(OS/SF) HYUNIN's WORLD #ฮยอนอิน

ตอนที่ 1 : [SF] Cigarette and Honey 01/xx

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61


Cigarette and Honey

01/xx

[ Hyunjin X Jeongin ]

 


จองอินรู้ว่าบุหรี่เป็นสิ่งไม่ดี


จองอินเกลียดกลิ่นบุหรี่ชนิดที่ว่าตอนได้กลิ่นต้องเบะริมฝีปากแล้วเดินหนีทุกครั้ง


จองอินคิดว่าตัวเองเกลียดมันมากมาตลอด



จนกระทั่งเห็นบุหรี่ถูกสูบโดยใครคนหนึ่ง


ไม่รู้ทำไม..


กลิ่นบุหรี่และนัยน์ตาคู่นั้นที่จ้องมองมา


ภาพของคนตรงหน้าทำให้เขาละสายตาไม่ได้เลย


.

.

 จองอินพี่ขอร้องนะ! ไปช่วยพี่ทำงานในผับอาทิตย์นึงได้ไหม?’ อยู่ๆพี่จีซอง พี่รหัสของเขาก็เดินเข้ามาก้มหัวอ้อนวอนอย่างกะทันหัน จองอินที่กำลังอ่านหนังสือรอเวลาเรียนอยู่ถึงกับชะงักงงไปหลายนาที


ผับ?คนอยู่ปี1ทวนคำพูดของพี่รหัสปี3ของตนซ้ำอีกรอบ ผับ คลับ บาร์ เหล่านี้เป็นชื่อสถานที่ที่จองอินไม่คิดจะเฉียดเข้าไปใกล้เลยในชีวิตนี้ ไม่ได้มองว่าคนไปนี้มันไม่ดีนะ แต่ล่ะคนก็มีความชอบต่างกัน แต่สถานที่ที่เหม็นกลิ่นบุหรี่กับกลิ่นเหล้าแบบนั้นเขาไม่ชอบเลยสักนิด


พอดีเพื่อนพี่มันเทกะทันหัน แล้วคนมันขาดอ่ะ แล้วพี่ต้องหาคนไปช่วย เพื่อนพี่ที่เหลือมันไม่มีใครว่างเลยพี่ปีสูงส่วนใหญ่ก็วุ่นกับการทำกิจกรรมและการทำโครงงานใหญ่ๆ พี่ปีสองก็ไปกลับบ้านออกมาตอนกลางคืนไม่ได้ ตัวเลือกสุดท้ายที่มีอยู่คือน้องรหัสปี1 ชะตากรรมนี้เลยตกมาที่เขาซะงั้น


พี่..แต่ผมไม่ชอบพวก..ร้านที่มีกลิ่นบุหรี่กลิ่นเหล้าเลยอ่ะ…’ จองอินพยายามปฏิเสธ เขาเคยเดินผ่านร้านพวกนี้ตอนกลางคืน บรรยากาศมันไม่ใช่สไตล์เขาเลยสักนิด


ในร้านไม่ค่อยมีคนสูบหรอก นะๆๆ ช่วยพี่หน่อยนะจีซองทำหน้าตาน่าสงสารทำเอาคนอายุน้อยกว่าใจอ่อน เพราะพี่รหัสปีสามคนนี้ก็ใจดีค่อยให้คำปรึกษาเรื่องวิชาลงเรียนกับเขาตลอด จะให้ใจยักษ์ใจมารมันก็..


แต่..’ จองอินไม่เคยลำบากใจขนาดนี้มาก่อน ใจก็สงสารพี่รหัส ถ้าเขาไม่ยอมช่วยพี่จีซองก็คงต้องแบกหน้าตาเครียดๆแบบนี้ไปทั้งวันหรือเปล่านะ


นะๆๆๆ ขอร้องล่ะนะจองอินนะ พี่ลำบากจริงๆอ่ะ


            ถ้าแค่อาทิตย์เดียว..’


                .


            .


                เฮ้อ..”


