ASTORIA.

ตอนที่ 48 : บทที่ 47 : พูดคุย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 740 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

 

 

 

โซเฟียนั่งร้องไห้ท่ามกลางสายตาคนมองโดยรอบ สาวใช้ประจำตัวเองก็ทำตาแดงๆ มองนายหญิงของตนด้วยความสงสารเหลือเกิน พร้อมมองไปที่ตระกูลคัลลาแฮนอย่างไม่พอใจ

บานประตูเริ่มขยับ คนที่ปรากฏต่อหน้าโซเฟียคือ แอนเซล คัลลาแฮน ดวงตาคมกริบของแอนเซลมองโซเฟียพร้อมเอ่ยเสียงเรียบ

“ท่านมารับสามีของท่านใช่หรือไม่”

โซเฟียไม่คาดคิดว่าเรื่องแค่นี้ คนเย่อหยิ่งอย่างแอนเซลจะออกมาด้วยตัวเอง อย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นถึงหัวหน้าตระกูลคัลลาแฮน ศักดิ์ฐานะสูงกว่าเธออยู่ หญิงสาวพยักหน้ารับพร้อมเอ่ยถามว่า

“เจ้าค่ะ ข้าขอพบเขาได้หรือไม่”

แอนเซลหรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า เอ่ยเสียงดังว่า “ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อเจ้าเป็นภรรยาของเขา และข้าเอ่ยปากห้ามตรงไหนไม่ให้เจ้าได้พบเขา”

โซเฟยเปลี่ยนสีหน้าไปเล็กน้อย สาวใช้ของเธอมองแอนเซลแล้วบอกว่า

“แต่นายหญิงของข้า เคาะประตูตั้งนาน แต่พวกท่านไม่...”

“เจ้าคิดว่าคนของตระกูลคัลลาแฮนว่างนักหรือ...” แอนเซลถามกลับโดยไม่ยอมให้สาวใช้คนนั้นพูดจบประโยค “...พวกเราต้องผลิตยาให้ชาวบ้านจำนวนที่มากขึ้นเพื่อไถ่โทษที่ทำความผิด และตัวคฤหาสน์ก็อยู่ไกลจากประตู นายหญิงของเจ้าพูดไปร้องไห้ไป ขนาดยามยืนเฝ้าประตูยังแทบฟังไม่ได้ศัพท์แล้วข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่านางมายืนตอนไหน” แอนเซลท่าทางหงุดหงิดยิ่งนัก มองสาวใช้คนนั้นพร้อมว่า “สาวใช้อะไรไร้มารยาทยิ่งนัก!

สาวใช้คนนั้นเร่งก้มหน้าลงต่ำ ซีอาน่าเดินมาอีกคน จับบ่าแอนเซลพร้อมว่า “ท่านพี่แอนเซลใจเย็นๆ เดี๋ยวร่างกายจะทรุดลงไปอีกนะเจ้าคะ...” เธอหันมายังโซเฟีย ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร พร้อมว่า “...ขอโทษนะโซเฟีย แต่สามีของเจ้าอยู่เรือนรับรองตระกูลวาเรนโนซา ซึ่งอยู่ห่างจากประตูนี้มาก เขาคงต้องใช้เวลาเดินทางมาพบเจ้าสักหน่อย ช่วยรอสักครู่”

“อยู่...กับผู้นำตระกูลวาเรนโนซาเหรอ” โซเฟียถามเสียงสั่น

แอนเซลมองโซเฟียด้วยสายตาทิ่มแทง “หรือว่าเจ้าคิดว่าข้าจะยอมให้เขาอยู่กับน้องสาวของข้าเล่า เหอะ! อย่าหวังเลย ที่จริงตระกูลของข้าไม่อยากจะเปิดประตูต้อนรับเขาด้วยซ้ำ แต่เขาดันมาหมดสติที่อยู่ที่หน้าบ้านข้า หากไม่นำเข้ามารักษาพวกเจ้าก็คงจะหาว่าข้าใจดำอีกกระมัง!

“ไม่ต้องห่วงโซเฟีย” ซีอาน่ายิ้มบาง “คนที่ดูแลอเล็กคือไซอา วาเรนโนซา เขาไม่มีทางให้สามีของเจ้าวุ่นวายกับแม่ของลูกบุญธรรมเขาหรอก ที่จริงเจ้ารู้ว่าอเล็กไม่สบายจนต้องเข้ามาอยู่ในตระกูลคัลลาแฮน ก็น่าจะรออย่างสงบอยู่ที่บ้านนะ เดินร้องไห้มาตลอดทางเช่นนี้ ไม่ขายหน้าชาวบ้านบ้างหรือ”

