมาเบาๆ

“ข้ามีของที่อยากให้เจ้า” เขามองไปที่คริสติน ที่ไม่เอ่ยอะไรออกมาเลยสักคำตั้งแต่เขาปรากฏตัว ชายหนุ่มพยักหน้าให้คนรับใช้ยกหีบเข้ามา พอเปิดออก สองสาวก็พบว่าข้างในบรรจุของมีค่าเอาไว้เต็ม

“นี่...” คริสตินมีปฏิกิริยา เธอขมวดคิ้วมองอเล็กเป็นครั้งแรก

“ไม่ได้ให้เจ้าหรอก แต่ให้เจ้าไปช่วยผู้หญิงพวกนั้น คนมากขนาดนั้น เจ้าต้องใช้เงินเป็นจำนวนมากนะ อย่าปฏิเสธเลย” อเล็กบอกเสียงเครียดและจริงจัง

ซีอาน่าเห็นแบบนั้นก็ตาโต ร้องถามก่อนที่คริสตินจะตกปากรับคำอะไรซะอีก “เจ้ามีทหารให้ข้ายืมไหม นอกจากเงินแล้ว พวกข้าก็ขาดทหารในการจัดการความเรียบร้อยนี่แหละ!

“มี!” อเล็กหันไปตอบรับทันที “หากพวกเจ้าต้องการ ข้าจะพาพวกเขามาในวันนี้เลย”

คริสตินอ้าปากค้าง กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง หากทว่าใครบางคนก็เปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างไร้มารยาท

ไซอา วาเรนโนซามองอเล็ก แอนเดอร์สันแล้วเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะถอนใจ “ข้ายังช้ากว่าท่านอีกเหรอเนี่ย แต่เอาเถอะ” เขาปรบมือ คนใช้ของตระกูลวาเรนโนซายกหีบห้าลังเข้ามา สามลังนั้นคืออัญมณีมีค่า อีกสองลังคือทองคำ

“ไซอา...” ซีอาน่ากำลังจะกรีดร้อง แต่ไซอาบอกว่า

“ข้าไม่ได้ให้เปล่าหรอก พวกเจ้าต้องตอบแทนข้าด้วย ไปสอนคนทำเครื่องประดับให้เป็น แล้วส่งเครื่องประดับมาให้ข้าขายในร้านค้าของข้า...” เขาเดินมาตบบ่าซีอาน่าพร้อมกระซิบบอกเสียงนุ่ม “ข้าสั่งไปยังเขตหกแล้ว คนที่เจ้าเคยฝึกอบรมพวกเขาจะเดินทางมาช่วยสอนงานที่นี่ ยังมีทหารของตระกูลวาเรนโนซาอีกห้าร้อยนาย เจ้าสั่งการพวกเขาได้ตามสบาย”

พูดจบ ไซอา วาเรนโนซาก็หันไปหาคริสติน “ท่านแม่ของข้าคุยกับพวกเทพมังกรให้แล้ว พวกเขาจะส่งของขวัญมาให้พวกเจ้า จากนี้ไปจะมีคนอีกมากที่มาพึ่งพวกเจ้า สู้เขานะ”

คริสตินได้ยินถึงกับอ้าปากค้าง แค่ความคิดเล็กๆ ของเธอ ตอนนี้มันกำลังจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปแล้ว!

 

**

 

ซีอาน่าต้องชมไซอาที่เขาเป็นคนมองการณ์ไกล เพราะแนวคิดของคริสติน ที่อยากจะหาที่ยืนให้แก่ผู้หญิงที่เป็นที่ถูกตราหน้า และเป็นที่รังเกียจของสังคม ทำให้คนหลายคนในทวีปแอสโทเรียที่ยกย่องเพศชาย กดขี่เพศหญิง รู้สึกไม่พอใจ และดูแคลนความสามารถของคริสติน คัลลาแฮนที่เคยผิดพลาด

แต่พอเหล่าเทพมังกรของพวกเขาส่งของขวัญ คือป้ายประกาศเกียรติคุณมาให้คริสติน และซีอาน่า ก็ทำให้คนพวกนี้หุบปาก และเหล่าตระกูลใหญ่หันมาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ โดยการมอบเงินสนับสนุนการทำให้แนวคิดของคริสตินเป็นรูปร่าง พาลให้เหล่าตระกูลรองเข้ามามีส่วนช่วยสนับสนุนด้วย และพอได้รับเงินสนับสนุนมากถึงจำนวนหนึ่ง คริสติน และซีอาน่าก็ประกาศว่าจะไม่รับเงินสนับสนุนจากใครอีก เพราะมันมีมากเพียงพอแล้ว ต่อจากนี้ หากอยากสนับสนุนพวกเธอ ขอให้ซื้อผลงาน และสินค้าที่พวกเธอนำออกมาจำหน่าย