จองอินเคยโดนแม่ว่าว่าตัวเขาเป็นคนใจอ่อนเกินไป เขาไม่เคยคิดว่ามันจะเสียหายตรงไหนจนเมื่อตัวเองมายืนถอนหายใจอยู่หน้าผับที่พี่จีซองทำงานอยู่ ณ ตอนนี้ ในมือของเด็กหนุ่มกำลังถือโทรศัพท์กดต่อสายหารุ่นพี่คนสนิท


เอาว่ะ


อดทนสักอาทิตย์ถือว่าได้ช่วยเหลือพี่รหัส


            รับสายคุยกับพี่จีซองเรียบร้อยจองอินก็เดินเข้ามาด้านหลังร้าน ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มครึ่ง ร้านนี้จะเปิดตอนสองทุ่มถึงตีสอง มองดูแล้วร้านนี้คงเป็นสไตล์นั่งดื่มกิน เพราะมีบาร์สั่งเครื่องดื่มและมีอาหารให้สั่งทานได้ มีโซนด้านในสุดที่จะเปิดเพลงแล้วเต้นกันบางวันก็มีนักร้องมาแสดง จองอินเห็นพนักงานร้านเริ่มเช็ดโต๊ะเตรียมเปิดร้านยามค่ำคืน พี่รหัสลากเขามาหลังร้านก่อนจะยื่นผ้ากันเปื้อนสีดำให้


            สรุปแล้ว หน้าที่ของผมคือช่วยทำอาหาร เตรียมส่วนประกอบ ล้างจานชามแก้ว แค่นั้นใช่ไหมพี่?” เด็กหนุ่มสรุปหน้าที่ของตัวเองอีกครั้งหลังฟังอีกคนอธิบายมายาวเหยียด


                ตามนั้น พี่ในครัวเขาสั่งอะไรก็ทำนั้นแหละ รู้เรื่องใช่ไหม? 


            โอเคครับเด็กหนุ่มขานรับคนอายุมากกว่า ถ้าเป็นงานพื้นฐานแบบนั้นก็คงไม่ลำบากมากเท่าไรหรอกมั้ง จองอินคิดว่าคงไม่น่ามีปัญหา


            ดีมาก งั้นพี่ไปเตรียมชงเครื่องดื่มก่อนนะคนเป็นน้องรหัสพยักหน้าเข้าใจอีกครั้ง หน้าที่ของจีซองคือทำเครื่องดื่มตามสั่งลูกค้า พี่แกบอกว่าสงสัยอะไรให้รีบถามได้เลยตอนนี้เพราะถ้าเปิดร้านมือแกคงต้องชงเครื่องดื่มเป็นมือระวิงและไม่สามารถปลีกตัวมาดูแลจองอินได้แล้ว


            ว่าจบแล้วเด็กหนุ่มก็เข้าไปเตรียมตัวทำหน้าที่ของตนในครัว โชคดีที่พี่คนครัวไม่ได้น่ากลัวมากนักเขาสั่งให้จองอินเอาผักไปล้างและหั่นเตรียมเอาไว้พอลูกค้าสั่งจะได้พร้อมประกอบอาหารเลย เขาจึงขะมักเขม้นกับการล้างและหั่นผัก ไม่ทันรู้ตัวเวลาก็ล่วงเลยมาถึงเวลาเปิดผับตอนสองทุ่มพอดี


                จองอินพอเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่จีซองถึงต้องหาคนมาช่วยจนยอมมาก้มหัวขอร้องน้องรหัสตัวเองแบบนี้ ตอนแรกจองอินก็ชิว ๆ หั่นผัก แต่พอช่วงห้าทุ่มเป็นต้นมาทุกอย่างมันเหมือนพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ คนที่หลั่งไหลเข้ามาในผับมากขึ้น เขาก็แทบไม่ได้วางมือจากในครัวเลย


 

            เหนื่อย..”