ดวงหน้าอาบน้ำตาของโซเฟียชะงัก มองซีอาน่าที่ยังยิ้มหวานให้เธออยู่ เหล่าคนมากมายเริ่มหันไปซุบซิบกัน จะว่าไปผู้นำตระกูลคัลลาแฮนดูชิงชังทายาทตระกูลแอนเดอร์สันขนาดนั้น เขาคงไม่อยากรับอเล็กเข้าคฤหาสน์หรอก แต่ถึงตระกูลคัลลาแฮนจะมีลูกสาวไม่ดี แต่พวกเขาก็มีคุณธรรม เจ้าของบ้านที่ไหนจะปล่อยให้ศัตรูมาตายที่หน้าบ้านให้ถูกครหา เกลียดอย่างไรก็ต้องเอามารักษาให้หายแล้วค่อยส่งกลับ อเล็ก แอนเดอร์สันโทรมขนาดนั้นก็ควรต้องใช้เวลารักษาพักฟื้นนานหน่อย นี่เขาเพิ่งได้รับการช่วยเหลือไม่ถึงสสามวัน การที่โซเฟีย แอนเดอร์สันเดินร้องไห้มาตามสามีเช่นนี้ก็ออกจะเป็นการกระทำที่เกินเหตุไปจริงๆ

“พูดถึงก็มาพอดี...” แอนเซลปรายตามองเห็นอเล็ก แอนเดอร์สันที่เดินตาไซอา วาเรนโนซามาหาพวกเขา เขาบอกอเล็กเสียงดังว่า “...ภรรยาเจ้ามาตามเจ้ากลับบ้านแล้ว ถ้าหายดีแล้วก็รีบๆ กลับไปซะ เลิกอยู่ให้ตระกูลของข้าเป็นขี้ปากชาวบ้านได้แล้ว”

อเล็กโดนอารมณ์รุนแรงของแอเซลกระแทกเข้าใส่ สีหน้าที่ย่ำแย่อยู่แล้วยิ่งแย่หนักกว่าเก่า เขามองออกไปนอกประตู เห็นโซเฟียหน้าขาวซีด เดินเข้ามาหาเขาพร้อมลูบหน้า เอ่ยเสียงสั่นทั้งน้ำตาคลอเบ้า

“เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม”

“พวกเราไม่ได้จ้องจะฆ่าเขานะโซเฟีย” ซีอาน่าเอ่ยยิ้มๆ “พวกเราให้ความช่วยเหลือ เจ้าไม่ต้องทำเหมือนมารับนักโทษออกจากแดนประหารก็ได้”

เป็นอีกครั้งที่คำพูดของซีอาน่าทำให้โซเฟียแข็งค้าง ขณะที่ไซอากระตุกยิ้มมุมปาก ทอดมองซีอาน่าอย่างพอใจ ทำนองว่า ในที่สุดเจ้าก็มองออกแล้วสินะ

ซีอาน่าไม่อยากจะยอมรับ แต่คงเพราะไซอาถูกหญิงรุมล้อมแทบตลอดเวลา เขาเลยเท่าทันเล่ห์มารยาทของผู้หญิง มากกว่าเธอที่เป็นผู้หญิงด้วยกันเสียอีก

“กลับบ้านกันเถอะ” โซเฟียบอกพร้อมจับมืออเล็ก

อเล็กส่ายหน้า ปัดมือเธอออก “ไม่กลับ...” เขามองไปยังแอนเซล “...ข้าอยากพบน้องสาวท่าน”

“ต่อหน้าต่อตาภรรยาของเจ้าเนี่ยนะ” แอนเซลเลิกคิ้ว

“ไม่...ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ” โซเฟียรีบบอก “ข้าเข้าใจ”

ทุกคนมองว่าโซเฟียช่างเป็นผู้หญิงที่ดีเหลือเกิน

ซีอาน่าลอบกุมขมับในใจ เอ่ยบอกแอนเซลเสียงอ่อนว่า “ท่านก็ให้เขาพบสักทีเถอะ อเล็กเป็นคนช่างตื้อ หากท่านพี่แอนเซลไม่ยอม เขาก็คงไม่ยอมกลับไปสักที และข้าคิว่ามันดีกับคริสติน นางจะได้พูดให้เขาตัดใจด้วยตัวเอง”

ทุกคนมองอเล็ก แอนเดอร์สันที่ไม่ยอมตัดใจจากคนรักเก่า ทั้งที่มีภรรยาที่แสนดีอยู่แล้ว

ไซอาลอบยิ้มด้วยความถูกใจ ซีอาน่าก็เก่งเรื่องพูดจาโยนความผิดไปใส่หัวฝ่ายตรงข้ามไม่แพ้กันหรอก

แอนเซลนิ่งคิด ก่อนจะถอนใจ พยักหน้าให้อเล็ก แล้วเดินนำเข้าไปในคฤหาสน์ โซเฟียจะตามไป หากทว่าซีอาน่าคว้าแขนเธอเอาไว้พร้อมยิ้มหวาน

