ASTORIA.

ตอนที่ 39 : บทที่ 38 : คนที่หายไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 776 ครั้ง
    1 มิ.ย. 62

 

 

 

“ซีอาน่า เจ้าไม่สบายใช่ไหม” คริสตินถามอย่างสงสัย ขณะที่ซาโลยากำลังอาบน้ำ เตรียมตัวนอน

ตั้งแต่เธอเข้าห้องมา เห็นเพื่อนนั่งหวีผมใจลอยอยู่ที่หน้ากระจกบานใหญ่ นวลแก้มและริมฝีปากแดงปลั่งเหมือนจะเป็นไข้ แต่จับตัวดูแล้วก็ไม่รู้สึกร้อนอะไร

ซีอาน่าส่ายหน้า พอคิดถึงเรื่องเมื่อครู่ที่ถูกปล้นจูบเอาหลายครั้ง เหมือนว่าไซอาจะหมันเขี้ยว และเก็บกดมาได้สักพักใหญ่ ดวงหน้าของเธอก็แดงเห่อขึ้นมา คริสตินเอื้อมมือมาจับหน้าผาก ซีอาน่าก็สะดุ้งเฮือกจนตกเก้าอี้

คริสตินหรี่ตาลง ก้มหน้าเอ่ยเสียงเบาว่า “ไซอา”

เห็นเพื่อนตัวแดงก่ำจนแทบกลายเป็นกุ้ง ขยับลุกไม่ไหว คริสตินก็ยิ้มกว้าง พยักหน้ารับพร้อมว่า

“ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวสินะ”

ซีอาน่าปราดมาทุบเพื่อนเบาๆ ร้องเสียงดังว่า “คริสตินบ้า! บ้า! พูดอะไรออกมาน่ะ!

“เบาสิ! เดี๋ยวแม่ของเจ้าก็ได้ยินหรอก!” คริสตินว่าพร้อมหัวเราะคิกคัก ซีอาน่าเลยสงบลง แต่กอดเพื่อนเอาไว้แน่น ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาเลย คริสตินกระซิบบอก “ข้ามีลูกแล้วซีอาน่า ข้ารู้จักความรู้สึกแบบนี้ดี เจ้าปิดข้าไม่ได้หรอก”

ซีอาน่ากัดแขนเสื้อของเพื่อน คริสตินถอนใจ

“เจ้าเนี่ยน้า เขามองเจ้ามานานแล้ว แต่เจ้าไม่เคยรู้ตัว เขาถึงได้ใช้ไม้แข็งอย่างไรเล่า” คริสตินจิ้มนิ้วที่จมูกของเพื่อน พร้อมยิ้มมีเลศนัย “ตอนนี้เจ้ารู้ตัวแล้ว ก็รีบๆ แต่งงานกับเขาเสีย เพราะท่าทางเขาจะรอเจ้ามานานมากแล้ว”

ซีอาน่าหน้าแดงก่ำสุก ตัวก็แดง และรู้สึกร้อนๆ เล็กน้อยด้วย คริสตินเอ่ยถามเสียงเบา

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ...อืม” คริสตินสายตาสะดุดลงที่ปากที่บวมเล็กน้อยของเพื่อนรัก ชนิดที่ว่าถ้ามองผ่านๆ อาจจะไม่สังเกตเห็น เธอพลันเข้าใจ “จูบแรกเหรอ”

ซีอาน่าพยักหน้า จูบแรกในรอบหลายปี หลายปีมากๆ เลน เสียให้เด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเธอมาก ถ้าไซอารู้ว่าตัวจริงเธออายุเท่าไร เขาจะจูบเธอลงไหมนะ

เอาเถอะ เขาจูบไปแล้ว จูบเก่งเสียด้วย

“คริสตินบ้า” ซีอาน่ามองเพื่อนที่หัวเราะคิกคัก เอ่ยเสียงเบา “เจ้าจะแต่งงานเป็นภรรยารองของเขา ยังมาล้อข้าอยู่อีก”

คริสตินหยุดหัวเราะทันที มองซีอาน่า แล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว “เขาบอกเจ้าแล้วหรือ คือ...” ดวงหน้าของคริสตินมีความกังวล “ข้ายังไม่ตกลงนะ ยังไม่คิดตกลงด้วย เพราะข้ารู้ว่าเจ้ากับเขา...”

ซีอาน่าคว้าบ่าเพื่อนเอาไว้ เอ่ยอย่างจริงจัง “ข้าอยากให้เจ้าตกลง”

“...”

“อเล็กตัวน้อยต้องการเจ้า และเจ้าก็ต้องการลูก ข้าเข้าใจพวกเจ้าดี...” ไซอาไม่ได้บอกคริสตินด้วยสายตาลึกซึ้ง ซีอาน่าไม่รู้สึกอะไรหรอก “วันข้างหน้า ข้าไม่รู้ว่าจะได้แต่งให้เขาไหม จะมีใครมาเป็นภรรยาเอกของไซอาหรือไม่ เพื่อการนั้น...ข้าคิดว่าเจ้าควรแต่งงานกับเขา มีแต่ให้เจ้าอยู่กับลูก คอยปกป้องอเล็กตัวน้อยเอาไว้ จึงจะดีที่สุดสำหรับอเล็ก คัลลาแฮน ใช่หรือไม่”

วันหน้าไซอาอาจจะไม่รักอเล็กตัวน้อย วันหน้าเขาอาจจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นนอกจากซีอาน่าเป็นภรรยาเอก หากคริสตินไม่ใช่ภรรยารองของเขาแล้ว ชีวิตของอเล็กตัวน้อยจะตกอยู่ในมือของผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าภรรยาเอกของเขา ในโลกนี้จะมีผู้หญิงสักกี่คนกันที่รักลูกของคนอื่นราวลูกแท้ๆ ของตัวเอง

