ASTORIA.

ตอนที่ 49 : บทที่ 48 : รับบุตรบุญธรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 724 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

 

 

 

 

“ทำไมท่านพี่ถึงยอมให้เขาคุยกับนาง!?” จัสตินเอ่ยปากถามทันทีที่มาถึงยังเรือนลับของน้องสาวและหลานชาย

“ถ้าหากเขาไม่ได้คุย เขาก็จะไม่ยอมไป อเล็ก แอนเดอร์สันเป็นคนช่างตื้อ” แอนเซลเอ่ยเสียงอ่อน

“แล้วถ้าเขาทำอะไรนางเล่า” เฮเชลถาม น้องสาวของเขาเจ็บปวดเพราะผู้ชายคนนั้นมาก ไม่ควรให้คริสตินเจออเล็กอีกเลยด้วยซ้ำ

“ที่นี่คือคฤหาสน์ตระกูลคัลลาแฮน เขาไม่กล้าหรอก” แอนเซลเอ่ยอย่างเยือกเย็น “ถ้าเขากล้า ข้าก็กล้าทำอะไรเขา”

น้องชายทั้งสองสงบใจลง ยืนรอนิ่งๆ ไม่นานก็มีสียงกรีดร้องของคริสตินดังขึ้น

เจ้ามันคนไร้ความรับผิดชอบ!

จัสตินไหวตัวจะไปกระชากประตูเปิดเพื่อเข้าไปช่วยน้องสาว ไม่คาดคิดว่าคริสตินจะผลักบานประตูออกมา ฟาดหน้าเขาจนต้องเซถอยไปสองสามก้าว คริสตินเดินน้ำตาไหลพรากออกมา อเล็ก แอนเดอร์สันวิ่งมาคว้ามือของเธอเอาไว้พร้อมว่า

“เจ้าฟังข้าก่อนสิ!

“ไม่ฟังแล้ว!...” คริสตินแทบจะกรี๊ดใส่หน้าเขา “เจ้าเหมือนเดิม! คิดจะหลอกข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรือไง! ก่อนหน้านี้เจ้าบอกข้าว่าเจ้ารักข้า จะแต่งงานกับข้า! แล้วเจ้าก็ไปแต่งกับนางอย่างยิ่งใหญ่! มาวันนี้บอกข้าว่าเจ้าไม่ได้รักนาง! อเล็ก แอนเดอร์สัน เจ้ามันทุเรศ!

อเล็กกำข้อมือของหญิงสาวเอาไว้แน่น ร้องเสียงดังถึงสิ่งที่อัดอั้นตันใจมานาน “เทพมังกรบังคับให้ข้าแต่งงาน ข้าไม่ได้อยากแต่งกับนางสักหน่อย! คนที่ข้าอยากแต่งด้วยมีอยู่คนเดียวก็คือเจ้า!

“โกหก!” คริสตินระเบิดอารมณ์ “เจ้าทำนางท้องแล้วยังคิดว่าข้าจะเชื่อเจ้าหรือ!?

“แค่คืนเดียว!” อเล็กร้อง “เทพมังกรเป็นประธานในการแต่งงานจะต้องมีการตรวจสอบความบริสุทธิ์ของเจ้าสาวหลังคืนวันแต่งงาน แล้วข้าจะลบหลู่เกียรติของเทพมังกรได้ยังไง!?” ลบหลู่เกียรติเทพมังกร ทั้งครอบครัวจะต้องเดือดร้อน เขาคว้าแขนคริสตินอีกข้าง พูดอย่างมีอารมณ์ “เจ้ากลับไปถามพ่อของข้าเลยก็ได้ ถามใครในตระกูลแอนเดอร์สันก็ได้ ข้าไม่เคยนอนร่วมห้องกับนางอีกเลยหลังจากคืนนั้น!

คริสตินชะงัก มองอีกฝ่ายอย่างมึนงง อเล็กเอ่ยอย่างจริงใจ

“ข้ารักแค่เจ้า...” อเล็กบอก “หลังจากนั้นข้าขอให้ท่านพ่อส่งสารไปขอเจ้าแต่งงานอีกหลายครั้ง ข้าอยากทำตามสัญญา อยากแต่งงานกับเจ้าให้ได้ แต่ตระกูลคัลลาแฮนปิดตัว แม้แต่จดหมายของข้า เจ้าก็ไม่เคยอ่าน! ข้าไปหาเจ้า เจ้าก็ไม่ยอมออกมาพบข้าอีก...!

“แต่ตอนนี้เจ้าก็แต่งงานกับนางไปแล้ว...” คริสติน คัลลาแฮนกัดปากของตนแน่น เธอดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา “...ไม่มีประโยชน์”

 อเล็กอ้าปากจะพูดอะไรอีก หากแอนเซลเอ่ยขึ้นมาว่า

“ถูกของคริสติน...” ผู้นำตระกูลคัลลาแฮน เดินมาดึงน้องสาวไปหลบหลังของตน จ้องมองอเล็กด้วยสายตาเด็ดขาด “...เจ้าแต่งงานแล้ว และข้าก็ไม่มีวันยอมให้น้องสาวของข้าไปเป็นภรรยารองของเจ้า”

“แต่เรามี...” อเล็กอยากจะบอกว่าเขาและคริสตินมีลูกด้วยกันแล้ว เขารู้เรื่องที่ตระกูลคัลลาแฮนหวาดกลัวจากไซอาแล้วด้วย และเขาจะปกป้องสองแม่ลูก และช่วยเหลือตระกูลคัลลาแฮนเอง แต่แอนเซลกลับเอ่ยขัดจังหวะเสียก่อน

“โซเฟีย แอนเดอร์สันไม่ได้ทำอะไรผิด และข้าก็ไม่อยากมีปัญหากับตระกูลร๊อคซานน่าไปมากกว่านี้ ชื่อของคริสตินเสื่อมเสียไปมากแล้ว เจ้าทำลายน้องสาวข้าไปแล้ว จะทำลายภรรยาที่แสนดีของเจ้าไปอีกคนหรือ” แอนเซลว่า น้องสาวของเขาถูกอีกฝ่ายทำลายชื่อเสียงจนย่อยยับ คงไม่อาจแต่งออกไปได้อีก ได้แต่เลี้ยงดูในตระกูลคัลลาแฮน ถ้าคริสตินแต่งให้ตระกูลแอนเดอร์สัน ก็จะต้องตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน พวกเขาก็ต้องรบรากับตระกูลร๊อคซานน่า และอาจโดนตระกูลเฮมิงตันใช้เป็นครื่องมือ แอนเซลเห็นปัญหามากมายที่จะตามมา เขาส่ายหน้า “สิ่งที่เจ้าต้องการก็ได้แล้ว กลับไปเสียเถอะ”

