ASTORIA.

ตอนที่ 47 : บทที่ 46 : ซื้อขาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,715
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 749 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

 

 

 

 

“พักนี้เจ้าทำอะไรอยู่ ซีอาน่า คินเคล่า” ไซอาเอ่ยถามเด็กสาว

“เจ้าสิ คิดจะทำอะไร” ซีอาน่าถามกลับ พร้อมวางขนมตรงหน้าไซอา พอเห็นสายตาของเขา เธอก็พูดว่า “ข้ารู้มานานแล้ว เจ้าตั้งใจเปิดเผยเรื่องของอเล็กตัวน้อยกับพวกตระกูลแอนเดอร์สัน ข้าก็ไม่ค่อยชอบหรอกนะ เพราะข้ารู้ว่าเจ้าต้องมีเหตุผล”

ซีอาน่าสบตาไซอา สักพักเธอก็เอ่ย “เจ้าอยากได้ตระกูลแอนเดอร์สัน”

ไซอาได้ยินคำพูดนั้นก็ยิ้มกว้างออกมาทันที ซีอาน่าอุทานเมื่อเขาดึงเธอเข้าไปกอด ไซอากระซิบบอกเสียงร่าเริง

“ผู้รู้ใจของข้าก็คือเจ้าจริงๆ”

“ปล่อยเลย! ข้ายังโกรธนะที่เจ้าทำให้คริสตินต้องเจ็บปวด เสียหายถึงขนาดนี้!” ซีอาน่าเอ่ยพร้อมดิ้นหลุดออกจากวงแขนของอีกฝ่าย เธอแยกเขี้ยว “ถึงมันจะเป็นความผิดที่คริสติน และอเล็กก่อร่วมกันก็เถอะ แต่ว่า...เราเปิดเผยแบบเงียบๆ ก็ได้นี่น่า”

“ถึงข้าไม่ทำเช่นนั้น สุดท้ายก็ต้องมีคนเล่นประเด็นเดิม และเรื่องของคริสตินก็ต้องเปิดเผยต่อสาธารณะอยู่ดีนั่นแหละ...” ไซอาหงุดหงิดที่ร่างนุ่มนิ่มดีดตัวออกห่าง คว้าขนมเข้าปาก เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “และอย่าให้ข้าต้องเตือนความจำ คนที่พยายามให้เรื่องนี้เปิดเผย หนึ่งในนั้นคือน้องสาวของเจ้า”

ซีอาน่ากำหมัดแน่น ใคร่ครวญดูดีๆ เธอก็ต้องยอมรับ เรื่องของอเล็กตัวน้อยต้องเปิดเผยในสักวัน ไซอาหรี่ตามองท่าทีของอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยอย่างเชื่องช้า

“คราวนี้ให้ข้าคาดเดาบ้างสิ ว่าเจ้าคิดจะทำอะไร” ไซอาคลี่พัด พัดให้ตนเองอย่างเชื่องช้า “เจ้าไม่โกรธที่ข้าโปรยเสน่ห์ให้ผู้หญิงพวกนั้น ไม่ใช่เพราะในใจเจ้า ไม่ได้รู้สึกอะไรกับข้า แต่เพราะเจ้ารู้ว่าข้าไม่รู้สึกอะไรกับพวกนาง”

“คนฉลาดอย่างเจ้าไม่มองพวกนางหรอก และในหมู่พวกศัตรู คงไม่มีใครคาดคิดว่าเจ้าจะใช้วิธีชายงามล่มเมือง...” ซีอาน่าหัวเราะออกมาเบาๆ มองไซอาอย่างเท่าทัน “ไซอา ข้าและเจ้ารู้จักกันมาหลายกว่าปี ตอนนี้เจ้าใช้อเล็กตัวน้อย ดึงใจตระกูลแอนเดอร์สันออกจากตระกูลเฮมิงตัน แล้วพวกคุณหนูพวกนั้นอีกเล่า ตระกูลร๊อคซานน่า ตระกูลคอนเนอร์เนรี และตระกูลมอนโตเซรา ถ้าดึงมาได้หมด คราวนี้ตระกูลเฮมิงตันก็ไม่เหลือพรรคพวกเคียงข้างแล้ว”

ไซอาขยับยิ้มกว้างมากขึ้น ซีอาน่าเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

“ระหว่างที่ผู้หญิงพวกนั้นเอาแต่ตามตบตีกันเอง จนไม่มีเวลามาใส่ใจธุรกิจ ข้าขอกวาดรายได้ที่ควรเป็นของพวกนางให้เรียบ เจ้าเก็บข้อมูลเอาไว้ใช้เล่นงานพวกนางให้ดีละกัน และพอถึงเวลานั้นเมื่อไรก็บอกข้านะ ข้าจะจัดการทีเดียวเลย จะหัวเราะให้สาแก่ใจเลย”

“ข้ารักเจ้าก็ตรงนี้นี่แหละซีอาน่า...” ไซอาเอื้อมมือมาจับแก้มเด็กสาวที่ตัวแข็งค้าง “...ถูกแล้ว จะเล่นงานศัตรูต้องเล่นงานในเวลาที่เหมาะสมและรุนแรงพอจะสร้างประโยชน์ให้ได้มากที่สุด แนวคิดแบบนี้สิ สมเป็นนางพญาอสรพิษของข้า ไม่ใช่พ่นพิษใส่คนเขาไปทั่ว”

เขาอ้าแขน ยิ้มน่ารักให้เด็กสาว

“ถ้าเข้าใจตรงกันแล้ว เจ้าก็มาให้ข้ากอดต่อ เร็ว อย่าดื้อ”

“ไม่” ซีอาน่าแยกเขี้ยว “เล่าแผนการต่อไปของเจ้าให้ข้าฟังก่อน”

ไซอาได้ฟังเช่นนั้นก็ลดมือลง ถอนใจเฮือกใหญ่ “ซีอาน่า...คนบนโลกนี้ ทุกคนสามารถถูกซื้อได้ อาจจะซื้อได้ด้วยเงิน หรืออย่างอื่น แค่ต้องกระแทกให้ถูกจุด”

ซีอาน่าทำหน้างุนงง ไซอายิ้มพร้อมบอกเสียงนุ่ม

“เจ้าคอยดูเถอะ การซื้อขายครั้งใหญ่ของตระกูลวาเรนโนซากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว”

การซื้อขายครั้งใหญ่นั้นเกิดขึ้นในวันต่อมาจริงๆ เพราะไซเนสตราได้เดินทางออกจากตระกูลคัลลาแฮน พร้อมด้วยขบวนของล้ำค่ามากมาย เดินทางไปยังตระกูลมอนโตเซรา

