ASTORIA.

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 : ประสาทพร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,719
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 792 ครั้ง
    1 เม.ย. 62

 

 

 

ดินแดนแอสโทเรียถูกปกคลุมด้วยอำนาจของมังกรมาช้านาน

ดินแดนแห่งนี้ไม่เหมือนดินแดนใดในโลก เพราะมนุษย์ และทุกชีวิตถูกปกครองด้วยมังกรวาโยบรรพกาล แต่ตอนนี้ยุคสมัยกำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว เพราะมังกรวาโยคิดละมือจากอำนาจ และแต่งตั้งมนุษย์จากเหล่าตระกูลใหญ่ที่ทำงานใกล้ชิดตนเอง ผู้ที่เขาพึงพอใจ และไว้ใจได้ขึ้นมาเป็นพระราชาองค์แรกแห่งดินแดนแอสโทเรีย และการคัดเลือกก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

ตอนนี้พวกตระกูลใหญ่ตื่นตัวกันมาก เพราะเทพมังกรจะคัดเลือกราชาองค์ใหม่จากเด็กรุ่นต่อไป ลูกหลานของพวกเขาเสียงชายคนหนึ่งดังขึ้น ดังนั้น เด็กรุ่นต่อไป จะต้องให้ได้รับการศึกษาอย่างดีที่สุด

ย่อมเป็นเช่นนั้นคู่สนทนากล่าวตอบ ท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมเทพมังกรจึงคิดสละอำนาจ

คงเพราะท่านเห็นความสามารถของเหล่ามนุษย์กระมัง...

เสียงสนทนาของชายสองคนในห้องดังโต้กันจนลับหายไป ทำให้เด็กหญิงที่กำลังใช้กระบวยตักน้ำจากถัง ราดรดต้นไม้อดเบ้ปากไม่ได้

เห็นความสามารถของมนุษย์อะไร เพราะนักโทษนรกหลุดขึ้นมาบนโลกได้หนหนึ่ง พญามังกรวาโยจึงได้กลัวจนหัวหดน่ะสิ เพราะสมมติว่าถ้าทราวิสหลุดออกมาจากนรกได้อีกครั้ง และถ้ามังกรวาโยยังครองอำนาจเหนือมนุษย์ในแอสโทเรียเช่นนี้อยู่ เขาต้องเล่นงานมังกรผู้ปกครองดินแดนนี้ก่อนจะไปเล่นงานพวกมนุษย์เหมือนผู้คนในแอนตาเนียแน่ แต่ถ้าหากเปลี่ยนให้มนุษย์ปกครองเขาก็จะหันไปเล่นงานพวกมนุษย์แทน สรุปคือมังกรวาโยไม่ได้คิดอยากสละอำนาจหรอก แต่กลัวตกเป็นเป้า ช่างเป็นผู้นำที่ดีเหลือเกิน

มังกรวาโย นั้นคือ เทพมังกร ที่พวกมนุษย์เมื่อครู่พูดถึง แต่ที่จริงนั้นก็แค่มังกรบรรพกาลธรรมดา มังกรวาโยผิดกับมังกรบรรพกาลพันธุ์อื่นเล็กน้อย คือนิสัยบ้าอำนาจ ชอบปกครองมนุษย์ ผิดกับมังกรสายพันธุ์อื่นที่รักสันโดษ ปลีกวิเวกไม่ยุ่งกับผู้ใด

และเพราะแอสโทเรียถูกปกครองด้วยมังกร เปรียบเสมือนเกาะลี้ลับ คนจากดินแดนอื่นไม่สามารถเดินทางถึงมาได้ คนของทวีปแอสโทเรียก็ไม่อาจออกเรือไปเยือนดินแดนอื่นได้ หนำซ้ำยังคงยึดติดธรรมเนียมเดิมๆ กับภูมิปัญญาเดิมๆ ไม่เคยคิดพัฒนา ทำให้ความเจริญก้าวหน้าล้าหลังกว่าดินแดนอื่น หากชาวแอนตาเนียได้มาที่แอสโทเรีย ก็คงจะร้อง โอ้โห โคตรดึกดำบรรพ์!

“คุณหนูซีอาน่าเจ้าคะ! คุณหนูซีอาน่า!

ขณะที่ซีอาน่ากำลังคิดเพลินๆ หญิงรับใช้คนหนึ่งแผดเสียงดังลั่น วิ่งตรงมาหาเธอ พร้อมรายงานอย่างร้อนรน

“แย่แล้วล่ะเจ้าค่ะ! ท่านออเดรกับท่านซาโลยาทะเลาะกันใหญ่แล้ว!

กะแล้ว!’ ซีอาน่าคิดในใจ ลอบถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย วางอุปกรณ์รดน้ำต้นไม้ลง แล้วถามกลับอย่างสุขุมเหมือนเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่ง “เกิดอะไรขึ้น”

สาวใช้ที่มีนามว่ามาร์ธาโดนความสงบ สุขุมของซีอาน่าสาดซัด ก็รู้สึกใจเย็นลง เธอเป็นสาวใช้ประจำตัวของคุณหนูซีอาน่า มอนโตเซรา ลูกสาวของ ออเดร มอนโตเซรา ผู้นำตระกูลมอนโตเซรา หนึ่งในตระกูลระดับสูงทั้งเจ็ดแห่งทวีปแอสโทเรีย ซึ่งมีตราสัญลักษณ์ของตระกูลเป็น ม้าอยู่ลำดับที่เจ็ด

ซีอาน่าถือกำเนิดจากภรรยาเอกของออเดร มารดาของซีอาน่าคือ ท่านหญิงซาโลยา คินเคล่าเป็นหญิงสาวผู้ดีจากตระกูลใหญ่ลำดับสอง ตราสัญลักษณ์ของตระกูลฝ่ายมารดาของเธอคือ หงส์สูงส่งกว่าตระกูลของบิดาเธอมาก แต่ทว่าแม้ฐานะทางฝ่ายมารดาจะสูงส่งแค่ไหน แต่ว่าตามศักดิ์แล้ว ซีอาน่าถือเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลลำดับเจ็ด อันมีความสำคัญน้อยที่สุดในหมู่เจ็ดตระกูลใหญ่

ทว่าซีอาน่านั้นมีความ พิเศษ เหนือเด็กคนอื่นอยู่ คือตอนที่ซาโลยาท้องแก่ใกล้คลอด ปวดท้องอย่างหนัก ทำอย่างไรเด็กก็ไม่คลอดออกมา หมอโรคสตรีมากมายถึงกับกลัวเหงื่อแตก หน้าซีดปากสั่น เพราะทำอย่างไรเด็กไม่ยอมออกจากท้องแม่ เหมือนว่ากำลังรั้งรออะไรบางอย่าง (แอสโทเรียกำลังทะเลาะกับองค์ชายรองนรกอยู่) จนทุกคนกลัวว่าจะเสียทั้งแม่และลูก แต่พอถึงเวลาที่ซีอาน่าเกิดออกมา กลับมีแสงสว่างสายหนึ่งส่องมาที่ท้องของเธอ ท้องฟ้าพลันกระจ่าง หลายคนได้ยินเสียงดนตรีโดยไม่ทราบที่มา ดอกไม้เบ่งบานขึ้นพร้อมกันอย่างน่าอัศจรรย์ และซีอาน่าก็คลอดออกมาอย่างง่ายดาย ทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวว่าลูกสาวคนโตของ ตระกูลมอนโตเซรานั้นมีบุญบารมีมาก น่าจะเป็นเทพธิดาสักองค์ลงมาจุติ

