ASTORIA.

ตอนที่ 13 : บทที่ 12 : ไซอา วาเรนโนซา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 737 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

 

 

 

 

“คริสติน...” ซีอาน่าเรียกเพื่อนรัก ขณะที่จัดขนมที่ทำในวิชางานฝีมือใส่กล่อง และเตรียมสำหรับนำไปให้จอร์แดน “...สมมติว่าเจ้ามีความลับอย่างหนึ่งเกี่ยวกับตระกูลที่สำคัญมากๆ และก็มีคนแปลกหน้าอีกคนหนึ่ง ซึ่งเขามีเหตุผลสำคัญมากๆ ไปขอร้องให้เจ้าบอกความลับนั้น เจ้าจะยอมบอกหรือไม่”

คริสตินนิ่งคิด ก่อนจะส่ายหน้า ทำเอาซีอาน่าอ้าปากค้าง “ไม่ยอมบอกหรอก ก็เขาเป็นคนแปลกหน้านี่”

“ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนที่มีชื่อเสียง ไม่ว่าใครก็รู้จักน่ะเหรอ!?” ซีอาน่าร้อง

“แต่ข้าไม่ได้สนิทกับเขา ถึงกับไว้วางใจในตัวเขาได้นี่น่า” คริสตินตอบกลับ ยิ้มให้ซีอาน่า “แต่ถ้าเป็นเจ้า ข้าจะยอมบอกนะ เพราะพวกเราสองคนสนิทกัน ข้าไว้ใจว่าเจ้าจะไม่มีทางทำร้ายข้าอย่างแน่นอน”

ซีอาน่ารู้สึกเหมือนเห็นอะไรกระจ่างขึ้น หัวหน้าตระกูลวาเรนโนซาจะกล้าบอกเธอเรื่องเกี่ยวกับคิรินได้อย่างไร ในเมื่อดินแดนแห่งนี้มันเป็นของมังกร ซึ่งเคยมีเรื่องบาดหมางกับคิริน ฉับพลันคล้ายมีแสงทองสว่างส่องมาที่ศีรษะของซีอาน่า เธอมองเห็นลู่ทางแล้ว ว่าจะง้างปากเด็กชายพญางูคนนั้นได้อย่างไร!

“ซีอาน่า...” คริสตินเห็นเพื่อนรักนิ่งค้าง ก็ยื่นมือไปส่ายข้างหน้าเพื่อนช้าๆ พอซีอาน่าสะดุ้งหันมามอง คริสตินก็ว่า “...รีบเอาขนมไปให้พวกอเล็กเถอะ เขาคงกำลังรอขนมจากพวกเราอยู่”

ซีอาน่าและคริสตินเรียนวิชาการทำขนมแบบง่ายๆ มาตั้งแต่เมื่อครึ่งปีที่แล้ว หลังจากเรียนเสร็จ พวกเธอก็มักยกขนมไปให้พวกเฮเชลทดลองกินเป็นประจำ แต่ต่อมาจอร์แดนร้องโวยวายว่าขนมของซีอาน่าเป็นของเขา พวกเฮเชลเลยยอมถอย ให้ซีอาน่ายกขนมไปให้จอร์แดนแทน ส่วนอเล็กก็มักมาขอปันขนมของคริสติน และโดนจัสตินมองค้อนใส่เป็นประจำ

ตอนนี้พวกเฮเชลไม่อยู่แล้ว พวกจอร์แดนจะได้กินขนมของพวกเธอเต็มที่อย่างแน่นอน

พอซีอาน่าและคริสตินเดินไปหาพวกจอร์แดน กลับพบว่าฮันน่ากำลังผลักเฮเลนน่าเบาๆ ด้วยสีหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขและความคาดหวัง จนเฮเลนน่ายอมเดินหน้าแดงเอาขนมในกล่องไปให้จอร์แดน

“ให้ข้าเหรอ” จอร์แดนถามอย่างสนใจ

“ข้าเพิ่งมาใหม่ รู้จักคนในโรงเรียนนี้ไม่มาก...ก็เลย...” เฮเลนน่าหน้าแดงก่ำสุข ยืนบิดไปมา

“นี่นางไม่รู้จักพี่สาวอย่างข้าตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย” ซีอาน่ากระซิบถามคริสติน ครินตินกระซิบตอบกลับว่า

“เดี๋ยวนี้เด็กผู้หญิงในโรงเรียนเราเรียนทำขนมตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนเลยเหรอ”

“สงสัยจะเป็นหลักสูตรใหม่ในปีนี้” ซีอาน่ากระซิบตอบ และพวกเธอก็เห็นฮันน่าปรบมืออย่างชอบใจเมื่อจอร์แดนหยิบขนมของเฮเลนน่าไปกินและพูดว่า

“ขอบใจนะ”

เฮเลนน่ายิ้มหวาน เสียจนให้ความรู้สึกมองดอกไม้ตูมเต่งดอกเล็กๆ ช่างน่ารักน่าพิศไม่มีใครเกิน ฮันน่าถือขนมของตัวเอง แทบวิ่งไปหาแอนโทนี่ทันทีที่แอนโทนี่ที่เขาเดินออกมาจากห้องเรียน เพื่อมาหาพวกจอร์แดน

“แอนโทนี่ กินขนมของข้านะ! ข้าตั้งใจทำเพื่อเจ้าเลย!

“โอ้ จริงเหรอ ขอบใจนะ!” แอนโทนี่รับมาอย่างไม่เกรงใจ ขณะที่โซเฟียถือกล่องขนมของตนค้าง ฮันน่าแย่งมันจากมือพี่สาวไปให้อเล็ก พร้อมบอกว่า

“ของพี่โซเฟียต้องให้พี่อเล็ก ดูสิ ครบคู่พอดีเลย!

