อิตาเลี่ยนร้อนรัก

ตอนที่ 9 : Chapter 4 (2/3) : ผู้หญิงของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    7 ม.ค. 61


ชายหนุ่มนิ่วหน้านิดนึง เมื่อเห็นชัดเต็มสองตาว่าเมื่อคืนเขาทำรุนแรงกับเธอไปมากขนาดไหนกัน นี่ขนาดเขายังไม่ได้ครอบครองเธอ แต่ร่างน้อยกลับปรากฎร่องรอยพิศวาสทิ้งเป็นหลักฐานเอาไว้อย่างมากมาย รอยแดงเป็นจ้ำกระจายอยู่ตามลำคอระหง และกระจายอยู่ทั่วสองเต้าสร่าง ซ้ำตามหน้าท้องอันแนบราบและตามขาอ่อนเรียวงาม ก็ยังมีกระจายให้เห็นได้อย่างชัดเจน

ยิ่งพอเลื่อนต่ำลงไปสำรวจยังจุดบอบบางที่เขาเพียรปรนเปรอให้ทั้งคืน จึงได้พบบว่ามันบวมแดงจนน่าตกใจ นี่ขนาดเขายังไม่ได้รุกล่ำเข้าไป เธอยังร้าวระบมได้มากขนาดนี้เลย มาเฟียหนุ่มหมายใจเอาไว้ว่าหากวันที่เขาได้ครอบครองเธออย่างสมบูรณ์จริงๆ เขาจะต้องอ่อนโยนกับเธอให้มากกว่านี้เป็นทวี เพราะผู้หญิงของเขาช่างบอบบางเหลือเกิน

“เพิร์ล คุณเจ็บมากไหมที่รัก ผมขอโทษนะ ผมพยายามอ่อนโยนที่สุดแล้ว แต่คุณมันร้อนแรงจนผมควบคุมตัวเองไม่ได้เลย” ฟรานเซสโก้ขอลุแก่โทษอยู่ตรงหน้าท้องแบนราบ คลุกเคล้าคลอเคลียอย่างคลั่งไคล้อยู่อย่างนั้น

แต่แล้วจู่ๆ เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังระรัวขึ้นขัดจังหวะ ชายหนุ่มรีบรุกขึ้นคว้าผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลี่คลุมร่างเย้ายวนอย่างหวงแหน จากนั้นก็รีบคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมคลุมเอาไว้ลวกๆ ก่อนที่จะรีบเดินไปเปิดประตูห้องอย่างหัวเสีย

“มีอะไร! ถ้าไม่สำคัญนะ นายโดนดีแน่มาร์โก้!

ผู้เป็นนายเค้นเสียงต่ำคาดโทษ และมันก็ทำให้ลูกน้องอย่างมาร์โก้รู้ดีว่าเขาวอนตายเสียแล้ว ที่อาจหาญไปขัดจังหวะความสุขของนายเข้าให้ แต่ด้วยเขามีธุระจำเป็นจริงๆ จึงจำต้องทำอย่างนี้

“เอ่อ นายใหญ่โทรมาหานาย บอกว่าธุระสำคัญมาก ต้องการคุยกับนายให้ได้ครับ” มาร์โก้ก้มหน้าบอก พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือที่เจ้าของลืมเอาไว้ในรถ เพราะเมื่อคืนมัวแต่อุ้มสาวน้อยน่ารักเข้าเซฟเฮาส์ไป

“ขอบใจ” ฟรานเซสโก้ตอบห้วน พร้อมกับยื่นมือไปรับโทรศัพท์มือถือมา จากนั้นก็ปิดประตูหายเข้าไปในห้องทันที

“นายตายแน่มาร์โก้ ดันไปขัดจังหวะความสุขของนาย” คาโร ลูกน้องอีกคนของเจ้าพ่อมาเฟียเอ่ยล้อเพื่อนที่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่หน้าห้อง

“ก็ใครจะไปรู้ว่ะว่าจะไปขัดจังหวะนายเข้า นี่มันเที่ยงกว่าแล้วนะโว๊ย คาโรนายเองก็ได้ยินไม่ใช่เหรอ เสียงครางทั้งของนายและของแม่สาวน้อยนั่นดังอยู่แทบทั้งคืน ใครจะไปคิดเล่าว่านายจะยังมีเรี่ยวแรงมาต่อกันยันเที่ยงอย่างนี้อีก แล้วที่สำคัญเป็นสายของนายใหญ่ใครจะกล้า”

“อืม ก็จริง” อีกฝ่ายเห็นด้วยทันที ทั้งเรื่องเสียงครางที่ดังกระเส่าอยู่ทั้งคืน และสายโทรศัพท์จากนายใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าตัดสาย

 

“ว่าไงครับพ่อ” ฟรานเซสโก้กรอกเสียงลงไปเมื่อเข้ามานั่งบนโซฟาตรงมุมห้องเรียบร้อยแล้ว

“นี่แกอยู่ที่ไหนน่ะฟราน” คุณอัลเบรโต้บิดาของมาเฟียหนุ่มกรอกเสียงเข้มมาตามสายสัญญาณโทรศัพท์

“ผมก็อยู่ที่เซฟเฮาส์ไงครับ พ่อมีอะไรหรือเปล่า”