ก็เป็นเทพจริงๆ นั่นแหละซีอาน่าคิดในใจยามที่ได้ฟังเรื่องการกำเนิดอันน่าอัศจรรย์ของตนเอง คงเป็นอโฟเทีย และอเทวาเซีย ลงมาดูการเกิดของข้าด้วยตัวเอง

อโฟเทียเป็นเทพแห่งความรัก การครองเรือน และการให้กำเนิด ส่วนอเทวาเซียคือเทพแห่งความสงบ การละเล่น และการเฉลิมฉลอง พี่สาวที่รักของพวกเธอจุติบนโลกมนุษย์ สองเทพสาวจะยอมให้มันดูธรรมดาได้อย่างไร ต้องมีดอกไม้บาน แสง สี และเสียงดนตรี

พักเรื่องนี้เอาไว้ก่อน เพราะนี่ไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริงที่คนรับใช้ทุกคนล้วนยำเกรง ซีอาน่า มอนโตเซรา

สามารถบอกได้ว่าผู้คนในดินแดนแอสโทเรียนั้นล้วนได้รับพลังมังกร ส่วนเหล่าทายาทตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดนั้นได้รับหยดโลหิตของเทพมังกร ดังนั้นแม้จะเกิดออกมาลืมตาดูโลก เด็กพวกนี้ก็มีวาจาฉะฉาน ทีความคิด ความอ่าน ความฉลาด เป็นผู้ใหญ่เกินตัว แต่จะหาเด็กคนไหนสุขุมเยือกเย็นเท่าซีอาน่านั้นไม่มีอีกแล้ว ทำให้เมื่อเกิดเรื่องอะไร มาร์ธาก็มักวิ่งมารายงานซีอาน่าอยู่เสมอ หลายครั้งที่คุณหนูใหญ่ของเธอหาทางออกให้กับเรื่องพวกนี้ได้

ปัญหาส่วนมากนั้นก็ไม่พ้นปัญหาระหว่างสามีภรรยา

กล่าวคือออเดร และซาโลยามักทะเลาะเบาะแว้งกันบ่อยๆ หลังจากที่ออเดรออกเรือ และได้พบกับชาโลเน่ หญิงสาวต่างแดนที่ลอยมากับแพแตก ผู้มีดวงตาสองสีประหลาด ออเดรตกหลุมรัก และรับเธอมาเป็นภรรยารอง ชาโลเน่ตั้งครรภ์ และคลอดลูกสาวนามว่าเฮเลนน่า ซึ่งเกิดหลังซีอาน่าหนึ่งปี และเพราะเขาใส่ใจชาลอนเน่มากกว่าซาโลยาอย่างเห็นได้ชัดเจน ทำให้ซาโลยาชิงชังชาลอนเน่ และเฮเลนน่ายิ่งนัก มีโอกาสเมื่อไร จะต้องหาเรื่องภรรยารองตลอด

“วันนี้ท่านกาเร็ต และท่านนาเดียมาเยี่ยมท่านซาโลยาเจ้าค่ะ...” มาร์ธารายงานแข็งขัน ระหว่างที่พาซีอาน่าเดินไปยังจุดเกิดเหตุ กาเร็ต และนาเดีย คินเคล่า คือพี่ชาย และพี่สะใภ้ของซาโลยา มีศักดิ์เป็นลุงและป้าสะใภ้ของซีอาน่า “แล้วท่านซาโลยาได้ทำสร้อยเพชรที่จะมอบให้ท่านนาเดียหาย ไปเจอว่าไปอยู่ในห้องนอนของคุณหนูเฮเลนน่าเจ้าค่ะ”

เป็นการใส่ร้าย!’ ซีอาน่าอยากจะถอนใจออกมาเสียงดัง มารดาของเธอขยันว่าร้ายภรรยารอง และลูกสาวคนเล็กผู้เป็นที่โปรดปรานของออเดรเหลือเกิน!

“แล้ว...คุณหนูเฮเลนน่าชี้ตัวว่า...เห็นคนรับใช้คนหนึ่งของท่านซาโลยาเข้าไปในห้องนอนของเธอ ท่านออเดรจับบ่าวคนนั้นมาทรมานคาดคั้น แมนดี้เลยยอมรับสารภาพว่าท่านซาโลยาสั่งให้ทำเจ้าค่ะ! ท่านออเดร และท่านซาโลยาเลยทะเลาะกันใหญ่ ที่ห้องนอนของคุณหนูเฮเลนน่า!” มาร์ธามีสีหน้าย่ำแย่ยิ่งนักตอนพูด

“สุนัขรับใช้ไม่เชื่องกับเจ้าของ...” ซีอาน่าพึมพำด้วยแววตาอึมครึม กวักมือเรียกมาร์ธาให้โน้มตัวลง “เจ้าไปเอากล่องที่อยู่ตรงหัวเตียงของข้ามา และรีบนำไปให้ข้าที่ห้องนอนของเฮเลนน่า”

“เจ้าค่ะ!” มาร์ธารับคำ ก่อนจะรีบวิ่งไป

ซีอาน่าหงุดหงิดมารดาของตนเองที่ขยันสร้างเรื่องเหลือเกิน ทั้งหมดนี่คือเคราะห์กรรม ซาโลยาแต่งงานกับออเดร ก็รักสามีของตัวเองมาก ถึงออเดรจะไม่มีความรู้สึกให้ แต่สองสามีภรรยาก็ให้เกียรติซึ่งกันและกันเรื่อยมา ด้วยเกรงใจตระกูลคินเคล่าของภรรยา ออเดรไม่คิดจะมีภรรยารองทั้งที่สังคมในแอสโทเรียยอมรับในเรื่องนี้ได้ แต่ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อพบรักชาลอนเน่ เขารับเธอเป็นภรรยารองออกหน้าออกตาในตอนที่ซาโลยาตั้งครรภ์ โดยไม่ใส่ใจความรู้สึกของภรรยาเอกเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังลำเอียงให้ฝ่ายนั้นอย่างเห็นได้ชัด ดูเอาจากคฤหาสน์หลังใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อชาลอนเน่ แทบจะมีขนาดเท่ากับคฤหาสน์หลักที่ซาโลยาอาศัยอยู่เลย แล้วจะไม่ให้มารดาของซีอาน่าเครียดแค้นได้อย่างไร