“ทำไมต้องเป็นอเล็กเล่า” โซเฟียร้อง ก่อนสองแก้มของเธอจะแดงเรื่อ

ซีอาน่ารู้สึกว่าคริสตินตัวแข็งทื่อในทันที หลังจากที่จอร์แดนตีสนิทกับแอนโทนี่แล้ว อเล็กก็พลอยสนิทกับพวกแอนโทนี่ และโซเฟียไปด้วย ซีอาน่ามองคริสตินที่เม้มปากแน่น พร้อมบอกเสียงนุ่ม

“เราเก็บเอาไว้ไปให้คนที่บ้านดีกว่าเนอะ”

“ข้าเห็นด้วย” คริสตินพยักหน้า ก่อนจะจูงมือซีอาน่าออกจากที่ตรงนั้นด้วยตัวเอง ซีอาน่าเหลือกตามองท้องฟ้าสดใส ฮันน่า ร็อคซานน่า ช่างเป็นเด็กผู้หญิงเพ้อฝันที่ชอบจับคนนั้นคนนี้มาคู่กันเสียจริง ในบันทึกชะตาของเฮเลนน่า ฮันน่าเป็นตัวตั้งตัวตีคนสำคัญ เธอรู้ว่าเฮเลนน่าชอบจอร์แดนจึงคอยสนับสนุนเพื่อนรัก จนในที่สุดเฮเลนน่าก็รักกับจอร์แดนจนได้

ซีอาน่าบอกคริสตินเบาๆ “อีกไม่นานจอร์แดนคงอยากถอนหมั้นข้าแล้วล่ะ”

 

**

 

ขนมของคริสตินถูกเก็บกลับบ้านไปให้พี่ชายทั้งสาม ส่วนซีอาน่าก็เก็บขนมของตนเอง ใส่กล่อง ผูกโบว์อย่างดี ยกไปที่คฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซา เธอเอ่ยถามจอร์น และจอร์จที่ออกมาต้อนรับว่า

“วันนี้นายของพวกเจ้า จะยอมให้ข้าเข้าพบไหม”

จอร์นไม่ตอบ แต่เลื้อยอ้อมมาคาบหลังคอเสื้อซีอาน่า พาเลื้อยเข้าไปในป่า แล้วไปวางอยู่ตรงชานบ้าน ประจันหน้ากับม่านไม้ไผ่ รอสักพัก เด็กชายเจ้าของคฤหาสน์ก็เดินมานั่งลงอีกด้านของม่านไม้ไผ่ เอ่ยทักทายเธอเสียงเรียบ

“ข้าบอกเจ้าไปแล้วว่าข้าไม่ใช่คิริน”

“ข้ารู้เจ้าค่ะ” ซีอาน่าหยิบกล่องขนมให้ “แต่ข้าอยากผูกมิตรกับท่าน เลยทำขนมมาให้จากที่โรงเรียน”

เธอดันไปข้างหน้า พยายามยิ้มออกมาอย่างเปิดเผยจริงใจ อีกฝ่ายนิ่งไปนาน สักพักจึงตอบกลับว่า

“ไม่ใช่เพราะเจ้านำมันไปให้คู่หมั้นของเจ้าไม่ได้ ถึงโยนมาให้ข้าหรอกหรือ”

ซีอาน่ายิ้มค้าง เอ่ยเสียงเรียบ “ท่านแอบดูข้าเหรอ”

“เด็กผู้หญิงอย่างเจ้า ข้าจะแอบดูไปทำไมให้เสียสายตา...” อีกฝ่ายตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน ขณะที่ซีอาน่าถลึงตาใส่ม่านไม้ไผ่นั่นอย่างดุร้าย “เจ้าก็รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่สู้ดี ข้าจะตามสืบดูทุกความเคลื่อนไหวของทุกตระกูลก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่”

ซีอาน่านิ่งไปนิด ตระกูลวาเรนโนซาก็ตื่นตัวกับการคัดเลือกราชามนุษย์ของเทพมังกรเช่นกันสินะ

“ถ้าท่านไม่ชอบก็ยกให้จอร์จ และจอร์นก็ได้เจ้าค่ะ งูคงจะกินน้ำตาลเป็นกระมัง” ซีอาน่าว่าพร้อมแกะห่อกล่องใส่ขนม อีกฝ่ายตอบกลับเสียงเรียบ

“งูสองตัวนี้เป็นตัวเมีย”

ซีอาน่าสำลักอากาศ เงยหน้ามองงูสองตัวที่โน้มหัวมามองเธอ มิน่าล่ะพวกมันถึงทำท่าไม่ค่อยพอใจตอนเธอตั้งชื่อนี้ให้ เด็กชายที่อยู่หลังม่านหัวเราะให้ได้ยินออกมาเบาๆ ซีอาน่าบ่นอุบอิบ

“ก็...ก็งูหน้าตามันเหมือนกันหมด ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า” ซีอาน่ามองงูขาว และงูดำสักพักจึงว่า “งั้นชื่อลิซ่า กับลินดาดีไหม”

“เจ้าเรียกพวกมันเหมือนเดิมเถอะ” เจ้าของงูตอบกลับ ทำเอางูสองตัวอดตวัดคอกลับไปมองเจ้านายของตนไม่ได้

ซีอาน่าพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย หยิบขนมมายื่นให้งูดำ และงูขาวอย่างนุ่มนวล เธอถามคนที่อยู่หลังม่านไม้ไผ่

“ว่าแต่ท่านชื่ออะไรเจ้าคะ”

มือของเจ้าของคฤหาสน์ที่กำลังโบกพัดให้ตนเองชะงักลง ซีอาน่าเอ่ยถาม

“ถ้าข้าจะเรียกท่าน ควรเรียกว่าอะไรเจ้าคะ”

ในตอนนั้น ซีอาน่ารู้สึกว่าเด็กชายได้โน้มตัวเข้ามาใกล้ม่านไม้ไผ่ กระซิบถามอย่างซุกซนสนุกสนาน

“ถ้าข้าไม่บอกเจ้า แล้วเจ้าจะตื้อถามให้ได้กระนั้นเหรอ”

“ไม่เจ้าค่ะ” ซีอาน่าตอบ “แต่ข้าจะตั้งชื่อใหม่ให้กับท่านแทน”

งูขาว และงูดำที่กำลังกลืนขนมของซีอาน่าถึงกับสำลัก พอพ่นเศษขนมออกจากปากก็หันมามองนายของตน สักพักใหญ่ ซีอาน่าจึงได้ยินเสียงถอนหายใจออกมา

“ไซอา...”