..เวลาผ่านไปนานเท่าไรก็ไม่แน่ใจ จองอินนึกสงสัยแล้วจึงยกมือถือขึ้นมามองปรากฏเวลาตีหนึ่งกว่า ใกล้ถึงเวลาปิดร้านแล้วสินะ.. นึกแล้วเด็กหนุ่มก็แอบอดดีใจไม่ได้


            จองอินไปพักได้นะ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีคนแล้วล่ะพี่คนครัวเอ่ยขึ้นมาก่อนจะเริ่มยกอุปกรณ์ที่ไม่ได้ใช้ไปเตรียมเก็บล้างเข้าที่ เด็กหนุ่มพยักหน้ารับพอเหมาะพอดีเลยตอนนี้เขารู้สึกอยากเข้าห้องน้ำอยู่เหมือนกัน


            งั้นผมไปห้องน้ำแป๊ปนึงนะครับพี่


                จองอินเดินมาเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านหลังร้าน หลังทำธุระเสร็จล้างมือเสร็จเรียบร้อนกำลังจะเดินออกมาแต่โชคร้าย เขากลับได้กลิ่นที่เกลียดที่สุดในโลกลอยมาเตะจมูก


          กลิ่นบุหรี่..


            คำหยาบคายนับคำแทบไม่ถ้วนลอยเข้ามาในหัวของจองอินโดยอัติโนมัติ เด็กหนุ่มว่าแล้วเชียวว่าคงไม่พ้นกับการพบเจอกลิ่นที่เขาสุดแสนจะเกลียด คงมีใครสักคนออกมาสูบบุหรี่บริเวณห้องน้ำ ยืนคิดอยู่ครู่ก่อนเด็กหนุ่มจะตัดสินใจว่าจะกลั้นหายใจแล้วรีบเดินผ่านไปให้เร็วที่สุด


            จะเดินผ่านไปให้เร็วที่สุด


          เขาคิดแบบนั้น..


            แต่ทว่า..


ยามเผชิญเข้ากับอีกฝ่ายคล้ายกับโลกทั้งใบของเด็กหนุ่มถูกหยุดเวลา นัยน์ตาสีดำสนิทคู่สวยขยับเบิกกว้าง ควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งรอบกายแต่น่าแปลกทำไมเขาถึงได้รู้สึกว่ามันแสนจะเหมาะกับคนตรงหน้าเหลือเกิน เจ้าของใบหน้าคมสันก้มสูบก้านยาอัดนิโคตินเข้าปอดก่อนจะพ้นมันออกมาอย่างแผ่วเบา ควันสีขาวเจือเทาเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม เสียงเพลงคลอเบาลอยเข้าหูยิ่งเพิ่มเสน่ห์ของอีกฝ่ายมากขึ้นอย่างไม่มีวันหมดสิ้น


 ไม่รู้ทำไมจังหวะที่ริมฝีปากนั้นสัมผัสลงปลายบุหรี่มันทำให้หัวใจของเขาสั่น ภาพของชายเบื้องหน้ากลับทำให้ไม่อาจละสายตาได้ แม้แต่กลิ่นบุหรี่ที่เขาแสนเกลียดชังก็ไม่อาจฉุดรั้งสติที่ถูกฉุดกระชากกลับมาได้


จองอินไม่รู้ตัวว่าเขาเผลอจ้องมองอีกฝ่ายอยู่นานแค่ไหนจนคนโดนมองรู้ตัว ใบหน้านิ่งหันมาสบตาเขาตอนนั้นเองที่เด็กหนุ่มชะงักเหมือนดึงสติของตัวเองกลับคืนมาได้ สายตาทั้งสองคู่สอดประสานกันจนใบหน้าของคนเกลียดบุหรี่เริ่มร้อนผ่าว ราวผีเสื้อนับล้านกำลังขยับบินวนในท้องของเขา พริบตาที่ชายแปลกหน้ากระตุกยิ้มแสนร้ายกาจอาจจะเป็นวินาทีที่อุณหภูมิความร้อนภายในอกของจองอินถึงจุดระเบิด


ไม่ทันได้เอ่ยขอโทษเอ่ยคำพูดอะไร เขาไม่รู้ว่าเผลอนิ่งอึ้งไปนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าใบหน้าของตนมันกำลังแปรเปลี่ยนสีแดงขนาดไหน แต่ดวงตาที่อัดแน่นไปด้วยความแรงปรารถนาอันน่าหลงใหลทำให้เขาต้องเบือนหน้าหนีออกมา มันคล้ายดอกไม้กินแมลงที่กำลังส่งกลิ่นหอมหวานเพื่อล่อแมลงหน้าโง่มาติดกับดัก ถ้าทนอยู่ต่อไปตัวเด็กหนุ่มอาจจะร้อนจนระเบิดไปเลยก็ได้


ในที่สุดจองอินก็พาตัวเองวิ่งหนีออกมาได้สำเร็จ


.