แต่ถึงคนอื่นจะมาช่วยเหลือ แต่ก็ไม่มีใครได้รับเกียรติไปมากกว่าตระกูลคัลลาแฮน ตระกูลคินเคล่า ตระกูลวาเรนโนซา และตระกูลแอนเดอร์สันที่ออกตัวก่อนใครว่าสนับสนุนแนวคิดนี้  ยิ่งมีชื่อเสียงมาก คนก็ยิ่งเข้ามาพึ่งพาอาศัยพวกเธอมากยิ่งขึ้น คราวนี้ไม่เพียงสตรี แม้แต่คนชราที่ลูกหลานไม่ดูแล และคนพิการทั้งหลายก็ตบเท้าเดินทางเข้าเมืองหลวง เพื่อขอความช่วยเหลือ

คนบนโลกนี้ล้วนแต่มีความใจดีกันทุกคน โดยเฉพาะเพศหญิงที่มีความใจอ่อนมากเป็นพิเศษ เห็นของปราณีตงดงามนั้นมาจากเหล่าคนที่ผ่านประสบการณ์น่าสังเวช ก็ใจอ่อน ช่วยเหลือเกื้อกูลซื้อไปจำนวนมาก ซีอาน่าจะต้องจัดวางระบบให้ผู้ที่มีส่วนร่วมกับการทำงานนี้ได้รายได้เท่าเทียมกันอย่างยุติธรรม เธอยุ่งจนลืมไปเลยด้วยซ้ำว่าแอนตาเนียยังไม่ส่งข่าวมาจากสวรรค์

“จำเอาไว้ว่าพวกเจ้าไม่ได้มาอยู่ที่นี่ เพื่อรับความช่วยเหลือ แต่มาเพื่อให้พวกข้าสอนให้พวกเจ้าช่วยตัวเองได้ ถ้าคิดจะมานั่งกินนอนกินที่นี่ธรรมดา พวกข้าจะไม่เลี้ยงเอาไว้แน่ เพราะบนโลกนี้ หากเจ้าช่วยตัวเองไม่ได้ ก็ไม่มีใครช่วยเจ้าได้” ซีอาน่ามักเอ่ยคำพูดนี้เสมอ

คนที่อยู่ที่ศูนย์พักพิงแห่งนี้จะต้องช่วยเหลือตัวเอง หากอยากได้เงินก็จะต้องขยันทำงาน คนที่ป่วยเป็นโรคมานั้นจะถูกรักษาจนสามารถทำงานได้ และจะหักค่ารักษาในราคายุติธรรม หลังจากที่ทำงานได้เงินมา

ทุกคนในที่นี้เคยลำบากอย่างแสนสาหัสมาก่อน เมื่อเห็นโอกาสกลับมายืนในสังคมอีกครั้ง พวกเขาย่อมไม่ปล่อยให้มันหลุดลอยไป สตรีพยายามทำให้คนรอบข้างมองว่าตนมีค่า คนชราพยายามทำประโยชน์ให้ทุกคนเห็นว่าพวกเขายังมีความสามารถ คนพิการพยายามหนักกว่าคนปกติเพื่อให้ทุกคนเห็นว่าพวกเขาสามารถทำอะไรหลายอย่างได้ไม่ต่างจากคนธรรมดา แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานี้ คนที่ทำงานหนักที่สุดก็คือคริสติน และซีอาน่าที่เป็นคนริเริ่มเรื่องราวทั้งหมดนี้

“เจ้าอยากเขียนเรื่องของพวกเขาเป็นหนังสือหรือ” คริสตินทำตาโตใส่ซีอาน่า ที่เสนอความคิดใหม่

“ไม่ดีเหรอ เอาประวัติของคนที่เขายินยอมเปิดเผยมาเขียนเป็นหนังสือ แล้วแจกให้คนทั่วไปเอาไปอ่าน หลังพวกเขาซื้อสินค้าในร้านเรา คือ...ข้าคิดจริงๆ นะคริสติน ตอนที่เจ้าโดนคนอื่นๆ ว่าร้ายอย่างหนัก ข้าคิดว่าเพราะพวกเขาไม่รู้จักเจ้าดี พวกเขาเลยตัดสินเจ้าจากแค่ความผิดพลาดครั้งนั้น ถ้าหากพวกเขารู้จัก พวกเขาคงไม่ว่าร้ายเจ้าขนาดนั้น” ซีอาน่ากล่าวสิ่งที่คิดมานาน

“ถ้าหากพวกเขาได้ฟังปัญหาของคนพวกนี้ พวกเขาอาจจะอยากสนับสนุนพวกเรามากยิ่งขึ้น และพวกเขาอาจจะเปลี่ยนมุมมอง พอได้เจอคนที่มีปัญหาแบบนี้ พวกเขาก็จะรู้สึกอยากช่วยเหลือ เหมือนที่เจ้าอยากช่วยคนพวกนี้”

คริสตินฟังแล้วนิ่งไป ก่อนจะถอนใจ “ก็ได้ แต่ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเอาเรื่องของข้าไปเขียนเด็ดขาด”

“ข้าไม่เอาเรื่องของเจ้าไปเขียนหรอก” ซีอาน่าบอกเสียงเรียบ “ข้าจะเขียนเรื่องของท่านแม่ข้า แนวคิดนี้เป็นของท่านแม่ด้วย ท่านแม่ข้าอยากด่าท่านพ่อกับท่านชาลอนเน่ให้คนอื่นฟังเต็มแก่แล้ว”