ออเดรไม่คาดคิดว่าไซเนสตราจะมาหาเขา ในฐานะผู้ที่อยู่ฝั่งเดียวกับตระกูลเฮมิงตัน การต้อนรับตระกูลวาเรนโนซาไม่ใช่เรื่องดีเลย แต่ทว่าเมื่อแขกมาอย่างยิ่งใหญ่ รออยู่หน้าประตู หากไม่ต้อนรับก็ต้องโดนนินทา ออเดรจำต้องเชิญไซเนสตราไปที่ห้องรับแขก ขบวนของมีค่ามามายนั้นยาวเหยียด นำมาวางเกลื่อนห้องโถงของตระกูลมอนโตเซรา

“ไม่นึกว่าท่านจะมาหาข้า ต้องขออภัยที่ไม่มีอะไรมาต้อนรับ” ออเดรเอ่ยเสียงเรียบ ให้เด็กยกน้ำชาและขนมมารับแขก

ไซเนสตรายิ้มหวาน เอ่ยเสียงนุ่มนวล “พวกเราต่างเป็นคนกันเอง ท่านออเดรไม่ต้องรู้สึกละอาย”

ชาลอนเน่อยู่ในคฤหาสน์หลัก ตามหลักแล้วไม่อาจออกมาพบแขกได้เพราะเธอเป็นเพียงภรรยารอง แต่ทว่าเมื่อได้ยินชื่อแขกที่มา ก็อดไม่ได้ที่จะพาลูกสาวเดินมาลอบฟังที่ทางเดินบันได

ไซเนสตราทำทีหันมองไปโดยรอบ แล้วถามเสียงหวาน “หนูเฮเลนน่าอยู่ไหนหรือเจ้าคะ”

เฮเลนน่าได้ยินเช่นนั้นก็ใจเต้นแรง อยากจะเดินลงเปิดเผยตัว แต่ติดที่ว่าตามหลักแล้ว จะต้องให้ออเดรส่งสาวใช้มาเรียกเธอ ไม่เช่นนั้นจะเป็นการเสียมารยาท

ออเดรครุ่นคิดอย่างหนักว่าทำไมไซเนสตราถึงเอ่ยถึงเฮเลนน่า ด้วยรู้สึกไม่ชอบมาพากล เขาบอกปัดเสียงเรียบ “เฮเลนน่าไปรักษาคนไข้ที่โรงแพทย์ ท่านมีอะไรฝากข้าไว้ได้นะ” เขาตัดสินใจไม่ให้ลูกสาวออกมาเจอแขก

เมื่อออเดรเอ่ยเช่นนี้ เฮเลนน่าก็ไม่อาจลงไปพบไซเนสตราได้ สองแม่ลูกมองหน้ากัน ไม่เข้าใจการกระทำของผู้นำตระกูลมอนโตเซรา

“งั้นหรือ” ไซเนสตราพยักหน้ารับ “เป็นเด็กดีจริง ที่จริง แต่ข้าก็ไม่ได้มีธุระอะไรกับหนูเฮเลนน่าหรอกนะเจ้าคะ เรื่องนี้...ข้ามาเพื่อหารือกับท่าน”

“หารือหรือขอรับ” ออเดรมีสีหน้าไม่เข้าใจ

ไซเนสตราแย้มรอยยิ้มสุภาพอ่อนโยน “ข้าอยาก...สู่ขอลูกสาวของท่าน ให้กับลูกชายของข้า เป็นภรรยาเอก”

คนที่ได้ยินถึงกับสูดลมหายใจลึก เฮเลนน่าหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงด้วยความยินดี ขณะที่ชาลอนเน่ตาโต หันมองลูกสาวของตนเองแล้วยิ้มกว้าง ตระกูลวาเรนโนซาหมายปองเฮเลนน่า ไม่มีอะไรจะน่ายินดีเท่านี้อีกแล้ว!

แต่ออเดรกลับไม่คิดอย่างที่พวกชาลอนเน่คิดเลยแม้แต่น้อย เขาเอ่ยเสียงเรียบทันที

“ขออภัยนะขอรับ แต่ลูกสาวของข้าหมั้นกับจอร์แดน เฮมิงตันไว้แล้ว คงไม่อาจตอบรับคำขอนั้นได้” ถ้าถอนหมั้นตระกูลเฮมิงตันไปหมั้นกับตระกูลวาเรนโนซา โรเบิร์ตคงจะเกลียดเขายิ่ง!

คำพูดของออเดรทำเอารอยยิ้มบนดวงหน้าของชาลอนเน่ และเฮเลนน่าหายวับไปทันที ไซเนสตราเองก็ขมวดคิ้ว

“ไม่ใช่ว่าลูกสาวของท่าน ถอนหมั้นกับทายาทตระกูลเฮมิงตันมานานแล้วหรอกหรือ”

ซีอาน่าถอนหมั้นกับจอร์แดนมานานแล้ว...ไซเนสตราไม่ได้เอ่ยตรงๆ แต่ใช้คำพูดอ้อมๆ เธอรู้สึกเหมือนเห็นเงาที่แอบฟังอย่างไร้มารยาทอยู่ตรงระเบียงบันได

ออเดรพลันคิดไปถึงตอนที่เฮเลนน่าอาละวาดขอถอนหมั้นจอร์แดน เขาหน้าแดงก่ำ เอ่ยเสียงเข้มขึ้น “นั่นเป็นเรื่องเข้าใจผิด เด็กสองคนนั้นอาจจะทำตามอารมณ์ไปบ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ต้องแต่งงานกันอย่างแน่นอน ต้องขออภัยที่ข้าต้องปฏิเสธท่านด้วย”

เฮเลนน่าได้ฟังเช่นนั้นก็กำมือแน่นจนเล็บจึกเข้าเนื้อ รู้สึกอัดอั้นตันใจในการกระทำของออเดรยิ่งนัก!