“ซีอาน่า...” คริสตินอ้ำอึ้ง เรื่องนั้นเธอก็ตระหนักดี แต่ยังมองเพื่อนอย่างเกรงใจ

“สมบัติตระกูลวาเรนโนซามากมหาศาล คนอื่นที่อาจจะได้มาเป็นแม่เลี้ยงของอเล็กตัวน้อยอาจจะหวงเอาไว้ให้ลูกคนเดียว ถึงตอนนั้นหากไม่มีเจ้าคอยปกป้อง เขาจะอันตรายถึงชีวิตได้” ซีอาน่ากล่าว หากคริสตินอยู่ในตระกูลวาเรนโนซาก็คงปกป้องลูกได้ แต่หากคริสตินไม่ใช่สมาชิกของตระกูลวาเรนโนซา ก็เท่ากับปล่อยลูกของตนเอาไว้ให้ผู้อื่นกำหนดชะตาชีวิต ซีอาน่ากุมมือเพื่อน “ข้าไม่เป็นไร เจ้าอย่าลังเลอีกเลย”

คริสตินก้มหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาบอก “เช่นนั้นเจ้าต้องรับปาก จะเป็นภรรยาเอกของท่านไซอา แล้วข้าจะยอมแต่งให้เขา”

ซีอาน่าอ้าปากค้าง ก่อนจะอ้อในใจ มิน่า ไซอาจึงยื่นเงื่อนไขให้คริสติน เขาจะให้คริสตินมาบีบเธอนี่เอง

พอเห็นสายตาของเพื่อนที่โชคร้ายมาตลอดชีวิต และคิดถึงไซอา วาเรนโนซา แก้มของซีอาน่าแดงก่ำสุก พยักหน้ารับ คริสตินจึงยิ้มออก ขอเพียงซีอาน่าเป็นภรรยาเอกของไซอา ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้แต่งเป็นภรรยารองของเขา ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว

ซาโลยาเปิดประตูออกมา ทักสองสาวว่า “พวกเจ้าคุยอะไรกันอยู่เหรอ ดูเคร่งเครียดเชียว”

“ท่านแม่ คือว่า...” คริสตินอ้าปากจะพูด ซีอาน่าเอื้อมมือมาปิดปากเพื่อน ก่อนจะเอ่ยว่า

“ไม่อะไรท่านแม่ เราเข้านอนกันเถอะ”

 

**

 

คืนนั้นซีอาน่านอนไม่หลับทั้งคืน จะมาหลับก็ตอนที่ตะวันเริ่มจะโผล่ขึ้นขอบฟ้า และจากนั้นคงหลับไปเพียงชั่วขณะ และต้องตื่นเพราะเสียงประตูเปิดที่ดังลั่น

“ตื่นได้แล้ว!

ทุกคนที่นอนอยู่ในห้องสะดุ้งเฮือก ซาโลยาและคริสตินงัวเงีย และพอซีอาน่าลืมตาขึ้นมา ไซเนสตราก็ตรงเข้ามากระชากแขนเธอ ลากให้ลุกขึ้นจากเตียงพร้อมบอกเสียงร่าเริง

“ตื่นไปทำขนมกัน! เป็นสาวเป็นนางจะตื่นสายไม่ได้นะ! ลุก!” พอไซเนสตราเห็นว่าผู้หญิงอีกสองคนทำท่าจะลุกก็ยิ้มหวาน พร้อมตบหลังซาโลยา “พวกท่านนอนไปเถอะ ซีอาน่า! ลุก!

โดนจู่โจมเช่นนั้น ซีอาน่าก็ฝืนลืมตาตื่นขึ้นมา อาบน้ำแปรงฟันอย่างรวดเร็ว และเดินหน้าง่วงตามไซเนสตราไปที่สวนดอกไม้

“เอาดอกนั้น ดอกนั้น และดอกนั้น” ไซเนสตรายืนกำกับคนรับใช้ที่ต้องปีนขึ้นไปเด็ดดอกไม้สีชมพูสวยลงมาทีละดอก จากนั้นเธอก็กำกับให้ซีอาน่าทำตามเธอ เด็ดกลีบที่ซ้อนเป็นชั้นๆ ใส่กะละมัง และแยกเกสรออกมาอีกชั้นหนึ่ง เห็นซีอาน่าทำตามอย่างเงอะงะเพราะยังเมาขี้ตาอยู่ก็เอ็ดเข้าว่า

“ตั้งใจหน่อย! นี่เรากำลังจะทำของโปรดไซอากันนะ!

“ของโปรดหรือเจ้าคะ” ซีอาน่าตาสว่างขึ้นมา เห็นรอยยิ้มงดงามของไซเนสตรา อีกฝ่ายบอก

“ไซอาน่ะชอบขนมหวานรู้ไหม แต่เขาน่ะกินยากมาก ข้าก็กำลังจะสอนให้เจ้าทำขนมที่เขาชอบให้ไง จะได้ไม่โดนด่าว่าห่วยแตกอีก...” ไซเนสตราบอก ก่อนจะทำหน้าเหนื่อยใจ “ใช่ เขาก็พูดคำว่าห่วยแตกใส่หน้าข้าเหมือนกัน เด็กอะไร ไม่น่ารักเลย”

ซีอาน่ากระพริบตา มองไซเนสตราแล้วถามออกมาอย่างอดไม่ได้ “ไซอาเล่าเรื่องของข้าให้ท่านฟังหรือเจ้าคะ”

“ก็ไม่ยอมเล่าสักเท่าไรหรอกนะ ข้าต้องบังคับเล็กน้อย ลูกชายของข้าถึงจะยอมเล่าเรื่องของเจ้าให้ข้าฟัง” ไซเนสตราหัวเราะชั่วร้ายเล็กน้อย “เจ้าว่าไซอาของข้าเป็นอย่างไรบ้างล่ะ”