“เจ้าคะ?

“ไซอา วาเรนโนซา คือนามของข้า”

...ไซอา ภาษาของชาวสวรรค์คือจิตวิญญาณ...

ซีอาน่าแย้มรอยยิ้มหวาน เธอเอ่ยบอกเขาอย่างร่าเริง

“ยินดีที่ได้รู้จักไซอา เจ้าเรียกข้าว่าซีอาน่าก็ได้นะ จากนี้ไปเราเป็นเพื่อนกันแล้ว ข้าฝากตัวด้วยล่ะ!

ไซอานิ่งไปสักพัก ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบๆ ว่า “หึ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้าพูดจาเป็นกันเองกับข้าได้เร็วขนาดนี้นะ...ซีอาน่า มอนโตเซรา”

 

**

 

แต่ละวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เฮเลนน่าขอมาเรียนพิเศษกับซีอาน่าด้วย แต่ทว่าซีอาน่าคัดค้าน เพราะเธอและเฮเลนน่าเรียนกันคนละระดับชั้น จะให้มาเรียนรู้ไปพร้อมกัน เฮเลนน่าก็คงจะตามไม่ทัน และเพราะค่าจ้างอาจารย์มาสอนพิเศษให้ซีอาน่าก็มากโขแล้ว ออเดรเลยบอกปัดไม่ให้เฮเลนน่าเรียนพิเศษอีกคน เล่นเอาน้องสาวของเธอยืนมองบิดา น้ำตาคลอเบ้าอยู่นานสองนาน สุดท้ายเลยขอไปอ่านหนังสือกับระกูลร็อคซานน่าแทน

“พี่สาวอะไรใจร้ายแบบนี้!

ฮันน่าพูดออกมาเสียงดังๆ แทบทุกครั้งที่ซีอาน่าเดินผ่าน ตอนแรกพวกซีอาน่าไม่สนใจ แต่หลังๆ มา แม้แต่คริสตินก็เริ่มหันไปมองฮันน่าที่หัวเราะคิกคัก แสร้งทำเป็นว่าเมื่อครู่ไม่ได้เจาะจงจะว่าตนเองกำลังว่าร้ายใคร ซีอาน่าเป็นฝ่ายตบบ่าคริสตินให้ปล่อยวาง

และเพราะเฮเลนน่าไปอ่านหนังสือที่ตระกูลร็อคซานน่าเป็นประจำ ดังนั้นไม่นานเธอก็สนิทสนมกับพวกแอนโทนี่มากขึ้นตามลำดับ หลายครั้งที่ซีอาน่าเห็นเฮเลนน่า ฮันน่า แอนโทนี่ และโซเฟียอยู่ในกลุ่มเดียวกัน กำลังพูดคุยหัวเราะเฮฮา แต่พอเห็นว่าซีอาน่าเดินผ่าน พวกเขาก็เงียบและมองเธอนิ่งๆ ซีอาน่าก็ไม่ได้ทักพวกเขา เพียงแค่ยิ้มให้ และไม่สนปฏิกิริยาตอบกลับมา

เฮเลนน่าเริ่มฉายแววเฉลียวฉลาดเก่งกาจ จอร์แดนและอเล็กเองก็เริ่มห่างไกลจากพวกซีอาน่า อเล็กยังมาหาคริสตินที่ห้องเรียนในบางครั้ง พร้อมของฝากเล็กๆ น้อยๆ แต่จอร์แดนกลับไม่มาทัก และพูดคุยกับซีอาน่าเหมือนเก่า ซีอาน่าก็ไม่ได้สนใจไปตามเขา แค่ตั้งใจเรียนไปวันๆ เท่านั้นเอง

และเมื่อพี่สาวไม่สนใจ พักหลังๆ มานั้น เฮเลนน่าจึงใช้เวลาพักเที่ยงกับจอร์แดนอย่างเปิดเผย แต่สุดท้าย...คนที่สามารถไปงานเลี้ยงที่จัดในตระกูลเฮมิงตันได้ก็คือซีอาน่า และออเดรก็ยังคงใช้เวลากับซีอาน่ามากกว่าเฮเลนน่า เพราะท้ายที่สุดแล้ว คนที่โรเบิร์ต เฮมิงตันสนใจก็คือซีอาน่า มอนโตเซรา ไม่ใช่เฮเลนน่า

และเวลามันก็ผ่านมาหนึ่งปีเต็ม...

“ท่าทางเจ้าจะได้รับความลำบากที่โรงเรียนนะ”

ไซอาเอ่ยถามเธอในวันหนึ่ง หลังจากสถานการณ์ในโรงเรียนมึนตึงมาหลายเดือน และทุกวันนี้เขาก็ยังไม่ยอมให้เธอเห็นหน้า พูดคุยกันผ่านม่านไม้ไผ่เป็นประจำ

“เหรอ ข้าไม่ยักรู้สึก”

ซีอาน่าตอบกลับ การมาพูดคุยกับไซอาทุกวัน ทำให้เธอและเขาสนิทกันมากขึ้นตามลำดับ ซีอาน่ารู้ว่าไซอาไม่ใช่คนหยิ่งยะโสอะไร แต่เขาเป็นคนกวน...กวนสหบาทาเธอมากๆ และเป็นคนที่รู้เรื่องรอบตัวเธอทุกอย่าง ทั้งๆ ที่ตัวเองนั่งอบกำยานอยู่แต่ในคฤหาสน์

“เจ้าจะแสร้งเป็นรูปปั้นได้อีกนานสักเท่าไร” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงสนุกสนานในหายนะของผู้อื่น