ซาโลยาเดินทางมาทันทีที่ได้รับจดหมาย และตอนนี้ก็ช่วยดูแลความประพฤติทุกคนที่พักอยู่ในคฤหาสน์คินเคล่า กลายเป็นแม่เสือน่ากลัวที่ใครๆ ต่างก็รักและเคารพ ขนาดเมื่อออเดรทราบว่าอดีตภรรยาย้ายมาอยู่ที่นี่ เขาอยากจะมาเยี่ยมเยือน หรือพูดให้ถูกต้องคืออยากมาชักจูงให้ซาโลยากลับไปเป็นผู้หญิงที่ทำทุกอย่างเพื่อเขาเหมือนเก่า ทว่า...เพียงแค่ซาโลยาประกาศว่าไม่ต้องการพบสามี ทุกคนก็พร้อมจะไล่แห่ออเดรอย่างไม่สนใจว่าเขาเป็นผู้นำตระกูลใหญ่

“ข้าคิดว่าข้าต้องคัดกรองเนื้อหาที่ท่านแม่เขียนไป...เยอะมาก” ซีอาน่าพึมพำ “ที่จริง ข้าอยากเขียนเอง แต่ข้าในตอนนี้คงไม่มีเวลาเขียน ต้องหาคนที่เก่งใช้สำนวนมาช่วยตรงนี้”

“ต้องเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ” คริสตินบอก ก่อนจะถอนใจ “รู้จักแค่คนเดียว”

“ใช่” ซีอาน่ายิ้มอย่างจนปัญญา “คนเดียวที่อ่านหนังสือเก่งที่สุดในหมู่พวกเรา ถ้าเป็นเขา คงเขียนหนังสือได้ดีแน่”

อเล็ก แอนเดอร์สันถูกร้องขอความช่วยเหลือให้มาช่วยงาน ซึ่งชายหนุ่มเต็มใจและยินดียิ่ง พอเขาและคริสตินมาอยู่ในสถานที่เดียวกัน คนที่เคยได้ยินเรื่องข่าวลือต่างๆ มากมายก็มักจะมองสองคนนี้ด้วยสายตาสนใจ และสิ่งที่พวกเขาเห็นคือ อเล็ก แอนเดอร์สันยังคงมองคริสติน คัลลาแฮนด้วยสายตาอ่อนโยน ระคนอ่อนหวานเสมอ

คนที่นี่ล้วนได้รับความช่วยเหลือจากคริสติน ล้วนโน้มเอียงเอาใจใฝ่หาคริสตินมากกว่าอเล็ก บางส่วนเห็นว่าคริสตินต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพัง โดนสังคมประณามหนักหนาเหมือนที่พวกตนโดนมา ก็ช่วยกันโกรธอเล็ก แอนเดอร์สัน ทำให้อเล็กได้รับความยากลำบากในการทำงานไปมาก แต่ชายหนุ่มทำได้แค่ต้องก้มหน้ายอมรับชดใช้ความผิดไป

ในตอนนั้นเอง มีข่าวลือว่าที่คริสติน คัลลาแฮนต้องลำบาก เพราะโซเฟีย ร๊อคซานน่า แย่งคนรักของเธอ ที่จริงอเล็กนั้นรักคริสตินมาก และรักคริสตินเพียงคนเดียว แต่เขาก็ต้องแต่งงานกับลูกสาวตระกูลร๊อคซานน่า เพราะถูกเทพมังกรบังคับตามคำเรียกร้องของตระกูลร๊อคซานน่า หนำซ้ำยังเป็นตระกูลร๊อคซานน่าอีกที่วางแผนใส่ร้ายป้ายสีตระกูลคัลลาแฮน จนตระกูลคัลลาแฮนต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงหลายครั้ง เพราะอเล็ก แอนเดอร์สันไม่เคยหยุดรักอดีตคนรักของตน

ข่าวลือซีอาน่านั้นทำให้รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล พออเล็ก เก็บข้อมูลที่ต้องเขียนเสร็จแล้ว เธอจึงขอให้เขากลับไปทำงานที่คฤหาสน์ตระกูลแอนเดอร์สัน อย่าเพิ่งมาอยู่ใกล้คริสตินสักพัก

 

**

 

“ข่าวของคริสตินมาอีกแล้วหรือ...” ไซอา วาเรนโนซาเอ่ยอย่างเบื่อหน่าย เขาพยักหน้าให้เหล่างูเลื้อยจากไป บิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้วจึงบอก “...เฮเลนน่า มอนโตเซราช่างพยายามเสียจริง ข้าจะไม่ให้นางสมหวังก็กระไร”