ซีอาน่ามาถึงคฤหาสน์รอง ที่อยู่ของชาลอนเน่ และเฮเลนน่า มีคนรับใช้ที่ภักดีกับชาลอนเน่เข้ามาขวาง เอ่ยอย่างแข็งขันน่ากลัวว่า “คุณหนูใหญ่เข้าไปไม่ได้นะเจ้าคะ”

“หลบไป” ซีอาน่าบอก อีกฝ่ายยังเอาร่างกายขวางกั้นร่างของซีอาน่าเอาไว้ เพราะเธอรู้ดี หากคุณหนูใหญ่ผู้เฉลียวฉลาดคนนี้เข้าไปด้านใน สถานการณ์คงจะพลิกผันแน่นอน

“คุณหนูเจ้าคะ!” มาร์ธาวิ่งมาหาซีอาน่า พร้อมกล่องในมือ พอเห็นว่าซีอาน่ากำลังประจันหน้ากับใคร เธอก็เร่งเอาตัวเข้ามาขวาง ซีอาน่าเอ่ยเสียงเย็น

“หลบไปทั้งคู่” ซีอาน่าจ้องมองคนขวางทาง “หรือว่าจะให้ข้ายืนรออยู่ตรงนี้ จนท่านลุงและท่านป้าเดินออกมาเจอ พวกเขาจะได้รู้สักทีว่านายของเจ้ากำเริบแค่ไหน แม้แต่คนรับใช้ของท่านชาลอนเน่ยังกล้ากำแหงใส่ข้าที่เป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของตระกูลคินเคล่า”

พอพูดถึงตระกูลฝ่ายมารดาที่ยิ่งใหญ่กว่าตระกูลมอนโตเซรา คนรับใช้คนนั้นก็เปลี่ยนสีหน้า หลีกทางพร้อมบอกเสียงเบาหวิว

“ข้าไม่กล้าเจ้าค่ะ แค่ตอนนี้ด้านในกำลังเกิดเรื่อง ข้าเลย...เลยกลัวว่าคุณหนูใหญ่จะมีอันตราย” หญิงรับใช้คนนั้นบอก หลุบตาลงต่ำ หาข้อแก้ตัวให้ตนเอง

“ด้านในมีแต่คนในครอบครัวของข้า ทำเขาจะคิดทำร้ายข้าได้ยังไง” ซีอาน่าเอ่ยถามกลับ “วันหลังหาข้อแก้ตัวให้ดีกว่านี้หน่อยนะ ลิลลี่”

หญิงรับใช้ที่ชื่อว่าลิลลี่ได้ยินคำนั้นก็ยิ่งก้มหน้าลงต่ำ ซีอาน่าพยักหน้าให้มาร์ธานำทางไป มาร์ธาเร่งร้อนนำทางไปยังห้องนอนของเฮเลนน่า ได้ยินเสียงโวยวายจากด้านใน ซีอาน่าลูบหน้าตัวเองสักพัก ปั้นเป็นดวงหน้าใสซื่อ พร้อมเคาะประตู แล้วร้องเสียงหวานผิดกับท่าทางเมื่อครู่ลิบลับ

“ท่านลุง ท่านป้าเจ้าคะ ท่านอยู่ด้านในใช่หรือไม่เจ้าคะ มาร์ธาบอกว่าพวกท่านมาแล้ว ซีอาน่าคิดถึง เลยมาหาพวกท่าน เปิดประตูให้ข้าหน่อยสิเจ้าคะ”

ร้องบอกสักพัก ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินมาเปิดประตู ดวงหน้าของเขายังแฝงไว้ด้วยความเคร่งเครียดยุ่งยาก แต่พอเห็นดวงหน้าเล็กๆ ที่ประดับรอยยิ้มแสนหวานของหลานสาวคนเดียว สีหน้าก็คลายออก ก้มลงมาหมายลูบหัว พร้อมเรียกเสียงอ่อนโยน

“ซีอาน่า...”

เจ้าของชื่อรู้ตัวดีว่ากำลังจะโดนขับไล่ เพราะท่าทางกาเร็ตคงไม่อยากให้หลานสาวเห็นภาพอะไรด้านใน เด็กหญิงจึงใช้ลำตัวเล็กจ้อยเบี่ยงหลบอีกฝ่าย วิ่งเข้าไปด้านใน พร้อมตรงเข้าไปดกอดเอวร่างของหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่

“ท่านป้านาเดียเจ้าคะ ซีอาน่าคิดถึงท่านที่สุดเลย!

นาเดียกำลังปั้นหน้าเครียด เผชิญหน้าออเดรพร้อมทั้งเอาตัวบังร่างของซาโลยาเอาไว้ พอหลานสาวเข้ามากอดเอว สีหน้าเธอก็คลายลง ทรุดตัวลงลูบหน้าลูบตาหลานรัก

“ซีอาน่า...เจ้ามาได้อย่างไร”

“ข้าได้ยินว่าท่านมาแล้ว แต่ไม่ยอมมาหาข้า ข้าก็เลยมาหาพวกท่านเองเจ้าค่ะ”

ซีอาน่ายิ้มหวาน ทำทีมองไปรอบตัว แล้วหันไปเห็นบิดาของตนกำลังกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ ด้านหลังออเดรมีชาลอนเน่ที่กำลังกอดเฮเลนน่าเอาไว้อย่างปกป้อง มองกลับมาอย่างระแวดระวัง ซีอาน่าทำหน้าฉงน

“เกิดอะไรขึ้นเหรอเจ้าคะ”

“ซีอาน่ามาหาแม่ลูก...” ซาโลยาที่กำลังกลั้นสะอื้น ดึงร่างของลูกสาวไปกอดเอาไว้ ขึงตาใส่ออเดร พร้อมร้องเสียงดัง “ออเดร ไม่ว่าท่านจะกล่าวหาข้าเช่นไร ข้าก็ไม่ได้เป็นคนทำ! ไม่ได้คิดใส่ร้ายลูกสาวท่านหรอก!