ซีอาน่ากลอกตา เธอไม่รู้สึกจริงๆ ถึงจะเสียดายมิตรภาพในวันวาน แต่ในเมื่อคนอื่นยินยอมเชื่อถือคำพูดจากใครอีกคนมากกว่าเดินมาถามเธอตรงๆ ก็ช่างหัวพวกเขาเถอะ

“ฝีมือของข้าเป็นอย่างไรบ้าง” ซีอาน่าเปลี่ยนเรื่อง ยื่นขนมที่ทำวันนี้ให้ ไซอาเอื้อมมือมารับจากหลังม่านไม้ไผ่

“ไม่ต้องห่วง...” เขากินไปชิ้นหนึ่ง “...ยังห่วยแตกเหมือนเดิม”

ก็บอกแล้วว่าไอ้หมอนี่มันกวนสหบาทาจริงๆ

ไซอาเลื่อนกล่องเปล่ากลับมาให้ซีอาน่า เขาเอ่ยถามอย่างนุ่มนวล

“มีอันตรายเข้ามาใกล้เจ้า เจ้ารู้หรือไม่”

ซีอาน่าเงยหน้าขึ้นมองเงาของไซอาทันที เด็กชายอยู่ใกล้ม่านไม้ไผ่ มากพอที่เธอจะเห็นลวดลายสีแดงบนชุดของเขา เธอพยายามมองที่ดวงหน้าของเด็กชาย แต่มันลึกลับเหลือเกิน เธอยังคงไม่อาจมองเห็นได้ว่าไซอาคนนี้มีรูปร่างหน้าตาเช่นไร

พอมาคิดวิเคราะห์ถึงคำพูดของไซอา ซีอาน่าก็เริ่มต้นนับนิ้ว มันใกล้ได้เวลาแล้ว...

“เจ้ารู้ได้อย่างไร” ซีอาน่าหันมาถามคนอยู่หลังม่าน อีกฝ่ายตอบกลับมาเพียงเสียงหัวเราะในลำคอ ในหมู่เด็กของทวีปแอสโทเรีย ทุกคนล้วนได้รับพลังมังกรทำให้มีความเป็นผู้ใหญ่สูง แต่ไซอาเป็นคนแรกที่ทำให้ซีอาน่ารู้สึกว่าเขาเป็น ผู้ใหญ่ จริงๆ ไม่ได้เสแสร้งให้ดูน่าเกรงขามเหมือนเด็กคนอื่น ขนาดเธอที่มีความทรงจำของเมื่อชาติก่อน บางครั้ง ยังสุขุมสู้ไซอาไม่ได้เลย

“หึหึ”

ซีอาน่าได้ยินเสียงกางพัดของไซอา ลวดลายดอกไม้สีแดงบนชุดของเขากระเพื่อมไหวตามแรงหัวเราะ

“เจ้ารู้ แต่จะไม่ช่วยข้าหรือ” ซีอาน่าถามอย่างสงสัย

“ข้าอยากจะเห็นความสามารถของเจ้ามานานแล้ว” ไซอาตอบกลับมาอย่างนุ่มนวล “แสดงให้ข้าดูสิ แล้วข้าค่อยตัดสินใจว่าควรเอาอย่างไรกับเจ้าดี”

ซีอาน่าขมวดคิ้วแน่น ไซอาหุบพัดของตน เอาด้ามพัดเคาะที่ม่านไม้ไผ่

“มันก็เหมือนด้านหน้า และด้านหลังของม่านอันนี้ ข้าเห็นเจ้า แต่เจ้าไม่มีทางเห็นข้า เพราะอะไรกันน้า”

“ก็เพราะเจ้ามันเล่นตัวล่ะสิ” ซีอาน่าเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ เธอหยัดกายลุกพร้อมว่า “ขอบคุณที่บอกข้า”

“หวังว่าขนมในวันหน้า จะรสชาติดีกว่านี้”

ซีอาน่าแค่นยิ้ม เช้าวันต่อมา เธอเรียกมาร์ธามาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มหวาน

“มาร์ธา พักนี้เคธีทำอะไรอยู่เหรอ”

 

**

 

วันนี้คือวันประกาศผลสอบกลางภาคเรียน วันพรุ่งนี้ พวกเขาจะหยุดเรียนเพื่อทำกิจกรรมกัน ที่โรงเรียนนั้นมีกระดานบอกคะแนนในแต่ละวิชาของตน เฮเลนน่ามองดูแล้วแย้มรอยยิ้มกว้าง

“ที่หนึ่ง!” เธอหันไปหาฮันน่า พร้อมร้องอย่างดีใจ “ข้าได้ที่หนึ่งล่ะ!

 “เจ้าเก่งที่สุดเลยเฮเลนน่า!” ฮันน่าร้องพร้อมกระโดดอย่างตื่นเต้นยินดี แต่แล้วพวกเธอก็ต้องชะงัก เมื่อระดับชั้นที่สูงกว่า คนที่ได้ที่หนึ่งคือซีอาน่า มอนโตเซรา

“ดูสิ คะแนนเต็มทุกวิชาเลย” เสียงพูดคุยของคนรอบข้างดังขึ้น

“ของอาจารย์คนนี้หินสุดๆ เลยนะ”

“อะไรกัน แม้แต่วิชาภาคปฏิบัติ นางก็ได้ยังได้คะแนนเต็มเหรอเนี่ย”

ทุกคนพูดคุยกัน พร้อมชี้ให้ดูคะแนนของซีอาน่า ก่อนจะเปิดทางให้เมื่อเห็นว่าซีอาน่าเดินตรงเข้ามาพร้อมกับคริสติน

“ที่สอง...” คริสตินอุทาน หันมายิ้มให้ซีอาน่าอย่างยินดี “ข้าได้ที่สองแล้วล่ะ ขอบคุณเจ้ามากนะที่ช่วยข้า!