“เจ้าอย่าตามไปเลย มันเป็นเรื่องของพวกเขาสองคน เจ้ามาอยู่กับข้าดีกว่านะ เราไม่ได้คุยกันเป็นการส่วนตัวนานมากแล้ว ไม่คิดถึงข้าที่เป็นเพื่อนเก่าหน่อยเหรอ”

โซเฟียกระอักกระอ่วน แต่ก็ถูกซีอาน่าดึงไปนั่งบนม้าหินปะดับสวน ไซอาลอบมองทั้งสองคน ก่อนจะพยักหน้าให้ยามปิดประตู ซ่อนทุกอย่างจากสายตาของพวกที่อยากรู้อยากเห็น ส่วนตนเองนั้นเดินตามพวกแอนเซลไป

 

**

 

อเล็ก คัลลาแฮนกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางผ้าหลากหลายสีสันที่ไซเนสตราขนมาจากเขตหก เด็กชายนั่งกับพื้น ไล่ดูผ้าแต่ละชิ้นด้วยความขมักเขม้น ขณะที่แม่ของเขามองแล้วแย้มรอยยิ้มกับท่าทางตั้งอกตั้งใจนั่น

“อเล็ก เลือกได้หรือยังว่าอยากให้แม่ใส่ชุดที่ตัดจากผ้าผืนไหน”

คิ้วน้อยๆ สีทองเข้มของอเล็กตัวน้อยขมวดแน่น ไม่ว่าผ้าชิ้นไหนก็ดูงดงาม สวยทุกชิ้น เหมาะกับท่านแม่ของเขาทุกผืน ด้วยความเป็นเด็ก เขาเลยชอบสิ่งที่เป็นสีสันสดใส จึงเลือกผ้าสีสดออกมาหลายผืน แต่พอมองไปที่คริสตินที่นั่งรออยู่เขาก็ส่ายหน้า หยิบผ้าสีอ่อนแต่มีลวดลายงดงามออกมาเพิ่ม เด็กชายถอนใจด้วยความจนปัญญา

“ข้าเลือกไม่ถูกเลยขอรับ” เขาร้อง “สวยทุกผืนเลย”

คริสตินยกมือขึ้นปิดปากกลั้นขำจนไหล่สั่น ดวงตาอาบไปด้วยความอ่อนโยนมองร่างเล็กๆ ที่จับผ้าผืนนั้นที ผืนนี้ทีด้วยความหนักใจประสาเด็กที่อยากให้มารดาของตนงดงามที่สุดในพิธีสวมผ้า สักพักอเล็ก คัลลาแฮนก็หยัดกายลุกขึ้น แล้ววิ่งไปกอดเอวใครบางคนพร้อมร้อง

“ท่านลุง!

แอนเซลเพิ่งล้มป่วยอย่างหนักในช่วงนี้ อเล็กตัวน้อยไม่ได้เห็นท่านลุงใหญ่ของเขามาสักพักแล้ว และการที่แอนเซลมาปรากฏตัวอยู่ที่เรือนของเขากับแม่ ก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย

คริสตินเห็นแบบนั้นก็ตกใจรีบลุกขึ้นยืนต้อนรับพี่ชาย ก่อนจะแข็งค้างเมื่อเห็นว่าด้านหลังของแอนเซลคือใคร อเล็ก แอนเดอร์สันกำลังจ้องมองร่างเล็กๆ ของเด็กชาย ท่าทางคล้ายจะลืมเลือนทุกอย่างไปอีกครั้ง

แอนเซลทรุดตัวลงให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับหลานชาย เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ขอยืมตัวแม่ของเจ้าสักครู่ได้หรือไม่”

อเล็ก คัลลาแฮนรู้ว่าหากแอนเซลเอ่ยเช่นนี้ ย่อมหมายถึงให้เขาออกห่างจากท่านแม่ก่อน กำลังจะตอบอะไร พลันสายตามองไปด้านหลัง เขายิ้มกว้างแล้ววิ่งไปหาคนๆ นั้น

“ท่านพ่อ!