ซีอาน่ามองอีกฝ่าย พอคิดถึงไซอา แก้มใสก็แดงก่ำสุก ทำเอาไซเนสตราหัวเราะเสียงต่ำ

“ไม่ต้องเล่า ข้าก็พอรู้แล้ว” ไซเนสตราเอื้อมมือมาหยิกแก้มซีอาน่าอย่างเอ็นดูหนึ่งที “ลูกชายของข้าคงจะเอาแต่ใจกับเจ้าน่าดู นิสัยตรงนี้ของเขาเหมือนข้า นิสัยส่วนมากของไซอาก็ได้มาจากฝั่งข้าทั้งนั้น ไม่เหมือนพ่อของเขาเลยสักนิด เฮ้อ”

ไซเนสตราถอนใจ หลุบตาลงต่ำมองมือของตนเองที่บีบขยี้กลีบดอกไม้เล่น “ที่ข้าอยากจะบอกแก่เจ้าก็คือ ไซอาเป็นคนเจ้าแผนการ ตรงนี้...เหมือนตาของเขาไม่มีผิด รักใครก็รักมาก ยอมทำทุกอย่างให้ได้ ข้าเลยไม่อยากให้เจ้าทำให้เขาต้องผิดหวัง เหมือนอย่างที่ท่านแม่ทำกับท่านพ่อ...”

ซีอาน่ามองอีกฝ่าย พอไล่เรียงถ้อยคำให้ดีแล้ว หน้าก็ร้อนวูบ เอ่ยเสียงสั่น “ขะ...ข้ากับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันนะเจ้าคะ”

“ลูกชายข้ารักใครทำไมข้าจะดูไม่ออก วันนี้ยังไม่เป็น แต่วันหน้าเจ้าก็ต้องเป็น นิสัยอย่างเขา เจ้าจะรอดไปได้สักกี่น้ำกัน” ไซเนสตราตบบ่าซีอาน่าหลายครั้ง คล้ายจะบอกว่า ทำใจเสียเถอะ ไซเนสตรายิ้ม “ข้ามาก็เพราะอยากจะเจอเจ้าสักครั้ง”

“ขะ...ข้าหรือเจ้าคะ” ซีอาน่าถาม ท่าทางมึนงง

“ข้าอยากจะขอบคุณเจ้า เรื่องของไซอา” ไซเนสตรายิ้มอย่างมีความสุข “ต้องบอกว่าเป็นเพราะข้าทำหน้าที่ของแม่บกพร่อง ตอนเขาเกิดก็ไม่ได้เลี้ยงดูเขาเอาไว้ข้างกาย ไม่ได้อยู่ปกป้องในตอนที่เขาต้องการข้ามากที่สุด ทำให้เขาโกรธข้า ถ้าหากว่าเขาไม่เจอเจ้า และข้าไปหาเขา เขาจะปิดประตูใส่หน้า วางค่ายกล ทำอย่างไรก็ได้ไม่ให้ข้าเข้าใกล้เขาได้ และถึงข้าจะฝ่าภยันตรายไปเจอเขา เขาก็จะเอาม่านไม้ไผ่มากั้น เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่ยอมมาพบข้า แทบไม่เรียกข้าว่าแม่เลย...เขาเคยเกลียดข้าถึงขนาดนั้น”

ซีอาน่าทำหน้าประหลาด ครุ่นคิดถึงท่าทีที่ไซอามีต่อไซเนสตราที่เธอเห็น ไม่เหมือนคนเคยเกลียดกันเลย ไซเนสตราเอ่ยต่อ

“แต่พอได้พบกับเจ้า เขากลับเป็นฝ่ายเดินทางมาหาข้าด้วยตัวเอง การเปลี่ยนแปลงของเขาทำให้ข้าประหลาดใจมาก บังคับถามเอาหลายครั้ง กว่าที่เขาจะยอมพูดว่า ท่านแม่...ข้าเจอเด็กผู้หญิงประหลาดคนหนึ่ง นางทำขนมได้รสชาติห่วยแตกมาก จากนั้นก็เริ่มเล่าเรื่องของเจ้าให้ข้าฟังทีละนิด ใช้เวลาอยู่กับข้ามากขึ้น จากนั้นเราจึงปรับความเข้าใจกันได้ทีละนิด ทั้งหมด...เป็นความดีความชอบของเจ้าเลยนะ” ไซเนสตราจับมือซีอาน่า เอ่ยอย่างจริงใจ “ขอบคุณ”

“ขะ...ข้าไม่ได้ทำอะไรเจ้าค่ะ แค่มีเหตุผลเลยไปหาเขาทุกวัน ที่จริงแล้วไซอา...คงจะเป็นคนขี้เหงากระมัง” ซีอาน่าเอ่ยอย่างร้อนรน พอคิดดูแล้วก็เริ่มเข้าใจ คนอย่างไซอาอาจจะเหงา แต่เย่อหยิ่งเกินกว่าจะยอมออกมาพบใคร อีกทั้งตระกูลวาเรนโนซามีประวัติไม่ดีกับมังกร เขาอยู่เมืองหลวงมานาน แต่กลับไม่มีตระกูลไหนยอมไปมาหาสู่กับเขา จนกระทั่งเขาแสดงตัวที่งานประชุมตระกูลใหญ่ และเทพมังกรแสดงท่าทีเอาอกเอาใจเขานั่นแหละ หลายคนจึงเริ่มเข้าหาเขา

“ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้า เขาก็ไม่มาหาข้า และข้าก็คงไม่ได้โอกาสนี้หรอก รับมันไปเสียเถอะ ข้าไม่เอ่ยปากขอบคุณใครโดยง่ายหรอกนะ” ไซเนสตราเอ่ยพร้อมเชิดหน้าอย่างสูงศักดิ์ “เห็นไซอาบอกว่า ตอนแรกเจ้าคุกเข่าให้เขาเป็นเวลาหนึ่งปีเลย”

“เจ้าค่ะ” ซีอาน่าหัวเราะ “ลำบากหน้าดู ข้าโดนเขาแกล้งสารพัด”

“นั่นแหละลูกชายของข้า” ไซเนสตราหัวเราะ กระซิบถามว่า “เมื่อคืนเขาก็แอบไปหาเจ้าตอนหัวค่ำใช่ไหม”

ซีอาน่าหน้าแดงก่ำ ไซเนสตรายิ้ม “เขาอาจจะทำทีเป็นดีกับผู้หญิงพวกนั้น แต่ว่าเจ้าอย่าได้ใส่ใจเลย เขาเหมือนตาของเขา มีแผนการมากมายอยู่ในใจ แต่ละแผนนั้นเหมือนน้ำที่หยดลงบนหิน เงียบสงบ แต่พังทลายได้แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด เชื่อมั่นใจตัวของเขา และในคำพูดของข้าเสียเถอะ เขาปักใจที่เจ้า ไม่มีทางมีผู้หญิงคนอื่นหรอก”

“...”

“ว่าแต่ว่า...” ไซเนสตรายิ้มเจ้าเล่ห์ เอื้อมแขนมาโอบบ่าซีอาน่าพร้อมถามเสียงเจ้าเล่ห์ “ว่าที่ลูกสะใภ้ของข้า เจ้ามีอะไรจะคุยกับแม่สามีคนนี้ไหม...”

“...มะ...ข้าไม่ใช่เจ้าค่ะ...” ซีอาน่าเสียงสั่น ถึงจะรับปากคริสตินไปแล้ว แต่ซีอาน่าไม่ยอมบอกไซอา หรือไซเนสตราหรอก

“แน่นะ” ไซเนสตราเลิกคิ้ว “โอกาสที่จะได้เจอข้า มันหาไม่ได้บ่อยๆ เจ้าไม่มีอะไรจะใช้ฝากตัวกับแม่สามีอย่างข้าหน่อยหรือ”

“ไม่มีจริงๆ เจ้าค่ะ! แล้วข้าก็ยังไม่...!

ซีอาน่ารู้สึกเหมือนจะเป็นลม ไซเนสตราจึงเลิกคิดรังแกเด็กสาวที่ไม่ประสาเรื่องความรัก เริ่มต้นสอนทำขนมอย่างจริงจัง

 

**

 

“ห่วยแตก” ไซอาเอ่ยหลังจากทานขนมชิ้นนั้นเข้าไป ไซเนสตราทุบอกเขาอย่างขัดใจ

“ข้าอุตส่าห์โม้เอาไว้ว่าเจ้าชอบกินมันที่สุด จะไม่มีทางพูดคำนี้เด็ดขาด ทั้งสอนนาง และยกมาให้เจ้าด้วยตัวเอง อย่าทำให้ข้าขายหน้าสิ!

“ท่านแม่ ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ได้ชอบขนมชนิดนี้ แต่เพราะท่านทำเป็นแต่ขนมชนิดนี้ ข้าเลยต้องกินมันทุกวันตอนที่อยู่กับท่าน ช่วยยอมรับความจริงหน่อยสิขอรับ” ไซอาเอ่ยอย่างไม่ถนอมน้ำใจมารดาเลยสักนิด “และอย่าแอบไปสอนอะไรผิดๆ ให้ซีอาน่าเชียว”

“ไซอาใจร้าย แม่งามขนาดนี้เจ้ายังทำร้ายจิตใจแม่ได้” ไซเนสตรายกมือขึ้นปิดหน้า

“งามก็ส่วนงาม ของมันห่วยก็คือห่วยขอรับ” ไซอาตอบอย่างไร้น้ำใจ กัดขนมอีกคำแล้วว่า “ห่วยแตก”

แต่ก็ยังกินจนหมด ซีอาน่าคิดในใจพร้อมหัวเราะแห้งๆ

ไซเนสตราเห็นว่าลูกชายไม่ไยดีตัวเองเลยสักนิด จึงเลิกเล่นบทโศกา พอหญิงสาวเห็นว่ามีหลายคนที่ตื่นนอนและลงมาที่ห้องนั่งเล่น เห็นเหล่าเด็กสาวพวกนั้นจ้องลูกชายของตนตามันวาว เธอก็เอื้อมมือมากอดเอวไซอา โดนลูกชายดุอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย จ้องมองพวกผู้หญิงด้วยสายตาราวแม่งูหวงไข่

พวกเด็กสาวพอเห็นซีอาน่ายืนเคียงข้างไซเนสตราก็เกิดความไม่พอใจขึ้นมา ทั้งฮันน่า โดโรธี และเฮเลนน่าเดินมาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแทบจะพร้อมกัน

“อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านไซเนสตรา อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านไซอา”

พอทักทายสองแม่ลูกเสร็จ เฮเลนน่าก็มองไปทางซีอาน่าอย่ากล้าๆ กลัวๆ เอ่ยทักพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ ว่า “อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านพี่”

ซีอาน่าพยักหน้ารับ ไซเนสตราปรายตามองเฮเลนน่า ก่อนจะเอ่ยอย่างสนใจ “น้องสาวของเจ้าหรือ”

“ใช่เจ้าค่ะ” ซีอาน่ายิ้มบาง “เฮเลนน่า มอนโตเซรา น้องสาวของข้า”