“แมนดี้รับสารภาพแล้วเจ้ายังจะแก้ตัวอีกเหรอ!? ทำไมซาโลยา! ให้พวกนางแม่ลูกอยู่อย่างสงบสักวันไม่ได้เลยเหรอ!?” ออเดรตวาดกลับเสียงดัง

ซาโลยากำลังจะกล่าวอะไร หากซีอาน่าคว้ามือของอีกฝ่ายเอาไว้ บีบแน่นจนซาโลยาก้มหน้าลงสบตาลูก ซีอาน่าหันไปมองบิดาตนเอง แล้วมองไปยังชาลอนเน่ และเฮเลนน่าที่กำลังมองกลับมาอย่างระแวดระวัง

“ออเดร น้องสาวข้าบอกว่าไม่ได้ใส่ร้ายลูกของเจ้า แค่คำพูดของคนรับใช้เพียงคนหนึ่ง เจ้ากลับตบตีภรรยาเอกตัวเองเช่นนี้เลยเหรอ!?” กาเร็ตตวาดถามเสียงกราดเกรี้ยว

“ไม่ใช่แค่คำพูดของแมนดี้! แต่ยังมีคำยืนยันจากเฮเลนน่าด้วย! เฮเลนน่า...” ออเดรหันไปหาลูกสาวคนเล็ก ถามเสียงนุ่มนวล “...เจ้ายืนยันใช่หรือไม่ว่าเห็นแมนดี้เข้าไปในห้องนอนของเจ้าจริงๆ”

เฮเลนน่ามองซาโลยาที่แทบถลึงตาดุใส่ ก่อนจะหันมาสบสายตาพ่อของตนเอง แล้วพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น “เห็นเจ้าค่ะ เห็นว่านางท่าทางลุกลี้ลุกลนด้วย!

ออเดรหันมามองกาเร็ตอย่างเอาเรื่อง “เด็กไม่โกหกหรอก!

กาเร็ตมองน้องสาว เห็นซาโลยาหลบสายตาเขา หัวใจก็ร่วงหล่นทันที นี่น้องสาวของเขา...

เฮเลนน่าเองก็กล้าหาญไม่เบา ซีอาน่าหรี่ตาลงอย่างแนบเนียน แกล้งมองไปบนพื้นพรม เห็นสร้อยเส้นหนึ่งแล้วอุทาน ผละจากซาโลยาแล้วก้มลงไปเก็บ

“อุ๋ย สวยจังเลย...” ซีอาน่าหยิบมันขึ้นมา เงยหน้ามองมารดาแล้วบอก “เหมือนที่ท่านแม่สั่งทำให้เฮเลนน่าเลยเจ้าค่ะ”

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนสีทันที ซีอาน่ากวักมือเรียกมาร์ธา หญิงรับใช้ของเธอก็ช่างรู้งาน รีบเอากล่องที่ถืออยู่มอบให้ ซีอาน่าเปิดมันและหยิบสร้อยเส้นหนึ่งออกมาชูให้ทุกคนดู

“นี่ไงเจ้าคะ ท่านแม่ของข้าสั่งทำให้ท่านป้านาเดีย เฮเลนน่า และข้าก็ได้เส้นหนึ่งนะ แต่แปลก...” ซีอาน่าทำทีหรี่ตา “...อันนี้เขียนว่าเฮเลนน่าด้วย ท่านแม่เจ้าคะ ตอนที่ท่านบอกให้แมนดี้เอาสร้อยไปให้เฮเลนน่า นางหยิบผิดหรือเปล่า”

ซาโลยาสบดวงตาของลูกสาว ก่อนจะพยักหน้ารับทันที “หยิบผิด! สงสัยว่านางจะหยิบผิดกระมัง!

“เช่นนั้น สร้อยเส้นนี้ก็เป็นของน้องสาว” ซีอาน่าชูให้บิดาดู พร้อมรอยยิ้มหวานสดใส ออเดรรับมาอย่างมึนงง

“ส่วนเส้นบนพื้นก็เป็นของข้าสินะ” นาเดียเอ่ยออกมาเบาๆ ทั้งหมดเพราะสาวใช้ทำงานผิดพลาด ไม่ได้มีการใส่ร้ายอะไร เธอหยิบสร้อยคอขึ้นมาจากพื้น แล้วหยิบจากมือของซีอาน่าไปดู นาเดียพยักหน้า “คงใช่ เพราะเส้นนี้มีเพชรจริง ซาโลยาเลยตกใจ คิดว่าเฮเลนน่าขโมยไป ส่วนอีกเส้นหนึ่งเป็นเพชรปลอม แต่ทำได้เหมือนกันมากจริงๆ ถ้าตรงขอบไม่มีชื่อสลักไว้ก็คงจะแยกออกได้ยาก”

“เอ่อ...” ออเดรอ้ำอึ้ง ตอนนั้นชาลอนเน่ได้ส่งเสียงออกมา

“แล้วทำไมแมนดี้ต้องทำท่าหลบๆ ซ่อนๆ ด้วยเล่า” แล้วเธอก็ก้มหน้ามองลูกสาว “เฮเลนน่า แมนดี้มีท่าทางแบบไหนตอนเจ้าเจอนาง”

“นางเห็นข้าก็ตกใจจนวิ่งหนีไปเลยเจ้าค่ะ” เฮเลนน่าตอบอย่างฉะฉาน

ซีอาน่าหันไปส่งสายตาให้มาร์ธา หญิงรับใช้ประจำตัวเธอเห็นสัญญาณของคุณหนูใหญ่จึงรีบบอกเสียงดัง

“เมื่อวานแมนดี้ต้มซุปให้คุณหนูซีอาน่าจนไหม้ นางเลยโดนท่านซาโลยาตำหนิ และลดเงินเดือนเจ้าค่ะ” เห็นทุกคนมองมา มาร์ธารีบเอ่ย “ตอนนั้นเกิดเหตุราวๆ หนึ่งทุ่มตรง ห้องครัวเต็มไปด้วยควัน ทุกคนในครัวนึกว่าไฟไหม้เลยวิ่งมาจะดับไฟกันยกใหญ่ ที่ไหนได้แค่ถ่านไหม้และหม้อซุปเสียหายไปหนึ่งหม้อ นายท่าน...ทุกคนในที่นั่นสามารถเป็นพยานให้ได้นะเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นนางก็คงเห็นเฮเลนน่า แล้วนึกถึงคำสั่งที่ซีอาน่ามอบให้ได้ เลยรีบวิ่งมาที่หม้อซุป แต่ไม่ทัน...” นาเดียพูด จ้องมองชาลอนเน่ และเฮเลนน่าด้วยสายตาเย็นเยียบ “มีอะไรจะโต้แย้งอีกไหม”

ชาลอนเน่หน้าเสีย ส่ายหน้า พร้อมกอดลูกของตนเองเอาไว้แน่น กาเร็ตบอก

“เช่นนั้น ทั้งหมดก็เป็นแค่ความเข้าใจผิด ใช่ไหมออเดร”

ออเดรหน้าเปลี่ยนสี พอคิดว่าซาโลยาใส่ร้ายลูกสาวคนเล็ก เขาก็ออกอาการไปมาก ตอนนี้แทบไม่กล้าสู้หน้ากาเร็ตผู้เป็นพี่ภรรยา เอ่ยเสียงเบาหวิว

“ขอรับ เข้าใจผิด”

“เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ” กาเร็ตเอ่ย ประคองนาเดียมือหนึ่ง อีกมือจูงมือน้องสาวที่กำลังสะอึกสะอื้น “พวกเราออกจากที่นี่กันดีกว่า”