เขาหยิบกระดาษขึ้นมา เขียนจดหมายมนตราเชิญให้อเล็ก แอนเดอร์สันมาทำงานที่คฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซา เพราะตอนี้คริสติน คัลลาแฮนกำลังยุ่งอยู่กับงานการกุศล อเล็ก คัลลาแฮน วาเรนโนซาหงอยเหงา เพราะไม่ได้เจอมารดามาหลายวัน ไซอาเองก็เริ่มจนปัญญา ไม่รู้ว่าจะปลอบอย่างไรดี

“ตอนนี้ท่านแม่ของข้าลากโดโรธีไปเตรียมงานเลี้ยงฉลองให้อเล็กตัวน้อย จึงไม่มีผู้หญิงคนไหนในตอนนี้จะสร้างผลงานโดดเด่นเท่าคริสติน และแอสโทเรียของข้าอีกแล้ว” ไซอายิ้มอย่างพอใจ หันมองไปนอกหน้าต่าง เห็นอเล็กตัวน้อยกำลังเล่นว่าวกับเหล่าสาวใช้อยู่ ลูกชายบุญธรรมของเขาเรียนช้ากว่าคนอื่นหนึ่งปีเหมือนมารดา เพราะไซอาเล็งเห็นว่าควรให้อเล็ก คัลลาแฮน ไปโรงเรียนในตอนที่ชื่อเสียงของมารดาดีขึ้น จะดีกับเด็กที่สุด และเมื่อถึงตอนนั้น หลายอย่างก็คงจะเปลี่ยนไปแล้ว

ไซอามีแววตาที่ล้ำลึกขึ้นเมื่อคิดถึงเรื่องในอนาคต

และเป็นอย่างที่เขาคิด เพียงส่งจดหมายไปไม่นาน อเล็ก แอนเดอร์สันก็เร่งร้อนเดินทางมายังตระกูลวาเรนโนซาไวปานติดปีก พอประตูคฤหาสน์ขยับจะเปิด ลูกชายบุญธรรมของไซอาก็หันไปมองทันที อเล็กตัวน้อยทิ้งว่าว วิ่งไปรอที่หน้าประตู ใจจดจ่ออยากให้เป็นมารดา แต่พอเห็นว่าเป็นรถม้าที่ไม่ใช่ของตระกูลคัลลาแฮน ดวงหน้าเล็กๆ ก็เศร้าหมองลง แต่พอสบตาอเล็ก แอนเดอร์สัน เขาก็ฝืนยิ้มให้พร้อมชูมือ

“ท่านลุง”

อเล็กแทบจะโยนกองเอกสารให้คนรับใช้ส่วนตัวไปถือ ทรุดตัวลงอุ้มเด็กชายขึ้นมากอดแน่น เห็นรอยยิ้มของเด็กน้อยก็เอ่ยถามเสียงอ่อนโยน

“มารอรับข้าเหรอ”

“ข้านึกว่าท่านแม่...” เด็กชายบอกเสียงเศร้าๆ พอคิดได้ว่าไม่ควรก็เอ่ยเช่นนั้น จึงแย้มรอยยิ้มน้อยๆ “แต่เป็นท่าน ข้าก็ดีใจนะ”

อเล็ก แอนเดอร์สันใจอ่อนยวบ อุ้มร่างเล็กๆ เข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซา ไซอาเดินออกมาต้อนรับ พร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณที่ท่านเชิญข้ามา” อเล็กเอ่ยจากใจจริง

ไซอาส่ายหน้า ชี้ไปด้านหลังตัวเอง “บนโต๊ะข้ามีงานกองพะเนิน อยากจะเห็นว่ามีอีกคนทำงานเป็นเพื่อนยิ่งนัก พวกซีอาน่าเอาแต่งานการกุศล เรื่องบริหารร้านในช่วงนี้เลยตกมาเป็นภาระข้า ท่านเป็นผู้ร่วมธุรกิจกับพวกนางใช่หรือไม่ เช่นนั้นก็มาช่วยแบ่งเบาภาระข้าที”

อเล็กหัวเราะออกมาเบาๆ พยักหน้ารับ “ได้เลยขอรับ เอ่อ...” เขามองลูกชายในวงแขนที่เซื่องซึมกว่าครั้งเก่าๆ ที่เคยเห็นมาเจอ

“จริงสิ” ไซอาพยักหน้ารับ “พาเขาไปเที่ยวเล่นตลาดเสียหน่อยสิท่าน คริสตินกำลังยุ่ง ไม่มาหาเขาเสียที ให้เจ้าตัวน้อยได้ไปเปิดหูเปิดตา คงทำให้อารมณ์ดีขึ้นบ้าง เสร็จแล้วค่อยมาทำงานกับข้า ข้าฝากด้วยล่ะ”

พูดจบไซอาก็เดินเข้าห้องทำงานของตัวเอง อเล็ก แอนเดอร์สันหันมายังเด็กชาย พร้อมถามด้วยความตื่นเต้น

“เจ้าอยากไปไหนไหม ข้าจะพาไป”