ไซเนสตราถอนใจเฮือกใหญ่ สีหน้าผิดหวัง “ช่วยคิดดูหน่อยไม่ได้หรือเจ้าคะ ข้าเหลือลูกชายเพียงคนเดียว ไซอาเป็นชีวิตของข้า ข้าอยากให้เขาได้คู่ครองที่ดี และข้าไม่เคยเห็นเขาตกหลุมรักใครเลย นอกจากลูกสาวของท่าน ตอนที่อยู่กับข้า เขาเล่าแต่เรื่องของนางให้ข้าฟัง ถ้าหากข้าต้องกลับไปพร้อมกับความว่างเปล่า เขาต้องผิดหวังแน่ๆ”

นวลแก้มของเฮเลนน่าแดงก่ำสุก เธอพอจะรู้ตัวบ้างว่าไซอา วาเรนโนซาลอบมองเธออยู่เสมอ แต่ไม่นึกว่าเขาจะรู้สึกกับเธอลึกล้ำขนาดนี้ ดวงตาสองสีของเฮเลนน่ามองไปยังออเดร หวังว่าบิดาจะเห็นใจในความรักนี้

ออเดรกลับมีสีหน้าไม่สู้ดี เอ่ยอย่างไม่ไว้หน้า “ไม่ใช่ว่าเขาถูกใจคริสติน คัลลาแฮนอยู่เหรอ เห็นเขาประกาศว่าจะแต่งงานกับนาง แล้วมายุ่งอะไรกับลูกสาวข้า”

ไซเนสตรามีสีหน้าแจ้งแก่ใจ เธอถอนใจเฮือกใหญ่ “เรื่องนี้ข้าคุยกับไซอาแล้ว ทั้งหมดต้องโทษข้าที่ทำให้เขามีปมเช่นนั้น พ่อของไซอาทิ้งเราสองแม่ลูกไปตั้งแต่ตอนที่ไซอายังอยู่ในท้อง เขาโตมาโดยไร้พ่อ พอเห็นคริสติน คัลลาแฮนมีชะตากรรมเหมือนข้าในอดีตก็เกิดความสงสาร พอพวกตระกูลคัลลาแฮนขอร้องให้เขารับอเล็ก คัลลาแฮนเป็นลูกบุญธรรม ไซอาเลยไม่ปฏิเสธ และเพราะเห็นใจในชะตากรรมของสองคนนั่น เขาเลยจะรับคริสติน คัลลาแฮนเป็นภรรยารองด้วย สองแม่ลูกจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปภายใต้การคุ้มครองของเขา...”

ไซเนสตรามองออเดรอย่างจริงใจ “...แต่ข้าคุยกับพวกเขาแล้ว คริสตินไม่เหมาะสมกับไซอา และลูกชายของข้าจะแต่งงานกับผู้หญิงที่เขาไม่ได้รัก เพียงเพราะความสงสารไม่ได้เด็ดขาด การเป็นสามีภรรยากัน สำคัญที่สุดก็คือความรักและความเข้าใจ ลูกชายของข้าไม่ได้รักคริสติน คัลลาแฮน แต่เขารักลูกสาวของท่านต่างหาก ดังนั้นข้าเลยคุยกับผู้นำตระกูลคัลลาแฮน ไซอา วาเรนโนซา จะไม่แต่งงานกับคริสตินอย่างแน่นอน และเราจะหาทางอื่นช่วยพวกเขา”

ไซอาไม่แต่งงานกับคริสติน ไซอาไม่แต่งงานกับคริสติน ไซอาไม่แต่งงานกับคริสติน!

ดวงตาของเฮเลนน่าจุดวาบ ไม่เสียแรงที่เธอยุยงให้ฮันน่าส่งจดหมายไปยังเขตหก หนำซ้ำยังช่วยเติมแต่งเนื้อหาในจดหมายบางส่วนด้วยซ้ำ เธอคิดแล้วเชียวว่าไซเนสตราจะต้องไม่ยอมรับคริสตินที่มีลูกติดอย่างแน่นอน การแต่งงานของพวกเขาถูกยกเลิกสมใจพวกเธอ! และไซเนสตราก็คงไม่เลือกฮันน่ามาแทนคริสตินหรอก เพราะอย่างไซเนสตราคงไม่ชอบผู้หญิงที่ว่าร้ายคนอื่น! แต่เฮเลนน่าไม่ใช่คนส่งจดหมายนั่น

“ตระกูลคัลลาแฮนยอมรับแล้ว ไซอาหมดพันธะ ข้าจึงมาที่นี่เพื่อสู่ขอลูกสาวของท่าน ลูกชายข้าอาจจะมีข้อบกพร่องไปบ้าง แต่เชื่อเถอะ ตระกูลของข้ามีคู่เพียงคนเดียว รักมั่นจนวันตาย หากได้ลูกสาวของท่านเป็นภรรยาเอก ไซอาไม่มีทางแต่งหญิงอื่นมาเป็นภรรยารองอย่างแน่นอน หากท่านไม่เชื่อใจในเรื่องนี้ ข้าจะเขียนสัญญา และขอให้เทพมังกรเป็นพยานให้ก็ได้ หากไซอาของข้านอกใจลูกสาวของท่าน ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตระกูลวาเรนโนซา จะขอยกให้ตระกูลมอนโตเซราทันที”

ดวงตาของคนฟังฉายแววตกตะลึง สัญญาที่มีเทพมังกรเป็นพยาน หากไม่ทำตามก็ถูกขับไล่ออกจากทวีปแอสโทเรียทันที และทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตระกูลวาเรนโนซา...เพื่อ...เพื่อลูกสะใภ้เพียงคนเดียว

ชาลอนเน่ได้ยินเรื่องความร่ำรวยของตระกูลวาเรนโนซามามาก และวันนี้ก็ได้เห็นขบวนสมบัติของพวกเขามากองตรงหน้า ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกยินดีเหลือเกิน รู้สึกปลาบปลื้มที่มีลูกสาวดียิ่งนัก เธอเพ่งมองออเดรเหมือนจะจับกิน หวังให้เขาตกปากรับคำไซเนสตราโดยเร็ว ถ้าทำได้อยากจะลงไปเอ่ยปากตอบรับด้วยตัวเอง และส่งเฮเลนน่าให้ตระกูลวาเรนโนซาเสียเดี๋ยวนี้

ตัวเฮเลนน่าได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกหวานล้ำ เทียบกับตระกูลเฮมิงตันที่ตกลงแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ พอเธอไม่อาจมีค่าอะไรได้มากไปกว่าการเป็นลูกสาวตระกูลมอนโตเซรา พวกเขาก็หมางเมิน การที่ตระกูลวาเรนโนซายอมมอบทุกอย่างให้เธอ เพียงขอให้เธอแต่งเข้าตระกูลเขา และสัญญาว่าจะมีเธอเป็นนายหญิงตระกูลวาเรนโนซาเพียงคนเดียวเช่นนี้ ช่าง...

ออเดรกลับไม่คิดแบบเดียวกับภรรยารองและลูกสาวคนเล็ก เขาคือชายที่ทุ่มเทในความรักยิ่ง เพื่อโรเบิร์ตแล้ว แม้เงินทองมากองตรงหน้าก็ไม่สนใจ เอ่ยบอกปัดเสียงเครียด

“ข้ายังคงยืนยันคำเดิม ลูกสาวของข้าหมั้นหมายกับตระกูลเฮมิงตันแล้ว!