.


เช้าวันต่อมา เด็กหนุ่มต้องฝืนกำลังเปิดเปลือกตาขึ้นมาเพื่อไปเรียนให้ทันคาบตอบสิบโมง ในขณะล้างหน้าจองอินนึกทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอีกครั้ง หลังจากกลับเข้ามาในครัวก็โดนพี่ในครัวทักว่าไปทำอะไรมาทำไมหน้าแดงขนาดนั้น.. เขาก็ไม่สามารถให้คำตอบได้เลยได้แต่ส่ายหน้า สองมือขยับรีบล้างจานให้เสร็จแล้วขอตัวกลับทันที จะสารภาพตรงๆก็คือเด็กหนุ่มไม่เข้าใจตัวเองเสียมากกว่า ไม่เข้าใจความรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อคืนมันคืออะไรกันแน่  มันมีน็อตตัวหนึ่งกระเด็นหลุดออกไปจากหัวเขาหรือยังไงนะ?


ภาพความทรงจำในอดีตไหลย้อนกลับมา ตอนที่ผู้ชายคนนั้นสูบบุหรี่ เส้นผมสีดำขลับเงาสะท้อนกับแสงไฟไหนจะดวงตาเรียบเฉยแฝงด้วยความรู้สึกมหาศาลที่หันมองเขา ควันบุหรี่ที่เขาแสนเกลียดแต่มันกลับเป็นภาพที่มีเสน่ห์อย่างไม่สามารถอธิบายได้ เหมือนควบคุมตัวเองไม่ได้


            ไม่เข้าใจ..


            ยิ่งคิดทบทวนยิ่งไม่เข้าใจ จองอินจึงหยุดความคิดของตนแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าไปมหาลัย ถ้ามัวแต่คิดเรื่องที่หาคำตอบไม่ได้อยู่แบบนี้วันนี้เขาคงไม่ต้องเรียนทั้งวันแน่


            จองอินเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงมาหาอะไรกินที่เซเว่น เช้านี้ได้แฮมเบอร์เกอร์ที่ออกใหม่มาเป็นของรองท้อง เด็กหนุ่มก้าวเท้าเดินข้ามถนนเพื่อไปคณะ หอของเขาอยู่นอกมหาลัยก็จริงแต่คณะที่เขาเรียนอยู่ใกล้กับประตูมากที่สุดทำให้ไม่ต้องเดินไกลมากนัก พอเดินมาถึงใต้คณะเขาก็พลิกข้อมือขึ้นมองนาฬิกา ปรากฏเวลาเก้าโมงสามสิบสองนาที หมายความว่าจองอินมีเวลากินข้าวเช้าที่พึ่งซื้อมาก่อนขึ้นไปเรียน


            เด็กหนุ่มผิวขาววางกระเป๋าของตนลงบนโต๊ะที่ไม่มีใครนั่งก่อนจะเริ่มลงมือแกะหอแฮมเบอร์เกอร์ยัดเข้าปาก สายตาของเขามองสังเกตผู้คนรอบด้าน ตอนนี้ไม่ใช่ช่วงเกี่ยวระหว่างคาบทำให้ด้านล่างอาคารไม่ค่อยมีคนมากนัก คนส่วนใหญ่ถ้ามาก่อนเวลาก็จะมานั่งรอเรียนกันอยู่ใต้อาคาร


            กินเสร็จเขาก็เก็บซองแฮมเบอร์เกอร์ใส่ถุงพลาสติกแล้วมัดปากถุงให้เรียบร้อยเตรียมเอาไปทิ้ง ในหัวของจองอินพลางนึกถึงวิชาเรียนของวัน โชคดีที่ช่วงอาทิตย์นี้เขายังไม่มีการบ้านหรืองานอะไรมากมาย ทำให้สามารถไปช่วยงานของพี่รหัสได้โดยไม่ต้องกังวล