“ข้าอยากไปหาท่านแม่ขอรับ” อเล็ก คัลลาแฮนรีบบอก พอได้ยินว่าจะได้ออกไปดูโลกข้างนอก เขาตื่นเต้นยิ่งนัก ตอนอยู่ตระกูลคัลลาแฮน เขาก็จะไม่ได้ออกจากคฤหาสน์หากไม่มีใครพาไป มาอยู่ตระกูลวาเรนโนซา ก็แทบไม่ได้ออกไปไหนอีก เด็กชายอยากเจอโลกภายนอก ภาวนาให้ตนเองโตเร็วๆ ทุกวัน จะได้มีอิสระอย่างใจเสียที

อเล็ก แอนเดอร์สันพยักหน้ารับ คิดว่าหากเขาพาลูกไปเจอคริสติน อีกฝ่ายจะต้องดีใจมากอย่างแน่นอน

ไซอามองเห็นพ่อลูกคู่นั้นจากหน้าต่าง เขาเลื่อนสายตามองฟ้าไกล พลันเอ่ยเสียงเยาะหยันออกมาเบาๆ

“ตราบชั่วชีวิตจะหาไม่ เหอะ! หลอกเด็ก!

ไซอานั่งจัดการงานของตนเองสักพัก เสียงประตูคฤหาสน์วาเรนโนซาก็เปิดออกอีกครั้ง รถม้าคันเดิมเคลื่อนเข้ามา ไซอาขมวดคิ้วแน่น เดินออกไปต้อนรับ กล่าวทักอเล็ก แอนเดอร์สันที่หน้าซีดเผือดว่า

“อ้าว พวกท่านเที่ยวกันเสร็จแล้วหรือ”

พออเล็กตัวน้อยเห็นไซอา เด็กชายก็ร้องไห้เสียงดังพร้อมกระโดดออกจากรถม้ามากอดไซอา ทำให้ผู้นำตระกูลวาเรนโนซาถึงกับเอนตัวไปข้าง เพราะต้องรับน้ำหนักเด็กน้อย ไซอาถามอย่างงุนงง พร้อมตบหลังลูกชายบุญธรรมเบาๆ

“เกิดอะไรขึ้น”

“พวกเขาบอกว่าข้าไม่มีพ่อ! พวกเขาบอกว่าข้าไม่มีพ่อ!!” อเล็ก คัลลาแฮนร้องไห้เสียงดัง กอดไซอาแน่น ฟ้องเสียงสั่น “ข้าบอกพวกเขาว่าท่านเป็นพ่อของข้า แต่...ฮึก...พวกเขาบอกว่าท่านไม่ใช่ ฮึก ท่านพ่อไม่เอาข้า...”

ไซอาเลิกคิ้วขึ้นสูง หันมองอเล็ก แอนเดอร์สันเป็นเชิงถาม อีกฝ่ายบอกเสียงเบา

“พอดีว่า...ระหว่างทาง...”

อเล็ก คัลลาแฮนแค่อยากจะลองผจญภัยเล็กๆ ในโลกกว้าง ระหว่างที่นั่งรถม้า เขาเห็นเด็กบางคนซื้อของด้วยตัวเอง พอเอาไปมารดาของพวกเขา เธอก็ชมว่าลูกของเธอนั้นเก่งมาก อเล็ก คัลลาแฮนอยากจะลองทำเช่นนั้นบ้าง ซื้อของให้คริสตินด้วยตัวเอง แล้วเอาไปอวดท่านแม่ของเขา อเล็ก แอนเดอร์สันก็ตามใจ สอนวิธีซื้อของ ขายของ และพาลงจากรถม้า ยืนเฝ้ารอดูผลงานอยู่ห่างๆ

ใครจะไปนึกว่าตอนนี้คริสตินกำลังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก พอแม่ค้าเห็นอเล็กตัวน้อยก็จำได้ทันทีว่านี่คือลูกของคริสติน คัลลาแฮน เอ่ยถามตรงๆ ว่าเด็กชายเป็นลูกของคริสตินใช่หรือไม่ อเล็กตัวน้อยก็ตอบว่าใช่ แม่ค้าคนนั้นเลยถามต่ออย่างไม่เกรงใจว่า บิดาของเจ้าคือใคร

พอเด็กชายตอบว่า ไซอา วาเรนโนซา แม่ค้าก็ค้าน และถามว่าบิดาแท้ๆ ของเขาคือใคร อเล็กตอบตามที่ตนรู้คือ เขามีบิดาชื่อเดียวกัน แต่ตอนนี้ไปทำงานไกลมากๆ เขาไม่เคยเห็นหน้าหรอก แม่ค้าพวกนั้นไม่ทันมองว่าอเล็ก แอนเดอร์สันยืนอยู่ไม่ไกล ปากสว่างพูดไปว่า แปลว่าเจ้าเป็นเด็กไม่มีพ่อใช่หรือไม่

เด็กชายสะอึก แต่ก็ตอบกลับไปว่า ข้ามีพ่อ เพียงแค่ข้ายังไม่เคยเห็นพ่อ คราวนี้พวกแม่ค้าหัวเราะ บอกว่าเพราะคริสตินตั้งครรภ์โดยที่ยังไม่แต่งงาน เรื่องนี้ใครก็รู้กันดี นางถึงได้ตั้งศูนย์ช่วยเหลือนั้นอย่างไรเล่า ลูกของแม่ค้าคนนั้นได้ยินก็ร้องออกมา พร้อมชี้หน้าอเล็กตัวน้อยว่า “เขาเป็นเด็กที่ไม่มีพ่อเหรอขอรับ”