ไซเนสตราเลิกคิ้ว มองออเดรอย่างพินิจ ก่อนจะร้อง “อ้อ หรือว่าท่านกลัวบารมีของตระกูลเฮมิงตัน?” เธอหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างอดไม่อยู่ “ท่านคิดว่าตระกูลวาเรนโนซาของข้า ด้อยกว่าตระกูลเฮมิงตันกระนั้นหรือเจ้าคะ”

ไซเนสตรายกมือขึ้นไล้เส้นผมของตนเอง ท่วงท่าราวกับนางพญาก็ไม่ปาน เอ่ยเสียงดังชัด “พวกท่านคงหลงเชื่อตำนานที่ว่า ตระกูลของเราบาดหมางกับเทพมังกร และคิดว่าเทพมังกรไม่พอใจพวกเราล่ะสิ โถ ท่านออเดรเจ้าคะ ตำนานนั้นก็คือเรื่องเล่าที่ไม่มีใครล่วงรู้ว่ามันเป็นความจริงหรือไม่ เพื่อความมั่นใจของท่าน ข้าจะเล่าความจริงให้ท่านฟังก็ได้”

“ความจริง...” ออเดรมีสีหน้าไม่เข้าใจ ชาลอนเน่ และเฮเลนน่าเองก็เผลอชะโงกหน้าฟังอย่างตั้งใจ

“เหล่ามังกรติดค้างพวกข้า...” ไซเนสตรายิ้มบาง “มากทีเดียว เรามีสายสัมพันธ์กับเผ่าพันธุ์ที่อยู่สูงกว่าเทพมังกรของท่าน เดิมทีทวีปนี้เป็นดินแดนของข้า ดังนั้นอย่าว่าแค่เปิดการค้าข้ามทวีป และตำแหน่งราชามนุษย์เลย ตระกูลวาเรนโนซาขอมากกว่านั้นพวกเขาก็ต้องให้ และถึงไม่จำเป็นต้องพึ่งอำนาจพวกมังกร ท่านลองมองดูเขตหกของข้า กับเขตหนึ่งของตระกูลเฮมิงตัน ผืนดินไหนยิ่งใหญ่กว่ากันเล่า ไซอาของข้า กับจอร์แดน เฮมิงตัน พวกเขาเทียบกันได้ด้วยหรือ

ข้าจะพูดให้ฟังนะท่านออเดร ผู้ชายทั่วแผนดินนี้ไม่มีใครเทียบลูกชายของข้าได้หรอก ไซอาของข้าเกิดมาเป็นที่ยำเกรงของเหล่ามังกร ท่านดูอภิสิทธิ์ที่เขาได้รับจากเทพมังกรก็พอมองออกกระมัง และต่อให้ตำแหน่งราชามนุษย์ตกเป็นของตระกูลเฮมิงตัน แต่แผ่นดินเกินครึ่งหนึ่งของทวีปนี้เป็นของตระกูลวาเรนโนซา กองทัพของเราเกรียงไกร การจะชิงมานั้นง่ายยิ่งว่าพลิกฝ่ามือ หมอกพิษของพวกเราอย่าว่าแต่มนุษย์เลย แม้แต่มังกรก็ไม่อาจเข้าไปได้ ข้าพูดถึงเพียงนี้แล้ว ท่านยังคิดว่าไซอาของข้าเป็นตัวเลือกที่ด้อยกว่าทายาทตระกูลเฮมิงตันอีกหรือ”

ไซเนสตรายิ้มหวาน มองออเดรที่นิ่งตะลึง “หากท่านตกลง ทุกอย่างที่ข้านำมาในวันนี้จะยกให้เป็นของหมั้นแก่ลูกสาวของท่าน และเมื่อถึงวันแต่งงาน ของที่มากกว่านี้ร้อยเท่า พันเท่าจะตามมา ข้าไม่ได้ขออะไรมากเลย ขอแค่ให้ลูกชายของข้าสมหวังในความรักเท่านั้น”

ชาลอนเน่และเฮเลนน่าส่งสายตาร้อนแรงมองไปยังออเดร เท่าที่ฟังและวิเคราะห์ตามคำพูดของไซเนสตรา ตระกูลวาเรนโนซายอดเยี่ยมขนาดนี้ ดีกว่าตระกูลเฮมิงตันในทุกๆ ทาง แล้วออเดรจะยังเลือกที่จะเข้าข้างตระกูลเฮมิงตันอีกหรือ

พวกเธอคิดว่าดีชั่วอย่างไร เฮเลนน่าก็เป็นลูกสาวแท้ๆ ของออเดร คนเป็นพ่ออย่างเขา จะต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกสาว ดังนั้นจะต้องตกลงรับคำไซเนสตราอย่างแน่นอน และพวกเธอก็จะได้เสวยสุขไปตลอดชีวิต!

ออเดรนิ่งไปสักพัก ก่อนจะสูดลมหายใจลึกและกล่าวว่า

“ข้าขอปฏิเสธ...”

คำพูดนั้นคล้ายกับมือปีศาจฟาดความหวังของสองแม่ลูกให้แตกกระจาย รอยยิ้มเลือนหายไปจากดวงหน้าของไซเนสตราทันที ออเดรกล่าวว่า

“ไม่ว่าตระกูลวาเรนโนซาจะยอดเยี่ยมเพียงไร แต่ตระกูลมอนโตเซราก็จะยังคงอยู่ข้างตระกูลเฮมิงตัน ท่านกลับไปเสียเถอะ”

ไซเนสตราเม้มปากแน่น ก่อนจะพยักหน้ารับ “ข้าขอนับถือท่าน ของพวกนี้...”

“เอากลับไปเถอะขอรับ” ออเดรเอ่ยอย่างไม่ต้องคิด ขืนมีของที่มาจากตระกูลวาเรนโนซาวางอยู่ในบ้านของเขาแม้เพียงชิ้นเดียว โรเบิร์ตจะต้องคิดว่าเขาย้ายฝั่งแน่นอน

ไซเนสตราหรี่ตาลง ก่อนจะโบกมือ หยัดกายลุก และเดินออกจากคฤหาสน์ไปด้วยอาการฉุนเฉียว ชาลอนเน่ไม่คิดถึงเรื่องมารยาทอะไรแล้ว ต่อให้จะต้องแตกหักกับออเดร วันนี้เธอจะต้องตกลงให้ลูกสาวแต่งเข้าตระกูลวาเรนโนซาให้ได้ ชาลอนเน่วิ่งลงบันได พร้อมร้องตะโกนเสียงดัง

“เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ! ท่านไซเนสตรา!!