ซาโลยาพยักหน้ารับ ไม่มองหน้าสามีของตนเลยสักนิดเดียว จูงมือซีอาน่าออกจากห้องไป พอบานประตูปิดลง ซีอาน่าพึมพำเสียงเบาหวิว

“ทำงานผิดพลาดซ้ำไปซ้ำมา ข้าว่าท่านแม่เลิกจ้างแมนดี้เถอะเจ้าค่ะ”

ซาโลยารู้ความหมายแฝงที่มากับคำพูดนั้นของลูกสาว ไม่สิ ถึงซีอาน่าจะไม่ตั้งใจแฝงเร้นความหมายใด สาวใช้ที่ทำงานบกพร่อง ปากสว่างเรื่องความผิดของเจ้านาย ซาโลยาย่อมไม่คิดเก็บเอาไว้อีก เธอพยักหน้ารับ

“ได้”

ซีอาน่าพยักหน้ารับ สีหน้าเหนื่อยหน่ายเมื่อเห็นความมาดร้ายในดวงตาของซาโลยา เพื่อที่จะปกป้องไม่ให้มารดาของตนเพลี้ยงพล้ำ และปกป้องไม่ให้แผนร้ายของมารดาสำเร็จด้วยท่าทางใสซื่อไร้เดียงสาเหมือนเด็กหญิงตัวน้อย เธอต้องใช้ความสามารถมากจริงๆ

ว่าแต่ในใบบันทึกโชคชะตาของซีอาน่า มอนโตเซรา เรื่องราวใดจะเกิดขึ้นต่อจากนี้กันนะ

 

**

 

ถ้าหากว่าท่านเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กหญิงที่เมื่อเติบโตจะกลายเป็นเด็กสาวที่โคตรอภิมหาซวย ทั้งไม่เป็นที่รักใคร่ของบิดา มีแต่คนไม่อยากคบหา ถูกน้องสาวต่างมารดาแย่งคู่หมั้นไป สุดท้ายถูกบุรุษที่ไม่ใช่สามีข่มเหงรังแก...ยัง...ยังมีอีก ท้ายสุดคือต้องโทษโดนเนรเทศ ให้เน่าตายอยู่บนแพกลางทะเล ซึ่งก่อนหน้านั้นต้องเดินเท้าไปทั่งแดนให้ชาวบ้านช่วยกันสหบาทา...และต้องโขกศีรษะขอมาน้องสาวต่างมารดาอีก ท่านจะทำเช่นไร

อืม...

“ข้าคิดว่าท่านแม่คงจะมีแผนการอะไรอีกแน่เลย เจ้าบอกให้ทุกคนจับตาดูท่านแม่เอาไว้ให้ดีนะ” ซีอาน่ากำลังนั่งกุมขมับกับเรื่องราวในอนาคตที่ยังไม่เกิดขึ้น เอ่ยบอกมาร์ธาที่พยักหน้ารับอย่างแข็งขัน สาวรับใช้ของเธอนิ่งไปสัก ก่อนจะตัดสินใจถาม

“คุณหนูซีอาน่าเจ้าคะ บอกข้าได้หรือไม่ว่าทำไมท่านจึงรู้ว่าท่านซาโลยาจะต้องใช้สร้อยเส้นนั้นป้ายสีคุณหนูเฮเลนน่าด้วย”

“ข้าแอบได้ยินท่านแม่สั่งการแมนดี้น่ะ” ซีอาน่าตัดสินใจตอบไปเช่นนั้น “ถึงไม่ใช่ ข้าก็ตั้งใจจะมอบสร้อยคอเส้นนั้นให้น้องสาวอยู่แล้ว นับว่าโชคดี”

โชคดีหลายครั้งไปหรือไม่ มาร์ธาคิดในใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเห็นคุณหนูที่เลี้ยงมากับมือช่วยเหลือมารดาของตน และยิ่งไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นว่าคุณหนูซีอาน่าขัดขวางแผนการของมารดา ตอนนี้คุณหนูซีอาน่าของเธอเพิ่งจะมีอายุห้าปี แต่ก่อนหน้านี้แอบเอาถ้วยใส่ยาพิษที่ท่านซาโลยาตั้งใจจะให้คุณหนูเฮเลนน่าดื่มไปเททิ้งหลายถ้วยแล้ว และยังมีเหตุการณ์อื่นๆ อีก ชนิดที่ว่าซีอาน่ารู้ทุกแผนการของมารดา และถ้าห้ามซาโลยาไม่ให้ทำร้ายเฮเลนน่าหรือชาลอนเน่ไม่ทัน ซีอาน่าก็จะมีแผนสำรองเอาไว้แก้เกมส์ ไม่ให้ใครเอาผิดมารดาของตนได้ เหมือนเช่นครั้งนี้เป็นต้น

เรื่องความฉลาดนั้นไม่น่าแปลกใจเท่าไร เพราะเด็กทุกคนในทวีปแอสโทเรียก็เฉลียวฉลาดแบบนี้ เพราะรับพลังจากมังกรตั้งแต่เกิด แต่ซีอาน่ามีเล่ห์เหลี่ยมเหนือเด็กวัยเดียวกัน และมักมีท่าทางเหมือนรู้อนาคตซึ่งผิดกับเด็กวัยเดียวกัน

มาร์ธาคิดว่าคุณหนูของเธอจะต้องมีญาณสัมผัสอะไรสักอย่าง แต่เธอไม่กล้าพูดออกมา เพราะเธอเลี้ยงซีอาน่ามาด้วยตัวเอง หากพูดอะไรไม่ดีออกไป ก็กลัวว่าจะเป็นผลเสียของซีอาน่า และถึงซีอาน่าจะสามารถรู้อนาคตได้แล้วอย่างไร คุณหนูของเธอไม่เคยทำสิ่งใดไม่ดีเลย ภายนอกเย็นชากับน้องสาวต่างสายเลือด แต่เบื้องหลังก็คอยช่วยเหลือเอาไว้เสมอ ใครจะดีเท่าคุณหนูของเธอนั้นไม่มีอีกแล้ว

เกือบไปแล้ว ขณะที่มาร์ธากำลังพินิจคุณหนูของเธอ ซีอาน่าก็คิดในใจ หลังๆ มาเกิดเรื่องบ่อยกว่าที่ข้าคาดการณ์เอาไว้ เกือบจุดชนวนความแค้นให้เฮเลนน่าแล้ว

ในตอนที่ซีอาน่ายังเป็นแอสโทเรีย เทพธิดาแห่งโชคชะตา ก่อนลงมาเกิดเป็นมนุษย์ได้อ่านบันทึกของซีอาน่า มอนโตเซรา อย่างละเอียด และต้องอ่านซ้ำถึงสองรอบเพราะกลัวว่าพอลงไปเกิดเป็นมนุษย์แล้วจะลืม