“มีสิ แต่ไม่รู้ว่าพ่อของเด็กคนนี้เป็นใคร ถามจริงๆ เถอะ พ่อของเจ้าใช่...” แม่ค้ากำลังจะถามคำถาม แต่สายตาพลันเห็นดวงหน้าของอเล็ก แอนเดอร์สันที่เดินเข้ามาเพราะเห็นความผิดปกติเสียก่อน ลูกหลานของเธอเห็นอเล็กตัวน้อยกำลังสั่นระริก ขอบตาแดงก่ำไม่สมเป็นเด็กผู้ชายก็ล้อเสียงดังว่า

“เด็กไม่มีพ่อ! เจ้าเป็นเด็กไม่มีพ่อ!

แม่ค้ารีบหันไปจับลูกหลานตัวเองเข้าไปในบ้าน และปิดร้านหนีทันที อเล็ก คัลลาแฮนข่มอารมณ์ไม่ให้ร้องไห้สักพักก็เดินกลับขึ้นรถม้า ร้องว่าจะกลับคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซา ไม่ไปเยี่ยมคริสตินแล้ว และจากนั้นไม่ว่าอเล็ก แอนเดอร์สันจะพูดอะไร เขาก็เบือนหน้าหนีลูกเดียว คล้ายไม่ยอมรับฟังอะไรทั้งสิ้น

ไซอาได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้วถึงกับกลอกตามองฟ้าไกล เขาตบหลังเด็กชายพร้อมบอก “เรื่องแค่นี้เอง เจ้ามองผ่านไปก็ได้ ให้ท่านลุงอเล็กพาไปหาท่านแม่เถอะ”

“ข้าไม่ไปแล้ว!” เด็กชายแผดเสียงดัง “ฮึก...ท่านแม่ไม่มาหาข้า! ท่านพ่อก็ไม่มาหา! ข้าไม่โง่นะ! ตั้งแต่เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นพ่อของข้าเลย ถ้าข้ามีพ่อ ท่านแม่จะยกข้าให้ท่านทำไม!? ที่จริงท่านพ่อไม่อยากได้ข้าใช่...ไหม แง...”

อเล็ก คัลลาแฮนร้องไห้โฮจนไซอาตกใจ อเล็ก แอนเดอร์สันเองก็หน้าเผือดสี ร้องเสียงหลง

“ไม่จริงนะ! พ่อรักเจ้า!

เด็กชายส่ายหน้า “ข้าไม่เชื่อ ทุกคนทิ้งข้าไว้ที่นี่ ทุกคนไม่เอา...ฮึก...ข้า ข้า...”

“ชู่ว...” ไซอาส่งเสียงให้เด็กน้อยเงียบ เขาผละมาจ้องดวงตาสีฟ้าคู่โตอาบน้ำตาของลูกบุญธรรม เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ทุกคนรักเจ้า ทุกคนต้องการเจ้า ดังนั้นพวกเขาจึงออกไป เพื่อทำให้โลกใบนี้พร้อมสำหรับเจ้า เจ้าคงไม่อยากออกไปแล้วโดนถามคำถามไร้มารยาทนั่นอีกใช่หรือไม่ แม่ของเจ้ากำลังพยายามอยู่ ทำให้พวกเขาเปลี่ยนมุมมอง และพ่อของเจ้าเอง...ก็พยายามทำตัวให้เป็นพ่อที่สามารถมาพบเจ้าได้อีกครั้ง แต่งานของทั้งสองคนนั้นไม่ง่ายเลย ต้องการเวลา ต้องการอะไรอีกหลายอย่าง เหนือสิ่งอื่นใดคือต้องการกำลังใจจากเจ้า เข้าใจไหม”

อเล็กตัวน้อยพยักหน้ารับ กลืนก้อนสะอื้นลงคอ พยายามไม่ร้องไห้จนตัวสั่นไปหมด ไซอากอดเขาพร้อมบอก

“เด็กดีๆ วันหลังเราไปหาแม่เจ้าด้วยกัน ไปกับข้า ดูสิ ใครมันจะกล้าพูดอะไร” เขาตบหลังลูกบุญธรรมเบาๆ “เจ้าเองก็ไปทำงานฝีมือเสีย ทำหลายๆ ชิ้นหน่อย พับนกกระเรียนดีไหม แม่ของเจ้าคงดีใจที่ได้มัน”

นกกระเรียนเป็นสัญญาลักษณ์ของความหวังในทวีปแอสโทเรีย อเล็ก คัลลาแฮนพยักหน้ารับ ไซอาวางเขาลงกับพื้น เด็กชายปาดน้ำตา เขาบอกว่า

“ข้าจะพับนกกระเรียนพันตัว”