“แต่ว่า...” อเล็กมองไปที่คริสตินที่เบือนหน้าหนีไปทางอื่น

“เจ้าไม่สงสารน้องสาวของข้าบ้างหรือ” แอนเซลถามเสียงเย็น

อเล็กพูดไม่ออก ที่แอนเซลพูดนั้นเป็นความจริงทุกคำ คริสตินเสื่อมเสียชื่อเสียง ไม่มีโอกาสได้แต่งงานกับคนที่ดี แล้วเขายังคิดแต่งงานกับเธอ ให้คนยิ่งมองเธอในแง่ร้ายมากขึ้น อย่างที่คริสตินว่า เขาไม่เปลี่ยนไปเลย คิดถึงแต่ความต้องการของตัวเอง ไม่ได้สนใจคนที่เขารัก และรักเขา ไม่ได้มองสิ่งต่างๆ รอบตัว เป็นผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างแท้จริง

 “ข้าขอคุยกับลูกสักครั้งได้ไหม” อเล็กเอ่ยเสียงเบา และเขาได้ยินเสียงคริสตินร้องไห้

“ไม่ได้ เพราะหลานชายของข้าไม่ใช่ลูกของเจ้า” แอนเซลเป็นคนตอบ แววตาและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเด็ดขาด “เด็กคนนั้นกำลังจะเป็นลูกบุญธรรมของท่านไซอา วาเรนโนซา ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าพบเขาก่อนที่ท่านไซอาจะรับเขาเป็นลูกบุญธรรมเด็ดขาด”

หากแอนเซลยอมให้อเล็กพบเด็กในวันนี้ เท่ากับเขายอมรับว่าหลานชายเป็นลูกของอีกฝ่าย อเล็ก แอนเดอร์สันมีสิทธิ์ที่จะเอาหลานชายของเขากลับตระกูลแอนเดอร์สันได้ เพื่อความปลอดภัยในอนาคต แอนเซลไม่มีทางยอม

“แต่เขาเป็น...” เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของข้า

“เจ้าเสียสิทธิ์นั้นไปตั้งแต่ตอนที่เจ้าแต่งงานกับโซเฟีย ร๊อคซานน่าแล้ว” แอนเซลเอ่ย พร้อมพยักหน้าให้เฮเชล และจัสตินพาอีกฝ่ายออกไป

“ขอร้องเถอะท่านแอนเซล!” อเล็กหมุนตัวหลบการจับกุมของสองพี่น้อง ไปคว้าบ่าสองข้างของแอนเซล คัลลาแฮนแล้วเอ่ยเสียงดัง “...ขอแค่...แค่ข้าได้เห็นเขาก็ได้”

แอนเซลปัดมือของเขาออกอย่างนุ่มนวล อเล็กหันไปหาคริสตินที่เบือนหน้าหนี แอนเซลเอ่ยอย่างจริงจัง

“อเล็ก แอนเดอร์สัน หากเจ้าคิดว่าตัวเองเป็นพ่อของเด็กคนนั้น ก็ช่วยทำตัวให้สมเป็นพ่อด้วย เด็กคนนั้นกำลังจะมีชีวิตที่ดีและปลอดภัยจากทุกสิ่งที่ตระกูลคัลลาแฮนต้องเจอมา เจ้าอย่าได้ยุ่งเกี่ยวกับเขา และน้องสาวของข้าอีกเลย”

 

**

 

อเล็ก แอนเดอร์สันเดินทางกลับกับโซเฟีย แอนเดอร์สันท่ามกลางสายตาผู้อยากรู้อยากเห็นมากมาย แอนเซล คัลลาแฮนมาส่งพวกเขาด้วยตัวเอง ประกาศต่อหน้าสาธารณชนด้วยว่า

“แล้วไม่ต้องมาอีกนะ”

เป็นคำพูดที่เสียมารยาทยิ่งนัก แต่ก็สื่อสารได้ชัดเจนว่าตระกูลคัลลาแฮน ไม่ต้องการต้อนรับคนสองคนนี้อีก คาดว่าตระกูล แอนเดอร์สัน และตระกูล คัลลาแฮนจะไม่สามารถลงรอยกันได้อีกต่อไป

โซเฟียเดินมากุมมือสามีตัวเอง เอ่ยเสียงอ่อนโยนเต็มไปด้วยความเข้าใจ “กลับกันเถอะ”

“ทำไมตระกูลของเจ้าต้องขอต่อเทพมังกร ให้ข้าแต่งงานกับจ้าด้วย” อเล็กเอ่ยเสียงเบาหวิว แต่น้ำเสียงคล้ายจะถามหญิงสาวว่าทำไมเธอต้องทำลายความรักของเขาด้วย

โซเฟียแข็งค้าง ไม่นานก็ก้มหน้าลงต่ำ เอ่ยอย่างละอายใจ “เพราะ...พวกเขารู้ว่าข้าแอบรักเจ้ามาตลอด ข้า...ข้าขอโทษ”

อเล็ก แอนเดอร์สันเบือนหน้าหนีไปอีกทาง โซเฟียร้องเสียงสั่น

“อเล็ก เจ้าต้องกลับบ้านนะ ท่านพ่อป่วยอยู่...”

คำพูดนั้นกระตุ้นชายหนุ่มได้ อเล็ก แอนเดอร์สันมองบานประตูคฤหาสน์คัลลาแฮนอีกครั้ง ก่อนจะหันหลัง เดินทางกลับตระกูลแอนเดอร์สัน โซเฟียถอนใจ ก่อนจะเร่งเดินตามสามีตัวเองไป ครั้นกลับถึงตระกูลแอนเดอร์สัน เลียม แอนเดอร์สันมีอาการดีขึ้นมาก กำลังนั่งรอลูกชายอยู่ พอเห็นท่าทางอิดโรยของลูกชายคนเดียว เขาก็ปวดหัวใจไม่น้อย

“ตระกูลคัลลาแฮนว่าอย่างไรบ้าง” เลียมถาม คิดถึงร่างเล็กจ้อยของอเล็ก คัลลาแฮนแล้วมีความหวัง “เขายอมให้หลานมาอยู่ที่นี่ไหม” เด็กชายร่างกายแข็งแรง น่ารักน่าชังเหมือนลูกชายของเขาวัยเด็กไม่ผิดเพี้ยน หลังได้พบกัน เลียม แอนเดอร์สันคิดถึงเด็กคนนั้นทุกวัน