            ..พอพูดถึงช่วยงานที่ผับ เรื่องเมื่อคืนมันก็ไหลย้อนกลับมาอีกครั้งหลังจากที่อุตส่าห์ทำให้มันสงบไปได้ เอาเถอะ..เด็กหนุ่มพยายามองโลกในแง่ดีว่าเขาคงไม่เจอคุณกลิ่นบุหรี่คนนั้นอีกแล้วแหละมั้ง


            ช่วงเวลานั้นเองที่จมูกของจองอินจับกลิ่นที่เขาแสนเกลียดชังได้ เป็นสัญญานของการเริ่มวันแรกที่ไม่สดใส เขาเผลอสบถในใจก่อนจะชักสีหน้าอย่างไม่ปิดบัง ตรงนี้มันใต้คณะที่นานๆทีเขาถึงจะได้กลิ่นบุหรี่ ที่คนเยอะแบบนี้คนมีมารยาทที่ไหนเขาจะเอาบุหรี่ขึ้นมาสูบกัน เด็กหนุ่มพยายามหันมองซ้ายขวาหาตัวการที่เป็นต้นเหตุของกลิ่นเพื่อหมายจะจ้องหน้าตำหนิสักที


            ในตอนนั้นเองที่นัยน์ตาสีดำสนิทก็ต้องเบิกกว้างอย่างตกตะลึง


            จองอินชะงักนิ่งเมื่อพยายามหันมองไปตามทิศทางที่มาของกลิ่นบุหรี่ แล้วสายตาดันมองตรงไปเห็นร่างของคนที่เขาสบตาเข้าเมื่อคืนกำลังเดินมาพร้อมกับกลุ่มเพื่อน


            ช็อปวิศวะสีน้ำเงินเด่นหราปรากฏแก่สายตา ทำให้เขาทราบได้ว่าอีกฝ่ายเรียนวิศวกรรมศาสตร์ อาคารเรียนของคณะจองอินเป็นตึกเรียนรวมจึงมีนักศึกษาจากคณะอื่นในมหาลัยเข้ามาเรียน จองอินใจสั่นอีกครั้งอย่างไม่ทราบสาเหตุ พอมองดูแล้วไม่มีใครกำลังสูบบุหรี่เขาเลยคาดว่ากลิ่นบุหรี่คงติดอยู่กับเสื้อของพวกเขาแน่ๆ นึกสงสัยในเชิงตำหนิอย่างอดเสียไม่ได้


            สูบจัดขนาดไหนถึงให้มันติดเสื้อกันนะ


            เขารู้ตัวว่าค่อนข้างอคติกับคนที่มีกลิ่นบุหรี่และพยายามจะเดินเลี่ยงทุกครั้งที่ต้องเผชิญ จองอินพยายามก้มหน้าหลบแต่ก็แอบเหลือบมองอีกฝ่ายเป็นระยะ ๆ เช่นกัน แต่น่าแปลกอีกแล้วที่อีกฝ่ายดูดีมาก เมื่อวานมันมืดก็ว่าอีกฝ่ายดูดีมากแล้ว แต่เพราะตอนนี้เป็นตอนเช้าทำให้เขามองเห็นอีกฝ่ายชัดแจ๋วยิ่งดูดีกว่าเดิม ร่างสูงสมส่วนใบหน้าได้รูป สันจมูกโด่ง ผิวขาวสะอาด เป็นอีกครั้งที่จองอินคิดว่าเสื้อช็อปคลุ้งกลิ่นบุหรี่ตรงหน้ามันเหมาะสมกันเสียเหลือเกิน


            เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังพูดคุยอยู่กับกลุ่มเพื่อนและไม่ได้สังเกตตัวเขา เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจทำตัวลีบ ๆ คว้าข้าวของทั้งหมดของตัวเองหมายจะอพยพหลบออกจากที่ตรงนี้ เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะจำเขาได้ไหม แต่ว่ากันตามตรงพวกเขาไม่ได้มีเหตุผลที่จะต้องรู้จักหรือจำกันได้สักหน่อย แต่จองอินรู้ตัวว่าตัวเองไม่ปกติเวลาเจอหน้าคุณกลิ่นบุหรี่เลยดังนั้นเขาต้องรีบหนีก่อน