อเล็ก แอนเดอร์สันราวกับมีกระแสไฟแล่นวาบไปทั่วทั้งตัว เห็นเด็กชายหน้าตาเหมือนเขาอย่างกับแกะวิ่งมาหา เกือบจะทรุดตัวลงไปหาแล้ว แต่ร่างนั้นกลับวิ่งผ่านเขาไปหาคนที่ยืนด้านหลังเขาแทน พอได้สติหันกลับไป ก็เห็นไซอาอุ้มร่างของเด็กน้อยขึ้นมา พร้อมเอ่ยอย่างหมันเขี้ยว

“เจ้ายอมเรียกข้าว่าพ่อแล้วหรือ” ไซอาจิ้มจมูกน้อยๆ นั่นอย่างเอ็นดู

“ท่านน้าซีอาน่าบอกว่า ถ้าข้าเรียกท่านว่าท่านพ่อ ท่านจะให้ขนมข้าอีกเยอะๆ” เด็กชายเอ่ยพร้อมปิดปากหัวเราะคิกคัก

ไซอาหัวเราะ “ข้าต้องลงโทษน้าของเจ้าสักหน่อยแล้ว” แล้วเขาก็อุ้มเด็กน้อยเดินจากไป โดยไม่ล่ำลาใครเลย

แอนเซลเห็นเช่นนั้นก็ถอนใจ หันมามองน้องสาวที่จ้องมองเขานิ่งด้วยสายตาเป็นคำถาม “หากเจ้าไม่คุยกับเขา เขาก็จะไม่ไปไหน ช่วยไล่ผู้ชายคนนี้ออกจากบ้านของเราทีเถอะ”

คริสตินเบือนหน้าหนีไปอีกทาง แอนเซลถือว่าน้องสาวรับรู้ เลยเดินกลับออกไป พอผ่านร่างอเล็ก แอนเดอร์สันเขาก็ขู่สำทับ

“รู้ใช่ไหมว่าหากเจ้าคิดทำอะไรน้องสาวของข้า...ข้าจะฆ่าเจ้า”

อเล็กพยักหน้ารับ สายตาเขามองไปที่หญิงสาวที่กำลังเสมองไปทางอื่น เหมือนไม่อยากจะมองเขาเลยสักนิด พอแอนเซลไปแล้ว เขาเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเสียงอ่อนโยน ก้าวเท้าจะเดินไปหา

“คริสติน...”

“หยุด...” คริสติน คัลลาแฮนเอ่ยเสียงเข้ม พยายามสะกดความรู้สึกที่พลุ่งพล่านของตนเอง หันมาเห็นชายหนุ่มยืนนิ่งตามคำพูดเธอ หญิงสาวก็ดึงความเยือกเย็นมาใช้งาน “...เจ้า...มานั่งก่อนสิ”

 โต๊ะเก้าอี้มีอยู่ชุดเดียว คือโต๊ะทานอาหารของเธอและลูกชาย ที่อยู่ของเธอและอเล็กตัวน้อยนั้นเล็กยิ่งนัก มีเพียงห้องนอน ห้องน้ำและอาบน้ำในตัว และอีกห้องหนึ่งใช้สำหรับนั่งเล่น และทานอาหาร จะว่ามันเป็นสถานที่ซ่อนตัวก็ไม่ผิดนัก เพราะที่นี่ห่างไกลจากคฤหาสน์หลัก และเรือนคนใช้มาก เพื่อซ่อนเด็กชายเอาไว้ไม่ให้ตกเป็นเป้าสายตาแขกที่มายังตระกูลคัลลาแฮน

อเล็กเดินมานั่งบนเก้าอี้ไม้อย่างเรียบร้อย คริสตินทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามเขา และเริ่มชงชาให้แขกตามประสาเจ้าบ้านที่ดี ความเงียบโรยตัวไปทั่วห้อง ระหว่างนี้ อเล็กกวาดตามองของประดับตกแต่ง ส่วนหนึ่งเป็นของเล่นสำหรับเด็กเล็ก และของใช้สำหรับเด็กก็วางอยู่เกลื่อน เขาถามออกมาเบาๆ

“เจ้าพักที่นี่เหรอ”

“ข้าอยู่ที่คฤหาสน์หลักไม่ได้ อเล็ก...” คริสตินเรียกชื่อลูกชาย แล้วกลัวว่าจะทำให้อีกฝ่ายสับสน เลยเปลี่ยนคำเรียก “...ลูกชายของข้าตอนเป็นทารก เขาร้องไห้เสียงดังบ่อยมาก กลัวว่าจะรบกวนคนอื่น จะไม่ให้ใครรู้ก็ต้องอยู่ที่นี่ พอรู้ตัวอีกทีมันก็ชินเสียแล้ว”

เธออยากลงโทษตัวเองด้วย ต่อมาอเล็ก คัลลาแฮนโตพอจะรู้ภาษา ไม่ดื้อ ไม่โยเยแบบเด็กทารกแล้วก็ยังเลือกที่อยู่ที่นี่ คริสตินอยากได้รับความลำบาก ตนเองจะได้รู้สึกว่ากำลังไถ่โทษ