“พวกเขาจะยกให้ตระกูลวาเรนโนซา...” อเล็กบอกเสียงเบา สภาพทรุดโทรมกว่าคนที่เพิ่งหายป่วยอย่างบิดาของเขาเสียอีก “...พวกเขาไม่ยอมแม้แต่จะยอมบอกข้าว่า...เด็กคนนั้นเป็นลูกของข้าหรือเปล่า”

เลียมหน้าเปลี่ยนสี รู้สึกโกรธตระกูลคัลลาแฮนขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล ตระกูลนั้นปกปิดเรื่องอเล็ก คัลลาแฮนมานานนับปี พอเรื่องเปิดเผยแล้วยังไม่ยอมให้พ่อลูกได้สานสัมพันธ์กันอีก ถ้าหลานของเขาถูกส่งให้ตระกูลวาเรนโนซา แล้วตระกูลวาเรนโนซาจะยอมให้พ่อแท้ๆ ได้พบลูกตัวเองหรือ ผู้นำตระกูลวาเรนโนซาคนนั้น แค่ดูก็รู้แล้วว่าเป็นคนร้ายกาจ ถึงตระกูลแอนเดอร์สันจะมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับตระกูลเฮมิงตันแล้วอย่างไร ทายาทของแอนเดอร์สัน ตระกูลเฮมิงตันย่อมไม่กล้าทำร้าย

“ไปศาลมังกรกันเถอะอเล็ก...” เลียมเอ่ยอย่างมีน้ำโห “...เด็กเป็นสิทธิ์ชอบธรรมของบิดา เจ้าเป็นพ่อของเด็กคนนั้น เจ้าควรได้เลี้ยงดูลูกของเจ้า ไม่ใช่ปล่อยให้ตระกูลคัลลาแฮนเอาเด็กไปให้ตระกูลวาเรนโนซาเลี้ยงหน้าตาเฉย!

“นั่นสิอเล็ก” โซเฟียได้ยินเช่นนั้นก็ช่วยพูด “พ่อลูกควรได้อยู่ด้วยกัน แบบนี้มันไม่เป็นธรรมกับเจ้านะ เจ้าคุกเข่าอยู่ตรงนั้นหลายวัน พวกเขายังไม่ยอมให้เจ้าพบหน้า...”

“หุบปาก!” อเล็ก แอนเดอร์สันตวาดออกมาเสียงดัง สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของโซเฟียทำเอาเธอเซถอยไปหลายก้าว มองสามีตัวเองด้วยความตกใจ แม้แต่เลียมเองก็มองลูกชายอย่างตกตะลึงเช่นกัน

“อเล็ก...” เลียมเรียกชื่อลูกชายเบาๆ

“ตระกูลของเราจะไม่มีทางฟ้องร้องตระกูลคัลลาแฮนในเรื่องนี้เด็ดขาด...” อเล็กเอ่ยอย่างที่พยายามให้ตนใจเย็นที่สุด “...ข้าจะไม่มีทางยอมให้ชื่อเสียงของคริสตินต้องแปดเปื้อนไปมากกว่านี้ นางเป็นแม่ของลูกข้า และข้าก็ไม่ต้องการเป็นศัตรูกับตระกูลที่เลี้ยงดูและปกป้องลูกของข้ามาโดยตลอดด้วย!

“อเล็ก...” เลียมอยากจะเอ่ยอะไร ลูกชายของเขาไม่คิดจะรับหลานของเขามาเลี้ยงดูในฐานะทายาทตระกูลแอนเดอร์สันหรอ

“ท่านน่าจะรู้ดีที่สุดนะท่านพ่อ ว่าทำไมตระกูลคัลลาแฮนจึงไม่ยอมให้คริสตินแต่งงานกับข้า และทำไมข้าต้องแต่งงานกับ...” อเล็กหยุดพูดตรงนี้ มองโซเฟียแวบหนึ่งแล้วเบือนหน้าหนี เขาฉวยเสื้อคลุมของตนเอง ประกาศว่า “ท่านแอนเซลพูดถูก เด็กคนนั้นกำลังจะมีชีวิตที่ดี เขาจะต้องไม่ต้องอยู่อย่างหวาดกลัวเหมือนข้า และพวกตระกูลคัลลาแฮน ดังนั้น...หากท่านไปศาลนะท่านพ่อ อย่าว่าแต่ท่านจะได้เห็นหลานชายของท่านเลย แม้แต่ข้า ท่านก็จะไม่ได้เห็นอีกต่อไป!

เลียม แอนเดอร์สันอ้าปากค้าง ร้องเสียงหลง “อเล็ก!!

อเล็ก แอนเดอร์สันก้าวออกจากคฤหาสน์ไป ไม่สนใจเสียงเรียกของบิดาเลยสักนิดเดียว โซเฟียมองพ่อสามี สลับกับร่างสูงที่เดินจากไป เธอตัดสินใจวิ่งตามอเล็ก คว้าแขนเขา พร้อมร้องเสียงหลง

“เจ้าจะไปไหนน่ะ!?” ครั้นนึกถึงคำพูดที่ว่า คริสตินเป็นแม่ของลูกข้า ใจของโซเฟียก็เจ็บแปลบ อดระเบิดอารมณ์ใส่เขาไม่ได้ “อเล็ก แอนเดอร์สัน เจ้าแต่งงานกับข้ามานานนับปี หลายปีมานี้ข้าเป็นภรรยาที่ดีของเจ้ามาโดยตลอด! ข้าเคยขาดตกบกพร่องบ้างหรือไม่!? ทำไมเจ้าจึงทำเป็นไม่เห็นหัวข้า! คอยแต่มองหานางอยู่นั่น! นางเป็นแม่ของลูกเจ้า ข้าเองก็เป็นแม่ของลูกเจ้า! และลูกข้าก็ตายแล้ว...”

โซเฟียสะอื้นจนตัวโยน “...สิ่งที่ข้าทำให้เจ้ามาโดยตลอดไม่มีความหมายกับเจ้าเลยหรือยังไง!?

อเล็กตัวแข็งค้าง คำพูดของแอนเซลลอยเข้ามาในหัว ทำลายคริสตินไปแล้ว จะทำลายโซเฟียอีกหรือ ความรู้สึกผิดทำให้เขาได้แต่ยืนนิ่งให้หญิงสาวทุบตีเอาตามใจชอบ ครั้นพอโซเฟียสงบลง หยุดลงไม้ลงมือ และเอาแต่ร้องไห้ เขาก็บอกเธอเสียงเบา

“ข้าขอโทษ”

โซเฟียเปลี่ยนมาโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้แน่น ด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี “อยู่กับข้าเถอะอเล็ก อยู่กับข้า...”