ทำให้รู้ว่า เมื่อก่อนทั้งชาลอนเน่และเฮเลนน่าล้วนกริ่งเกรงซาโลยา เพราะตระกูลของซาโลยานั้นแข็งแกร่ง ต่อให้รู้ว่าอาหารในจานนั้นมีพิษ ก็ได้แต่ปกป้องตัวเอง ไม่กล้าเอาเรื่องซาโลยา จึงต้องกล้ำกลืนความทุกข์เรื่อยมา ไม่กล้าบอกออเดรเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเฮเลนน่าถูกใส่ร้ายว่าขโมยสร้อยไป เธอโพล่งความจริงออกมาต่อหน้ากาเร็ต และนาเดีย ออเดรทนไม่ไหว ไปหาศาลไต่สวนคดี หลักฐานและพยานแน่นหนา ทำให้ซาโลยาถูกออเดรลงโทษ จากนั้นมาเฮเลนน่าก็รู้ตัวว่าหากได้รับความอยุติธรรม ก็ไม่ควรเก็บงำเอาไว้ ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นมาอีก เธอก็จะมีพรรคพวกคอยหนุนหลังอยู่แน่นอน จากนั้นจึงใช้ความฉลาดแก้ไขปัญหาได้เสมอ

นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเล็กๆ แต่ซีอาน่ารู้ดีว่าเธอไม่ควรประมาท วันนี้เฮเลนน่าฉายชัดถึงความกล้าหาญแล้ว ต่อไปน้องสาวต่างมารดาจะคิดเอาคืนพวกเธอหรือไม่

“ไม่น่าจะนะ เพราะข้าไม่เคยยอมให้นางถูกทำร้ายเลย” ซีอาน่าพึมพำ ชาลอนเน่ และเฮเลนน่าไม่เคยถูกทำร้าย ได้รับความรักจากออเดรเต็มเปี่ยม พวกเธอก็ไม่ควรจะเก็บกด คิดร้ายต่อซาโลยาและซีอาน่า และยิ่งเมื่อเฮเลนน่ามีพรรคพวก พวกเขาก็จะไม่มารังควานพวกเธอสองแม่ลูกเหมือนอย่างที่โชคชะตาได้เขียนเอาไว้

แต่นี่มันเร็วเหลือเกิน เรื่องที่เกิดในวันนี้ ควรเกิดช้ากว่านี้ในตอนที่เฮเลนน่าเข้าโรงเรียนไม่ใช่เหรอ ทำไมจึงได้มาเกิดในตอนนี้ล่ะ ซีอาน่ากัดเล็บมือตัวเอง หรือเพราะว่าข้าเปลี่ยนโชคชะตาบางส่วน...

แล้วเธอควรจะเปลี่ยนโชคชะตาของซีอาน่า หรือว่าเดินตามชะตาลิขิตที่เขียนบนใบทึกโชคชะตาดีเล่า

ซีอาน่ายิ้มออกมาบางๆ น่าขำ ท่านพ่อไม่ให้ข้าดื่มน้ำจากแม่น้ำหลงลืม ก็เพื่อให้ข้าลิขิตชะตาตัวเองไม่ใช่หรือ

“คุณหนูซีอาน่าเจ้าคะ วันนี้ดึกมากแล้ว เข้านอนเถอะเจ้าค่ะ” มาร์ธาบอกเสียงอ่อนโยน

ซีอาน่ารู้สึกยินดีทันทีที่ได้ยินคำว่า นอน แต่ก่อนเป็นเทพธิดาแห่งโชคชะตา เวลานอนยังแทบไม่มี พอมาเกิดเป็นมนุษย์ก็ได้นอนหลับเต็มอิ่มในทุกวัน เธออดคิดไม่ได้ว่า มนุษย์นี่ช่างสบายเหลือเกินนะ

มาร์ธาจูงซีอาน่าไปที่เตียงนอนขนาดใหญ่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเขียนหนังสือของซีอาน่า เด็กหญิงปีนขึ้นเตียงด้วยตัวเองอย่างทุลักทุเลจนมาร์ธาต้องมาช่วย เธอถอดรองเท้าผ้าให้ซีอาน่า รอจนซีอาน่าเอนตัวลงแล้วห่มผ้าให้คุณหนูของเธอ

“ท่านแม่ล่ะ” ซีอาน่าถาม

“รอท่านออเดรมาทานอาหารเย็นอยู่เจ้าค่ะ” มาร์ธาตอบเสียงเบา

ออเดรไม่เคยมาทานอาหารที่คฤหาสน์ของซาโลยา แต่หญิงสาวก็ยังรอคอยเขาอย่างมีความหวังในทุกวัน ลงมือทำอาหารเย็นเองในทุกมื้อ แต่สามีกลับไม่แยแสเธอเลยแม้แต่น้อย ครอบครัวของออเดรคือชาลอนเน่ และเฮเลนน่า นอกนั้นก็แค่ส่วนเกิน

“คุณหนูซีอาน่าอยากให้ข้าอ่านหนังสือให้ฟังหรือไม่เจ้าคะ” มาร์ธาเปลี่ยนเรื่อง เห็นซีอาน่านิ่งไปก็นึกว่าเด็กหญิงสะเทือนใจ เธอพยายามทำเสียงให้ร่าเริง “วันนี้ข้าเตรียมนิทานเรื่องนกกระเรียนกับเต่าเอาไว้ เผื่อคุณหนูอยากฟัง”

ซีอาน่าพยักหน้ารับ ขยับตัวเหมือนรอฟังนิทานอย่างใจจดจ่อ ทำให้มาร์ธายิ้มอย่างรักใคร่เอ็นดู และเริ่มต้นอ่านนิทานที่เธอเตรียมเอาไว้ให้ฟังด้วยเสียงโทนสูงต่ำ พอเห็นดวงตากลมโตของซีอาน่าปิดลงก่อนที่นิทานจะจบ มาร์ธาก็ยิ้มอย่างเอ็นดู

“ฉลาดยังไงก็เป็นแค่เด็กละนะ” สาวรับใช้เอ่ย พร้อมดับโคมไฟที่ส่องสว่าง จุดเชิงเทียนขึ้นมาแทน เดินออกจากห้องไป และปิดประตูอย่างเงียบงัน

เมื่อรู้สึกว่าสาวรับใช้ของตนออกจากห้องไปแล้ว ซีอาน่าก็เปิดตาขึ้นมองข้างหนึ่ง ก่อนจะถอนใจเฮือกใหญ่ ขยับตัวนอนในท่าที่สบายกว่าเดิม พึมพำว่า

“แกล้งเป็นเด็กนี่โคตรเหนื่อย”

 

**

 

“...แอสโทเรีย แอสโทเรีย แอสซี่...

ซีอาน่าครางเบาๆ ก่อนจะฝืนลืมตาขึ้นมา พอเห็นเอเลนเทียร์ยืนอยู่ข้างเตียง เธอก็รีบหยัดกายลุก ร้องเสียงดัง พี่ใหญ่...!