คริสตินดันถ้วยชาให้อีกฝ่าย แล้วเงียบไม่พูดอะไร หลังจากที่อเล็ก แอนเดอร์สันแต่งงานไป การพูดคุยกันของพวกเขาสามารถนับครั้งได้ แน่นอนว่าเธอโกรธจนไม่อยากมองหน้าผู้ชายคนนี้ เหนือสิ่งอื่นใดคือความเสียใจ ไม่อยากเห็นว่าเขาสุขสบายกับภรรยา ขณะที่เธอต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากในตระกูลคัลลาแฮน เป็นการหนีปัญหาแบบเด็กๆ แต่ตอนนี้...พวกเขาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

“ข้าขอโทษ” อเล็กเอ่ยอย่างจริงใจ มองหญิงสาวอย่างเจ็บปวด เธอผอมลงไปมาก สูญเสียการแต่งงานกับคนดีๆ และถูกสังคมประณาม ทั้งหมดก็เป็นเพราะเขา

คริสตินส่ายหน้า “ไม่...” โต๊ะเล็กมาก แม้จะนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่ก็มองเห็นแววตาเจ็บปวดของชายหนุ่มได้ชัดเจน “...เราต่างก็ผิดด้วยกันทั้งคู่ ถึงข้าจะโกรธเจ้ามากแค่ไหน ข้าก็ต้องยอมรับ...คืนนั้น ที่เราไปด้วยกัน ข้าไม่น่ายอมเจ้า ส่วนหนึ่งที่ข้าเป็นทุกวันนี้ เพราะข้าทำตัวเองด้วย”

ซีอาน่าพูดถูก เรื่องนี้ไม่ได้เกิดเพราะอเล็กเป็นฝ่ายผิดเพียงฝ่ายเดียว เขาไม่ได้ใช้กำลังข่มเหงเธอ เธอโทษเขาทั้งหมดในเรื่องนี้ไม่ได้ ส่วนหนึ่งเพราะเธอทำอะไรไม่คิดถึงอนาคต ไม่คิดถึงความรู้สึกคนในครอบครัว ทำตัวเอง

คำพูดที่เหมือนยอมรับผิดของหญิงสาว ไม่ได้ทำให้อเล็กรู้สึกดีขึ้น แต่ตรงกันข้าม เขารู้สึกแย่ลงกว่าเก่า เหมือนผู้ชายเลวๆ คนหนึ่งที่ทำผู้หญิงท้อง แต่ไม่เคยพยายามรับรู้ รับผิดชอบ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขของตนเองไป ไม่ได้ใส่ใจคนที่รักเขาขนาดยอมมอบสิ่งสำคัญให้เขา ตัวเขาเอาแต่ใจตัวเอง ไม่ได้มองภาพรวม ไม่ได้ห่วงว่าอนาคตของผู้หญิงตรงหน้าจะเป็นเช่นไร ไม่ได้คิดเรื่องอนาคตเผื่อคนที่เขารักและรักเขา...ไม่แปลกที่ซีอาน่าจะมองว่าเขารักตัวเอง แต่ไม่ได้รักคริสติน

สิ่งที่ผู้ชายทุกคนควรมีที่สุดคือความรับผิดชอบ บิดามารดาหรือครูบาอาจารย์ต่างสอนให้เขามีความรอบคอบ แต่เขาปล่อยให้กิเลศตัณหาเข้าครอบงำ ทำลายชีวิตผู้หญิงที่ดีคนหนึ่งไป เรื่องนี้ต่อให้ชดใช้ด้วยชีวิตก็อาจจะยังไม่เพียงพอ

“ข้าขอโทษ...” เขาเอ่ยอีกครั้ง เห็นผู้หญิงตรงหน้าหลุบตาลงต่ำอย่างเจ็บปวด เขายิ่งเกลียดตัวเองมากขึ้น “...ข้าทำให้เจ้าเป็นเช่นนี้เอง เจ้าไม่ผิดหรอก”

คริสตินตัวสั่นเทา หันมองไปทางอื่น พยายามไม่ให้ตนเผลอร้องไห้ออกมา อเล็กเอ่ยเสียงอ่อน

“สมควรแล้วที่พี่ชายของเจ้าจะเกลียดข้า ข้าทำผิดมาก...”

“พี่ชายเป็นคนในครอบครัวของข้า ทำไมพวกเขาจะไม่เข้าข้างคนในครอบครัวของตัวเอง” คริสตินเอ่ยเสียงสั่น “เวลาเราเจ็บปวด เราก็อยากมองหาปีศาจสักตนหนึ่ง และโทษว่าเป็นความผิดของมัน พวกเขาและข้าแค่อยากลงความความเจ็บปวดของตัวเองไปที่เจ้าเท่านั้น แต่ที่จริง...เป็นข้าที่ทำให้ตระกูลเสื่อมเสีย...”

ประโยคสุดท้ายเอ่ยพร้อมความเข้มแข็งที่หายไป หญิงสาวสะอื้นจนตัวโยน อเล็กผุดลุก เดินมาดึงคริสตินไปกอดแน่น เขาลูบไหล่ลูบหลังของเธอ บอกเสียงสั่น

“ให้ข้าคนเดียวคริสติน ให้ข้าผิดคนเดียว...เจ้าโทษข้าเถอะ อย่าโทษตัวเองเลย...”