“เพราะเจ้าพยายามต่างหากเล่า” ซีอาน่าตบบ่าคริสติน มองกระดานแล้วอดคิดไม่ได้ สงสัยว่าจอร์แดนจะโดนเฮเลนน่าทำให้เป๋ไป คะแนนเลยตกลงมา เป็นแค่ที่สาม

“ยินดีด้วยเจ้าค่ะท่านซีอาน่า” อาจารย์ประจำภาควิชาหนึ่งเดินมาเอ่ยกับเธอด้วยตัวเอง “ท่านเป็นคนแรกนับตั้งแต่เปิดโรงเรียนนี้มา และสามารถทำคะแนนได้เต็มทุกวิชา อาจารย์ใหญ่เลยวานให้ข้ามอบสิ่งนี้ให้ท่าน”

ซีอาน่าเบิกตากว้าง อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนนี้เป็นมังกรวาโยบรรพกาล และเป็นผู้เลือกเด็กๆ ไปทำภารกิจเพื่อเปลี่ยนชะตาของทวีปแอสโทเรียด้วย อาจารย์คนนั้นยื่นกล่องบุกำมะหยี่สีน้ำเงินมาให้เธอ ซีอาน่าเปิดดูพร้อมอุทาน

“เกล็ดของมังกรวาโย”

นักเรียนทุกคนในที่นั้นอุทานออกมาเบาๆ เกล็ดของมังกรวาโย สำหรับทวีปแอสโทเรียแล้วคือเครื่องหมายอันทรงเกียรติ ซีอาน่ายิ้มหวาน บอกอาจารย์คนนั้นว่า

“ขอบคุณที่ท่านอาจารย์เป็นธุระให้ข้าเจ้าค่ะ ข้าจะขอไปขอบคุณท่านอาจารย์ใหญ่ด้วยตัวเองได้หรือไม่เจ้าคะ”

“เมื่อถึงเวลา ท่านก็จะได้เจอเขาเองแหละเจ้าค่ะ” อาจารย์ตอบอย่างกำกวม ซึ่งไม่แปลก ในเมื่ออาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนนี้คือมังกรวาโยบรรพกาล เขาจะยอมมาพบเด็กนักเรียนง่ายๆ ได้อย่างไร

“ดีจังเลยซีอาน่า” คริสตินบอกซีอาน่า ดวงตาฉายแววชื่นชมจากใจจริง “สมควรแล้วล่ะที่เจ้าจะได้รับ”

“เจ้าได้เกล็ดมังกรเหรอ” จอร์แดนเดินเข้ามาเอ่ยถาม ถึงตอนนี้เขาจะได้ยินเรื่องร้ายๆ ของซีอาน่าดังกรอกหูทุกวัน แต่ทว่าเมื่ออีกฝ่ายได้เกล็ดมังกร เขาก็ให้ความสนใจ “ให้ข้าดูหน่อยได้หรือไม่”

ซีอาน่ายิ้ม พร้อมยื่นให้จอร์แดนอย่างใจกว้าง เด็กชายมองมันแล้วมีสีหน้าครุ่นคิด เขายิ้มและบอกซีอาน่าว่า “วันนี้ข้าจะได้ขนมจากเจ้าไหม”

“อะไรนะ?

“ข้าไม่ได้กินขนมฝีมือเจ้ามานานแล้วนะ” จอร์แดนเอ่ยอย่างมีความหวัง

ซีอาน่านิ่งไปนิด ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่ได้ ข้ามีคนรอกินขนมของข้าอยู่ ถ้าไม่เอาไปให้เขา เขาต้องบ่นข้าแน่ๆ เลย”

รอยยิ้มของจอร์แดนแข็งค้าง เอ่ยถามแทบจะทันที “ใครเหรอ”

ซีอาน่าหัวเราะ หยิบกล่องใส่เกล็ดมังกรกลับคืน และเดินจากไป “พวกเจ้าไม่รู้จักเขาหรอก”

สีหน้าจอร์แดนไม่น่าดูเท่าไร คริสตินเดินตามซีอาน่าไปสักพัก ก็ตัดสินใจหันกลับมาบอกจอร์แดนว่า

“ข้าเองก็คิดว่า...เจ้ากลับไปกินขนมของเฮเลนน่าต่อไปเถอะ อยู่ห่างๆ กันอย่างนี้ พวกข้าก็มีความสุขดี”

ซีอาน่าเดินไปไม่ไกล ได้ยินคำพูดนั้นจากปากคริสตินแล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง คริสตินของเธอ เริ่มกล้าต่อปากต่อคำผู้อื่นแล้ว แถมยังปากร้ายน่าดู

คริสตินเอ่ยถามซีอาน่าถึงเจ้าของขนมชิ้นนั้น ซีอาน่ารับปากเพื่อนรักว่า สักวันจะพาเธอไปพบเขา

“แต่หมอนั่นไม่ค่อยรับแขก ทุกครั้งที่ข้าพบเขา เราจะคุยกันผ่านม่านไม้ไผ่”

“เขาเสียมารยาทจังเลย” คริสตินฟังแล้วเอ่ยออกมาอย่างอดไม่อยู่ “เจ้าไปหาเขาทุกวัน แต่เขาก็ยังไม่ยอมให้เจ้าพบหน้าของเขา หรือว่า...เขาจะมีเกล็ดเต็มตัวเหมือนที่เขาลือกัน”

“ห๊ะ” ซีอาน่าอ้าปากค้าง คริสตินเลยขยายความ

“ทายาทตระกูลวาเรนโนซามีเชื้อสายงู เขาว่ากันว่าที่พวกเขาไม่เคยยอมออกมาพบผู้คน ก็เพราะว่าทั้งตัวของคนพวกนั้นมีแต่เกล็ด รูปลักษณ์ไม่เหมือนคน เลยไม่ยอมให้ใครเห็นตัวพวกเขา” คริสตินลดเสียงลงอีก “แถมยังลือกันอีกว่า...คนที่แอบไปก่อกวนพวกเขา จะถูกงูจับกินทุกราย”

ข่าวลือนี้มีมูลความจริง!’ ซีอาน่ากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นึกถึงช่วงแรกๆ ที่ถูกงูคาบไปทิ้งหน้าป่าเป็นประจำ ในเมื่อข่าวลือหลังเป็นความจริง แล้วข่าวลือแรกเล่า...