“ต้องอย่างนั้นสิ” ไซอาพยักหน้ารับพอใจ พอลูกบุญธรรมวิ่งจากไป เขาก็หันมาหาอเล็ก แอนเดอร์สันหน้าขาวซีด สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“คริสตินพูดถูก...” อเล็กบอก “ท่านควรจะเป็นพ่อของเขามากกว่าข้า”

ขนาดตอนที่ลูกชายร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด อเล็กยังทำอะไรไม่ได้เลย ทำให้เขารู้สึกละอายใจ และเจ็บปวดไม่หยุด ยิ่งคิดว่าอเล็ก คัลลาแฮนไม่ยอมร้องไห้ต่อหน้าเขา แต่กลับวิ่งโผกอดพร้อมร้องไห้กับไซอา วาเรนโนซา และฟังคำพูดของไซอามากกว่าเขา เขาก็ยิ่งเห็นชัดว่าลูกชายมองเขาเป็นคนแปลกหน้า ไม่ใช่บิดา ไม่ใช่คนที่เขาสามารถพึ่งพิงได้ในตอนที่ตัวเองเผชิญความยากลำบาก

“แล้วจะยอมแพ้เหรอ” ไซอาเลิกคิ้ว เท่าทันความคิดของอีกฝ่าย “ถ้าของแค่นี้ยังยอมแพ้ ท่านก็ไม่คู่ควรเป็นพ่อของเขา และไม่คู่ควรแม้แต่จะมาพบเขาด้วยซ้ำ”

พูดจบ ผู้นำตระกูลวาเรนโนซาก็เดินกลับเข้าคฤหาสน์ของตนไป ทิ้งให้อเล็ก แอนเดอร์สันจมอยู่ในความคิดของตัวเอง

 

**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 769 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,810 ความคิดเห็น

  1. #6685 SONAKY (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 14:11
    อิมนุษย์ป้าจะพูดอะไรใช้หัวแม่ตีนคิดรึไง???? หึยยยยยย น่าตบให้ฟันร่วงหมดปากจริงๆ
    #6,685
    0
  2. #6609 นานิ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 14:18

    ไรท์มาต่อเร็วๆนะค่ะอยากอ่านแล้ว

    #6,609
    0
  3. #6605 StarFirework (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 08:36
    อ่าาา คิดถึงเรื่องนี้มากๆ
    ปล.จนกว่าชีวิตจัหาไม่ นุ้งไซอางอนจ้าวสวรรค์ใช่หรือไม่น้อออออ จ้าวสวรรค์เป็นพ่อนางใช่มั้ยน้อออออ
    #6,605
    0
  4. #6604 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 14:39
    แง สงสารอเล็ก ทั้งแอนเดอร์สันทั้งคัลลาแฮนเลย
    #6,604
    0
  5. #6603 Praew.Kim (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 13:08
    มาอัพเร็วๆๆๆๆๆนะะค ะะะะะ
    #6,603
    0
  6. #6602 ปลาเนื้ออ่อน (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 11:02
    ไม่มีมารยาทจริงๆนั้นแหละ
    #6,602
    0
  7. #6601 Haruooooo (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 02:17
    อยากอ่านต่อรัวๆๆๆๆง่า
    #6,601
    0
  8. #6581 - - - What!? (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 19:00
    โลกเจ้าขาาา รออยู่นะคะ
    #6,581
    0
  9. #6565 finedaykk (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 17:55
    รอเล่มค่ะ
    #6,565
    0
  10. #4898 LadyPig (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:37
    ดวงดาวยังคงคิดถึงโลกเสมอนะ~~~

    การเปิดศูนย์พักพิงของคริสตินนี่เป็นเรื่องที่ดีนะ คนที่ถูกดูถูกเหยียดหยามจะได้มีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับสังคมมากขึ้น คนที่คิดว่าตัวเองไม่มีประโยชน์ก็จะสามารถค้นหาสิ่งที่ตัวเองสามารถทำได้ดีด้วย แต่สงสัยอ่ะว่าเฮเลนน่าพยายามสร้างข่าวลือแบบนี้ขึ้นมาทำไม
    #4,898
    0
  11. #4826 หมูมีขน (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 08:02

    แอร้ยยยยย

    #4,826
    0
  12. #4825 vanida36935 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 06:02

    รอโลกต่อป้ายยยยย
    #4,825
    0
  13. #4824 คิ้วอยู่ไหน ? (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 00:35
    มีดาวคิดถึง
    #4,824
    0
  14. #4823 EveiI_retasia (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 23:58
    คือ อิฉันลุ้นมากเด้อว่า คนที่มาหาอเล็กตัวน้อยคือใคร แต่บทนี้ก็ไม่โผล่ อ่ะจ้าาา รอต่อไปป ถ้าเป็นทราวิสนี่จะกรีดร้องจริงๆด้วย
    #4,823
    0
  15. #4816 MindSCh (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 22:36
    สู้ๆนะไรท์ยุ่งก็มปรร
    #4,816
    0
  16. #4815 0904380933 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 22:21