            แต่ดูท่าฟ้าไม่เข้าข้างเท่าไร อีกฝ่ายหันมามองที่จองอินจนเจ้าตัวเผลอชะงักพร้อมก้มหน้าหลบอย่างมีพิรุธ เด็กหนุ่มในชุดเสื้อช็อปหรี่ตามองมาก่อนริมฝีปากจะเผยยิ้มที่เขารู้สึกว่าไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย


                ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหันไปคุยอะไรกับเพื่อนสองสามคำ แย่ไปกว่านั้นคือพอคุยกับเพื่อนเสร็จอีกฝ่ายก็สาวเท้าเดินตรงเข้ามาหาเขา จองอินไม่กล้าหันไปสบตา เขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไรกันแน่ ภายในหัวใจสั่นเต้นสั่นระรัวทั้งตื่นตระหนกและร้อนรนกับสถานการณ์ตรงหน้า


            ทำไงดี


          ทำไงดี


            ในหัวของจองอินเหมือนกับระเบิดเวลาที่กำลังนับถอยหลังจุดระเบิด เหงื่อไหล่ผ่านหนังศีรษะจนรู้สึกได้ ถ้าทำไมทำอะไรสักอย่างอีกฝ่ายจะเข้ามาหาและจองอินยังไม่พร้อม ในตอนนั้นเองเด็กหนุ่มจึงตัดสินใจอย่างกะทันหันได้ มันไม่มีทางอื่นแล้ว


                ขอโทษนะครับ..”


            เสียงทุ้มของอีกฝ่ายเอ่ยออกมา จองอินไม่รู้ว่ากำลังพูดกับเขาหรือไม่ แต่ตอนนี้เขาไม่มีสนใจเรื่องนั้นแล้ว เด็กหนุ่มปี1คว้าถุงขยะและข้าวของของตนก่อนจะสาวเท้าออกวิ่งหนีอย่างสุดกำลัง พร้อมริมฝีปากที่ขยับตะโกนแหกปากขอความช่วยเหลือลั่นใต้อาคารที่ทำให้ทุกคน ณ บริเวณนั้นต้องหันมอง ทุกคนตกใจยืนนิ่งกัน จองอินก็อาศัยจังหวะรัวเท้าวิ่งขึ้นตึกหนีไปเรียบร้อย และเวลาต่อมาหลังเลิกเรียนคาบเช้า ในไลน์รุ่นก็มีคนเข้ามาแจ้งข่าว


            เมื่อตอนสิบโมงมีวิศวะเข้ามาทำร้ายเด็กอักษร ไม่รู้มีเรื่องอะไรกัน เพื่อน ๆ ระวังตัวกันด้วยนะ


                จองอินขอโทษครับ


            .


                เฮ้อ..


                จองอินมาหยุดยืนถอนหายใจอยู่หน้าผับ รู้สึกเหมือนเดจาวู วันนี้เขาต้องมาช่วยพี่จีซองทำงานตามสัญญา พึ่งจะวันที่สองมันจะไม่มีปัญหาอะไรเลยถ้าเขาไม่ไปเจอกับคุณกลิ่นบุหรี่คนนั้น ภาวนาให้ไม่ต้องเจอกันจะดีกว่า แต่เด็กหนุ่มคิดว่าเขาคงไม่เจอเพราะยังไงเขาก็ไม่ออกไปหน้าร้านอยู่แล้ว..


            จองอินยกจานนี้ไปเสิร์ฟโต๊ะ 2 ให้ทีนะ


                พระเจ้า  


            พูดยังไม่ทันขาดคำเลย จองอินส่งสายตาเหม่อลอยมองพี่คนครัวที่ยื่นจานอาหารมาให้ มองพี่คนครัว มองจานอาหารแล้วก็หลุดถอนหายใจออกมา วันนี้คนดันไม่พอจองอินเลยโดนใช้ให้เอาอาหารไปเสิร์ฟ พระเจ้ากลั่นแกล้งจองอินอยู่รู้เปล่านะ เขาอุตส่าห์คิดว่าจะไม่ต้องออกไปนอกห้องครัวแล้วเชียว