พอได้ยินคำว่า มอนโตเซรา ไซเนสตราก็หันไปมองไซอาเล็กน้อย ก่อนจะหันมาหรี่ตามองเฮเลนน่าอย่างเพ่งพินิจมากกว่าครั้งไหนๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กสาวท่าทางสงบเสงี่ยมคนนี้จะซ่อนเขี้ยวเล็บอันร้ายลึกเอาไว้ได้มากขนาดนี้ แต่เฮเลนน่าตีความสายตาของไซเนสตราผิดไป เธอนึกว่าตนถูกสนใจเพราะไซอาเคยเอ่ยเรื่องผู้หญิงที่เขาชอบให้มารดาของตนฟัง ไซเนสตราเลยมองเธออย่างตั้งอกตั้งใจถึงเพียงนี้ พอคิดเรื่องของเด็กหนุ่ม แก้มใสก็แดงเรื่อราวกับกลีบกุหลาบ ไซเนสตราเห็นท่าทางเช่นนั้นก็พลันเข้าใจความคิดของเฮเลนน่า เกิดความคิดชั่วร้าย จึงยิ้มหวานพร้อมว่า

“ใครก็ได้ไปหยิบกำไลที่ข้านำกลับมาให้หน่อยสิ”

สาวใช้คนหนึ่งหายตัวไปอย่างรวดเร็ว และกลับมาพร้อมกล่องใส่อัญมณี ไซเนสตราเอื้อมมือมาเปิดกล่อง เผยให้เห็นกำไลข้อมือที่นำเอามุกเรืองแสงสีน้ำเงินเขียว เรืองรอง งดงามจับตามาร้อยเข้าด้วยกัน เธอจับมือเฮเลนน่าพร้อมสวมให้อย่างบรรจง

“เด็กสาวหน้าตาดี ก็ย่อมเหมาะกับของงดงาม”

เด็กสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน และมาที่นี่ มีด้วยกันถึงห้าคน แต่ไซเนสตรากลับละเลยคนอื่น และเจาะจงมอบกำไลล้ำค่าให้เฮเลนน่าเพียงคนเดียว ทำให้เฮเลนน่าอดคิดไปไกลไม่ได้ และทำให้คนอื่นบังเกิดความตื่นตระหนก และริษยา แม้แต่ฮันน่าที่เป็นเพื่อนรักกับเฮเลนน่ามานาน ก็อดมองเพื่อนตัวเองด้วยความไม่พอใจไม่ได้ แต่ติดที่ตนเองมีชนักติดหลังเรื่องเมื่อวาน จึงไม่กล้าเอ่ยอะไร

“ท่านไซเนสตรา...” ซารีน่าเอ่ยเรียกไซเนสตราเสียงหวาน จับบ่าลูกสาวคนเล็กของตนเอง พร้อมว่า “เมื่อวานฮันน่าของข้าเสียมารยาทกับท่านไป เมื่อคืนลูกสาวข้าคิดมากจนนอนไม่หลับทั้งคืน วันนี้ขอให้ท่านโปรด ยอมให้นางทำสิ่งใดเพื่อไถ่โทษท่านด้วยเถอะ”

“ก็ดีนะ” ไซเนสตราเอ่ยอย่างไม่เกรงใจ มองไปที่ลูกชายที่มองตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม “พวกท่านไปที่หอเครื่องประดับแล้ว คงจะทราบว่าข้าและลูกเป็นคนชอบออกแบบเครื่องประดับ วันนี้ให้นางมาช่วยข้าเก็บเหล่าอัญมณี มาสร้างเป็นเครื่องประดับชิ้นใหม่ก็แล้วกัน”

“ยะ...ยินดีอย่างยิ่งเจ้าค่ะ” ฮันน่าเอ่ยอย่างดีใจ

พอพูดเรื่องเครื่องประดับ แอนนาก็อดเอ่ยขึ้นมาบ้างไม่ได้ว่า “ท่านไซเนสตราเป็นคนที่ออกแบบเครื่องประดับได้งดงามยิ่ง แต่ละชิ้นล้วนแปลกใหม่ไปซ้ำใคร ถ้าอย่างไร ขอให้ข้าได้ช่วยท่านบ้าง จะได้หรือไม่เจ้าคะ”

“ในเมื่อท่านเอ่ยเช่นนี้ ผู้หญิงทุกคนก็ไปด้วยกันเถอะ” ไซเนสตรายิ้มหวาน “แต่ละคนมาออกแบบเครื่องประดับกันคนละหนึ่งชิ้น ใครทำออกมาได้งดงามที่สุด ข้ามีรางวัลให้...”

“ไม่เหมาะสมกระมังขอรับท่านแม่ พวกเขาเป็นแขกของข้านะ” ไซอาเอ่ยเสียงเรียบ “อีกอย่าง ท่านจะพาผู้หญิงไปหมด ก็ต้องขออนุญาตจากเหล่าผู้นำตระกูลก่อน ไม่ควรทำตามใจเช่นนี้”

ไซเนสตราทำปากคว่ำ เอ่ยอย่างเง้างอดว่า “เจ้าเนี่ยนะ แม่จะมีโอกาสเจอผู้หญิงที่มาจากตระกูลใหญ่สักกี่ครั้งกัน อยากจะใช้โอกาสนี้มองหาสะใภ้ดีๆ ให้เจ้า เจ้าก็ไม่รับน้ำใจแม่เลย”

พอไซเนสตราเอ่ยคำว่ามองหาสะใภ้ ซารีน่าและไดอาน่าก็ตาลุกวาวทันที มีเพียงโรเบิร์ตเท่านั้นที่หน้าเปลี่ยนสี เห็นชัดว่านี่คือการดึงคนไปเป็นพรรคพวกอย่างโจ่งแจ้ง