คริสตินส่ายหน้า ขืนตัวออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย เธอผุดลุกจากเก้าอี้และเดินไปทางอื่น ยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้ตัวเองหลายครั้ง ก่อนที่จะสงบและเยือกเย็นเหมือนเดิม อเล็กเสียอีกที่กำลังร้องไห้ หญิงสาวบอกเขา

“ข้ารับคำขอโทษของเจ้า เจ้าไปเถอะ” เธอไม่อยากหันกลับไปมองเขาเลยด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าจะสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ “เรื่องที่เกิดขึ้น เรากลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว แต่ข้าจะไม่เป็นไร...ข้าเป็นแม่คน ข้าไม่เป็นไรแน่”

 “ลูกของข้าใช่ไหม” อเล็กถามเสียงสั่น “ทำไมไม่บอกข้าตั้งแต่ตอนนั้น”

คริสตินถอนใจยาว “เจ้ายังมองภาพรวมของเราสองตระกูลไม่ออกอีกหรือ...” เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ข้างแก้ม “...ข้าแต่งกับเจ้าไม่ได้หรอก”

“ก็หนีไปด้วยกันสิ!” อเล็กเอ่ยเสียงดัง เขาเดินมากอดหญิงสาวจากด้านหลัง “หนีไปด้วยกันเถอะ...”

คริสตินตัวแข็งทื่อ ชายหนุ่มบอกเธอเสียงสั่น “ข้าไม่อยากเป็นตระกูลใหญ่อีกแล้ว ถ้ามันทำให้ข้าอยู่กับเจ้าไม่ได้ และข้าคิดว่าข้าหาเลี้ยงเจ้าได้นะ เลี้ยงลูกของเราก็ได้ ข้า...รักเจ้าเสมอ ผ้าที่เจ้าปักให้ข้า ข้ายังเก็บเอาไว้ ไปกับข้าเถอะ”

“อเล็ก แอนเดอร์สัน...” คริสตินเอ่ยเสียงเครียด ปลดมือเขาออก แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมปล่อยเธอ “...เจ้ายังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน จนป่านนี้ยังคิดว่าความรักชนะได้ทุกอย่างอีกเหรอ เจ้าควรโตพอจะรู้ได้แล้วว่าโลกนี้มันไม่ได้มีแต่ความรักเท่านั้น...ยังมีตระกูลของเรา มีพ่อของเจ้า และมีภรรยาของเจ้าด้วย! ปล่อยข้า!

“คริสติน!” อเล็กร้อง กอดอีกฝ่ายแน่นขึ้น “...เจ้าก็เป็นภรรยาของข้านะ...!!

“ข้าไม่ใช่ผู้หญิงที่ได้แต่งงานกับเจ้า!” พอคิดถึงโซเฟีย แอนเดอร์สัน คริสติน คัลลาแฮนก็กราดเกรี้ยวขึ้นมาทันที “ปล่อยก่อนที่ข้าจะเรียกพี่ชายของข้าเข้ามาอเล็ก!

 “คริสติน...” ดวงตาของอเล็กจุดวาบ เขาเร่งบอกอีกฝ่าย “...ข้าไม่ได้รักโซเฟียเหมือนที่รักเจ้านะ!

หญิงสาวชะงักกึก ร่างแข็งค้างในทันที อเล็กค่อยๆ คลายอ้อมกอดของตนเองเมื่อเห็นหญิงสาวสงบลงแล้ว ไม่คาดคิดว่า คริสติน คัลลาแฮนจะหมุนตัวกลับมา ตวัดมือตบหน้าเขาอย่างแรง พร้อมตวาดทั้งน้ำตาว่า

“เจ้ามันคนไร้ความรับผิดชอบ!

 

**

 

“รู้ไหมโซเฟีย ตอนที่แม่ข้าอยู่กับท่านพ่อที่ตระกูลมอนโตเซรา ท่านแม่ของข้าไม่เคยมีความสุขเลย ถึงจะยิ้มแย้มตลอดเวลาก็ตาม” ซีอาน่าเอ่ยราวกับพูดเรื่องดินฟ้าอากาศก็ไม่ปาน เธอจิบชาชมดอกไม้ของตระกูลคัลลาแฮน และเอ่ยต่อว่า “...แต่ตอนนี้แม่ของข้ามีความสุขมาก อยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร”

“ไม่...” โซเฟียบอกอย่างขมขื่น “ข้าไม่อยากรู้”