หรือว่าคืนนี้เธอจะลองถามเขาดูดี

“ข้าไม่มีเกล็ด”

ไซอาพูดเป็นคำแรกในคืนวันนั้น ทันทีที่ได้พบเธอ แทนที่เขาจะทักทายสวัสดี กลับพ่นประโยคนี้ใส่ซีอาน่าทันที

ซีอาน่าอ้าปากค้างไปเล็กน้อย ก่อนจะร้อง “แม้แต่เรื่องที่ข้าคุยอะไรกับคริสตินบ้าง เจ้าก็ยังรู้อีกหรือ สารภาพมาเดี๋ยวนี้นะไซอา เจ้าใช้งูสืบข่าวของข้าใช่หรือไม่”

ไซอาถอนใจเสียงดัง พร้อมบอกว่า “ข้าได้ข่าวของเจ้ามาอย่างไรนั้นไม่สำคัญ เอาขนมของข้ามาได้แล้ว”

ซีอาน่าดันกล่องขนมให้ พยายามมองมือขาวเนียน และท่อนแขนที่ยื่นมารับกล่องขนมของเธอ ไซอาเป็นคนชอบใส่เสื้อที่มีแขนเสื้อบานๆ เนื้อผ้าเบาลื่น ทำให้มองเห็นผิวเนื้อได้ไม่ยาก

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีเกล็ด!

เสียงดุดังมาอีก ทำเอาซีอาน่าสะดุ้งเฮือก เสไปมองงูดำและงูขาวตัวใหญ่ที่ขดตัวนอนฟังบทสนทนาของเจ้านายอย่างสบายอารมณ์ สักพัก ซีอาน่าก็หลุดปากว่า

“ไซอา...ทำไมคนอื่นๆ ถึงเชื่อคำพูดของน้องสาว มากกว่าข้าล่ะ”

ไซอาฟังแล้วนิ่งไป ซีอาน่าก็คล้ายได้สติ เธอหัวเราะและเอ่ย “ช่างมันเถอะ จริงๆ แล้วข้าก็ไม่ได้สนใจมันสักเท่าไรหรอกนะ แหะๆ”

กล่องขนมถูกยื่นกลับมา ข้างในยังมีขนมหวานเหลืออีกสองชิ้น ไซอาเอ่ยเสียงเรียบ

“กินด้วยกันสิ เจ้าจะได้รู้เสียทีว่าฝีมือของตัวเองห่วยแตกขนาดไหน”

ซีอาน่าแยกเขี้ยว ก่อนจะหยิบขนมในกล่องมากัดกิน รสของมันหวานละมุนกลมกล่อม มีกลิ่นดอกไม้อบอวนในปาก รสชาติดีขนาดนี้ ไซอายังบอกว่าห่วยแตกอีกนะ

“ถ้าหาก...” ไซอาเอ่ย “...มีดอกไม้สีทอง และศพของคนตายลอยมากับสายน้ำพร้อมกัน เจ้าคิดว่าอะไรที่จะเด่นสะดุดตากว่ากันเล่า”

ซีอาน่านิ่งงัน หันมองไซอา อีกฝ่ายหยัดกายลุกและเดินจากไป ทิ้งคำพูดไว้ให้เธอว่า

“บนโลกนี้ คนที่แข็งแกร่งเท่านั้น ที่จะอยู่รอด”

 

**

 

“ข้าไม่เข้าใจ ศพคนตายกับดอกไม้สีทอง” คริสตินร้องถามซีอาน่า คำพูดนี้มันเกิดสติปัญญาเด็กอายุแปดปีอย่างเธอจริงๆ

“เขาคงหมายความว่า ข่าวเรื่องดีๆ ของข้ามันไม่น่าสนใจ เท่าข่าวเรื่องร้ายๆ ที่คนเขาพูดถึงข้ากันกระมัง” ซีอาน่าบอกคริสติน อีกฝ่ายพยักหน้า

“แล้วประโยคที่ว่า บนโลกนี้ คนที่แข็งแกร่งเท่านั้น ที่จะอยู่รอด ล่ะ” คริสตินถามอีก

“อันนี้ไม่แน่ใจ” ซีอาน่าบอก

คริสตินครุ่นคิด ก่อนยิ้มออกมา “เขาเป็นเพื่อนที่ดี”

“ใช่ แต่พูดแต่ละอย่างต้องตีความ ยากๆ ทั้งนั้น ถ้าไม่ฉลาดอย่างข้า คงฟังเขาไม่รู้เรื่องนะเนี่ย” ซีอาน่ายืดอกเล็กน้อย ทำเอาคริสตินหัวเราะคิกคัก ก่อนจะหยัดกายลุกแล้วว่า

“ข้าไปเข้าห้องน้ำก่อนนะซีอาน่า”

“อื้อ” ซีอาน่าพยักหน้ารับ

“ขากลับจะแวะซื้อขนมด้วยนะ เจ้าจะเอาอะไรไหม” คริสตินถาม

ซีอาน่าส่ายหน้า มองตามร่างของคริสตินที่เดินออกจากห้องไป เมื่อวานเผลอบ่นให้ไซอาฟังไปเช่นนั้น ซีอาน่าจึงค่อยมาวิเคราะห์ตัวเอง ที่จริง ถึงภายนอกเธอจะทำตัวเฉยเมยกับกิริยาของคนพวกนั้น แต่ข้างในก็รู้สึกเหมือนกัน คงจะเป็นความน้อยเนื้อต่ำใจกระมัง