            จองอินรีบจ้ำเท้าเดินออกมาจากหลังร้านและเดินตรงไปยังโต๊ะสองโดยไม่เหลือบมองไปรอบด้าน เขาระแวงว่าจะเผลอไปเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุด บรรยากาศในร้านส่วนของโซนนั่งทานมีเพลงเปิดฟังเพิ่มความเพลิดเพลิน  


มอง ๆ ไปแล้วสถานที่พวกนี้ก็ไม่ได้แย่มากเท่าที่เขาคิดไว้ตอนแรก ถ้าไม่มีกลิ่นบุหรี่เข้ามารบกวน มันก็ดูเหมือนเป็นสถานที่ผ่อนคลายความเครียดที่ดีทีเดียวเลย ตอนอายุถึงเขามาน่าจะลองมา..


กึก


จองอินชะงักสองเท้าหยุดยืนนิ่ง ก่อนใบหน้าเรียบเฉยจะแปรเปลี่ยนเป็นไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด กลิ่นแสนเกลียดชังลอยเข้ามาอีกแล้ว ย้ำว่าอีกแล้ว เด็กหนุ่มอยากจะบ้าตายเสียจริง ในปกติตัวเขาที่โคตรเกลียดกลิ่นนี้และพยายามหลีกเลี่ยงตลอด แต่กลับต้องมาเจอมันติด ๆ กันในเวลาเพียงแค่สองวัน


            ป้ายหน้าร้านก็บอกอยู่แท้ ๆ ว่าห้ามสูบบุหรี่ในร้าน ถ้าอยากสูบก็เดินออกไปสูบหลังร้านหน้าร้านแค่นี้มันยากตรงไหนกันนะ คนเราแค่นี้ยังทำตามกฎไม่ได้แล้วโตไปจะใช้ชีวิตในสังคมยังไงกัน จองอินทนไม่ได้แล้ว ถ้าวันนี้เขาไม่ได้ตำหนิคนสูบบุหรี่ในร้านเขาต้องหงุดหงิดแน่


            เด็กหนุ่มหันมองซ้ายขวาเพื่อหาที่มาของกลิ่นบุหรี่ เขาจะต้องตำหนิคนสูบบุหรี่ในร้านให้ได้เลย ในไม่ช้าจองอินก็หาเจอ นัยน์ตาสีดำจ้องไปยังกลุ่มผู้ชายที่น่าจะอายุไม่ต่างจากเขามากนัก กำลังนั่งกินดื่มกันอย่างสนุกสนาน และอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่หัวโต๊ะและหันหลังให้เขา เด็กหนุ่มมองเห็นก้านบุหรี่ในมือนั้น เขาจึงก็ขยับเท้าก้าวเดินเข้าไปหาทันที


            จริง ๆ การสูบบุหรี่มันก็ไม่ผิดหรอก สุขภาพก็ของเขา ปอดก็ของเขา จะตายเร็วก็เรื่องของเขา จะสูบแก้เครียดมันก็เรื่องของเขา แต่ขออย่างเดียว มันไม่ควรสูบในที่สาธารณะหรือมีคนเยอะแบบนี้


            จองอินเด็กมาถึงตัวคนที่สูบบุหรี่แล้วเขาไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายจะน่ากลัวแค่ไหน ตอนโกรธคนเรามันไม่นึกหน้านึกหลังอยู่แล้วและตอนนี้จองอินก็กำลังเป็นเช่นนั้น ให้ตายร้ายดีเขาก็จะตำหนิเตือนคนที่กำลังสูบอยู่ตอนนี้ มือขวาเอื้อมไปสะกิดบ่าของอีกฝ่ายพร้อมพูดว่ากล่าวต่อเนื่องในทันที


            ขอโทษนะครับคุณลูกค้า ไม่รู้ว่าทราบไหม แต่ร้านนี้มีกฎห้ามสูบบุหรี่ด้านในร้านครับ ถ้าจะสูบขอความกรุณาออกไป---!!!!” กล่าวยังไม่ทันจบประโยคเสียงของจองอินก็ต้องถูกกลืนหายไปเมื่อคนที่สูบบุหรี่อยู่หันมาเผชิญหน้ากับเขา


            คุณกลิ่นบุหรี่..