ออเดรตกใจ เร่งตรงเข้ามาคว้าแขนภรรยารองเอาไว้แน่น “เจ้าจะทำอะไร”

“ปล่อยข้านะ!” ชาลอนเน่กรีดร้อง หันมาจะร้องเรียกอีกครั้ง แต่ไซเนสตราหายไปแล้ว เหลือเพียงทรัพย์สมบัติมากมายประเมิณค่าไม่ได้ ค่อยๆ ถูกทยอยยกออกไปไกล จนสายตาของเธอไม่อาจจะมองเห็นมันได้อีก

ของที่ควรเป็นของพวกเธอ หลุดลอยหายไปเสียแล้ว

ชาลอนเน่หูอื้อด้วยความผิดหวังและกราดเกรี้ยว พอหันมาเห็นหน้าออเดรก็ตวัดมือตบที่ดวงหน้าสามีตัวเองอย่างแรง พร้อมกรีดร้องเสียงดัง “เจ้าทำลายการแต่งงานของลูกข้า!!

“เป็นบ้าอะไรของเจ้า! ทุกคนจับนางเอาไว้!!

ออเดรร้อง เขาถูกชาลอนเน่ตบหลายครั้ง สุดท้ายก็สวนกลับด้วยกำลังเช่นกัน สามีภรรยาตีกันเสียงดัง เฮเลนน่ากัดปากของตนจนเลือดออก สะบัดหน้าเดินเข้าห้องนอน และร้องไห้ออกมา

ทำไมเธอถึงมีบิดาเช่นนี้

 

**

 

ไซเนสตรากลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซา และสังคยนาคฤหาสน์ใหม่อีกครั้งให้หรูหรากว่าเดิม เธอลากซีอาน่าไปด้วย พร้อมเอ่ยถึงของล้ำค่าแต่ละอย่าง

“ไซอาเป็นคนชอบสีแดง ดังนั้นเครื่องประดับที่ใช้ตกแต่งบ้าน เป็นเพชร ทอง หรืออะไรสีขาวบริสุทธิ์จะดีที่สุด เพราะว่ามันจะทำให้สีแดงดูเด่น ลูกเข้าใจไหม”

ไซเนสตราถามเด็กสาวที่อ้าปากค้างกับการยกของมีค่ามหาศาลออกจากคฤหาสน์ และขนเอาของมีค่ายิ่งนั้นเข้ามา เป็นอย่างที่ไซอาเคยบอกกับเธอเอาไว้จริงๆ ไซเนสตราชอบความหรูหรายิ่งกว่าลูกชาย ไม่ว่าไซอาจะแต่งบ้านได้หรูหราเท่าไรก็ไม่เคยพอใจมารดา ตอนนี้คฤหาสน์วาเรนโนซาแทบจะเป็นคลังสมบัติแล้ว

“แอสโทเรีย แม่ถามว่าเจ้าเข้าใจไหม”

ซีอาน่าสะดุ้งเฮือก พยักหน้ารับ กำลังจะถามว่าไซเนสตรารู้ชื่อจริงเธอได้อย่างไร แต่คิดอีกที คำตอบก็คงจะมีแต่ได้ยินมาจากไซอา ไซเนสตราหัวเราะกับท่าทางของเด็กสาว โอบคอซีอาน่าพร้อมบอกต่อว่า

“การเอาใจสามีก็เป็นหน้าที่สำคัญของภรรยา จำเอาไว้นะ ไซอาน่ะเกลียดสีดำที่สุด ชุดสีขาวยังพอว่า แต่เขาจะไม่ยอมใส่สีดำ หรือสีหม่นเด็ดขาด เวลาจะทำอะไรให้เขา หรือมอบอะไรให้เขา ห้ามใช้สีดำ และสีทึบ แต่ถ้าเป็นเจ้ามอบให้ เขาอาจจะไม่เกลียดก็ได้นะ”

ซีอาน่าพยักหน้ารับ มองไซเนสตราที่หันไปสั่งการให้คนงานสร้างตู้ปลาขนาดใหญ่ เพื่อเลี้ยงปลาบันดาลทรัพย์ ซีอาน่าเสนอว่าควรจะสร้างตึกสองชั้น ให้ชั้นล่างเป็นเหมือนอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ ที่มีห้องอยู่ตรงกลาง คนที่เดินเข้าไปจะสามารถเห็นปลาบันดาลทรัพย์แหวกว่ายไปมาอยู่รอบตัว ส่วนชั้นบนจะเป็นสถานที่ที่สามารถให้อาหาร และตกสมบัติที่เกิดจากปลาบันดาลทรัพย์ได้ ก่อนจะวาดแบบให้อีกฝ่าย ถูกใจไซเนสตราจนหญิงสาวเอ่ยชมไม่หยุด

“นายหญิงเจ้าคะ” หญิงสาวหน้าตาหมดจรดในชุดเขียว ที่เป็นสาวใช้ประจำตัวของไซเนสตราเดินเข้ามาเอ่ยอย่างสุภาพ “หัวหน้าเผ่ามังกรวาโย และผู้อาวุโสของเผ่ามังกรขอพบเจ้าค่ะ”

ซีอาน่าได้ยินถึงกับทำตาโต และยิ่งอ้าปากค้างเมื่อไซเนสตราโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ติดเย็นชาด้วยซ้ำ

“บอกพวกเขาว่า ข้ายังจัดบ้านไม่เสร็จ ให้รอไปก่อน”

“เอ่อ ท่านไซเนสตรา...” ซีอาน่าเอื้อมมือมาสะกิดแขนอีกฝ่าย นั่นมันพวกมังกรวาโยบรรพกาลเชียวนะ...

“สอนไม่จำ เรียกท่านแม่สิ” ไซเนสตราค้อนใส่

“ท่านแม่เจ้าคะ ข้าว่าต้อนรับพวกเขาหน่อยไม่ดีกว่าเหรอ” ซีอาน่าถาม

ไซเนสตราทำหน้าเอือมระอา ก่อนจะพยักหน้ารับให้สาวใช้ หันมาจับบ่าซีอาน่าพร้อมบอกว่า “แม่ต้องรับแขกแล้ว เจ้ากลับไปหาไซอาที่ตระกูลคัลลาแฮนก่อนนะ”

“เจ้าค่ะ” ซีอาน่าพยักหน้ารับ ก่อนจะนึกขึ้นได้เลยรีบร้องถาม “ท่านแม่...คือคิรินแห่งทวีปแอสโทเรีย...”

“จริงสิซีอาน่า!” ไซเนสตราปรบมือยินดี แบมือให้อีกฝ่าย “ไหนๆ แม่ก็จะย้ายมาอยู่ใกล้ๆ นี่แล้ว เจ้ามีของขวัญอะไรจะให้แม่สามีคนนี้ไหม”

ซีอาน่าหน้าแดงก่ำสุก ส่ายหน้าไปมา “ไม่มีเจ้าค่ะ ขะ...ข้ายังไม่ได้ตกลงแต่งงาน...”