ดวงตาของซีอาน่ามองไปเรื่อยขณะที่กำลังใช้ความคิด เธอสะดุดสายตากับถุงเงินปักเป็นรูปนกน้อยบนดอกไม้ขนาดใหญ่ ซีอาน่าหยิบมันขึ้นมา ก่อนจะเดินตามคริสตินออกไป เพื่อนของเธอจะซื้อขนมได้ยังไงถ้าหากว่าไม่ได้เอาถุงเงินไป

ซีอาน่าเดินออกมาได้สักพักก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นฮันน่ากำลังฉุดแขนของคริสตินอยู่

“...นี่เรากำลังช่วยเจ้านะ นางน่ะร้ายกาจจะตายไป วันเกิดเฮเลนน่าแท้ๆ แต่นางกลับไม่ยอมให้ท่านลุงออเดรมาหาเฮเลนน่า แค่นี้เราก็รู้แล้วว่านางเป็นคนเช่นไร”

ซีอาน่าหรี่ตาลง ที่ตรงนั้น นอกจากฮันนา และเฮเลนน่าแล้ว ยังมีแอนโทนี่กับโซเฟียและเด็กอีกหลายคนที่ตั้งใจฟังด้วย

คริสตินปัดมือของฮันน่าออกอย่างนุ่มนวล สีหน้าเรียบเฉย เอ่ยเสียงเรียบว่า “ช่วยหลีกทางข้าด้วย”

“ที่นางคบกับเจ้าก็เพราะอยากจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่านางไม่ได้เป็นอย่างข่าวลือนั่นต่างหาก ที่จริงนางไม่ได้คิดอยากคบกับคนที่ต่ำกว่านางหรอก!”ฮันน่าคว้าแขนคริสตินเอาไว้อีกครั้ง “เฮเลนน่าเป็นน้องสาวนางแท้ๆ นางยังไม่ไยดีเลย แล้วเจ้าเป็นอะไรกับนางเล่า นางถึงจะมาดีด้วย! นี่พวกข้าเป็นห่วงเจ้านะ มาอยู่กับพวกเราเถอะ!

“ใช่...” เฮเลนน่าเอ่ยเสียงเบาหวิว “ข้าทนมองมานานแล้ว ข้าไม่อยากเห็นนางใช้เจ้าเป็นเครื่องมือให้ตัวเองดูดีในสายตาคนอื่น”

คริสตินข่มอารมณ์นับหนึ่งถึงสิบในใจ เธอมองไปยังพวกแอนโทนี่แล้วถามเสียงสูง

“พวกเจ้าเชื่อนางเหรอ”

พวกแอนโทนี่หลบสายตาเธอ แอนโทนี่ว่า “ข้าก็ไม่อยากเชื่อหรอก แต่เห็นเฮเลนน่าบอกว่านางทำให้พี่เลี้ยงของเฮเลนน่าต้องตาย ก็เลย...”

“ตอนที่ข้าไปบ้านของเฮเลนน่า แม่ของนางก็เล่าให้ฟัง” โซเฟียบอกเบาๆ

มาที่บ้านเหรอ ตอนไหนกันนะ ซีอาน่าคิดในใจ จำไม่ได้เลยสักนิด อาจจะเพราะเธอมักยุ่งกับการเรียน และการไปหาไซอา ดังนั้นพักนี้เลยปล่อยเรื่องราวในบ้านให้มาร์ธาเป็นคนช่วยดูแล แต่มาร์ธาก็ดูแลแต่ในคฤหาสน์ใหญ่ ไม่เคยไปดูที่คฤหาสน์รองเลย

อย่างนี้นี่เอง ชาลอนเน่เป็นผู้ใหญ่ บอกแอนโทนี่และโซเฟียด้วยตัวเอง เด็กอย่างพวกเขาจะไม่เชื่อได้อย่างไร

“ถ้าเจ้าอยู่กับนาง คนอื่นๆ ก็จะพาลเกลียดเจ้าด้วย! นี่พวกข้ากำลังช่วยเจ้าอยู่นะ!” ฮันน่าบอกคริสติน

คริสตินปัดมือของฮันน่าออก เอ่ยเสียงเครียดว่า “ข้าช่วยตัวเองได้!

คริสตินหันหลังกลับ ตัดสินใจไม่ไปซื้อขนมแล้ว เธอเห็นซีอาน่าที่แอบอยู่หลังมุมตึก และยกนิ้วชี้ขึ้นแตะปาก มองไปยังเด็กมากมายที่กรูกันไปหาพวกฮันน่า และเฮเลนน่า

“ที่เจ้าพูดเมื่อครู่นี้เป็นความจริงเหรอ!?

“นางยังเด็กอยู่ก็ทำให้คนตายได้แล้วเหรอ!?

“มันเรื่องอะไรกัน!?

คริสตินเดินมากุมมือซีอาน่า แล้วลากกลับห้องเรียนในทันที เอ่ยเสียงเรียบว่า “เจ้าไม่ต้องไปฟังหรอก”

ดวงตาของซีอาน่าหลุบลงต่ำ และเธอก็ได้เห็นบางสิ่งกำลังเลื้อยผ่านอยู่ตรงต้นไม้ พลันประโยคหนึ่งก็ดังขึ้นในหัว

บนโลกนี้ คนที่แข็งแกร่งเท่านั้น ที่จะอยู่รอด

ซีอาน่าถอนใจยาว ดวงตากลับคืนสู่ความปกติในทันที

เข้าใจแล้วไซอา ข้าจะเข้มแข็ง

 

**

 


อัพเมื่อโลกต้องการ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 737 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,811 ความคิดเห็น

  1. #6616 elpanpon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 13:04
    โอ๊ยจะร้องไห้ สงสารน้อง
    #6,616
    0
  2. #6393 554910140 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 18:36
    ก็คือเฮเลน่าหาพรรคพวกมาล้างสมองจนหมดโรงเรียนแล้วมั้ง