หญิงรับใช้คนหนึ่งวิ่งมาหาพวกเขา ร้องบอกหน้าตาตื่นตระหนก “แย่แล้วเจ้าค่ะ ท่านเลียม...!

อเล็กหน้าเปลี่ยนสี เขาหันหลัง วิ่งกลับคฤหาสน์ไป

 

**

 

ข่าวการป่วยของเลียม แอนเดอร์สันดังไปทั่วเมืองหลวง เพราะตระกูลแอนเดอร์สันเป็นตระกูลใหญ่อันดับสี่ เทพมังกรจึงมอบยาสมุนไพรล้ำค่ามาให้ อีกไม่นานก็คงจะหายดี

ทางด้านตระกูลวาเรนโนซากำลังจัดงานใหญ่ คือการรับเด็กชายตระกูลคัลลาแฮนมาเป็นลูกบุญธรรม ทุกคนได้ข่าวเรื่องนี้แล้วต่างขบคิดว่า ไซอา วาเรนโนซาเป็นบุรุษที่ใจกว้างไม่ธรรมดาเลยจริงๆ เขาเป็นผู้นำตระกูลวาเรนโนซารูปงาม ร่ำรวย สูงส่ง สามารถหาสตรีที่งดงามและเพียบพร้อมมาแต่งงานกับตัวเองได้ ครั้นสนิทสนมกับคริสติน คัลลาแฮนตั้งใจแต่งงานกัน ภายหลังมาพบว่านางมีลูกชายอยู่แล้ว เป็นหญิงลูกติดที่ยังไม่ผ่านการแต่งงาน ไม่รู้ว่าบิดาของลูกเป็นใคร เขาก็ยังไม่รังเกียจ หากไซเนสตรามารดาของเขาไม่เดินทางมาถึงเมืองหลวง สองคนนี้ก็คงจะแต่งงานกันแล้ว และแม้ไม่อาจแต่งงานกับหญิงสาวได้ เขาก็รับลูกชายของเธอเป็นลูกบุญธรรมอย่างออกหน้าออกตา ทุกคนในเมืองหลวงต่างสรรเสริญไซอา คิดว่าเขาคงมีใจให้ลูกสาวตระกูลคัลลาแฮนไม่น้อย

พอถึงวันงานก็มีสิ่งน่าตกตะลึง เหล่าเทพมังกรทุกตนพร้อมใจกันมาเป็นสักขีพยานในการรับบุตรบุญธรรมนี้ ทำให้เหล่าตระกูลใหญ่ทุกตระกูลจำเป็นต้องมาร่วมงาน แม้แต่ตระกูลแอนเดอร์สัน และตระกูลร๊อคซานน่าก็ละเลยไม่ได้ อเล็ก คัลลาแฮนเลยถูกเตรียมตัวอย่างดี อาบน้ำปะแป้ง แต่งกายอย่างดีที่สุด ใส่เครื่องประดับราคาแพง ขึ้นนั่งรถม้า เดินทางจากคฤหาสน์ตระกูลคัลลาแฮนมายังคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซา เด็กชายนั่งรถม้าอย่างโดดเดี่ยว มีอาการหวาดกลัวเล็กน้อย ลอบหันไปมองรถม้าของครอบครัวคัลลาแฮน และซีอาน่าด้านหลังเป็นระยะอย่างอดไม่ได้

รถม้านั้นไม่มีผนังเหมือนปกติ เพื่อให้ทุกคนได้ชื่นชมเด็กชายตัวน้อยได้ ชาวบ้านหลายคนมาที่นี่เพื่อจุดประสงค์เดียว คือยลโฉมเด็กชายที่กำลังเป็นที่กล่าวขวัญมากที่สุดในเมืองหลวง และเมื่อเห็นดวงหน้าเล็กๆ ขาวๆ นั่นอย่างเต็มตา พวกเขาต่างอุทานเป็นเสียงเดียวกัน ว่าเหมือนอเล็ก แอนเดอร์สันตอนเด็กไม่มีผิด

ตอนนี้ทุกคนต่างเชื่อสนิทใจแล้วว่า เด็กคนนี้จะต้องเป็นลูกชายของอเล็ก แอนเดอร์สัน และคริสติน คัลลาแฮนอย่างแน่นอน!

ไซอา และไซเนสตรามายืนรอเด็กน้อยถึงหน้าประตูคฤหาสน์ พอเด็กชายมาถึง อเล็ก คัลลาแฮนก็ลงจากรถม้า เดินบนพรมแดงที่ถูกปูเอาไว้ มาหยุดตรงหน้าไซอา และไซเนสตรา ไซเนสตราย่อตัวลงพร้อมหอมแก้มซ้ายขวา กวักมือเรียกให้สาวใช้นำเครื่องประดับไม่อาจประมาณค่าได้มาสวมให้เด็กชาย ก่อนจะส่งต่อให้ไซอา จับจูงเขาเข้าไปในงานเลี้ยง

อเล็ก คัลลาแฮนกลายเป็นเศรษฐีตัวน้อยในพริบตา เขากุมมือไซอาก็จริง แต่ก็อดมองกลับไปหาคริสติน คัลลาแฮนที่เดินตามอยู่ด้านหลังไม่ได้ ซีอาน่ากุมมือเพื่อนที่กำลังหลั่งน้ำตาเมื่อเห็นลูกชายกำลังจะไปเติบโตห่างอก พอเด็กชายและครอบครัว คัลลาแฮนมาถึง พิธีสำคัญก็เริ่มต้นขึ้น

ตระกูลคัลลาแฮนนั่งอยู่ฝั่งซ้าย ตระกูลวาเรนโนซานั่งอยู่ฝั่งขวา แอนเซลจัดการถอดเสื้อคลุมประจำตระกูลคัลาแฮนให้หลานชาย แล้วพับเก็บเอาไว้ ส่วนไซอาก็คลี่เสื้อคลุมที่มีตราประจำตระกูลวาเรนโนซาสวมให้อเล็กแทน จากนั้นจึงยกของล้ำค่าคืออัญมณีเก้าอย่าง พร้อมด้วยทองคำแท่งอีกเก้าแท่ง มอบแด่ตระกูลคัลลาแฮน พร้อมบอก

“ขอบคุณสำหรับลูกชายที่แสนดี”

“ขอบคุณสำหรับไมตรีของท่าน” แอนเซลบอกอย่างตื้นตัน มองหลานชายที่ตอนนี้กลายเป็นคนของตระกูลวาเรนโนซาอย่างสมบูรณ์ เขารู้สึกใจหายไม่น้อย

คริสตินขยับตัวเข้ามาใกล้ น้ำตาของเธอไหลเป็นสาย มองลูกชายที่เลี้ยงมากับมือ พออเล็ก คัลลาแฮนเห็นแม่ของเขากำลังร้องไห้ เด็กชายก็หลงลืมมารยาทและอะไรที่ฝึกซ้อมมา ผวากอดมารดาแล้วร้องไห้เสียงดัง

“ท่านแม่...ข้าไม่ไปแล้ว! ข้าจะอยู่กับท่านแม่...!