เอเลนเทียร์ยิ้มกว้าง ถอนใจเฮือกใหญ่ เจ้าจริงๆ ด้วย ข้านึกว่ามาผิดบ้านอีกแล้วเสียอีก พอเจ้ามาเกิดเป็นมนุษย์แล้ว ไม่มีกลิ่นอายของเทพหลงเหลืออยู่เลย ข้าก็จำไม่ได้...

“เดี๋ยวๆ...!!” ซีอาน่ายกมือขึ้นหยุดคำพูดของอีกฝ่าย ถามอย่างตกตะลึง “หมายความว่ายังไงที่บอกว่า ...ข้านึกว่ามาผิดบ้านอีกแล้ว...

เอเลนเทียร์หัวเราะแหะๆ เกาท้ายทอยพร้อมว่า “ก็ข้าเห็นว่าบ้านหลังนั้นก็มีพี่น้องผู้หญิงสองคนเหมือนกัน ก็เลยเลี้ยวผิดไปหน่อย แต่พอถามดูก็รู้ว่าไม่ใช่เจ้า...”

ซีอาน่าใจหายวาบ พี่ใหญ่ของเธอซุ่มซ่ามเซ่อซ่าที่สุด ทำไมจ้าวสวรรค์จึงได้ปล่อยให้เอเลนเทียร์ลงจากสวรรค์เพียงลำพัง เพื่อมาหาเธอได้กัน

“...ไม่ต้องห่วงๆ...เอเลนเทียร์เร่งโบกมือ เมื่อเห็นซีอาน่าอ้าปากค้าง “...ข้าลบความทรงจำเด็กคนนั้นแล้ว แอบประทานพรให้นิดหน่อยด้วยว่า ให้มีความเก่งกาจในการยิงธนูไม่แพ้ชายชาตรี ถือว่าไถ่โทษที่ข้าลอบเข้าบ้านของนาง

พี่ใหญ่!ซีอาน่าคำราม เทพอย่างเราประทานพรแล้วไม่สามารถลบล้างพรนั้นได้ พี่จะประทานพรให้ใครสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง

เอเลนเทียร์แข็งค้างไปเล็กน้อย ก่อนที่ไหล่จะตกลงเมื่อนึกขึ้นได้ พรของเธออาจจะทำให้ชะตาชีวิตของเด็กหญิงคนนั้นเปลี่ยนแปลงไปก็ได้ นี่เท่ากับเพิ่มงานให้จ้าวสวรรค์ที่กำลังทำหน้าที่แทนแอสโทเรียอยู่ กลับไปจะต้องโดนท่านพ่อเอ็ดแน่นอน เพราะผู้เป็นบิดาไม่ชอบให้ใครให้พรสุ่มสี่สุ่มห้ากับมนุษย์ยกเว้นซีอาน่า ที่ตัวจริงคือแอสโทเรีย น้องสาวของเธอ

ละ...ล้างพรไม่ได้ งั้นข้าไปสาปให้นางมีเหตุต้องยิงพลาดทุกครั้งดีหรือ...

หยุด ไม่ต้องทำอะไรแล้วซีอาน่าห้ามเสียงเข้ม เปลี่ยนเรื่องคุย ท่านมาหาข้า มีธุระอะไรเหรอ

อ๋อใช่!เอเลนเทียร์ทุบฝ่ามือตัวเอง ท่านพ่อใช้ให้ข้าแอบมาส่งสิ่งนี้ให้เจ้าอย่างลับๆ น่ะ

ดวงตาของซีอาน่าจุดวาบ เอเลนเทียร์โบกมือ ม้วนสารสีทองก็ปรากฏ ซีอาน่าเห็นเช่นนั้นก็ถึงกับเบิกตากว้าง นี่คือสารลับฉบับพิเศษที่มีแต่เธอเท่านั้นที่สามารถเปิดและอ่านได้ ซีอาน่าพลันฉุกใจคิด การส่งสาร ส่วนมากเป็นหน้าที่ของเอดาริน แต่นี่กลับฝากมากับเอเลนเทียร์ แปลว่าสารนี้เป็นสารที่ต้องการการคุ้มครองสูงสุด ถึงเอเลยเทียร์จะเซ่อซ่าซุ่มซ่าม แต่ก็เป็นเทพที่แข็งแกร่ง และเก็บความลับได้เก่งที่สุดบนสวรรค์

หรือว่าการที่ท่านพ่อลงโทษมาให้ข้ามาเกิดบนโลกมนุษย์ คือการบังหน้า?’

ซีอาน่าใจเต้นรัวเร็ว เปิดสารออกอ่าน พอเห็นข้อความในสารเธอก็แทบอุทาน เอเลนเทียร์ถาม

ท่านพ่อคิดอยากให้เจ้าทำอะไรเหรอ?”

ซีอาน่าไม่อาจบอกพี่สาวได้ สารในมือเธอแปลเปลี่ยนเป็นพัดไม้ไผ่ลวดลายวิจิตรงดงามหนึ่งอัน มันเป็นของเก่าที่ดูเหมือนใหม่ มีอักษรโบราญของชาวสวรรค์เขียนไว้ว่า ตราบสิ้นชีวิตจะหาไม่

ข้าบอกพี่ไม่ได้ซีอาน่าตอบเอเลนเทียร์ “และหวังว่าท่านพี่จะไม่บอกใครว่ามีสารลับมาส่งข้า”

พี่ใหญ่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนจะกวาดตามองเธอแล้วถอนใจเฮือกใหญ่ ดูเจ้าสิแอสซี่ เป็นเด็กที่ไม่ได้มีความงามอะไรเลย แถมต้องมีชะตากรรมเช่นนั้นอีก...เอาเช่นนี้ ข้าจะให้พรแก่เจ้า”

ซีอาน่าตาลุกวาว ถ้าหากว่าเอเลนเทียร์ประทานพรที่ดีให้เธอ โอกาสที่เธอจะแก้ไขชะตาชีวิตตัวเองก็มีมากขึ้น

“ข้าประสาทพรให้เจ้ามีความงามเหมือนดั่งที่เจ้าเคยเป็น ยามอยู่บนสวรรค์แล้วกัน...เวลาที่พวกข้าลงมาเยี่ยมเจ้า จะได้หาเจ้าเจอได้ง่ายด้วย

ความงามเหรอ เออ ก็ใช้ได้นะ อย่างน้อยก็ทำให้คนสงสารได้เหมือนอย่างที่เฮเลนน่าทำ... ซีอาน่าคิดใคร่ครวญดู เอเลนเทียร์ไม่รอเธอ ประทานพรให้ไม่ยั้ง

และข้าจะประสาทพรให้เจ้ามีสติปัญญาหลักแหลมเชิงวิชาการ  และเก่งกาจด้านการประดิษฐ์เหมือนแอนตาเนีย