                จองอินเบิกตากว้างค้างอย่างทำอะไรไม่ถูก คนที่สูบบุหรี่อยู่เผยรอยยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาสะกิดตำหนิเขาเรื่องบุหรี่คนนั้นเป็นใคร เพราะเขากำลังตามหาอยู่พอดีเลย


            เอ่อ.. เอาเป็นว่าถ้าจะสูบ รบกวนออกไปสูบข้างนอกนะครับ ขอตัว--!!”


                เด็กหนุ่มกล่าวทิ้งท้ายเพื่อพยายามที่จะเอาตัวเองออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ความโกรธเมื่อครู่หายวับไปกับตายเลย ตอนนี้เขาต้องหนีก่อน ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังจะก้าวออกมาแล้วแต่ก็โดนอีกฝ่ายคว้าแขนไว้ได้ซะก่อน ร่างสูงกว่าขยับยิ้มที่จองอินไม่ชอบเอาเสียเลย มองแล้วใจสั่นยังไงก็ไม่รู้


            รบกวนปล่อยด้วยครับ


                พูดขอร้องก็แล้วแต่อีกฝ่ายยังคงคลี่ยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับคำพูดของจองอิน สายตาที่ร้อนแรงปานจะกลืนกินทำให้เด็กหนุ่มต้องก้มหน้าหลบ จองอินพยายามทั้งสะบัดทั้งแกะมือออกแต่ก็ไม่มีผล คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้าเลย ถ้ายังไม่ปล่อยจองอินจะร้องให้ลั่นร้านเหมือนตอนกลางวันเลย


            เฮ้ยฮยอนจิน หืม? มึงทำไรคุณพนักงานวะดูท่าเพื่อนของอีกฝ่ายจะสังเกตเห็นว่าเพื่อนของตนหันไปคุยกับพนักงานเสิร์ฟนานเกินไปจึงร้องถามขึ้น ในตอนนั้นเองจองอินพยายามจะส่งสายตาอ้อนวอนข้อความช่วยเหลือให้ แต่พลันก็โดนเสียงของคนที่ชอบสูบบุหรี่เอ่ยขึ้นแทรกมาเสียก่อน



            กูจับได้แล้ว



                ห๊ะ?ไม่ใช่แค่เพื่อนของอีกฝ่ายที่ร้องห๊ะ จองอินก็ร้องห๊ะเหมือนกัน เขากำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย




          กูจับน้องน้ำผึ้งของกูได้แล้ว



TBC.


#โลกของฮยอนอิน

ครั้งแรกกับฟิคคู่นี้เลยค่ะ ขอฝากตัวด้วยนะคะ

สนุกไม่สนุกชอบใจยังไงเม้นติชมได้นะคะ ขอบคุณค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #12 smith luv u (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:31
    ฮือ คุณกลิ่นบุหรี่ T - T เราไม่ชอบกลิ่นบุหรี่เหมือนกันแต่ถ้าเจอแบบคุณกลิ่นบุหรี่ก็ต้องขอทบทวนอีกซักรอบแล้วแหละ
    #12
    0
  2. #11 jtkz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 19:40
    รอนะค้าบแง ????
    #11
    0
  3. #10 weeda2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:58
    น้องน้ำผึ้ง ????
    #10
    0
  4. #9 danielism (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 00:04
    รอนะค้าบบบ
    #9
    0
  5. #8 stkz_flx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:57
    น้องน้ำผึ้งงงง ฮื่อออ เขินนน
    #8
    0
  6. #7 jjjaotang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 12:21
    รอน้าาาา❤️
    #7
    0
  7. #6 Chong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:49

    น้องน้ำผึ้ง~~~~

    #6
    0
  8. #5 Double2J (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:26

    น่าติดตามดีค่ะ สู้ๆค่าา

    #5
    0
  9. #2 น้ำ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:47

    แงง ทำไมคุณคนสูบบุหรี่ฮอตจังคะ

    #2
    0
  10. #1 hyunjin_jeongin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 18:26
    สนุกมากเลยคับ เป้นกำลังใจให้
    #1
    0