    ดาวค้างฟ้าแล้วจ้าาาาา

    #4,815
    0
  17. #4813 TTawo (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 22:15
    แง่วว วันนี้ไรท์จะไม่มาจิงๆสินะ
    #4,813
    0
  18. #4812 ferinlove (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 22:13
    รอ......
    #4,812
    0
  19. #4811 I_am_Por (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 22:08

    วันนี้ยุ่งมากๆๆๆๆ เพิ่งได้เข้ามา แต่เสียใจ ไรท์ไม่มา
    #4,811
    0
  20. #4806 Piper_079 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 20:24

    รอไรท์
    #4,806
    0
  21. #4805 Minioun2513 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 20:18

    ส่องแสงงง

    #4,805
    0
  22. #4803 Sassy JJ (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 19:21

    รอต่อนะเจ้าคะ
    #4,803
    0
  23. #4801 TTawo (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 19:03
    มารอ....
    #4,801
    0
  24. #4799 kiyojung (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 11:25
    ทำไมเพิ่งเคยพบนิยายเรื่องนี้ นี้ชั้นไปมุดอยู่ในหลุมไหนมา มันคือความผิดพลาดดดด

    สนุกมากอ่ะไรท์. ทั้งเรื่องมีแค่เงิน จิตใจมนุษย์ การใส่ร้าย ยุยง หักมุมไปเรื่อยๆ แต่มันสนุกตรงนี้แหล่ะ!

    เขียนมุมมองได้ดีค่ะ คนจิตใจริษยามักโทษทั้งโลกยกเว้นโทษตัวเอง มันคือเรื่องจริงและมีคนแบบนี้อยู่มากมายในสังคม

    ความโลภและความอิจฉาคือต้นกำเนิดของเรื่องทั้งหมด
    #4,799
    3
    • #4799-2 piyananC(จากตอนที่ 57)
      24 สิงหาคม 2561 / 19:12
      แนะนำให้ลองอ่านเรื่องอื่นของ minikikaboo ด้วยค่ะ สนุกทุกเรื่องจริงๆ
      #4799-2
  25. #4798 chelsea citywall (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 11:00
    ท่านไซอาาา ฮืออออ ดีย์!!!
    #4,798
    0
  26. #4722 Anasia P. (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:28
    ทำไมจู่ๆก็คิดอะไรแปลกๆขึ้นมา ตอนที่ไซอาบอกว่า ตราบชีวิตจะหาไม่ ที่เป็นคำในพัดที่แอสซี่ต้องเอาไปให้ไซเนสตรา แล้วรวมกับเรื่องที่ไซเนสตราเรียกชื่อของเจ้าสวรรค์ ไม่ได้เรียกว่าเจ้าสวรรค์เหมือนคนอื่น แล้วก็ยังมีแอนตาเนียที่ยังไม่กลับมา แล้วก็เรื่องที่ลูกชายกับภรรยาของเจ้าสวรรค์ตายไปนานแล้ว ถ้าเจ้าสวรรค์โกหกล่ะ แล้วจริงๆคือไซเนสตราเป็นภรรยาเจ้าสวรรค์ ไซอาคือลูกคนโต แล้วพัดที่ส่งมาคือคำจากเจ้าสวรรค์ที่บอกว่าจะรักไซเนสตรา ตราบชีวิตจะหาไม่ เพราะว่าประวัติของสองคนนี้ก็ลึกลับอยู่ แล้วยังรู้จักทราวิสทั้งคู่ ไซอาบอกเป็นเชื้อสายมังกร แถมยังมีพลังเว่อร์วังอลังการมาก// สายมโนมาเองจ้า 555
    #4,722
    4
    • #4722-3 queendevil0410(จากตอนที่ 57)
      23 สิงหาคม 2561 / 23:17
      เราคิดแบบนี้เช่นเดียวกันจ้า รอลุ้น อิอิ มีเพื่อนแระ
      #4722-3
    • #4722-4 Anasia P.(จากตอนที่ 57)
      24 สิงหาคม 2561 / 23:14

      เราเจอในเพจว่าไรท์มาทักว่า บอกว่าภรรยาเจ้าสวรรค์ตายตอนไหน เราเลยไปย้อนอ่านมา เออจริงด้วย ยังไม่ตาย แค่แยกกันอยู่ ที่ตายมีแค่ลูกคนโต แล้วเพิ่งคิดได้อีกเรื่อง มีตอนนึงที่ไซอาเอ่ยถึงท่านปู่ ถ้าไซอาเป็นลูกเจ้าสวรรค์จริง ท่านปู่นี่คงโคตรแก่อ่ะ เป็นไปไม่ได้ๆๆ อย่างมากอาจจะเป็นหลานหรืออะไรสักอย่าง หลานก็ไม่ได้อีกอ่ะ เพราะบอกว่า หรือว่าท่านปู่มา ถ้าแบบนั้นปู่คือเจ้าสวรรค์ ซึ่งลงมาไม่ได้ ไม่รู้แล้วเดาใจไรท์ไม่ถูก ไซอาเป็นไรได้อีกอ่ะ ไม่รู้แล้ว รอไรท์อักเนี่ย
      #4722-4