“ท่านแม่เอ่ยเช่นนี้ ข้าก็เขินแย่สิขอรับ” ไซอายิ้มน้อยๆ หรี่ตามองมารดาของตน ท่าทางเปี่ยมเสน่ห์ยิ่ง “เอาเช่นนี้ดีกว่า พวกเราเก้าตระกูลใหญ่ มาให้ท่านแม่ช่วยสอนทำเครื่องประดับ ตระกูลละหนึ่งชิ้น จากนั้นก็นำเครื่องประดับชิ้นนั้นกลับไปเป็นของที่ระลึก ท่านแม่เห็นว่าอย่างไร”

“ไซอา แม่ตามใจเจ้า เจ้าจะรักใคร แม่ย่อมรักด้วยอยู่แล้ว” ไซเนสตราเอ่ย ทำเอาไซอาหรี่ตาลงอย่างอันตราย

“คนละเรื่องแล้วขอรับ”

“ข้าเห็นว่าความคิดของท่านไซอาดียิ่งนัก” ไดอาน่ารีบเอ่ย “รบกวนท่านไซเนสตราแล้วเจ้าค่ะ”

“รบกวนด้วยเจ้าค่ะ” โดโรธีเอ่ยเสียงหวานตาม

ไซอาหันมองพวกเธอ ก่อนจะถามเสียงเบา “จะว่าไป ข้าไม่เห็นท่านโดมินิทมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เขาไปไหนหรือขอรับ”

สีหน้าของคนฟังทั้งหลายเริ่มแปรเปลี่ยนไปบ้าง ไดอาน่าและโดโรธีอ้ำอึ้งเล็กน้อย โดโรธีเป็นฝ่ายตอบ

“ท่านพี่ป่วยกะทันหัน จึงได้เดินทางกลับไปก่อน ข้าก็ว่าจะแจ้งท่านไซอาเช้าวันนี้เจ้าค่ะ”

“ป่วยหรือ” ไซเนสตราขมวดคิ้ว “ถ้าป่วยก็ควรจะบอกให้คนรับใช้เชิญหมอมา ที่เขตหกเรามีทุกอย่าง แม้แต่สมุนไพรที่หายากที่สุด ทำไมลูกชายของพวกท่านต้องกลับไปด้วย”

“คือ...” ไดอาน่าอ้ำอึ้ง ก่อนจะฉีกยิ้มและว่า “...ยาที่ลูกชายข้ากินประจำเป็นยาเฉพาะ ถ้าหากไม่ใช่ยาสูตรนั้น และไปกินยาตัวอื่น เขาจะมีอาการป่วยหนักได้ ดังนั้นเลยต้องรีบกลับเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นก็เข้าใจได้ขอรับ” ไซอาพยักหน้ารับ ยิ้มพร้อมเอ่ยขออภัย “ขออภัยนะขอรับ เพราะข้าเชิญพวกท่านมาที่นี่ เลยต้องลำบากพวกท่านถึงเพียงนี้”

“มะ...ไม่หรอกเจ้าค่ะ ไม่ลำบากเลย” ไดอาน่าเร่งร้อนบอกปัด

ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเอง สาวใช้หน้าตาหมดจรดคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาอย่างเร่งรีบ ยื่นหน้ามากระซิบบางอย่างกับไซเนสตรา ทำเอาดวงหน้ายิ้มแย้มของไซเนสตราเปลี่ยนแปลงไปในทันที

“มีอะไรเหรอท่านแม่” ไซอาถาม

“เกิดเรื่องกับสมบัติประจำตระกูล” ไซเนสตราเอ่ยเสียงเครียด เธอคว้ามือของลูกชาย และเอ่ยเสียงดังเด็ดขาดว่า “เจ้าต้องไปกับแม่เดี๋ยวนี้!

ไซอาพยักหน้ารับ หันมาเอ่ยว่า “พวกท่านเชิญทานอาหารเช้าตามสบายนะขอรับ เดี๋ยวพวกเรากลับมา”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือขอรับ” โรเบิร์ตถาม “มีอะไรที่พวกเราพอจะช่วยท่านได้หรือไม่”

“ขอบคุณท่านมาก แต่ไม่เป็นไรขอรับ” ไซอาบอก ก่อนจะหันมาเร่งฝีเท้า ก้าวตามไซเนสตรา

จากนั้นทหารของตระกูลวาเรนโนซาก็วิ่งพล่าน บรรยากาศเปลี่ยนแปลงเป็นความเคร่งเครียด ซีอาน่าขมวดคิ้วแน่น นึกถึงสมบัติประจำตระกูลที่เมื่อวันก่อนไซอาพาพวกเธอไปดู สิ่งของล้ำค่าที่อยู่กลางแจ้งเช่นนั้น คงมีคนคิดไม่ดีกับมันแน่

พลันสายตาของซีอาน่าก็สะดุดกับรอยยิ้มที่มุมปากของแอนนา ซีอาน่าอดหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิดไม่ได้

เวลาผ่านไปราวๆ ครึ่งชั่วโมง ไซอาและไซเนสตราก็กลับมาถึง ทุกคนที่เพิ่งทานอาหารเช้าจนอิ่ม รีบเอ่ยทักทายพวกเขาทันที ทุกคนทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้เพื่อไต่ถามเรื่องราว บรรยากาศเคร่งเครียดยิ่งนัก เมื่อเห็นไซอามีสีหน้าเหนื่อยอ่อน ไซเนสตราเลยเป็นฝ่ายตอบ

“มีคนคิดจะขโมยสมบัติประจำตระกูลวาเรนโนซา”