    ว่าแต่....พระเอกตัวจริงนี่ใคร ออกมาแสดงตัวรึยัง?// ปูเสื่อรอ
    #6,393
    0
  3. #6392 554910140 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 18:16
    ชื่อ ไซอา ทำไมฉันชอบเรียกเป็น ไอซ์ซ่า นะ?
    #6,392
    0
  4. #6090 loveglee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 06:19
    พวกเด็ก ้า นี้น่าจับตีจิงๆ
    #6,090
    0
  5. #6083 Aphatsara223 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:32
    Eเฮเลน่า ทำไมmungตอแxลจังวะ
    #6,083
    0
  6. #5701 Noong7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:46
    ขนาดจอร์แดนยังเปลี่ยนไปเลย เฮ้อ

    สงสารก็แต่ซีอาน่า สู้ๆๆๆๆๆนะคับบบบ รีบๆเอาชนะมันเล้ย
    #5,701
    0
  7. #5642 I_am_Por (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 12:03
    ยิ่งอ่านซ้ำ ยิ่งได้อารมณ์ เกลียดเฮเลยน่า กับ ฮันน่า มาก ชาลอนเน่ด้วย ขอให้พวกนางตายไม่ดีๆๆๆๆ เอาให้แบบช้ำๆๆๆ
    #5,642
    0
  8. #5641 Haruooooo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 00:01
    ต้องการโลกกกก
    #5,641
    0
  9. #5640 Maya1412 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 16:48

    จะถึงช่วงนั้นแล้วสินะ...

    #5,640
    0
  10. #5638 kanta1078 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 16:24
    อันนี้คือเด็กกันเหรอ?! รู้สึกไม่ถูกกับฮันน่าแปลกๆ เฮเลนน่าก็แค่พ่อไม่รักเองนะ หรือจะเป็นความอิจฉาแบบเด็กๆ?
    #5,638
    0
  11. #5103 warat_sariyawut (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 21:41
    คิดว่าพระเอกยังไม่ออกแน่ๆ แต่ตอนนี้เกาะเรือไซอาไปก่อน ส่วนจอร์แดนน่ะเหรอไปตกน้ำตายไป๊!
    #5,103
    0
  12. #5047 pangpkt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 21:51
    ถ้านางเป็นเด็กอายุ8ขวบจริงๆเรื่องพวกนี้ก็โหดเอาการนะเนี่ย
    #5,047
    0
  13. #2989 optimusSSS72 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 02:22
    โหดมากก
    #2,989
    0
  14. #2536 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:48
    พวกนี้ร้ายจริงๆสงสารซีอาน่า
    #2,536
    0
  15. #1699 Datitheinzq20 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 12:09
    หมั่นไส้ฮันน่าขั้นสุด ลำไย!!!! เฮเลนน่าก็ร้ายนะ จัดการสักทีจ้า ไม่ไหวจริงงง
    #1,699
    0
  16. #1452 malefactor (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 01:03
    พระเอกมั้ยไม่รู้แต่เรือไซอาเราเกาะไม่ปล่อยแน่ๆ
    #1,452
    0
  17. #366 Mune (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 19:19
    ถึงไซอาจะกวนมากแค่ไหน แต่เค้าก็ดูเป็นคนดีนะ ดูโตเป็นผู้ใหญ่จริงๆอะ หลังม่ายไม้ไผ่จะมีอะไรซ่อนอยู่น้า ทั้งเฮเลนน่าทั้งแม่นี่ร้ายพอกันเลยนะ คอยแต่จะทำลายซีอาน่า สู้เค้าซีอาน่า
    #366
    0
  18. #245 ying1911 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:59
    อ่าา อ่านตอนนี้แล้วแอนตี้เด็กทุกคนในโรงเรียนหมดแล้วจริงๆ ยกเว้นคริสตินไว้คนนึงน่ะนะ และถึงจะรุ้ว่าพวกนางจะยังเป็นแค่เด็กไม่ประสีประสาชักจูงได้ง่ายก็เถอะ เชื่อคำพูดได้ง่าย แต่! อินค่ะอิน--โดยเฉพาะจอร์แดนอย่าได้มายุ่งกับซีอาน่าเชียวนะ ลำไยนางมาก=_=
    #245
    0
  19. #204 ~NaRue~ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 19:26
    พระเอกยังไม่น่าโผล่ง่ายๆ
    #204
    0
  20. #190 lolmute (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 20:34
    ชอบไซอาา
    #190
    0
  21. #173 CieloCielo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 08:55
    เราคิดว่าพระเอกยังไม่โผล่ง่ายๆแน่ (จากประสบการณ์เรื่องหนูโร เราอวยคนนั้นคนนี้ก้มา สรุปสุดท้ายมาคัสมาหลังดังกว่า 5555) รอติดตามตอนต่อไป
    #173
    1
  22. #172 Jorjaen_Sama (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 00:52
    หนูว่าหนูเจอพระเอกแล้วค่ะแม่
    #172
    0
  23. #171 Tinkerbelly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 23:56
    คริสตินคือเพื่อนที่ดีมากอ่ะ
    #171
    0
  24. #170 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 23:12
    โอ้ยยยยยย เฮเลน่ากับฮันน่าสมควรถูกขังที่คุกน้ำแข็งของอูเทเรีย!
    #170
    0
  25. #169 ACH'S (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    ทีมไซอา หมั่นไส้ฮันน่ามากเลย
    #169
    0
  26. #157 mai146 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 19:24
    ทีมไซอาตั้งแต่แรกแร้ววว เหมืนกุมีเซนส์ว่าจอร์แดนไม่ใช่พระเอกอะ555555
    #157
    2
    • #157-1 imemymine15(จากตอนที่ 13)
      11 กรกฎาคม 2561 / 19:49
      คิดว่าจอร์แดนไม่ใช่อยู่แล้วค่ะ ในสายตาซีอาน่าน้องคงเป็นแค่เด็กน้อยคนนึง55555
      #157-1
    • #157-2 warat_sariyawut(จากตอนที่ 13)
      29 สิงหาคม 2561 / 21:37
      คิดเหมือนกันค่ะ
      #157-2