“นายหญิงเจ้าคะ พวกมังกรรอท่านอยู่ที่ห้องรับแขก” สาวใช้รายงาน

ไซเนสตราถอนใจเฮือกใหญ่ “เจ้าพาหัวหน้าตระกูลคินเคล่ากลับคฤหาสน์คัลลาแฮนเถอะ ข้าว่าพวกเขาคงมีเรื่องอยากจะคุยกับข้าอีกยาวเลย”

“เจ้าค่ะ เชิญทางนี้เจ้าค่ะท่านหญิงซีอาน่า” สาวใช้เอ่ย พร้อมผายมือเชิญซีอาน่าให้ออกทางประตูหลัง จะได้ไม่พบปะกับพวกมังกร ซีอาน่ายอมทำตามแต่โดยดี แต่อดที่จะหันไปมองไซเนสตราซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ได้ เธอเก็บคำถามหนึ่งเอาไว้ในใจ

หลังจากนั้นจึงมีข่าวลือ...ว่าพอเหล่ามังกรรู้ว่าไซเนสตราเดินทางมาเมืองหลวง ก็เร่งขนของล้ำค่ามากมาย เข้าขอเยี่ยมยกใหญ่ ทุกคนระแวกใกล้เคียงคฤหาสน์วาเรนโนซาต่างเห็นเทพมังกรที่พวกเขาเคารพบูชา มอบของขวัญล้ำค่า และแสดงความนอบน้อมต่อไซเนสตราราวกับตนเป็นคนรับใช้ก็ไม่ปาน!

พวกซารีน่า และไดอาน่า พอได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งหมายมาด อยากได้ไซอา วาเรนโนซามาเป็นลูกเขยของตนให้จงได้ วงศ์ตระกูลทรงอำนาจ ยิ่งใหญ่ และร่ำรวย ทรัพย์สินเงินทองมั่งมี ผลาญเท่าไรก็ผลาญไม่หมดเช่นนี้ เหมาะสมคู่ควรกับลูกสาวของพวกเธอยิ่งนัก!

ด้านเฮเลนน่ากับชาลอนเน่ พอรู้เช่นนั้นก็ล้มป่วยด้วยความผิดหวัง เกียรติยศ อำนาจ เงินทอง และสิ่งดีๆ มากมายถูกนำมาวางกองตรงหน้าพวกเธอแท้ๆ แต่ออเดรกลับผลักไสมันไปเสียแล้ว!

 

**

 

“เจ้ามีเชื้อสายมังกรใช่ไหม”

ซีอาน่ากลับถึงตระกูลคัลลาแฮน ก็เร่งเดินทางไปถามไซอาถึงคำถามที่ค้างคาใจมานานทันที ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับ

“ใช่” ไซอาชะงักเล็กน้อย หันมามองซีอาน่าแล้วถาม “ข้าไม่เคยบอกเหรอ”

ซีอาน่าตาโตเท่าไข่ห่าน พอได้สติก็ร้องเสียงหลง “ข้านึกแล้วเชียว!! ไหนตอนแรกบอกว่าตัวเองเป็นมนุษย์ไง!

ตอนนี้เหล่ามังกรกำลังหวาดเกรงการกลับมาของนักโทษนรก และตระหนักว่าตนต้องพึ่งพลังของพวกเชื้อสายมังกร พวกเขาจะไม่นอบน้อมต่อเชื้อสายมังกรได้อย่างไร และที่สำคัญ จักรพรรดิมังกรคนล่าสุดก็เป็นเชื้อสายมังกรด้วย พวกมังกรไม่ปฏิบัติกับเชื้อสายมังกรให้ดี อาจจะมีบทลงโทษตามมาเป็นได้

“เจ้าเป็นเชื้อสายอะไร บอกข้ามาเดี๋ยวนี้!” พวกมังกรวาโยเคารพนบนอบไซเนสตราขนาดนี้ ไม่แน่พวกไซอาอาจจะเป็นทายาทของหนึ่งในจอมราชันก็ได้

ซีอาน่าเขย่าคอไซอา รู้จักกันมาเป็นสิบปี ทำไมเธอไม่เอะใจเลยสักนิด ไซอานิสัยไม่ดี เรื่องใหญ่ขนาดนี้ก็ปิดเธอ ขนาดตัวซีอาน่าเป็นลูกสาวจ้าวสวรรค์ลงมาเกิด เธอยังบอกเขาหมดเปลือกเลย!

“ไม่รู้ ก็มังกรๆ อะไรนั่นแหละ” ไซอาบอกเสียงเบาแบบขอไปที ปลดมือซีอาน่าออก “ข้าโตมาแบบมนุษย์ตลอด ใครจะไปสนใจว่าบรรพบุรุษเป็นใครกัน บอกเจ้าว่าข้าคือมนุษย์ก็ไม่ผิดอะไรนี่”

ซีอาน่าคว้าจานขนมคืนพร้อมประกาศ “ข้าจะไม่ทำขนมให้เจ้าอีกแล้ว”

“เฮ้ย! แล้วคิรินแห่งทวีปแอสโทเรีย เจ้าไม่อยากเจอแล้วเหรอ!?” ไซอาร้องถามกลับทันควัน

ซีอาน่าแข็งค้าง ไซอาเห็นท่าทางเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ ซีอาน่าเลยวางจานขนมลง ก่อนจะหยิบหมอนที่วางบนโซฟามาฟาดเขาอย่างแรง

“เจ้าแกล้งข้า! นี่ไม่คิดจะให้ข้าทำภารกิจให้สำเร็จใช่หรือไม่!? เจ้านี่มัน...!!