คำพูดของไซเนสตราทำเอาทุกคนถึงกับตกตะลึง เห็นสีหน้าทุกคน ไซเนสตราก็กระตุกยิ้มบาง

“พวกท่านไม่ต้องห่วงไปหรอก สมบัติประจำตระกูลวาเรนโนซาของข้ายังอยู่ดี มันไม่มีทางถูกขโมยไปได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น ที่ทำให้พวกข้าลำบากใจก็คือ...การที่ต้องมานั่งเก็บศพคนสิ้นคิดที่จะขโมยของของตระกูลวาเรนโนซาเท่านั้น”

พอได้ยินไซเนสตราเอ่ยเช่นนั้น ดวงหน้าของคนฟังบางคนก็ซีดขึ้นมาทันที ไซเนสตราหันไปตีแขนลูกชาย

“เพราะเจ้านั่นแหละเอามันออกมา ให้มันอยู่ในเขาวงกตก็ดีอยู่แล้ว”

“ของประจำตระกูลของท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่ขอรับ” เลียมเอ่ยถามอย่างห่วงใย

“ไม่หรอกเจ้าค่ะ” ไซเนสตรายิ้มให้เขา หยิบแหวนเปื้อนเลือดขึ้นมาวงหนึ่ง สายตาเต็มไปด้วยความดูแคลน “ไม่มีใครสามารถขโมยของไปจากตระกูลวาเรนโนซาได้มานานมากแล้ว”

ครั้นเห็นแหวนเปื้อนเลือดวงนั้น หลายคนก็เบิกตากว้างทันที

“สมบัติประจำตระกูลวาเรนโนซาล้วนมี ผู้พิทักษ์ เฝ้าดูอยู่...” ไซอาจิบชา เอ่ยเสียงน่ากลัว “... มัน จะไม่ปรากฏตัวออกมา ถ้าหากว่าคนที่สัมผัสสมบัติเป็นเชื้อสายของตระกูลวาเรนโนซา และจะฆ่าคนนอกที่บังอาจแตะต้องสมบัติของพวกข้าอย่างไม่ปราณีเลยสักนิด จึงมีแต่คนสิ้นคิดเท่านั้นที่คิดขโมยสมบัติประจำตระกูลของเรา”

“ตอบแทนความโลภด้วยความตาย น่าสงสารเจ้าของแหวนวงนี้ คิดจะขโมยอะไร ทำไมไม่ศึกษาดูให้ดีเสียก่อน” ไซเนสตรามีสีหน้าดูแคลน “ตอนที่พวกข้าเข้าไป ชิ้นส่วนของพวกเขาเหลือไม่เท่าไร และกระจัดกระจายเต็มไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นใคร และไม่น่าดูเลยสักนิด”

 “ท่านแม่...!” โดโรธีร้องเสียงดัง เมื่อไดอาน่าเป็นลมทั้งที่ยังนั่ง ทุกคนต้องเร่งเข้ามาช่วยปฐมพยาบาลกันยกใหญ่ ซีอาน่ามองเห็นดวงตาของไซเนสตราเย็นเยียบจนน่าขนลุก เธอทำทีไม่รู้เรื่องอะไร

แหวนวงนั้นเป็นของโดมินิท...

 

**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 776 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,810 ความคิดเห็น

  1. #6676 SONAKY (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 07:19
    เชี้ยยยยย โดมินิไปที่ชอบๆเดอ
    #6,676
    0
  2. #6130 WannapaSangsuwan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 17:12
    อัปเถอะเจ้าค่ะ
    #6,130
    0
  3. #6104 Soul_s (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 20:46

    สนุกจนหยุดอ่านไม่ได้เลย รอตอนต่อไปนะคะ
    #6,104
    0
  4. #6098 NoGame777 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 18:10

    สนุกมากกก
    #6,098
    0
  5. #6068 Good One D@y (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 12:49

    เราชอบคริสตินมากเลยอ่ะ นางเป็นเพื่อนที่แบบดีมาก ซีอาน่าก็ด้วย เอาจริงๆคือผู้หญิงน่ะ แพ้การใกล้ชิด คริสตินถึงจะได้รับความหวังดีของไซอา แต่ก็ไม่เคยคิดทรยศเพื่อนอ่ะ เรารู้สึกดีกับนางอ่ะ

    #6,068
    1
    • #6068-1 elpanpon(จากตอนที่ 39)
      17 เมษายน 2563 / 23:27
      เห็นด้วยค่ะ พวกนางดีจริงๆ
      #6068-1
  6. #6066 Sakura P.wari Fox (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 01:49
    เย้~ ฉลองวันเกิดตัวเองด้วยการอ่านนิยายของโลกค่ะ~
    #6,066
    0
  7. #6065 siengsor (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 23:36
    รอเปิดตอนต่อไปค่าาาราาา เลิฟฟฟ
    #6,065
    0
  8. #6064 Shaferia (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 21:33

    ฮุฮุ~ยิ่งไซเน่จังดูโหดเท่าไหร่ก็ยิ่งน่ารัก ฮือออ

    #6,064
    0
  9. #6061 StarFirework (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:30
    เอาพัดไปไหว้แม่สามีซิ่ ซีอาน่าาาาาา
    #6,061
    0
  10. #5550 LiYiping (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 11:36
    ทำไมนางเอกลืมล่ะว่าหาไซอาเพื่อทำไร​ ไซเนสตาคือคิรินนะ​ เขากะบอกแล้วว่าคิรินชื่อไร​ แถมไซเนสตาบอกยุว่าจริงๆไม่ได้ชื่อนี้
    #5,550
    0
  11. #3865 optimusSSS72 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 14:26
    สนุกมากกๆ
    #3,865
    0
  12. #1759 แมวน้ำ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 12:46