คริสตินยกมือขึ้นปาดน้ำตา สูดลมหายใจลึกทำตัวเข้มแข็ง ประคองดวงหน้าแดงก่ำของลูกชายขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะร่าเริงว่า

“ไม่เอา ไม่ร้อง เป็นลูกผู้ชายเจ้าต้องไม่ร้องไห้โดยง่าย...” เธอปาดน้ำตาที่แก้มยุ้ยนั่น เอ่ยอย่างรู้ใจเขา “แม่ไม่ได้ร้องไห้ เพราะว่าเสียใจหรอก เจ้าเป็นลูกของท่านไซอา แม่จะมาเยี่ยมเจ้าได้มากตราบที่ท่านเขาอนุญาต นี่เป็นโอกาสดี ที่เจ้าและแม่จะต้องโตเป็นผู้ใหญ่เสียที เราสองคนถูกปกป้องมานานแล้ว”

ลูกชายไม่อยู่กับเธอแล้ว และเธอไม่ใช่คนของตระกูลวาเรนโนซา ดังนั้นชีวิตของลูกชายในตระกูลวาเรนโนซา เธอย่อมไม่อาจรู้ได้ เพื่อลูกชายคนเดียว คริสตินจะต้องทำให้สิ่งที่เธอทำได้เท่านั้น

“อเล็ก คัลลาแฮน จำคำแม่เอาไว้...” คริสตินจ้องดวงตาสีฟ้าอาบน้ำตาของลูกชาย “...แม่รักเจ้าที่สุดในโลกใบนี้ เจ้าคือชีวิตของแม่ เป็นโลกทั้งใบของแม่ แม่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ได้ เพราะว่าโลกใบนี้มีเจ้า...ดังนั้นเจ้าต้องเข้มแข็ง รักษาตัวเองให้ดี อย่าได้ดื้อกับท่านไซอา อะไรที่ท่านเขาไม่ชอบ เจ้าอย่าได้ทำ อย่าได้เอาแต่ใจตัวเหมือนตอนที่อยู่กับแม่ อย่าได้หวังในสิ่งที่เจ้าไม่เป็นของเจ้า และจงพอใจในสิ่งที่เจ้ามี แม่คงไม่อาจเห็นได้ว่าเจ้าอยู่อย่างไรในตระกูลวาเรนโนซา ไม่อาจรู้ว่าในอนาคตจะมีใครเข้ามาเป็นแม่เลี้ยงของเจ้า ดังนั้น...เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี สัญญานะ”

“สัญญา” เด็กน้อยสะอื้น ปาดน้ำตา

คริสตินดึงลูกชายมากอดแน่น ร้องไห้เสียงดังอย่างหมดความอดทน “แม่ขอโทษ...ฮึก ถ้าเจ้าได้เกิดกับผู้หญิงคนอื่น คนที่เขาแต่งงานแล้ว คนที่เขามีเกียรติมากกว่าแม่ ชีวิตของเจ้าคงจะดีกว่านี้ ถ้าแม่มีเกียรติ์ มีค่ามากกว่านี้ ชีวิตเจ้าคงดีกว่านี้ ไม่ต้องถูกครหา ไม่ต้อง...”

“คริสติน” แอนเซลเอื้อมมือมาจับบ่าน้องสาวตัวเอง

คริสติน คัลลาแฮนสงบลง คลายอ้อมกอดของตน ก้มหน้าจูบหน้าผากลูกชาย ก่อนจะมองไปที่ไซอา วาเรนโนซา เอ่ยเสียงสั่นเครือ

“ฝากเขาด้วยนะเจ้าคะ”

ไซอาพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม อเล็กเงยหน้ามองเขา ก่อนจะถามเสียงสั่น

“ข้าจะได้เจอแม่อีกไหมขอรับ”

“ต้องได้เจอสิ” ไซอาลูบหัวเขา “เป็นลูกของข้า เจ้าต้องได้อยู่กับแม่ของเจ้าแน่”

“แต่ส่วนใหญ่ก็ต้องมาอยู่ที่ตระกูวาเรนโนซา...” ไซเนสตราบอกเสียงนุ่ม เงยหน้ามองคริสติน เธอว่า “เจ้าเอง อยากจะมาค้างที่ตระกูลวาเรนโนซาเมื่อไรก็ได้นะ ข้าอนุญาต”

คริสตินยิ้มออกมาทั้งน้ำตา เอ่ยปากขอบคุณเสียงสั่น

จัสตินประคองน้องสาวให้กลับไปนั่งที่ตามตำแหน่งของเธอในตระกูลคัลลาแฮน แผ่นป้ายที่เขียนคำว่า อเล็ก คัลลาแฮน ถูกแอนเซลเรียกออกมาจากอากาศ จากนั้นเขาก็ลบชื่อเด็กชายทิ้ง แล้วยื่นให้ไซอา

ไซอารับมา มองเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเอามือเล็กๆ ปาดน้ำตาที่ข้างแก้มยุ้ยของตัวเอง เขาถามอย่างใจดี

“เจ้าอยากมีชื่อใหม่ว่าอะไรล่ะ”

“ข้าอยากชื่ออเล็กเหมือนเดิมขอรับ” เด็กชายตอบเสียงดัง “ชื่อนี้ ข้าได้มาจากพ่อแท้ๆ ของข้า”

ความเงียบเกิดขึ้นทันทีเมื่ออเล็ก คัลลาแฮนเอ่ยเช่นนั้น อเล็ก แอนเดอร์สันที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งของตนเองรู้สึกเหมือนใจจะขาดให้ได้ หากไม่ได้เลียม แอนเดอร์สันคอยจับเอาไว้ เขาคงลุกไปอุ้มเด็กน้อยคนนั้นออกจากงานแล้ว

ลูกของเขาแท้ๆ แต่กำลังจะกลายเป็นลูกชายของคนอื่น

ไซอายิ้มบาง ก่อนจะเขียนชื่อลงไปในแผ่นป้ายที่ทำจากไม้นั้น อเล็ก คัลลาแฮน วาเรนโนซา