“ท่านพ่อไม่เคยรักท่านแม่ของข้า แม้ว่ามีข้าแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยรัก แต่ท่านแม่ของข้ารักท่านพ่อมาก นางพยายามทุกทางเพื่อให้ท่านพ่อรักตอบ แต่คนมันไม่รัก สุดท้ายก็คือไม่รัก” ซีอาน่าไม่สนใจคำตอบของโซเฟีย พูดในสิ่งที่เธอพอใจจะพูด “ผู้หญิงก็เหมือนต้นไม้ ผู้ชายก็เหมือนกับดิน ต้นไม้จะงามได้มากแค่ไหนก็ต้องดูว่าดินนั้นดีกับต้นไม้มากแค่ไหน ทุกวันนี้ท่านแม่ปล่อยวางได้ ไม่อยากได้ความรักที่ไม่มีวันเป็นของตัวเอง นางมีความสุขมากกว่าตอนอยู่กับท่านพ่อเยอะ”

“พอที!” โซเฟียหยัดกายลุก ปัดถ้วยน้ำชาออก “ข้าว่าอเล็กไปนานมากแล้ว เจ้าให้ใครไปตามเขาหน่อยเถอะ ท่านพ่อป่วย อเล็กเป็นลูกชายต้องกลับไปดูแลนะ”

หน้าที่ดูแล มันเป็นของลูกสะใภ้อย่างเจ้าซีอาน่าคิดในใจ ปากตอบไปว่า “อเล็ก กับคริสตินไม่ได้เปิดอกคุยกันมานาน เจ้าให้เวลาพวกเขาหน่อยสิ เดี๋ยวคุยไม่จบ อเล็กกลับมาขอคุยอีก เจ้าก็ต้องร้องไห้ วิ่งโร่มาตามเขาอีก คราวหน้าข้าไม่รับประกันหรอกนะว่าผู้ชายตระกูลคัลลาแฮนจะไม่รุมกระทืบสามีเจ้า จัสตินยิ่งเป็นคนใจร้อนอยู่”

“...” โซเฟียเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง

ซีอาน่าว่า “นั่งสิ”

โซเฟียค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งอย่างไม่เต็มใจนัก ซีอาน่าไม่พูดอะไรต่อ หยิบขนมชิ้นเล็กเข้าปาก แล้วแทบพ่นออกมาเมื่อเห็นว่าไซอาอุ้มอเล็กตัวน้อยเดินเข้ามาหาพวกเธอ

“ท่านน้าซีอาน่า” เด็กชายร้องทัก ดวงหน้าของเขาที่เหมือนอเล็ก แอนเดอร์สันไม่ผิดเพี้ยน ทำให้ดวงตาของโซเฟียไหววูบ

“โอ้ ท่าทางพวกเราจะมาขัดจังหวะเสียแล้วสิ” ไซอาเอ่ย เห็นร่างเล็กๆ ในวงแขนของเขาโน้มตัวไปหาขนมในจานที่ซีอาน่าให้คนยกมารับแขก ไซอาเอ่ยดุ “ไม่ได้ นั่นของแขก เจ้าทำแบบนี้มันเสียมารยาทนะอเล็ก”

“ไม่เป็นไร” โซเฟียบอก พร้อมยื่นจานขนมให้ “เจ้าชื่ออเล็กเหรอ”

เด็กชายได้จานขนมมาก็ทำตาวาววับ พลันมองว่าโซเฟียเป็นผู้หญิงที่ใจดียิ่ง เขาพยักหน้ารับ “ขอบคุณขอรับ”

“เจ้าอายุเท่าไรเหรอ” โซเฟียถามเสียงอ่อนโยน

อเล็ก คัลลาแฮนกำลังตั้งหน้าตั้งตายัดขนมเข้าปาก เลยไม่ได้ตอบคำถาม ตั้งแต่เช้ามาเขานั่งเลือกลายผ้าให้ท่านแม่ของเขา ยังไม่ได้กินขนมเลย จึงรู้สึกกระหายมากเป็นพิเศษ ซีอาน่าเลยเป็นฝ่ายตอบเอง

“ห้าปีแล้ว” เธอยื่นน้ำให้อเล็กตัวน้อย พร้อมว่าเสียงดุ “กินช้าๆ ก็ได้ สงสัยจะหิวข้าวแล้วกระมัง”

“ก็ตอนกลางวันยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่ ข้าขอตัวพาเขาไปที่ครัวนะ” ไซอาบอกพร้อมอุ้มอเล็ก คัลลาแฮนเดินจากไป ทำให้ซีอาน่าอดสงสัยไม่ได้ว่าไซอาอุ้มเด็กมาหาพวกเธอทำไม

“ห้าปีเหรอ...” โซเฟียพึมพำเสียงเบา คล้ายจะเอ่ยกับตัวเอง “...ถ้าลูกของข้าไม่แท้งไป ก็คง...”