    อ่านวนไป สนุกมากกก ขอบคุณที่อัพนะคะ รอตอนต่อไปน้า

    #1,759
    0
  13. #1758 I_am_Por (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 11:48
    แม่ออกตัวให้ขนาดนี้ นี้ซีอาน่าก็รู้ตัว แบบปฏิเสธไม่ได้แล้วละ รอชมแผนการของสองแม่ลูกหน้าเด็ก555+
    #1,758
    0
  14. #1757 thehuskyshiba (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 10:11

    แม่ออกตัวแรงขนาดนี้ ไม่รอดแน่แอสซี่5555//เฮเลนน่า เตรียมหน้าแตกนะจ้ะ

    #1,757
    0
  15. #1754 Enlightened (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 05:03
    ชักเริ่มเลยเถิดไปเรื่อยๆแล้ว ขึ้นชื่อว่าตระกูลใหญ่ไม่โง่ขนาดนั้นหรอก ถ้าได้รู้จักคนพวกนี้จะรู้ มันไม่เหมือนในละคร -พวกนี้แม่มฉลาดเป็นกรด
    #1,754
    3
    • #1754-1 Xman2029(จากตอนที่ 39)
      12 สิงหาคม 2561 / 09:35
      ดูสภาพแวดล้อมด้วยครับ ชนชั่นสูงในเรื่องนี้แทบไม่ต้องดิ้นรนอะไรเลยเพราะมีเทพมังกรคุ้มกะลาหัวให้ เรียกได้ว่าเกิดมาแทบไม่ต้องทำอะไร เล่เหลี่ยมการเมืองแทบไม่เคยจับมาตลอดหลายชั่วอายุอีกทั้งก็สามารถเสพสุขไปเรื่อยๆตราบไม่ทำผิดกฎการแก่งแย่งแข่งขันก็ทำแทบไม่ได้เลยตลอดหลายชั่วอายุ แล้วอยู่ๆก็มีต่ำแหน่งราชามา จากคนไม่เคยทำอะไร ก็ต้องมาทำ ไม่แปลกที่ชนชั่นสูงในเรื่องนี้จะโง่
      #1754-1
    • #1754-3 Enlightened(จากตอนที่ 39)
      13 สิงหาคม 2561 / 06:51
      ผมว่ามันไม่ใช่แค่แย่งตำแหน่งราชาอย่างเดียว แต่ดูก็รู้ว่ามันต้องมีเกมการเมืองมาก่อนหน้านั้นอยู่แล้ว แถมยังมีเรื่องการบริหารที่ดินอีก ไม่ว่าจะเศรษฐีใหม่หรือเก่าก็ควรจะฉลาดกว่านี้

      มันก็มีแหละ พวกที่จิตใจอ่อนแอเอามาก แต่นี่มันเกินไปจนน่าโมโห
      #1754-3
  16. #1752 Paeng Pirada (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 02:04
    โอ้วววว โหดมากกกกกก
    #1,752
    0
  17. #1751 J.Cecille (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 00:10
    ว้ายตายแร้ววววววววว
    #1,751
    0
  18. #1748 Prince Esthetic (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 23:05

    FC แม่ไชอาเลยจร้าๆๆ

    #1,748
    0
  19. #1747 ~~MINMIN~~ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 22:58
    อยากจะนั่งไทม์แมชชีนไปอ่านของวันพรุ่งนี้ มะรืนนี้ และต่อๆไปแล้ววว
    #1,747
    0
  20. #1746 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 22:05
    รักท่านแม่จังค่ะ เยิฟๆ♥
    #1,746
    0
  21. #1745 mai146 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:54
    ตายไปหนึ่ง อมกกก
    #1,745
    0
  22. #1744 เงารางเลือน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:32
    ศพแรกผ่านไป ศพสองศพสามค่อยๆผ่านไป จูบของทั้งคู่ก็เช่นกัน 555555
    คริสติน : ซีอาน่า เจ้าอย่าเป็นแบบข้าเชียว 555555
    #1,744
    0
  23. #1743 วายุจัง (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:07
    เก็บทีละศพ... อื่ม ดีๆ ดีงาม
    #1,743
    0
  24. #1742 m-mew-miew (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:07
    อัพอีกได้มั๊ยย.. พออ่านแล้วก้อยากอ่านอีก555​ สนุกกๆๆ
    #1,742
    0
  25. #1741 piiis (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:07
    เริ่มแล้วรึป่าวววว
    #1,741
    0
  26. #1739 หมาขาวเผาพระอาทิตย์ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:03
    ตากับยาย(ที่คุณไซพูดถึง)คู่ทราวิสกับเดฟีล่ารึเปล่า?
    คุณตานี่มันทราวิสชัดๆ เจ้าแผนการและรักมากจนเป็นบ้า
    #1,739
    5
    • #1739-4 I_am_Por(จากตอนที่ 39)
      12 สิงหาคม 2561 / 11:45
      คิดว่างั้นเหมือนกันค่ะ ความคิดแรกที่เด้งในหัวเลย ใครจะเจ้าแผนการกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ตอนที่โรเซเนียฝันเห็นเดฟีร่าขอบางอย่าง อาจจะเป็นเรื่องนี้
      #1739-4
    • #1739-5 Mr.Drgonnn(จากตอนที่ 39)
      12 สิงหาคม 2561 / 15:36
      เป็นไปได้ แต่ถ้าลูกของทราวิสเป็นเด็กที่บริสุทธิ์และแตกออกมาเป็นคิรินทั้ง 12 ซึ่งคิินแห่งแอสโทเรียใกล้เคียงที่สุดและได้ปราบทราวิสไปครั้งแรก. คำถามคือถ้าเป็นลูกของทริสแล้วทำไมต้องสู้กับทริสด้วย แถมไรท์บอกว่าไซอาเป็นจอมราชัน แปลว่าเชื้อสายนี้ก็ต้องสู้กับทราวิสด้วย แล้วเป็นญาติกัน ทำไมต้องสู้กัน
      #1739-5