“มีสิ พ่อมีเรื่องสำคัญจะคุยกับแก อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันที่บ้านนะ พ่อรอแกอยู่” ผู้เป็นบิดาสั่งการราวกับประกาศิต ก่อนที่จะกดตัดสัญญาณไปโดยที่ฝ่ายลูกชายไม่มีโอกาสได้ทักท้วง

“ให้ตายสิ พ่อนี่ เป็นอย่างงี้ประจำ” ฝ่ายลูกชายบ่น แต่ก็รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเรื่องสำคัญที่บิดาจะคุยกับเขานั้นมันเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงต้องรีบร้อนเรียกตัวเขาอย่างนี้ด้วย

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวออกมาเสร็จ มาเฟียหนุ่มหล่อไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อนิ่มของตน มาสวมใส่ให้กับสาวน้อยที่กำลังหลับใหล เขาไม่ต้องการให้ใครได้เห็นร่างงดงามที่เป็นของเขาอย่างเด็ดขาด

“รอผมแปบนะที่รัก เดี๋ยวผมมา ผมไปไม่นานหรอก เดี๋ยวผมจะกลับมาคุยเรื่องของเรา” ก่อนไปฟรานเซสโก้กดจูบหนักๆ ยังริมฝีปากบางอีกครั้ง

เมื่อออกมาด้านนอก ฟรานเซสโก้ก็สั่งการเสร็จสรรพ

“คาโรเดี๋ยวนายไปกับฉัน พ่อเรียกตัวฉันกลับบ้านด่วนว่ะ มาร์โก้ส่วนนายไปบอกป้าแม่บ้านโซเฟียให้ทำซุปเตรียมเอาไว้ให้คุณผู้หญิงด้านในที ถ้าเธอตื่นแล้วให้ป้าโซเฟียเข้าไปป้อนเธอ อ่อ แล้วก็ตามหมอมาที่นี่ด้วยนะ เอาเป็นหมอผู้หญิง หมอผู้ชายห้ามเด็ดขาด”

ลูกน้องทั้งสองได้ฟังคำสั่งแล้วถึงกับอ้าปากค้าง ทั้งสองไม่เคยเห็นนายของพวกเขาเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนไหนเลย เพราะเท่าที่ผ่านมานายของเขาไม่เคยนอนกับผู้หญิงซ้ำสอง หนำซ้ำทุกครั้งนายยังลุกจากไปก่อน โดยทิ้งเงินไว้ปึกใหญ่และพวกเจ้าหล่อนหาทางกลับบ้านเอง ไม่มีอาการห่วงใยดูแลอย่างที่เป็นกับเด็กสาวที่อยู่ในห้องอย่างนี้เลย

“เอ่อ ตามหมอมาทำไมครับ นายไม่สบายตรงไหนหรือครับ” มาร์โก้ยังคงสงสัยเลยถามตามซื่อ

“ฉันตามหมอมารักษาเมียฉัน คนที่นอนอยู่ในห้องน่ะเมียฉันจำไว้ เธอไม่ค่อยสบาย”

“หา! เมียนาย!

ลูกน้องกึ่งบอดี้การ์ดทั้งสองคนพร้อมใจกันอุทานออกมาแทบจะพร้อมกัน ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่หวงความโสดยิ่งกว่าอะไร จะยอมเรียกเด็กสาวน่ารักคนนั้นว่า เมียหนำซ้ำประกายตาของผู้เป็นนายยังเปี่ยมด้วยรักและความภาคภูมิใจเป็นการตอกย้ำเสียอีก แล้วอย่างนี้จะไม่ให้พวกเขาตกใจได้อย่างไรกัน

“ใช่ เธอจะเป็นนายหญิงของพวกนาย...คาโรไปกันได้แล้ว มาร์โก้รีบจัดการตามที่สั่งให้เรียบร้อยด้วย” เสียงเข้มเอ่ยเรียกสติลูกน้อง ก่อนที่จะหันหลังเดินออกไป

ฟรานเซสโก้ดีใจและภาคภูมิใจเหลือเกินที่ได้เรียกสาวน้อยเพิร์ลว่าเมีย ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอยังไม่ได้เป็นเมียเขาอย่างสมบูรณ์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเป็นเมียเขาไปเก้าสิบเปอร์เซนต์แล้ว และในอีกไม่ช้าเขาจะต้องได้เธอมาเป็นเมียของเขาร้อยเปอร์เซนต์เต็ม และจะต้องเป็นเมียของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #64 Phingthing (@Phingthing) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 13:36
    หมายมาดมากๆ555
    #64
    1
    • #64-1 mingmada (@mingmada) (จากตอนที่ 9)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 19:14
      ^_____^
      #64-1
  2. #50 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 15:27
    เริ่มเรื่องก็ทาสเมียเลย
    #50
    0
  3. #41 SorayaKaewsook (@SorayaKaewsook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 12:24
    ฟรานแกขี้ตู่
    #41
    0
  4. #1 fahhaa (@kwanfah) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 22:47
    แง่ๆๆๆๆมาอัพเร็วๆนะค่ะ
    #1
    1
    • #1-1 mingmada (@mingmada) (จากตอนที่ 9)
      8 มกราคม 2561 / 21:39
      อัพแล้วหน่าาา ตามมาอ่าน เร๊ววววว ^_^
      #1-1