ซีอาน่าได้ยินเข้าเต็มๆ ได้แต่ยิ้มแห้งๆ แล้วลอบถอนใจ

 

**

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 740 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,811 ความคิดเห็น

  1. #6420 NRAI (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:28

    ว้าว! ไม่คิดเลยว่าโซเฟียจะเหมือนเฮเลนน่า ตอนอยู่กับครอบครัวแอนเดอร์สันก็แอ๊บทั้งนั้นอ่ะดิ ทำไมน้องไม่เห็นเหมือนพี่เลยโดนปั่นหัวก็ยังไม่รู้ตัว ยุขึ้นง่ายซะด้วย5555+

    #6,420
    0
  2. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:26
    กลับมาอ่านใหม่อีกที​ ก็อดคิดไม่ได้ว่าโซเฟียไม่ได้ท้องจริง​ แต่เป็นเหมือนคราวตระกูล​คินเคล่าที่ทำให้เหมือนท้อง​ เพราะงั้นเลยต้องจัดฉากว่าแท้งอ่ะ
    #6,411
    2
    • #6411-1 Absolute_0(จากตอนที่ 48)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:16
      ม่ายยยยยยยอย่าสปอยยยยยยยย แต่ก็พอเดาได้แหละถึงหลักฐานำม่ครบแต่เนื้อเรื่องก็ปลดมาให้แล้ว
      #6411-1
  3. #6407 StarFirework (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:52
    รักไรด์ที่สุด
    #6,407
    0
  4. #3890 optimusSSS72 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 18:23
    ขอบคุณครับ
    #3,890
    0
  5. วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:15
    ขอบคุนค่ะท่านโลก==
    #3,447
    0
  6. #3439 chelsea citywall (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 02:21
    สงสารคู่นี้มากๆ ฮืออ เป็นคนมีอำนาจก็ลำบากนะ
    #3,439
    0
  7. #3413 A-ris (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 23:29
    โลกจ๋าาาาา ดาวมาแล้วววววววว
    #3,413
    0
  8. #3397 Datitheinzq20 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 23:00

    โลกสู้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,397
    0
  9. #3370 ploysiri181141 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 21:58

    เปล่งประกายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    #3,370
    0
  10. #3315 asmayd (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:54
    จะส่องแสงต่อไปจย้าาา
    #3,315
    0
  11. #3215 Mimisaramama (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:08

    โลกอย่าหยุดนะ ถ้าโลกหยุดแล้วดาวจะประกายแสงให้ใครล่ะ

    #3,215
    0
  12. #3201 Watineekoy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:05

    เย้ๆมาตอนไหนเนี่ย รออีกตอนนะคะ


    #3,201
    0
  13. #3195 Time Twis (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:57
    B:เอล็กคนพ่อนี้ นิสัยคุ้นๆเหมือนคนที่เรารู้จักเลย พูดอย่างเดียวแต่ไม่ทำเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง
    A:ใครหรอ
    B:ป&&฿฿้ดหพะ้่น ตรู๊ด........ๆ
    #3,195
    0
  14. #3192 -poker- (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:43

    โลกสู้ๆ!!!
    #3,192
    0
  15. #3190 Prince Esthetic (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:34

    โลกห้ามอู้ นะครับ ต้องหมุนตลอดหยุกไม่ได้ๆๆๆๆ

    #3,190
    0
  16. #3189 pandorabox (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:28

    พรีสสสส
    #3,189
    0
  17. #3188 Foriest L LefariaN (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:25

    สนุกมากเลยยยลุ้นทุกตอนจริงๆ
    #3,188
    0
  18. #3187 ahgase1 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:17

    อยากอ่านต่อเหลือเกินพี่จ๋า
    #3,187
    0
  19. #3185 Dragoncuttt (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:01

    จะเปล่งประกายและส่องแสงให้สว่างมากขึ้นเพื่อโลกต่อไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆ

    #3,185
    0
  20. #3184 Haruooooo (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:54

    รอโลกอยู่นะ
    #3,184
    0
  21. #3183 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:52
    ส่องประกายวิ้งวับๆ
    #3,183
    0
  22. #3182 m-mew-miew (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:41
    อัพอีกๆๆๆๆๆ​ โลกอย่าหนีไปอู้นะ​

    รอเด้อออรออยู่
    #3,182
    0
  23. #3181 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:40

    อย่าอู้น้าา โลกผู้น่ารัก

    #3,181
    0
  24. #3180 PlZAE (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:33
    อยากรู้ว่าโซเฟียท้องจริงหรือเปล่า โลกรีบๆ มาบอกดาวด้วยยยย ดาวค้างงงงงงง
    #3,180
    0
  25. #3179 peekei (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:32
    คู่ไซอากับอเล็กน้อยน่ารักดี
    #3,179
    0