“ข้าสัญญาน่าว่าถ้าข้าได้เป็นพระราชาแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปหาเขาแน่ๆ แต่ไม่ใช่ตอนนี้!” ไซอาหยุดหมอนอันนั้นเอาไว้ พร้อมมองดวงหน้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดของซีอาน่า เขาเอ่ยเสียงเรียบ “ถึงข้าจะเป็นเชื้อสายมังกร แต่ก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรหรอก ใช่ว่าสิ่งที่เจ้าขอ ข้าสามารถหาให้ได้ทันทีเสียที่ไหน คิรินแห่งทวีปแอโทเรียมีพลังมากที่สุดในหมู่คิรินนะ เจ้าคิดว่าข้าเดินๆ ไปแล้วจะเจอได้เลยกระนั้นหรือ เจอแล้วจะพาเจ้าไปพบเขาได้เลยกระนั้นหรือ”

ซีอาน่าชะงัก ค่อยๆ ลดมือลง “ก็จริง”

ไซอาลอบยิ้มเจ้าเล่ห์ เขายื่นมือไปโอบเอวบางของซีอาน่าให้เธอเข้ามาประชิดตัว พร้อมเอ่ยเสียงนุ่ม “นี่...เจ้ารู้ไหมว่าข้าเคยเกลียดสายเลือดในกายของตนเองมากแค่ไหน”

ซีอาน่ากระพริบตา

“ข้าไม่เคยบอกใครว่าข้ามีสายเลือดมังกร...” ไซอาลูบเส้นผมสีทองสลวยของคนตรงหน้า ทอดเสียงนุ่ม “...ไม่อยากยอมรับตัวตนของข้าจนกระทั่งเจ้าโผล่มาต่อหน้าข้า และนั่นคือสาเหตุว่าทำไมข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับครอบครัวของข้าเลย ข้าปฏิเสธมัน และอยู่โดดเดี่ยวมาโดยตลอด แต่เมื่อได้คุยกับเจ้าทุกคืน ข้าจึงกล้าเปิดเผยหน้าตา กลับไปหาท่านแม่ และมีความสุขมากขึ้นทุกวันด้วย”

ซีอาน่าหน้าเปลี่ยนสี หันหน้าหนีสายตาเขาทันที “พูดอะไรไม่รู้ เห็นแบบนี้ ข้าแก่กว่าเจ้าหลายปีมากเลยนะ อย่ามาทำชีกอใส่ยายแก่อย่างข้าเลยน่า” อย่างไรเธอก็ต้องกลับขึ้นไปเป็นเทพ มีความรักได้ที่ไหน

“ไม่ได้ชีกอ นี่จีบจริงจังเลยนะ” ไซอาบอกเสียงเบา “เจ้านี่แก่จนความรู้สึกช้า ไม่รู้ตัวเลยล่ะสิท่า”

ซีอาน่าหันมาถลึงตาใส่เขา แต่จนปัญญาที่ไซอาหัวเราะออกมาเสียงดัง ดวงหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มนั้นเจิดจ้ายิ่งนัก พลันรู้สึกอยากให้เขามีเกล็ดเต็มตัวเหมือนที่เคยสงสัยจริงๆ รูปงามขนาดนี้ ผู้หญิงที่ไหนจะไม่หลงรักบ้างเล่า

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ไซอาหันไปมอง เห็นเฮเชลยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

“ข้าคงไม่ได้ขัดจังหวะอะไรพวกท่านใช่หรือไม่” เขาถาม

“ไม่ได้ขัด” ไซอาเอ่ยพร้อมดวงหน้าเบิกบาน หันมาประคองดวงหน้าของซีอาน่าแล้วฉวยจูบโดยเร็วที่ริมฝีปากเด็กสาวโดยไว ก่อนจะละมือจากผู้นำตระกูลคินเคล่าที่นิ่งอึ้ง หันไปบอกเฮเชลว่า “เสร็จแล้ว”

ซีอาน่าได้สติ ก็อยากจะเอาหน้ามุดดินหนี เฮเชลก็เสมองไปทางอื่นตลอดเวลา ขณะที่เอ่ยว่า

“โซเฟีย แอนเดอ์สันมาขอพบอเล็ก แอนเดอร์สัน คือ...เขาอยู่เรือนรับรองของท่าน ข้าเลยมาบอกท่าน”

อเล็ก แอนเดอร์สันไม่ใช่คนที่ตระกูลคัลลาแฮน อยากต้อนรับเลยสักนิดเดียว ไซอาเห็นว่าไซเนสตราเป็นคนพาร่างไร้สติของอเล็กเข้ามาในคฤหาสน์คัลลาแฮน ก็เท่ากับอยู่ในความรับผิดชอบของเขาด้วย เขาจึงจับอเล็ก แอนเดอร์สันไปดูแลที่เรือนรับรองของตัวเอง อเล็กฟื้นมาขึ้นเมื่อคืนวานนี้ ร่างกายยังไม่แข็งแรง ตอนเช้า ไซอาเลยจับกรอกยาแรง ให้หลับเป็นตายทั้งวัน ส่งทหารตระกูลวาเรนโนซา และเหล่างูคอยเฝ้า ไม่มีทางออกไปหาคริสติน คัลลาแฮนได้แน่นอน

“ข้าจะไปรับหน้าเองก็กลัวจะไม่มีความอดทนมากพอ รบกวนพวกท่านได้หรือไม่” เฮเชลถาม

“ข้าจะไปปลุกสามีนาง” ไซอาบอกอย่างไร้อารมณ์ หันมองซีอาน่า “เจ้าไปรับหน้านางเถอะ”

“ให้ข้าไปปลุกอเล็ก...” ซีอาน่าอ้าปากขอทางเลือกที่ดีกว่า

“เจ้าเป็นหญิง จะเข้าห้องนอนชายสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร” ไซอาเอ่ยเสียงเรียบแต่เด็ดขาดยิ่ง พอเห็นท่าทางไม่อยากไปของซีอาน่า เขาก็ว่า “คิดเสียว่านางคือเฮเลนน่า และเจ้าต้องไล่นางไปให้พ้นข้า”

พูดจบ ไซอา วาเรนโนซาก็เดินจากไป ทีแรกซีอาน่าจะเอ่ยปากประท้วง แต่ฉุกใจคิดถึงคำพูดของไซอาได้ ให้ไล่โซเฟียให้เหมือนกับไล่เฮเลนน่า...

ซีอาน่าเดินไปยังหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลคัลลาแฮนอย่างเชื่องช้า พร้อมคิดภาพความหลังไปพลางๆ สำหรับเธอ โซเฟียเป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่ง แต่ซีอาน่ามักรู้สึกแปลกๆ ยามอยู่ใกล้โซเฟีย ซึ่งตัวเธอพูดไม่ถูกหรอกว่ามันเป็นความรู้สึกเช่นไร แต่อาจจะเรียกได้ว่าเป็น...สัญชาตญาณของผู้หญิง

พอเข้าใกล้ประตูคฤหาสน์ตระกูลคัลลาแฮน ซีอาน่ายังลังเลที่จะบอกให้ยามเปิดประตู เธอครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะถามยาวเสียงเบา

“โซเฟียมาที่นี่นานหรือยัง”

“มาสักพักหนึ่งแล้วขอรับ” ยามตอบอย่างสุภาพ

ซีอาน่าครุ่นคิด ถามว่า “นางโวยวาย หรืออะไรบ้างไหม”