“เจ้าจะได้ไม่ลืมครอบครัวเก่าของเจ้า” ไซอาวางแผ่นป้ายนั้นลง ก่อนจะอุ้มร่างของเด็กชายขึ้นมานั่งบนตัก กล่าวเสียงดังว่า “ยินดีต้อนรับสู่ตระกูลวาเรนโนซา”

ทุกคนปรบมือ หลังเสร็จพิธี เหล่าเทพมังกรต่างทยอยกันเข้ามาให้ของขวัญแก่เด็กชายที่นั่งอยู่บนตักของไซอา จากนั้นคือเหล่าตระกูลใหญ่

จอร์แดน เฮมิงตันวางของขวัญพร้อมรอยยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร เช่นเดียวกับแอนโทนี่ที่เอ่ยไม่ออกเมื่อเห็นเด็กชายเต็มตา ยิ่งมองใกล้ๆ ก็ยิ่งเห็นชัดว่าเหมือนเพื่อนของพวกเขามากแค่ไหน โดโรธีเป็นตัวแทนตระกูลคอนเนอร์เนรี เธอยิ้มแย้มพร้อมมอบของขวัญให้เด็กชาย เอ่ยปากชมถึงความน่ารักเสียงดัง พร้อมลอบมองท่าทีของไซอา วาเรนโนซาด้วย

“ลูกชายของท่านน่ารักมากเลยเจ้าค่ะ”

“ขอบคุณขอรับ” ไซอารับคำอย่างสุภาพ

ฮันน่า ร๊อคซานน่าไม่ยอมให้คู่แข่งได้พูดคุยกับไซอานาน เร่งเร้าให้โดโรธีรีบมอบของขวัญและเดินจากไป ตนเองวางของขวัญ อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง หากสายตาของไซเนสตราที่นั่งข้างไซอาทำให้เธอได้แต่ยิ้ม และเร่งเดินออกไป นึกก่นด่าตัวเองที่อดีตหุนหันพลันแล่น ทำให้ไซเนสตราไม่ชอบหน้า

ออเดรไม่ต้องการให้ลูกสาวของเขาเข้าใกล้ผู้นำตระกูลวาเรนโนซา เลยวางของขวัญให้ด้วยตัวเอง

“ท่านออเดร ข้ากับลูกชายยังหวังว่าสักวัน ท่านจะเปลี่ยนใจนะ” ไซเนสตราเอ่ยเสียงดังจนทุกคนได้ยิน

“คงไม่มีวันนั้น” ออเดรเอ่ยเสียงดัง ชำเลืองมองโรเบิร์ตเป็นระยะ เลยไม่เห็นว่าเฮเลนน่าที่นั่งอยู่บนโต๊ะ ลอบกำหมัดแน่น ขณะที่โรเบิร์ตถอนใจโล่งอก โชคดีที่ตระกูลมอนโตเซเรายังสนับสนุนเขาไม่เสื่อมคลาย

เลียม แอนเดอร์สันเดินมาวางของขวัญ เด็กชายที่เจอแต่คนแปลกหน้ามาตลอด พอเห็นคนหน้าตาคุ้นเคยก็ร้องทักเสียงดังพร้อมรอยยิ้มหวาน

“ท่านปู่”

ใจของเลียมอ่อนยวบตามเสียงเรียกและรอยยิ้มนั้น เด็กชายเอ่ยถามเขาว่า

“หายดีแล้วหรือขอรับ”

“ปู่หายแล้ว...เอ่อ...” เขากระอักกระอ่วนเล็กน้อย มองเห็นไซอาที่พยักหน้าให้เขา และลูกชายของเขาเป็นเชิงอนุญาต อเล็กจึงแทบจะโผหาเด็กน้อย เลียมว่า “...นี่ลูกชายของปู่เอง เขาก็ชื่ออเล็กเหมือนเจ้า”

มีบางครั้งที่อเล็ก คัลลาแฮนได้เห็นอเล็ก แอนเดอร์สัน แต่ทุกครั้งเขามักใส่ใจอย่างอื่นมากกว่า ตอนนี้พอเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีฟ้าและเส้นผมสีทองเหมือนเขาไม่มีผิด ก็พลันมองอย่างสนใจ

ไซอากระแอมออกมาเล็กน้อย เมื่ออเล็ก แอเดอร์สันทำท่าจะคว้าเด็กไปกอด ทำให้ทายาทตระกูลแอนเดอร์สันต้องชะงัก ยืนนิ่งมองเด็กน้อยไม่วางตา

เห็นคนแปลกหน้าจ้องมองตัวเองนิ่ง ไม่เอ่ยอะไร อเล็ก คัลลาแฮนตัดสินใจเอ่ยก่อน

“ท่านก็ชื่ออเล็กเหรอ” เด็กน้อยถาม คลี่ยิ้มเป็นมิตร “ข้าก็ชื่ออเล็กขอรับ”

อเล็ก แอนเดอร์สันหาเสียงตัวเองไม่เจอไปครู่หนึ่ง พอได้สติ เขาทรุดตัวลงนั่งยองๆ กับพื้น ให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับเด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักไซอาที่นั่งบนโซฟาที่สูงกว่า

“ใช่...” อเล็กรู้สึกเหมือนขอบตาเขาร้อนผ่าว นี่คือลูกชายที่เขาไม่เคยได้แตะต้องเลย “...ข้าก็ชื่ออเล็ก...”

แอนเซลมองกิริยานั้นแล้วมองไปที่ไซอา ก่อนจะหันมองน้องสาวของเขาที่มองภาพนั้นด้วยดวงตาแดงก่ำ คริสตินเบือนหน้าหนีไปทางอื่น มือที่ผสานกันอยู่บนตักกำแน่น

อเล็ก หยิบของออกมาจากกระเป๋า เป็นตุ๊กตาผ้าขนาดเล็กที่คริสตินเคยเย็บให้เขา เขายื่นให้เด็กชายตรงหน้ามือสั่นระริก เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า

“ข้าอยากพบเจ้ามานานแล้ว อยากให้สิ่งนี้กับเจ้า...แม่ของเจ้า...” เขาเหลือบมองคริสตินที่นั่งนิ่ง “...เคยให้ข้ามานานแล้ว มันเป็นอันโปรดของข้าเลย เย็บไม่สวยเท่าไร เพราะนางเพิ่งทำเป็นชิ้นแรก”

อเล็ก คัลลาแฮนมองตุ๊กตาขนาดเล็กเท่าพวงกุญแจ เขาคว้ามาถือเอาไว้ แล้วถูกผู้ชายตรงหน้าคว้ามือเอาไว้ อเล็ก แอนเดอร์สันจูบเบาๆ ที่มือขนาดเล็กนั่น น้ำตาเขาไหลเป็นสาย

