ฆาตกรหมายเลข 10 (END)

ตอนที่ 2 : - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 มี.ค. 56

1

           

             “นี่มัน...อะไรกัน”ทันทีที่เจ้าหน้าที่มาถึง ทุกอย่างก็ดูวุ่นวายไปมากกว่าก่อนหน้านี้ราวๆ 3 ชั่วโมง ซึ่งเงียบสงบไร้สิ่งเคลื่อนไหว

            ตำรวจสาวผู้มาถึงเป็นรายแรกอุทานขึ้นอย่างตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยเห็น หรือว่าเธอกลัวเลือด หากแต่ทุกสิ่งที่เธอประสบอยู่ตรงนี้ ทั้งรอยบนมือนั่น...เธอเคยพบเจอมากับตัวแล้ว อย่างน้อยๆก็ 3 ราย

            “คุณแมคเลอเรน ทางโรงพยาบาลยืนยันว่าฆาตกรหมายเลข 10 หรือทอม อลาเวลัสยังคงอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ไปไหน โดยมีบุรุษพยาบาล และหมอเป็นพยาน”เสียงทุ้มห้าวของชายร่างหนาเดินมากระซิบกระซาบกับเจ้าของสกุลอย่างที่เคยทำ

            “ต่อสายหาบอสใหญ่ เรียกมาที่นี่ด่วน”สาวผมบลอนด์เจ้าของสกุลกล่าวอย่างร้อนใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเป็นตำรวจที่มาถึงเป็นคนแรก เรื่องวุ่นวายคงไม่ได้เข้ามาป่วนสมองอันหนักอึ้งของเธอ

ทั้งที่ในตอนแรกคิดว่าการฆาตกรรมที่มีคนแจ้งไปจะเป็นเพียงการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นจากการฆ่าตัวตาย หรือการทะเลาะวิวาทอย่างที่เธอมักเจอ แต่สิ่งที่ไม่น่าเกิดขึ้นกลับเกิดขึ้นเมื่อเรื่องใหญ่ไม่ใช่การฆาตกรรม กลับเป็นปมซ่อนเงื่อนที่ว่า ฆาตกรหมายเลข 10 ก่อเหตุพวกนี้ได้อย่างไร ทั้งๆที่ยังคงอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง

“บอสใหญ่กำลังเดินทางมาครับ”ชายคนเดิมเอ่ยอีกครั้งหลังจากเดินไปติดต่อ บอสใหญ่ ที่ว่าไม่นาน

“ดี สั่งคนจัดการถ่ายรูปพวกนี้ให้เสร็จ และเก็บหลักฐานสำคัญ สอดส่องหาสิ่งที่พอเป็นหลักฐานได้ว่าคนทำเป็นใครกันแน่ ฆาตกรโรคจิตที่คลั่งในทอม อลาเวลัส หรือพวกฆาตกรชอบก่อกวน แล้วหลังจากนั้นตรวจสอบประวัติของเหยื่อ รวมไปถึงประวัติเรื่องการมีปากเสียงของเหยื่อด้วย”แมคเลอเรนกล่าวก่อนจะเดินไปตรวจสอบที่ศพอีกครั้ง พลางใส่ถุงมือยางสีขาว แล้วจับไปที่ข้อมือของเหยื่อเพื่อตรวจดูรอยกรีด

...เหมือนศพผู้เป็นเหยื่อของอลาเวลัสไม่ผิดเพี้ยน แมคเลอเรนคิดก่อนจะหลีกทางให้เจ้าหน้าที่นายอื่นมาเก็บภาพเป็นหลักฐาน แล้วหันไปมองที่กำแพงซึ่งถูกละเลงด้วยเลือดเป็นคำว่า ‘I’m back’ ทั้งที่ไม่ควรจะเป็น

แน่นอน.. อลาเวลัสอยู่ที่โรงพยาบาล มีทั้งบุรุษพยาบาลและแพทย์คอยเฝ้าดูอยู่ใกล้ชิดตลอดเวลา และถ้าเขาออกมาได้ไม่ควรใช้คำว่า กลับมาเพราะตลอดมาอลาเวลัสไม่เคยไปไหน หากหนีไปได้โดยข่าวจางหายไปเองทั้งที่ไม่ได้โดนจับ แล้วกลับมาก่อเหตุอีกครั้งก็สมควรจะใช้คำๆนั้น หนำซ้ำ หมายเลขศพยังเป็นศพแรกเสียอีก จะเป็นไปได้มั้ย...ว่าผู้ก่อเหตุจะเป็นพวกสาวกอลาเวลัส?

“แมคเลอเรน เป็นยังไงบ้าง”เสียงทุ้มอีกเสียงดังขึ้น ซึ่งเพียงแค่เสียงก็บ่งบอกถึงอายุที่คาดว่าน่าจะมากกว่าสาวเจ้าหน้าที่ผมบลอนด์นาม อลิเซีย แมคเลอเรน ไม่น้อย

“ค่อนข้างหนัก มันดูวุ่นวายไปหมด ทั้งปมที่ว่าใครทำ และหมายเลข 10 ที่แขน แถมยังเรื่องที่

อลาเวลัสยังคงอยู่ที่โรงพยาบาล แต่เหตุก็เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน มันเป็นปัญหา”

“จริงสินะ ปัญหาเยอะ ปมเยอะ วุ่นวาย”

“งั้นวานบอสใหญ่ช่วยปิดข่าวก่อนดีกว่า ถ้าชาวบ้านตื่นตระหนกมากๆมันจะแย่ การทำงานจะล้าช้าไปหนักกว่าเก่า”

“เฮ้ๆ ผมเป็นบอสใหญ่ของคุณนะ ใช้ผมอย่างนี้จะดีเหรอ”บอสใหญ่ หรือ แซม มิตเคน กล่าวอย่างติดตลก

“อย่าพูดเหมือนไม่เคยสิ”

“ได้ แต่แน่ใจเหรอ ทำแบบนั้นไม่ใช่ว่าชาวบ้านจะไม่รู้ตัว และไม่ระวังตัวไปอีก มารู้กันทีหลัง ทางตำรวจจะซวยกันทั้งกรมนะ”

“เอาเถอะน่า มันน่าจะดีกว่า เพราะทางฆาตกรหมายเลข 10 คนนี้จะเริ่มลงมือถ้าเราไม่ออกข่าว ทีนี้สิ่งที่เราต้องทำก็แค่มุ่งตรงไปป้องกันและติดตามชาวบ้านที่น่าจะเป็นเหยื่อ หรือเฝ้าดูคนที่มีพฤติกรรมแปลกๆ และ..ฝากบอสดูทางนี้ด้วยแล้วกัน ฉันคิดว่าจะไปสอบปากคำผู้ต้องหาหมายเลขหนึ่งสักหน่อย”

“โอเค ถ้าคุณไม่ได้เป็นลูกน้องที่ผมสนิทด้วยเนี่ย มาสั่งกันแบบนี้ผมปลดไปนานแล้วนะ”มิตเคนเอ่ยก่อนจะเดินเลี่ยงไปทำงานต่อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น