“นางเคาะประตู และเอ่ยว่าขอพบสามีขอรับ” ยามกล่าวอย่างสุภาพตามเดิม “จากนั้นก็ไม่ทำอะไร เอาแต่นั่งร้องไห้”

ซีอาน่าเลิกคิ้วขึ้นสูง อาการนี้เป็นอาการปกติของผู้หญิงที่หัวใจแตกสลาย อเล็กมาคุกเข่าหน้าตระกูลคัลลาแฮนเพื่อขอพบคนรักเก่า และลูกของเขา โซเฟียเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย จะไม่ร้องไห้สิแปลก

แต่ว่าผลกระทบที่ตามมา...คือชาวบ้านเห็นผู้หญิงน่าสงสารคนหนึ่งยืนหลั่งน้ำตา ร้องขอพบสามีจากตระกูลคัลลาแฮน ที่เป็นตระกูลของคริสตินซึ่งกำลังมีข่าวลือไม่ดีในช่วงนี้ น้ำหนักในใจของคนเมืองต้องเอนเอียงไปหาโซเฟียอย่างแน่นอน นี่ยังไม่นับรวมความรู้สึกสงสารที่ทุกคนต้องทนเห็นโซเฟีย แอนเดอร์สันมาส่งข้าวส่งน้ำให้สามีตัวเองที่เอาแต่ง้อคนรักเก่า การกระทำเหมือนไม่ตั้งใจ แต่กลับสร้างผลกระทบให้อีกฝ่ายหนึ่งต้องเสื่อมเสียเช่นนี้...

“ทำไมข้าถึงไม่เคยมองให้กระจ่าง หรือเพราะข้าไม่ใช่เป้าหมายของนาง...” ซีอาน่าพึมพำ คล้ายตาสว่างขึ้นมา มิน่า ไซอาจึงได้บอกว่าให้คิดว่าโซเฟียคือเฮเลนน่า นี่คือการแสดงละครของโซเฟียหรือไม่ ซีอาน่าไม่รู้ แต่ที่เธอรู้คือเธอจะต้องไม่ยอมให้ตระกูลคัลลาแฮนเสื่อมเสียชื่อเสียงแน่

“...ข้ารู้พวกท่านฟังข้าอยู่ คืนสามีข้ามาเถอะ...” เสียงสั่นเครือ และทุบประตูอย่างไร้เรี่ยวแรงของโซเฟียดังเข้ามา ซีอาน่าหันไปมองยามด้วยสายตาเด็ดขาด บอกเสียงเรียบว่า

“ไปตามท่านแอนเซลมาให้ข้าที”

 

**

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 749 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,809 ความคิดเห็น

  1. #6419 NRAI (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:25

    ความรักของออเดรช่างลึกซึ้งยิ่งนัก 555555+

    #6,419
    0
  2. #6389 Kwzen_p (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 11:17
    ฮืออ คิดถึงมากๆๆ อยากอ่านต่อแล้ววว อยากรู้ว่าซีอาน่าจะทำยังไงต่อไป
    #6,389
    0
  3. #6386 Absolute_0 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 18:44
    ซีอาน่าน่ารัก ไรท์ก็น่ารัก
    #6,386
    0
  4. #6383 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:46
    แงง คิดถึงม๊ากกกกก ขอบคุณค่ะ
    #6,383
    0
  5. #6382 มุกึๆ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:47

    ชอบม๊ากกก มาต่อแล้ววว แงง เลิฟฟ คิดถึงมากๆ อยากอ่านต่อแล้ว อยากจะรู้ว่าซีอาน่าจะเปิดเผยโฉมหน้าของโซเฟียยังไงงงงง
    #6,382
    0
  6. #6381 StarFirework (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 13:02
    ยอดนิยาย!
    #6,381
    0
  7. #6376 behindmoon2 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 22:20
    เดอะ เบสค่ะ!
    #6,376
    0
  8. #4893 YoongZaa (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:22
    สนุกมากเลยครับ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับ
    #4,893
    0
  9. #4817 InkFish (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 22:59
    มาเหมือนจะขอคนน้องแต่จริงๆดันขอคนพี่ คุยคนละเรื่องเดียวกันซะงั้น ชอบๆ เดี๋ยวต้องมี
    ไหนตอนนั้นท่านมาขอข้า
    ป่าว ข้ามาขอพี่เจ้า
    5555
    #4,817
    0
  10. #3887 optimusSSS72 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 18:00
    ขอบคุณครับไรท์ สนุกมาก
    #3,887
    0
  11. #3458 keynight (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:07
    ดาวไม่เคยหยุดที่จะเปล่งแสง จะอยู่กับโลกเสมอ
    #3,458
    0
  12. #3437 chelsea citywall (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 02:14
    แสงจะอยู่คู่โลกเสมออออ
    #3,437
    0
  13. #3177 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:25

    น้องไม่เคยพักที่จะเปร่งแสงงง

    เว้นแต่ว่าทำงานจนดึก

    #3,177
    0
  14. #3168 666.Satan (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:51
    เหม่งน้องเปล่งแสงงงงงงงงง
    #3,168
    0
  15. #3064 แคระขาว (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 13:59
    น้องจะเปร่งแสงงงงง!!!!!!
    #3,064
    0
  16. #3009 TTawo (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 13:03
    วันนี้ไรท์ไม่มาตอนเที่ยงอีกหรอออออออ ฮือๆๆๆ
    #3,009
    0
  17. #3008 พาน (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 12:45

    ขอบคุนคับ

    #3,008
    0
  18. #3007 =>black projecter (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 12:45
    พี่โลก ใจเย็นครับ อยู่ตรงนี้
    #3,007
    0
  19. #3006 เทพธิดาสีเงิน (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 12:28
    ขอบคุณค่า
    #3,006
    0
  20. #3005 Prince Esthetic (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 11:46

    โลกอย่าน้อยใจนะครับ ดาวมีหลายประเถทนะครับ โลกต้องใจกว้างๆๆๆๆๆๆ นะครับ #รักโลกใบนี้

    #3,005
    0
  21. #3004 Piper_079 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 11:12
    รอโลกตาปริบๆ
    #3,004
    0
  22. #3002 Moshi_Rimaido (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:09
    ไม่นะโลก แสงรอคอยโลกเสมอออออ
    #3,002
    0
  23. #3001 SavingMode (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 09:28
    แสงมาแล้ววววววว
    #3,001
    0
  24. #3000 emi no iagane (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 09:25
    แสงมาแล้วไ
    #3,000
    0
  25. #2999 The Snail Queen (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 09:04
    โลกใจเย็นนน น้องดาวดวงนี้ป่วย ต้องมาตามอ่าน แสงเลยดีเลย์ไปนิดด
    #2,999
    0