“เจ้าน่ารัก...น่ารักมากๆ เลย”

“ขอบคุณขอรับ” เด็กชายยิ้มบาง ไม่รู้ทำไม ทั้งที่ผู้ชายตรงหน้าทำกิริยาที่แปลกประหลาดมาก หากเขาไม่นึกกลัวเลยสักนิดเดียว เห็นอีกฝ่ายร้องไห้ เขาก็บอกเสียงอ่อน “อย่าร้อง ท่านแม่บอกว่าเป็นลูกผู้ชายต้องไม่ร้องไห้ง่ายๆ นะ”

อเล็ก แอนเดอร์สันได้ยินเช่นนั้น เขาจับมือน้อยๆ แนบแก้มตัวเอง สักพักจึงสงบใจและพยักหน้ารับ “แม่ของเจ้าพูดถูกแล้ว”

“อเล็ก...” เลียมเรียกลูกชายเสียงอ่อน รู้สึกสงสารลูกจับใจ “ไปกันเถอะ”

อเล็ก แอนเดอร์สันยังจับมือน้อยๆ นั่นเอาไว้ เขาปล่อยมือเด็กชายที่มองเขาอย่างงุนงงสงสัยด้วยแววตากลมโต ชายหนุ่มรู้สึกใจสลาย เรื่องของตระกูลเฮมิงตันเขารู้แล้ว ฐานะของตระกูลแอนเดอร์สัน และตระกูลคัลลาแฮน เขาก็รู้แล้ว...เขาเป็นพ่อของเด็กคนนี้ไม่ได้

“ท่านอเล็ก...” ไม่คาดคิดว่าไซอา วาเรนโนซาจะจับมือของเขาเอาไว้ ก่อนจะบอกว่า “ท่านมาเยี่ยมเด็กคนนี้ได้เสมอนะ ข้าอนุญาต”

อเล็ก แอนเดอร์สันสั่นสะท้าน เขาหันไปมองคริสติน คัลลาแฮนที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ ก่อนจะพยักหน้ารับ และถอยหลังจากไป พอนั่งประจำที่ ก็ลอบคลายมือของตนเอง สิ่งที่อยู่ในฝ่ามือของเขานั้นคือกระดาษที่เขียนด้วยข้อความสั้นๆ จากไซอา วาเรนโนซา ในตอนนั้นเองไซเนสตราได้ปรบมือเรียกความสนใจทุกคน

“ทุกท่านคงจะรู้ว่าวันนี้ ข้านั้นได้หลานชายคนใหม่ เป็นหลานชายที่แสนดี ได้มาจากผู้หญิงที่แสนดี” ไซเนสตรามองไปที่คริสติน พร้อมรอยยิ้มแห่งความเอ็นดู และเมตตา “ในวโรกาศอันดีนี้ ข้ามีของขวัญที่จะมอบแด่ผู้หญิงทุกคน ที่มาร่วมงานนี้”

ไซเนสตราพยักหน้าให้กับสาวใช้ของตนเอง สาวใช้ทุกคนถือถาดใส่กล่องเครื่องประดับ มามอบให้แด่ผู้หญิงทุกคนในงาน ซึ่งล้วนหยิบไปคนละหนึ่งชิ้น

“เป็นต่างหูที่ทำจากแร่หายาก อันไกลโพ้นสุดขอบทะเล หวังว่าพวกท่านจะชอบนะเจ้าคะ”

ผู้หญิงหลายคนเร่งเปิดกล่อง สิ่งที่เห็นด้านในทำให้พวกเธออดยิ้มหวานไม่ได้ เป็นต่างหูที่ล้ำค่ายิ่ง ฮันน่าเร่งร้อนสวมมันทันทีด้วยความพอใจ เฮเลนน่านั่งใกล้เพื่อนอุทานออกมาเบาๆ

“ฮันน่า มันเปลี่ยนสี!

ทุกคนหันมองอย่างสงสัย ไซเนสตราหัวเราะเสียงดัง

“ใช่แล้ว แร่ที่ใช้ทำต่างหูอันนี้ สามารถเปลี่ยนสีได้ ขึ้นอยู่กับผู้สวมใส่ ซึ่งพอใส่มันแล้ว จะไม่มีทางรู้เลยว่ามันจะเปลี่ยนเป็นสีอะไรบ้าง ข้าคิดว่ามันน่ารักดี จึงได้นำมันมามอบให้ทุกท่าน หวังว่าจะพอใจนะเจ้าคะ”

ขึ้นชื่อว่าผู้หญิง ย่อมชอบเรื่องสนุกสนาน ซ้ำของสิ่งนี้เป็นของล้ำค่า สวยงามปานนี้ ผู้หญิงหลายคนจึงรีบสวมมันด้วยความยินดี คริสตินเองก็โดนบรรยากาศของงานพาไป สวมต่างหูนั้น และเห็นว่ามันเปลี่ยนเป็นสีแดง เหมือนผู้หญิงบางคนที่ได้สวมมัน

อเล็ก แอนเดอร์สันกวาดตามองข้อความบนกระดาษซ้ำ ก่อนจะหันมองคริสติน ซารีน่า แอนนา และไดอาน่า ก่อนจะหันมองผู้หญิงข้างกาย สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป

“ทำไมเหรอ” โซเฟียเห็นอเล็กมองเธอค้าง ถามออกมาเบาๆ อเล็กส่ายหน้า ก่อนจะหันไปมองไซอาด้วยสายตาเป็นคำถาม

ไซอาพยักหน้าให้เขา พร้อมยิ้มกว้างมากขึ้น อเล็ก แอนเดอร์สันถึงกับแข็งค้าง ในหูของเขาคล้ายจะได้ยินเสียงหึ่งๆ อยู่ตลอดเวลา

 

**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 724 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,808 ความคิดเห็น

  1. #6680 SONAKY (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 11:22

    ฉากตอนสุดท้ายน้ำตาตกเลยคะ
    #6,680
    0
  2. #6441 Noong7 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:56
    ไรท์คะ ดั้ยป่ดดดดดดดด แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #6,441
    0
  3. #6431 StarFirework (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:11
    คันนิ้วอยากสปอยด์ เปิดตอนใหม่เดี๋ยวนี้เลยนะไรด์!!! 55555
    #6,431
    0
  4. #6421 NRAI (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:30

    เหมือนโรเบิร์ตจะมีแผนอะไรสักอย่าง แล้วไม่กลัวตระกูลไซอาเหรอ หรือมีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง? ยังมีปมเรื่องพ่อของไซอาอีก...