...มีความงาม มีปัญญาแล้ว มีความสามารถในการต่อสู้ด้วยก็ดีไม่น้อย...ซีอาน่าคิด

และข้อที่สาม ข้าจะให้ของที่เจ้าสามารถใช้ติดต่อขอความช่วยเหลือจากพวกเทพได้ทุกองค์ และที่สำคัญ หากไม่ใช่เจ้า เขาจะไม่สามารถใช้มันได้เด็ดขาด!เอเลนเทียร์ประสาทพร

“โอ้! ก็ดีนะพี่!” ซีอาน่ายิ้มกว้าง ถึงจะไม่ได้พรอย่างที่เธอหวัง แต่ก็ไม่เลวเสียทีเดียว

เอเลนเทียร์โบกมือ หยิบเอากระบอกไม้ไผ่ออกมายื่นให้แอสโทเรีย ด้านในเป็นธูป เขียนชื่อพวกข้าเอาไว้ หากเจ้าอยากเรียกพวกข้าองค์ใด ก็จุดที่ธูปนั้น พวกข้าจะลงมาหาเจ้าทันที ธูปนี้จะไม่มีวันหมด เจ้าวางใจได้

ขอบคุณพี่ใหญ่ซีอาน่ารีบหยิบมาเก็บกับตัวทันที เอเลนเทียร์เอ่ยต่อเสียงทรงอำนาจ

และพรข้อสุดท้าย ข้าจะให้เจ้าเก่งกาจการต่อสู้ ไม่เป็นรองผู้ใด ข้าไม่มีวันยอมให้เจ้าโดนชายใดรังแกอย่างแน่นอนน้ำเสียงสุดท้ายของเอเลนเทียร์เหี้ยมเกรียม ขณะที่ซีอาน่าดีใจจนเนื้อเต้น โผกอดอีกฝ่ายทั้งตัว

พี่ใหญ่!

ดวงหน้าภายใต้หน้ากากของเอเลนเทียร์ขยับยิ้มอ่อนโยน ลูบเส้นผมของน้องสาวที่ลงมาเกิดบนโลกมนุษย์ พร้อมบอกว่า ข้าต้องลาเจ้าแล้ว ที่สวรรค์ยังมีงานอีกมาก ไม่ต้องห่วงนะแอสซี่ พวกพี่สาว และน้องสาวจะหมั่นลงมาเยี่ยมเจ้า ท่านพ่อของเราก็อนุญาตแล้วว่าให้พวกข้าลงมาช่วยเหลือเจ้าได้ ดังนั้น...ระหว่างที่รอพวกข้า ก็รักษาตัวให้ดีนะ

เจ้าค่ะ

ซีอาน่าพยักหน้ารับ ก่อนจะมองส่งร่างของเอเลนเทียร์ที่ค่อยๆ จางหายไปเหมือนกลุ่มควัน เธอมองของสองอย่างในมือ รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก เด็กหญิงหัวเราะกลิ้งไปมาบนเตียงอย่างมีความสุข

“คราวนี้แหละ! ข้าเปลี่ยนโชคชะตาได้อย่างแน่นอน!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 792 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,809 ความคิดเห็น

  1. #6613 elpanpon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 00:02
    พี่น้องน่ารักมากกก
    #6,613
    0
  2. #6080 Aphatsara223 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 12:47

    นิยายของไรท์คุณภาพมากมายย
    #6,080
    0
  3. #6076 loveglee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 06:15
    ตลกง่ะ เเล้วก้อน่ารักมากกเลย
    #6,076
    0
  4. #5809 SATANGnaphatsorn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:30
    น่ารักอะ ชอบความสัมพันธ์ของครอบครัวนี้มากกก น่าเอ็นดูกันทุกคนเลย เสียดาย ไม่รู้จะหาเรื่องเรเชลยังไง ฮือออออ
    #5,809
    0
  5. #5777 Poozayaki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 16:23
    ทำไมขำก็ม่ายยรุ้555
    #5,777
    0
  6. #5699 Noong7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:49
    กรี้สสสสส เยี่ยมมมม
    #5,699
    0
  7. #5687 แมวดมกาว'วว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 12:57
    มีการจุดธูปเรียกเทพเกิดขึ้น มีการเติมทรูเกิดขึ้น มีการกำเนิดGMเกิดขึ้น
    #5,687
    0
  8. #5623 TTawo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:37
    รอออออออ
    #5,623
    0
  9. #5621 Femiella (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:03
    รอนะคะ
    #5,621
    0
  10. #5620 Pprownk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 00:06
    ตอนแรกไรท์เขียนชื่อซาลอนเน่ เป็น ซาโลเน่ นะไรท์ ตอนที่บอกว่าออเดรไปเจอกันซาลอนเน่ครั้งแรกอะ
    #5,620
    0
  11. #5528 annepw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 16:01
    งี้สิ ดีดดิ้นดีใจด้วย คิกค้ากกก
    #5,528
    0
  12. #5511 werwerxylos (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 22:59

    ใช้ธูปติดต่อเทพลั่นเลย

    #5,511
    0
  13. #5426 Madmii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 00:09
    ในโชคชะตาบอกว่านางจะต้องโดนลอยแพอะไรนั่นช่ะ..อืมมตอนลอยแพก็อาจจะเจอเรเชลที่กำลังร่องเรืออยู่ก็เป็นได้
    #หุหุหุ5555
    #5,426
    0
  14. #4690 sumonkarn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 02:53
    กรี้ด ดีใจ นางเอกเก่งแน่ๆ
    #4,690
    0
  15. #4680 โอริฮิเมะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:03
    ชอบค่ะ น่าติดตามมากเลย
    #4,680
    0
  16. #4192 PlairTipchada (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 17:17
    พี่ๆน้องๆน่ารัก แอสซี่ไม่ต้องเก็บกดมากแล้ว
    #4,192
    0
  17. #3802 kuro_neko_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 07:06
    ดำเนินเรื่องดีมากค่ะ ชอบบบบ
    #3,802
    0
  18. #3791 YukiKiyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 05:18
    เป็นพี่ที่แสนดีจริงๆ
    #3,791
    0
  19. #3744 คนรักแฟนตาซี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 00:25

    I need you นะ

    #3,744
    0
  20. #2439 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 19:36
    ชอบพรดีงามมากกกกก
    #2,439
    0
  21. #2370 optimusSSS72 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 16:41
    สนุกแล้วสิๆๆๆๆ
    #2,370
    0
  22. #2350 คุณสายไหม 🍑 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 15:12
    ตัลหล้กกกก เหมือนเด็กได้ของเล่นน 555
    #2,350
    0
  23. #1756 เทียรส์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 08:54
    ชอบมากมายมหาสาน
    #1,756
    0
  24. #1693 Datitheinzq20 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 08:42
    ทำดีมากจ่ะเอเลนเทียร์55555555555 น่าร้ากก
    #1,693
    0
  25. #1401 Monalisa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 17:10
    ชอบพี่ใหญ่จัง น่าร้ากก สาวซุ่มซ่าม
    #1,401
    0