    #6,421
    0
  5. #6416 Absolute_0 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:38
    มะ...อย่าน้าอเล็ก แกจะทำลายชีวิตผู้หญิงอีกคนเพื่อแลกอีกคนไม่ได้นะ แม้ว่าจะเอาความรักเป็นที่ตั้ง
    #6,416
    0
  6. #6414 Praew.Kim (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:17
    ขออีกกกกกกก
    #6,414
    0
  7. #6413 ปลายดาว... (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:25

    หรือ สีแร่จะบอกว่าใครเคยท้องรึเปล่า ลุ้นมากกก
    #6,413
    1
  8. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:50
    ต่างหูตรวจจับซิง...
    #6,412
    1
    • #6412-1 SONAKY(จากตอนที่ 49)
      27 เมษายน 2563 / 11:24
      มีเหตุผลสุดๆ
      #6412-1
  9. #6409 Michiyo _วาโย (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:23
    อ่านทีไรก็ซึ้งฉากพ่อลูกทุกที

    แงงง
    //เอ.....ในกระดาษเขียนว่าอะไรกันนะ
    #6,409
    0
  10. #6406 554910140 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:51
    สีของต่างหูแต่ละคนต้องซ่อนอะไรบางอย่างไว้แน่ๆ หึหึหึ
    #6,406
    0
  11. #6405 norramon15469 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:06
    อ่านไปแล้วจะร้องไห้ อเล็กน้อยน่ารักมากเลย
    ปล.สงสารท่านพี่จัสติน เป็นห่วงน้อง แต่โดนน้องเปิดประตูอัดหน้า5555
    #6,405
    0
  12. #5543 annepw (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:46
    นี่อ่านไปด้วยตอนกินข้าว น้ำตาก็จะไหล น้ำมูกมาฟุดฟิดๆ หายอยากข้าวเลย แง ปวดใจแทน
    #5,543
    0
  13. #5214 Markju (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 00:08
    น้ำตาคลออ่ะ ขอให้อเล็กน้อย โตมาแล้วได้ทำงานรวมกับพ่อ หรือ ให้พ่อได้สอนความรู้บ้างนะลูก
    #5,214
    0
  14. #5126 warat_sariyawut (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 22:30
    สงสารพ่อลูกค่ะ
    #5,126
    0
  15. #4908 YoongZaa (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 16:22
    ผมนี่น้ำตาคลอเลย
    #4,908
    0
  16. #4807 อ้อเเอ้ ☂ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 20:38
    ตอนนี้ซึ้งมากๆๆๆๆ
    #4,807
    0
  17. #4034 Bobonic (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 22:41

    น้ำตาแตกเลย สงสารพ่อลูกคู่นี้สุด แงงงงงง

    #4,034
    0
  18. #3891 optimusSSS72 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 18:49
    ขอบคุณครับ
    #3,891
    0
  19. #3672 A-ris (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:41
    อ่านไปน้ำตาคลอเบ้า สงสารอเล็ก....TT^TT
    #3,672
    0
  20. #3668 t_g_k (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:32
    เขียนอะไร;-;
    #3,668
    0
  21. #3584 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 14:48
    ไซอาเขียนอะไรในกระดาษ
    #3,584
    0
  22. #3570 Jorjaen_Sama (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:56
    โซเฟียเลว
    #3,570
    0
  23. #3475 TheLittleLucifer (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:29
    สนุกมากๆๆคร้าจนวางไม่ลง อ่านมาตั้งแต่เรื่องเรเชล จนมาเรื่องนี้ ขอบคุณมากๆๆเลยนะค่ะสนุกมากจิงๆ ยังงัยตะเป็นกำลังใจให้นะคร้า สู้ๆๆนะ
    #3,475
    0
  24. #3463 rodjananuna (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:16
    โลกขาดาวเอาโอโซนมาฟากแล้วนะกลับมาต่อเถอะคาใจมากก
    #3,463
    0
  25. #3459 คุณผี (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:07

    ค้างเจ้าค่ะ
    #3,459
    0
  26. #3428 Vector-G (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 01:13
    กรี๊ดเดดดดดดด ไปตรากตำกับงานมานานไม่ได้เข้ามาสองวัน วันนี้มารายงานตัวแล้ว!!!! คิดถึงมากๆ ขอรวบทีเดียวเล้ย
    โฉมหน้าของโซเฟียกำลังจะเผยออกมา ตอนแรกคิดว่าฮันน่าทำ สรุปแล้วนางทำเองสินะ ตระกูลแห่งความตอแหลใช่ไหมเนี้ย 55555555 ต่างหูคงเป็นหลักฐานอะไรเกี่ยวกับการมีลูกแน่ ติดแฮแท้กรอ #โซเฟียโป๊ะแตกเลยได้ไหมนะ 5555 รอชมมีฉากที่ฮันน่ารู้ตัวว่าถูกเฮเลนน่าหลอกใช้บ้างอ่ะ เหมือนไหร่จะหายโง่ห้ะ!! ไซอา เชื้อสายมังกร เกลียดสายเลือดตัวเอง เกลียดสีดำ แง้มๆ รู้สึกถึงอะไรได้ลางๆ 5555555 จะใช่อย่างที่คิดไหมน้า ชอบความชัดเจนของไซอา หลังจากถล่มด่า 5555 กรี๊ดย้อนกลับไปตอนเขาบอกรักได้ไหมนะ ซีอาน่า ก็รู้แหละคราวนี้ รู้ด้วยว่าเขื้อสายมังกร ความรักของเทอมันต้องเป็นไปได้เส่! ชอบความหลอกล่อของแม่ลูกตระกูลวาเรนโนซาแหะ ตลกดี 555 วนกลับมาที่อเล็ก เหมือนเปิดการ์ดหายโง่หลายๆใบ ดีใจด้วยนะ! รู้สักทีว่าโซเฟียตอแหลได้ละ แล้วแอนโทนี่ รู้อะไรชัว เห็นหน้าอเล็กตัวน้อยแล้วรู้สึกผิดบ้างไหมยะ ว่าเพื่อนสนิทนายแย่งผัวชาวบ้านเขาห้ะ สงสารสุดก็คริสติน แต่ทุกอย่างมันจะผ่านไปได้นะ ว่าแล้วก็ลำไยพวกมังกรเหลือเกิน เรียกมาคัสมาหั่นเป็นสองส่วนแต่ละตัวได้ไหมเนี่ย พวกนี่ถ้าเทียบกับที่ที่อยู่เกาะมังกรก็ไม่ได้ตเมีอำนาจอะไรเล้ย โถ่
    #3,428
    3
    • #3428-2 Vector-G(จากตอนที่ 49)
      18 สิงหาคม 2561 / 11:51
      ก็ทราวิสไงๆ
      #3428-2